από τον Jules Kaizen / reseauinternational.net
Ανάλυση: Σενζέν και Βερολίνο. Στις 19 Νοεμβρίου, τρεις πρόεδροι υπέγραψαν μια δήλωση στη Σενζέν και σαράντα χώρες απάντησαν στο Βερολίνο. Το ερώτημα δεν είναι ποιος τράβηξε τη φωτογραφία, αλλά ποιος είχε τα μέσα να τη σχολιάσει.
1. Τι έχει υπογραφεί
Το κείμενο φέρει έναν μετριοπαθή τίτλο: «Διακήρυξη των Αρχηγών Κρατών της Κίνας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών για την Ειρήνη ». Δημοσιεύτηκε στις 19 Νοεμβρίου στις 6:47 μ.μ. ώρα Πεκίνου. Ο Λευκός Οίκος δημοσίευσε μια πανομοιότυπη έκδοση, η οποία διέφερε μόνο ως προς τη σειρά των τριών χωρών.
Τέσσερα σημεία, και ένα μενού πιο περιορισμένο από ό,τι φαίνεται. Το πρώτο δεσμεύει τις τρεις πρωτεύουσες να αναμορφώσουν τα Ηνωμένα Έθνη, των οποίων είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το δεύτερο υπόσχεται αύξηση της παραγωγής και της προμήθειας προϊόντων διύλισης πετρελαίου, προς όφελος όλων των χωρών.
Τα δύο τελευταία είναι πιο σημαντικά. Το ένα υποστηρίζει ότι η συναίνεση των κρατών και η ασυλία των αξιωματούχων τους είναι απαραίτητες. Το άλλο επαναλαμβάνει ότι ο πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί.
Αυτό που λείπει είναι πιο σημαντικό. Ούτε η Ουκρανία ούτε το Ιράν κατονομάζονται και δεν έχει οριστεί χρονοδιάγραμμα. Ο Πούτιν το έθεσε με τον δικό του τρόπο, σύμφωνα με το Reuters : το κείμενο δεν θέτει φιλόδοξους στόχους και κανείς δεν θα αναγκαστεί να τους τηρήσει.
2. Το ρωσικό κέρδος που κανείς δεν έχει παρατηρήσει
Το τρίτο σημείο αναφέρει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Το κείμενο το αναφέρει ρητά, κάτι που είναι σημαντικό. Το ΔΠΔ εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά του Βλαντιμίρ Πούτιν το 2023. Η διακήρυξη αναφέρει ότι αυτό το δικαστήριο και παρόμοιοι φορείς δεν πρέπει να καταχρώνται τη δικαιοδοσία τους.
Το αποτέλεσμα είναι άμεσο. Ένας πρόεδρος που αντιμετωπίζει ένταλμα σύλληψης υπογράφει ένα έγγραφο που καταγγέλλει την κατάχρηση εξουσίας από το δικαστήριο που τον στρέφεται εναντίον του. Η Μόσχα δεν χρειάστηκε να υποστηρίξει την υπόθεσή της: η Ουάσινγκτον και το Πεκίνο το υπέγραψαν μαζί του.
Αυτή είναι η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή του κειμένου, σύμφωνα με τον Jonathan Eyal του Βασιλικού Ινστιτούτου Ενωμένων Υπηρεσιών στο Λονδίνο.
«Η παρακμή των διεθνών κανόνων και δικαστηρίων είναι η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή. Οι μεγάλες δυνάμεις υπαγορεύουν, οι μικρότερες υπόκεινται σε αυτήν.»
Τα υπόλοιπα είναι μια επιστροφή. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν είχε παραστεί σε σύνοδο κορυφής APEC, το φόρουμ Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού, από το 2017. Η διπλωματική του απομόνωση από το 2022 ήταν πραγματική. Η παρουσία του στη Σενζέν, ως τιμώμενου προσώπου, σηματοδοτεί μια αλλαγή στο καθεστώς.
3. Βερολίνο, την ίδια μέρα
Την ίδια ημέρα, το Βερολίνο φιλοξένησε μια άλλη σύνοδο κορυφής. Σύμφωνα με το Der Spiegel , εκπροσωπήθηκαν σαράντα χώρες και είκοσι έξι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων ήταν παρόντες στην Καγκελαρία. Αυτός ήταν ο Συνασπισμός των Προθύμων, ο συνασπισμός των χωρών που ήταν πρόθυμες να υποστηρίξουν την Ουκρανία.
Ο Φρίντριχ Μερτς απάντησε στο μήνυμα από τη Σεντζέν.
«Η συνάντηση στη Σεντζέν ήταν προφανώς κυρίως μια φωτογράφιση.»
Ο καγκελάριος απέρριψε το πλαίσιο της Γιάλτας.
«Ένα σχήμα Γιάλτας δεν θα φέρει ειρήνη».
Η Ευρώπη έλαβε κάτι περισσότερο από μια απλή απάντηση. Ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Τζάρεντ Κούσνερ δήλωσε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν ανοιχτός σε μια εγγύηση ασφάλειας συγκρίσιμη με το Άρθρο 5, τη ρήτρα συλλογικής άμυνας του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ). Πρόσθεσε ότι η Ρωσία θα ένιωθε άνετα με αυτή την ιδέα, την οποία η Μόσχα δεν έχει επιβεβαιώσει.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν είδε την ίδια σαφήνεια. Απαίτησε σαφή ορισμό της εγγύησης, που να ισχύει τόσο για τους εταίρους όσο και για τους επενδυτές. Ο Πολωνός Ντόναλντ Τουσκ απάντησε άμεσα.
«Ο κ. Πούτιν δεν είναι φίλος μας και ποτέ δεν θα γίνει».
Ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε τη συνάντηση. Στη συνέχεια μίλησε από το Air Force One.
«Όλοι θέλουν να κάνουν μια συμφωνία, οπότε ας κάνουμε μια συμφωνία.»
4. Η Μόσχα επιλέγει
Η Μόσχα απάντησε. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν πρότεινε να έρθουν Ευρωπαίοι απεσταλμένοι στη Μόσχα για να διευκρινίσουν τη θέση τους πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με τη μορφή των διαπραγματεύσεων.
Μια εβδομάδα νωρίτερα, την παραμονή της συνόδου κορυφής του Δουβλίνου, ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, είχε συνοψίσει τη ρωσική άποψη για την Ευρώπη.
«Οι Ευρωπαίοι μαλώνουν σαν αράχνες σε βάζο».
Η αντίθεση είναι έντονη. Η Ευρώπη παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας στην Ουκρανία, ωστόσο έχει σε μεγάλο βαθμό αποκλειστεί από τις συνομιλίες ΗΠΑ-Ρωσίας. Της έχει δοθεί μια θέση. Η Μόσχα εξακολουθεί να συζητά τη λίστα των προσκεκλημένων: η Ρωσία αρνήθηκε να επαναλάβει τη μορφή του Άμπου Ντάμπι και τώρα προτείνει να φιλοξενήσει τους Ευρωπαίους με τους δικούς της όρους.
5. Τι μπορεί ακόμη να πληρώσει η Ευρώπη
Ο τόνος του Βερολίνου έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα στοιχεία που δημοσίευσε η ίδια η Ευρώπη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει ανάπτυξη 1,4% στην ΕΕ το 2026 και 1,2% στην ευρωζώνη. Ο πληθωρισμός προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 3,3% στην ΕΕ και στην ευρωζώνη αυξήθηκε στο 4% τον Οκτώβριο.
Οι τιμές της ενέργειας έχουν αυξηθεί κατά σχεδόν 21% σε ετήσια βάση στην ευρωζώνη. Οι τιμές του φυσικού αερίου ξεπέρασαν τα 95 ευρώ ανά μεγαβατώρα στα τέλη Οκτωβρίου, υπερτριπλάσια από το επίπεδό τους στα τέλη Φεβρουαρίου.
Τα δημόσια οικονομικά ακολουθούν την ίδια τάση. Το έλλειμμα της ΕΕ προβλέπεται να φτάσει το 3,6% του ΑΕΠ το 2026. Το χρέος αναμένεται να αυξηθεί από 82,6% του ΑΕΠ το 2025 σε 85,6% το 2028. Οι πληρωμές τόκων προβλέπεται να αυξηθούν από 1,9% σε 2,4% του ΑΕΠ, το υψηλότερο επίπεδο εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.
Οι αμυντικές δαπάνες επιδεινώνουν αυτό το βάρος. Τα κράτη μέλη της ΕΕ διέθεσαν 417,6 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2025, σε σύγκριση με 239,8 δισεκατομμύρια ευρώ το 2022, που αντιπροσωπεύει αύξηση 56% σε σταθερά ευρώ, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Μελετών Ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να επιτευχθεί ο στόχος του 3,5% του ΑΕΠ που έχουν θέσει οι σύμμαχοι έως το 2035, θα χρειαστούν περίπου 658 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως ή 204 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερα ετησίως.
Η χωρητικότητα αυξάνεται, αν και αργά. Η ευρωπαϊκή παραγωγή πυρομαχικών 155 χιλιοστών έχει αυξηθεί από 300.000 σε 400.000 φυσίγγια ετησίως το 2020 σε 1,6 έως 1,8 εκατομμύρια το 2025 και θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 3,5 εκατομμύρια το 2030, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών. Παραμένουν περιορισμοί: χρηματοδότηση, εκρηκτικά και πυραυλοκινητήρες, καθώς και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Μέρος αυτής της προσπάθειας χρησιμοποιείται αρχικά για την αναπλήρωση των αποθεμάτων που παραχωρήθηκαν στο Κίεβο, προτού χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση της άμυνας της ηπείρου.
Τα υπόλοιπα είναι σχεδόν τα ίδια. Το Ίδρυμα Bertelsmann εκτιμά το κόστος της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας σε πάνω από 500 δισεκατομμύρια ευρώ. Και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δεν χρηματοδοτεί όπλα ή πυρομαχικά.
6. Η γραμμή θραύσης
Αυτή η δαπάνη δεν μπορεί να πληρωθεί σε αφηρημένο νόμισμα. Πληρώνεται στους προϋπολογισμούς για στέγαση, νοσοκομεία και σχολεία.
Στις 11 Νοεμβρίου, η Ισπανία βίωσε την πρώτη γενική απεργία μετά από δεκατέσσερα χρόνια, με θέμα τη στέγαση και τους μισθούς. Η Διεθνής Αμνηστία κατέγραψε υπερβολική χρήση βίας, με 36 τραυματίες, συμπεριλαμβανομένων 5 που νοσηλεύτηκαν, στη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Μάλαγα, τη Βαλένθια, το Αλικάντε και τη Γρανάδα.
Στις 20 Νοεμβρίου, η Ιταλία ακολούθησε το παράδειγμά της: η CGIL κάλεσε σε απεργία για τους μισθούς και τις δημόσιες υπηρεσίες, μεταξύ των οποίων και οι στρατιωτικές δαπάνες. Φοιτητικές διαδηλώσεις είχαν προγραμματιστεί για την ίδια ημέρα στη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστρία, το Βέλγιο και την Ισπανία.
Οι έρευνες λένε το ίδιο πράγμα με διαφορετικούς τρόπους. Τον Ιούνιο, το 53% των πολιτών της ΕΕ δήλωσαν ότι ήταν αντίθετοι στην ταχεία ένταξη της Ουκρανίας και σχεδόν τα δύο τρίτα αρνήθηκαν να επωμιστούν το οικονομικό κόστος, σύμφωνα με την έρευνα Eupinions του Ιδρύματος Bertelsmann.
Αυτό δεν είναι προφητεία. Είναι μια δήλωση γεγονότος. Η διαμαρτυρία υπάρχει ήδη, αφορά το βιοτικό επίπεδο και αρχίζει να συνδέει τον στρατιωτικό προϋπολογισμό με καθημερινές αποφάσεις.
7. Γιατί δεν είναι Γιάλτα
Η φράση κυκλοφορεί, αλλά δεν πηγάζει από γεγονότα. Ο Ντόναλντ Τραμπ μίλησε για μια σύνοδο κορυφής «μεγαλύτερη από τη Γιάλτα », αναφερόμενος στη διάσκεψη του 1945 που χώρισε την Ευρώπη. Στη Μόσχα, οι παρατηρητές επαναλαμβάνουν την έκφραση και μιλούν για μια νέα Γιάλτα.
Ο Βλαντίσλαβ Ινοζέμτσεφ, Ρώσος οικονομολόγος, αντικρούει τον παραλληλισμό σε άρθρο γνώμης που δημοσίευσε το Al Jazeera.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Κίνα υποστηρίζουν ένα διπολικό σύστημα, έναν κόσμο που διαμορφώνεται από την G2, όπως τον αποκαλεί ο Τραμπ, με τον οποίο η Ρωσία μπορεί να είναι δυσαρεστημένη αλλά δεν έχει τα μέσα να αποτρέψει».
Τα τρία έργα δεν αλληλεπικαλύπτονται. Η Ουάσινγκτον θέλει να παραμείνει η ηγετική δύναμη. Το Πεκίνο θέλει να αποσπάσει τον Παγκόσμιο Νότο από την Ουάσινγκτον. Η Μόσχα θέλει να αναγνωριστεί ως ευρασιατική δύναμη χωρίς να έχει τα μέσα για να το πράξει.
Δεν υπάρχει κανένας κοινός εχθρός που να έχει νικηθεί, ούτε κάποιο κοινό σχέδιο. Αυτό που κρατάει τους τρεις τους γύρω από το τραπέζι δεν είναι μια διαίρεση του κόσμου, αλλά μια ελάχιστη δήλωση. Το μενού είναι σύντομο και κανείς δεν είναι αναγκασμένος να το φάει.
Ένα σημείο παραμένει σαφές: και οι δύο πρωτεύουσες, από τις οποίες εξαρτάται ο πόλεμος, έχουν δηλώσει η καθεμία, με τον δικό της τρόπο, ότι μια συμφωνία είναι προτιμότερη από τη συνέχιση των εχθροπραξιών. Ο Ντόναλντ Τραμπ το επανέλαβε αυτό από το Air Force One. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, στη Σεντζέν, μίλησε για κοινά συμφέροντα.
«Τα έθνη μας έχουν πολλά κοινά συμφέροντα στην επίλυση των περιφερειακών συγκρούσεων, συμπεριλαμβανομένης, φυσικά, της σύγκρουσης στην Ουκρανία».
Το Πεκίνο, η τρίτη πρωτεύουσα, παρείχε το πλαίσιο χωρίς να διαιτητεύσει τίποτα.
8. Ο άνθρωπος που δεν απαντάει
Στο Βερολίνο, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι τι γνώμη είχε για το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αποκάλεσε τον Βλαντιμίρ Πούτιν «φίλο μου». Ο Ουκρανός πρόεδρος σήκωσε τους ώμους του και έφυγε χωρίς να απαντήσει.
Η χειρονομία είναι μια γλώσσα. Υποδηλώνει ότι ένας πρόεδρος του οποίου η χώρα εξαρτάται από αποφάσεις που λαμβάνονται αλλού δεν θέλει να σχολιάσει μια φιλία που δεν μπορεί να επηρεάσει.
Εξέφρασε επίσης δυσαρέσκεια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν παράσχει 196 δισεκατομμύρια δολάρια σε κεφάλαια που σχετίζονται με τον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένων περίπου 127 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε άμεση βοήθεια προς την Ουκρανία, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Κιέλου. Στην Ουάσιγκτον, αυτό ερμηνεύεται ως αχαριστία.
Αλλά πάνω απ 'όλα, η χειρονομία λέει πολλά. Η Ουκρανία δεν χρηματοδοτεί τον πόλεμο που διεξάγει, δεν αποφασίζει για αυτόν και δεν μπορεί να τον τερματίσει μόνη της. Η βοήθεια από την οποία εξαρτάται έχει γίνει, για τους δωρητές της, μια γραμμή του προϋπολογισμού που ανταγωνίζεται τη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη και τα σχολεία.
Οι δύο ημέρες της 19ης Νοεμβρίου αντικατοπτρίζουν η μία την άλλη. Στη Σεντζέν, τρεις πρόεδροι υπέγραψαν μια δήλωση αλλά δεν έδωσαν καμία υπόσχεση σχετικά με την Ουκρανία. Στο Βερολίνο, σαράντα χώρες δεσμεύτηκαν για υποστήριξη αλλά δεν υπέγραψαν τίποτα. Η πρώτη δήλωσε τι δεν θα έκανε. Η δεύτερη ανακοίνωσε τι δεν μπορεί ακόμη να πληρώσει.
Και ενδιάμεσα, ένας Ουκρανός πρόεδρος σήκωσε τους ώμους του.
Η ανάλυση ολοκληρώθηκε την Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026. Τα γεγονότα, τα στοιχεία και τα όρια που αναφέρονται ισχύουν από την ημερομηνία αυτή και ενδέχεται να αλλάξουν. Δεν είμαστε διορατικοί αλλά αναλυτές.
Πηγή: Georisk Watch
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Προσθέσετε το σχόλιό σας:
0 comments:
Παρακαλώ αφήστε το μήνυμά σας. Προσπαθήστε να σχολιάζετε χωρίς προσβλητικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς. Σχόλια που θα θεωρηθούν συκοφαντικά ή θα περιέχουν βωμολοχίες θα απορρίπτονται.