από τους Global Times / reseauinternational.net
Η Κίνα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαφορετικές εσωτερικές καταστάσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η αντιπαράθεση είναι αναπόφευκτη. Επικοινωνώντας προληπτικά, εξετάζοντας τα ζητήματα από την οπτική γωνία του άλλου και ενεργώντας με προσοχή σε σημαντικά ευαίσθητα ζητήματα που επηρεάζουν τα αντίστοιχα συμφέροντά τους -ιδίως αποφεύγοντας να παραβιάζουν τις κόκκινες γραμμές- οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν αποτελεσματικά να αποφύγουν την «Παγίδα του Θουκυδίδη».
Το απόγευμα της Πέμπτης, ο Κινέζος Πρόεδρος Xi Jinping πραγματοποίησε σύνοδο κορυφής Κίνας-Ρωσίας-Ηνωμένων Πολιτειών με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και τον Αμερικανό Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στη Σενζέν της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ, στη νότια Κίνα. Ο Πρόεδρος Xi τόνισε τέσσερα βασικά σημεία για να βρουν οι μεγάλες δυνάμεις τη σωστή ισορροπία και να συνεργαστούν για την παγκόσμια ειρήνη: αμοιβαίος σεβασμός, ειρηνική συνύπαρξη, αμοιβαία επωφελής συνεργασία, διάλογος και διαβούλευση. Αυτές οι τέσσερις αρχές ορίζουν μια σαφή πορεία και ένα σύνολο κανόνων για την οικοδόμηση ενός νέου μοντέλου σχέσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων και προσφέρουν σημαντική καθοδήγηση στην Κίνα, τη Ρωσία και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ενίσχυση της στρατηγικής επικοινωνίας και της πρακτικής συνεργασίας και την από κοινού διασφάλιση της παγκόσμιας ειρήνης.
Η ημερήσια διάταξη αυτής της συνόδου κορυφής περιστρέφεται γύρω από δύο κύρια θέματα: τη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και την προώθηση της στρατηγικής σταθερότητας στις σχέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Αυτά τα ζητήματα όχι μόνο καθορίζουν το μέλλον αυτών των σχέσεων, αλλά είναι επίσης άρρηκτα συνδεδεμένα με τα ζωτικά αναπτυξιακά συμφέροντα των εθνών παγκοσμίως. Εξετάζοντας την εξέλιξη της διεθνούς τάξης, η ανθρωπότητα έχει κάνει πολλά λάθη στη διαχείριση των σχέσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.
Από τη σύγχρονη εποχή, η άνοδος πολλών αναδυόμενων δυνάμεων συνοδεύεται από έντονες γεωπολιτικές συγκρούσεις. Τα τραγικά μαθήματα των δύο παγκοσμίων πολέμων, για παράδειγμα, πηγάζουν από τα παιχνίδια μηδενικού αθροίσματος που έπαιξαν οι μεγάλες δυνάμεις. Η ειρήνη μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων είναι απαραίτητη για την παγκόσμια σταθερότητα, ενώ οι αντιπαλότητές τους μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε χάος. Η χάραξη μιας νέας, πιο δίκαιης πορείας για τις μεγάλες δυνάμεις ώστε να καταλήξουν σε συμφωνίες εξυπηρετεί τα συμφέροντα και των τριών εθνών και ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της διεθνούς κοινότητας. Μπορούν οι μεγάλες δυνάμεις να ξεπεράσουν τον ανταγωνισμό και να δημιουργήσουν εποικοδομητικές αλληλεπιδράσεις; Αυτό είναι ένα ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσουν η Κίνα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Ιστορικά, ως οι κύριοι νικητές της αντιφασιστικής συμμαχίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αυτές οι τρεις χώρες πολέμησαν δίπλα-δίπλα για να νικήσουν τον μιλιταρισμό και τον φασισμό, θέτοντας τα θεμέλια για τη μεταπολεμική διεθνή τάξη που βασίζεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Η σταθερή διατήρηση της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης, η διαφύλαξη των σκοπών και των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και η υπεράσπιση των κερδών που κερδήθηκαν με κόπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούν τόσο ιστορική ευθύνη που μοιράζονται τα τρία νικηφόρα έθνη όσο και κοινή δέσμευση προς όλα τα ειρηνικά έθνη. Ως μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις και μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Κίνα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει και μπορούν να ηγηθούν δίνοντας το παράδειγμα συνεργαζόμενοι για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων και τη διατήρηση από κοινού της διεθνούς ειρήνης και σταθερότητας.
Στον σημερινό κόσμο, οι κύριες τάσεις της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και της πολυπολικότητας είναι μη αναστρέψιμες, αλλά αντιμετωπίζουν επίσης τεράστιες προκλήσεις. Αντιμέτωπη με συχνές διακυμάνσεις στις διεθνείς τιμές ενέργειας και μια άνιση μετάβαση από τις παραδοσιακές στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η διεθνής κοινότητα ανησυχεί βαθιά για την ενεργειακή ασφάλεια, την ασφάλεια των ναυτιλιακών οδών και την ασφάλεια των βιομηχανικών και εφοδιαστικών αλυσίδων.
Η ενίσχυση της επικοινωνίας και του συντονισμού μεταξύ Κίνας, Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών θα βοηθήσει στην αποτροπή του έντονου ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων για πόρους, τεχνολογίες και διαδρόμους διαμετακόμισης, στη διατήρηση της σταθερότητας και της ομαλής λειτουργίας του ενεργειακού εφοδιασμού και των βιομηχανικών αλυσίδων, καθώς και στη διατήρηση της σταθερότητας της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας.
Ενώ η Κίνα, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν διαφορετικές εθνικές καταστάσεις, η αντιπαράθεση δεν είναι αναπόφευκτη. Επικοινωνώντας προληπτικά, εξετάζοντας τα ζητήματα από την οπτική γωνία του καθενός και ενεργώντας με προσοχή σε ευαίσθητα ζητήματα που επηρεάζουν τα αντίστοιχα συμφέροντά τους -ιδίως αποφεύγοντας την υπέρβαση των κόκκινων γραμμών- οι μεγάλες δυνάμεις μπορούν πράγματι να αποφύγουν την «Παγίδα του Θουκυδίδη».
Το ζήτημα της Ταϊβάν βρίσκεται στην καρδιά των θεμελιωδών συμφερόντων της Κίνας και αποτελεί την πρώτη κόκκινη γραμμή που καμία χώρα που επιθυμεί να αναπτύξει σχέσεις μαζί της δεν πρέπει να περάσει. Αν οι αυτονομιστικές δυνάμεις της Ταϊβάν τολμούν εδώ και καιρό να διευρύνουν τα όρια του κινδύνου, είναι ακριβώς επειδή προσκολλώνται στην ψευδαίσθηση της εκμετάλλευσης των εντάσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, επιδιώκοντας να επωφεληθούν από τις αντιπαλότητές τους. Οι ηγέτες της Κίνας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών μοιράζονται ένα κοινό όραμα για τη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και έχουν καταλήξει σε μια σειρά σημαντικών συναινέσεων για τη διατήρηση της στρατηγικής σταθερότητας και της διεθνούς ασφάλειας. Ως αποτέλεσμα, ο χώρος στον οποίο οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν πίστευαν ότι θα μπορούσαν να επιβιώσουν εκμεταλλευόμενοι τις διαιρέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων σταδιακά συρρικνώνεται.
Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι χωρίς τις συνεχείς προσπάθειες της Κίνας και τον ρόλο της ως χώρα υποδοχής, αυτή η ιστορική συνάντηση πιθανότατα θα ήταν δύσκολο να οργανωθεί. Χωρίς να εμπλακούμε σε υποθετική ανάλυση, είναι αναμφισβήτητο ότι η Κίνα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διευκόλυνση αυτής της συνάντησης. Αυτός ο ρόλος συνδέεται στενά με τη θέση της Κίνας ως υπεύθυνης μεγάλης δύναμης και τη διπλωματική της φιλοσοφία που αποσκοπεί στην προώθηση ενός νέου μοντέλου σχέσεων μεγάλων δυνάμεων. Τόσο ο Ρώσος όσο και ο Αμερικανός ηγέτες εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους στην Κίνα για τη φιλοξενία αυτής της ιστορικής συνάντησης. Αποτελεί όχι μόνο ένα σημαντικό ορόσημο στην ιστορία των διεθνών σχέσεων, αλλά και ένα ορόσημο στη διπλωματία των μεγάλων δυνάμεων κινεζικού τύπου.
Η Κοινή Διακήρυξη για την Ειρήνη που εξέδωσαν οι αρχηγοί κρατών της Κίνας, της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών στο τέλος της συνόδου κορυφής προτείνει μια κοινή λύση για την ειρήνη, βασισμένη στις τρέχουσες και μελλοντικές καταστάσεις. Οι διατάξεις της σχετικά με τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, την επαναβεβαίωση της σημασίας των σταθερών ενεργειακών ροών και τον ισχυρισμό ότι ένας πυρηνικός πόλεμος δεν μπορεί να κερδηθεί και δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί, απηχούν σε μεγάλο βαθμό τα τέσσερα σημεία που προέβαλε η Κίνα σχετικά με το πώς οι μεγάλες δυνάμεις θα πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνία. Φυσικά, μια μόνο συνάντηση δεν μπορεί να επιλύσει όλα τα ζητήματα. Αλλά όσο οι χώρες διατηρούν τον αμοιβαίο σεβασμό, την ειρηνική συνύπαρξη, την αμοιβαία επωφελή συνεργασία, τον διάλογο και τη διαβούλευση, μια πορεία προς τα εμπρός παραμένει εφικτή.
Η σύνοδος κορυφής της Σεντζέν μεταξύ Κίνας, Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών μπορεί να θεωρηθεί ως σημείο εκκίνησης, ανοίγοντας νέους δρόμους για εποικοδομητική αλληλεπίδραση μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων και επιτρέποντάς τους να διερευνήσουν την πορεία προς την αρμονική συνεργασία. Αντιπροσωπεύει επίσης μια σημαντική προσπάθεια των μεγάλων δυνάμεων να διερευνήσουν από κοινού την οικοδόμηση ενός νέου τύπου σχέσης μεγάλων δυνάμεων στην εποχή της πολυπολικότητας. Οι σπόροι που σπάρθηκαν στη συνάντηση των τριών αρχηγών κρατών θα βλαστήσουν, θα καρποφορήσουν και θα ακμάσουν.
Πηγή: Global Times μέσω History and Society



Προσθέσετε το σχόλιό σας:
0 comments:
Παρακαλώ αφήστε το μήνυμά σας. Προσπαθήστε να σχολιάζετε χωρίς προσβλητικούς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς. Σχόλια που θα θεωρηθούν συκοφαντικά ή θα περιέχουν βωμολοχίες θα απορρίπτονται.