Articles by "Διαπλοκή-Διαφθορά"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαπλοκή-Διαφθορά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών συνεχίζεται με συνεχείς αναβολές προγγραματισμένων δικάσιμων διαδικασιών, ασεβώντας προς τους 57 νεκρούς, ταλαιπωρώντας τους συγγενείς που πηγαινοέρχονται διαρκώς στη Λάρισα για τη δίκη με τα εξαφανισθέντα βίντεο τα οποία τα κρύβουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Η σημερινή εκδίκαση αναβλήθηκε για τις 2 Απριλίου.
Διαβάστε την σχετική ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:

Πόση ντροπή! Είμαστε από το πρωί και μέχρι τώρα ώρα 20.30, πάνω από δέκα ώρες στο Δικαστικό Μέγαρο Λαρισας!
Ήρθαμε για τη δίκη με τα εξαφανισμένα βίντεο.
 
Να θυμηθούμε ότι λίγες μέρες στην τελευταία δικάσιμο της ίδιας δίκης, αμέσως μετά την επίσκεψη του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, κ. Σεβαστίδη, η Πρόεδρος ζήτησε δακρυσμένη συγγνώμη και στη συνέχεια λιποθύμησε. 
Σήμερα η ίδια Προεδρος απουσίαζε, χωρίς κανείς να απαντά στα ερωτήματα για τον λόγο για την αναρρωτική άδεια που έλαβε και χωρίς βέβαια στοιχειωδώς να έχουν προηγουμένως ενημερώσει για την προδιαγεγραμμένη διακοπή της δίκης τους συγγενείς και τους δικηγόρους.
Έτσι στην έδρα ανέβηκε σήμερα ένας αναπληρωτής Πρόεδρος, ο οποίος με συνοπτικές διαδικασίες ανακοίνωσε σε συγγενείς και δικηγόρους —που ταξίδεψαν από τα χαράματα για να είναι παρόντες στις 9:00 π.μ.— ότι η δίκη αναβάλλεται για τις 2/4. Τέτοια απαξίωση!
 
Αυτό όμως που ακολούθησε είναι πραγματικά απίστευτο και επιβεβαιώνει την ύπαρξη κυκλώματος στο δικαστήριο της Λάρισας, που καταστρέφει και "μπαζώνει" στοιχεία, σε συνέχεια του μπαζώματος της ανάκρισης από τον διορισμένο μετά την επιστολή του Πρωθυπουργού, ανακριτή, κ. Μπακαΐμη. 
Ζητήσαμε να μας παραδοθεί αντίγραφο του κατασχεμένου υλικού της δικογραφίας όπως ως διάδικοι δικαιούμαστε και όπως είχαμε εγγράφως σε προγενέστερο χρόνο αιτηθεί.
Μιας κατάσχεσης δήθεν κατεπείγουσας που όμως έγινε σε τέσσερις δόσεις με μεσολάβηση ενός ολόκληρου Σαββατοκύριακου, και η οποία μόνο "επείγουσα" δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Όμως, η Προϊσταμένη του Πρωτοδικείου Λάρισας, όπου κατά τον νόμο πρέπει να τηρούνται αντίγραφα των κατασχεθέντων,
κ. Μυλωνά, όλως τυχαίως έλειπε και δεν απαντούσε καν στο τηλέφωνο στις κλήσεις που της έκανε από το δικαστήριο η γραμματέας της.
Κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκονταν τα πειστήρια. Ψάχναμε επί πέντε ώρες... Από τον Άννα στον Καϊάφα, μπροστά σε κλειδωμένες πόρτες και ανήξερους γραμματείς. Πέντε ώρες να ανεβοκατεβαίνουμε ορόφους, ψυχικά ράκη, βιώνοντας την κοροϊδία και νιώθοντας απέραντη λύπη για την κατάντια της Δικαιοσύνης. Και θλίψη για ανθρώπους με θεσμικό ρόλο, λειτουργούς που έδωσαν όρκο να τηρούν το καθήκον τους, να τρέμουν και να ψελλίζουν: "δώστε μου λίγο χρόνο να σας απαντήσω"!
Και το κερασάκι στην τούρτα!
 
Η Πρόεδρος Υπηρεσίας έκανε εν τέλει δεκτή την αίτηση μας να λάβουμε αντίγραφα των κατασχεθέντων, πλην όμως εν συνεχεία μετά από παρέμβαση της Προϊσταμένης, η Πρόεδρος ανακάλεσε τις έγγραφες αποφάσεις της για λήψη αντιγράφων! Και έτσι η διαδικασία λήψης αντιγράφων των κατασχεθέντων που είχε ξεκινήσει , ξαφνικά σταμάτησε! 
Και ενώ εξελισσόταν αυτή η τραγική διαδικασία, ο κ. Σεβαστίδης, ο οποίος είχε επισκεφτεί το Πρωτοδικείο Λάρισας, την ίδια ημέρα που λιποθύμησε η Πρόεδρος της έδρας, έσπευσε και εξέδωσε δελτίο τύπου συγχαίροντας τους δικαστές για το έργο τους! Ντροπή. 
Καταλαβαίνουμε όλοι τι έχουν μέσα και τι δείχνουν τα κατασχεθέντα για να γίνεται τόσος πόλεμος για να αποκλειστεί η πρόσβαση μας!
Κατρακυλάμε σε γκρεμό διότι η Δικαιοσύνη οφείλει να είναι ανεξάρτητη στην πράξη, όχι στα λόγια.
Καταδικάζουμε τη βασιλεία της ομερτά στο δικαστικό μέγαρο της Λάρισας και όχι μόνο.
Καταδικάζουμε το "μπάζωμα" και τη συγκάλυψη. Και δεν θα σταματήσουμε να το φωνάζουμε μέχρι όλοι οι υπαίτιοι να λογοδοτήσουν στην αληθινή δικαιοσύνη και στον Ελληνικό λαό!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Θοδωρή Ζώτου

H κυβέρνηση βομβαρδίζει, έχοντας ως επικοινωνιακή τακτική την επιλεκτική προβολή και διαστρέβλωση των ειδήσεων, προκειμένου να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη με καταιγισμό παραπληροφόρησης.

Όλος ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μαξίμου, εκατοντάδες έμμισθοι, έχουν στήσει έναν μηχανισμό στήριξης που καταλύει αόρατα την δημοκρατική νομιμότητα, με αντιστροφή της πραγματικότητας.

H διάδοση ψευδών ή παραπλανητικών ειδήσεων, επηρεάζει σαφέστατα την κοινή γνώμη και κατά συνέπεια τη λειτουργία του πολιτεύματος.

Ο σχεδιασμός:

Επιλεκτική παρουσίαση ειδήσεων: Ανάδειξη και φούσκωμα ασήμαντων μονοθεματικών ασήμαντων (εύκολων) γεγονότων και υποβάθμιση των καίριων αρνητικών.

Πλαισίωση: Παρουσίαση γεγονότων μονόπλευρα, με τρόπο που ευνοεί μια συγκεκριμένη ερμηνεία.

Σχέσεις με μέσα ενημέρωσης: Οικονομική στήριξη, κρατική διαφήμιση, πλήργης οικονομική εξάρτηση των ΜΜΕ.

Επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων:Αλλαγή αφηγήματος, με “την μπάλα στην εξέδρα”.

Διάψευση ή αμφισβήτηση δυσάρεστων ειδήσεων για την κυβέρνηση:Διοχέτευση non paper με εντολές υποβάθμισης και παραποίησης ήδη υπαρκτών γεγονότων.


πηγή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επιστρέφοντας στην αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη, διαβάζω στην εφημερίδα Δημοκρατία, την κριτική για το θάψιμο του σκανδάλου των υποκλοπών! Πόσο αληθινή και πόσο βάσιμη!
Πράγματι, οι εμπλεκόμενοι στις υποκλοπές αισθάνονται ότι το διαβρωμένο σύστημα θα τους προστατεύσει, όπως κάνει τόσα χρόνια. Πιστεύουν πως κανείς δεν θα τολμήσει να τους καθίσει στο εδώλιο.
Υποκλοπές!
Ένα μέγα σκάνδαλο που «ξεπλύθηκε» από τον Άρειο Πάγο, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας. Στο «χαμηλόβαθμο» όμως δικαστήριο που έγινε Υψηλόβαθμο στα μάτια μας, έγινε το θαύμα.
Η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για το σκάνδαλο των υποκλοπών, με συνολική ποινή φυλάκισης 126 έτη και 8 μήνες (εκτιτέα τα 8 )είναι ιστορική. Αποκαθιστά το πολλαπλά τραυματισμένο κύρος της Δικαιοσύνης στη χώρα μας. Πέρα από τις ποινές που επιβλήθηκαν στους λίγους κατηγορούμενους, η διαβίβαση των πρακτικών για τη διερεύνηση ποινικών ευθυνών όσων προστατεύθηκαν μέχρι τώρα, δίνει ελπίδα.

Όπως ανέδειξαν ελάχιστα μέσα ενημέρωσης —ενώ τα φιλοκυβερνητικά «έπνιξαν»— η εκτενής ακροαματική διαδικασία με πλήθος συνεδριάσεων έλαβε χώρα με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Ήταν φανερό ότι ο Πρόεδρος, κ. Νικόλαος Ασκιανάκης, και ο Εισαγγελέας, κ. Δημήτριος Παυλίδης, ως τα ονόματά τους γνωστοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, έκαναν το καθήκον τους: έψαχναν την αλήθεια. Και ως γνωστόν, όποιος θέλει να βρει την αλήθεια, τη βρίσκει. Είναι νόμος!

Πόσο ντροπιαστική φαντάζει τώρα η έρευνα που διεξήγαγε η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Μέσα από διεξοδικές καταθέσεις αναδείχθηκαν όλα τα «θαμμένα» γεγονότα, τα οποία όφειλε να έχει ερευνήσει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Αχιλλέας Ζήσης, πριν αρχειοθετήσει την υπόθεση. Υπενθυμίζεται ότι η κα Αδειλίνη του ανέθεσε τη δικογραφία αφού πρώτα την αφαίρεσε από τους Εισαγγελείς Πρωτοδικών, κ. Κ. Σπυρόπουλο και κα, Α. Τριανταφύλλου, που τη χειρίζονταν εξαρχής. Γιατί άραγε;
Άλλη μία παρέμβαση της στο έργο των δικαστικών λειτουργών. Όπως έκανε και στην υπόθεση των Τεμπών. Όπου αφαίρεσε από την κα. Αποστολάκη, μητέρα του αδικοχαμένου Βασίλη Καλογήρου, την εποπτεία της ανάκρισης της δικογραφίας των Τεμπών (και μόνον αυτής), εν μία νυκτί!

Σίγουρα και στις υποκλοπές, όπου οι ένοχοι φαίνεται να βρίσκονται πολύ ψηλά, οι πιέσεις θα είναι ασφυκτικές. Τα «κεφάλια» που απειλούνται είναι ισχυρά!

ΕΥΧΟΜΑΙ , όμως, από καρδιάς, οι δικαστές και εισαγγελείς που θα αναλάβουν τη συνέχεια, να νιώσουν τη δύναμη που έχουν στα χέρια τους. Να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και να υψώσουν τους λειτουργούς της Θέμιδος εκεί που τους αξίζει: ΨΗΛΑ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν ξεχνώ την τραγωδία, δεν ξεχνώ το θανατικό, δεν ξεχνώ το έγκλημα των Τεμπών, δεν ξεχνώ τις 57 ψυχούλες που χάθηκαν, δεν ξεχνώ τις εγκληματικές ευθύνες του κράτους, της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Και φυσικά δεν θα ξεχάσουν οι γονείς και συγγενείς των ψυχών που χάθηκαν.

Η Μαρία Καρυστιανού συγκλονίζει με μια ανάρτηση βίντεο στον λογαριασμό της στο Facebook με οπτικοακουστικό υλικό από το τρομερό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Η μητέρα της Μάρθης που ήταν ένα από τα 57 θύματα της τραγωδίας που έλαβε χώρα πριν από τρία χρόνια και βύθισε στο πένθος ένα ολόκληρο έθνος, ανέβασε βίντεο στον λογαριασμό της, στο οποίο έχουν καταγραφεί οι εκκλήσεις για βοήθεια από τους παγιδευμένους στο τρένο επιβάτες, καθώς και οι ανατριχιαστικοί ήχοι της φονικής μετωπικής σύγκρουσης του Intercity με την εμπορική αμαξοστοιχία.

Το μήνυμα της Καρυστιανού :

«Για κάποιους ήταν δυστύχημα, για εμάς ένα διαχρονικό έγκλημα που πάγωσε τον χρόνο. Τα 57 θύματα δεν ήταν απλοί αριθμοί ήταν πρόσωπα με ζωή, με όνειρα, με οικογένειες. Μια ολόκληρη γενιά που δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό της. Η μνήμη δεν κρατιέται ζωντανή μόνο μέσα από τις συγκεντρώσεις, αλλά από την ευθύνη όλων μας που εδώ και τρία χρόνια ζητά απαντήσεις.

Δεν ζητάμε εκδίκηση, διψάμε για δικαιοσύνη.


Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου κατεβαίνουμε ξανά στο δρόμο για να ενώσουμε τις φωνές μας, τις μνήμες μας, να απαιτήσουμε λογοδοσία, για τα παιδιά μας που χάθηκαν, για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση κι αλήθεια, για να μην συμβεί ποτέ ξανά, για την καλύτερη Ελλάδα που άξιζε στους 57, που αξίζει σε όλους μας.

Γιατί όταν ένα κράτος φροντίζει να ξεχνάμε, εμείς οι πολίτες οφείλουμε να θυμόμαστε».





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Θέλουμε να μάθουμε από ποια ουσία πέθαναν οι άνθρωποι μας» ζητά με επίταση η Μαρία Καρυστιανού σήμερα από τη Λάρισα.
Εκεί βρέθηκε σήμερα στην τέταρτη διαδοχική συνεδρίαση εκδίκασης της υπόθεσης που αφορά τον χειρισμό του βιντεοληπτικού υλικού της εμπορικής αμαξοστοιχίας μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Σε δηλώσεις της αναφέρθηκε στο ζήτημα των εκταφών των θυμάτων της τραγωδίας, επισημαίνοντας ότι η αρμόδια εισαγγελέας έχει ήδη λάβει απαντήσεις από ελληνικά πανεπιστήμια, σύμφωνα με τις οποίες δεν είναι δυνατή η διενέργεια περαιτέρω εξετάσεων πέραν του DNA.

«Θέλουμε να μάθουμε από ποια ουσία πέθαναν οι άνθρωποι μας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Απαντώντας στις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, σχετικά με το ενδεχόμενο συνδρομής εργαστηρίων του εξωτερικού, εφόσον τα ελληνικά δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν ορισμένες εξετάσεις, η Μαρία Καρυστιανού δήλωσε:

«Ο κ. Φλωρίδης είναι νομικός, είναι υπουργός Δικαιοσύνης. Θα έπρεπε να καταλάβει ότι έχουν ήδη τα πανεπιστήμια απαντήσει ότι δεν μπορούν να γίνουν αυτές οι εξετάσεις. Επομένως το να θέλει να βάλει χέρι στις σακούλες και να στείλουν εκείνοι ότι νομίζουν και όπως το νομίζουν στα άλλα εργαστήρια δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει».

Σε ό,τι αφορά τη δήλωση του υπουργού ότι η ίδια βρίσκεται στο απυρόβλητο, σημείωσε: «Δεν ήμουν ποτέ στο απυρόβλητο, γιατί από την πρώτη ημέρα δέχομαι πόλεμο».

Η υπόθεση που εξετάζεται αφορά τη μη παράδοση των σχετικών βίντεο από τον Εμπορευματικό Σταθμό Θεσσαλονίκης, καθώς και την επανεγγραφή νέων δεδομένων στον ψηφιακό σκληρό δίσκο κατά τους πρώτους μήνες μετά το δυστύχημα. Όταν το υλικό παραδόθηκε τελικά στον εφέτη ανακριτή, δεν ήταν πλέον δυνατή η ανάκτησή του.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Άρειος Πάγος παρεμβαίνει για να «στηρίξει» ανακριτές και εισαγγελείς, οι οποίοι έχουν επιστρατευθεί στη διαδικασία συγκάλυψης της αλήθειας για το έγκλημα των Τεμπών.
Εκεί κατάντησαν τη χώρα! Οι θεσμοί να προστατεύουν μια υπόλογη και εγκληματική κυβέρνηση, που δολοφονεί με τη βαθιά διαφθορά της και μετά στρατολογεί μια ολόκληρη «συμμορία» για να μπαζώσει τις ευθύνες μαζί με τα συντρίμμια.
Στο έγκλημα των Τεμπών, μια επιχείρηση κρατικής ομερτά οργάνωσε την ιερόσυλη ταφή της αλήθειας, πριν καν στεγνώσει το αίμα στις ράγες. Μια επιχείρηση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τις εκταφές-ντροπή, οι οποίες προσβάλλουν βάναυσα τη μνήμη των αδικοχαμένων νεκρών μας.
Και τώρα, η απόλυτη ύβρις! Εκταφή με απαγόρευση των εξετάσεων που θα δείξουν τι έκαψε τα παιδιά μας! Για να μη μάθουμε ποτέ τι τα απανθράκωσε και, κυρίως, για να μην κάτσουν στο σκαμνί οι δολοφόνοι. Τέτοια ασυδοσία! Τόσος δόλος!
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ για να καταστρέψει τα τελευταία στοιχεία που μπορούν να φέρουν την αλήθεια στο φως και να οδηγήσουν τους ενόχους στη φυλακή! Γιατί εκεί θα καταλήξει η εγκληματική συμμορία: ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ!
Αυτή τη φορά δεν έχουν απέναντί τους κόμματα. Έχουν γονείς. Έχουν ΠΟΛΙΤΕΣ. Δεν υπολόγισαν το μέγεθος της αγάπης του γονιού. Δεν κατάλαβαν πως αυτός που έχασε τα πάντα, δεν φοβάται τίποτα και κανέναν. Η ορμή των γονιών και των πολιτών είναι η μόνη δύναμη που θα γκρεμίσει το τείχος της διαφθοράς τους.
Η αλήθεια δεν θα μπαζωθεί. Αυτή τη φορά, θα λάμψει!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

της Μαρίας Νεγρεπόντη Δελιβάνη

Σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στα πράγματα ο όρος «αποκαλύψεις» για όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, μέσα από τα ρυπαρά αρχεία του Επστάιν και αναφέρονται στην, ήδη 16ετή ελληνική γενοκτονία.

Και τούτο, διότι όλα όσα, μέχρι στιγμής, επισημοποιήθηκαν ήταν γνωστά, θα έλεγα, από τις πρώτες τυραννικές σκηνές της ελληνικής τραγωδίας: για το πως η Ελλάδα κατέστη πειραματόζωο και Ιφιγένεια, για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, και για το πως υποχρεώθηκε να καταβάλει, δια βίου, ένα υπέρογκο χρέος που δεν ήταν δικό της.

Ουδεμία απάντηση των αρμοδίων: Στους Έλληνες, αλλά και ξένους οικονομολόγους, των οποίων οι θέσεις και διαμαρτυρίες, εναντίον του εγκλήματος στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί λέξη προς λέξη και με ημερομηνίες, στις δικές μου πολυσέλιδες αναφορές, και όχι μόνο. Και στις διαμαρτυρίες, σχετικά με τα ακαταλόγιστα, που συνέβαιναν με το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο Μνημόνιο.

Σίγουρα, ο ελληνικός λαός που βιώνει μια καθολική καταστροφή, το υποτιθέμενο χρέος που τον βαρύνει είναι σήμερα ανώτερο από αυτό του 2010, δεν ξεσηκώθηκε εναντίον των συμφερόντων, που καθημερινά του αφαίρεσαν, και του αφαιρούν τη ζωή. Η εξήγηση της παθητικής αυτής στάσης, στον χρόνιο αφανισμό του, βρίσκει την απάντηση στη γνωστή θεωρία της Naomi Klein, που αναλύει το πως πείθεις λαό για την ενοχή του, παρότι δεν είναι ένοχος, αλλά θύμα.

Και τώρα που ο Επστάιν εξαφανίζει κάθε δικαιολογία περί άγνοιας των υπευθύνων, τα σχετικά αρχεία αφορούν:

Α) Τους πολιτικούς μας, και γενικότερα τους εκάστοτε αρμοδίους, που στα 16 αυτά βασανιστικά χρόνια για το σύνολο των μη ΕΛΙΤ Ελλήνων:υπέγραψαν αιματηρά Μνημόνια,
έπεισαν τους Έλληνες ότι ήταν αναπόφευκτα τα δεινά τους «επειδή χρωστούσαν»,
αδιαφόρησαν για τις κατ’ επανάληψη δηλώσεις των αρμοδίων, ότι έγιναν τραγικά λάθη στα Μνημόνια και πρέπει να αναθεωρηθούν (βλ.Olivier Blanchard),
στο διάστημα των 16 αυτών εφιαλτικών ετών, διαβεβαίωναν το λαό ότι πάμε καλά, ότι τα μνημόνια τελείωσαν, ότι θαυμάζουν οι πάντες τα κατορθώματά μας.

Β) Την ΕΕ και Ευρωζώνη, όπου είμαστε μέλος, και που καταδικαστήκαμε να επωμιστούμε εσαεί, «χρέος που δεν ήταν δικό μας, για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες». Ανατρέχω σε δήλωση κ. Βαρουφάκη, στο σχετικό βιβλίο του, όπου καταγράφει ότι ο ίδιος ανέφερε στην κυρία Christine Lagarde τις φονικές συνέπειες των Μνημονίων και εκείνη απάντησε: «το γνωρίζω, αλλά έχουμε πάει πολύ μακριά και δεν υπάρχει επιστροφή».

Γ) Το ΔΝΤ, του οποίου οι υπάλληλοι περνούσαν διακοπές χαρισάμενες στο Hilton, αφαιρώντας τη μπουκιά από τους εξαθλιωμένους Έλληνες και προσβάλλοντάς τους πολλαπλώς.

Δ) Και την ΕΛΙΤ, που δεν γνωρίζω ποιοι ανήκουν σε αυτήν, και δεν επιθυμώ να το γνωρίζω, αλλά αναφέρεται με κάποιους τρόπους στα αρχεία Επστάιν και, συνεπώς, συμμετέχει και αυτή στην καταστροφή της Ελλάδας.

Και τώρα με το έγκλημα εναντίον της πατρίδας μας τι μέλλει γενέσθαι;

Α)Ποινές και Τιμωρίες Ουδόλως θεωρώ τον εαυτό μου αρμόδιο, για καταδικαστικές αποφάσεις. Μόνο ο ελληνικός λαός αποφασίζει γι’ αυτές.

Υποθέτω, ότι όσοι θεωρούν υπαιτίους τους εαυτούς τους, ακόμη και όσοι δήλωσαν ότι «υπέγραψαν τα φονικά Μνημόνια, χωρίς να τα διαβάσουν, διότι δεν είχαν καιρό», θα έχουν φοβερές τύψεις, μέχρι το τέλος της ζωής τους. Και, δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμωρία από αυτήν.

Β) Αντιθέτως, αυτό που με ενδιαφέρει, όπως υποθέτω και κάθε Έλληνα και Ελληνίδα, είναι η διάσωση του ό,τι ακόμη μπορεί να διασωθεί.

Το αν η παρούσα Κυβέρνηση είναι αρμόδια να αναλάβει τη σωτηρία της χώρας, ό,τι απέμεινε δηλαδή από αυτήν, είναι θέμα που και πάλι περιέρχεται στη δικαιοδοσία του ελληνικού λαού.

Γ) Τέλος, παρότι δήλωσα ότι δεν είμαι αρμόδια για ποινές και καταδίκες, θεωρώ ωστόσο αρμόδιο τον εαυτό μου για την ακόλουθη ευχή: «Είθε, το όποιο σχήμα απόδοσης δικαιοσύνης στην Ελλάδα, να μην ακολουθήσει την επί 85 έτη τακτική, της περίπου αδράνειας του ελληνικού κράτους, να απαιτήσει το τεράστιο γερμανικό χρέος κατοχής».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου