Articles by "Σουηδία"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σουηδία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τα ΜΜΕ δεν ενημερώνουν, πανικοβάλουν! Αν και τα σουηδικά Μέσα έδειξαν, χθες τουλάχιστον, αυτοσυγκράτηση, σοβαρότητα και υπευθυνότητα. 
Εδώ - παρά τις εντυπώσεις στην Ελλάδα που προκλήθηκαν από εκείνους που πιστεύουν πως ο κύριος σκοπός της δημοσιογραφίας είναι η κατατρομοκράτηση του λαού, ο σκανδαλισμός και η παραπληροφόρηση διά της σπέκουλας - η τρομοκρατική επίθεση με φορτηγό στο εμπορικό κέντρο της πρωτεύουσας της Σουηδίας αντιμετωπίσθηκε ψύχραιμα και σοβαρά. 
Η κοινωνία λειτούργησε άριστα, χωρίς πανικό, χωρίς δράματα και με υψηλό βαθμό αλληλοκατανόησης, αλληλοβοήθειας. και αλληλοϋποστήριξης. Ρατσιστικές και ξενοφοβικές αντιδράσεις δεν εκδηλώθηκαν σε καμία άξια λόγου περίπτωση και ο κόσμος εδώ έδειξε ανοχή και υπομονή ενώπιον των μέτρων συναγερμού που επεβλήθηκαν, πλήττοντας κυρίως τις συγκοινωνίες και σε περιορισμένη κλίμακα τη κινητή τηλεφωνία.
Ναι, υπήρξε ταλαιπωρία και άλλαξαν ρουτίνες μέσα σε μια στιγμή. Υπήρξε αίσθηση κρίσης και προβληματισμός, βάρυνε η ατμόσφαιρα και κάποιοι δοκιμάσαμε τις αντοχές μας στον ποδαρόδρομο, με τον γιο μου μάλιστα να ενθαρρύνεται για να λάβει μέρος στον επόμενο δρόμο αντοχής το καλοκαίρι στην πόλη, αλλά ...καμία σχέση με την εικόνα που μεταφέρθηκε στην Ελλάδα από διαφόρους εμπόρους του πανικού, της φοβίας και της τρομοκρατίας.  
Το κράτος λειτούργησε από ικανοποιητικά έως πολύ καλά. Και η πολιτική ηγεσία μάλλον με σύνεση και πολιτικώς ορθώς στο πλαίσιο προάσπισης της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Η διαχείριση κρίσης στο επίπεδο της επικοινωνίας (που αποτελεί την δική μου εξειδίκευση) ήταν σχετικά καλή, δείχνοντας, ωστόσο, σαφείς αδυναμίες σε ό, τι αφορά κυρίως στο αρχικό στάδιο ενημέρωσης και οδηγιών. Δεν έγινε κάποιο σοβαρό λάθος, αλλά θα μπορούσαν να βελτιωθούν τα αντανακλαστικά στο ζήτημα. Και μια και συμμετείχα στην ομάδα διαχείρισης κρίσης επί ελληνικής Ολυμπιάδας, καλύπτοντας το πολιτικό σκέλος της, θεωρώ, αντλώντας από αυτή την οργανωτική εμπειρία, πως το σύστημα διαχείρισης της ενημέρωσης θα έπρεπε να είναι περισσότερο συγκεντρωτικό και σαφές.
Και με αυτό σχολιάζω τις ποιοτικές λεπτομέρειες στην οργάνωση και το ύφος της επικοινωνίας και όχι τη γενική εικόνα και αποτελεσματικότητα που ήταν ασφαλώς καλές. Η Σουηδία λειτούργησε (υφολογικώς) χθες όπως λειτουργήσαμε κάποιοι στην ΕΡΤ κατά τον μεγάλο σεισμό στην Αθήνα, αλλά δυστυχώς αυτό ήταν για μια στιγμή στην Ελλάδα, ενώ εδώ φαίνεται να υπάρχει ευρύτερα και βαθύτερα ωριμότητα στον κρατικό μηχανισμό και στην κοινωνία.
Αυτή τη στιγμή θεωρώ πως τα λόγια του σουηδού πρωθυπουργού κατά την πρώτη επίσημη συνέντευξη τύπου εκφράζουν την πλειονότητα των ανθρώπων που ζούμε στη Σουηδία: "Οι τρομοκράτες θέλουν να μας φοβίσουν, να αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας, να μας εμποδίσουν να ζούμε κανονικά, όμως εμείς δεν θα το κάνουμε. Οι τρομοκράτες δεν θα μπορέσουν ποτέ να νικήσουν τη Σουηδία".
Δεν θα τη νικήσουν, όσο παραμένει μια φιλελεύθερη και δημοκρατική εστία και δεν παρασυρθεί από τη βαρβαρότητα μισάνθρωπων που υπάρχουν και εδώ όπως και στην Ελλάδα, με μια διαφορά: Εδώ οι αντιρατσιστικοί θεσμοί λειτουργούν, ενώ στην Ελλάδα υπονομεύονται ακόμη και από ένα σημαντικό κομμάτι των δήθεν φιλελεύθερων δεξιών και δήθεν αριστερών ΜΜΕ. Οι σχιζοφρενείς τρομοκράτες βρίσκουν πολιτικό χώρο εκεί όπου βασιλεύει η υποκρισία σε ό, τι αφορά στην εμπέδωση των αστικών θεσμών. Εκεί όπου το αστικό ευρωπαίο κράτος δεν έχει βάθος και ουσιαστική πολιτική νομιμοποίηση από τη κοινωνία. Εκεί όπου το κοινωνικό μοντέλο κλονίζεται από την αγορά ή αποτελεί φάρσα.

Δυστυχώς στην Ελλάδα μας κατάντησε φάρσα και πλέον με ευθύνη και σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.
Του Μιχαήλ Στυλιανού

Σε εφημερίδα των Αθηνών και σε ιστοσελίδες δημοσιεύθηκε προ ημερών άρθρο ΄Ελληνα επιχειρηματία, πρόσφατα εγκατεστημένου στη Σουηδία, ο οποίος, υπό το κράτος του ψυχολογικού συγκλονισμού εκ της αλλαγής του κοινωνικού/πολιτιστικού τοπίου, θέλησε να μεταφέρει στη γενέτειρα την εικόνα που τον γοήτευσε, προφανώς ως μέτρο σύγκρισης και ίσως ως στόχο εθνικής άμιλλας…

Στη χθεσινή έκδοση του πανεποπτικού αμερικανικού οικονομικού δελτίου Zero Hedge, o γράφων συνάντησε μιαν εικόνα πολύ διαφορετική,( την οποία συχνά συναντά και σε εκθέσεις του ειδικευόμενου Ινστιτούτου Gatestone), που κρίνει ωφέλιμο να αντιπαραθέσει στις εντυπώσεις εκ του πρώτου αναγνώσματος, αφ’ ενός για λόγους αποκατάστασης κάποιας ισορροπίας και αφ’ ετέρου για ν’ αποτρέψει πιθανό ομαδικό κύμα μετανάστευσης, σε μια χώρα με ούτως ή άλλως αφιλόξενο καιρικό κλίμα.

Είναι εύγλωττη και η εισαγωγή στην είδηση:

« ΄Ενας αξιωματικός της σουηδικής αστυνομίας πρόσφερε πρόσφατα κάπως περισσότερη αλήθεια από όση έχει συνηθίσει ο κόσμος, όταν ανέβασε στο Face book μια κραυγή αγανάκτησης για τα εγκλήματα μεταναστών που δυναστεύουν την περιοχή αρμοδιότητος του και την χώρα του.»

Την καταγγελία στο Φέϊσμπουκ υπογράφει ο Πήτερ Σπρίνγκαρε, ανώτερος ερευνητής στο τμήμα σοβαρών εγκλημάτων, του Αστυνομικού Διαμερίσματος Örebro, με 47ετή υπηρεσία. Ιδού τι έγραψε:

«Peter Springare, February 3 at 2,18 pm Orebro Sweden

Είμαι τόσο εξοντωτικά κουρασμένος. Ότι θα γράψω εδώ κάτω δεν είναι πολιτικά ορθό. Ότι θα κάνω γνωστό σε σας, φορολογούμενοι, είναι απαγορευμένο να λέγεται από εμάς τους κρατικούς υπαλλήλους. Αυτό οδηγεί σε τέρμα της σταδιοδρομίας και του μισθού. Μ’ όλο που είναι η αλήθεια. Αλλά δεν με νοιάζει για όλα αυτά, φεύγω σύντομα στη σύνταξη μετά από 47 χρόνια σ’ αυτή την υπηρεσία. Θα εξηγώ από τώρα και κάθε εβδομάδα , με λεπτομέρειες, τι έχω να κάνω ως ερευνητής εν υπηρεσία στην αστυνομία του Ορέμπρο. Και δεν θα είναι το πρέπον, κατά τη γνώμη των άλλων αριστερής αντίληψης εγκληματολόγων στη γενική συζήτηση.

Οι συνταξιούχοι μας είναι στα γόνατα, το σχολείο έχει τα χάλια του, η ιατρική περίθαλψη είναι μια κόλαση, η αστυνομία έχει πλήρη απόγνωση. κλπ, κλπ. ΄Ολοι ξέρουμε γιατί, αλλά κανείς δεν τολμά ή δεν θέλει να κατονομάσει τον λόγο, επειδή η Σουηδία έζησε καταναλώνοντας τον μύθο της τέλειας κοινωνίας των σεμνοτύφων, που διαθέτουν απεριόριστα μέσα να καταλαμβάνουν το προσκήνιο, όταν πρόκειται να είναι η μόνη πολιτικά ορθή επιλογή σ΄ένα δυσλειτουργικό κόσμο.

Νά-μαστε, λοιπόν. Ιδού τι χειρίστηκα αυτή τη βδομάδα, Δευτέρα-Παρασκευή: Βιασμός, βιασμός, ληστεία, βαρεία σωματική βλάβη, βιασμός-βιαιοπραγία και βιασμός, ληστεία, εκβιασμός, σωματική επίθεση, βία κατά αστυνομικού, απειλές κατά αστυνομικού, χρήση ναρκωτικών, έγκλημα περί τα ναρκωτικά, έγκλημα, κακούργημα, απόπειρα φόνου, βιασμός ξανά, ληστεία ξανά και βιαιοπραγίες.

Φερόμενοι δράστες: Αλή Μωχαμέτ, Μαχμούτ, Μωχαμέτ, Μωχαμέτ Αλή, και πάλι, και πάλι, Κρίστοφερ… -ναι, είναι αλήθεια, ένα σουηδικό όνομα για αδίκημα με ναρκωτικά- Μωχαμέτ, Μαχμούτ Αλή, ξανά και ξανά…

Χώρες εκπροσωπούμενες στα εγκλήματα: Ιράκ, Ιράκ, Τουρκία, Συρία, Αφγανιστάν, Σομαλία, Συρία πάλι, άγνωστη χώρα, άγνωστη, Σουηδία. Για τους μισούς των κατηγορουμένων δεν έχουμε βεβαιότητα ως προς τη χώρα καταγωγής επειδή δεν έχουν νόμιμα στοιχεία ταυτότητος. Πράγμα που συνήθως σημαίνει ότι ψεύδονται για την εθνικότητα και την ταυτότητά τους.

Και μιλάμε εδώ μόνο για τον Δήμο του Ορέμπρο. Και τα εγκλήματα αυτά καταλαμβάνουν τα 100% του υπηρεσιακού δελτίου μας.

΄Ετσι είναι τα πράγματα εδώ και είναι συνέχεια έτσι στα τελευταία 10-15 χρόνια.

Τα ξαναλέμε την ερχόμενη Παρασκευή, με τον απολογισμό της ερχόμενης εβδομάδας.»

Δεν μας προκαλεί έκπληξη - σημειώνει το Zero Hedge- το γεγονός ότι το ξέσπασμα του Σπρίνγκαρε, προκάλεσε άμεση εθνική καταιγίδα, με θαυμαστές να χειροκροτούν το κουράγιο της παρρησίας του, ενώ άλλοι να τον λιθοβολούν ως ρατσιστή και ξενοφοβικό.

Οι υποστηρικτές του οργάνωσαν ένα κίνημα στο Φέϊς Μπουκ , που γρήγορα συγκέντρωσε 75.000 μέλη, μεταξύ των οποίων και αρκετούς συναδέλφους του αστυνομικούς. Και όπως έγραψε η ιστοσελίδα Nyheter Itag, στο αστυνομικό τμήμα όπου υπηρετεί έφθασαν 60 ανθοδέσμες θαυμαστών του.



Ιδού λοιπόν η άλλη –μη ειδυλλιακή –εικόνα της Σουηδίας, προφανώς αθέατη από την προνομιακή οπτική γωνία του πρόσφατα εγκατεστημένου εκεί, έκθαμβου ΄Ελληνα επιχειρηματία. Για την αποκατάσταση κάποιας ισορροπίας…

33Ο νεοναζί του Νορδικού Αντιστασιακού Κινήματος έκαναν παρέλαση στη πόλη Borlänge, της επαρχίας Dalarna, της Σουηδίας. Οι ναζιστές προσπάθησαν να συσπειρώσουν, για την πορεία αυτή, ναζιστές από τις γειτονικές χώρες αλλά δεν κατάφεραν να τους κινητοποιήσουν.

Κατά τη διάρκεια της παρέλασης τους μια μαύρη γυναίκα, μέλος της Πρωτουβλίας του Dalarna ενάντια στο Ρατσισμό, στάθηκε μπροστά τους με τη γροθιά της υψωμένη.

Δόξα και τιμή σε αυτή τη μαύρη γυναίκα. Η κίνησή της ας γίνει παράδειγμα μίμησης αντίστασης στο φασισμό. Να αντισταθούμε στους φασίστες όπως μπορούμε, χωρίς όμως να δειλιάζουμε.

Και αντίσταση στο φασισμό δεν είναι ο μαχητικός αντιφασισμός αλλά κάθε πράξη που στρέφεται από ενάντια στις διακρίσεις και την καταπίεση.



Η φωτογραφία είναι του David Lagerlöf για το expo.se


πηγή

Ήταν μια φορά και έναν καιρό μια προοδευτική και σοσιαλδημοκρατική περιοχή στην Ευρώπη, που θεώρησα πολύ ενδιαφέρον - σχεδόν υποχρέωσή μου - να μελετήσω μετά από σπουδές στην πολιτική επιστήμη, στο δίκαιο, στην εθνική οικονομία και στην δημόσια διοίκηση και είκοσι χρόνια στην δημοσιογραφία, στην έρευνα και στο στρατηγικό μάνατζμεντ ή στην στρατηγική της επικοινωνίας. Πήγα λοιπόν στην Στοκχόλμη και ολοκλήρωσα ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα στις «σκανδιναβικές πολιτικές».
Αν δεν ήμουν τόσο περίεργος να μάθω την σουηδική, στην πραγματικότητα, σοσιαλδημοκρατία, ως ιστορία, θεσμοί, οικονομία, πολιτικό, διοικητικό και κοινωνικό μοντέλο ίσως σήμερα να μην ένοιωθα …κάπως! Καταθλιπτικά προβληματισμένος!
Μια και είχα μελετήσει προηγουμένως την κατάρρευση του «υπαρχτού σοσιαλισμού» με τον διευθυντή ειδήσεων του Mega Channel, Ιάσωνα Μοσχοβίτη μάλιστα, να μου προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία να ζήσω από κοντά την εμπειρία αυτής την αλλαγής που σήμανε το τέλος του διπολισμού στην Ευρώπη, είχα πιστέψει πως η άνοδος του ακροδεξιού λαϊκισμού και ο εκφασισμός των κοινωνιών που από τη μέρα στην άλλη - αν και σε κάποιους πήρε περισσότερο χρόνο -πέρασαν από τον γραφειοκρατικό σοσιαλισμό στην ελεύθερη αγορά και στον νεοφιλελευθερισμό, δεν θα είχε το ανάλογό του μετά από χρόνια στην περιοχή του σκανδιναβικού μοντέλου ευημερίας (σοσιαλδημοκρατικό σύστημα).
Δεν υπήρχαν αναλογίες: δεν υπήρχε ιστορική, πολιτική και κοινωνική συνάφεια - μόνον κάποιες «θεωρίες» που καλύπτονταν από ένα τεράστιο πέπλο άγνοιας της πραγματικότητας - που να χαρακτήριζε τις Χώρες της Βαλτικής ή την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχία και την Σλοβακία ως συγγενείς περιπτώσεις με τις χώρες της Σκανδιναβίας. Στις τελευταίες οι σοσιαλδημοκρατικοί θεσμοί και η αντίστοιχη κουλτούρα υποχώρησαν αργά, μάλλον ομαλά, χωρίς μείζονες κοινωνικές αντιδράσεις και δράματα στην πολιτική σκηνή υπέρ του νεοφιλελευθερισμού. Ο εθνικισμός και η ξενοφοβία δεν ήταν εκεί - σε αντίθεση με τις χώρες της «Ανατολικής Ευρώπης» - οι μοχλοί ανασυγκρότησης ή δημιουργίας από την αρχή κράτους και αγοράς. Εκεί υπήρξε σχεδιασμένη με ήπιο τρόπο διολίσθηση, θα έλεγα, από την σοσιαλδημοκρατία στο νεοφιλελεύθερο πρότυπο - μια διαδικασία που συνεχίζεται σε διαδοχικά στάδια και όχι ομοιόμορφα σε όλες τις χώρες της Σκανδιναβίας - και υπό καθεστώς συναίνεσης κεντροαριστερών και κεντροδεξιών. Τι συμβαίνει, λοιπόν, που χωρίς έντονες και απότομες πολιτικές, οικονομικές ή/και κοινωνικές μεταβολές, ανατέλλει και εκεί, στο πρότυπο χωρών του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού» της Α. Ευρώπης, ο νεοφασισμός με την έννοια του μεταμοντέρνου ακροδεξιού λαϊκισμού και της ξενοφοβίας; 
Τι τρέχει στη Νορβηγία, όπου μετά την Δανία και την Σουηδία, το ακροδεξιό κύμα εξαπλώνεται, εμπνεόμενο μάλλον από το Φινλαδικό νεοναζιστικό κίνημα; Τι ζητούν αυτοί οι περίεργοι τύποι με τα μαύρα που αυτοαποκαλούνται «Στρατιώτες του Ούντεν» [ο Ούντεν είναι ο μυθολογικός θεός του πολέμου] και παρουσιάζονται σαν «ομάδες αυτοάμυνας» πολιτών, χωρίς μάλιστα ιδιαίτερη πολιτική απόχρωση, αν και οι ηγέτες τους προέρχονται από νεοναζιστικά μορφώματα, τα οποία στη θέση των εβραίων έχουν τοποθετήσει τους μουσουλμάνους, τους οποίους αποκαλούν «ισλαμιστικές ορδές»; 
Τίποτε σπουδαίο! Τάξη και ασφάλεια, η οποία απειλείται, σύμφωνα με αυτούς, από μελαμψούς μετανάστες, καθώς η αστυνομία δεν επαρκεί μετά το νέο μεταναστευτικό κύμα της Ασίας και Αφρικής που πιέζει την Ευρώπη – όπως οι ίδιοι διατείνονται! Οι πατριώτες αυτοί, που δεν διαφέρουν σε ιδέες και κουλτούρα από τους έλληνες πατριώτες της Χρυσής Αυγής, δεν είναι φασίστες, ούτε ασφαλώς έχουν σχέση με το νεοναζισμό, όπως δεν έχουν και οι Έλληνες ομοϊδεάτες τους – έτσι τουλάχιστον ισχυρίζονται οι περισσότεροι! Απλοί, λαϊκοί άνθρωποι είναι που λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για να αντιμετωπίσουν τις εγκληματικές ομάδες ισλαμιστών, οι οποίες έρχονται απρόσκλητοι στη γειτονιά τους και στην πόλη τους. Τώρα, αν μερικοί από αυτούς είναι σεσημασμένα μέλη εγκληματικών ομάδων, αυτό είναι άσχετο! Είναι λογικό ο καλός στρατιώτης-πατριώτης του θεού του πολέμου, να έχει μάχιμη εμπειρία στη νύχτα και στο έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου!  
Προσπαθώ να αστειευτώ, αλλά τα πράγματα είναι μάλλον σοβαρά! Η ισλαμοφοβία είναι απλώς η πρόφαση και η εμφανιζόμενη ως απειλή από το σημερινό προσφυγικό ρεύμα απλώς μία κινδυνολογία χαμηλής, αν όχι επιπόλαιης, εμπειρικής προσέγγισης και όχι το αίτιο της ανόδου αυτού που στην επιστήμη αποκαλούμε αντιδραστικό ριζοσπαστισμό, ο οποίος δεν είναι τίποτε άλλο παρά το ιδεολογικό και συμπεριφορικό κανάλι που οδηγεί κατευθείαν στον φασισμό, όπως τον γνωρίσαμε στην Ρουμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και την Γαλλία του μεσοπολέμου, με την ιδιαιτερότητα αυτή την φορά να εμπλουτίζεται από την αρχή με το ναζιστικό ακτιβισμό. Αυτοί, λοιπόν, οι αγνοί, απλοί πολίτες της Σκανδιναβίας που συγκροτούν τα τάγματα των «στρατιωτών του Ούντεν», δεν είναι τίποτε άλλο παρά εθνικιστές που ασκούνται στην πρακτική του φασισμού, υιοθετώντας δράσεις στο πρότυπο της ανόδου του γερμανικού ναζισμού κατά τον μεσοπόλεμο.
Το ζήτημα είναι γιατί το κάνουν και γιατί τώρα! Διότι μόλις τώρα τα αποτελέσματα της διολίσθησης της σοσιαλδημοκρατίας στον νεοφιλελευθερισμό διαμορφώνουν νέου τύπου κοινωνικές απειλές και αδιέξοδα σε ευρύτερα λαϊκά και μικροαστικά στρώματα, ενώ η συναίνεση στο κέντρο ολόκληρου του φάσματος της κεντροαριστεράς και κεντροδεξιάς απελευθερώνει τον αντιδραστικό ριζοσπαστισμό με την μορφή του ακροδεξιού λαϊκισμού, ο οποίος – όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα – μπορεί να αυτοπαρουσιάζεται ως η μοναδική, καθολική και εν πολλοίς απολιτική δύναμη απλών πολιτών που αντιστέκεται στο κατεστημένο, το οποίο εμφανίζεται ενταγμένο σε μία νέα τάξη πραγμάτων, η οποία συνωμοτικώς σχεδιάζει την αλλοίωση τοπικών κοινωνιών και την άλωση από μέσα του εθνικού πολιτισμού και ευρύτερα του έθνους τους.
Μεγάλη η προηγούμενη πρόταση, αλλά πλήρης η εικόνα. Περί αυτού ακριβώς πρόκειται με το νεοφασισμό να ξεπροβάλλει εξ ίσου ύπουλα και εξ ίσου παραπλανητικά με εκείνον που βίωσε η Ευρώπη κατά τον μεσοπόλεμο για να καταλήξει σε έναν Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μία τραγική καταστροφή, η οποία σε αντίθεση με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν αφορούσε στρατιώτες και φύση, αλλά άμαχους, μειονότητες, αστικό και φυσικό περιβάλλον.   
Οι στρατιώτες του θεού πολέμου εμφανίζονται πλέον να οργανώνονται καλύτερα και μάλλον με μικρότερες κοινωνικές αντιδράσεις στον βορρά της Ευρώπης. Είναι πιο προσεκτικοί από τους νεοναζί του σημερινού γερμανικού χώρου, ενώ επιχειρούν να αποφύγουν έντονους τραμπουκισμούς και να επιδείξουν εγκληματικό ταμπεραμέντο, όπως κάποιοι νότιοι ομοϊδεάτες τους, μεταξύ των οποίων και μέλη της ΧΑ στην Ελλάδα. Αυτοί επιχειρούν με ηπιότερο τρόπο να αντλήσουν πολιτική συμπάθεια και οπαδούς, προσπαθώντας εναγωνίως, αν όχι να σαγηνεύσουν, τουλάχιστον να κερδίσουν την ανοχή των αστυνομικών αρχών κολακεύοντάς τους. Αναπτύσσονται βήμα-βήμα, αλλά σε βάθος, με βασικό εργαλείο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Παρατηρώ, ωστόσο, και στην Ελλάδα να αναθεωρείται ο νεοναζιστικός βηματισμός προς την κοινωνία με στοιχεία που δανείζεται αυτή την φορά από τον βορρά και όχι απευθείας από τους εμπνευστές του φασίστες και ναζί του μεσοπολέμου. Και εδώ, όπως στην Σκανδιναβία αυτή την στιγμή, μεταβάλλεται η στρατηγική κοινωνικής διείσδυσης των φασιστών, οι οποίοι πράττουν πλέον αυτό το οποίο καταλογίζει ο  επίκουρος καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο ΑΠΘ, Βασίλης Βαμβακάς στον Λάκη Λαζόπουλο. Σημειώνει συγκεκριμένα: «Ο Λαζόπουλος δεν προέβη σε ακρότητα ξαφνικά και τυχαία στην τελευταία εκπομπή του. Εκφράζει με συνέπεια εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία το πιο αρχαϊκό είδος σάτιρας, αυτό που καλλιεργεί τη μνησικακία, τη λεκτική επιθετικότητα, την εθνική θυματοποίηση, τη δικαιολόγηση της αγανακτισμένης βίας, τον επίμονο αντιευρωπαϊσμό. Είναι ο σταθερότερος φορέας του αντιδραστικού ριζοσπαστισμού προτού αυτός πάρει σαφή πολιτικά-κομματικά χαρακτηριστικά και κυβερνητική υπόσταση. Είναι ο πραγματικός αρχηγός του.»

Αυτός ο αντιδραστικός ριζοσπαστισμός, που με ακρίβεια περιγράφει ο Βαμβακάς, είναι το κανάλι που με απόλυτη βεβαιότητα οδηγεί στον φασισμό. Αυτός είναι έτοιμος να υποστηριχθεί από την κοινωνία που έχουν κατασκευάσει τις δύο τελευταίες δεκαετίες τα ελληνικά παλαιά και νέα ΜΜΕ. Είναι η κοινωνία που αυτοπαρουσιάζεται ως αγνοί, απλοί, πατριώτες, αγαπησιάρηδες, καλοί χριστιανοί, αν και μάγκες, μισάνθρωποι, φιλοπόλεμοι, θρασείς και αστοιχείωτοι. Καταφέρονται διαρκώς εναντίον των πραγματικά μορφωμένων και καλλιεργημένων ανθρώπων της επιστήμης και της διανόησης, διαστρεβλώνοντας διαρκώς με χυδαιότητα τις σκέψεις τους και τις αναφορές τους. Είναι οι άνθρωποι της νύχτας, της καψούρας και της εντελώς επίπλαστης ευαισθησίας τους οποίους το καθεστώς των διαπλεκόμενων καναλαρχών μετέβαλε σε κυρίαρχους και της ημέρας. Αυτοί οι συμπολίτες μας εμφανίζονται σήμερα επίσης ως «στρατιώτες» του θεού, ο οποίος στα μάτια τους δεν θα άντεχε να δει να αλλοιώνεται το DNA της φυλής από μετανάστες. Έτσι, από αγαθός θεός μετατρέπεται σε θεό του πολέμου και εμείς, όσοι αντιτάσσουμε τον ριζοσπαστικό δημοκρατισμό στον αντιδραστικό ριζοσπαστισμό, δεν έχουμε παρά, εκτός από προσευχές στον θεό της ειρήνης, να αναθεωρήσουμε την στάση μας και να καταλάβουμε τι περιμένει εμάς και τα παιδιά μας από την άνοδο του ακροδεξιού λαϊκισμού που ερωτοτροπεί πλέον ανοιχτά και ξεδιάντροπα με τον φασισμό.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.
Ένας παιδικός σταθμός στη Σουηδία σπάει τα στερεότυπα των δύο φύλων με ένα πρωτότυπο εκπαιδευτικό σύστημα


Διπλά μέτρα και σταθμά, ανάλογα με το αν είσαι αγόρι ή κορίτσι; Ξεχωριστά παιχνίδια και στερεοτυπικές ασχολίες ανάλογα με το φύλο; Όχι στην προσχολική παιδεία του νηπιαγωγείου Nicolaigarden, που βρίσκεται στη Στοκχόλμη. Εδώ, όλα τα νήπια αποκαλούνται απλώς «φίλοι». Αντωνυμίες όπως «αυτός» και «αυτή» απουσιάζουν από το λεξιλόγιο. Αντικαθίστανται όταν χρειάζεται από τη λέξη «hen», μια τεχνητή και χωρίς φύλο λέξη που πολλοί Σουηδοί αποφεύγουν, όμως χρησιμοποιείται ευρέως σε γκέι και φεμινιστικά κινήματα. 

Εδώ «οι φίλοι» παίζουν με όλα τα παιχνίδια. Τα αυτοκινητάκια δεν είναι μόνο για τα αγόρια και οι κούκλες -λευκές και μαύρες, με σωστή ανατομία, όχι άφυλες - δεν είναι μόνο για τα κορίτσια. Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει μερικά κλασικά παραμύθια, όπως η «Σταχτοπούτα» και η «Χιονάτη», με όλα τα βαριά αρσενικά και θηλυκά στερεότυπα, αλλά υπάρχουν και πολλές ιστορίες που ασχολούνται με μονογονεϊκές οικογένειες, υιοθετημένα παιδιά ή ζευγάρια του ίδιου φύλου. 

Αφορμή για την ίδρυση του πρωτότυπου αυτού νηπιαγωγείου ήταν ένας νόμος του 1998, βάσει του οποίου όλα τα σχολεία υποχρεούνται να διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες για τα αγόρια και τα κορίτσια. Οι νηπιαγωγοί του Nicolaigarden αποφάσισαν να κινηματογραφήσουν ο ένας τον άλλον την ώρα που ασχολούνταν με τα παιδιά. Μέσω των βίντεο διαπίστωσαν ότι υπήρχαν πολλές διαφορές στον τρόπο διαπαιδαγώγησης, όλες με κριτήριο το φύλο των παιδιών. Τότε αποφάσισαν να καταρρίψουν την οποιαδήποτε διαχωριστική γραμμή με βάση το φύλο, υιοθετώντας αυτό το πρωτότυπο σύστημα. Το μοντέλο αυτό είχε τόση επιτυχία, που οι νηπιαγωγοί του άνοιξαν και δεύτερο παράρτημα. 

Φυσικά οι επικρίσεις δεν λείπουν. Και σύμφωνα με τους νηπιαγωγούς, έχουν κυρίως τη μορφή αλληλογραφίας θυμού. Ο θυμός ξεκινά από την εξής παρανόηση: ότι θέλουν να μετατρέψουν τα μικρά αγόρια σε μικρά κορίτσια και το αντίστροφο. Το νηπιαγωγείο Nicolaigarden είναι ίσως ένα από τα πιο συναρπαστικά παραδείγματα των προσπαθειών της Σουηδίας να θολώσει τις διαχωριστικές γραμμές των δύο φύλων και να προσφέρει τις ίδιες βάσεις και ευκαιρίες σε αγόρια και κορίτσια. 
Το δημαρχείο της Στοκχόλμης στηρίζει πλήρως αυτή την πολιτική, χαρακτηρίζοντάς την «Ζήτημα ελευθερίας».

Του Μιχαήλ Στυλιανού *

Εκείνο το σοβιετικό, το ρωσικό φυσικά υποβρύχιο (συγνώμη για την σύγχυση, ίσως δικαιολογημένη στο ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής) στα χωρικά ύδατα της Σουηδίας, τι απέγινε τελικά;

 Η επίμαχη ερασιτεχνική φωτογραφία του μυστηριώδους σκάφους στα ανοιχτά της Στοκχόλμης 
που δημοσιοποίησε το υπουργείο Άμυνας της Σουηδίας   (Φωτογραφία:  Reuters )

Εντοπίσθηκε; Αναγκάσθηκε σε ανάδυση, με βόμβες βυθού; Κρεμάστηκε στα μανταλάκια της διεθνούς δημοσιότητας, για να πειστεί και ο κάθε κακόπιστος πως δεν υπερβάλλουν Αμερικανοί δημοσιογράφοι του κύρους του κ. Τζωρτζ Γουίλ και του Τσάρλς Κραουθχάμερ όταν εξηγούν γιατί ο Βλαδίμηρος Πούτιν είναι χειρότερος από τον Αδόλφο Χίτλερ και από τον Ιωσήφ Στάλιν;

Γιατί τα ελλαδικά κανάλια της έγκαιρης και έγκυρης ενημέρωσης δεν είπαν τίποτα εδώ και μέρες και κρατούν καθηλωμένους στον καναπέ τους ακόμη πιστούς τους σε αγωνία; Επί ημέρες «το υποβρύχιο» και η κινητοποίηση των ενόπλων δυνάμεων της Σουηδίας για τον εντοπισμό και την σύλληψή του, εκτόξευαν αδρεναλίνη από μεσημεριανά και βραδυνά δελτία. Τις πρώτες μέρες ήταν ρωσικό. Κατόπιν έγινε ίσως ολλανδικό.΄Επειτα;

 Εξακολουθεί η ασφάλεια της φίλης Σουηδίας να τελεί εν κινδύνω; Ο φίλος μας και πολύ περισσότερο φίλος της Τουρκίας κ. Κάρλ Μπιλντ, τώρα υπουργός των Εξωτερικών της Σουηδίας, ( μετά τη μακρά διάκρισή του σε ευρωπαϊκές ΜΚΟ που έχουν τη μονομανία να «λύσουν το Κυπριακό» και να σπρώξουν τη Τουρκία στην Ε.Ε.), γιατί δεν βγήκε στο Ρώυτερ να ενημερώσει τους εταίρους της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης;

Οι κ. κ. Γουίλ και Κράουθχάμερ μίλησαν στη Φοξ Νιούς για τον κίνδυνο ο νέος Χίτλερ να επιτεθεί στις βαλτικές χώρες, αλλά για τη Σουηδία και το καταζητούμενο υποβρύχιο ούτε λέξη. Το ίδιο και τα ντόπια κανάλια. Μόνο για τις παραβιάσεις ρωσικών αεροπλάνων σε πολλές χώρες του ΝΑΤΟ μίλησαν, από τηλεγραφήματα δυτικών πρακτορείων. Μέχρι προχθές όμως, γι’ αυτό το ρωσικό υποβρύχιο-διαρρήκτη των χωρικών υδάτων της Σουηδίας και στα καθ’ ημάς Μίντια σιγή ασυρμάτου..

Να είναι άραγε από αιφνίδια επιφοίτηση πνεύματος σχετικότητας, εκπεμπόμενου από τις κεραίες τουρκικών φρεγατών που διαπλέουν τον Καφηρέα; Μάλλον αιθεροβάμων η υπόθεση, αφού από τα ημέτερα χωρικά ύδατα έχουν πάψει από πολλού να αναδύονται συγκινήσεις και διανοήματα κάποιας εμβέλειας.

 Επειδή ούτε χθες οι διεκπεραιωτές της «έγκαιρης και έγκυρης» ενημέρωσης είχαν να προσφέρουν κάποιαν  απάντηση στα ερωτήματα που αφέθηκαν μετέωρα, και προκειμένου να κλείσει αυτή η πρόσθετη πηγή αγωνίας για το πολύπαθο κοινό τους, κάποιος θα πρέπει να διορθώσει αυτή την αβλεψία, γνωστοποιώντας τον επίλογο αυτού του σουηδικού κατασκοπευτικού ψυχοδράματος. Ας το κάνουμε, ελλείψει άλλου, εμείς:

Προ τριημέρου, η έγκυρη σουηδική εφημερίδα Ντάγκενς Νύετερ εδημοσίευσε την είδηση ότι, ύστερα από αίτημα με επίκληση του δικαιώματος στην πληροφόρηση, πηγή της σουηδικής μυστικής υπηρεσίας σημάτων εδήλωσε ότι δεν υπήρξε στην πραγματικότητα σήμα κινδύνου από τραυματισμένο ρωσικό υποβρύχιο, όπως ευρύτατα μεταδόθηκε στην έναρξη αυτού του σήριαλ από τα σουηδικά και τα διεθνή, στη συνέχεια, Μ.Μ.Ε.
«Θα μου έκανε και εμένα χαρά να διαβάσω για αυτό το σήμα κινδύνου, είπε η πηγή στη Ντάγκενς Νύετερ. Αλλά δεν συνέβη. Η πληροφορία ήταν ανακριβής».

Την είδηση μετέδωσε και η σουηδική τηλεόραση αναφέροντας ότι μυστική υπηρεσία στρατού και υπηρεσία ασφαλείας ανέφεραν ότι δεν υπήρξε σήμα κινδύνου στην αφετηρία της εβδομαδιαίας κινητοποίησης των σουηδικών ενόπλων δυνάμεων για την πραγματοποίηση διεξοδικών ερευνών στο σουηδικό αρχιπέλαγος.
Αυτό που προκάλεσε τη σουηδική νευρική κρίση και συνακόλουθα
τον πολεμικό συναγερμό στα Δυτικά ΜΜΕ ήταν  μια κηλίδα στην θάλασσα, σε μεγάλη απόσταση, που αργότερα έγινε «ο μυστηριώδης άνθρωπος με τα μαύρα» και που τελικά δεν ήταν κάποιος βατραχάνθρωπος των ειδικών δυνάμεων «σπέτσνατζ, της ρώσικης μυστικής υπηρεσίας στρατού, αλλά ένας γηραλέος Σουηδός ερασιτέχνης ψαράς.
΄Οσο για τις θολές φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στον σουηδικό Τύπο για την εικονογράφηση του κατασκοπευτικού σήριαλ, αποδείχθηκε ότι παρουσίαζαν ένα ολλανδικό υποβρύχιο τύπου φώκης και  το ιδιωτικό υποβρύχιο ενός Σουηδού, ονόματι  Λάσσε Σμιτ  Γουέστρεν.

Συνοδευτικές πληροφορίες ανέφεραν ότι αυτή η εβδομαδιαία κινητοποίηση των ενόπλων δυνάμεων της Σουηδίας σε αναζήτηση του υποβρύχιου εχθρού δεν θα στοιχίσει στον Σουηδό φορολογούμενο περισσότερο από 2.200.000 ευρώ.

 * ΠΡΩΗΝ: Του BBC και United Press- Ανταποκριτής της "Ελευθερίας" στο Λονδίνο - πολιτικός συντάκτης-σχολιαστής Ελευθερίας- Διευθυντής Ελληνικής Υπηρεσίας ORTF ( γαλλικής ραδιοφωνίας) κατά την επταετία της χούντας ( εξόριστος στο Παρίσι)- ανταποκριτής στο Παρίσι του ΑΠΕ και του ΄Εθνους ως το 1999- Γεν.Δ/ντής ΑΠΕ επί κυβέρνησης εθνικής ενότητας ως το 1993.