Articles by "Δημοψήφισμα"

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοψήφισμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Με σημερινή παρέμβασή της, η Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και πρώην Πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλά για το ΟΧΙ του ελληνικού λαού στις 5 Ιουλίου του 2015 ως μια ιστορική στιγμή αντίστασης ενός μικρού αλλά γενναίου λαού και εκφράζει τη βεβαιότητα ότι η ημέρα αυτή θα βρει κάποτε τη θέση της στην ιστορία. Αυτό, όπως γράφει, «είναι υπόθεση του μέλλοντος κι όχι του παρελθόντος. Είναι υπόθεση δική μας, ήδη στο παρόν».

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνόδευσε το κείμενό της με τις δηλώσεις που έκανε ως Πρόεδρος της Βουλής μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του Δημοψηφίσματος και με μια σημείωση: «Δεν θα άλλαζα ούτε λέξη. Οι λαοί είναι πιο δυνατοί από τα σχέδια εξουθένωσης και εξαΰλωσής τους.»

Υπενθυμίζεται ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε επιλέξει την πρώτη επέτειο του Δημοψηφίσματος ως ημέρα κατάθεσης της Ιδρυτικής Διακήρυξης της Πλεύσης Ελευθερίας στον Άρειο Πάγο, που σηματοδότησε και την επίσημη συγκρότηση του Κόμματος-Κινήματος.

Ακολουθεί ολόκληρη η σημερινή παρέμβαση της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

«5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2015-5 ΙΟΥΛΙΟΥ 2022: Να μην ξεχάσουμε την Ιστορία μας. Και να μην αφήσουμε να ξεχαστεί.

Το Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου του 2015 ήταν μία ιστορική στιγμή στην πορεία του λαού μας και στις ζωές μας. Ήταν η ημέρα που οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ψήφισαν ΟΧΙ στους εκβιασμούς και στα τελεσίγραφα, σε συντριπτική πλειοψηφία 61,3%, με τις τράπεζες κλειστές, με την προπαγάνδα να δίνει και να παίρνει, με τους δανειστές να απειλούν και να τρομοκρατούν. Ήταν η ημέρα που οι απλοί πολίτες ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ να υποκύψουν και να παραιτηθούν. ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ να προδώσουν τον εαυτό τους, την αξιοπρέπειά τους και την Ιστορία του λαού μας. Ενός λαού μικρού, αλλά γενναίου, ενός λαού που έχει γράψει Ιστορία με την Επανάστασή του, την Αντίστασή του, τους Δημοκρατικούς Αγώνες του.

Παρακολουθώ και σήμερα κι όλες αυτές τις μέρες την εκστρατεία που γίνεται να σβηστεί αυτό το ΟΧΙ. Το ΟΧΙ του λαού. Να παρουσιαστεί ως μέρος μιας πλάνης, μιας απάτης. Να πεισθούν οι πολίτες ότι το ΟΧΙ ήταν λάθος, ήταν ψεύτικο κι ασυνείδητο, κι ότι θα μας οδηγούσε στην καταστροφή.

Το ΟΧΙ ήταν αληθινό, πραγματικό και χειροπιαστό. Βγήκε από την ψυχή των ανθρώπων, που μπορεί να έτρεμε το φυλλοκάρδι τους, αλλά, αντιμέτωποι μόνον με τη συνείδησή τους την ώρα της κάλπης, δεν θέλησαν να σκύψουν το κεφάλι. Θέλησαν και επέμειναν να ελπίσουν, να διεκδικήσουν, να παλέψουν. Θέλησαν να κληροδοτήσουν στα παιδιά τους περηφάνια. Η απάτη, η προδοσία είναι έργα των Κυβερνώντων, κι όχι του λαού.

Τι θα γινόταν αν η Κυβέρνηση Τσίπρα σεβόταν και εφάρμοζε την δεσμευτική δημοκρατική εντολή του Δημοψηφίσματος; Πιστεύω ακράδαντα ότι θα μπορούσε να έχει αλλάξει η Ιστορία της Ανθρωπότητας. Οι λαοί κι οι πολίτες όλου του κόσμου κοιτούσαν τότε την Ελλάδα με ελπίδα, προσδοκία, προσμονή. Και στο διεθνές στερέωμα υπήρχαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη άνθρωποι, κινήματα, διανοούμενοι, προσωπικότητες, συλλογικότητες, έτοιμοι κι έτοιμες να στηρίξουν τους Έλληνες που οι δανειστές προσπαθούσαν να τους στραγγαλίσουν. Κι οι Έλληνες αντιστέκονταν κι ενέπνεαν κι άλλους να αντισταθούν. Διεκδικώντας Αξιοπρέπεια, Ελευθερία, Δημοκρατία, Ανεξαρτησία, Δικαιοσύνη, σεβασμό στα αδιαπραγμάτευτα δικαιώματά τους, προστασία της δημόσιας περιουσίας, του πλούτου της χώρας μας, και της ιδιοκτησίας, της πρώτης κατοικίας κάθε ανθρώπου. Όλους αυτούς που τότε πίστευαν και ήλπιζαν μαζί μας τους έχω συναντήσει από τότε σε όλον τον κόσμο, όπου μιλώ για την Ελλάδα και το ΟΧΙ μας. Κι ακόμη και σήμερα άνθρωποι σε όλον τον κόσμο ριγούν στη σκέψη της απόφασης που πήρε τότε ο λαός μας κι υποκλίνονται στο μεγαλείο του. Και απελπίζονται κι αγανακτούν στη σκέψη της προδοσίας που ακολούθησε κι έριξε ένα πέπλο κατήφειας, θλίψης, αδιεξόδου σε αυτό που πήγαινε να γεννηθεί.

Η 5η Ιουλίου 2015 είναι μία Ιστορική ημέρα για το λαό μας αλλά και για την δημοκρατία. Μία ημέρα που πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα βρει την πραγματική θέση της στην Ιστορία. Αυτό είναι υπόθεση του μέλλοντος, κι όχι του παρελθόντος. Είναι υπόθεση δική μας, ήδη στο παρόν.

ΖΚ»

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πριν από 6 χρόνια, ο Ελληνικός λαός όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία κι είπε ένα τρανό ΟΧΙ.

ΟΧΙ στην υποτέλεια, ΟΧΙ στην νέα οικονομική και πολιτική υποδούλωση.

Αυτό το ΟΧΙ μας γέμισε περηφάνια κι αισιοδοξία και πείσμα για να παλέψουμε μέχρι να αποκατασταθεί το δίκαιο και το δίκιο του λαού μας.

Αυτό το ΟΧΙ πολύ γρήγορα προδόθηκε, από ιδιοτελείς και φαύλους κυβερνώντες, που καταπάτησαν τη λαϊκή εντολή, για ένα κομμάτι εξουσίας και για προσωπικά και οικονομικά οφέλη.

Όμως, το ΟΧΙ δεν εξαϋλώθηκε.

Το ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015 είναι ένα ιστορικό πρώτο βήμα της Νέας Απελευθέρωσης, για την οποία πρέπει να δουλέψουμε, αν θέλουμε να δούμε την Πατρίδα μας Ανεξάρτητη και τον λαό μας κυρίαρχο.

Το ΟΧΙ είναι μια πολύτιμη, παρακαταθήκη Ελευθερίας, Δημοκρατίας κι Ανεξαρτησίας για τον λαό και για τη χώρα μας.

Που εναπόκειται σε εμάς το να δικαιωθεί. Για τις γενιές μας, για τα παιδιά μας, αλλά και για όσους, πριν από εμάς, πάλεψαν και θυσιάστηκαν για την Ελευθερία.


Ζωή Κωνσταντοπούλου
5/7/2021














Περιοχή συνημμένων







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πριν 6 χρόνια, η Βουλή, υπό την Προεδρία μου, αποφάσιζε την διενέργεια δημοψηφίσματος, του πρώτου και μόνου δημοψηφίσματος που έγινε στη χώρα από το 1974.

Όσα είπα στην ομιλία μου τότε, είναι αυτά που πιστεύω και σήμερα, για την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία των λαών, για το δικαίωμα στην Ευημερία των ανθρώπων, για την αρχή της ισοτιμίας των κρατών στο διεθνές στερέωμα.

Ο Ελληνικός λαός είπε ένα τρανό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα αυτό. Την προδοσία που ακολούθησε δεν μπορούσα να τη φανταστώ.
Η προδοσία έδειξε το πραγματικό μέγεθος εκείνων που την διέπραξαν.
Δεν μείωσε όμως στο ελάχιστο το μέγεθος, το νόημα και το περιεχόμενο του ΟΧΙ που είπε ο Ελληνικός λαός.

Αυτό το ΟΧΙ εξακολουθεί να είναι μια παρακαταθήκη Ελευθερίας, Δημοκρατίας κι Ανεξαρτησίας για τον λαό και για τη χώρα μας.
Που εναπόκειται σε εμάς το να δικαιωθεί.
#ΟΧΙ
#plefsieleftherias




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με επιστολή που απέστειλαν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις της Υφηλίου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο ζητούν  διενέργεια ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ώστε να αποφασίσει ο Ελληνικός λαός αν δέχεται να παραχωρήσει το Ελληνικό όνομα της Μακεδονίας στο γειτονικό κράτος.
Παραθέτουμε την επιστολή:

Προς τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥΣυντονίστριαNina Gatzoulis                                                                                                     ninagatz@comcast.netTel: 001-603-742-0466Προς: κύριο Προκόπη Παυλόπουλο
Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
Προεδρικό Μέγαρο
Βασιλέως Γεωργίου Β΄2
Αθήνα Τ.Κ 100 28

Εξοχότατε κ. Πρόεδρε 
Όσο περισσότερο μελετάμε το κείμενο της «Συμφωνίας των Πρεσπών» τόσο ανακαλύπτουμε νέες δυσμενείς συνέπειες  από ενδεχόμενη εφαρμογής της. Μερικές τις επισημάνατε και εσείς πρόσφατα.  Όλος ο Ελληνισμός  όπου  και να ευρίσκεται αντιδρά, με κάθε τρόπο, και προσπαθεί να βρει τρόπους ακύρωσής της.
         Η κυβέρνηση για να καταστείλει  τις αντιδράσεις χρησιμοποιεί όλο και πιο σκληρά και αντιδημοκρατικά μέτρα μη λαμβάνοντας υπόψη την βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού.
         Η «Δημοκρατία» μας διολισθαίνει και μετατρέπεται σε αυταρχικό καθεστώς.
         Οι Σκοπιανοί δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Το άκυρο δημοψήφισμά τους, σύμφωνα με το άρθρο 73 του συντάγματός τους,  το βάπτισαν έγκυρο και συμβουλευτικό. Συνεχίζουν την συνταγματική αναθεώρηση του συντάγματός τους προβαίνοντες σε μονομερείς εκπτώσεις που επιβεβαιώνουν τις επεκτατικές τους βλέψεις εις βάρος της Ελλάδος αντί να τις εξαλείψουν όπως είχαν υποχρέωση.   Χαρακτηριστική περίπτωση η μη αλλαγή του άρθρου 36 του συντάγματός τους που όχι μόνον επιβεβαιώνει τις επεκτατικές βλέψεις τους εις βάρος της Ελλάδος αλλά τις δίνει και ιστορικό βάθος. Το ίδιο παρατηρείται και στο άρθρο 49 με το οποίο έμμεσα προωθούν την ύπαρξη «μακεδονικής» μειονότητας στην Ελλάδα.
         Η Ελληνική κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στα ιδεολογήματά της, και τις δεσμεύσεις της,  αδυνατεί να αντιδράσει, και να κηρύξει άκυρη την συμφωνία εξαιτίας των Σκοπιανών υποχωρήσεων. 
         κ. Πρόεδρε,
         Πρέπει να αναλάβετε  τις ευθύνες σας όπως αυτές απορρέουν από το σύνταγμα.
         Προστατέψτε την Ελληνική Δημοκρατία, δείτε πέρα από τον ορίζοντα και προστατέψετε την μελλοντική ασφάλεια της Ελλάδας, την Ελληνική ιστορία και τους Έλληνες. 
ΖΗΤΟΥΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΑΝ ΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. 
Με εκτίμηση,
ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΈΣ ΕΝΏΣΕΙΣ ΥΦΗΛΙΟΥΠαμμακεδονική Ένωση ΗΠΑΠρόεδρος: Δημήτρης Φιλιππίδης
Παμμακεδονική Ένωση  Καναδά Πρόεδρος:  Χρήστος Καράτζιος
Συντονιστής Παμμακεδονικής Ομοσπονδίας ΑυστραλίαςΠαναγιώτης Ιασωνίδης
Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης-ΒικτώριαςΠρόεδρος Ανδρέας Μπαλλής
Παμμακεδονική Ένωση Νέας Νότιας ΟυαλίαςΠρόεδρος : Νικόλαος Φασσούλας
Παμμακεδονική Ένωση Νοτίου Αυστραλίας Πρόεδρος:  Ευάγγελος Τσιάπαρης
Παμμακεδονική Ένωση Δυτικής Αυστραλίας Πρόεδρος:  Άφκος Παύλος  OAM
Παμμακεδονική Ένωση ΚουησλάνδηςΠρόεδρος: Δημήτριος Παπαγιάννης
Παμμακεδονική Ένωση ΑφρικήςΠρόεδρος:  Αμύντας Παπαθανασίου
Παμμακεδονική Ομοσπονδία ΚαναδάΠρόεδρος: Γεώργιος Παπαδάκης
Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων των Μακεδόνων (Ελλάδα)Πρόεδρος:  Γεώργιος Τάτσιος  
Συνεπυπογράφτηκε και από τους κάτωθι συλλόγους της Ευρώπης:
Διαπολιτιστικός Σύλλογος Μακεδονίας ΒιέννηςΠρόεδρος: Χαρίλαος Ζήκος
Σύλλογος Μακεδόνων ΜονάχουΠρόεδρος: Θεοδώρα Τζιτζηλάκη


Πηγή International Hellenic Association

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Δημοψήφισμα-Εφιάλτης για Ε.Ε. και Διεθνή Χρηματαγορά


Μπορεί να ενταχθεί -στα οικεία σε μας- αναγνώσματα τρόμου, που προορίζονται να επηρεάσουν την επικείμενη ψήφο, το πάρα κάτω άρθρο του Ιταλό-Αμερικανού Νικ Τζιανμπρούνο, που αναδημοσιεύθηκε στο έγκυρο οικονομικό δελτίο Zero Hedge, αλλά περιγράφει παραστατικά και την ψυχολογική διάθεση των Ιταλών αυριανών ψηφοφόρων και τις σεισμικές επιπτώσεις που ενδεχομένως θα έχει, για την Ε.Ε. και το διεθνές οικονομικό σύστημα, το Δημοψήφισμα που –το ίδιο επιπόλαια με τον Κάμερον- προκήρυξε ο Ρέντζι, σε εξαιρετικά εύφλεκτο περιβάλλον, για την αλλαγή του Συντάγματος. Εμπλουτίζει, ως εκ τούτου, την γνώση και την προοπτική του καθ’ ημάς αναγνώστη και γι’ αυτό μεταφράστηκε:

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


«Πως η 4η Δεκεμβρίου Μπορεί να Πυροδοτήσει τον Πιο Βίαιο Συγκλονισμό της Ιστορίας
Nick Gianbruno, Zero Hedge.com , December 2, 2016

«Ήταν η στιγμή που έπεισε τον Χίτλερ πως η αυτοκτονία ήταν προτιμότερη από την συνθηκολόγηση.

Το πρωί της 29 Απριλίου 1945, τα πτώματα του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι και της ερωμένης του πετάχτηκαν σαν σκουπίδια στην Πιατσάλε Λορέτο του Μιλάνου.

Αμέσως μαζεύτηκε ένα μεγάλο πλήθος Ιταλών. Πάνω στο πτώμα του δικτάτορα εκτόξευαν λαχανικά, το έφτυναν, ουρούσαν επάνω του. Μερικοί άδειασαν και τα πιστόλια τους στο άψυχο σώμα.

Μετά από μερικές ώρες το πλήθος κρέμασε τα πτώματα από τους σιδηροδοκούς ενός κοντινού σταθμού υγρών καυσίμων, για να περνάει ο κόσμος να τα βλέπει.Περπάτησα την Πιατσάλε Λορέτο σ’ ένα πρόσφατο ταξείδι στην Ιταλία, η οποία περνάει την χειρότερη οικονομική ύφεση από το 1945. Και διαπίστωσα πως οι Ιταλοί είναι σήμερα πιο εξαγριωμένοι από ποτέ άλλοτε, μετά το κρέμασμα του Μουσολίνι από τις φτέρνες.

Η Ιταλία δεν είδε παραγωγική ανάπτυξη από το 1999. Το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα είναι μικρότερο από ότι ήταν στις αρχές του αιώνα.
Αυτό σημαίνει σχεδόν δυο δεκαετίες οικονομικής αποτελμάτωσης. Με κάθε μέτρηση, η ιταλική οικονομία βρίσκεται σε βαθειά κρίση. Και τα πράγματα πιθανώς θα γίνουν πολύ χειρότερα.Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη ότι οι Ιταλοί τελούν σε επαναστατική διάθεση…

Το Κίνημα των 5 Αστέρων (Μ5S) είναι το νέο λαϊκό πολιτικό κόμμα της Ιταλίας. Είναι εναντίον του οικουμενισμού, εναντίον του ευρώ και σφοδρότατα ενάντιο στο κατεστημένο. Δεν μπορείς να το κατατάξεις με σαφήνεια στη διάταξη αριστεράς-δεξιάς.

Το Μ5S έχει καταστεί το δημοφιλέστερο κόμμα στην Ιταλία. Καταγγέλλει το νόμισμα του ευρώ ως υπαίτιο για την χρόνια αναπτυξιακή παράλυση. Και μεγάλη πλειονότητα των Ιταλών συμφωνεί.

Το Μ5S έχει υποσχεθεί να διεξαγάγει ψηφοφορία για την έξοδο από την ευρωζώνη και να αποκαταστήσει το προηγούμενο νόμισμα της Ιταλίας, μόλις έρθει στην εξουσία. Αυτό μπορεί να συμβεί πολύ γρήγορα.

Μόλις βρουν την ευκαιρία, οι Ιταλοί πιθανώς θα ψηφίσουν να επιστρέψουν στη Λιρέτα. ΄Αν συνέβαινε αυτό, θα αφύπνιζε ένα νομισματικό ηφαίστειο.

Οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς το έθεσαν πρόσφατα ως εξής:

Μια ιταλική έξοδος από το ενιαίο νόμισμα θα πυροδοτούσε την πλήρη κατάρρευση της ευρωζώνης μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Θα οδηγούσε πιθανώς στον πιο βίαιο οικονομικό συγκλονισμό της ιστορίας, εμφανίζοντας ασήμαντη την χρεοκοπία της Λήμαν Μπράδερς του 2008 και το κραχ της Γουώλ Στρητ, του 1929.

Εάν οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς έχουν δίκιο έστω και εν μέρει, αυτό σημαίνει ότι επίκειται ένα χρηματιστηριακό κραχ γιγάντιων διαστάσεων. Θα συνέτριβε οποιονδήποτε κάτοχο χρηματιστικού λογαριασμού.

Να πως θα μπορούσε να συμβεί…

Στις 4 Δεκεμβρίου στην Ιταλία διεξάγεται το δημοψήφισμα του ευρωενωσιακού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντζι για την αλλαγή του ιταλικού Συντάγματος. Στη πράξη η νίκη του «Ναι» είναι ψήφος έγκρισης της κυβέρνησης Ρέντζι.,

Αποτέλεσμα υπέρ του «Όχι» είναι μια ευκαιρία για τον μέσο Ιταλό να δώσει μια μούντζα στους ευρω-γραφειοκράτες των Βρυξελών.

Με δεδομένη την τεράστια οργή που διακατέχει τώρα τους Ιταλούς, είναι πιθανότατο ότι ακριβώς αυτό θα κάνουν..

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το στρατόπεδο του «Όχι» έχει την υποστήριξη του 54% και όλον τον δυναμισμό. Ακόμη και εξέχοντα μέλη του κόμματος του Ρέντζι λιποτακτούν στη πλευρά του «Όχι».

Εάν το αυριανό δημοψήφισμα αποτύχει, ο Ρέντζι υποσχέθηκε να παραιτηθεί. Ακόμη κι’ αν δεν το κάνει, η ήττα θα τον έχει πολιτικά ευνουχίσει. Κατά πάσα πιθανότητα η κυβέρνησή του θα καταρρεύσει. ( Οι ιταλικές κυβερνήσεις έχουν βίο σύντομης διάρκειας. Υπήρξαν 63 από το 1945. Αυτό σημαίνει αναλογία σχεδόν μιας κυβέρνησης τον χρόνο.)

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το Μ5S θα έρθει στην εξουσία. Απλά είναι μια υπόθεση του πότε. Αν το δημοψήφισμα του Ρέντζι ναυαγήσει –και φαίνεται πως θα ναυαγήσει- το Μ5S θα αναλάβει μέσα σε λίγους μήνες.

Μόλις έρθει στην εξουσία, το Μ5S θα προκηρύξει δημοψήφισμα για έξοδο από το ευρώ και επάνοδο στη Λιρέτα. Οι Ιταλοί θα ψηφίσουν πιθανώς την έξοδο.

Η Ιταλία είναι η Τρίτη σε μέγεθος χώρα της Ευρωζώνης. Το να φύγει θα έχει την ψυχολογική επίδραση της κραυγής «Πυρκαγιά !», μέσα σ’ ένα κατάμεστο θέατρο. Άλλες χώρες – σημειώστε τη Γαλλία- θα στραφούν γρήγορα προς την έξοδο, για να επιστρέψουν στο εθνικό τους νόμισμα.

Δείτε το ευρώ σαν την οικονομική κόλλα που κρατά την Ε. Ε. ενωμένη. Χωρίς το ευρώ, οι οικονομικοί δεσμοί εξασθενίζουν και το όλο ενωτικό σχέδιο διαλύεται.

Η Ε. Ε. είναι η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Εάν καταρρεύσει, θα πυροδοτήσει ένα, χωρίς προηγούμενο, παγκόσμιο χρηματιστηριακό κραχ. Να πόσο σημαντικό είναι το δημοψήφισμα της Ιταλίας. Θα είναι το πρώτο ντόμινο που θα πέσει.

Αποτυχία στο Δημοψήφισμα του Ρέντζι >> ΄Ανοδος του Μ5S στην εξουσία>> Οι Ιταλοί ψηφίζουν να εγκαταλείψουν το ευρώ>> Κατάρρευση της Ε.Ε.

Σχεδόν κανένας άλλος δεν μιλά γι’ αυτό. Γι’ αυτό πέρασα αρκετές εβδομάδες στην Ιταλία, παίρνοντας τον σφυγμό της χώρας.

Το δημοψήφισμα της 4 Δεκεμβρίου θα μπορούσε να φτιάξει ή να συντρίψει τον πλούτο σας εφέτος. Εάν αποτύχει, η Ε.Ε., που έχει την μεγαλύτερη οικονομία, είναι πιθανό ν’ αποσυντεθεί, προκαλώντας ένα επικό χρηματιστηριακό κραχ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΕΡΟΔΙΑΚΟΝΟΣ

Άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, που δόθηκε στον Ν. Χατζηνικολάου στις 7 Ιουλίου 2016, όπου ο πρώην πρόεδρος της ΝΔ ομολογεί τέλεση εσχάτης προδοσίας.

Η συνέντευξη, η οποία μεταδόθηκε μεν, αλλά με λογοκριμένο το σημείο της ομολογίας, έφτασε δια πολλών βασάνων στα χέρια μας, η οποία θα αποτελέσει, φυσικά, ένα από τα πολλά δικογραφικά στοιχεία όταν θα τους καθίσουμε στο «σκαμνί».

Ο Μεϊμαράκης, σε άσχετη ερώτηση του δημοσιογράφου, άρχισε να διηγείται τι ακριβώς συνέβη εκείνο το βράδυ του δημοψηφίσματος.

Ξεκινώντας, αποκαλύπτει ότι όλα τα κόμματα παρασύρθηκαν από τις δημοσκοπήσεις και ανέμεναν ότι θα ο λαός θα ψήφιζε ΝΑΙ με πολύ μεγάλη διαφορά (άνω του 60%). Ο ίδιος μάλιστα λέει ότι στην αρχή ήταν υπέρ της αποχής από το δημοψήφισμα, όμως τελικά αποφάσισαν να συμμετάσχουν διότι όλοι οι δημοσκόποι προέβλεπαν μεγάλη διαφορά υπέρ του ΝΑΙ.

Μάλιστα, όπως ο ίδιος αποκαλύπτει, και ο ίδιος ο Τσίπρας παρασύρθηκε από τους δημοσκόπους. Πίστευε ότι θα βγει το ΝΑΙ και θα του λύσει τα χέρια. Γι’ αυτό εξ άλλου και έκανε το δημοψήφισμα, για να πάρει το ΝΑΙ που ήθελε και να έχει το πολιτικό άλλοθι της άνευ όρων υποταγής.

Έλα όμως που βγήκε το ανάποδο; Πράγματι, λέει, έχει δίκαιο ο Βαρουφάκης και η Κωνσταντοπούλου, που λένε ότι όταν πήγαν στο Μαξίμου τον είδαν σκυθρωπό και δεν ήξερε τι να κάνει. Διότι του βγήκε το ΟΧΙ. Και μάλιστα ψηλά!

Ακούστε τι λέει ο Μεϊμαράκης στη συνέχεια: «Και πρέπει να σας πω ότι εκείνη την ημέρα, όλες οι ηγεσίες, είχανε και ψυχολογικά, αν θέλετε, καταρρεύσει και πολιτικά». Προσέξτε δήλωση. ΟΛΕΣ ΟΙ ΗΓΕΣΙΕΣ! Ποιοι ήταν εκείνο το βράδυ εκεί μέσα; Οι πάντες. Και ο Κουτσούμπας! Και όλοι αυτοί προσπαθούσαν να βρουν μια άκρη με το αναπάντεχο αποτέλεσμα.

Στη συνέχεια αποκαλύπτει όλο τα παρασκήνιο μετά την παραίτηση Σαμαρά. Πως ανέλαβε εκείνος την ηγεσία της ΝΔ, πως έπρεπε μέσα σε εκείνες τις κρίσιμες ώρες να πάρουν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ «σημαντικές αποφάσεις», να έβρισκαν μια λύση ώστε το ΟΧΙ να το μετέτρεπαν σε ΝΑΙ. [προσέξτε εδώ πως χασκογελάει με το «κατόρθωμά» τους να αντιστρέψουν την λαϊκή ετυμηγορία].

Συνεχίζει εκθειάζοντας τον «πολύ θετικό ρόλο» του προέδρου της Δημοκρατίας, που επικοινωνούσε λέει και με το εξωτερικό και τους «θεσμικούς παράγοντες» της Ε.Ε. (προφανώς για να πάρει τις εντολές του) Επικοινώνησε, λέει, και ο ίδιος με «πολλούς ευρωπαϊκούς παράγοντες», οι οποίοι τον έπεισαν ότι έπρεπε να αναλάβει εκείνη την δύσκολη ώρα. [προσέξτε, ο μέγας δημοκράτης, πως χαρακτηρίζει «δύσκολη ώρα» όταν ο λαός αποφασίζει αντίθετα με τα κελεύσματα των ξένων «πατρώνων» τους.]

Προσέξτε τι άλλο αποκαλύπτει ακόμα. Είχε, λέει, την διαβεβαίωση εκείνων των εξωχώριων «θεσμικών παραγόντων», ότι θα προχωρούσαν σε σύσκεψη αρχηγών, στην οποία θα συμφωνούσαν για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Αντιλαμβάνεστε τι λέει ο τύπος; Την σύσκεψη των αρχηγών την πρόσταξαν τα ξένα αφεντικά, με ρητή εντολή να μετατρέψουν το ΟΧΙ σε ΝΑΙ, παρά και ενάντια στην απόφαση του λαού.

Αν όλα αυτά δεν συνιστούν ομολογία εσχάτης προδοσίας, τότε τι άλλο είναι; Όχι μόνο δική του.Όχι μόνο του Τσίπρα. ΟΛΩΝ ΤΟΥΣ!!! Συμπεριλαμβανομένου και του Κουτσούμπα! Διότι, ναι μεν αποχώρησε κάποια στιγμή ο Γ.Γ. του ΚΚΕ –αυτό προφανώς επέτασσε ο ρόλος του- όμως δεν όφειλε να αναδείξει όλη αυτή την ιστορία; Κι εκείνος εκεί μέσα ήταν όταν τους έπιασε όλους σύγκρυο με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. –«Είχανε όλοι και ψυχολογικά καταρρεύσει και πολιτικά», κατά την διατύπωση του Μεϊμαράκη-Τίποτα δεν είδε ο κ. Κουτσούμπας; Τίποτα δεν άκουσε;

Τώρα εξηγείται και η πρεμούρα του ΚΚΕ με το άκυρο ψηφοδέλτιο που καλούσε τους οπαδούς του να ρίξουν στην κάλπη. Ήθελαν κι εκείνοι να αφαιρέσουν όσο το δυνατόν περισσότερα ΟΧΙ από το αποτέλεσμα.Τελικά, ξεκαθαρίζουν όλα. Όλοι τους ΝΑΙ ήθελαν!!!

Και κάτι τελευταίο. Αυτό το απόσπασμα που θα ακούσετε τώρα, δεν μεταδόθηκε ποτέ. Λογοκρίθηκε από τον Χατζηνικολάου, βέβαια όχι ερήμην του Μεϊμαράκη. Και πολύ λογικό. Ήταν ποτέ δυνατόν να δημοσιοποιηθεί ποτέ αυτή η σαφέστατη ομολογία ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ;

Ο Διάβολος όμως, έχει κοντά ποδάρια, που λέει και ο λαός μας. Να που διέρρευσε αυτό το απόσπασμα και τρέχουν όλοι και δεν φτάνουν.

Ακούστε το βίντεο και φρίξτε…
Μεταφέρει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

     Το  πρόσφατο Βρετανικό Δημοψήφισμα για BREXIT προφανώς έχει μπροστά του «μακρύ δρόμο» καθώς από χτες το βράδυ και σήμερα, ξημερώματα Δευτέρας 11ης Ιουλίου, κάνει τον γύρο των Βρετανικών και Διεθνών ΜΜΕ η επιστολή που υπογράφουν 1.000 γνωστοί  Άγγλοι Νομικοί και απευθύνεται στον νυν Πρωθυπουργό κ  David Cameron,
      Η κεντρική θέση της επιστολή επικεντρώνεται σε έλλειψη πλαισίου Νομικής κάλυψης για την ενεργοποίηση του άρθρου 50 της Συνθήκης της Λισαβώνας που αφορά στην έξοδο μιας χώρας μέλους από την ΕΕ των 28 χωρών-μελών.
      Συναφής με τη θέση αυτή των γνωστών Δικηγόρων είναι και η αναφορά τους στο γεγονός ότι παραμονές του Δημοψηφίσματος «ειπώθηκαν πολλά ψέματα και μισές αλήθειες» και ότι η ενεργοποίηση του άρθρου 50 και της «αποχώρησης» δεν διασφαλίζει αυτά που οι υποστηρικτές του  BREXIT είχαν υποσχεθεί, ότι δηλαδή θα μπορέσει το Ηνωμένο Βασίλειο να διαπραγματευθεί όρους οικονομικών συναλλαγών με τους 27 της ΕΕ.
     Ουσιαστικά η επιστολή των Νομικών χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα του BREXIT απλά ως «συμβουλευτικό και ΟΧΙ δεσμευτικό για την Βρετανική Κυβέρνηση!...»
     «Σκεφθείτε το πριν ενεργοποιήσετε το αποτέλεσμα με την ισχνή διαφορά 52%-48%» συνιστούν οι επιφανείς Βρετανοί Νομικοί εγείροντας και το ερώτημα «γιατί δεν είχε προκαταβολικά προσδιοριστεί και ένα συγκεκριμένο πλαφόν ψήφων για να ισχυροποιήσει το αποτέλεσμα;;»
     Τελικά, σύμφωνα με έναν από τους συν-υπογράφοντες  πλέον γνωστούς «ειδικούς» σε Συνταγματικά θέματα και την κείμενη Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, τον κ Aidan ONeill, το Δημοψήφισμα απέδειξε με τα αποτελέσματά του ότι «δεν είμαστε ένα Ενωμένο Βασίλειο, αλλά ένα διαιρεμένο Κράτος»  
       Περισσότερα από το νέο αυτό «επεισόδιο» στο εξελισσόμενο Βρετανικό «σήριαλ» του  BREXIT που αναστατώνει, εδώ:



Πάει κάμποσος καιρός που δεν έχω τι να πω.
Δηλαδή δεν είναι ότι δεν μιλάω, απλά οι λέξεις που χρησιμοποιώ στερούνται ουσίας τις περισσότερες φορές. Είναι εκφράσεις κενές, κούφιες, όπως ο αέρας ο κοπανιστός, είναι όπως τα φύλλα που τα παίρνει ο άνεμος πέρα, σαν τα χιόνια που έρχονται κι ύστερα από λίγο λιώνουν και χάνονται και δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους παρά μόνο κρύες εντυπώσεις.
Γι’ αυτό προτιμώ πλέον τη σιωπή, παρά να εκτίθεμαι απέναντι στους άλλους με λόγια μεγάλα και τρανά, κόβω μαχαίρι την κουβέντα ειδικά όταν αυτή πάει σε υποσχέσεις κι όνειρα και βήματα που τάχα θα σχίσουν τον ορίζοντα και θα αλλάξουν την πορεία όλου του κόσμου. Κι οι γύρω μου το ίδιο κάνουν. Ακόμα και στα πιο πολυσύχναστα μέρη, στις πλατείες, στα πεζοδρόμια κοιταζόμαστε με τις ώρες μεταξύ μας κι έτσι βουβοί προσπαθούμε να μιλήσουμε με τα μάτια. Και δεν είναι λίγες οι φορές που το καταφέρνουμε, είναι μια μορφή βαθύτερης επικοινωνίας, συχνά πυκνά δακρύζουμε και κάνουμε ότι τάχα μου δεν κλαίμε, άλλοτε πάλι μένουμε έτσι, αποσβολωμένοι, δίχως να ανοιγοκλείνουμε τα βλέφαρα, όπως κάνουν εκείνοι οι νεκροί που δεν βρέθηκε ακόμα ένας ζωντανός που θα έρθει και θα τους τα κλείσει. Κι όσο προσπαθούμε να καταλάβουμε αυτή τη νεκρική σιγή μας, ακόμα αναρωτιόμαστε για το πόσο αλλάξαμε όλοι μας σε λίγους μόλις μήνες, πριν λίγα μόλις απογεύματα, εδώ, στις ίδιες αυτές πλατείες φωνάζαμε με όση είχαμε φωνή στα σπλάχνα μας μέσα και πιανόμασταν αγκαλιά και χορεύαμε μέχρι τα ξημερώματα και νιώθαμε ότι κάθε λέξη που λέγαμε είχε βαρύτητα, τόσο που πιστέψαμε ότι είμαστε εμείς οι ίδιες οι λέξεις, οι τελείες και τα κόμματα, κάθε λέξη είμαστε, είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας.

Σύνταγμα, Δημοκρατία, Αξιοπρέπεια, λέξεις που ειπώθηκαν από τόσα διψασμένα κι ορθάνοιχτα στόματα και που πειστήκαμε ότι θα ταρακουνήσουν την πλάση ολάκερη αλλά που τελικά ξεμείνανε ξεθωριασμένες πάνω σε μερικούς φθαρμένους τοίχους και που την επόμενη ημέρα πήγαν κάποιοι και τις σβήσανε για να μην τις βλέπουμε κι εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι έχει κάποιο νόημα η ύπαρξή τους. Και μετά τα ξεγραμμένα συνθήματα, ήρθαν και μπαστακώθηκαν μπροστά μας οι πάντοτε εύηχες φτηνές δικαιολογίες. Δεν θα είναι ακριβώς όπως πριν, θα είναι πιο ανθρώπινα όλα, πιο προοδευτικά, θα δεις, έχουμε πόλεμο και πρέπει να μη μένουμε στις λέξεις, βήμα-βήμα θα απεγκλωβιστούμε από όλη αυτήν την κατάσταση, δεν υπήρχε εναλλακτική λύση, δεν γινόταν αλλιώς, θα γινόμασταν ήρωες για λίγες μόνο ώρες, για μια χούφτα ημέρες αλλά μετά θα ερχόταν η απόλυτη καταστροφή, έπρεπε να επικρατήσει ο ρεαλισμός, η ψύχραιμη προσέγγιση των πραγμάτων, να εξευρεθεί μια λύση βιώσιμη, κοινά αποδεκτή, για το συμφέρον όλων μας, για το κοινό καλό των ευρωπαϊκών λαών, εντάξει, κάνατε εκλογές, αναδείξατε τη δική σας κυβέρνηση αλλά οι υποχρεώσεις σας παραμένουν, δεν είναι σαν τα συνθήματα που ξεβάφονται, υπάρχει ένα πρόγραμμα εδώ που πρέπει να εφαρμοστεί, δεν θα το λέμε μνημόνιο, δεν θα τη λέμε τρόικα, δεν θα τα λέμε μέτρα, θα τα λέμε ισοδύναμα, όπως θέλετε θα τα λέμε, στις λέξεις θα κολλήσουμε τώρα, εξάλλου σημασία έχουν οι πράξεις, οι μεταρρυθμίσεις, η χώρα αυτή έχει μείνει πίσω, πρέπει να εκσυγχρονιστεί, όλα τα άλλα είναι μεσογειακές συναισθηματικές εξάρσεις, πρώτη φορά αριστερά και δεξιά και ακροδεξιά και ΝΑΙ και ΟΧΙ, λόγια, λόγια, λόγια, η αλήθεια βρίσκεται στην Ευρώπη και το Ευρώ, γκε-γκε;

Στιγμές-στιγμές πιάνω τον εαυτό μου να ψάχνει διπλωματικές, ενδιάμεσες απαντήσεις σε όλα αυτά. Ίσως, όχι με αυτόν τον τρόπο, ενδεχομένως, υπό προϋποθέσεις, ναι μεν αλλά, έχω αρχίσει να συλλογίζομαι όπως όλοι αυτοί οι πολιτικοί στα στημένα τηλεοπτικά πάνελ, αυτό γινόταν εξάλλου για μήνες ολόκληρους, έβλεπες παρέες να μη συζητάνε για τίποτε άλλο παρά για πολιτική, για τη χώρα, για την επανάσταση που ερχόταν, για την ελπίδα που ήρθε, Καισαριανή, ματωμένα τριαντάφυλλα, πολιτικός όρκος, εθνική κυριαρχία, κατάργηση των νόμων με έναν νόμο, αυτή η Βουλή δεν πρόκειται να ψηφίσει μνημόνιο, αυθόρμητες λαϊκές συγκεντρώσεις υπέρ της κυβέρνησης, λέω να πρωτοτυπήσω και να εφαρμόσω μετεκλογικά όσα υποσχέθηκα προεκλογικά, δεν είμαι πρωθυπουργός παντός καιρού, ο λαός αποφασίζει, η δημοκρατία είναι δύναμη, είμαστε ο σπόρος δημοκρατίας που φύτρωσε στην παγκόσμια κρίση, όλο γι’ αυτά μιλούσαμε στις κουβέντες μεταξύ μας και τα γράφαμε στους τοίχους των ηλεκτρονικών υπολογιστών, στα έξυπνα κινητά τηλέφωνα, στα μεγάλα, επιβλητικά πανό, νιώθαμε όλοι μας μικροί ηγέτες, με τις γροθιές μας ψηλά σφιχτές και σίγουρες, ψηλαφίζαμε τα δάκτυλά μας και νιώθαμε στ’ αλήθεια ότι για πρώτη φορά είχε περάσει η εξουσία στα χέρια μας. Ειδικά εκείνη την αλησμόνητη εβδομάδα με τους έρωτες στις ουρές για τα εξήντα ευρώ ημερήσια ανάληψη, τότε που βρεθήκαμε πρόσωπο με πρόσωπο με όλες τις φοβίες και τις ανασφάλειές μας κι είπαμε δυο λογάκια με τον καπιταλισμό και νιώσαμε στην καρδιά μας τη ζεστασιά μιας θαρραλέας άρνησης σε όλα αυτά που μας βαραίνουν την καρδιά, όχι ρε κουφάλες, όχι και πάλι όχι, κλείστε τα όλα, σπίτια, μαγαζιά, τράπεζες, τα στόματα δεν θα καταφέρετε ποτέ να μας τα κλείσετε.

Υπάρχω λες, κι ύστερα δεν υπάρχεις. Όχι λες, κι ύστερα είναι σαν να μην είπες όχι ποτέ σου.
Είναι λες κι είπες δέκα εκατομμύρια ναι, είναι φοβερό τελικά αυτό που γίνεται με τις λέξεις, αλλιώς τις εννοείς εσύ που τις διατυπώνεις, με εντελώς άλλο περιεχόμενο τις εκλαμβάνει ο αποδέκτης τους, για την ακρίβεια ο καθένας μπορεί να βάλει μέσα τους όποια έννοια γουστάρει, δεν είπαμε ότι το όχι σήμαινε όχι στην Ευρώπη, ούτε ότι το ναι σημαίνει ναι στη λιτότητα, δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς Ελλάδα, Ελλάδα χωρίς Ευρώπη, τότε γιατί ρε γαμώτο μαζευτήκαμε κι είπαμε όλοι μαζί εκείνη τη λέξη και γιατί σφαχτήκαμε με φίλους και συγγενείς που ήθελαν να πουν το ναι, δεν είναι ερωτικό φλερτ όλο αυτό, ρε γαμώτο, που το όχι μπορεί και να σημαίνει ναι, δεν είναι γκόμενα η βούληση να την πηδάτε ρε και να την αφήνετε πίσω σας χωρίς να συμβαίνει τίποτα, ξέρω, μπορεί να με παρερμηνεύετε και να μη χρησιμοποιώ πολιτικά ορθή ορολογία, δεν εννοώ την πατρίδα ρε μαλάκες, μη μου λέτε ότι συνέχεια τα μασάω, ότι άλλα έλεγα πριν κι άλλα τώρα, γενικώς μη μου λέτε μη, μη μου μου κάνετε υποδείξεις, δεν τις αντέχω, το ξέρω, κι εγώ υπόδειξη κάνω τώρα, έχω μπερδευτεί, δεν το καταλαβαίνετε, νιώθω μια κάπως διχασμένη προσωπικότητα, βάζω και βλέπω βίντεο κι αναλύσεις και διαβάζω αυτά που έγραφα και με πιάνει ένα σφίξιμο στο λαιμό και το στομάχι, δεν μπορεί να πιαστήκαμε τόσο κορόιδα, δεν γίνεται να μην μπορώ να βγάλω μιλιά εγώ που μίλησα κι είπα τόσα όσα δεν είχα πει στη ζωή μου. Κι αυτό που δεν αντέχω περισσότερο απ’ όλα είναι να σας βλέπω στο δρόμο και να μη λέμε ούτε καλημέρα, άχνα να μη βγάζουμε πια, λες και μας ξερίζωσαν τη γλώσσα και κρυβόμαστε έτσι, καθώς με άτσαλα βήματα αποφεύγουμε ο ένας τον άλλο, μην τυχόν και μπλέξουμε πάλι με τις λέξεις.
Για πότε φτάσανε και πάλι Χριστούγεννα ούτε που το κατάλαβα. Τέτοια εποχή πέρυσι προετοιμαζόμασταν για τη μεγάλη αλλαγή, περιμέναμε πως και πως το Γενάρη, τις εκλογές, κάνουμε τα μνημόνια παρελθόν, αν όχι εμείς, ποιοι, αν όχι τώρα, πότε, πιστέψαμε ότι θα ξεμπερδέψουμε με το παλιό μια και καλή. Μα οι λέξεις που παίζουν στις οθόνες δεν άλλαξαν ούτε και φέτος. Προαπαιτούμενα, προθεσμίες, τρέξτε να προλάβετε, μέχρι 31 του Δεκέμβρη αλλιώς μεγάλα πρόστιμα, φοροκαταιγίδα με το νέο έτος, περικοπές, τρέξτε, η δόση δεν αναμένεται να εγκριθεί, η υποδόση, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, μεσάνυχτα στη Βουλή, χρόνια πολλά, τρίγωνα, κάλαντα μες τη γειτονιά, συλλάβανε έναν μεροκαματιάρη καστανά, χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά.

Θα την κλείσω την τηλεόραση, δεν αντέχεται. Δεν αντέχεται γενικώς να ακούς τους ανθρώπους να μιλάνε. Και κυρίως δεν αντέχεις τον εγκέφαλό σου που διαρκώς θέτει ερωτήματα κι όλο ψιθυρίζει, ψιθυρίζει μέσα σε ένα κρανίο που είναι έτοιμο να σπάσει. Τι θα ψήφιζες αν γίνονταν τώρα εκλογές; Τώρα κράζεις ενώ πρώτα αποθέωνες; Τι στο διάολο τελικά πιστεύεις; Είχες καμιά άλλη ιδέα για την έξοδο από την κρίση; Είναι αυτό το πράγμα Αριστερά; Και πως θέλεις να καταντήσουμε; Βαλκάνια; Μίλα ρε, τόσα είπες, τώρα ούτε καν διανοείσαι να αρθρώσεις μια λέξη. Πίσω από τις λέξεις όντως κρυβόταν ο Αλέξης, από τον Αλέξη στον Τσίπρα, από τα όχι στα ναι, από την τρόικα στους θεσμούς, από τη ρήξη στην υποταγή, από τα λόγια στα άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
Τόσα μέτρα περνάνε και δεν λέμε τίποτα ρε. Επαναστάτες(!) είμαστε, συμβιβασμένοι είμαστε, Ευρωπαίοι είμαστε, τι είμαστε, λέξεις είμαστε, κάθε λέξη είμαστε, σιωπή είμαστε, βουβοί και σαστισμένοι είμαστε, ούτε μπορείς να πεις άραγε τι είμαστε.
Πρώτη φορά με στόματα κλειστά.

από "Τα κακώς κείμενα"
Επετειακό 5ης Ιουλίου

Την ημέρα του δημοψηφίσματος (Πέμπτη) εξηγούσα τους λόγους που οι βρετανοί έπρεπε να ψηφίσουν να μείνουν στην Ευρώπη. Φυσικά στην Ιστορία η λογική σπάνια πρυτανεύει, οπότε όλοι ξέρουμε το αποτέλεσμα.

Και επειδή το yannidakis αναφέρεται σε σκεπτόμενους αναγνώστες, γνώστες της πραγματικότητας, παρακάμπτω το κομμάτι της ενημέρωσης σχετικά με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Μεγάλη Βρετανία και προχωράω κατ' ευθείαν στις επιπτώσεις. Όχι εκείνες που έχετε διαβάσει μαζικά αυτές τις μέρες, αλλά εκείνες που αφορούν λίγο πιο ακραία -αν και απολύτως ρεαλιστικά- σενάρια.

Το αρνητικό σενάριο θέλει τον μέσο άγγλο να πέφτει σε μία βαθύτατη οικονομική κρίση τα επόμενα 2-3 χρόνια. Η Στερλίνα θα υποτιμηθεί αρκετά έναντι του ευρώ περιορίζοντας την αγοραστική αξία. Αυτό σημαίνει πως τα εισαγωγικά προϊόντα θα ακριβύνουν και ολοένα και λιγότεροι τουρίστες θα ξοδεύουν εκτός Αγγλίας (π.χ. ως τουρίστες). Παράλληλα η ανεργία ενώ έπεφτε σταθερά κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, πλέον δεν υπάρχει καμία διαβεβαίωση για αυτό αφού οι επιχειρήσεις θα προσπαθήσουν να διαφυλάξουν τα περιθώρια κέρδους τους στις νέες συνθήκες, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Πλήγμα θα δεχτούν και οι μη άγγλοι που εργάζονται στο νησί αφού πιθανότατα πλέον θα χρειάζονται βίζα και διαφορετικές συνθήκες παραμονής. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περιμένουμε ένα κύμα φυγής για πολλούς επιστήμονες, καλλιτέχνες, αθλητές που δραστηριοποιούνται σήμερα εκεί, ότι κι αν σημαίνει αυτό για την παραγωγικότητα και ανάπτυξη της Αγγλίας.

Το χειρότερο σενάριο όμως έχει και άλλου είδους ζητήματα όπως αυτά των σχέσεων της Αγγλίας με τα άλλα μέλη της Βρετανίας. Για παράδειγμα η Σκωτία και η Βόρειος Ιρλανδία ψήφιζαν μαζικά υπέρ της παραμονής στην Ένωση. Τώρα και μετά από το αποτέλεσμα που τους αποκλείει απ' αυτήν κάνουν ήδη σενάρια για νέο τοπικό δημοψήφισμα που θα έχει σαν θέμα την αποχώρηση από την Μεγάλη Βρετανία και την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ξεχωριστά αναφέρω το Γιβραλτάρ στο οποίο οι πολίτες ψήφισαν με 90% το remain και αυτό άνοιξε την όρεξη της Ισπανίας η οποία τώρα ζητάει ανοιχτά το κρατίδιο πίσω, μετά την παραχώρηση του στους Βρετανούς. Εδώ θα δούμε πολλά νέα επεισόδια μετά τις αυριανές εκλογές στην Ισπανία και την νέα κυβέρνηση που θα σχηματιστεί.

Οι συνέπειες όμως δεν αφορούν μόνο τους Βρετανούς. Ήδη Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία κ.α. είτε καθολικά είτε μέσω των Δεξιών πολιτικών τους εκφάνσεων, έχουν τοποθετηθεί ανοιχτά υπέρ ενός δικού τους δημοψηφίσματος με θέμα την έξοδο από την Ευρώπη. Προφανώς αυτό είναι πολύ τραβηγμένο, όμως δείχνει την τάση, δε νομίζετε;

Σε γενικές γραμμές θα πρέπει να ομολογήσουμε όλοι πως είναι τρομακτικό να βλέπουμε την Ιστορία να αλλάζει, επειδή κάποιοι έκαναν σημαδάκι σε ένα χαρτί εν μία νυκτί, αγνοώντας σε μεγάλο βαθμό τις συνέπειες της ενδεχόμενης πράξης τους και στηριζόμενοι σε διαφημιστικές καμπάνιες πάνω σε λεωφορεία και σε ομιλίες πολιτικών (όχι και τόσο αξιόπιστων προσώπων δηλαδή...).

+Yanni Spiridakis

Αναδημοσίευση από το φιλικό ιστολόγιο  yannidakis.net

Ένα ύστατο τέχνασμα χειραγώγησης των Βρετανών ψηφοφόρων υπέρ της παραμονής στην ΕΕ αποκαλύπτει το αμερικανικό αντισυστημικό οικονομικό πρακτορείο Zero Hedge, αναλύοντας τα δεδομένα με τά οποία τα γραφεία στοιχημάτων παρουσιάζουν αποφασιστική υπεροχή της προτίμησης στην Παραμονή.

Ενώ τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων εμφανίζουν το κίνημα υπέρ της Εξόδου από την ΕΕνα έχει καλύψει τις απώλειες που υπέστη με τον αντίκτυπο της δολοφονίας της βουλευτού Τζο Κοξ και τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα να εμφανίζονται ισόπαλα την προτεραία του δημοψηφίσματος, από τα γραφεία των στοιχημάτων μεταδιδόταν η εικόνα που προκαλούσε την άνοδο της στερλίνας και των χρηματιστηρίων, με την προσδοκία νίκης του «Μένουμε στην ΕΕ».

Πως προκύπτει όμως αυτή η εικόνα;

Με βάση τα στοιχεία του οίκου Ladbroke Politics οι πιθανότητες του Brexit είναι και σήμερα 24%. Αλλά το 62% των στοιχημάτων είναι υπέρ του Brexit !!! Πως εξηγείται αυτή η αντινομία;

Είναι προφανές το συμπέρασμα ότι η ετυμηγορία των «Μπούκις» (γραφείων στοιχημάτων) βασίζεται στη σύγκριση των συνολικών ποσών που ποντάρονται στις δύο αντίπαλες εκδοχές και όχι στον αριθμό των αυριανών ψηφοφόρων που θα κρίνουν το αποτέλεσμα.

Πράγματι το μέσο ποσό που στοιχημάτισαν οι υπέρ της Εξόδου ήταν 72 λίρες, ενώ οι οπαδοί της παραμονής στοιχημάτισαν 376 λίρες κατά μέσον όρο.

Την εικόνα της συντριπτικής υπεροχής υπέρ της παραμονής φιλοτέχνησαν μεγάλα ποσά που έριξαν στο παιχνίδι χειραγώγησης μεγάλες τράπεζες , χρηματιστικές εταιρείες του Σίτυ, πλούσιοι ιδιώτες και ποικίλα άλλα μεγάλα συμφέροντα παραμονής στην ΕΕ.

Με τον υπολογισμό ότι βλέποντας ο κόσμος ότι τα στοιχήματα βγάζουν την ΕΕ νικήτρια στο δημοψήφισμα, θα διστάσει να ψηφίσει με τους χαμένους.

Γι’ αυτό, τονίζει το αμερικανικό αντισυστημικό πρακτορείο, είναι χρήσιμο να μάθει ο Βρετανός πολίτης πως στην πραγματικότητα η αριθμητική αναλογία αυτών που στοιχημάτισαν είναι 62% υπέρ της Εξόδου και μόνο 38% υπέρ της παραμονής. Γεγονός που εξηγεί και την δραματική ισοψηφία στις δημοσκοπήσεις, 24 ώρες πριν την ανακοίνωση του αποτελέσματος.


Μιχαήλ Στυλιανού
Με το ερώτημα καταπιάνεται ο Αμερικανός Μάρτιν Άρμστρονγκ -μαθηματική διάνοια, πολυεκατομμυριούχος μάγος των οικονομικών προβλέψεων, σύμβουλος επενδύσεων- στην ιστοσελίδα του,« Άρμστρονγκ Οικονόμικς», που έχει εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες. Και ιδού τι γράφει:

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Υπάρχει μια ανησυχητική γνώμη που κυκλοφορεί ότι η Κοξ μπορεί να δολοφονήθηκε για να εμποδιστεί μια πλειοψηφία του Βrexit. Πολλοί έχουν αρχίσει να πιστεύουν πως υπάρχει μια συνωμοσία επηρεασμού για την εξασφάλιση μιας ψήφου συμπάθειας για την παραμονή στην ΕΕ. Οι άνθρωποι αναφέρονται στο γνωστό εργαλείο της δολοφονίας, που χρησιμοποιείται συχνά για την πραγμάτωση πολιτικών σχεδίων.

Φυσικά υπάρχει η δολοφονία του Κέννεντυ, που πολλοί πιστεύουν ότι οργανώθηκε για να προκαλέσει κλίμα ευνοϊκό για τον πόλεμο του Βιετνάμ, όταν στην πραγματικότητα ο Κέννεντυ έβαλε βέτο εναντίον αυτού του πολέμου.

Αλλά υπάρχει η πιο πρόσφατη δολοφονία , στις 10 Σεπτεμβρίου 2003, της Άννας Λιντ, βουλευτού του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Σουηδίας. Η Άννα προήχθη σε υπουργό των Εξωτερικών από τον πρωθυπουργό Γκόραν Πέρσον το 1998, εθεωρείτο μελλοντική διάδοχός του επικεφαλής του κόμματος και ελπίζετο ότι θα γινόταν πρωθυπουργός.


Η Λιντ υποστήριζε την ένταξη της Σουηδίας στο Ευρώ. ΄Εγινε η προσωποποίηση της παράταξης υπέρ του ευρώ και επρόκειτο να συμμετάσχει σε μια συζήτηση στη τηλεόραση για το δημοψήφισμα με ερώτημα την ένταξη στο ευρώ, όταν στις 4 μμ της 10ης Σεπτεμβρίου υπέστη επίθεση με μαχαίρι ενώ εψώνιζε στο τμήμα γυναικείων ρούχων πολυκαταστήματος. Την ώρα της επίθεσης η Λιντ δεν προστατευόταν από τους σωματοφύλακες της Σουηδικής Ασφάλειας.

Υπάρχει ακόμη η αδιαλεύκαντη δολοφονία του πρωθυπουργού ‘Ολοφ Πάλμε, το 1986. Ο Πάλμε κατηγορείτο ότι είναι εναντίον της ΕΕ και περισσότερο φιλοσοβιετικός. Η δολοφονία του πράγματι άνοιξε τον δρόμο για να ενταχθεί η Σουηδία στην ΕΕ, που προτάθηκε στο δημοψήφισμα του 1994 και εγκρίθηκε, με πλειοψηφία μόνο 52%.

Ενώ ο Σύλβιο Μπερλουσκόνι δεν δολοφονήθηκε, η ΕΕ πράγματι έστησε ένα πραξικόπημα εναντίον του, επειδή αυτός ήθελε να βγάλει την Ιταλία από το ευρώ. Έπειτα ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου, στον οποίο οι Βρυξέλλες είπαν δεν θα γίνει δημοψήφισμα.

Η πρόσφατες εκλογές στην Αυστρία νοθεύτηκαν, με τον πιο αμφίρροπο αγώνα στην ιστορία να κρίνεται από τις ταχυδρομικές ψήφους. Με το πέρασμα των ημερών, τα αποτελέσματα των αυστριακών εκλογών κατέστησαν πολύ πιο ύποπτα. Τα επίσημα αποτελέσματα παρουσίαζαν τον υποψήφιο της άκρας αριστεράς Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν να έχει νικήσει τον Νόρμπερτ Χόφερ του Κόμματος Ελευθερίας με μόλις 31.000 ψήφους, 50,35% έναντι 49,65%. Και εκεί η τύχη της ΕΕ κρεμόταν από το αποτέλεσμα. Το προβλεπόμενο αποτέλεσμα, από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις προ των εκλογών, έδινε στον Χόφερ μια άνετη πλειοψηφία 53% έναντι 47%.

Η Σκωτική νεολαία είχε αποκαλέσει «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» το δημοψήφισμα για τον αποχωρισμό από την Βρετανία και αισθάνθηκε προδομένη από την άνω των 65 γερουσία, που νοιαζόταν μόνο για τις επιταγές με τη σύνταξη, από το Λονδίνο. Είναι φανερό πως όταν οι άνθρωποι ψηφίζουν με ψηφοδέλτια σε χαρτί, η ψήφος τους εύκολα νοθεύεται. Υπάρχουν αναρίθμητες φωτογραφίες από απροκάλυπτη νοθεία, προκειμένου να αποκλεισθεί ένα αποτέλεσμα υπέρ του ΝΑΙ.

Ο Νταίηβιντ Κάμερον βασικά είπε, διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές «η νέα γενιά έχασε και η τύχη της σφραγίστηκε «για μια γενιά». Αυτός ο βαθμός αλαζονείας δεν θα βοηθήσει. Οι κυβερνήσεις δεν θα συμμορφωθούν και αυτό μας οδηγεί στο σημείο μιας διογκούμενης κοινωνικής αναταραχής, που τελικά θα διαρρήξει τα συστήματα. Κανένας στην εξουσία δεν αντιμετωπίζει τα μακροπρόθεσμα. Όλοι αφοσιώνονται στις επόμενες εκλογές.

Ώστε υπήρξε συνωμοσία; ΄Ισως. Ποτέ δεν θα το ερευνούσαν οι ίδιοι, ώστε ό,τι υπάρχει είναι υποψίες. Αυτό που είναι ξεκάθαρο, ήταν ότι η ΕΕ θα καταρρεύσει εάν επιτραπεί η έξοδος της Βρετανίας. Διακυβεύονται πάρα πολλά, για να επιτραπεί τέτοια ψήφος. Το καυτό ερώτημα είναι πως θα το κρύψουν και με ποιο κόστος;

Ανατροπή του ρεύματος για ΕΞΟΔΟ μετά την δολοφονία.

Επιστολή Συμπαράστασης σε Φραγμό σε Δικτατορία της ΕΕ


Απόδοση Μιχαήλ Στυλιανού

Το αμερικανικό αντισυστημικό οικονομικό πρακτορείο ZeroHedge --μεγάλης εσωτερικής και διεθνούς απήχησης- δημοσιεύει ανοικτή επιστολή, με την οποία ελληνικές δημοκρατικές οργανώσεις και πρόσωπα διακηρύσσουν την αλληλεγγύη τους προς τον βρετανικό λαό, στην ψήφο του υπέρ της δημοκρατίας στο δημοψήφισμα της Πέμπτης, τονίζοντας ότι ο λαός αυτός έχει την ιστορική ευκαιρία να διακηρύξει την εθνική ανεξαρτησία του και να σταματήσει την περαιτέρω μετάλλαξη της ΕΕ σε μια Ευρωπαϊκή Δικτατορία.

Στα κυριότερα σημεία της επιστολής επισημαίνεται ότι : Δυστυχώς διαψεύσθηκαν οι ιδρυτικές επαγγελίες της ΕΕ, περί μιας κοινότητας εθνών εδραζόμενης στις αξίες της φιλίας, της αλληλεγγύης, του αμοιβαίου οφέλους και τη δημοκρατίας. Στην ΕΕ δεν υπάρχει ίχνος αλληλεγγύης και φιλίας. Η ΕΕ απέδειξε ότι ενεργεί στην υπηρεσία των τραπεζών, των πολυεθνικών επιχειρήσεων και σκιωδών συγκροτημάτων, κατά τις συμβουλές επαγγελματικών επιτελείων προγραμματισμού και ομάδων πιέσεως και επηρεασμού (lobby). Είναι συγκροτημένη σαν ένα καρτέλ, χωρίς δημοκρατικές δομές και διαδικασίες.

Η δημοκρατία είναι για την ΕΕ ενόχλημα, εμπόδιο, αντινομία στην ίδια τη φύση της.

Η λαϊκή ψήφος χάθηκε στη γραφειοκρατία της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης. Η Ε Ε κατευθύνεται από τεχνοκράτες, με δελτίο πορείας που οδηγεί σύντομα σε ομοσπονδία, με εξαφάνιση της εθνικής κυριαρχίας και ταυτότητας των ευρωπαϊκών χωρών. Τα εθνικά κοινοβούλια έχουν ήδη εκχωρήσει σε μεγάλο βαθμό την κυριαρχία και τις αρμοδιότητές τους στα ευρωπαϊκά όργανα και οι εθνικές ψηφοφορίες γίνονται, όλο και περισσότερο, κενές περιεχομένου.

Το Ευρωκοινοβούλιο, μόνος θεσμός για τον οποίο ψηφίζουν οι πολίτες στην ΕΕ, δεν νομοθετεί όπως οι εθνικές βουλές -έχει ένα διακοσμητικό κυρίως ρόλο. Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ουσιαστική κυβέρνηση της ΕΕ, δεν εκλέγεται- συναπαρτίζεται από εκπροσώπους των εθνικών κυβερνήσεων.

Κατά τον εύστοχο ορισμό του πρωθυπουργού της Βαυαρίας Horst Seehofer, για την διακυβέρνηση της ΕΕ: Αυτοί που εκλέγονται δεν αποφασίζουν και αυτοί που αποφασίζουν δεν εκλέγονται.

Η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση έχει βεβαρημένο μητρώο περιφρόνησης της λαϊκής ψήφου. Τα δημοψηφίσματα είναι ευπρόσδεκτα εφ’ όσον εγκρίνουν την επίσημη πολιτική της ΕΕ. Εάν οι λαοί δεν ψήφισαν κατά τας υποδείξεις, οι κυβερνήσεις εξαπολύουν εκστρατείες «ενημέρωσης» και επαναλαμβάνουν το δημοψήφισμα, έως ότου το αποτέλεσμα είναι ευνοϊκό – ή διαστρέψιμο.

--Η Δανία ψήφισε σε δημοψήφισμα του Ιουνίου 1992 εναντίον της Συνθήκης του Μάαστριχ. Αναθεωρημένη έκδοσή της υιοθετήθηκε σε δεύτερο δημοψήφισμα τον Μάιο του 1993.

--Το 2001 οι Ιρλανδοί απέρριψαν τη Συνθήκη της Νίκαιας, σε δεύτερο δημοψήφισμα του 2002 την υιοθέτησαν.

-Τον Μάιο του 2005, η Γαλλία ψήφισε εναντίον του προτεινόμενου Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Δημοψηφίσματα επρόκειτο να διεξαχθούν επίσης στη Τσεχία, στην Δανία, στην Ιρλανδία, στην Πολωνία, στην Πορτογαλία και στη Βρετανία. Καθώς ο κίνδυνος απόρριψης ήταν πολύ μεγάλος, η Ε Ε αποφάσισε να αλλάξει το κείμενο σε Συνθήκη, για να υπογραφεί από τις κυβερνήσεις αυτό που έχουμε σήμερα ως Συνθήκη της Λισσαβόνας.

--Εμείς οι ΄Ελληνες, ψηφίσαμε τον Ιούλιο του 2015 εναντίον των πρόσθετων μέτρων λιτότητας που απαιτούσε η Τρόικα και η ψήφος μας αγνοήθηκε. Πριν το δημοψήφισμα και ανώτατοι αξιωματούχοι της ΕΕ προειδοποιούσαν τον ελληνικό λαό να μη ψηφίσει Όχι, επειδή αυτό θα έθετε την Ελλάδα εκτός της ΕΕ -παρά το γεγονός ότι δεν προβλέπουν τέτοια συνέπεια οι ευρωπαϊκές συνθήκες.

--Τον Μάρτιο του 2016 η ΕΕ υπέγραψε συμφωνία με την Τουρκία για την κρίση του μεταναστευτικού. Μέρος της συμφωνίας ήταν ότι η ΕΕ αποδέχεται έναν αριθμό μεταναστών και τους κατανέμει με προκαθορισμένα ποσοστά μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Η Ουγγαρία ανήγγειλε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με ερώτημα την υποχρεωτική υποδοχή μεταναστών. Η ΕΕ κατήγγειλε το δημοψήφισμα ως αντιδημοκρατικό μέτρο.

- Πριν λίγο καιρό ο ολλανδικός λαός ψήφισε σε δημοψήφισμα εναντίον της συμφωνίας ΕΕ-Ουκρανίας. Αξιωματούχοι της ΕΕ, σε διάφορες συνεντεύξεις τους, υποστήριξαν πως προφανώς τα δημοψηφίσματα είναι επικίνδυνα και αποτελούν απειλή για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Πράγματι τα δημοψηφίσματα είναι επικίνδυνα για την σημερινή ΕΕ, αλλά σωτήρια για τους λαούς της Ευρώπης. Αλλά στο μεταξύ έχουν αρχίσει σοβαρές συζητήσεις για την γενική απαγόρευση των δημοψηφισμάτων εντός της Ε Ε, προκειμένου να αποφεύγονται περαιτέρω διαμάχες.

-- Η «Ευρωπαϊκή Συμμαχία Στοπ στην ΤΤΙΡ» είναι μια πρωτοβουλία περισσότερων από 500 οργανώσεις σε όλη την Ευρώπη, που συνέλεξαν άνω των 3,4 εκατομμυρίων υπογραφών για την ματαίωση των συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου με τις ΗΠΑ και τον Καναδά, ΤΤΙΡ και CETA. Αυτές οι συμφωνίες κρίνονται απειλή για τη δημοκρατία, για το φυσικό περιβάλλον, για τους καταναλωτές και για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αλλά η ΕΕ αγνοεί την αντίθεση τριάμισι εκατομμυρίων πολιτών.

Και η ανοικτή επιστολή των ελληνικών οργανώσεων, καταλήγει ως εξής:

«Αγαπητοί φίλοι της δημοκρατίας στη Βρετανία,

Θέλουμε να σας εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας, ,καθώς πρόκειται να πάρετε μιαν ιστορική απόφαση για τη χώρα σας και τον λαό σας, όπως κάναμε και εμείς πέρυσι το καλοκαίρι.

Στις 23 Ιουνίου θα αποφασίσετε με δημοψήφισμα για τη συμμετοχή της Βρετανίας στην ΕΕ. Το δημοψήφισμα είναι στοιχείο της άμεσης δημοκρατίας, η υψηλότερη έκφραση της λαϊκής θέλησης, ένα προνόμιο και σπάνια ευκαιρία στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. ΄Εχετε τώρα την ιστορική ευκαιρία να αναδείξετε την ημερομηνία της εθνικής ανεξαρτησίας σας και να ορθώσετε φραγμό στην περαιτέρω μεταμόρφωση της ΕΕ σε ευρωπαϊκή δικτατορία.

Η δημοκρατία είναι το κλειδί για την ελευθερία, την ειρήνη και την ευημερία. Προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και εξασφαλίζει τον σεβασμό και την ανοχή.

Οι σκέψεις μας είναι μαζί σας και σας στέλνουμε τις καλύτερες ευχές μας από την Ελλάδα για μια δημοκρατική ψήφο.»

Την ανοικτή επιστολή υπογράφουν:

1. «΄Αμεση Δημοκρατία»- Ελληνικό Κίνημα ΄Αμεσης Δημοκρατίας

2. Ε.Π.Α.Μ. Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο

3. Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδος ΑΚΚΕΛ. Πρόεδρος Ευάγγελος Τσιομπανίδης

4. Μανώλης Μηλιαράκης, Επίτιμος Πρόεδρος «Χριστιανικής Δημοκρατίας»

5. Μανώλης Πατεράκης. Πρόεδρος Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Κρητικών Σωματείων.

6. Γεώργιος Σύρπης, Πρόεδρος της πολ. παράταξης «Κίνημα Ελευθερίας»

7. Ιωάννης Κουριαννίδης, επικεφαλής δημοτικής παράταξης «Θεσσαλονίκη Πόλη Ελληνική».



Ο κατάλογος θα ενημερωθεί, (σε αναδιανομή της επιστολής στα ΜΜΕ εξωτερικού), με προσθήκες νέων υπογραφών οργανώσεων και προσώπων.

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Το να εμπλακεί κανείς στη συζήτηση του «θέματος της εβδομάδος», για τη συγκέντρωση των «Παραιτηθείτε», θα ήταν να βουτήξει στη λίγδα μιας συμπαιγνίας πολιτικών συμμοριών για τον αποπροσανατολισμό των θυμάτων καθώς προχωρεί, σε έκταση και βάθος, το έγκλημα της καταλήστευσης και της βασανιστικής, με δόσεις, θανάτωσης του έθνους.

Το ίδιο ισχύει και με τα «σενάρια» που επινοεί ο θαυματοποιός των τριόδων στο Μαξίμου, περί «αναθεώρησης Συντάγματος», «Αναλογικής» κ.λ.π.κόλπα, στα οποία συνειδητά συνεργεί η μείζων δήθεν αντιπολίτευση, στο θέατρο δημοκρατίας της αποικίας, με τον προσκεκλημένο της Μπίλντερμπεργκ, πειθαρχικό θεατρίνο, στον δεύτερο ρόλο που του έχει ανατεθεί, σ’ αυτό το επεισόδιο.

Για την έκταση της ληστείας, σε βάρος της περιουσίας και των πηγών υποθετικής μελλοντικής ανόρθωσης του κατάκοιτου έθνους, κατέθεσαν στο προηγούμενο άρθρο ο Δρ. Ρόμπερτς και η κ. Νάντια Βαλαβάνη. Για το βάθος της ληστείας, από τα θυλάκια και τη ζωή φτωχών πολιτών, συντριπτικά στοιχεία παραθέτει άρθρο, του πάντοτε απρόσβλητα τεκμηριωμένου συναδέλφου κ. Νίκου Μπογιόπουλου:

- «Από την 1-1-2014 (ΝΔ/ΠΑΣΟΚ) μέχρι σήμερα(ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ), πάνω από 2,200.000 πολίτες έχουν έρθει αντιμέτωποι με τον εφιάλτη της ηλεκτρονικής κατάσχεσης από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.»

- «Την περασμένη βδομάδα η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων ( η κ. Βαλαβάνη εξήγησε ότι είναι η Υπερεξουσία) έστειλε 50.000 ραβασάκια, για να θυμίσει σε ανήμπορους ανθρώπους ότι χρωστάνε από… 30 έως 500 ευρώ στο κράτος και να μεριμνήσουν, ειδάλλως… Τις επόμενες μέρες θα αποσταλούν άλλα 700.000 τέτοια ραβασάκια…!»

- « Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε προχθές, στα τελευταία πέντε χρόνια… οι ΄Ελληνες απώλεσαν το 1/3 της αγοραστικής τους δύναμης, το ¼ του εισοδήματός τους και το 95% δηλώνει πως «τα βγάζει πέρα δύσκολα».

- Το ποσοστό της ακραίας φτώχειας στη χώρα μας έχει εκτιναχθεί στο 15% του πληθυσμού. Στην Ελλάδα των «αριστερών» και των δεξιών Μνημονίων, έχουν καταμετρηθεί 1.647.703 πολίτες που δεν είναι «απλά» φτωχοί, αλλά πεινάνε»

Τα μνημόνια που ψηφίζουν και τα υπερασπίζονται θριαμβολογώντας -ή με σπαρακτικά δάκρυα- «συντηρητικοί»(!) νεοδημοκράτες, αριστεροί «Συριζάκηδες», πασοκικά περιτρίμματα και «νούμερα» άλλων θιάσων -όλοι πιστοί, μέχρι τελευταίου ευρώ, θεράποντες του «ευρωπαϊκού ιδεώδους»!

Κακά μαντάτα για όλους αυτούς και ακτίνα ελπίδας για την κατάκοιτη Ελλάδα η δημοσκοπική άνοδος του Brexit στη Βρετανία και η κατακρήμνιση της ΕΕ στην ανυποληψία και στην απέχθεια, που απέδειξε πρόσφατη πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση του ινστιτούτου Pew.

Στη Βρετανία την Πέμπτη, (ημέρα γραφής του παρόντος), οκταήμερο προ του δημοψηφίσματος, το κύμα εξόδου θεριεύει, η δημοσκοπική υπεροχή διευρύνεται και ο πανικός ντόπιων και πολυεθνικών συμφερόντων κορυφώνεται, καθώς και δημοσιογραφικά συγκροτήματα του κατεστημένου αυτομολούν στο στρατόπεδο της Εξόδου.

Την Κυριακή η «Τelegraph», παραδοσιακή ναυαρχίδα του Συντηρητικού Κόμματος, δημοσίευσε άρθρο- καταπέλτη του εγκυρότατου οικονομικού σχολιαστή ,΄Ηβανς Πρίτσαρντ, που ανακοινώνει πως θα ψηφίσει υπέρ της εξόδου από την ΕΕ.

Μελετητής εκ του σύνεγγυς έργων και ημερών του κυβερνείου των Βρυξελλών, το οποίο παρομοιάζει με κονκλάβιο επισκόπων του Μεσαίωνα, απογυμνώνει τον διαβρωτικά αντιδημοκρατικό και καταλυτικό της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας χαρακτήρα της ΕΕ, την απουσία αλληλεγγύης ,την αρπακτική υπεροψία των ισχυρών κρατών, την απατηλή καρικατούρα των θεσμών ( Ευρωβουλή, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και την κυριαρχία των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Χαρακτηρίζει την ΕΕ επικίνδυνη και παρηγορείται με την εκφυλιστική εξέλιξή της προς την διάλυση.

Την Δευτέρα , η έκρηξη, με πρωτοσέλιδη βόμβα, στην μεγαλύτερης κυκλοφορίας βρετανική εφημερίδα “Sun”, ιδιοκτησίας του διεθνούς Βαρώνου του Τύπου Μέρντοχ, δείχνει πως η κρίσιμη μάζα κλίνει στην ΕΞΟΔΟ, την οποία με άρθρο της καλεί τους αναγνώστες της να ψηφίσουν, για «να απαλλαγούμε από τη δικτατορία των Βρυξελλών».

Την Τετάρτη και άλλη έπαλξη του παραδοσιακού Establishment, το περιοδικό Σπεκτέϊτορ, βγαίνει αποφασιστικά υπέρ της εξόδου.

Τη χαριστική βολή στην υστερική εκστρατεία τρομοκράτησης της κυβέρνησης Κάμερον, του Σίτυ, συμμάχων και εταίρων οφικιάλιων, του BBC και …της Ντώϋτσε Βέλλε, έδωσε ο Διευθυντής Ενημέρωσης της J.P.Morgan με άρθρο του, που καταρρίπτει ένα προς ένα τα σκιάχτρα της επιχείρησης τρόμου των προπαγανδιστών της παραμονής.

* * * * * Το σημερινό σημείωμα επιβάλλεται να κλείσει με μια νότα σοβαρότητας στο εντόπιο πολιτικο-μιντιακό τσίρκο, με κάποια αποσπάσματα από το πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της Sun, που απηχούν πανευρωπαϊκά αισθήματα και παρουσιάζουν υψηλή διδακτική/σωφρονιστική χρησιμότητα για ευρωλάγνους ιθαγενείς.

« Καλούμε τους αναγνώστες μας να πιστέψουν στην πατρίδα τους και να ψηφίσουν υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ… Είναι η τελευταία ευκαιρία ν’ απαγκιστρωθούμε από την αντιδημοκρατική μηχανή των Βρυξελλών … Πρέπει να κόψουμε τα δεσμά με τις δικτατορικές Βρυξέλλες… Επειδή το μέλλον μας προβάλλει πολύ σκοτεινότερο αν μείνουμε μέσα… ΄Εξω μπορεί να γίνουμε ευπορώτεροι, ασφαλέστεροι και επιτέλους ελεύθεροι να σφυρηλατήσουμε το μέλλον μας… Εάν μείνουμε, η χώρα μας πολύ σύντομα θα καταπνιγεί από το επεκτεινόμενο γερμανοκρατούμενο ομοσπονδιακό κράτος… Η Ελλάδα έχει χρεωκοπήσει. Η Ιταλία κινδυνεύει να πάθει ακόμη χειρότερα. Στην Ισπανία, το 45% των νεώτερων είναι άνεργοι… Μένοντας αδυνατούμε να ελέγξουμε την μαζική μετανάστευση, που σημαίνει χαμηλά ημερομίσθια και καταστροφική επιβάρυνση στα σχολεία, στα νοσοκομεία και στο πρόβλημα στέγης.

Ψηφίστε «Φεύγουμε», για ν’ ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία… Την θεμελιώδη αρχή, να μας κυβερνούν πολιτικοί που εκλέγουμε και απολύουμε, όχι ξένοι γραφειοκράτες. .. Αυτή είναι η ευκαιρία να κάνουμε τη χώρα μας μεγαλύτερη, να ανακτήσουμε την δημοκρατία μας, να διατηρήσουμε τις αξίες και τον πολιτισμό για τον οποίο περηφανευόμαστε. Η ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ».

Θα βρουν άραγε, από τον Sun της σκοτεινής Θούλης, το φως τους και της φωτεινής Ελλάδος οι αμετανόητα ( ή αργυρώνητα;) τυφλοί;
Ρωγμές στο Κατεστημένο των ΜΜΕ

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Σταθερή αναρρίχηση των δεικτών υπεροχής του Brexit στις προτιμήσεις των Βρετανών με την προσέγγιση της -ίσως καταλυτικής για την ΕΕ- ημερομηνίας του δημοψηφίσματος, επιτείνει την αγωνία ευρωκρατών, προστατών, εταίρων και συμμάχων .

Δημοσκοπήσεις εταιρειών παρουσίαζαν την Δευτέρα υπεροχή του ποσοστού υπέρ της εξόδου κατά 7 μονάδες, 46-39 -με την εξαίρεση των Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, οργάνου του Σίτυ, που μάχεται υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, να εμφανίζει υπεροχή του Brexit μόνο κατά δύο μονάδες.

Αλλά και οι «Μπούκις», τα γραφεία στοιχημάτων, στα οποία οι οπαδοί της παραμονής στην ΕΕ αναζητούσαν παρηγορία, ως «περισσότερο αξιόπιστα» ως προς τις προσδοκίες του κοινού, παρουσίαζαν ανησυχητική άνοδο του Brexit στο 43%.

Τον πανικό ιδιαίτερα επιτείνει η αυτομόληση, το Σαββατοκύριακο, εφημερίδων του κατεστημένου στο στρατόπεδο των Εξόδου από την ΕΕ.

Την Κυριακή η «Τelegraph», παραδοσιακή ναυαρχίδα του Συντηρητικού Κόμματος, δημοσίευσε άρθρο- καταπέλτη του γνωστού μας έγκυρου οικονομικού σχολιαστή της ΄Αμπροουζ ΄Ηβανς Πρίτσαρντ, που ανακοινώνει πως θα ψηφίσει υπέρ της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ

H επιχείρηση τρομοκράτησης των ψηφοφόρων σε εσωτερικό και συμμαχικό επίπεδο προσλαμβάνει τα χαρακτηριστικά υστερίας, με συγκλίνουσες προφητείες για καταστροφή του Σίτυ, κατάρρευση της στερλίνας και συνοδεύοντα χαρακτηριστικά Αρμαγεδδώνα. Στην εκστρατεία του ΒΒC και αμερικανικών ΜΜΕ, μπήκε σήμερα και η Ντώϋτσε Βέλλε, με 45λεπτο πρόγραμμα, που θα συνεχίζεται, ενώ γαλλικά κανάλια ακολουθούν σε απόσταση σεμνότητας.

.Ακόμη ενδεικτικότερο του λαϊκού ρεύματος, η μεγαλύτερης κυκλοφορίας βρετανική εφημερίδα “Sun”, ιδιοκτησίας του διεθνούς Βαρώνου του Τύπου και συχνού θαμώνα της λέσχης Μπίλντερμπεργκ, Μέρντοχ τοποθετήθηκε μαχητικά τη Δευτέρα υπέρ του Brexit, με άρθρο της που καλεί του πολίτες να ψηφίσουν υπέρ της εξόδου.

Η Sun, καλώντας τους Βρετανούς πολίτες να ψηφίσουν ΕΞΟΔΟ από την ΕΕ, επειδή «πρέπει να απελευθερωθούμε από τις δικτατορικές Βρυξέλλες».

Λόγω της πανευρωπαϊκής ισχύος των παρατασσόμενων επιχειρημάτων, οδυνηρότατα επιβεβαιωμένων από την ελληνικήν εμπειρία, το άρθρο της Sun επιβάλλεται να μεταφερθεί παρ’ ημίν, λόγω της υψηλής διδακτικής-σωφρονιστικής αξίας του για βαρήκοους και βαρύνοες ευρωμανείς πολίτες αυτής της χώρας.

Ιδού τι γράφει:

« Καλούμε τους αναγνώστες μας να πιστέψουν στην πατρίδα τους και να ψηφίσουν υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ στις 23 Ιουνίου.

Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία να απαγκιστρωθούμε από την αντιδημοκρατική μηχανή των Βρυξελλών και είναι καιρός να δράξουμε αυτή την ευκαιρία.

Ετοιμαζόμαστε να πάρουμε την μεγαλύτερη πολιτική απόφαση της ζωής μας. Η Sun συνιστά σε όλους να ψηφίσουν Φεύγουμε. Πρέπει να κόψουμε τα δεσμά μας από τις δικτατορικές Βρυξέλλες.

Την προσεχή Πέμπτη, στην κάλπη, μπορούμε να διορθώσουμε αυτό το τεράστιο και ιστορικό σφάλμα.

Είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Επειδή, μην αμφιβάλλετε, το μέλλον μας προβάλλει πολύ σκοτεινότερο εάν μείνουμε μέσα.

΄Εξω από την ΕΕ μπορούμε να γίνουμε ευπορώτεροι, ασφαλέστεροι και επιτέλους ελεύθεροι να σφυρηλατήσουμε το μέλλον μας, όπως κάνουν πολλές άλλες μεγάλες δημοκρατίες και όπως πρώτοι εμείς κάναμε πριν αιώνες.

Εάν μείνουμε, η χώρα μας θα καταπνιγεί σε σύντομο χρόνο από αυτό το αδυσώπητα επεκτεινόμενο γερμανοκρατούμενο ομοσπονδιακό κράτος.

Παρά τις ανόητες διαβεβαιώσεις του Κάμερον, οι εξουσίες και οι αξίες μας ΘΑ διαβρωθούν περισσότερο. Η παραμονή θα είναι χειροτέρευση του μεταναστευτικού, της ανεργίας, των αποδοχών, του τρόπου ζωής μας.

Η Ελλάδα έχει χρεωκοπήσει.

Η Ιταλία κινδυνεύει να πάθει τα ίδια, με ακόμη χειρότερες συνέπειες.

Στην Ισπανία, το 45% των κάτω των 25 ετών είναι άνεργοι.

Και πολυάριθμες άλλες, ακόμη φτωχότερες και χειρότερα κυβερνώμενες χώρες, εντάσσονται τώρα στην ΕΕ.

Το να μείνουμε σημαίνει αδυναμία να μειώσουμε την μαζική είσοδο μεταναστών, που κρατεί τα ημερομίσθια χαμηλά και προσθέτει καταστροφική επιβάρυνση στα σχολεία μας, στα νοσοκομεία, στους δρόμους και στη διαθέσιμη στέγη.

Από κάθε άποψη είναι μεγαλύτερος κίνδυνος.

Το στρατόπεδο της εκστρατείας «Να Μείνουμε», αποτελείται από το Μεγάλο Κεφάλαιο, τους αλαζόνες ευρωμανείς και τις ξένες τράπεζες, που κινητοποιήθηκαν να μας τρομοκρατήσουν για τη ζωή εκτός ΕΕ.

Η στρατηγική τους, «σχέδιο τρόμου», προαναγγέλλει μαζική ανεργία, αυξανόμενα επιτόκια και πληθωρισμό, ανατίμηση στέγης, ακόμη και πόλεμο.

Το υπουργείο Οικονομικών, η Τράπεζα της Αγγλίας, το ΔΝΤ και ξένοι ηγέτες κινητοποιήθηκαν από τον πρωθυπουργό για να συμβάλουν στις σκοτεινές προφητείες.

Ανοησίες! Πριν χρόνια, οι ίδιοι πολιτικοί και οικονομολόγοι, εξέδιδαν προειδοποιήσεις Αποκάλυψης για την τύχη μας, εάν δεν εντασσόμαστε στο Ευρώ.

Ευχαριστίες στο Θεό, που το σταματήσαμε. Ο βρόχος του ενιαίου νομίσματος έχει έκτοτε ερειπώσει τα φτωχότερα έθνη και έχει πετάξει εκατομμύρια ανθρώπων στην ανεργία.

Μας λένε πως δεν μπορούμε να είμαστε σε ενιαία αγορά, χωρίς να δεχόμαστε όλους τους κανόνες, με την ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων.

Αφού είναι έτσι, ας φύγουμε, χρησιμοποιώντας την επιρροή μας, ως της 5ης μεγαλύτερης οικονομίας, για να συνάψουμε μεγάλες εμπορικές συμφωνίες με τα υπόλοιπα 85% του κόσμου.

Και ας διαλέξουμε τους καλύτερους μετανάστες από όλο τον κόσμο.

Εάν μείνουμε στην ΕΕ, όπως θέλει ο Κάμερον, θα παραιτηθούμε από κάθε δυνατότητα να ελέγξουμε τον πληθυσμό μας. Και αυτό ο Κάμερον το ομολογεί.

Ψηφίστε «Φεύγουμε», και θα επαναδιακηρύξουμε την εθνική μας κυριαρχία – υιοθετώντας το μέλλον ενός αξιοζήλευτου, ισχυρού έθνους.

Θα αποκαταστήσουμε την βασική αρχή, ότι κυβερνώμεθα από πολιτικούς που εκλέγουμε και εκδιώκουμε κάθε πενταετία, όχι από ξένους γραφειοκράτες.

Η εφημερίδα μας αγωνίσθηκε με επιμονή εναντίον του συνεχώς διογκούμενου υπερκράτους. Αλλά η ΕΕ δεν μπορεί να αλλάξει.

Οι υποστηρικτές της Παραμονής διεξήγαγαν μιαν εκστρατεία απάτης. ΄Ηταν βρώμικη, κυνική, με προσωπικές προσβολές, κατώτερη της εθνικής αξιοπρέπειας..

Η χώρα μας είχε μιαν ένδοξη ιστορία.

Αυτή είναι η ευκαιρία μας να κάνουμε τη Βρετανία ακόμη μεγαλύτερη, να ξαναστήσουμε τη δημοκρατία μας, να διατηρήσουμε τις αξίες και τον πολιτισμό για τον οποίο περηφανευόμαστε.

Η ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΥΓΙΟ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ».


Θα βρουν άραγε, από τον Sun της σκοτεινής Θούλης, το φως τους και της φωτεινής Ελλάδος οι αμετανόητα ( ή αργυρώνητα;) τυφλοί;
Άρθρο του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου  *
Πάντοτε κάθε μορφή φονταμενταλιστικής ιδεολογίας , όπως και η θεοκρατία και η «ελέω Θεού βασιλεία», δομούντο κοινωνικώς και νομιμοποιούντο  πολιτικώς στη βάση ενός πέπλου αγνοίας και παραμόρφωσης του πραγματικού – των πραγματικών κοινωνικοπολιτικών σχέσεων δηλαδή.
Με τον ίδιο ψυχοπολιτικό μηχανισμό, με το ίδιο, αν προτιμάς, πολιτικό τέχνασμα, επιχειρείται να διασκεδαστεί το ελληνικό ΟΧΙ κατά το προχθεσινό δημοψήφισμα. Είναι σαν αυτό να αποτελεί μια στιγμιαία έκφραση λαϊκισμού στην Ελλάδα, μια στιγμή αγανάκτησης των φτωχοποιούμενων μεσαίων στρωμάτων του ελληνικού πληθυσμού εναντίον του αυταρχικού νεοφιλελευθερισμού που χαρακτηρίζει την λειτουργία των λεγόμενων Θεσμών που εμπλέκονται στην διαχείριση της ελληνικής κρίσης και της απολυταρχίας της χρηματαγοράς, όπως αυτή λειτουργεί στο πλαίσιο της ευρωζώνης.
Προφανώς σοβαρούς λόγους επικοινωνιακής δόμησης αυτού του συγκεκριμένου πέπλου αγνοίας έχουν στο εσωτερικό οι παράγοντες της διαπλοκής, όπως και εκείνοι οι πολιτικοοικονομικοί του παλαιού καθεστώτος που αμφισβητεί κατάδηλα και περιθωριοποιεί πρόδηλα - ως δυναμική -το ισχυρό ΟΧΙ του ελληνικού λαού, της προηγούμενης Κυριακής.  
Συμφέρον από αυτό το πέπλο αγνοίας έχει και η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, στο βαθμό που το ΟΧΙ αποκρυσταλλώνει μια δυναμική μεταπολιτευτικού χαρακτήρα αλλαγών, οι οποίες την υπερβαίνουν ως φορέα διαπραγμάτευσης με την ευρωζώνη και την ελληνική ελίτ. Το ΟΧΙ διαμορφώνει, αγαπητέ αναγνώστη, ένα momentum που πολύ δύσκολα θα μπορούσε να ενσωματώσει η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στο πλαίσιο άσκησης πρακτικής πολιτικής. Και αυτό επειδή στην προσπάθειά της να αποφύγει πάση θυσία την ρήξη με τους παράγοντες της Ευρωζώνης, επιλέγει, ή απλώς καταλήγει ασυνειδήτως να προβάλει και να υπερασπίζεται την ισοπεδωτική κυριαρχία της οικονομιστικής ταυτότητας (καταναλωτικής ταυτότητας) των ελλήνων πάνω στις άλλες. Από την άλλη μεριά, μέσω μιας ιδεοτυπικής απλούστευσης, που αναδεικνύει απλώς την βασική, απλοϊκή λογική που ορίζει το κρίσιμο, για την εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας και πολιτικής, φαινόμενο της διαπλοκής και ελέγχου των ΜΜΕ από μια κάστα ολιγαρχών, συμβάλει στην διασκέδαση των πραγματικών (παραδοσιακών, πελατειακών) σχέσεων και αντιλήψεων εξουσίας που διέπουν τον καταστατικό χαρακτήρα των ελληνικών ΜΜΕ.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, για τον ιδιαίτερα επιμελή αναγνώστη των σημειωμάτων μου, θα ήταν ίσως η εστίαση στον τρόπο που κατασκευάζεται αυτές τις μέρες και ώρες, ετούτο το πέπλο αγνοίας ως προς το ελληνικό ΟΧΙ στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Πρόσεξε τις αφηρημένες, υπεραπλουστευτικές προσεγγίσεις των πολιτικών ηγετών της ευρωζώνης και τις φονταμενταλιστικού κυριολεκτικώς, χαρακτήρα αναφορές ως προς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στα μεγάλα διεθνή ΜΜΕ. Είναι σαν να πρόκειται για μια απομονωμένη, συγκυριακή, ιδεοτυπική έκφραση του ελληνικού λαού, της οποίας η δημοκρατικότητα δεν αμφισβητείται, ασφαλώς, στο εσωτερικό, αλλά αμφισβητείται έντονα στο γενικότερο πλαίσιο της ευρωζώνης. Εδώ πλέον όλα ανακατεύονται για να κατασκευαστεί μία απολύτως ανούσια πολιτικώς, σαλάτα, η οποία έρχεται να ικανοποιήσει αποκλειστικά την γεύση των κορυφαίων μετανεωτερικών λαϊκιστών, που δομούν την αφήγησή τους στην βάση μιας χρηματαγοράς που οι ίδιοι δεν σέβονται με την φιλελεύθερη έννοια της αυτορρύθμισης.
Χθες, για παράδειγμα, η κ. Μέρκελ, αναφερόμενη στο ελληνικό δημοψήφισμα, κρύφτηκε πίσω από ένα πέπλο αγνοίας των πραγματικών σχέσεων στην ευρωζώνη, για να τοποθετήσει - υπονομεύοντάς το - το ΟΧΙ σε ένα δήθεν ομοσπονδιακό πλαίσιο δημοκρατικής έκφρασης, ενώ ταυτόχρονα μιλούσε για την δημοκρατική λειτουργία σε ένα διακυβερνητικό πλαίσιο των 19! Μύλος!!! Πρόκειται περί μοναδικής, ίσως, μετά την κατάρρευση του διπολισμού, πολιτικής συγχύσεως, η οποία ασφαλώς υποκρύπτει τις απολυταρχικές στάσεις του νέου φονταμενταλισμού, μεταμοντέρνου φονταμενταλισμού στην ΕΕ. Ένα άκρως επικίνδυνο, όχι απλώς για την κοινωνική συνοχή, αλλά για την πολιτική αυτή καθ’ εαυτή, όπως και για την αγορά, φαινόμενο, που ισοπεδώνοντας τις διαφορετικές ταυτότητες που δομούνται και αναδομούνται από την ίδια την λειτουργία της ευρωζώνης, καταλήγει να ταυτίζει την νομισματική ένωση με μια ανύπαρκτη οικονομική ένωση!
Το ΟΧΙ στο ελληνικό δημοψήφισμα, ωστόσο, πέραν της «κλωτσιάς» στο καθεστώς της μεταπολίτευσης του 1974, εκφράζει ακριβώς αυτή την κρίσιμη αντινομία στην σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτική πραγματικότητα. Χώρες και κρατικές Αρχές, ενταγμένες σε μία νομισματική ένωση να δομούνται σε ένα ξεχωριστό - ατομικό οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον, όπου οι ισχυρές χώρες (εθνικές ελίτ σε συνεργασία με το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό καθεστώς) επιβάλλουν την βούλησή τους μέσω δορυφορικών πολιτικών στις λιγότερο ισχυρές, διά μίας απολυταρχικής παιδαγωγικής που έχει την τεχνοκρατική και δήθεν ουδέτερη μορφή τουlearning-by-numbers. Αν δεν υπήρχε αυτός ο κορυφαίος ανορθολογισμός και η νομισματική ένωση βασιζόταν σε μία οικονομική ένωση που ασφαλώς θα παρέπεμπε σε ομοσπονδοποίηση του πολιτικού οικοδομήματος της ΕΕ, οι μετανεωτερικοί φονταμενταλιστές της ΕΕ θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν το ΟΧΙ με τον τρόπο που επιχειρούν. Επειδή, όμως, η πραγματικότητα είναι αντίστροφη από την προπαγανδιστική τους λογική, είναι αναγκαίο να ιδεολογικοποιούν με φονταμενταλιστικό τρόπο το ελληνικό δημοψήφισμα, κρυμμένοι πίσω από ένα πέπλο αγνοίας των καταστατικών αρχών, κανόνων και σχέσεων που οι ίδιοι δόμησαν και εντός των οποίων είναι οι ίδιοι που διαμορφώνουν την ηγεμονία τους.
Αυτό παραπέμπει σε μία ιστορική φάρσα για την Ευρώπη. Καλλιεργεί τον σκοταδισμό και με έναν χυδαίο απολιτικό τρόπο κάνει τις μετανεωτερικές σχέσεις στην ΕΕ να μοιάζουν με τον απολυταρχισμό της προ-νεωτερικότητας! Χρήσιμο είναι, λοιπόν, τουλάχιστον όσοι από εμάς τους έλληνες επιχειρήσαμε να δώσουμε πολιτική διάσταση στο ΟΧΙ δια του πλουραλισμού και του σεβασμού των πολλαπλών ταυτοτήτων του σύγχρονου ανθρώπου, να μην πέσουμε στην παγίδα αυτού του ελεεινού φονταμεταλισμού, που ορίζει αγοραίες υπάρξεις αποκλειστικά μέσω σχέσεων πιστωτή – καταναλωτή!...


Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.