Articles by "Ιταλία"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιταλία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

H Δημοσιονομική Υγεία της Ιταλίας σε σοβαρή και πάλι κρίση

Don Quijones, WolfStreet, Zero Hedge, 16-4-2019
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


Η κυβέρνηση συνασπισμού της Ιταλίας περιέκοψε προ ημερών την πρόβλεψη οικονομικής ανάπτυξης της χώρας το 2019 στο 0,2% -την ασθενέστερη πρόβλεψη της Ευρωζώνης, μετά μια προηγούμενη εκτίμηση για 1%. Η Ιταλία τελεί ήδη σε τεχνική ύφεση, αφού είχε σημειώσει ήδη δύο ολόκληρα τρίμηνα αρνητικής ανάπτυξης του ΑΕΠ στο δεύτερο εξάμηνο του 2018.


Ο κρατικός προϋπολογισμός για το τρέχον έτος βασιζόταν στην υπόθεση ότι η οικονομία θα αναπτυσσόταν εφέτος κατά 1%. Τώρα φαίνεται ότι η οικονομία μπορεί να μη σημειώσει καθόλου ανάπτυξη, θα μπορούσε μάλιστα και να συρρικνωθεί.

΄Ένα άμεσο αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης θα ήταν το σημερινό έλλειμμα τρεχόντων λογαριασμών της Ιταλίας για το 2019 να είναι σημαντικά μεγαλύτερο του 2,04% του ΑΕΠ, το οποίο είχε πέρυσι υποσχεθεί να μην υπερβεί η ιταλική κυβέρνηση. Και αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα: μιαν ακόμη σύγκρουση, της Ρώμης με τις Βρυξέλλες, για την πορεία της δημοσιονομικής πολιτικής της Ιταλίας.

Η Ιταλία μπορεί ήδη να διεκδικεί τον τίτλο του μεγαλύτερου χρεοφειλέτη της Ευρώπης σε ονομαστικούς όρους και του δεύτερου σε σχετικούς όρους, μετά την δυο φορές «διασωσμένη» οικονομία της Ελλάδας. Η Ρώμη πρόβλεψε τελευταία ότι το δημόσιο χρέος θα σημειώσει εφέτος νέο ρεκόρ ύψους με 132% του ΑΕΠ. Αυτό το επίπεδο είναι απίθανο να διατηρηθεί για πολύ, με δεδομένη την στασιμότητα της ιταλικής οικονομίας και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να μειώσει τους φόρους, να χαμηλώσει την ηλικία συνταξιοδότησης και να καθιερώσει το βασικό εισόδημα του πολίτη.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της ιταλικής οικονομίας είναι ότι πολλά από τα προβλήματά της είναι χρόνια και έχουν βαθιές ρίζες. Πολλά από αυτά ξεκινούν από την υιοθέτηση του Ευρώ, το 2000, ή στην περίπτωση της Ρώμης, στον μαζικό εθισμό στο δημόσιο χρέος, στην δεκαετία του 1980.΄Όπως επισημαίνει ο ΟΟΣΑ, το πραγματικό ΑΕΠ στην Ιταλία είναι σημαντικά πιο κάτω από το επίπεδό του πριν από την κρίση. Η Ιταλία είναι επίσης η μόνη χώρα-μέλος του ΟΟΣΑ όπου τα εισοδήματα (υπολογιζόμενα ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά κεφαλήν) είναι χαμηλότερα από το 2000. Αντίθετα, στην Γαλλία, την Ισπανία, την Βρετανία και την Γερμανία αυξήθηκαν στην ίδια περίοδο κατά 13%, 17%, 21% και 23% αντίστοιχα.

Το ΔΝΤ προβλέπει τώρα αύξηση του ποσοστού του δημοσίου χρέους της Ιταλίας από 134% του ΑΕΠ το 2020, και σε 138,5 το 2024. Όπως αυξάνει το χρέος, έτσι θα αυξάνουν και τα επιτόκια επί του χρέους. Αυτό γίνεται αβάστακτο, ιδιαίτερα καθώς η προθεσμία εξόφλησης για μέγα μέρος του χρέους λήγει τα προσεχή λίγα χρόνια. Μόνο το 2019 η Ιταλία έχει να εξαγοράσει ομόλογα 250 δις Ευρώ, ποσό περίπου ισοδύναμο με το σύνολο των ομολόγων όλης της Ευρωζώνης που φθάνουν εφέτος σε ωρίμανση.

Και τώρα η Ρώμη δεν έχει πια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αγοράζει τα μισά ομόλογα που εκδίδει. Φυσικά στους τωρινούς πεινασμένους για αποδόσεις καιρούς, επενδυτές θα σπεύσουν για τα υψηλά επιτόκια των ιταλικών ομολόγων, τουλάχιστο στην αρχή. Αλλά υπάρχει το ρίσκο ότι οι αποδόσεις θα φτάσουν σε υπερβολικά επίπεδα, όπου οι θεσμοί περιφρούρησης θα πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, όπως συνέβη το 2012, όταν τα επιτόκια των 10ετών ιταλικών ομολόγων έφτασαν το 7%.

Πριν αυτό ξανασυμβεί, κάτι πρέπει να γίνει. Εάν η Ιταλία είχε το δικό της νόμισμα και είχε η ίδια τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής της θα μπορούσε μέσω του πληθωρισμού να προσπαθήσει να απαλλαγεί από το χρέος της –ότι και αυτό μπορούσε να στοιχίσει στο δικό της νόμισμα. Αλλά δεν το έχει και δεν μπορεί. Εναλλακτικά, θα μπορούσε, όπως η Ελλάδα, να κηρύξει αδυναμία εξόφλησης, με σκληρές συνέπειες για τους αγοραστές αυτών των ομολόγων, μεταξύ των οποίων ιταλικές οικογένειες και ντόπιες και ξένες τράπεζες.

Η μόνη άλλη επιλογή της Ρώμης είναι αυτή που δοκιμάστηκε ήδη, αλλά με περιορισμένη επιτυχία, από την Ελλάδα –τουτέστιν να περικόψει δραστικά τις δημόσιες δαπάνες, να αυξήσει τους φόρους, να ιδιωτικοποιήσει την δημόσια περιουσία και να επιβάλει ένα καθεστώς αυστηρής λιτότητας. Αυτή είναι η συνταγή που συνέστησε ο ΟΟΣΑ, αλλά θα συνεπήγετο εκλογική αυτοκτονία για τους εταίρους του κυβερνητικού συνασπισμού, που θα κάνουν ότι μπορούν για να μην αποδιώξουν τους ψηφοφόρους που τους έδωσαν την πρώτη πραγματική γεύση της εξουσίας.

Με άλλα λόγια, καμιά από αυτές τις κλασσικές λύσεις δεν α αντιπροσωπεύει ρεαλιστική επιλογή για μια χώρα τόσο μεγάλη και τόσο σημαντική για το σύστημα όπως η Ιταλία. Το ρίσκο ότι οι συνθήκες θα επιδεινωθούν πέραν ελέγχου αυξάνεται κάθετα από το γεγονός ότι η χώρα κυβερνάται τώρα από δύο σχετικά νεογέννητα κόμματα, εχθρικά σε κάθε ιδέα λιτότητας, που δεν διακατέχοντα από ερωτικό πάθος για τα την Ευρωπαϊκή Ιδέα και ως εκ τούτου είναι διατεθειμένα να αγνοήσουν τις εντολές των Βρυξελλών, τουλάχιστον μέχρις ενός σημείου.

Η Ιταλία είναι ο οίκος ενός εξαιρετικά εύθραυστου τραπεζικού τομέα, με το μεγαλύτερο ποσοστό μη εξυπηρετουμένων δανείων και την χαμηλότερη απόδοση κεφαλαίων από τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές οικονομίες. Η γαλλική κυβέρνηση έχει ήδη προειδοποιήσει ότι μια οικονομική ύφεση στην Ιταλία θα προκαλέσει τον ίδιο, αν όχι μεγαλύτερο κίνδυνο στην Ευρωζώνη, από την έξοδο της Βρετανίας.

Και είναι λογικό η γαλλική κυβέρνηση να ανησυχεί. Οι οικονομίες των δύο χωρών, Γαλλίας και Ιταλίας, διαπλέκονται στενά, με ετήσιες εμπορικές συναλλαγές ύψους 90 δις ευρώ. Ακόμη σημαντικότερο: Οι γαλλικές τράπεζες είναι οι κατά πολύ μεγαλύτεροι κάτοχοι δημόσιου και ιδιωτικού ιταλικού χρέους, συνολικού ύψους 311 δις ευρώ, ως το τρίτο τρίμηνο του 2018, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών. Εάν η Ιταλία κηρύξει αδυναμία πληρωμών, οι γαλλικές τράπεζες θα δεχτούν ένα συντριπτικό πλήγμα στους ισολογισμούς τους.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο 15χρονος Σιμόνε είναι από χθες η εικόνα της Ιταλίας που ανθίσταται στον παροξυσμό του φυλετικού μίσους, που ξεδιπλώθηκε ανενδοίαστα στα επεισόδια με πρωταγωνιστές κατοίκους και ακροδεξιές ομάδες, που κατέληξαν στην απομάκρυνση περίπου 70 Ρομά από κοινοτική φιλοξενίας στο προάστιο Τόρε Μάουρα της Ρώμης.

Ο Σιμόνε πήρε τον λόγο θαρρετά μπροστά στα αλαλάζοντα μέλη των ακροδεξιών της Casa Pound και της Forza Nuova και των ηλεκτρισμένων από τις μισαλλόδοξες διακηρύξεις τους κατοίκων του Τόρε Μάουρα, στη διάρκεια των διαπληκτισμών και των εκτρόπων, που κατέληξαν σε βιαιοπραγίες εναντίον των Ρομά και το ποδοπάτημα των τροφίμων, που φιλέσπλαχνα προσπάθησαν να τους δώσουν κάποιοι πολίτες, φωνάζοντας «ψωμί στους σεισμόπληκτους, όχι στους Ρομά».

Όταν ο εκπρόσωπος της Casa Pound Μάρκο Αντονίνι εκστόμισε στη διάρκεια τηλεοπτικής του συνέντευξης, από το σημείο των επεισοδίων, πως «εδώ συμφωνούμε όλοι», ο 15χρονος τον διέκοψε, λέγοντας: «περίμενε, εγώ είμαι από το Τόρε Μάουρα και δε συμφωνώ, μπορώ να το δηλώσω;».


Όταν ο έκπληκτος Αντονίνι τον κοιτάζει, λέγοντας «και βέβαια μπορείς να το πεις, εμείς δεχόμαστε την αντιπαράθεση», ο Σιμόνε αδιαφορεί για το βλοσυρό του βλέμμα και του αντιτείνει τολμηρά: «κατ' εμέ, αυτό που κάνετε είναι να χειραγωγείτε τους ανθρώπους στο Τόρε Μάουρε, τη δική μου γειτονιά, μετατοπίζοντας αυτήν τη χειραγωγημένη οργή προς το δικό σας συμφέρον. Κατ' εμέ αυτό που κάνετε είναι εξίσου παράνομο».

Ο ακροδεξιός εκπρόσωπος τον ρώτησε: «εσύ είσαι ευχαριστημένος που μετέφεραν εδώ 60 Ρομά;», αλλά ο Σιμόνε δεν τρομοκρατήθηκε: «εμένα 60 άνθρωποι δεν μου αλλάζουν τη ζωή. Το πρόβλημα εμένα δεν είναι ποιος μου κλέβει το σπίτι, αλλά το ότι μου κλέβουνε το σπίτι. Όταν το κάνει ένας Ρομά, όλοι στρεφόμαστε εναντίον του, αλλά όταν το κάνει ένας Ιταλός το βουλώνουμε και αποσιωπούμε ότι ήταν Ιταλός. Έτσι, πάνω σ' αυτό το πράγμα όλοι στρεφόμαστε κατά των μειονοτήτων, αλλά εμένα δεν μου αρέσει αυτό το πράγμα», ήταν η αποστομωτική απάντηση του 15χρονου Σιμόνε. Στην προβοκατόρικη ερώτηση του Αντονίνι «εάν του μοιάζουνε μειονότητα οι Ρομά», ο Σιμόνε αποκρίθηκε: «εάν εμείς είμαστε 60 εκατ., τότε ναι είναι μειονότητα. Κατ' εμέ, κανείς δεν πρέπει να μείνει πίσω, ούτε οι Ιταλοί, ούτε οι Ρομά, ούτε οι Αφρικανοί, ούτε κανένας άλλος άνθρωπος».

Άλλος ένας κάτοικος παρενέβη και απευθυνόμενος στον Σιμόνε υποστήριξε πως κάποτε στο Τόρε Μάουρα δεν ήσαν όλα έτσι, οι κάτοικοι άφηναν το κλειδί στην πόρτα, αλλά σήμερα δεν τολμούν να βγουν κάποιες ώρες από το σπίτι, γιατί δεν είναι ορατή καμία υπηρεσία του δήμου της Ρώμης. «Ε, λοιπόν γι' αυτό ευθύνονται οι Ρομά;», αντέτεινε θαρρετά ο Σιμόνε, χωρίς να λάβει απάντηση.

Το βίντεο έκανε τον γύρο της Ιταλίας και αμέσως προκάλεσε τον θαυμασμό για το θάρρος του Σιμόνε και ένα κύμα υποστήριξης στη φωνή του που κατατρόπωσε την έπαρση και των φανατισμό των ακροδεξιών, που βιαιπραγούσαν, προπηλάκιζαν τους Ρομά (μεταξύ των οποίων βρίσκονταν πάνω από 20 γυναίκες--τρεις έγκυες- και 33 ανήλικοι), ενώ έφθασαν έως του σημείου να τοποθετήσουν αυτοσχέδια βόμβα έξω από τη δημοτική δομή.

Ακόμη και η δήμαρχος της Ρώμης Βιρτζίνια Ράτζι επαίνεσε την τόλμη του Σιμόνε. Στο λογαριασμό της στο Facebook, η Ράτζι τονίζει: «ιδού οι αληθινοί κάτοικοι του Τόρε Μάουρα. Ευχαριστούμε Σιμόνε. Οι νέοι είναι το μέλλον μας. Στη Ρώμη δεν υπάρχει χώρος για τις ακρότητες της Casa Pound και της Forza Nuova».

Το πρόβλημα όμως για τη Ράτζι παραμένει. Το παράδειγμα του Τόρε Μάουρα είναι έτοιμα να ακολουθήσουν και άλλα προάστια της αιώνιας πόλης, στα οποία είναι προγραμματισμένο να διοχετευθούν οι Ρομά που δεν έγιναν δεκτοί στην προηγούμενη δομή φιλοξενίας. Ήδη, επιτροπές κατοίκων διατυπώνουν προειδοποιήσεις κατά της μεταφοράς τους στην περιοχή τους και η δήμαρχος συμβουλεύει στις υπηρεσίες της «ύψιστη προσοχή κατά τη μεταφορά των ανθρώπων».

Ωστόσο, οι νέες επιλογές για την μεταφορά και φιλοξενίας τους βρίσκονται σε περιοχές με την ίδια κοινωνική σύσταση με το Τόρε Μάουρα και τα ανατολικά προάστια της πόλης. Και το φυτίλι που άναψαν τα επεισόδια των προηγουμένων ημερών μπορούν κάλλιστα να προκαλέσουν την έκρηξη.


πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ιδιαίτερα ενοχλημένοι από τη μεταγραφή του Κριστιάνο Ρονάλντο στη Γιουβέντους φαίνεται ότι είναι οι εργαζόμενοι της Fiat, που έδειξαν έμπρακτα τη δυσαρέσκειά τους ανακοινώνοντας… 48ωρη απεργία!

Όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι, οι εργαζόμενοι της αυτοκινητοβιομηχανίας έχουν πολλά χρόνια να πάρουν αυξήσεις -έστω και μικρές- και τώρα ανακοινώνεται μια μετακίνηση που θα ξεπεράσει σε κόστος τα 100 εκατομμύρια ευρώ.

«Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι ενώ οι εργαζόμενοι εξακολουθούν για χρόνια να κάνουν τεράστιες οικονομικές θυσίες η ίδια η εταιρεία αποφασίσει να δαπανήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για την αγορά ενός ποδοσφαιριστή» αναφέρει η ανακοίνωση του ΔΣ των εργαζομένων στη FIAT, και συνεχίζει:

«Μας λένε ότι η στιγμή είναι δύσκολη. Και ενώ οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους σφίγγουν όλο και περισσότερο τις ζώνες τους, η εταιρεία αποφασίζει να επενδύσει πολλά χρήματα σε μόνο έναν άνθρωπο! Είναι εντάξει; Είναι φυσιολογικό για ένα άτομο να κερδίζει εκατομμύρια και χιλιάδες οικογένειες να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν έως τα μέσα του μήνα; Είμαστε όλοι εξαρτημένοι από το ίδιο αφεντικό, αλλά σε αυτήν την στιγμή τεράστιας κοινωνικής δυσκολίας, αυτή η άνιση μεταχείριση δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

του Μιχαήλ Στυλιανού

Aρνητικές επιπτώσεις για την σταθερότητα στην περιοχή του Ευρώ, εντάσεις μεταξύ της Ιταλίας και των Ευρωπαίων εταίρων της και φρένο στην ενισχυμένη ενοποίηση και καταμερισμό των βαρών: Αυτές θα είναι οι συνέπειες του ατελέσφορου αποτελέσματος των ιταλικών εκλογών για την ανάδειξη βιώσιμης κυβέρνησης, κατά τις προγνώσεις των οιωνοσκόπων της Goldman Sachs, όπως αναφέρουν αμερικανικά οικονομικά πρακτορεία.

Τα αντισυστημικά κόμματα, με πρώτο το αριστερό «Πέντε Αστέρων», κέρδισαν την εκλογική μάχη, αλλά κανένα δεν απέσπασε την απόλυτη πλειοψηφία και κυβέρνηση συνασπισμού εμφανίζεται απίθανη έως αδύνατη, λόγω του ασυμβίβαστου των πολιτικών τους θέσεων, μόνο κοινό σημείο των οποίων είναι η οξεία αντίθεση τους στην οικονομική δυναστεία των Βρυξελλών (Βερολίνου) και στην χρησιμοποίηση της Ιταλίας ως στρατοπέδου συγκέντρωσης ανεπιθύμητων μεταναστών.

Εν όψει αδυναμίας σχηματισμού κυβερνήσεως συνασπισμού, η Γκόλντμαν προβλέπει μια τεχνοκρατική/υπηρεσιακή κυβέρνηση περιορισμένης εντολής, κυρίως για την νέα αναθεώρηση του πρόσφατα αναθεωρημένου εκλογικού νόμου, που πιθανότατα θα εισάγει κάποιο σύστημα ενίσχυσης της πλειοψηφίας, για την εξασφάλιση κυβερνητικής καρποφορίας στις επόμενες εκλογές, που θα πρέπει να αναμένονται το προσεχές ίσως έτος.

Αλλά ακόμη και εάν μια τεχνοκρατική/υπηρεσιακή κυβέρνηση ακολουθήσει βραχυπρόθεσμα στην πεπατημένη της οικονομικής ιταλικής πολιτικής, η ιταλική οικονομία (γνωματεύει η Γκόλντμαν) –με τις μόνιμες αδυναμίες της στους τομείς της ανάπτυξης, τον χρηματοπιστωτικό, τον δομικό και τον θεσμικό- παραμένει ευπρόσβλητη, ίσως περισσότερο από πριν τις εκλογές. Το αποτέλεσμα των εκλογών είναι απίθανο να οδηγήσει σε κυβέρνηση ικανή ή πρόθυμη να αντιμετωπίσει τις θεμελιώδεις αδυναμίες της Ιταλίας - και δεδομένων των προεκλογικών υποσχέσεων- θα είναι μάλλον ευεπίφορη να τις επιδεινώσει. (Κατά την διάγνωση και τα κριτήρια της Γκόλντμαν πάντοτε).

Κατά την άποψή μας -συνεχίζουν και καταλήγουν οι προγνώσεις της αμερικανικής τράπεζας- οι ατελέσφορες ιταλικές εκλογές έχουν αρνητικές μεσοπρόθεσμες προεκτάσεις για την σταθερότητα της περιοχής του Ευρώ και επομένως για τις αγορές. ΄Οσο και αν η προοπτική μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης θα μπορούσε να εκτονώσει πιέσεις προς το παρόν, η ιταλική ψήφος δείχνει ανορεξία για οικονομικές πολιτικές που θα συγκρατούσαν το ιταλικό δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω του ορίου 3% του Μάαστριχ ,για παράδειγμα.

Αυτό θα προκαλέσει ένταση μεταξύ της Ιταλίας και των Ευρωπαίων εταίρων της.

Γενικώτερα, η σύνθεση του νέου Κοινοβουλίου δεν θα ιδωθεί ως ευνοϊκή από αυτούς τους εταίρους της Ιταλίας, ιδίως της Βόρειας Ευρώπης. Αναμένουμε ότι αυτοί οι βόρειοι Ευρωπαίοι θα επιζητήσουν μείωση των κινδύνων σε εθνικό επίπεδο πριν από την πραγματοποίηση οποιωνδήποτε βημάτων προς περισσότερη ενοποίηση και καταμερισμό των ρίσκων στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Το ιταλικό κοινοβούλιο θα υιοθετήσει πιθανώτατα αντίθετη θέση.

Η νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας κήρυξε ως ανεπιθύμητο τον Έλληνα πρωθυπουργό.

Το Μέτωπο της Ένωσης Κομμουνιστών της Ιταλίας, μια νεολαιίστικη οργάνωση, έφτιαξε μέχρι και αφίσα για να δηλώσει πως ο Αλέξης Τσίπρας, είναι ανεπιθύμητος στη Ρώμη και στο Πανεπιστήμιό της, όπου αναμένεται να μιλήσει σε ανοιχτή εκδήλωση που διοργανώνει το Δίκτυο “Transform Europe” με τίτλο: «Μία Ευρώπη για τον Λαό από τον Λαό».

Η αφίσα της Κομμουνιστικής Νεολαίας, με το πρόσωπο του Τσίπρα, αναφέρει χαρακτηριστικά: “Εξαπάτησε τους Έλληνες και συνέχισε την αντιλαϊκή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του ΔΝΤ με τον εκβιασμό του χρέους. Ο Τσίπρας πρέπει να πάρει ένα μάθημα:

Εκείνος που ξεπουλάει το λαό του, δεν είναι ευπρόσδεκτος.”

πηγή
Δημοψήφισμα-Εφιάλτης για Ε.Ε. και Διεθνή Χρηματαγορά


Μπορεί να ενταχθεί -στα οικεία σε μας- αναγνώσματα τρόμου, που προορίζονται να επηρεάσουν την επικείμενη ψήφο, το πάρα κάτω άρθρο του Ιταλό-Αμερικανού Νικ Τζιανμπρούνο, που αναδημοσιεύθηκε στο έγκυρο οικονομικό δελτίο Zero Hedge, αλλά περιγράφει παραστατικά και την ψυχολογική διάθεση των Ιταλών αυριανών ψηφοφόρων και τις σεισμικές επιπτώσεις που ενδεχομένως θα έχει, για την Ε.Ε. και το διεθνές οικονομικό σύστημα, το Δημοψήφισμα που –το ίδιο επιπόλαια με τον Κάμερον- προκήρυξε ο Ρέντζι, σε εξαιρετικά εύφλεκτο περιβάλλον, για την αλλαγή του Συντάγματος. Εμπλουτίζει, ως εκ τούτου, την γνώση και την προοπτική του καθ’ ημάς αναγνώστη και γι’ αυτό μεταφράστηκε:

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού


«Πως η 4η Δεκεμβρίου Μπορεί να Πυροδοτήσει τον Πιο Βίαιο Συγκλονισμό της Ιστορίας
Nick Gianbruno, Zero Hedge.com , December 2, 2016

«Ήταν η στιγμή που έπεισε τον Χίτλερ πως η αυτοκτονία ήταν προτιμότερη από την συνθηκολόγηση.

Το πρωί της 29 Απριλίου 1945, τα πτώματα του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι και της ερωμένης του πετάχτηκαν σαν σκουπίδια στην Πιατσάλε Λορέτο του Μιλάνου.

Αμέσως μαζεύτηκε ένα μεγάλο πλήθος Ιταλών. Πάνω στο πτώμα του δικτάτορα εκτόξευαν λαχανικά, το έφτυναν, ουρούσαν επάνω του. Μερικοί άδειασαν και τα πιστόλια τους στο άψυχο σώμα.

Μετά από μερικές ώρες το πλήθος κρέμασε τα πτώματα από τους σιδηροδοκούς ενός κοντινού σταθμού υγρών καυσίμων, για να περνάει ο κόσμος να τα βλέπει.Περπάτησα την Πιατσάλε Λορέτο σ’ ένα πρόσφατο ταξείδι στην Ιταλία, η οποία περνάει την χειρότερη οικονομική ύφεση από το 1945. Και διαπίστωσα πως οι Ιταλοί είναι σήμερα πιο εξαγριωμένοι από ποτέ άλλοτε, μετά το κρέμασμα του Μουσολίνι από τις φτέρνες.

Η Ιταλία δεν είδε παραγωγική ανάπτυξη από το 1999. Το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα είναι μικρότερο από ότι ήταν στις αρχές του αιώνα.
Αυτό σημαίνει σχεδόν δυο δεκαετίες οικονομικής αποτελμάτωσης. Με κάθε μέτρηση, η ιταλική οικονομία βρίσκεται σε βαθειά κρίση. Και τα πράγματα πιθανώς θα γίνουν πολύ χειρότερα.Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη ότι οι Ιταλοί τελούν σε επαναστατική διάθεση…

Το Κίνημα των 5 Αστέρων (Μ5S) είναι το νέο λαϊκό πολιτικό κόμμα της Ιταλίας. Είναι εναντίον του οικουμενισμού, εναντίον του ευρώ και σφοδρότατα ενάντιο στο κατεστημένο. Δεν μπορείς να το κατατάξεις με σαφήνεια στη διάταξη αριστεράς-δεξιάς.

Το Μ5S έχει καταστεί το δημοφιλέστερο κόμμα στην Ιταλία. Καταγγέλλει το νόμισμα του ευρώ ως υπαίτιο για την χρόνια αναπτυξιακή παράλυση. Και μεγάλη πλειονότητα των Ιταλών συμφωνεί.

Το Μ5S έχει υποσχεθεί να διεξαγάγει ψηφοφορία για την έξοδο από την ευρωζώνη και να αποκαταστήσει το προηγούμενο νόμισμα της Ιταλίας, μόλις έρθει στην εξουσία. Αυτό μπορεί να συμβεί πολύ γρήγορα.

Μόλις βρουν την ευκαιρία, οι Ιταλοί πιθανώς θα ψηφίσουν να επιστρέψουν στη Λιρέτα. ΄Αν συνέβαινε αυτό, θα αφύπνιζε ένα νομισματικό ηφαίστειο.

Οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς το έθεσαν πρόσφατα ως εξής:

Μια ιταλική έξοδος από το ενιαίο νόμισμα θα πυροδοτούσε την πλήρη κατάρρευση της ευρωζώνης μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Θα οδηγούσε πιθανώς στον πιο βίαιο οικονομικό συγκλονισμό της ιστορίας, εμφανίζοντας ασήμαντη την χρεοκοπία της Λήμαν Μπράδερς του 2008 και το κραχ της Γουώλ Στρητ, του 1929.

Εάν οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς έχουν δίκιο έστω και εν μέρει, αυτό σημαίνει ότι επίκειται ένα χρηματιστηριακό κραχ γιγάντιων διαστάσεων. Θα συνέτριβε οποιονδήποτε κάτοχο χρηματιστικού λογαριασμού.

Να πως θα μπορούσε να συμβεί…

Στις 4 Δεκεμβρίου στην Ιταλία διεξάγεται το δημοψήφισμα του ευρωενωσιακού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντζι για την αλλαγή του ιταλικού Συντάγματος. Στη πράξη η νίκη του «Ναι» είναι ψήφος έγκρισης της κυβέρνησης Ρέντζι.,

Αποτέλεσμα υπέρ του «Όχι» είναι μια ευκαιρία για τον μέσο Ιταλό να δώσει μια μούντζα στους ευρω-γραφειοκράτες των Βρυξελών.

Με δεδομένη την τεράστια οργή που διακατέχει τώρα τους Ιταλούς, είναι πιθανότατο ότι ακριβώς αυτό θα κάνουν..

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το στρατόπεδο του «Όχι» έχει την υποστήριξη του 54% και όλον τον δυναμισμό. Ακόμη και εξέχοντα μέλη του κόμματος του Ρέντζι λιποτακτούν στη πλευρά του «Όχι».

Εάν το αυριανό δημοψήφισμα αποτύχει, ο Ρέντζι υποσχέθηκε να παραιτηθεί. Ακόμη κι’ αν δεν το κάνει, η ήττα θα τον έχει πολιτικά ευνουχίσει. Κατά πάσα πιθανότητα η κυβέρνησή του θα καταρρεύσει. ( Οι ιταλικές κυβερνήσεις έχουν βίο σύντομης διάρκειας. Υπήρξαν 63 από το 1945. Αυτό σημαίνει αναλογία σχεδόν μιας κυβέρνησης τον χρόνο.)

Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το Μ5S θα έρθει στην εξουσία. Απλά είναι μια υπόθεση του πότε. Αν το δημοψήφισμα του Ρέντζι ναυαγήσει –και φαίνεται πως θα ναυαγήσει- το Μ5S θα αναλάβει μέσα σε λίγους μήνες.

Μόλις έρθει στην εξουσία, το Μ5S θα προκηρύξει δημοψήφισμα για έξοδο από το ευρώ και επάνοδο στη Λιρέτα. Οι Ιταλοί θα ψηφίσουν πιθανώς την έξοδο.

Η Ιταλία είναι η Τρίτη σε μέγεθος χώρα της Ευρωζώνης. Το να φύγει θα έχει την ψυχολογική επίδραση της κραυγής «Πυρκαγιά !», μέσα σ’ ένα κατάμεστο θέατρο. Άλλες χώρες – σημειώστε τη Γαλλία- θα στραφούν γρήγορα προς την έξοδο, για να επιστρέψουν στο εθνικό τους νόμισμα.

Δείτε το ευρώ σαν την οικονομική κόλλα που κρατά την Ε. Ε. ενωμένη. Χωρίς το ευρώ, οι οικονομικοί δεσμοί εξασθενίζουν και το όλο ενωτικό σχέδιο διαλύεται.

Η Ε. Ε. είναι η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Εάν καταρρεύσει, θα πυροδοτήσει ένα, χωρίς προηγούμενο, παγκόσμιο χρηματιστηριακό κραχ. Να πόσο σημαντικό είναι το δημοψήφισμα της Ιταλίας. Θα είναι το πρώτο ντόμινο που θα πέσει.

Αποτυχία στο Δημοψήφισμα του Ρέντζι >> ΄Ανοδος του Μ5S στην εξουσία>> Οι Ιταλοί ψηφίζουν να εγκαταλείψουν το ευρώ>> Κατάρρευση της Ε.Ε.

Σχεδόν κανένας άλλος δεν μιλά γι’ αυτό. Γι’ αυτό πέρασα αρκετές εβδομάδες στην Ιταλία, παίρνοντας τον σφυγμό της χώρας.

Το δημοψήφισμα της 4 Δεκεμβρίου θα μπορούσε να φτιάξει ή να συντρίψει τον πλούτο σας εφέτος. Εάν αποτύχει, η Ε.Ε., που έχει την μεγαλύτερη οικονομία, είναι πιθανό ν’ αποσυντεθεί, προκαλώντας ένα επικό χρηματιστηριακό κραχ.

Πέθανε ο θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης, ηθοποιός και σκηνογράφος Ντάριο Φο, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997, σε ηλικία 90 ετών. Ο θάνατός του οφείλεται σε πνευμονία. Σε όλη την καριέρα του συνεργαζόταν στενά με τη σύζυγό τουΦράνκα Ράμε που πέθανε το 2013.

Πολυτάλαντη προσωπικότητα που γεννήθηκε το 1926 στο Σαν Τζιάνο, κοντά στο Παβέζε της Ιταλίας, ο Ντάριο Φο σπούδασε αρχιτεκτονική, την οποία όμως εγκατέλειψε για να ασχοληθεί με το θέατρο, αρχικά ως σκηνογράφος, ύστερα ως ηθοποιός και φυσικά ως συγγραφέας και σκηνοθέτης. Ερμήνευσε αρκετά από τα έργα του. Έγραψε επίσης πολλά έργα για την Ιταλική Ραδιοφωνία και τον Κινηματογράφο.

Παγκόσμια φήμη έχουν τα έργα του:«Μυστήριος μπούφος», «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», «κλέβε λιγότερο», «Δεν πληρώνω ! Δεν πληρώνω !», «Οι αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ» και πολλά άλλα.

Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και ανέβει σε θέατρα όλου του κόσμου.

Στα έργα του έχει ασκήσει κριτική, μεταξύ των άλλων, στην πολιτική της Καθολικής εκκλησίας για τις αμβλώσεις, τις πολιτικές δολοφονίες, το οργανωμένο έγκλημα, την πολιτική διαφθορά και το Μεσανατολικό. 

πηγή




Τα έργα του συχνά βασίζονται στον αυτοσχεδιασμό, στο ύφος της commedia dell'arte. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε 30 γλώσσες.

Το 2006, ο Φο έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια να εκλεγεί δήμαρχος του Μιλάνο, την πιο σημαντική, οικονομικά πόλη της Ιταλίας. Ο Φο, που πήρε πάνω απ' το 20% των ψήφων, υποστηριζόταν από την Κομμουνιστική Επανίδρυση.

Η νέος δήμαρχος της Ρώμης, Βιρτζίνια Ράτζι, ακύρωσε την υποψηφιότητα της πόλης για να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024, λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα θάψει την ιταλική πρωτεύουσα κάτω από τα βουνά χρέους και τόνους τσιμέντου.

Η απόφαση αποτελεί ένα πλήγμα για τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, η οποία έχει ήδη δει τη Βοστόνη και το Αμβούργο να εγκαταλείπουν την υποψηφιότητά τους για το 2024, και αγωνίζεται να πείσει πιθανές διοργανώτριες πόλεις ότι αξίζει να υποκύψουν στην αθλητική υπερβολή.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντζι υπερασπίστηκε την υποψηφιότητα της Ρώμης, αλλά χρειάζεται και την υποστήριξη του δημοτικού συμβουλίου για να προχωρήσει.

Η απόφαση της Ράτζι σημαίνει ότι μόνο το Παρίσι, το Λος Άντζελες και η Βουδαπέστη έχουν μείνει στην κούρσα για διοργάνωση των Ολυμπιακών του 2024.

"Θα ήταν ανεύθυνο για εμάς να υποστηρίξουμε αυτή την υποψηφιότητα», δήλωσε η Ράτζι, η οποία ανέλαβε την εξουσία στη Ρώμη μετά από μια συντριπτική νίκη στις τοπικές εκλογές τον Ιούνιο.

«Δεν έχουμε τίποτα εναντίον των Ολυμπιακών Αγώνων και του αθλητισμού ... αλλά δεν θέλουμε ο αθλητισμός να είναι μια δικαιολογία για περισσότερα ποτάμια τσιμέντου στην πόλη. Δεν θα το επιτρέψουμε αυτό», ανέφερε.

Η Βοστόνη απέσυρε την υποψηφιότητά της στη βάση οικονομικών ανησυχιών και οι κάτοικοι του Αμβούργου καταψήφισαν την υποψηφιότητα της πόλης σε δημοψήφισμα.


Τουλάχιστον 120 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Ιταλία εξαιτίας του σεισμού που έπληξε τη χώρα τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι. Η κεντρική Ιταλία είναι μια από τις πιο σεισμογενείς ζώνες του κόσμου και η ορεινή ραχοκοκαλιά της χώρας δονείται συχνά στον ρυθμό του Εγκέλαδου. 

Οι περισσότεροι από τους σεισμούς αυτούς είναι τόσο αμελητέοι που δεν γίνονται καν αισθητοί στα χωριουδάκια της περιοχής και καταγράφονται μόνο από τα ειδικά μηχανήματα. Όμως σήμερα η ζώνη αυτή χτυπήθηκε και πάλι από έναν φονικό σεισμό που σκότωσε περισσότερους από 70 ανθρώπους και ισοπέδωσε εκατοντάδες κτίρια. 

Καθώς παρόμοιοι σεισμοί είναι αναπόφευκτο ότι θα συμβούν και στο μέλλον, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η Ιταλία θα μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα για να προστατεύσει τις ζωές και τις περιουσίες των ανθρώπων. 
“Η Ιταλία περιμένει έναν σεισμό μεγέθους πάνω από τους 6,3 βαθμούς περίπου κάθε 15 χρόνια. Αυτό το γεγονός θα πρέπει να ενθαρρύνει τη δημιουργία μιας κουλτούρας πρόληψης και προστασίας”, τόνισε επικεφαλής των ερευνών του ιταλικού Γεωλογικού Ινστιτούτου, ο Φάμπιο Τορτορίτσι. 

Ο σεισμός που σημειώθηκε τα ξημερώματα ήταν μεγέθους 6,2 βαθμών και προερχόταν από εστιακό βάθος μόλις 10 χιλιομέτρων, σύμφωνα με το αμερικανικό Γεωλογικό Ινστιτούτο USGS. Ήταν δηλαδή ρηχός, γεγονός που ενισχύει την καταστροφική δύναμή του. 

“Η οροσειρά των Απεννίνων που διατρέχει τη ραχοκοκαλιά της Ιταλίας τεντώνεται σταδιακά σε βορειοανατολική-νοτιοδυτική κατεύθυνση από τις τεκτονικές δυνάμεις, σε ρυθμό που φτάνει περίπου τα 3 χιλιοστά κατ’ έτος” εξήγησε ο Ρίτσαρντ Γουόλτερς, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Επιστημών της Γης του Ντέραμ, στη Βρετανία. “Αυτή η βραδεία επέκταση συσσωρεύει πίεση στον φλοιό της γης, η οποία εκτονώνεται με σεισμούς όπως ο σημερινός”, πρόσθεσε. 

Η δόνηση αυτή ήταν η πιο καταστροφική στην Ιταλία από το 2009, όταν ένας σεισμός σκότωσε περισσότερους από 300 ανθρώπους, άφησε 55.000 άστεγους και ισοπέδωσε την ιστορική πόλη Λ’ Άκουιλα του 13ου αιώνα. Η τραγωδία εκείνη αποκάλυψε και πάλι την ευπάθεια των υποδομών της χώρας αφού τόσο σύγχρονα όσο και παλιά κτίρια, όπως εκκλησίες, νοσοκομεία και μια φοιτητική εστία, καταστράφηκαν από τον σεισμό. 

Μια έρευνα που είχε γίνει το 2008 από ειδικούς στον τομέα της πολιτικής προστασίας αποκάλυψε ότι μόνο το 14% των κτιρίων στην πιο σεισμογενή ζώνη της χώρας ανταποκρινόταν στα αντισεισμικά πρότυπα. Την ίδια χρονιά εισήχθη ένας νέος οικοδομικός κανονισμός που επέβαλε πολύ υψηλότερα πρότυπα για τα νέα κτίρια – όμως τα υπόλοιπα, σπίτια, καταστήματα και γραφεία παρέμειναν εκτεθειμένα στη σεισμική δραστηριότητα. 

Μια αναφορά που δόθηκε στη δημοσιότητα τον περασμένο μήνα από την ένωση ασφαλιστικών εταιρειών της Ιταλίας υποστήριζε ότι τα δύο τρίτα όλων των δήμων της χώρας βρίσκονται σε σεισμογενείς ζώνες. Αντίστοιχο ήταν και το ποσοστό των κτιρίων που κατασκευάστηκαν χωρίς να διαθέτουν αντισεισμική προστασία. 

“Κάποια πράγματα άλλαξαν, αλλά μπορούν να γίνουν περισσότερα”, υπογράμμισε ο Τορτορίτσι. “Το πραγματικό πρόβλημα έγκειται στις ιδιοκτησίες που χτίστηκαν πριν από τη δεκαετία του 1970, όταν δεν υπήρχε κανένας αντισεισμικός κανονισμός. Η χώρα καλύφθηκε με τσιμέντο, το οποίο έχει μια πολύ συγκεκριμένη διάρκεια ζωής”, πρόσθεσε. 

Τυχόν μέτρα για την ενίσχυση των παλαιότερων κτιρίων σε όλη την Ιταλία ώστε να γίνουν ασφαλέστερα είναι δεδομένο ότι θα συναντούσαν έντονες αντιδράσεις, λόγω του τεράστιου κόστους που θα είχε η προσπάθεια να καταστούν αντισεισμικά τα μεσαιωνικά χωριουδάκια και τα αναγεννησιακά ανάκτορα χωρίς να απολέσουν τη γοητεία τους. 

Περιστοιχισμένος από τα χαλάσματα στο χωριό Αρκουάτα ντι Τρόντο, ο 65χρονος Αλτιέρο Τσινάλια εκφράζεται μοιρολατρικά για το ενδεχόμενο εισαγωγής μέτρων “τύπου Ιαπωνίας” στην Ιταλία. “Τι μπορούμε να κάνουμε; Δεν γίνεται να γκρεμίσουμε όλα τα παλιά κτίρια για να χτίσουμε καινούργια. Αυτές οι πόλεις ζουν από τον τουρισμό το καλοκαίρι και οι τουρίστες θέλουν να βλέπουν τα παλιά, όμορφα κτίρια. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα”, τόνισε.

πηγή 
Περίπου 400 πρόσφυγες πνίγηκαν όταν το πλοιάριο στο οποίο επέβαιναν βυθίστηκε στηΜεσόγειο στην προσπάθειά τους να φτάσουν από τη Λιβύη στην Ιταλία, ανέφερε η μη κυβερνητική οργάνωση "Σώστε τα παιδιά" επικαλούμενη τις μαρτυρίες επιζώντων που διασώθηκαν από ένα άλλο πλοίο και μεταφέρθηκαν σε ιταλικό λιμάνι.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της οργάνωσης, μεταξύ των θυμάτων ήταν και πολλά παιδιά.

Η οργάνωση ανακοίνωσε επίσης, ότι μεταξύ των διασωθέντων βρέθηκαν και 450 παιδιά, από τα οποία τα 317 ασυνόδευτα. Αξιωματούχοι δήλωσαν πως μεταξύ Παρασκευής και Δευτέρας, διασώθηκαν περίπου 8.000 άνθρωποι από τη θάλασσα.

Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο Ansa οι άνθρωποι αυτοί εγκατέλειψαν τη Λιβύη που μαστίζεται από φονική εμφύλια διαμάχη.

"Πολλοί από αυτούς υπέφεραν και ήταν μάρτυρες φρικτής βίας, έχασαν φίλους, συγγενείς, γονείς" δήλωσε ο Βαλέριο Νέρι, διευθυντής της οργάνωσης Save the Children στην Ιταλία.

"Υπάρχουν αναφορές πως η κατάσταση στη Λιβύη βγαίνει εκτός ελέγχου και περιστατικά βίας χωρίς προηγούμενο διαδραματίζονται στους δρόμους" σημείωσε.