Articles by "Πιπερόπουλος"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πιπερόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Διάβασα σήμερα το σύντομο άρθρο-ανταπόκριση από το Πεκίνο του Βρετανικού Guardian ότι η Κίνα αναφέρει μόνο 3 νέα κρούσματα, κανένα θάνατο ενώ ‘ιατρικό εξιτήριο’ πήραν ΟΛΟΙ οι ασθενείς που νοσηλευόντουσαν με covid-19 από τα Νοσοκομεία της WUHAN της εξειδικευμένη στην βιοτεχνολογία πόλης που υπήρξε το επίκεντρο του φονικού ιού που συνεχίζει να θερίζει ζωές και να ρημάζει οικονομίες στον υπόλοιπο Πλανήτη. Η ανταπόκριση αναφέρει επίσης ότι 50,000 μαθητές της 3ης Λυκείου επιστρέφουν στα σχολεία τους στο Πεκίνο για να προετοιμαστούν για τις ‘Εθνικές’ (σαν τις δικές μας Πανελλαδικές) εξετάσεις εισαγωγής σε ΑΕΙ…(https://www.msn.com/en-gb/news/coronavirus/wuhan-discharges-all-coronavirus-patients-as-beijing-takes-steps-to-stop-second-wave/ar-BB13fuFo?li=BBoPWjQ&ocid=mailsignout).

Έτριψα τα μάτια μου και θυμήθηκα το Κινέζικο ρητό, «σου εύχομαι να ζήσεις σε ενδιαφέρουσες εποχές» που ακούγεται ως ευχή, αλλά όταν ολοκληρώνεται με τη φράση «και να μην διαθέτεις τις δεξιότητες που απαιτούνται για να διαχειρισθείς τις προκλήσεις των εποχών», ουσιαστικά, απολήγει ως «κατάρα»…

Έτσι μου το είχε μεταφέρει 50 χρόνια πριν ο Κινέζος (από την Taiwan) συνάδελφός μου Li όταν διδάσκαμε ως νεαροί καθηγητές στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Bryant και ανταλλάσσαμε Εθνικά ρητά και παροιμίες..

Σίγουρα εδώ και μερικές δεκαετίες η Δύση (με πρωταγωνίστρια τις ΗΠΑ και συμπρωταγωνίστρια στη συνέχεια την Ευρώπη) εκχωρούσαν με αυξανόμενους ρυθμούς τις παραγωγικές τους μονάδες για καταναλωτικά αγαθά και φαρμακοβιομηχανίες μέχρι και αυτοκινητοβιομηχανίες στην Κομμουνιστική (Λαϊκή Δημοκρατία) της Κίνας όπου το κόστος παραγωγής ήταν απίστευτα χαμηλό δημιουργώντας έτσι τεράστια ποσοστά κέρδους στους εμπόρους της Δύσης και του υπόλοιπου Κόσμου.

Η τρέχουσα πανδημία του covid-19, του γνωστού στην Πατρίδα μας ως κορονοϊού, απέδειξε την εντυπωσιακή «εξάρτηση» της Υφηλίου από την Κίνα και τις παραγωγικές της μονάδες. Κάποιοι επισημαίνουν ότι τα περισσότερα είδη προσωπικής προστασίας ιατρονοσηλευτικού προσωπικού που απαιτούνται στην παρούσα επιδημία παράγονται στην Κίνα όπως και το 90% των αντιβιοτικών και τεράστια ποσοστά των «ενεργών φαρμακευτικών συστατικών» (Active Pharmaceutical Ingredients) που απαιτούνται για σύνθεση ιατρικών φαρμάκων παράγονται σε Κίνα και Ινδία σε κόστος απίστευτα χαμηλό…

Φιλοξενήθηκε εδώ στο blog ένα σχετικά μεγάλο άρθρο μου με τίτλο «Η Ανθρωπότητα και εμείς χρειαζόμαστε έναν νέο ‘Μύθο’» όπου μεταξύ άλλων έγραφα ότι «Βρεθήκαμε σε μια απρόσμενη, ανεπίσημη και ακήρυχτη σύγκρουση ανάμεσα στο σύγχρονο ιδιόμορφο σχήμα Αυταρχικού, Κεντρικά ελεγχόμενου Κινεζικού Κομμουνισμού και Δυτικού πλεονεκτικού και σαφώς ανεξέλεγκτου Καπιταλισμού»…

821 εκατομμύρια συνανθρώπων μας πέφτουν για ύπνο κάθε βράδυ με ‘άδεια στομάχια’ και εάν η παρούσα πανδημία covid-19 δεν ελεγχθεί επαρκώς τότε σύντομα θα προστεθούν σε αυτούς άλλα 130 εκατομμύρια και ίσως δούμε εκατομμύρια συνανθρώπων μας να πεθαίνουν από την πείνα καθώς επικρέμαται σε ολάκερη την Υφήλιο ο κίνδυνος «Λιμών Βιβλικών Διαστάσεων» σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις στον ΟΗΕ https://www.msn.com/en-gb/news/coronavirus/un-food-agency-chief-world-on-brink-of-a-hunger-pandemic/ar-BB1311Dd?li=BBoPWjQ&ocid=mailsignout.

Σας καλώ σήμερα να ρίξετε μια ματιά στη μικρή ομάδα συνανθρώπων μας, που μένουν μακριά από περίεργα βλέμματα της καθημερινότητας, στους δισεκατομμυριούχους

Σύμφωνα με το οικονομικό περιοδικό FORBES η Λέσχη δισεκατομμυριούχων το 2019 απαρτίζεται από 2095 μέλη από τα οποία τα μισά σχεδόν εκπροσωπούν τις ΗΠΑ και την Κίνα. Συνολικά 75 χώρες εκπροσωπούνται με 1 (15 χώρες), με μερικές δεκάδες και μερικές εκατοντάδες δισεκατομμυριούχους.

Συγκεκριμένα οι Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι είναι 614 ενώ οι Κινέζοι που εκπροσωπούν την κυρίως Κίνα είναι 389. Εάν προστεθούν σε αυτούς οι 66 δισεκατομμυριούχοι του Χονγκ Κονγκ και ο ένας του Μακάο ο συνολικός αριθμός τους φτάνει τους 456.

Προσθέστε μετά τη Γερμανία με 107, την Ινδία με 102, τη Ρωσία με 99, τη Βραζιλία με 45, το Ηνωμένο Βασίλειο επίσης με 45, τον Καναδάς με 44, τη Γαλλία με 39, την Ιταλία με 36, την Ταιβάν με 36, την Ελβετία με 35, την Αυστραλία με 31, τη Σουηδία με 31, τη Νότιο Κορέα με 28, την Ιαπωνία με 26, τη Σιγκαπούρη με 26 , την Ισπανία με 29, την Τουρκία 25.

Η Ελλάδα είναι μία από τις 8 χώρες με 4 τουλάχιστον δισεκατομμυριούχους, ενώ η Κύπρος ανήκει στις 16 χώρες που έχουν από 5 έως 10 δισεκατομμυριούχους. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_the_number_of_billionaires

Διαφορετικά κάπως είναι τα στοιχεία για τη παγκόσμια λέσχη των δισεκατομμυριούχων που δίνει το Βρετανικό Mail-on-line το οποίο τον Ιανουάριο του 2020 μετρούσε 2,861 δισεκατομμυριούχους οι οποίοι είχαν στην κατοχή τους 11,2 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Οι 2,816 δισεκατομμυριούχοι με περιουσία $11,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, σε σχέση με το Παγκόσμιο Ακαθάριστο Προϊόν (ΑΕΠ) των $ 91,98 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, με εξαίρεση την Αμερική με $ 20,49 και την Κίνα με $13,4 τρισεκατομμύρια (ΑΕΠ) συνιστούν την ‘Τρίτη Δύναμη’ σε παγκόσμια κλίμακα ξεπερνώντας τις χώρες γίγαντες, σε σειρά μεγέθους, Ιαπωνία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ινδία, Ιταλία, Βραζιλία, Καναδά με ετήσιο ΑΕΠ που ξεπερνά το $1 τρισεκατομμύριο. (https://www.dailymail.co.uk/news/article-8051461/Global-billionaire-population-hits-record-2-816-net-worth-11-2-TRILLION.html).

Οι περιουσίες των μελών της Λέσχης Δισεκατομμυριούχων αντιστοιχεί στις περιουσίες 4,6 δισεκατομμυρίων κατοίκων της γης, του 60% κατοίκων του Πλανήτη. https://www.oxfam.org/en/press-releases/worlds-billionaires-have-more-wealth-46-billion-people.

Πιστεύω στην Ελεύθερη Οικονομία αλλά και στην επιβολή σχετικών ελέγχων…


Κλείνοντας σας καλώ να πατήσετε τον παρακάτω σύνδεσμο αφιερώνοντας 3 λεπτά για να ακούσετε το τραγούδι του Δώρου Γεωργιάδη (στίχοι Σώτιας Τσώτου) που τον καθιέρωσε όταν κέρδισε το 1972 το Α’ Βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης με τίτλο: «Αν ήμουν πλούσιος»... https://www.youtube.com/watch?v=Kutpf7mVVcc&list=RDKutpf7mVVcc&index=2







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

     Το σημερινό μου σύντομο άρθρο είχε ως αφετηρία το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης που έγινε παρά τις απίστευτες προσπάθειες για να αποτύχει κάποιων και το συλλαλητήριο της ερχόμενης Κυριακής που επίσης έχει πολέμιους (δυστυχώς και από την Κεφαλή της Εκκλησίας μας που τελικά ανέκρουσε πρύμνη).
    Οι σκέψεις μου για το συλλαλητήριο Θεσσαλονίκης φιλοξενήθηκαν σε πολλά blogs
                                      ********************************
     Στις τελευταίες δεκαετίες, όπως όλοι μπορούμε να διαπιστώσουμε εφόσον δούμε τα πράγματα με καλοπροαίρετη διάθεση απαλλαγμένη από μικροκομματικές σκοπιμότητες, συντελέστηκαν εδώ στο δικό μας ελληνικό χώρο θεμελιακές, καταλυτικές και αμετάκλητες αλλαγές τόσο στις συγκεκριμένες εμπειρίες ατόμων και ομάδων όσο και στα συστήματα αξιών και τα "πλαίσια αναφοράς". Στην ψυχοκοινωνική θεωρία κοινωνική αλλαγή τέτοιων διαστάσεων έχει και τις «παράπλευρες» απώλειες ατόμων και «ψυχών»....!..
    Κάθε γενιά έχει τις δικές της «χαμένες ψυχές» εκείνα τα άτομα που για το δικό τους λόγο έμειναν στο περιθώριο. Φοβάμαι ότι στη δική μας γενιά, και εδώ προσωπικά φρονώ ότι ένοχοι είμαστε πρώτα εμείς οι άνθρωποι του πνεύματος και των επιστημών, μοιάζει να χτίσαμε τις προϋποθέσεις ώστε τα παιδιά μας, μια ολάκερη γενιά, να καταλήξουν στην κατηγορία «χαμένες ψυχές».
    O αφοσιωμένος μέχρι χθες μαρξιστής (όχι ‘δήθεν’ Κομμουνιστής) είναι τώρα βέβαιος μόνο για την  εγγενή αβεβαιότητα αυτών που μέχρι χθες θεωρούσε "δόγμα"...
     Ο ορθόδοξος (όχι αναμάρτητος) χριστιανός βλέπει την πίστη του να κλονίζεται…
     Ο εργαζόμενος (όσοι ακόμη έχουν έμμισθη απασχόληση) δεν μπορεί να ξεχωρίσει πια τη συνάρτηση της άντλησης ικανοποίησης από τη δουλειά του και το "μηνιάτικο"…
     Ο επιστήμονας, ο άνθρωπος του πνεύματος (όχι απλά ο κάτοχος πτυχίων) πείσθηκε ότι η αναζήτηση της αλήθειας είναι επικερδής όταν πάψει να είναι...επιστημονική και πνευματική και γίνει αντικείμενο "εμπορίας" ιδεών.
    Άνδρες, γυναίκες, παιδιά μοιάζει να έχουμε χάσει, αν όχι κάθε αίσθηση «ταυτότητας», τότε τουλάχιστον και σίγουρα ένα μεγάλο μέρος της συλλογικής και της ατομικής μας «ταυτότητας» ως μέλη του ΕΘΝΟΥΣ των Ελλήνων και της ελληνικής κοινωνίας.
     Στην εποχή των «Θεσμών» (διαδόχου κατάστασης της «τρόικας»), του φόβου της πτώχευσης, της συνεχιζόμενης «κλοπής» του ονόματος της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ χωρίς ουσιαστικές εκ μέρους μας αντιδράσεις ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (και της ερχόμενης Κυριακής της Αθήνας) εσκεμμένα έθεσα στον τίτλο μου ως ερωτηματικό το εάν μας «έκλεψαν» ή την «δώσαμε» την «ταυτότητά» μας…
    Στις προσωπικές μου εμπειρίες έχω πολλές φορές διαπιστώσει ότι όταν το άτομο διαθέτει μια λειτουργική αίσθηση «ταυτότητας» τότε μπορεί να ξεπεράσει και τις πλέον δύσκολες δοκιμασίες, εφόσον το γενικότερο πλαίσιο αναφοράς παραμένει σταθερό.
    Αν όμως εκλείψει η σταθερότητα του πλαισίου αναφοράς, τότε χάνεται και η συνοχή της ταυτότητάς μας...
     Κανείς δεν μπορεί να ασκήσει πίεση παρά μόνο όταν "πατάει" κάπου σταθερά.
    Όσο και αν θέλω να βάλω τον ώμο μου στον τροχό της άμαξας και να σπρώξω, δεν θα το καταφέρω αν δεν υπάρχει σταθερό χώμα πάνω στο οποίο να...πατήσω!
     Και  δυστυχώς, σήμερα, στον ιστορικό και γοητευτικό ελληνικό χώρο αν υπάρχει κάτι εντυπωσιακά κοινό ανάμεσα στους ανθρώπους του πνεύματος και της βιοπάλης, στον μαρξιστή, τον χριστιανό, τον επιστήμονα, τον εργαζόμενο, τη νοικοκυρά και τη νεολαία μας, ανάμεσα στους πραγματικά και όχι λόγω «…αυτοκόλλητης ετικέτας», προοδευτικούς ανθρώπους είναι το κοινό παράπονο ότι δεν βρίσκουν κομμάτι "σταθερής γης" για να...πατήσουν να βάλουν τον ώμο στον τροχό και να σπρώξουμε ΜΑΖΙ προς τα μπροστά το ψυχοκοινωνικό και πολιτικό-οικονομικό μας όχημα, την ελληνική "άμαξα", που μοιάζει να έχει τελματωθεί σε πολύχρωμες και πολύμορφες λάσπες!
    Εδώ οι ενοχές των πολιτικών μας, και όχι μόνο, ανδρών και γυναικών είναι χωρίς καμία αμφιβολία μεγάλες…
    Κλείνοντας θα το καταθέσω εντίμως και ας παρεξηγηθώ:

    Οι ενοχές, όμως, ΟΛΩΝ ημών που αυτάρεσκα κατατάσσουμε τους εαυτούς μας στην πνευματική τάξη του τόπου ως «διανοούμενοι» είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δυστυχώς, τεράστιες

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

     ΕΓΙΝΕ, ήταν πολυπληθές αλλά ΕΙΡΗΝΙΚΟ και «σκαμπίλι» στις παρειές όσων προσπάθησαν να το…ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΝ…το Συλλαλητήριο για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ…
      Μάλλον θα προσπαθήσουν να ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΝ και το επόμενο της Αθήνας που προγραμματίστηκε για την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου
     «Τι είναι λοιπόν ο επαναστατημένος άνθρωπος», αναρωτιέται στο ομώνυμο βιβλίο του ο Albert Camus και συνεχίζει, «ένας άνθρωπος που λέει όχι! Αρνιέται αλλά δεν παραιτείται: είναι ακόμα αυτός που λέει ναι από την πρώτη του κίνηση!»
     Το όχι του σημαίνει: «Μέχρι εκεί και μη παρέκει» , «το παρακάνετε», «υπάρχει ένα όριο που δεν θα ξεπεράσετε». Με λίγα λόγια αυτό το όχι του εξεγερμένου επιβεβαιώνει την παρουσία ενός ορίου....
    Η επιβεβαίωση που συνεπάγεται κάθε πράξη εξέγερσης εξελίσσεται σε κάτι που ξεπερνά το άτομο αφού το βγάζει από την παθητική μοναξιά του και του δίνει μια αφορμή δράσης!
     Ο «σκλάβος» δεν ξεσηκώνεται μόνο για τον εαυτό του, αλλά για όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις, όταν κρίνει πως με την υπάρχουσα τάξη κάτι μηδενίζεται μέσα του που δεν ανήκει μόνο σε αυτόν, αλλά είναι κοινός τόπος, όπου όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και αυτοί που του αντιπαρατάσσονται μπορούν να αποτελέσουν μια κοινότητα και να συμβιώσουν σε καθημερινή βάση, ειρηνικά και παραγωγικά σε αυτήν.
    Ίσως τελικά να είναι ευλογία για τις επόμενες γενιές Ελλήνων, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας σε αυτήν την ευλογημένη απόληξη της χερσονήσου του Αίμου που ακούει ατέλειωτους αιώνες τώρα στο όνομα Ελλάδα, το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα στην εποχή του άκρατου ατομικισμού, των διαπροσωπικών μας σχέσεων που έχουν το βάθος της επιδερμίδας, και της έλλειψης οραμάτων και αγνής αφοσίωσης σε ιδεώδη ΥΠΑΡΧΟΥΝ ανάμεσά μας νέοι και νέες, αλλά και πιο ώριμοι στην ηλικία που τρέχουν ΠΡΟΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ώρα που οι άλλοι  εγκλωβισμένοι στην ευδαιμονία της ασφάλειας που προσφέρει το «μαντρί» αποφεύγουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η πραγμάτωση, η βίωση της Ελευθερίας…
     Από τέτοιου ψυχισμού άτομα φαίνεται να αποτελείται η εκπληκτικής ποιότητας, η ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ως κοινωνικό φαινόμενο  λαοθάλασσα που ΔΕΝ μπόρεσαν να την ελέγξουν  μολονότι προσπάθησαν εντόνως να την αποτρέψουν η Κυβέρνηση, τα Κόμματα, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, τα ΜΜΕ και – ΔΥΣΤΥΧΩΣ – και Ο Επικεφαλής της Ελληνικής Εκκλησίας!
     Δεν μπορώ να γνωρίζω εάν ήταν 50 ή 90, 200 ή 500 οι χιλιάδες Ελλήνων που έδωσαν ένα πρωτόγνωρο για την εποχή μας ΠΑΡΩΝ στο Συλλαλητήριο για την ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ την περασμένη Κυριακή εδώ στη Θεσσαλονίκη, και που αρχίζει να διαφαίνεται θα το ξανακάνουν την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου στην Αθήνα……
     Αυτές οι χιλιάδες Ελλήνων και Ελληνίδων όλων των ηλικιών σίγουρα έχουν τις δικές του Κομματικές και ιδεολογικές τοποθετήσεις και προσανατολισμούς αλλά  αποφεύγοντας τις Κομματικές Αγκυλώσεις απέφυγαν και τον εγκλωβισμό τους στα Κομματικά «μαντριά».
    Η εξέγερση γεννιέται από το θέαμα της παραφροσύνης μπροστά σε μία άδικη κι ακατανόητη κατάσταση. Αλλά η τυφλή της ορμή διεκδικεί την τάξη μέσα στο χάος και την ενότητα μέσα στην ίδια την καρδιά αυτού που φεύγει και χάνεται. Φωνάζει, απαιτεί, θέλει να σταματήσει το σκάνδαλο και να γίνει επί τέλους σταθερό αυτό που μέχρι τώρα γραφόταν χωρίς ανάπαυλα πάνω στη θάλασσα.  Το κίνημα της εξέγερσης στηρίζεται ταυτόχρονα πάνω στην κατηγορηματική άρνηση μιας παραβίασης που κρίνεται απαράδεκτη και την όχι πολύ ξεκάθαρη βεβαιότητα ενός σταθερού δικαιώματος ή σωστότερα την εντύπωση του επαναστατημένου ότι «έχει το δικαίωμα να…».
     Η εξέγερση δεν γίνεται χωρίς το αίσθημα ότι κάποιος κάπου έχει δίκιο. Εδώ είναι που ο επαναστατημένος λέει ταυτόχρονα και ναι και όχι. Επιβεβαιώνει ότι εκτός από το όριο υποψιάζεται πως κάτι υπάρχει που θέλει να διατηρήσει μέσα από το όριο. Αποδείχνει πεισματάρικα ότι υπάρχει μέσα του κάτι που «αξίζει τον κόπο να…».
    Ο επαναστατημένος με την ετυμολογική έννοια αλλάζει στάση.
     Ξαφνικά παύει να είναι πειθήνιος! Θέλει να αντιτάξει κάτι που προτιμάει σε κάτι που δεν του αρέσει.
     Κάθε αξία δε συνεπάγεται και επανάσταση, αλλά κάθε κίνημα εξέγερσης συνεπάγεται σιωπηλά μία αξία.
      Ο επαναστάτης θέλει να είναι το παν, να ταυτίζεται ολοκληρωτικά με αυτό το αγαθό που συνειδητοποίησε ξαφνικά και που επιθυμεί να  αναγνωρίζεται και να γίνεται σεβαστό σαν στοιχείο της προσωπικότητάς του, ή να είναι ένα τίποτα, δηλαδή να αποστερηθεί οριστικά τη δύναμη που τον κυριαρχεί.
     Στον “επαναστατημένο άνθρωπο” ο Albert Camus, ο μεγάλος Γάλλος διανοούμενος σίγουρα εκφράζει όσα βιώσαμε παρά ΤΟ ΜΑΥΡΟ της ΕΡΤ και των πάλαι ποτέ «Μεγάλων» τηλεοπτικών καναλιών στην πλατεία του Λευκού  Πύργου στη Θεσσαλονίκη την περασμένη Κυριακή και σίγουρα θα βιώσουμε στην Πλατεία Συντάγματος την Κυριακή 4 Φλεβάρη…
      Στο Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης συμμετείχαν επαναστατημένες ομάδες ανδρών και γυναικών όλων των ηλικιών που ΕΙΡΗΝΙΚΑ προσπάθησαν να θυμίσουν στους πολιτικούς που ΟΡΚΙΖΟΝΤΑΙ να φυλάξουν το Σύνταγμα και να εφαρμόσουν τους Νόμους και βρίσκονται επίορκοι σε μια Οικονομία που καταρρέει, σε μια κοινωνία που κλυδωνίζεται επικίνδυνα, στη χώρα, ‘λίκνο της Δημοκρατίας’ που κατάντησε «αποπαίδι» της Υφηλίου…
   Σίγουρα υπάρχουν ανάμεσα στους 300 της Βουλής και τα χιλιάδες άτομα που λειτουργούν ως «εξαπτέρυγα» των Κομμάτων και ως ταγοί του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου κάποιοι και κάποιες που, είδαν συγκαταβατικά το Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και συμφωνούν με την ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ αλλά προφανώς, εμποδίζονται από την απειλή στα συμφέροντά τους και από δεσμεύσεις που τους έφεραν στους θώκους εξουσίας!
     Να τους υπενθυμίσω εκείνο το αρχαϊκό : «Αρχή άνδρα δείκνυσι…»
    Σωπαίνοντας αφήνεις να πιστεύουν ότι δεν έχεις κρίση ούτε επιθυμία για τίποτα και σε μερικές περιπτώσεις πραγματικά δεν επιθυμείς τίποτα. Στην επανάσταση ο άνθρωπος γίνεται ο πλησίον του και από αυτήν την άποψη η ανθρώπινη αλληλεγγύη έχει μεταφυσικό χαρακτήρα. Απλούστατα, για την ώρα πρόκειται για κείνο το είδος αλληλεγγύης που γεννιέται μέσα στα δεσμά.
     Οι συμμετέχοντες στο ανέλπιστα και παρά τον πόλεμο που δέχτηκε Συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ΔΙΑΤΡΑΝΩΣΑΝ την εκδήλωση της κοινής, της αλληλέγγυας συναισθηματικής τους φόρτισης επιμένοντας ότι κάθε επανάσταση που έχει σκοπό την άρνηση ή την καταστροφή της αλληλεγγύης χάνει άμεσα το όνομα επανάσταση και ταυτίζεται, στην πραγματικότητα, με μια εγκληματική συγκατάθεση….
    Κάτι εκπληκτικά δυναμικό και ταυτόχρονα πολιτικά αγνό γεννήθηκε την περασμένη Κυριακή στην «Νυφούλα του Θερμαϊκού», παρά την ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ του Δημάρχου. στην πόλη Συμπρωτεύουσα στην Ελλάδα του ρουσφετιού και της διαφθοράς, της τυφλής υπακοής στα Κόμματα, του προσωπικού βολέματος που οδήγησε στη θανάτωση της αλληλεγγύης, στην Ελλάδα της «Τρόικα» που από 3 έγινε 4 και λέγεται «Θεσμοί»… 
«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος 
     ΤΡΑΓΙΚΗ η τρέχουσα οικονομική, κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική πραγματικότητα και η εμφανής σε απελπιστικά επίπεδα έλλειψη κάθε θετικής προοπτικής καθώς τελειώνει σε λίγο το 2017, ο  έβδομος χρόνος της ‘τρόικας’ (τώρα είναι 4 και τους λέμε…ΘΕΣΜΟΥΣ).
     Μπροστά μας αναδύεται απειλητικά ο όγδοος χρόνος της δυστυχίας μας και αυτή η πραγματικότητα κάνει επιτακτική, πλέον, την ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς τον φόβο της ΕΞΟΥΣΙΑΣ, αλλά χωρίς υστερικές αντιδράσεις.
     Μήπως, θα αναρωτηθούν κάποιοι από τους υποψιασμένους αναγνώστες και αναγνώστριες του blog, τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες ενδέχεται να υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;
Απαντώ, κατηγορηματικά: ΟΧΙ!...

     Είναι πλέον διάχυτη η διαπίστωση ότι βρισκόμαστε ως κοινωνία, Λαός και Έθνος, στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και μαζί και της  πατροπαράδοτης «ελληνικής αλληλεγγύης».
     Βρισκόμαστε σε βαθύ πηγάδι, όχι σε τούνελ. («Οι Έλληνες είναι χωμένοι σε βαθιά σκατά» είχε πει κάποτε ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ Dominique Straus Kahn πριν βουλιάξει ο ίδιος στον βούρκο των δικών του «χαμηλών ενστίκτων...»).
Κολλήσαμε, Συματριώτες!...

     Εάν με τα δεδομένα που βιώνουμε από τον Μάη του 2010 μέχρι σήμερα και όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας σε Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο περάσει τελικά στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια ΚΑΜΙΑ ελπίδα να βρεθεί στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε και να σπρώξουμε το Εθνικό μας όχημα, τότε το επόμενο βήμα μας θα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ…
     Θα ακολουθήσει, νομοτελειακά, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που συνθέτουν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ, συστηματικά και με μεθοδική «πλύση εγκεφάλου» από τα περισσότερα ΜΜΕ, μας «έπεισαν» και το υποκαταστήσαμε με το μικροπρεπές... ΕΓΩ!
     Επιτρέψαμε στους επιτήδειους να μας πείσουν υποσχόμενοι «οικονομική ευμάρεια και λεφτά», ότι το νόημα της επιτυχίας είναι ταυτόσημο με το ΕΓΩ…
     Οι σκέψεις μου με τίτλο «Κοιμηθήκαμε Εμίρηδες, ξυπνήσαμε Κακομοίρηδες»  φιλοξενήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στα blogs:
     Λησμονήσαμε τόσο εύκολα και τόσο απερίσκεπτα ότι το ΕΓΩ χρειάζεται και άλλα ΕΓΩ για να εδραιώσει την αυθεντική του ύπαρξη και ότι μέσα στο ΕΜΕΙΣ κάθε υγιές και κάθε αυθεντικό ΕΓΩ άνετα διατηρεί τη δημιουργική αυτοτέλειά του!..

     Συν-Έλληνες, συμπατριώτες μου, καιρός να... ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε ξανά το πατροπαράδοτο ΕΜΕΙΣ, που στο παρελθόν μάς οδήγησε να γράψουμε λαμπρές σελίδες στην Ιστορία μας ως Έθνος και ως Λαός…
     Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και πολύχρωμοι ηγέτες και ψηφοφόροι ας αρνηθούμε επιτέλους την εκφυλιστική αντίληψη πολιτικού κόστους και του οφέλους!...
    Ας προσπαθήσουμε ΟΛΟΙ μαζί ως Έλληνες κοιτώντας μπροστά μας, να δημιουργήσουμε, έστω αμυδρά, την αίσθηση ότι ακόμη υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ…
    Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία, να σβήσει τα φώτα και…Καληνύχτα Ελλάδα!..
     ΔΕΝ νομίζω ότι ήταν επιλογή στην ατομική και συλλογική μας οντότητα να διαγράψουμε το ΕΜΕΙΣ και να σουλατσάρουμε «χαζοχαρούμενοι» κραδαίνοντας την προσωπική μας παντιέρα με μοναδική πάνω της γραμμένη λέξη το… ΕΓΩ!..
     Θα αντιτάξουν κάποιοι φίλοι αναγνώστες καλοπροαίρετα:
     Κύριε Πιπερόπουλε ξεχνάς ότι πάντα μετρούσαμε μπόλικους «ωχ-αδερφιστές;»
     ΟΧΙ, βέβαια, ΔΕΝ το ξεχνώ όπως δεν ξεχνώ ότι πάντοτε είχαμε και πολλούς «ατομιστές» που δουλεύαν ΜΟΝΟ «για την πάρτη τους…»

     Δυστυχώς, όμως, και με αφορμή το οικονομικό μας δράμα και τις κοινωνικές, κοινωνιολογικές, πολιτικές και πολιτιστικές επιπτώσεις του ατομιστές και ωχ-αδερφιστές πολλαπλασιάστηκαν σε βαθμό που αποτελούν πλέον τον κανόνα και όχι τις εξαιρέσεις του…

    Θα κατορθώσουμε «ΕΜΕΙΣ» οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και τα παιδιά μας να σηκωθούμε ΟΡΘΙΟΙ, να συμπαρασύρουμε στην ανύψωσή μας και όσους Πολιτικούς το τολμήσουν για να αποσοβήσουμε τον κίνδυνο της Εθνικής μας απαξίωσης επαναφέροντας το πνεύμα της «Ελληνικής Αλληλεγγύης;»


     Εσείς τι λέτε;
«Γράφει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

    
Θα το ομολογήσω σήμερα με πολλή ειλικρίνεια: κάθε φορά που συνθέτω ένα σύντομο άρθρο για το διαδίκτυο, το θέμα του τίτλου αποτελεί πάντα σημείο αιχμής του προβληματισμού μου.
     Στα blogs και στο διαδίκτυο, όπως και σε όλα τα έντυπα και ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ, αποτελεί πρόκληση τα άρθρα και τα σχόλια ως υπότιτλοι στην εικόνα να έχουν αυτό που στα δημοσιογραφικά γραφεία (και σε πανεπιστημιακά αμφιθέατρα) αποκαλούσαμε και συνεχίζουμε να χαρακτηρίζουμε ως «πιασάρικο τίτλο…»
     Με άλλα λόγια καθώς τα μάτια των αναγνωστών βλέπουν τον τίτλο να ανοίγει η όρεξη με τη γνωστή προτροπή: «διαβάστε περισσότερα…»
     Ο σημερινός μου τίτλος αναδεικνύει τον συγκεκριμένο προβληματισμό και μαζί το περιεχόμενο του σύντομου άρθρου μου καθώς ακούω, όχι πια σε καθημερινή βάση, αλλά κάθε φορά που συνομιλώ με συμπολίτες μας ή παρακολουθώ ΜΜΕ την ίδια ερώτηση:
     «Γιατί με τόσα που…μας κάνουν ΔΕΝ αντιδρούμε εμείς οι Έλληνες;»
     Γίναμε καλοπερασάκηδες και τεμπέληδες και αράξαμε στους καναπέδες!
     Είναι αυτό μια σοβαρή «αιτιολογία» όταν τυλιγόμαστε με κουβέρτες καθώς κλείσανε τα κοινόχρηστα καλοριφέρ και για πολλούς δεν υπάρχει πια χρήμα όχι για πετρέλαιο ή θερμάστρες αλογόνου, αλλά ούτε για…καυσόξυλα;
     «Μας ψεκάζουν…» λένε κάποιοι άλλοι αιτιολογώντας την απίστευτη υπομονή του ελληνικού Λαού που ξεπερνά εκείνη του Βιβλικού Ιώβ!...
     Όχι, δυστυχώς, δεν μας…ψεκάζουν!.. Ξεχάστε αυτή την εξήγηση…
     Και τι θα θέλατε να κάνουμε;
     Μαζευτήκαμε στις πλατείες, γέμισε με κόσμο το Σύνταγμα και μια και δυο και τρεις φορές.
      Μετά οι «Κρατούντες» μας ρημάξανε στα χημικά και στο ξύλο, αντισταθήκαμε, κουραστήκαμε και τώρα πια «αραχτοί» στον καναπέ μετράμε τον πληγωμένο εγωισμό μας!
     Πολύ ωραία εξήγηση εμπλουτισμένη με μια δόση αυτάρεσκου «ηρωισμού»…
     «Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει…κρεμαστάρια!..»
     Τα «παράτησε» ο Παπανδρέου αδυνατώντας να επαληθεύσει το ιστορικά-ανιστόρητο «λεφτά υπάρχουν», δοκιμάσαμε τον τεχνοκράτη Παπαδήμο (που πρόσφατα έπεσε και θύμα τρομοκρατικής ενέργειας), είχαμε στο ΕΘΝΙΚΟ ΠΙΛΟΤΗΡΙΟ Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη και Καρατζαφέρη και είδαμε τα «γκρίζα» χάλια μας να γίνονται «μαύρα» και ακούστηκε η φωνή του Τσίπρα, με πρίμο σεκόντο Καμμένου, υποσχόμενη «να σκίσει τα μνημόνια» και τα άλλα…κακά!
     Αιώνιοι εραστές, εμείς οι Έλληνες, όσων υπόσχονται ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, το χάψαμε!..  
     Πήγαμε σε δυο ραγδαίες εκλογικές αναμετρήσεις Ιανουάριο και Σεπτέμβριο 2015 και δώσαμε την Εξουσία «για πρώτη φορά στην…Αριστερά» τιμωρώντας Πράσινους και Μπλε.
      Έκτοτε «η πρώτη φορά…Αριστερά» σε εκπληκτικά αγαστή συνεργασία με τους ΑΝΕΛ υπόσχονται ΤΕΛΟΣ της τραγωδίας ενώ μάλλον μας σπρώχνουν πιο βαθιά στην απαξίωση...
     Άντε ομαδικά, πλέον, οι κάποτε πράσινοι και μπλε και τώρα πια …πολύχρωμοι με κόκκινο στο φόντο, να γίνουμε για πολλοστή φορά…κοψοχέρηδες!
     «Δεν φταίμε εμείς,» είπαν αιτιολογώντας την πράξη τους στον Θεό οι πρωτόπλαστοι, «το φίδι μας…εξαπάτησε!»
     Είναι δυνατόν οι Έλληνες που με τόση αυταρέσκεια τραγουδούσαμε: «Ο Τράχηλος του Έλληνα ζυγό δεν υποφέρει» τώρα να στεκόμαστε με τόση υπομονή στις ουρές δωρεάν συσσιτίων, στα γραφεία του ΟΑΕΔ, και στις κατά τόπους Δ.Ο.Υ. και να ψελλίζουμε ψιθυριστά, «Σφάξτε μας ΘΕΣΜΟΙ να…αγιάσουμε;»
     Πώς συμβιβάζεται η περηφάνια μας, ο Εθνικός μας «τσαμπουκάς», ο αυθορμητισμός μας και η τάση μας για επαναστατικότητα με αυτή την συμπεριφορά ηττοπάθειας, άνευ όρων παράδοσης και οσφυοκαμψίας που ξαφνιάζει τους εκτός Ελλάδας εχθρούς μας και φέρνει δάκρυα σε φίλους;
     Μία σοβαρού επιπέδου επιστημονική αξιολόγηση της ψυχοκοινωνικής μας κατάστασης, πέρα από τις ανόητες «αιτιολογίες» των «ξένων δακτύλων» και της επιβάρυνσης του εθνικού μας DNA με εναέριους ψεκασμούς, μας προσφέρει η θεωρία «της γνωστικής ασυμφωνίας» (cognitive dissonance) του Αμερικανού ψυχολόγου Leon Festinger.
     Σύμφωνα με την θεωρία ένα άτομο ή μια ομάδα μπορεί να διατηρούν συνειδητά τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία, και να συμπεριφέρονται επηρεαζόμενο από αυτά.
     Με άλλα λόγια οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη διάταξη και ταυτόχρονα, ασυμβίβαστα δεδομένα, εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, πραγματικές ή συμβολικές.
     Οι άνθρωποι διαθέτουμε την τάση να φροντίζουμε την διατήρηση ισορροπίας μεταξύ πραγματικότητας και προσδοκιών. Μειώνουμε τη σημασία ενός από τους συγκρουόμενους παράγοντες και προσθέτουμε κάποια στοιχεία στον άλλο ή τον αλλάζουμε καθολικά.
     Αυτή η διαδικασία ρίχνει φως στην αινιγματική, παράλογη, ακόμη και καταστροφική μας συμπεριφορά. 
     Είναι, αναμφίβολα, θλιβερή η ψυχική κατάσταση που μας περιγράφει τώρα ως Έλληνες ενώ εξελίσσεται το οικονομικό, κοινωνιολογικό, πολιτικό και πολιτιστικό ιστορικά ανιστόρητο δράμα μας…
     Δεν κάνουμε αυτά που κάποιοι περιμένανε να κάνουμε ενώ διατηρούμε στο προσκήνιο του πολιτικού γίγνεσθαι Κόμματα και πρόσωπα που μας οδήγησαν εδώ και συνεχίζουν να μας απαξιώνουν…
     Γυρίστε στις εποχές που πέρα από «το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας» θέλαμε και το εξοχικό μας, εκατομμύρια Ελλήνων είχαν δυο αυτοκίνητα και από δέκα πιστωτικές κάρτες και απολαμβάναμε «διακοπών-δάνεια»…
    Διανθίζω τον τίτλο μου θυμίζοντάς σας τον τότε Πρωθυπουργό κ Κωνσταντίνο Σημίτη, και τον τότε Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ Λουκά Παπαδήμο να στέκονται χαμογελώντας μπροστά στο ΑΤΜ και να κάνουν την πρώτη ανάληψη σε…Ευρώ!..
     Δεν θα πάρω όρκο εάν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ το έκαναν εσκεμμένα από το καλοκαίρι του 2004 μέχρι το καλοκαίρι του 2010 ή…κατά λάθος, αλλά όταν ψύχραιμα και αντικειμενικά γυρίζω το βλέμμα μου στο παρελθόν ή διαπίστωση είναι απλή:
     Μας «νανούρισαν» πείθοντάς μας ότι γινόμαστε εμίρηδες…
     Τον Μάη του 2010 ξυπνήσαμε διαπιστώνοντας ότι είμαστε… «κακομοίρηδες!»

     Η πίκρα δεν εξαντλήθηκε στην βίαιη…αφύπνιση! Αυξάνεται με τη διαπίστωση ότι και σήμερα η ΕΞΟΥΣΙΑ πρωτοτυπεί βρίσκοντας τρόπους να «νανουρίζει ως εμίρηδες» εκείνους τους  «κακομοίρηδες» που ακόμη… κοιμούνται!....

«Μεταφέρει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

     Ο ακαδημαϊκός μου συνάδελφος Dr Djordjija Petkoski, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου Μάστερ από το Kennedy School of Government, Harvard University και Διδάκτωρ Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οικονομικών του Πανεπιστημίου του Zagreb, λέκτορας της «Ηθικής των Επιχειρήσεων» στο διεθνώς γνωστό Wharton School of Economics του Πανεπιστημίου της Πεννσυλβάνια μου ανακοίνωσε την έναρξη υποβολής προτάσεων για συμμετοχή στον Διεθνή Διαγωνισμό Ιδεών για το Έτος 2018 και μου ζήτησε συναδελφικά να το ανακοινώσω σε φοιτητές και άλλους νέους και νέες ηλικίας 18-35 ετών σε διεθνή κλίμακα.
     To 2017 στον ίδιο διαγωνισμό είχαν κατατεθεί 1965 ομαδικές συμμετοχές από 5254 νέους και νέες που εκπροσωπούσαν 118 διαφορετικές χώρες.
     Φυσικά με χαρά καταθέτω την σχετική ανακοίνωση και εδώ στα φιλικά μου blogs και ευχαριστώ για την φιλοξενία.
     «Αν έχετε πάθος για τη διεθνή ανάπτυξη ή την κοινωνική επιχειρηματικότητα, σας ενθαρρύνουμε να υποβάλετε την ιδέα σας στον διαγωνισμό 2018 Ιδέες για δράση. Ο διαγωνισμός ιδεών για δράση είναι μια κοινή πρωτοβουλία μεταξύ του Ομίλου της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Κέντρου Έρευνας Επαγγελματικής Δεοντολογίας του Zicklin στο Wharton School του Πανεπιστημίου Pennsylvania που δίνει τη δυνατότητα σε νέους ηγέτες να μοιραστούν τις ιδέες τους για τη χρηματοδότηση και την υλοποίηση των Στόχων της Αειφόρου Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Οι νικητές θα παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε ειδική εκδήλωση κατά τη διάρκεια των Ετήσιων Συνεδριάσεων του ΔΝΤ και του Ομίλου της Παγκόσμιας Τράπεζας, θα λάβουν υποστήριξη από έναν επιταχυντή εκκίνησης και θα επωφεληθούν από μοναδικές ευκαιρίες ανταλλαγής γνώσεων και δικτύωσης.»

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:  www.ideas4action.org
για να εγγραφείτε στο επόμενο διαγωνισμό, να υποβάλετε τις προτάσεις σας και να λάβετε όλες τις σχετικές ενημερώσεις.

Η χρονολογική σειρά εξέλιξης του διαγωνισμού έχει ως εξής:

Προθεσμία υποβολής πλήρων προτάσεων: 28 Φεβρουαρίου 2018

Προθεσμία υποβολής τελικών υποβολών *: αρχές Απριλίου 2018


Ανακοίνωση των νικητών: 31 Μαΐου 2018

«Γράφει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος
    
     Τις σκέψεις μου με τίτλο «28η Οκτωβρίου 1940: ΖΗΤΩ το Έθνος των Ελλήνων» για τον εορτασμό της επετείου του ιστορικά και ανεπανάληπτα θαυμαστού «ΟΧΙ» των Ελλήνων ΚΟΝΤΡΑ στον Φασιστικό Άξονα Ιταλίας-Γερμανίας τις φιλοξένησαν από την Δευτέρα 23 Οκτωβρίου 2017 μέχρι και ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 2017 τα blogs:
     Καθώς αφήσαμε πίσω μας τις παρελάσεις και μαζί την 28η Οκτωβρίου 2017 και χτες Κυριακή «γυρίσαμε μια ώρα πίσω τα ρολόγια μας» μπαίνοντας στην αποκαλούμενη «χειμερινή ώρα» θα σας ευχηθώ Καλή Εβδομάδα και θα σας παρασύρω σε μια πικρή περιήγηση στον «οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και ηθικό χειμώνα» που βιώνουμε μετά την «παράδοση» της Ελλάδος στους «ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ».
      Αντισταθήκαν οι γονείς και οι παππούδες μας στις Δυνάμεις του Άξονα και τους Συμμάχους τους Αλβανούς και Βουλγάρους από το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1940 μέχρι και το τέλος του Μάη του 1941 όταν «έπεσε» και η Κρήτη αφού ήδη είχε «πέσει», μετά από ηρωική αντίσταση η «Γραμμή Μεταξά» των 21 οχυρών με κυρίαρχο το Ρούπελ, η Μακεδονία, η Θεσσαλονίκη και προοδευτικά η υπόλοιπη Ελλάδα…  
     Καθώς ήδη βρισκόμαστε υπό των έλεγχο σύγχρονων «οικονομικό-πολιτικών κατοχικών» που μετονομάσαμε από «τρόικα» σε «θεσμούς» των ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ ας δούμε τα δεδομένα:
     ΤΡΑΙΝΟΣΕ στην Ιταλική Ferrovie….
     Το Μεγαλύτερο Ελληνικό Αεροδρόμιο, το Ελευθέριος Βενιζέλος της Αθήνας στα χέρια Γερμανικών και Καναδικών εταιριών…
     Το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης και τα άλλα 13 περιφερειακά αεροδρόμια της Κέρκυρας, των Χανίων, της Κεφαλλονιάς, της Ζακύνθου, του Ακτίου, της Καβάλας, της Ρόδου, της Κω, της Σάμου, της Μυτιλήνης, της Μυκόνου, της Σαντορίνης και της Σκιάθου στα χέρια της γερμανικής Fraport
     Ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς στην Cosco Group (Hong Kong) Limited 
     Ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης στην DIEP (Deutsche Invest Equity Partner σε συνεργασία με την Γαλλική CMA-CGM της Οικογένειας Σαντέ και με συμμετοχή του κ Ιβάν Σαββίδη.
    Ο Αστέρας Βουλιαγμένης στην AGC Equity Partners (“AGC”) για λογαριασμό των εταιρειών Jermyn Street Real Estate Fund IV LP (“Jermyn Street”) και της Apollo Investment Holdco S.a.r.l (“Apollo”), στην οποία μετέχουν δύο κρατικά κεφάλαια του Abu Dhabi και του Kuwait, Άραβες επενδυτές, καθώς και η τουρκική Dogus Group,
     Η «Κασσιόπη» της Κέρκυρας στην Αμερικανική NCH-Capital που εδρεύει στην Νέα Υόρκη.
     Σε συζήτηση η εκχώρηση περισσότερων ξενοδοχειακών μονάδων και κρατικών εκτάσεων σε ξένους «επενδυτικούς» κολοσσούς…
     Το δράμα για αμέτρητες χιλιάδες ιδιοκτήτες οικογενειακών κατοικιών βρίσκεται σε εξέλιξη με ξένους «επενδυτές» να περιμένουν, σαν τα κοράκια λένε πολλοί συμπατριώτες μας, την ημέρα που θα τις αρπάξουν για ένα κομμάτι ψωμί…
     Στο εξωτερικό έχουν πωληθεί:
     τριώροφο κτίριο μεθ’ υπογείου και σοφίτας, επιφανείας 2.387 τ.μ., σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της πόλης του Βελιγραδίου, ο Β’ όροφος του συγκροτήματος γραφείων «The 3 Dag Condominium», επιφανείας 1.416 τ.μ., στο Μανχάταν, τετραώροφο κτίριο 8.120 τ.μ. επί της λεωφόρου Massachusetts στην Ουάσινγκτον, εξαώροφο κτίριο μεθ’ υπογείου και σοφίτας-πρώην ξενοδοχείο, επιφανείας 1.600 τ.μ., στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης και τριώροφο κτίριο μεθ’ υπογείου και σοφίτας, επιφανείας 1.157 τ.μ., πλέον 4 βοηθητικών κτισμάτων 361,7 τ.μ., στο κέντρο του Ερεβάν στην Αρμενία.
     Κοντεύει να πουλήσουμε ΟΛΗ την Ελλάδα αλλά ΔΥΣΤΥΧΩΣ παραμένουμε χρεωμένοι με 333 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα ποσό που αυξάνεται με κάθε δευτερόλεπτο που περνά..
     Οφείλουμε να αποπληρώσουμε το τεράστιο χρέος στους ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ μας με ένα ΑΕΠ που συρρικνώθηκε από τα περίπου 238 δις ευρώ του 2009 στα περίπου 176 δις του 2016…
      Ρίξτε μια ματιά στον παρακάτω σύνδεσμο που δείχνει το ΕΘΝΙΚΟ μας χρέος για το οποίο ΔΕΝ ευθύνεται αποκλειστικά η σημερινή αλλά ΟΛΕΣ οι Κυβερνήσεις:
     Τέλειωσαν για φέτος οι παρελάσεις, οι καταθέσεις στεφάνων, οι εκφωνήσεις λόγων πανηγυρικών για το Ιστορικό και Μοναδικό ΟΧΙ των Ελλήνων και του Ιωάννη Μεταξά που ανάγκασαν τον Τσώρτσιλ να πει:
     «Από εδώ και πέρα ΔΕΝ θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες…»
     Τελικά μήπως τελούμε υπό μια ιδιόμορφη «Κατοχή» αλλά ΔΕΝ το παραδεχόμαστε μολονότι:
     Περίπου το 15% - 20% των Ελλήνων που εξαιτίας της ανεργίας και των χαμηλών εισοδημάτων οι Ευρωπαϊκές Στατιστικές τους κατέτασσαν σε επίπεδα «φτώχειας» τώρα πια βιώνουν μια πρωτόγνωρη οικτρή πραγματικότητα( που θυμίζει με συσσίτια εκείνη που  είχαν βιώσει οι Έλληνες τότε στην Κατοχή και κόστισε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς)…
      Το 50% περίπου των Ελλήνων, που μέχρι την παραμονή του ερχομού της τρόικα και των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ αποτελούσαν στατιστικά την ΜΕΣΑΙΑ τάξη, τελούν ήδη υπό διωγμό και σε καθημερινή βάση υποβάλλονται σε φορομπηχτικές διαδικασίες «φτωχοποίησης»…
     Και, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, το υπόλοιπο 30% των Ελλήνων ΔΕΝ φαίνεται να «πήραν χαμπάρι» ότι ζούμε και πάλι σε καθεστώς μιας ιδιόμορφης «Κατοχής» και συνεχίζουν εμφανώς να ζούνε όπως ζούσαν πάντα με βίλες, με πολυτελή Γερμανικά αυτοκίνητα και με διακοπές στη Μύκονο…
    Δακρύζω Συμπατριώτες καθώς θυμάμαι τον 5ο στίχο του «Ύμνου εις την Ελευθερία»
«Δυστυχής! Παρηγορία/ μόνη σου έμενε, να λες/
περασμένα μεγαλεία, και διηγώντας τα να κλαις»
     Τελειώνει ο Οκτώβρης του 2017 και μυρίζει χειμώνας…


    Πείτε μου, το ΤΕΡΑΣΤΙΟ, συνεχώς αυξανόμενο χρέος στους ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ θα μπορέσουμε να το αποπληρώσουμε ποτέ;