Articles by "Πιπερόπουλος"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πιπερόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Το θέμα Ηγεσίας-Εξουσίας έκανε δραματικά επίκαιρο η λαίλαπα της πανδημίας covid-19 που ταλανίζει ολάκερη την ανθρωπότητα από τον Φεβρουάριο του 2020 καθώς «ξεσκέπασε» γύμνιες σε επίπεδα Συστημάτων Υγείας και κοινωνικό-οικονομικό-πολιτικών δραστηριοτήτων διεθνώς και στα λάθη και τις ολιγωρίες τόσο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας όσο και Ηγετών χωρών-μελών του ΟΗΕ στη έγκαιρη λήψη αποφάσεων.

Η Έκθεση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Μελέτης της Πανδημίας με τίτλο (σε ελεύθερη μετάφραση)«Covid-19: να είναι η τελευταία επιδημία» δημοσιεύθηκε χτες Τετάρτη 12 Μαΐου στο έγκυρο διεθνές Ιατρικό περιοδικό LANCET και φιλοξενείται εκτεταμένα στα Διεθνή Έντυπα &Ηλεκτρονικά ΜΜΕ:

https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(21)01095-3/fulltext?rss=yes

https://doi.org/10.1016/S0140-6736(21)01095-3

Η Έκθεση συνιστά μια δραματική πρόσκληση στους Λαούς της Γης να «φιλοσοφήσουμε» σκεπτόμενοι πώς εκλέγουμε Ηγέτες που καθορίζουν την μορφή και την ποιότητα της ζωής μας.

***********************************
Ελάτε να διερευνήσουμε τι σημαίνει ο όρος Εξουσία.

Εξουσία σημαίνει ισχύ ή δύναμη, ικανότητα αυτών που την κατέχουν και την ασκούν να απαιτούν και να πετυχαίνουν υπακοή, πειθαρχία, συμμόρφωση στα προστάγματά τους και στην εκπλήρωση στόχων που αυτοί θέτουν ακόμη και όταν η εκπλήρωσή τους απολήγει σε καθοριστική διαμόρφωση της ζωής, των ενδιαφερόντων, ακόμα και των συμφερόντων αυτών που τους εξέλεξαν.

Ο Μαξ Βέμπερ ο μεγάλος Γερμανός κοινωνιολόγος θεώρησε την εξουσία, την δύναμη ή ισχύ, ως «Την εκμετάλλευση της ευκαιρίας από ένα ή περισσότερα άτομα για την επιβολή της δικιάς τους βούλησης σε κοινά θέματα, άσχετα με την αντίσταση που προβάλλουν άλλα πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο...»

Και ο Ρόμπερτ Μακ Αϊβερ, ο Αμερικανός κοινωνιολόγος έγραψε ότι «Οι κάτοχοι εξουσίας αποκτούν το δικαίωμα να καθιερώσουν τη δικιά τους πολιτική σε κάθε φάση της ανθρώπινης δραστηριότητας, να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις, να ασκήσουν διαιτητικό-ισορροπητικό ρόλο σε αντιδικίες και να επιβληθούν στους συνανθρώπους τους.»

Η εξουσία αντλείται και ασκείται με τρείς θεμελιακούς τρόπους:

με την εφαρμογή ωμής βίας ή με την επιβολή της ψυχολογίας του φόβου, με βάση το κληρονομικό δίκαιο των ηγεμονικών καθεστώτων, και από τη δημοκρατική και αβίαστη αναγνώριση από τους Λαούς ηγετικών χαρακτηριστικών αυτών που την κατέχουν και την ασκούν.

Η απόκτηση εξουσίας με την εφαρμογή «ωμής βίας» συνεπάγεται και την πιθανή αντίδραση αυτών που αντιτίθενται στα κάθε λογής δικτατορικά και αυταρχικά καθεστώτα. Για τον λόγο αυτό οι διάφοροι σφετεριστές της εξουσίας ακολουθώντας μια πάγια τακτική αποπειρώνται να εδραιώσουν την ισχύ τους και να «νομιμοποιήσουν» τη θέση τους παρέχοντας αγαθά, διευκολύνσεις και προσεκτικά οριοθετημένα «δικαιώματα-προνόμια» σε κάποιες επιλεγμένες λαϊκές ομάδες ή καθησυχάζουν κατασιγάζοντας με ψυχολογικές και επικοινωνιακές μεθόδους την άσκηση κριτικής και την εκδήλωση "αντίστασης" τις λαϊκές μάζες οδηγώντας τες στην απάθεια που είναι απόληξη θεμελιωμένη στην πρόχειρη διαπίστωση από το λαό ότι «Είναι ανήμπορος να ελέγξει τη ροή των γεγονότων...»

Στα ψευδεπίγραφα «δήθεν δημοκρατικά καθεστώτα» αυτοί που κατέχουν την εξουσία φροντίζουν να αποσιωπούν συστηματικά και διαχρονικά το γεγονός δημιουργώντας την απαραίτητη ψευδαίσθηση ότι η κατοχή της εξουσίας είναι «κοινό καθήκον» και δικαίωμα και η άσκησή της γίνεται για την υλοποίηση των επιθυμιών και αποφάσεων «της πλατιάς λαϊκής μάζας». Επιπρόσθετα, παρά την αντικειμενικά κραυγαλέα εκμετάλλευση και άσκηση της εξουσίας με σαφώς προσωποπαγή ψυχισμό, έντεχνες ιδεολογικές διακηρύξεις και ψυχοτεχνικά πολιτικά μανιφέστα τείνουν να μειώσουν τη σημασία της πραγματικότητας καμουφλάροντας την αυταρχική φύση και δικτατορική υφή της πίσω από τα διάφανα προπετάσματα της «έλλειψης κάθε χρήσης ωμής βίας...»

Στα γνήσια δημοκρατικά καθεστώτα, άσχετα εάν πρόκειται για ένα Κόμμα ή μια ολάκερη χώρα η διαδικασία ανέλιξης σε «θώκο εξουσίας» και το δικαίωμα άσκησής της συντελείται με αντικειμενικά κριτήρια, με αξιοκρατία και διαφάνεια και, απαλλαγμένη από κάθε μορφή της έννοιας του «κληρονομικού δικαίου» και κάθε απειλή για χρήση βίας, προκαθορίζει το εφήμερο της πράξης διατηρώντας ανέπαφο το δικαίωμα των εξουσιαζόμενων, δηλαδή της λαϊκής μάζας, για αλλαγές στις προτιμήσεις τους, για αφαίρεση της εξουσίας από εκείνους που αποδεικνύονται εμφανώς ανάξιοι και την παροχή της σε αυτούς που κατορθώνουν να πείσουν ότι είναι άξιοι, ή τουλάχιστον, περισσότερο άξιοι από τους παρόντες κατόχους της.

Στην πλατωνική «Πολιτεία» ο Θρασύμαχος διατείνεται κατηγορηματικά ότι «Το δίκαιο είναι ταυτόσημο με το συμφέρον του ισχυρού...» Και όμως η εξουσία που θεμελιώνεται και διαιωνίζεται με τη χρήση ή την απειλή της χρήσης κάποιας μορφής βίας είναι, κατά κανόνα, καταδικασμένη και ο βίος της, η διαχρονική της διάρκεια είναι προκαθορισμένα εφήμερη. «Ο πανίσχυρος δεν είναι ποτέ αρκετά ισχυρός» έγραψε διαπιστώνοντας την ιστορική νομοτέλεια των γεγονότων ό Ζαν Ζακ Ρουσσώ.

Όποια και αν συμβεί να είναι η πηγή της εξουσίας, η εστία από την οποία αυτή αναβλύζει, και όποιες και αν είναι οι διαδικασίες απόκτησής της αμείωτο πάντοτε παραμένει και το ενδιαφέρον για τους τρόπους χρήσης τους τρόπους άσκησής της από τον κάτοχό της.

Έτσι ο αυταρχικός ηγέτης είναι εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του ως το μόνο άξιο να κρίνει τη σημασία, την ορθότητα και την αξία των αναγκών, επιδιώξεων και φιλοδοξιών αυτών που κυβερνά ή εξουσιάζει και κατά συνέπεια ασκεί την εξουσία με αποκλειστικά κύριο γνώμονα τις δικές του θέσεις, τις προσωπικές του πεποιθήσεις.

Ο δημοκρατικός ηγέτης καθώς αντιλαμβάνεται το «εφήμερο» της θέσης του και το απαραβίαστο δικαίωμα αυτών που με τη δική τους συναίνεση και επιλογή «εξουσιάζει» να τον αντικαταστήσουν πασχίζει να εντοπίσει τον κοινό παρονομαστή των πολυποίκιλων και συχνά αντικρουόμενων επιθυμιών και επιδιώξεών τους και να ασκήσει εξουσία με γνώμονα «το κοινό όφελος» ελπίζοντας ότι στην επόμενη «ημέρα κρίσης» (στις επόμενες εκλογές) αυτό θα αναγνωρισθεί και έτσι θα διασφαλισθεί η επανεκλογή του.

Υπάρχουν ιστορικές στιγμές στη ζωή κάθε ομάδας που απαιτούν τη μετουσίωση ενός «δημοκρατικού» ηγέτη σε «Αυταρχικό Αρχηγό» για να επιτευχθούν κοινοί στόχοι ή για να αποσοβηθούν κρίσιμες για την επιβίωση της ομάδας ή του κοινωνικού συστήματος καταστάσεις. Σίγουρα, επίσης, υπάρχουν δεδομένα παραδείγματα «Αυταρχικών Ηγετών» που, με προκάλυψη την επιφανειακή δημοκρατικότητά τους, πετυχαίνουν να συνεχίσουν πέρα από τα προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα την κατοχή και άσκηση της εξουσίας.

Στο σημείο αυτό να θυμηθούμε τα λόγια του Αγάθωνα που συνιστά στον «Άρχοντα» (ηγέτη) να θυμάται 3 πράγματα:

«Ότι διοικεί ανθρώπους, ότι πρέπει να διοικεί σύμφωνα με τους νόμους, και ότι δεν θα διοικεί…για πάντα!»

Σε Εθνικό, Περιφερειακό και Παγκόσμιο επίπεδο στην Υφήλιο της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα που ταλανίζεται βάρβαρα από την πανδημία covid-19, το ερώτημα που αρχίζει να εκφράζει η κοινή γνώμη μορφοποιείται πλέον σε μια αμείλικτα απλή διατύπωση:

«Είναι άραγε σε θέση να χειρισθούν τις κρίσεις που μας ταλανίζουν σε Δημοτικά, Περιφερειακά, Εθνικά και Διεθνή επίπεδα εκείνοι ή εκείνες που αυτάρεσκα παρουσιάζονται ως Ηγέτες ενώ είναι απλά ατάλαντοι και κυνικοί «επιβήτορες θώκων εξουσίας;»




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Για την εφηβική ηλικία, «το κρίσιμο σταυροδρόμι» στην πορεία προς την ωρίμανση του καθένα και της καθεμιάς μας καταθέτω σήμερα μια εκτενή περιγραφή ελπίζοντας ότι θα φανεί χρήσιμη στους γονείς αλλά και στους εφήβους που επισκέπτονται και διαβάζουν τις απόψεις που καταθέτω συχνά στο αγαπημένο blog.

Το κάνω καθώς καθημερινά συνειδητοποιώ ολοένα και περισσότερο ότι στην Ελλάδα που την τελευταία 10ετία βίωσε την οικονομική καταπίεση της τρόικα (τώρα των «θεσμών»), και του οικονομικού, ψυχοκοινωνικού, παιδαγωγικού, πολιτισμικού και πολιτιστικού δράματος που βιώνουμε εδώ και 14 μήνες με την πανδημία covid-19 απαιτείται οι γονείς, και μαζί τους παππούδες, γιαγιάδες και άλλοι συγγενείς να σκύψουμε με προσοχή και να στηρίξουμε τα παιδιά μας σε αυτή την κρίσιμη περίοδο της ζωής τους.

Σύμφωνα με τις διεθνείς συζητήσεις παιδαγωγών, κοινωνιολόγων και ψυχολόγων εάν υπήρχε κάποιος εύστοχα περιγραφικός όρος της εφηβείας, αυτός θα μπορούσε να ήταν, όσο και αν αυτό ακούγεται σχεδόν οξύμωρο, η ΑΛΛΑΓΗ!

Αναμφίβολα κάθε στάδιο της ανθρώπινης ζωής χαρακτηρίζεται από αλλαγές, αλλά και σε κάθε φάση της εξελικτικής μας πορείας υπάρχουν κάποια λιγότερο ρευστά πλαίσια αναφοράς, υπάρχει κάποια αίσθηση σταθερότητας.

Για τους εφήβους, όμως, για τα αγόρια και κορίτσια αυτή η αναπτυξιακή περίοδος της ζωής τους αποτελείται από μια διαδοχική εναλλαγή ψυχοσωματικών, ψυχοκοινωνικών και ψυχοσεξουαλικών μεταλλαγών, αναζητήσεων και προσπαθειών για την εδραίωση της ατομικής, της υπαρξιακής τους ταυτότητας.

Σε θέματα σωματικής οντότητας οι έφηβοι σχεδόν ξαφνικά συνειδητοποιούν ότι έπαψαν να είναι παιδιά και βλέπουν το σώμα τους να αλλάζει μέρα με τη μέρα.

Τα χέρια, και μαζί τους τα σκέλια μακραίνουν και καθώς σχηματίζονται τα κορμιά του αυριανού άντρα και της αυριανής γυναίκας οι έφηβοι αρχίζουν να διακατέχονται από ενδόμυχες αμφιβολίες για το σώμα τους, να προβληματίζονται εάν και κατά πόσο θα είναι...αρεστοί.

Στον ψυχό-συναισθηματικό τομέα ο έφηβος αρχίζει να αισθάνεται "σπουδαίος" και αυτό συχνά παρεξηγείται ως ένδειξη αναίδειας ή αυθάδειας από τους γονείς, το αγόρι και το κορίτσι αρχίζουν να απαιτούν να "τους πάρουμε στα σοβαρά" αποζητούν ελευθερία κινήσεων και πράξεων, αντίμαχοι με θέσεις, στάσεις και απόψεις γονιών και καθηγητών και εκφράζουν την άποψη που έχουν για το κάθε τι και για τον καθένα.

Όμως η πλέον δυναμική και για πολλούς εφήβους και γονείς ίσως ψυχολογικά τραυματική μεταλλαγή άρρηκτα δεμένη με την εφηβεία είναι η υποκειμενική ανακάλυψη, η αιφνίδια αναγνώριση και η επιτακτική ανάγκη προσωπικής αντιμετώπισης της ανθρώπινης σεξουαλικότητας!

Σε αυτήν την περίοδο σημαδεύεται για τον καθένα μας η γενικότερη θεώρηση της ψυχοσεξουαλικής ταυτότητας του αυριανού άνδρα και της αυριανής γυναίκας.

Η ορθή αντιμετώπιση αυτής της δυναμικής έννοιας της "αλλαγής" απαιτεί από τους γονείς των εφήβων μια γενναία δόση χιούμορ με ταυτόχρονη παρουσία προσοχής και ευαισθησίας.

Τα ειρωνικά, τα κάθε λογής «ξεκάρφωτα» σχόλια και μπορούν και συχνά πληγώνουν τους εφήβους που ήδη διακατέχονται από ανάμικτα και παράξενα υποκειμενικά συναισθήματα και ένας κακός χειρισμός των γονιών μπορεί να δημιουργήσει το υπόστρωμα για μελλοντικές εμφανίσεις συμπλεγμάτων κατωτερότητας, υπερευαισθησίας ακόμη και νευρώσεων ή διαστροφών χαρακτήρα που θα σημαδέψουν τη συμπεριφορά του αυριανού ενήλικα άνδρα ή της ώριμης γυναίκας.

Γονείς δείξτε κατανόηση, στοργή, υπευθυνότητα

Μην αντιμετωπίζετε τη σεξουαλικότητα των εφήβων σας κλείνοντας το όλο θέμα του σεξ σε κάποια θεοσκότεινα χρονοντούλαπα του υποσυνειδήτου σας. Αποφύγετε τον στρουθοκαμηλισμό γιατί όσο και εάν το επιθυμούμε ίσως επειδή και μείς δεν διαθέτουμε την απαιτούμενη σαφή τοποθέτηση πάνω στο θέμα η εφηβική σεξουαλικότητα δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί, να εξορκισθεί, είτε σαν να μην υπάρχει είτε σαν να είναι κάτι "βρώμικο" που δεν μπορεί να συζητηθεί ανάμεσα σε γονείς και παιδιά.

Εάν εσείς δεν ενημερώσετε τους εφήβους σας υπεύθυνα και χωρίς συμπλέγματα παντογνωσίας ή με φορτίσεις πουριτανικών ενδοιασμών στην τότε να είμαστε βέβαιοι ότι τα παιδιά σας μόνα τους θα ανακαλύψουν τις αλήθειες του σεξ και κάποια πιθανά δυσάρεστα συνεπακόλουθα θα είναι και δική σας ευθύνη.

Οι έφηβοι, αγόρια και κορίτσια, διαθέτουν ένα αλάθητο, σχεδόν, αισθητήριο και αξιολογώντας τη στάση των γονιών τους μπορούν να προσδιορίσουν τα πραγματικά μηνύματα που τους στέλνουνε όχι αυτά που χωρίς πειστικότητα με πλατειασμούς και υπεκφυγές ψελλίζουν τα χείλη τους.

Μη σας τρομάζει η υποχρέωση της ενημέρωσης!...Στην απελευθερωμένη από τα χθεσινά ταμπού εποχή μας η ανάγκη και η χρησιμότητα της υπεύθυνης ενημέρωσης και της συνετής καθοδήγησης από τους γονείς και είναι αναγκαία και αποβαίνει, σίγουρα, σε όφελος των εφήβων.

Μέσα στις σύγχρονες μικρές και μεγάλες πόλεις της Πατρίδας μας είναι μυριάδες οι ευκαιρίες για νέους και νέες να κάνουν γνωριμίες, να κάνουν φιλίες, να "ερωτευθούν" αληθινά ή τουλάχιστον έτσι να δικαιολογήσουν και τις πρώτες ερωτικές τους επαφές.

Στον ψυχοκοινωνικό τομέα της ανάληψης πρωτοβουλίας σε θέματα, έστω περιορισμένη σημασίας, αφήστε τους εφήβους σας να αναλάβουν πρωτοβουλίες, να δράσουν σύμφωνα με τη δική τους βούληση με τη δική τους κρίση.

Εάν η δραστηριότητά τους είναι επιτυχής τότε παινέψτε το παιδί σας φυσικά με το μέτρο.

Εάν πάλι αποτύχει μην αρκεστείτε στην πικρή επίπληξη ή την ακόμα πιο πικρή ειρωνεία!..

Φίλες και φίλοι γονείς σημειώστε ότι συχνά σε συζητήσεις μου με γονείς και παιδιά ανακαλύπτω ότι οι γονείς υποσυνείδητα έχουν "βοηθήσει" και αυτή στην αποτυχία του παιδιού τους για να δικαιώσουν έτσι - έμπρακτα - το σθεναρό κράτημα των σχοινιών με τα οποία και "δεσμεύουν" το παιδί τους.

Κόψτε τα συμβολικά αυτά "σχοινιά" που συνόδευαν μέχρι χθες την εξαρτημένη και ελεγχόμενη από εσάς παιδική τους ηλικία βοηθώντας ταυτόχρονα τον έφηβο στη διαπίστωση και την αποδοχή της πραγματικότητας ότι η ανεξαρτησία που τόσο επιθυμούν υποχρεωτικά πρέπει να συμπορεύεται με ευθύνη και συνέπεια.

Μόνο με συνεχείς δοκιμές που απολήγουν σίγουρα άλλες σε αποτυχία και άλλες σε επιτυχία θα μπορέσουν οι έφηβοι να μάθουν να αξιολογούν σωστά να προχωρούν προσεκτικά και συνετά παίρνοντας τις πρώτες γεύσεις από τα προβλήματα, τις απαιτήσεις, τις απογοητεύσεις και μαζί τις επιτυχίες που τους επιφυλάσσει η ζωή που ξετυλίγεται μπροστά τους με μεγάλη ταχύτητα.

Κλείνω επαναλαμβάνοντας ότι γονείς, παππούδες, γιαγιάδες και άλλοι συγγενείς χρειάζεται να σταθούμε στο πλευρό των εφήβων μας και να τους δείξουμε έμπρακτα ότι κατανοούμε και συμμεριζόμαστε τον δυναμισμό της έντονης μεταλλαγής που τους χαρακτηρίζει "στο κρίσιμο υπαρξιακό σταυροδρόμι της ζωής" καθώς οδεύουν προς την ποθητή για όλους ενηλικίωση και την ωριμότητα. Στα Γυμνασιόπαιδα όλης της Ελλάδας εύχομαι καλή επιστροφή στα θρανία!…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Μοναξιά!...

Φοβερό συναίσθημα, μια άβυσσος όπου πέφτουν και χάνονται αμέτρητοι συνάνθρωποί μας όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Υφήλιο και επιδεινώθηκε ένα χρόνο τώρα καθώς ζούμε όλοι την πανδημία covid-19...

Θα γεννηθεί, όμως πάλι όπως κάθε χρόνο το ερχόμενο Σαββατόβραδο (έστω σε πρωτόγνωρη ώρα) πρώτη του Μάη, 2021 με την συμβολική ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Θεανθρώπου η ΕΛΠΙΔΑ, με την υπόσχεσή Του για την σωτηρία μας….

Μάης 2021 μπροστά μας, ανοίγουν εστίαση και λιανεμπόριο και επιστρέφουν στα Γυμνάσια τα εγγόνια μας…

Και μαζί ελπίζουν να επιστρέψουν στις θέσεις απασχόλησής τους αμέτρητοι συμπατριώτες μας που βιώνουν την «αναστολή εργασίας»…

Κάποιοι συνάνθρωποί μας ξύπνησαν και σήμερα στις εισόδους των κτιρίων που τους «φιλοξενούν» και με λαχτάρα έψαξαν στους κάδους σκουπιδιών για τα δικά μας αποφάγια…

Μοναξιά!...

Κατάρα ή ευλογία για το ανθρώπινο γένος γενικά και εμάς τους νέο-Έλληνες ειδικά;

Σίγουρα μέσα στα σύγχρονα, πολύβουα, πολυπρόσωπα και απρόσωπα ελληνικά αστικά κέντρα, η μοναξιά έχει διογκωθεί σε προβληματικά επίπεδα, έχει ενταθεί για πολλούς σε σημείο καθημερινής απελπισίας.

Ζούμε σε κακόγουστες πολυκατοικίες όπου αγοράσαμε διαμερίσματα ακριβά και τώρα τα αγοράζουμε ξανά με πρόστιμα για αυθαιρεσίες και χαράτσια και πέρα από τις εθιμοτυπικές φιλοφρονήσεις και τα μικροπρεπή κουτσομπολιά αγνοούμε την ύπαρξη του συγκατοίκου σε σημείο ώστε να χρειάζεται να "μυρίσει" το πτώμα κάποιου άτυχου, μοναχικού γείτονά μας για να συνειδητοποιήσουμε εμείς οι υπόλοιποι ότι έκλεισε πια για αυτόν ή αυτήν, τραγικά, η αναπόφευκτη για όλους μας παρένθεση της...ζωής!

Βγήκαμε πάλι συνοδοιπόροι φορώντας μάσκες στους πολυσύχναστους δρόμους, στρυμωγμένα και φορώντας μάσκες ασφυκτικά τα σώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών στα αστικά μας λεωφορεία.

Μόνοι, ολομόναχοι, κατασιγάζοντας όπως-όπως τις έντονες, τις αδυσώπητες διαμαρτυρίες του είναι μας, τη λαχτάρα μας να ξεφύγουμε από το ανελέητο μαρτύριο της απομόνωσης, της μοναξιάς...

Παραγωγοί και παράγωγα, αίτια και αιτιατά ενός ψυχοκοινωνικού και πολιτικού - πολιτιστικού συστήματος με οικονομικές δομές που εδραιώνονται στο ατομικό ψυχοκίνητρο και τα συλλογικά ορμέμφυτα για "κέρδος" και για "δύναμη" και απολήγουν εξαντλημένες στην εδραίωση ενός αντικειμενικού κόσμου, μιας πραγματικότητας που επιβεβαιώνει την πανάρχαια αλήθεια, την απλή και συνάμα δυσβάστακτη διαπίστωση της αναπόφευκτης υπαρξιακής μας μοίρας- όχι του θανάτου-αλλά της μοναξιάς...

Η μοναξιά, έχει δύο όψεις.

Η πρώτη ταυτίζεται με την υποκειμενική διαπίστωση κάθε ατόμου ότι είναι μόνος.

Η δεύτερη πηγάζει από την αποξένωση του ατόμου από τον ίδιο του τον εαυτό, στηρίζεται στην νευρωσική διαφοροποίηση, στην αποκοπή συναισθημάτων και διανόησης, αποτελεί "αγχωτική αντίδραση" φυγή από την αλήθεια της ζωής, υποκειμενική διαστρέβλωση μιας αντικειμενικής πραγματικότητας.

Έτσι, ενώ η συνειδητοποίηση της πρώτης όψης της μοναξιάς αποτελεί μια βαθιά, υγιή, ανεξάντλητη πηγή ψυχολογικής και πνευματικής ενδυνάμωσης, η δεύτερη όψη της είναι σαφώς παθολογική.

Το άγχος της μοναξιάς που διαπιστωμένα διακατέχει πια εμάς τους Έλληνες επιδεινώθηκε στους 13 μήνες της πανδημίας για άτομα όλων των ηλικιών και ιδιαίτερα της τρίτης που ζούνε μόνα αποτελώντας μια ακόμα πικρή ένδειξη της απώλειας της αυθεντικότητάς μας,

«Ο άνθρωπος φοβάται, τρέμει τη μοναξιά...Η κυρίαρχη σκέψη σε κάθε φυλακισμένο, κάθε απομονωμένο, κάθε λεπρό, κάθε αμαρτωλό ή ασθενή είναι να έχει κάποιον που να μοιραστεί μαζί του τη μοίρα, το πεπρωμένο του...» έχει γράψει σχετικά ο Balzac.

Και ο Αμερικανός ψυχολόγος RolloMay σημείωσε εμφαντικά ότι «ο αγώνας του ανθρώπου για την απόκτηση δύναμης φαίνεται ολοκάθαρα τώρα καθώς γίνεται κοινή συνείδηση η αλλοτρίωσή του από τη φύση, η ανελέητη αλλοτρίωσή του και από τον ίδιο του τον εαυτό...»

Η μοναξιά του δημιουργικού ατόμου, αυτή η σκόπιμη και θελημένη απομόνωση αναμφίβολα διαφέρει από την καταδικαστική απομόνωση του μέσου Έλληνα, της μέσης Ελληνίδας.

Στη μοίρα του καθένα μας, όμως, το «δόσιμο» σε ένα συνάνθρωπο ή μια ιδέα αποτελεί σημαντικό αντισταθμιστικό παράγοντα. Και από αυτήν την έννοια, το δόσιμο, ξεκινά μια ολάκερη σειρά από ενέργειες που μπορούν, αναμφίβολα, να μειώσουν το σοκ της συνειδητοποίησης της μοναξιάς μας.

Τους τελευταίους 13 μήνες ο συνάνθρωπός μας στην πολυκατοικία, στο γραφείο, στο εργοστάσιο, στο πανεπιστήμιο, στο ορφανοτροφείο, στο γηροκομείο και στη φυλακή βασανίστηκε κάθε λεπτό από το αίσθημα της μοναξιάς, από την ανθρώπινη καταδίκη σε απομόνωση.

Είμαστε, λοιπόν, εμείς οι Έλληνες, γιατί όχι ίσως όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη μας, καταδικασμένοι στη μοναξιά;

Όχι βέβαια!

Βιώνουμε σε καθημερινή βάση το πρωτόγνωρο εθνικό και διεθνές δράμα της «πανδημίας covid-19» αλλά με αφορμή το δεύτερο ΠΑΡΑΞΕΝΟ Πάσχα, τη Δεύτερη ασυνήθιστη Ανάσταση ας ψάξουμε προσεκτικά!..

Κάπου εκεί μέσα στα φυλλοκάρδια του απέραντου ελληνικού μας υποσυνείδητου και στα αρχέτυπα που χάνουν τις καταβολές τους στην ιστορία Πελασγών, Αχαιών και Δωριέων υπάρχουν, πιστεύω, όλα τα απαραίτητα στοιχεία της σωτηρίας μας από την αρνητική μοναξιά, υπάρχει η δημιουργικότητα της ελληνικής ψυχοσύνθεσης...

Υπάρχει το εσώτερο μήνυμα της ΕΛΠΙΔΑΣ που φέρνει δυναμικά στο προσκήνιο η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού…

Ας φέρουμε ξανά την ΕΛΠΙΔΑ στο ατομικό και συλλογικό συνειδητό επίπεδο μακριά από ιδεολογικό-πολιτικές αγκυλώσεις, ας ενταχθούμε ξανά ως συν-Έλληνες και συνάνθρωποι στο ΕΜΕΙΣ και ας γεφυρώσουμε έτσι την άβυσσο της μοναξιάς για τον Ελληνισμό και για την Ανθρωπότητα...

Εύχομαι Καλή Ανάσταση & Καλό Πάσχα!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ολοκληρώνω την ερώτηση του τίτλου προσθέτοντας και τις ακόλουθες:

Υπάρχουν οι απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας έτσι ώστε στο Δημοκρατικό Πολίτευμα να επιβάλλεται η απόφαση της πλειοψηφίας ενώ ταυτόχρονα να διατηρείται το δικαίωμα της μειοψηφίας να ελέγχει την εξουσία και τις αποφάσεις της για το κοινό καλό, και όχι απλά και μόνο για να κατακτήσει την Εξουσία; Και υπάρχουν ως ψηφοφόροι όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων καλά ενημερωμένοι πολίτες που διαθέτουν σε επαρκές επίπεδο και τις απαραίτητες ικανότητες ευθυκρισίας;

Δυστυχώς οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δεν εντοπίζονται εύκολα όχι μόνο στην αγαπημένη μας Πατρίδα Ελλάδα αλλά και σε άλλες Πατρίδες από άκρη σε άκρη του Πλανήτη μας…

Οι πολιτικοί, άνδρες και γυναίκες, στην Ελλάδα και σε άλλες Δημοκρατίες της Γης ίσως θα έπρεπε να θεσμοθετήσουν κάποιο ορόσημο «υποχρεωτικής απόσυρσής» τους από την ενεργό συμμετοχή στην πολιτική αρένα και να επιλέγουν να επιστρέψουν, εάν φυσικά έχουν, στις επαγγελματικές τους ασχολίες όπως έκανε ο Ρωμαίος Στρατηγός Κιγκινάτος επιστρέφοντας στα χωράφια του.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για εκείνους και εκείνες που κατά καιρούς εξαπολύουν μύδρους κατά των εν ενεργεία Αρχηγών τους και των «κύκλων» που τους περιβάλλουν αλλά…παραμένουν στην ενεργό Κομματική ζωή, ίσως επειδή αυτάρεσκα πιστεύουν ότι χωρίς αυτούς το ΣΥΣΤΗΜΑ θα μπορούσε να καταρρεύσει!

Η αλήθεια είναι ότι από την ώρα που κάποιος ή κάποια εκλέγεται ή διορίζεται στους χρυσούς θώκους της εξουσίας, όπως σχολιάζει ο λαός μας μάλλον «γλυκαίνεται» και ενώ βλέπουν τα στραβά δεν αποχωρούν πείθοντας τους εαυτούς τους ότι εφόσον μένω μέσα στο παιχνίδι μπορούν να ασκήσουν «δημιουργική κριτική» που θα επαναφέρει το Κόμμα τους στο σωστό δρόμο…

Εβίβα, συμπατριώτες, καλά κρασιά!….

Προσωπικά, έστω και αν η θέση μου παρεξηγηθεί, χωρίς να γίνομαι προσβλητικός, επειδή γνώρισα και γνωρίζω πολλούς πολιτικούς, θεωρώ ότι πολλοί εκ των πολιτικών μας ανδρών και γυναικών ασχολούνται με την πολιτική για προσωπικό όφελος (συμβολικό και σε κάποιες, όχι λίγες, περιπτώσεις ακόμη και οικονομικό) που συνήθως κρύβουν πίσω από βαρύγδουπες διακηρύξεις για «προσφορά, ανιδιοτέλεια και αγάπη για τα κοινά»…

Ζητώ συγνώμη αλλά θα σημειώσω ότι διεθνώς ΜΟΝΟ η πολιτική είναι ο τομέας δραστηριότητας όπου μπορεί να μπει κάποιος ‘ξυπόλητος και ρακένδυτος’ και να βγει ως μικρομέτοχος ή μεγαλομέτοχος ακόμη και ιδιοκτήτης εργοστασίου κατασκευής υποδημάτων ή ενδυμάτων!

Πριν είκοσι πέντε αιώνες σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο Σωκράτης λέει στον Γλαύκο, ότι η Ουτοπική νέα ΠΟΛΙΤΕΙΑ θα ευδοκιμήσει μόνο εφόσον οι Φιλόσοφοι γίνουν Άρχοντες ή αυτοί που διοικούν γίνουν περισσότερο…φιλόσοφοι!

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, και φυσικά ούτε εγώ, να εγκαλέσει τις καλές προθέσεις κανενός υποψηφίου για κοινό αιρετό αξίωμα. Αλλά κάποιοι από εμάς θα έπρεπε να ρωτάμε :

Στην Ελλάδα των «Θεσμών» και απαξίωσης της εθνικής υπερηφάνειας, της κατάθλιψης που έφερε η Πανδημία τι μέλλον έχουμε εφόσον τα Κόμματα με αδιαφανή κριτήρια επιλέγουν υποψηφίους, και γιατί όταν ένας υποψήφιος δεν εκλεγεί επιμένει και κατεβαίνει ξανά και ξανά ώσπου να εκλεγεί;

Τελικά γιατί όταν ο Λαός σε κάποια εκλογική αναμέτρηση στείλει σπίτι του έναν εκλεγμένο, τότε αυτός ή αυτή γιατί το ζητά με επιμονή και το Κόμμα γιατί τον τοποθετεί σε κάποια από τις χιλιάδες θέσεις εξουσίας σε ΔΕΚΟ;

Σε προηγούμενο σύντομο άρθρο μου που φιλοξενήθηκε εδώ στο αγαπημένο σας blog είχα γράψει ότι «Η Δημοκρατία απαιτεί ενημερωμένους πολίτες!...»

Οι προοπτικές δεν είναι ευοίωνες, μετά από την αναπάντεχη λαίλαπα της πανδημίας που κόστισε ζωές, ανέδειξε ανεπίτρεπτες γύμνιες στα Εθνικά Συστήματα Υγείας και θα έχει και δραματικές οικονομικές επιπτώσεις για εμάς τους Έλληνες που πριν μια δεκαετία ζήσαμε τον εφιάλτη και τον φόβο της χρεοκοπίας, και συνεχίζουμε να βιώνουμε τα δεινά των 3 (για κάποιους και 4) μνημονίων…

Οι προοπτικές δεν είναι επίσης ευοίωνες για ολάκερη την Υφήλιο σχεδόν για όλους τους Λαούς μετά την πανδημία covid-19, με συνεχιζόμενους τοπικούς και εθνικούς πολέμους, με τις διεθνείς «οικονομικές αγορές» στα παιχνίδια υποτίμησης εθνικών ομολόγων και κοινής λογικής, με τη Φύση να προξενεί ακραία καιρικά φαινόμενα που είχαμε και θα έχουμε!…

Τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα ΔΕΝ επιτρέπουν άλλα περιθώρια για «εμπαιγμό» των Ελλήνων από τα Κόμματα Εξουσίας.

Θυμάμαι αυτό που είπε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Νίξον καθώς του σερβίρανε την ατιμωτική ΕΞΩΣΗ από τον Λευκό Οίκο, επικαλούμενος μια γνωστή διαπίστωση:

«Σε τελική ανάλυση θεωρείται σχεδόν δεδομένο ότι μπορείς να κοροϊδεύεις για κάποια χρονικά διαστήματα μέρος του Λαού, αλλά ΟΛΟ το Λαό, διαρκώς, ποτέ!…»




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Σαββατοκύριακο μπροστά μας, ανοιχτό αλλά χωρίς πολλούς πελάτες (υπάρχουν άραγε τα χρήματα στις τσέπες των συμπατριωτών μας;) το λιανεμπόριο, εντυπωσιακοί οι αριθμοί των κρουσμάτων, γεννούν τρόμο οι αριθμοί των διασωληνωμένων και γεμίζουν δάκρυα τα μάτια και πόνο οι ψυχές μας μετρώντας καθημερινά τους θανάτους συμπατριωτών μας…

Στο μεταξύ η «κούρσα των εμβολίων» συνεχίζει, «σημειωτόν» στην Ευρώπη αλλά με εντυπωσιακούς ρυθμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Η.Π.Α. και γίνονται προσπάθειες βελτίωσης του ρυθμού στην Πατρίδα μας.

Συνεχίζουν να έχουν επιφυλάξεις και αντιρρήσεις στον εμβολιασμό τους πολλοί από τους συμπατριώτες μας, κάποιοι για «ιδεολογικούς» λόγους, κάποιοι που γενικά «φοβούνται» τα εμβόλια και κάποιοι που τρόμαξαν και συνεχίζουν να φοβούνται με όσα διαβάζουν στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες χώρες με τους αρνητές των εμβολίων, ενώ ταυτόχρονα στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες απολαμβάνουν τις όποιες ελευθερίες κίνησης και μετακίνησης εκείνοι και εκείνες που έκαναν έστω τη μία δόση του εμβολίου της Pfizer/Bio-N-Tech, της Moderna, της Oxford/AstraZeneca και της Johnson&Johnson (που είναι μιας δόσης).

Πέρα από τις θέσεις και αντιθέσεις που καθημερινά δημοσιοποιούνται από «αρνητές» και «πρόθυμους» για τη λήψη των εμβολίων, τώρα εγείρονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις Η.Π.Α. και αλλού, και θυελλώδεις συζητήσεις για το θέμα της έκδοσης κάποιου είδους «πιστοποιητικού» (κάποιοι το αποκαλούν «διαβατήριο διεθνών μετακινήσεων»).

Όσοι έκαναν ένα από τα εμβόλια που κυκλοφορούν θέλουν το συγκεκριμένο «έγγραφο-πιστοποιητικό-διαβατήριο» για να μπορέσουν μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα να επισκεφθούν συγγενείς και φίλους που ζούνε εκτός της δικής τους Πατρίδας ή για να κάνουν τις ποθητές καλοκαιρινές διακοπές.

Προέκυψαν κάποιοι θάνατοι και κάποια προβλήματα υγείας με θρομβωτικά επεισόδια ως ανεπιθύμητες παρενέργειες των εμβολίων Oxford/AstraZeneca και Johnson&Johnson που προκάλεσαν διακοπή χρήσης τους σε κάποιες ηλικιακές ομάδες αλλά μετά από προσεκτικές μελέτες η χρήση τους συνεχίζεται καθώς διαπιστώνεται απερίφραστα ότι «οι ευεργετικές τους επιπτώσεις υπερτερούν των κινδύνων και οι θάνατοι είναι σε πολύ μικρά ποσοστά».

Όλα αυτά είναι γνωστά λίγο-πολύ σε όλους μας…

Αυτό που παραμένει ΑΓΝΩΣΤΟ (και δυστυχώς για ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ λόγους) όχι μόνο στις 27 χώρες-μέλη της «δήθεν» Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το ΚΟΣΤΟΣ κάθε μίας δόσης καθενός από τα 4 εμβόλια που κυκλοφορούν με τα οποία εμβολιάσθηκαν ήδη δεκάδες εκατομμύρια συνανθρώπων μας…

Είναι άγνωστο το κόστος των εμβολίων Pfizer/Bio-N-Tech (προϊόν Αμερικανό--Γερμανικής συμπαραγωγής) και του Αμερικανικού Moderna που καινοτομούν εισάγοντας τεχνολογία mRNA, αλλά είναι γνωστό ότι και τα δύο αυτά εμβόλια απαιτούν ειδικές υποδομές καθώς η ασφαλής συντήρησής τους χρειάζεται περιβάλλοντα θερμοκρασιών -72 β. Κελσίου και -30 β. Κελσίου αντίστοιχα.

Το εμβόλιο της Oxford/AstraZeneca (προϊόν συνεργασίας του Βρετανικού Πανεπιστημίου της Οξφόρδης με την ομώνυμη Βρετανό-Σουηδική φαρμακευτική εταιρία) και της Αμερικανικής Johnson & Johnson, χρησιμοποιούν την κλασική τεχνολογία εμβολίων, διατηρούνται σε θερμοκρασίες απλού ψυγείου και δεν χρειάζονται ειδικές υποδομές οι οποίες ασφαλώς προσθέτουν στο τελικό κόστος διάθεσης των άλλων δύο εμβολίων.

Κλείνω καλώντας τους Ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχουν μέχρι στιγμής επιβεβαιώσει ούτε έχουν διαψεύσει τις φήμες ότι το κόστος των 2 εμβολίων τεχνολογίας mRNA είναι εντυπωσιακά πολλαπλάσιο του κόστους των άλλων 2 κλασσικού τύπου εμβολίων…

Απαιτείται «εδώ και τώρα» (θυμηθείτε το παλιό σλόγκαν) για λόγους ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ (transparency) Οι Βρυξέλλες να γνωστοποιήσουν στους Λαούς της «δήθεν» Ευρωπαϊκής Ένωσης ποιο είναι το τελικό ΚΟΣΤΟΣ κάθε δόσης που δέχθηκαν και θα δεχθούν στον αριστερό ή τον δεξιό τους βραχίονα τα 450 εκατομμύρια Ευρωπαίων πολιτών…

Με δεδομένα γνωστά προηγούμενα επεισόδια διαπλοκής πολιτικών ανδρών και γυναικών με μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διεθνώς, όσο καθυστερεί η ανακοίνωση του κόστους κάθε δόσης καθενός από τα 4 χρησιμοποιούμενα εμβόλια αυξάνει η καχυποψία των πολιτών…

Εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Θα καταθέσω φωναχτά σήμερα στα αγαπημένα blogs αυτό που αισθάνομαι προσθέτοντας ότι πέρα από το στίχο του ποιητή που εύστοχα επισημαίνει ότι «η Δημοκρατία απαιτεί αρετή και τόλμη», σήμερα η Δημοκρατία χρειάζεται δυο ακόμη προϋποθέσεις για να λειτουργήσει αποτελεσματικά:

πολίτες καλά ενημερωμένους, που διαθέτουν την ικανότητα της ευθυκρισίας.

Δημοκρατία έχουμε στον 21ο αιώνα στις περισσότερες χώρες του ΟΗΕ και φυσικά στη γενέτειρά της, την Ελλάδα, αλλά το ερώτημα ήταν και παραμένει εάν υπάρχουν οι δικλείδες ασφαλείας, έτσι ώστε στο Δημοκρατικό Πολίτευμα να επιβάλλεται η απόφαση της πλειοψηφίας, ενώ ταυτόχρονα να διατηρείται το δικαίωμα της μειοψηφίας να ελέγχει την εξουσία και τις αποφάσεις της για το κοινό καλό.

Για τον παραπάνω ακριβώς λόγο τόλμησα σήμερα να προσθέσω στο μεστό νοήματος στίχο του ποιητή, τον τίτλο του σύντομου άρθρου μου και διευκρινίζω ότι το Δημοκρατικό Πολίτευμα απαιτεί επαρκώς και καλά ενημερωμένους πολίτες που ως σκεπτόμενα και ελεύθερα να επιλέξουν και να πράξουν άτομα διαθέτουν την ικανότητα της ορθής αξιολόγησης προσώπων και καταστάσεων δηλαδή την ικανότητα της ευθυκρισίας.

Δυστυχώς, όμως, αυτά τα χαρακτηριστικά ΔΕΝ φαίνεται να ισχύουν ούτε παντού ούτε πάντοτε…

Στα σύγχρονα Δημοκρατικά Πολιτεύματα, οι πολίτες από έλλειψη αντικειμενικής και υπεύθυνης πληροφόρησης, πελαγοδρομώντας μέσα σε τόνους προπαγανδιστικής λάσπης και περίτεχνα δομημένης από εξειδικευμένους στο αντικείμενο επικοινωνιολόγους και μαζί από αργυρώνητους δημοσιογράφους στα σύγχρονα Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού), δεν μπορούν να λειτουργήσουν με γνώση, οπότε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, συχνά λειτουργούν ως «άτομα μειωμένης αντίληψης» και μετά αυτοχαρακτηρίζονται με το γνωστό σε όλους μας απαλλακτικό παρατσούκλι… «Κοψοχέρηδες!...»

Δεν θέλω να με παρεξηγήσετε καθώς θα επικαλεστώ δημοσιοποιημένες διαπιστώσεις, θέσεις και μαρτυρίες αντικειμενικών παρατηρητών και ανεξαρτήτων από Κομματικές και ιδεολογικές δεσμεύσεις Διεθνώς αναγνωρισμένων προσωπικοτήτων ότι δυστυχώς, η Δημοκρατία νοσεί, σε παγκόσμιο επίπεδο και πιέζεται ασφυκτικά στην Πατρίδα μας!

Το Δημοκρατικό πολίτευμα ανέκαθεν απαιτούσε και ακόμη πιο επιτακτικά σήμερα απαιτεί πολίτες ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΥΣ, με ψηλό αίσθημα ΕΥΘΥΝΗΣ για τις επιλογές τους, ΙΚΑΝΟΥΣ να κρίνουν πρόσωπα και καταστάσεις.

Τα παραπάνω φαντάζουν, εν πολλοίς και για πολλούς Δημοκρατικά σκεπτόμενους πολίτες διεθνώς και στην Ελλάδα μας, ως «όνειρα θερινής νυκτός».

Σε διεθνές επίπεδο λειτουργεί το «αλισβερίσι» (δεν εκλέγουμε Βουλευτές αλλά «βολευτές»), η απάθεια και ο κυνισμός θριαμβεύουν και οδηγούν τους ψηφοφόρους σε ΑΠΟΧΗ από εκλογικές διαδικασίες με αποτέλεσμα να επιλέγονται από τα Κόμματα και να εκλέγονται όχι μόνο σε τοπικούς αλλά και σε περιφερειακούς και Εθνικούς θώκους εξουσίας άτομα χωρίς ιδιαίτερες ικανότητες, κατευθυνόμενα από άγνωστες δυνάμεις και άγνωστα κέντρα εξουσίας…

Για τα Δημοκρατικά Πολιτεύματα δυστυχώς, οι προοπτικές δεν φαίνεται να είναι ευοίωνες…

Κλείνοντας να αναφωνήσω με αίσθημα απελπισίας «τί κρίμα, αλήθεια» ή να υποθέσω, χωρίς να θεωρηθώ αιθεροβάμων, ότι με την συμπεριφορά τους στην κατάθεση της ψήφου στις επόμενες Εθνικές εκλογές που θα γίνουν με «απλή αναλογική» χωρίς BONUS οι Έλληνες ψηφοφόροι θα αποδείξουμε με τις επιλογές μας ότι υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ για το ιερό και όντως εύθραυστο πολίτευμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που γεννήθηκε εδώ στην ιερή ελληνική γη;

Να ΕΛΠΙΖΩ φίλοι αναγνώστες ότι τα Κόμματα θα σεβαστούν τους Πολίτες και οι Πολίτες δεν θα συμπεριφερθούν για μια ακόμη φορά ως εθελοτυφλούντες… «οπαδοί»;

Οψόμεθα!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Το πρόβλημα θανάτων από ναρκωτικά/διεγερτικά είναι παγκοσμίως γνωστό εδώ και αμέτρητες δεκαετίες όπως είναι, χωρίς αμφιβολία και στην Πατρίδα μας, και δεν φαίνεται να βρίσκει λύση.

Οι αριθμοί όχι μόνο ΔΕΝ μειώνονται αλλά δυστυχώς αυξάνονται. Υπολογίζεται ότι το 1% του πληθυσμού της γης αντιμετωπίζει πρόβλημα με την χρήση ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.

Διεθνώς σχεδόν 750.000 συνάνθρωποί μας (ηλικίες 15-64 ετών) χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο από χρήση ναρκωτικών/διεγερτικών ουσιών που «δολοφονούν» ετησίως έναν σχεδόν διπλάσιο αριθμό συνανθρώπων μας που χάνουν τη ζωή τους από κοινό έγκλημα.

https://ourworldindata.org/illicit-drug-use

Το 2017 καταγράφηκαν 8.238 θάνατοι από ‘υπερβολική δόση’ (overdose) στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκ των οποίων το 34% σημειώθηκαν στη Μεγάλη Βρετανία και το 13% στη Γερμανία, ποσοστά που εκπροσωπούν ένα στους δύο θανάτους στην Ε.Ε. Τον ίδιο χρόνο στις Η.Π.Α. καταγράφηκαν 70.237 θάνατοι σχετιζόμενοι με χρήση ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.

https://www.emcdda.europa.eu/system/files/publications/11485/20193286_TD0319444ENN_PDF.pdf

Η κατάσταση διεθνώς αλλά και στην Πατρίδα μας, όπως γνωρίζουν οι αρμόδιες Υπηρεσίες επιδεινώθηκε δραματικά από τις αρχές του 2020 και μέχρι σήμερα εξαιτίας της ψυχό-κοινωνικής απομόνωσης που επιβλήθηκε με lockdown και απαγορεύσεις κοινωνικών επαφών με την πανδημία covid-19.

Σημειώστε ότι το ψυχό-χρονογράφημα που ακολουθεί γράφτηκε πριν μερικά χρόνια σε άλλες εποχές οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας, εκείνες τις εποχές όταν «μας νανούριζαν ως Εμίρηδες και ξυπνήσαμε κακομοίρηδες!..»

Ελπίζω φίλες και φίλοι του blog να μην παρεξηγηθεί το στυλ που επέλεξα για να προσεγγίσω το καυτό θέμα της ναρκομανίας.

Ομολογώ ότι το κάνω πολύ συνειδητά καθώς μετά από μισό αιώνα εμπειριών με «χρήστες» και στις δύο όχθες του Ατλαντικού Ωκεανού εκτιμώ και κρίνω ότι έτσι θα αγγίξω χορδές ευαισθησίας που φαίνεται να ατόνησαν μέσα στην σύγχρονη «καταναλωτική κοινωνία» όπου ζούμε εμείς και τα παιδιά μας τώρα που τα πράγματα χειροτέρεψαν εξαιτίας της πανδημίας.

Το θέμα της κατάχρησης ουσιών, ναρκωτικών/διεγερτικών περιλαμβάνεται στο ηλεκτρονικής μορφής (e-book) βιβλίο που συνέγραψα με την κόρη μου Dr Νατάσα Πιπερόπουλου το οποίο παρουσιάστηκε εδώ στο αγαπημένο σας blog και το οποίο μπορεί να αποκτήσετε δωρεάν επισκεπτόμενοι τον σύνδεσμο:

https://bookboon.com/en/addictions-ebook


Τελικά χτες ο 16χρονος «έφυγε» οριστικά!..

Ήταν ένα δεκαεξάχρονο ευαίσθητο, χλωμό, λιγομίλητο παλληκαράκι... Κάπου, εκεί στα χρόνια του Λυκείου η μικροαστική του ανία βρήκε διέξοδο. Στην πολυπρόσωπη, απρόσωπη παρέα των «επαναστατημένων» φίλων του.

Κοινός παρονομαστής της «φιλίας» τους η διάχυτη, ανεξακρίβωτη αλλά πραγματική αίσθηση της «καταπίεσης»...

Σε άλλες εποχές, εδώ στην πόλη μας καταπίεση σήμαινε φτώχεια, υποχρέωση για «μεροδούλι», έλλειψη όχι της ελευθερίας να χαρείς τη ζωή αλλά των πόρων που θα βοηθούσαν στις ελεύθερες ώρες να χαρείς τη ζωή!

Αλλά ο κόσμος άλλαξε, αλλάξαν οι καιροί...

Σωστά!...

Τώρα υπάρχουν οι πόροι στρυμωγμένοι στο ασφυκτικό τριάρι μιας κακόγουστης πολυκατοικίας σε αυτήν την τόσο αλλαγμένη, πολύβουη, ξάγρυπνη, αεικίνητη, πολυάνθρωπη και συνάμα απάνθρωπη πόλη...

Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ φαίνεται να ξεκίνησε νωρίς, καθώς ο πατέρας πάσχιζε να εξασφαλίσει τους «πόρους» και η μάνα δούλευε για να συνεισφέρει στην αύξησή τους...

Το λεπτοκαμωμένο, χλωμό παιδάκι δεν καταλάβαινε από πόρους, ούτε από μάρμαρα Ιωαννίνων και κρύσταλλα Βοημίας...

Καταλάβαινε, όμως, εκείνα τα φοβερά ‘δήθεν’ βήματα που έκανε καθώς κρατώντας τον από το ένα χέρι ο μπαμπάς και από το άλλο η μαμά, τον σήκωναν στον αέρα και «ένα, δύο, τρία, οπ» προσγειωνόταν ξεκαρδισμένο στα γέλια μερικά μέτρα παρακάτω χωρίς να τα έχει περπατήσει..

Και μετά τους ζητούσε παρακλητικά, να το κάνουνε ξανά και ξανά και ξανά…

Καταλάβαινε, τη γλυκιά ζεστασιά της μητρικής αγκαλιάς και το χάιδεμα του πατέρα...

Του έλειπαν αφόρητα αυτά τα απλά πράγματα που δεν αγοράζει το χρήμα που γέννησε την αδιαφορία.

Έτσι τουλάχιστον το είδε αυτός!..

Όταν κοιτάς από χαμηλά, ο κόσμος των γονιών είναι συναρπαστικός, απρόσιτος, μαγικός... Θέλεις, κάθε παιδί θέλει, να μακρύνουν ξαφνικά τα πόδια σου, να μακρύνουν τα χέρια σου να τους αγκαλιάσεις και να τους φτάσεις...

Να ψιθυρίσεις στο αυτί τους...

«Ε, παιδιά, τι γίνεται; Εμένα με... ξεχάσατε;»

Ο αγώνας μεταφράζεται σε σύμβολα της επιτυχίας μέσα στα σύγχρονα αστικό-βιομηχανικά μας πλέγματα και καθώς απομυζά την ικμάδα, τη ζωντάνια, τα συναισθήματα, την αγάπη μας, πολλαπλασιάζονται τα κρύσταλλα και οι πορσελάνες και τα μάρμαρα...

Τα άψυχα κομψοτεχνήματα της επιτυχίας μας, της ευπορίας μας!...

Η αθέλητη κούραση των γονιών που δουλεύουν ώρες ατέλειωτες, στην ψυχή του παιδιού γεννά την ανάγκη για ΦΥΓΗ από την οδυνηρή πραγματικότητα που παίρνει πολλές μορφές.

Το δεκαεξάχρονο, ευαίσθητο, χλωμό, λιγομίλητο παλληκαράκι ήθελε από πολύ καιρό να «φύγει!..»

Χτες μια νοθευμένη δόση το βοήθησε να «φύγει» ΟΡΙΣΤΙΚΑ!...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Οι αριθμοί που κατά κανόνα ΔΕΝ λένε ψέματα (οι ψεύτες, ως γνωστόν, για να κάνουν τα ψέματά τους περισσότερο πειστικά πάντα χρησιμοποιούν αριθμούς) όπως θα δείτε στο τέλος της σημερινής σύντομης παρέμβασής μου δείχνουν ότι ο ρυθμός παροχής εμβολίων στους πολίτες των 27 χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τόσο αργή ώστε να τους αφήνει εκτεθειμένους στην πανδημία του covid-19 και να καθιστά αναγκαία τη συνέχιση των περιοριστικών μέτρων που θα έχουν τελικά τεράστιο κόστος στην οικονομία και στην οργανική και ψυχική μας υγεία…

Προχθές έκλεισε το πρώτο 3-μηνο του 2021 και ήδη είμαστε στον Απρίλιο που ξεκινά (πάλι) με Εθνική καραντίνα στη Γαλλία, συνεχίζονται οι δύσκολοι περιορισμοί στη Γερμανία όπως και στην Ιταλία και δεν βλέπει ακόμη φως στο τέλος του τούνελ η Ισπανία ούτε η Πολωνία δηλαδή οι μεγάλες σε πληθυσμό χώρες της «δήθεν» Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα πράγματα, σίγουρα, δεν είναι ρόδινα στις μικρότερες πληθυσμιακά χώρες της Ε.Ε. όπως και στην πατρίδα μας Ελλάδα που καθημερινά βιώνει ανεβασμένους αριθμούς σε κρούσματα, δια σωληνωμένους ασθενείς και θανάτους.

Στο μεταξύ όπως διαπιστώνει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (W.H.O.) και μαζί του η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Εγκρίσεως Φαρμάκων (Ε.Μ.Α.) οι αμφιβολίες που είχαν εκφραστεί από τα πλέον επίσημα χείλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ο Γάλλος Πρόεδρος κ Μακρόν και άλλοι για αναποτελεσματικότητα (ίσως και επικινδυνότητα) παροχής του εμβολίου Oxford/AstraZeneca σε άτομα άνω των 65 ετών (τώρα οι αμφιβολίες άλλαξαν ηλικιακό προσδιορισμό και αναφέρονται σε άτομα κάτω των 65 ετών) δημιούργησαν μία σοβαρή αποστροφή της κοινής γνώμης και για το συγκεκριμένο εμβόλιο και μαζί καχυποψία για τα άλλα εμβόλια…

https://www.france24.com/en/live-news/20210129-macron-astrazeneca-vaccine-quasi-ineffective-for-over-65s

https://www.ft.com/content/0190dae8-f751-4876-8404-68a34d9be716

https://theconversation.com/astrazeneca-vaccine-careless-talk-has-dented-confidence-and-uptake-in-europe-156021

Να σημειώσουμε επίσης ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 χωρών-μελών ένας στους πέντε κατοίκους είναι ηλικίας άνω των 65 ετών (20.3%), ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο το ποσοστό των άνω των 65 ετών είναι περίπου 18% (γεγονός που αναδεικνύει τις επιπτώσεις δημοσίων τοποθετήσεων, όπως του κ Μακρόν και Γερμανών επισήμων για την «αμφιβόλου καταλληλόλητας αξία» του εμβολίου Oxford/AstraZeneca για άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών οι οποίες στη συνέχεια ανακλήθηκαν (έχοντας ήδη κάνει τη «ζημιά» τους στην έξαρση της δυσπιστίας των Ευρωπαίων).

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι τα ¾ των αποθεμάτων του εμβολίου της AstraZeneca στη Γαλλία και τα 2/3 στη Γερμανία παραμένουν αχρησιμοποίητα εξαιτίας της δυσπιστίας που προκλήθηκε στους Λαούς πολλών χωρών της Ε.Ε.

Η εικόνα είναι πολύ διαφορετική στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου η κούρσα των εμβολίων προχωρεί με εντυπωσιακά γοργό ρυθμό και στις ΗΠΑ όπου ο Πρόεδρος Biden υποσχέθηκε ότι θα εμβολιαστούν 200 εκατομμύρια Αμερικανοί στις πρώτες 100 ημέρες της θητείας του.

Στη διάρκεια του πρώτου 3μήνου του 2021 που μόλις έκλεισε τα στοιχεία εμβολιασμών στο Ηνωμένο Βασίλειο δείχνουν ότι δόθηκαν σχεδόν 35,66 εκατ. δόσεις που περιλαμβάνουν 31,15 εκ. πρώτες δόσεις εμβολίων ενώ σχεδόν 4,514, 444 πήραν και τις δύο δόσεις εμβολίου.

Συγκρίνοντας τους αριθμούς των ατόμων που πήραν την πρώτη δόση ενός εμβολίου και το ποσοστό πληθυσμού κάθε χώρας που το έλαβε να σημειώσουμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει περίπου 66.65 εκ. κατοίκους και η Ε.Ε. των 27 έχει περίπου 447.7 εκ. κατοίκους.

Προχθές σε μια κίνηση που ξάφνιασε πολλούς όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Γαλλικών συνόρων ο Γάλλος Πρόεδρος Μακρόν ανακοίνωσε ότι ενώ ήδη σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού της Γαλλίας ζει με περιοριστικούς όρους ολόκληρη πλέον η χώρα μπαίνει σε «αυστηρή καραντίνα» για 4 εβδομάδες ξεκινώντας το Σάββατο, 3 Απριλίου, καθώς ο αριθμός των θανάτων πλησιάζει τις 100,000, τα κρούσματα είναι πολλά ακόμη και ανάμεσα σε μαθητές και το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει αγγίξει τα όριά του..

https://www.nytimes.com/2021/03/31/world/europe/france-lockdown-macron.html

Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται σε φθίνουσα σειρά οι αριθμοί των εμβολίων που έγιναν σε πολίτες των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αριθμεί συνολικό πληθυσμό 447,7 εκ. (οι αριθμοί ΔΕΝ αντιστοιχούν σε άτομα καθώς περιλαμβάνονται και εκείνα που έκαναν και τις 2 προβλεπόμενες δόσεις εμβολίων):

Germany13.77 million/ France11.39 million/ Italy10.5 million/ Spain8.34 million/ Poland6.27 million/ Romania3.09 million/ Hungary2.85 million/ Netherlands2.38 million/ Belgium1.87 million/Czechia1.76 million/ Greece1.74 million/ Portugal1.69 million/ Sweden1.67 million/ Austria1.64 million/ Denmark1.13 million/ Slovakia981,489/ Ireland819,676/ Lithuania515,287/ Bulgaria486,002/ Croatia475,037/ Slovenia376,361/ Εstonia267,061/ Malta197,383/ Latvia143,106/ Cyprus129,438/ Luxembourg95,657/ Iceland72,987/

https://ourworldindata.org/covid-vaccinations?country

Κλείνω ευχόμενος να έχουμε ένα καλό Σαββατοκύριακο!




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Τους τελευταίους μήνες με τα αλλεπάλληλα lockdown και τους περιορισμούς κοινωνικών επαφών όπως μαρτυρούν εμπειρικές διαπιστώσεις στην Πατρίδα και μερικές μέχρι στιγμή επίσημες κοινωνιολογικές έρευνες σε διεθνή κλίμακα, η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών σημείωσε θεαματική άνοδο.


Η υπερβολική κατανάλωση αλκοολούχων ποτών από εφήβους μέχρι τα μέλη της τρίτης ηλικίας ήταν, είναι και, δυστυχώς, οι προβλέψεις επισημαίνουν ότι θα συνεχίσει να είναι μια οδυνηρή ψυχοκοινωνική πραγματικότητα.

Η κατανάλωση αλκοόλ αυξήθηκε στην εποχή της πανδημίας και το γεγονός απαιτεί προσοχή αλλά το αλκοόλ δεν αποτελεί μια νέα πραγματικότητα. Παγκόσμια ιστορικά δεδομένα πιστοποιούν ότι από την στιγμή που κάποιος προϊστορικός μας πρόγονος ανακάλυψε το αλκοόλ και τις ευεργετικές του επιδράσεις στο κεντρικό μας νευρικό σύστημα ξεκίνησε και η ιστορία αυτής της ουσίας που προέρχεται από τη φύση και η επίδραση του στην ανθρώπινη συμπεριφορά σχετίζεται άμεσα με τις αναισθητικές και κατασταλτικές του ιδιότητες.

Το τεράστιο ψυχό-κοινωνικό πρόβλημα του αλκοολισμού καλύψαμε στο βιβλίο που συγγράψαμε με την κόρη μου Dr Νατάσα Πιπεροπούλου το οποίο κυκλοφορεί διεθνώς στην Αγγλική γλώσσα και ήδη προβλήθηκε εδώ στο αγαπημένο σας blog. Το βιβλίο μπορείτε να το αποκτήσετε δωρεάν από τον σύνδεσμο:
https://bookboon.com/en/addictions-ebook

Το αλκοόλ οξειδώνεται μέσα στο αίμα και από την καύση του απολήγει ως διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Όταν όμως ο ρυθμός κατανάλωσης είναι μεγαλύτερος από τον ρυθμό καύσης τότε τα υποκειμενικά συναισθήματα, που είναι γνωστά σε όλους μας, ξεκινούν με την ευχάριστη ζαλάδα και καταλήγουν σε αυτό που χαρακτηρίζουμε ως μέθη!..

Το πρόβλημα του αλκοολισμού στην Ελλάδα είναι διαπιστωμένο και τεράστιο αφού αφορά ίσως περισσότερους από 200,000 αλκοολικούς σε αντίθεση με το πρόβλημα των ναρκωτικών όπου τα εξαρτημένα άτομα υπολογίζονται πολύ λιγότερα από 50,000!


Η εξελικτική πορεία προς την εξάρτηση


Η πορεία εξάρτησης στο αλκοόλ περιλαμβάνει τέσσερις διαχρονικά φάσεις:

Αρχικά όπως όλοι μας το άτομο πίνει οινοπνευματώδη ποτά σε κάποιο γεύμα ή σε κοσμικές συγκεντρώσεις αλλά χάνει τον έλεγχο της κατανάλωσης όταν αρχίζει να επιδιώκει και να εφευρίσκει νέες αιτίες δήθεν "εορτασμού" για να δικαιολογήσει την κατανάλωση αλκοόλ σε μεγαλύτερες ποσότητες και πιο συχνά.

Στη δεύτερη φάση το άτομο με δέος ανακαλύπτει ότι έχει "κενά μνήμης" καθώς ξεχνά τις δραστηριότητές του σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα κατανάλωσης μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ.

Στην τρίτη φάση το άτομο διαπιστώνει την ακατανίκητη ανάγκη του για αλκοόλ και ενώ πασχίζει να περιορίσει την κατανάλωση σε τακτά και ελεγχόμενα διαστήματα ανακαλύπτει έντρομο ότι χρειάζεται το αλκοόλ του σε συνεχή βάση!

Στην τέταρτη φάση της εκφυλιστικής πορείας προς την εξάρτηση το άτομο ζει μόνο για το ποτό εγκαταλείποντας κοινωνικές, οικονομικές, επαγγελματικές δραστηριότητες, παραμελώντας τον εαυτό του και την οικογένεια του. Στο σημείο αυτό μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το άτομο "έχει κτυπήσει...πάτο!"

Εδώ θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ σε ένα ρητό το οποίο χρησιμοποιούν με ύφος μισό-αστείο, μισό-σοβαρό οι Γιαπωνέζοι και το «σερβίρουν» μαζί με το εθνικό τους ποτό το σάκι το οποίο περικλείει μακροχρόνια εμπειρική σοφία λέγοντας ότι:

«Πρώτα το άτομο παίρνει ένα ποτό, μετά το ποτό παίρνει ένα ποτό και τελικά το ποτό παίρνει…. το άτομο!»


Πέντε τύποι αλκοολικών



Διεθνή βιβλιογραφικά δεδομένα υποστηριζόμενα από εμπειρικές έρευνες ξεπερνώντας το μονοδιάστατο στερεότυπο του αλκοολισμού συνθέτουν ένα σχήμα 5 διαφορετικών τύπων και συγκεκριμένα:

Ο ΑΛΦΑ τύπου αλκοολισμός έχει σαφή ψυχογενή αίτια και οφείλεται, συνήθως, στον εθισμό που προκαλείται από την κατανάλωση αλκοόλ για την επιτυχή καταστολή ψυχικών δυσχερειών και προβλημάτων. Τα άτομα που ανήκουν σε αυτόν τον τύπο αλκοολικού μπορούν να βοηθηθούν αποτελεσματικά αντικαθιστώντας το αλκοόλ με κάποια αγχολυτικά υποστηριζόμενα ταυτόχρονα από κάποιας μορφής ψυχοθεραπεία.

Ο ΒΗΤΑ τύπου αλκοολισμός αφορά περιπτώσεις υπερβολικής χρήσης αλκοόλ από άτομα με έντονη κοινωνικότητα που αναγκάζονται να καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ επειδή το απαιτούν οι κοινωνικό-οικονομικές συνθήκες και μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε οργανικά προβλήματα (π.χ. με το ήπαρ) αλλά συνήθως δεν διαπιστώνεται ψυχική ή οργανική εξάρτηση.

Ο ΓΑΜΑ τύπος αφορά άτομα με έντονη ψυχική και οργανική εξάρτηση από το αλκοόλ που εκδηλώνεται με την ανικανότητά τους να σταματήσουν το ποτό ακόμα και αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας και με την τάση τους να αυξάνουν τη συχνότητα και την ποσότητα της «δόσης» τους καθώς ο εθισμός στο αλκοόλ δημιουργεί μια αντίστοιχη ανοχή. Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν τα συμπτώματα του «στερητικού συνδρόμου» που σχετίζονται με την δημιουργία της ψυχοσωματικής κατάστασης ανοχής ( ταχυκαρδία, νευρικότητα, έντονη εφίδρωση, αίσθηση ναυτίας και ανεξέλεγκτο τρέμουλο)

Ο ΔΕΛΤΑ τύπου αλκοολισμός έχει στοιχεία ψυχικής και σωματικής εξάρτησης όπως και ο γάμα τύπος αλλά διαφέρει στο σημείο όπου ο αλκοολικός «δέλτα» κατορθώνει να σταματήσει την κατανάλωση αλκοόλ χάσει τις αισθήσεις του, ενώ

Ο ΕΨΙΛΟΝ τύπος, γνωστός παλιότερα και ως «διψομανία» αναφέρεται στα άτομα που καταναλώνουν υπερβολικές ποσότητες αλκοόλ για κάποια χρονικά διαστήματα (ίσως μέρες στη σειρά, ακόμη και βδομάδες) καταλήγοντας σε κάποιο νοσηλευτικό ίδρυμα ή κέντρο αποτοξίνωσης. Εκεί, αφού επιτύχουν την αποτοξίνωση, την οργανική απελευθέρωση από την εξάρτηση τους στο αλκοόλ θα παραμείνουν «καθαρά» για κάποιο χρονικό διάστημα που συνήθως μεσολαβεί μέχρι και την επόμενη κρίση «διψομανίας» που καταλήγει, με φαύλο-κυκλική επανάληψη, στο «στέγνωμα» τους σε κάποιο κέντρο αποτοξίνωσης.

Αιτίες και θεραπεία

Παρά τις επίμονες και επίπονες προσπάθειες ερευνητικών ομάδων σε παγκόσμια κλίμακα δεν τεκμηριώθηκε εάν ο αλκοολισμός οφείλεται σε οργανικά, κληρονομικά ή ψυχοκοινωνικά αίτια. Στις σύγχρονες ψυχοδυναμικές θεωρήσεις η ροπή προς τον αλκοολισμό όπως και η ροπή προς την Ναρκομανία αιτιολογείται από ψυχολογικές καταστάσεις υπέρμετρου στρες και άγχους, διάχυτης και αναιτιολόγητης ανασφάλειας, έντονων συναισθημάτων ενοχών και χαμηλό βαθμό αυτοπεποίθησης.

Μελέτες που εξετάζουν μια σειρά ψυχοκοινωνικών παραγόντων που εξηγούν γιατί κάποια άτομα γίνονται αλκοολικά ενώ αλλά δεν γίνονται, απολήγουν στο εντυπωσιακό συμπέρασμα ότι σε κοινωνικά συστήματα και κουλτούρες όπου τοποθετείται έμφαση στην έννοια του «ανδρισμού» υπάρχουν εντυπωσιακά ψηλά ποσοστά αλκοολικών ( Ιρλανδία, Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες ) ενώ σε κουλτούρες όπου επικρίνεται η ακραία συμπεριφορά τα ποσοστά αλκοολισμού είναι χαμηλά.

Με το ίδιο ψυχοκοινωνικό μοτίβο επεξηγούνται τα χαμηλά ποσοστά αλκοολισμού στην Ιταλία, Ελλάδα και Ισπανία σαν συνάρτηση της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών, κυρίως με το φαγητό (αν και όπως προκύπτει από πρόσφατες έρευνες στην ελληνική νεολαία, αυτή η τελετουργία φθίνει ολοταχώς ενώ αυξάνεται δραματικά η κατανάλωση ουίσκι, τζιν και βότκας στα περιώνυμα «ορθάδικα» ).

Η θεραπευτική αντιμετώπιση του αλκοολικού ατόμου ξεκινά με την οργανική αποτοξίνωση σε κάποιο εξειδικευμένη κλινική ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζεται με ψυχοθεραπεία καθώς από μόνη της η οργανική αποτοξίνωση ΔΕΝ δίνει σχεδόν κανένα μακρόχρονα αξιόλογο αποτέλεσμα αν και βραχυχρόνια το άτομο φαίνεται να ανακτά τις δυνάμεις του και να λειτουργεί. Παράλληλα παρέχεται ψυχοθεραπευτική στήριξη την οικογένεια του αλκοολικού.

Τα πλέον εντυπωσιακά αποτελέσματα παρουσιάζει διεθνώς η οργάνωση «Ανώνυμοι Αλκοολικοί» που ξεκίνησε το 1934 και ήδη αριθμεί τεράστιους αριθμούς ομάδων σε εθνικό και τοπικό επίπεδο σε όλες σχεδόν τις χώρες του πλανήτη.

Η φιλοσοφία των ομάδων τύπου «Ανώνυμοι Αλκοολικοί» εδραιώνεται στην Αρχή της αλληλοβοήθειας του αλκοολικού από άλλα άτομα που είχαν το ίδιο πρόβλημα και το ξεπέρασαν με επιτυχία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Καλό μεσημέρι και καλό Σαββατοκύριακο (ακόμη ένα χωρίς επίσημη ανακοίνωση για την μελλοντική ημέρα άρσης των απαγορευτικών μέτρων, άνοιγμα Σχολείων, Εκκλησιών, πολιτιστικών χώρων και της «αγοράς»).

Χρόνια πολλά στους απανταχού της Γης Έλληνες και Φιλέλληνες που με ανείπωτη περηφάνεια γιορτάσαμε χτες τα 200 χρόνια από την 25η Μαρτίου 1821 (αλήθεια είδε κανείς από εσάς φίλες και φίλοι αναγνώστες κανέναν Γερμανό επίσημο ανάμεσα στους επισήμους ή δεν τους καλέσαμε; Ακούσαμε κάποια συγχαρητήρια από επίσημα Γερμανικά χείλη;).

Είχαμε χτες και την τηλεδιάσκεψη των 27 χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που σταμάτησε ένα βήμα πριν την εφαρμογή εμπάργκο στις εξαγωγές εμβολίων που παράγονται εντός των συνόρων της Ε.Ε. και σταμάτησε ένα βήμα πριν πει, αμάν πια αυτά τα οικονομικά συμφέροντα και τα γεωπολιτικά παιχνίδια, κακιά κουβέντα στην γείτονα Τουρκία!

Ακούσαμε μετά την τηλεδιάσκεψη την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ Ursula Von der Leyen να αναφέρεται στην ανάγκη «διαφάνειας» (transparency) και «αμοιβαιότητας» (reciprocity) στην διάθεση των εμβολίων ενώ ήδη εξελίσσεται η κούρσα εμβολιασμού των πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο όπως και άλλα μέρη της Γης…

Βλέποντας αυτόν τον ιδιόμορφο «Υγειονομικό Εθνικισμό» σκέφτομαι, όπως θέλω να πιστεύω και εσείς: «Τι κρίμα για την Ανθρωπιά αλλά και τι ευλογία καθώς έτσι αποκαλύπτεται η ανεπάρκεια κάποιων που παίρνουν αποφάσεις για Εμάς χωρίς Εμάς και δεν φοβούνται ότι θα κληθούν να λογοδοτήσουν και ότι θα τιμωρηθούν για τις αποφάσεις τους που επηρεάζουν εκατοντάδες εκατομμύρια συνανθρώπων τους».

Στην Αμερική ο Πρόεδρος Biden έδωσε χτες την πρώτη ανοιχτή συνέντευξη τύπου και υποσχέθηκε ότι στις πρώτες 100 ημέρες της θητείας του θα εμβολιαστούν 200 εκατομμύρια Αμερικανών πολιτών!...

Έσκυψα προσεκτικά στα επίσημα δεδομένα και σας δίνω παρακάτω στοιχεία για το Ηνωμένο Βασίλειο και τις 27 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αριθμούς πολιτών που έκαναν την πρώτη δόση ενός από τα εγκεκριμένα 3 εμβόλια, Pfizer/Bio-N-Tech, Moderna, Oxford/AstraZeneca, κατά του covid-19 (με εξαίρεση την Ολλανδία, Κύπρο, Σλοβενία και Ιρλανδία όλα τα στοιχεία είναι της 24ης Μαρτίου, 2021).

Συγκρίνοντας τους αριθμούς των ατόμων που πήραν την πρώτη δόση να θυμηθούμε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει 66.65 εκ. κατοίκους και η Ε.Ε. των 27 έχει 447.7 εκ. κατοίκους. Να θυμηθούμε επίσης ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 χωρών-μελών ένας στους πέντε κατοίκους είναι ηλικίας άνω των 65 ετών (20.3%), ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο το ποσοστό των άνω των 65 ετών είναι περίπου 18%.

https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Population_structure_and_ageing

Θα αφήσω τους αριθμούς που ΔΕΝ λένε ψέματα να σας μιλήσουν:

United Kingdom, 28.99 εκ. / Germany, 8.14 εκ. / France, 6.87 εκ. / Italy, 5.98 εκ. /

Spain, 4.45 εκ. / Poland, 3.52 εκ. / Romania, 1.83 εκ. / Hungary, 1.8 εκ. / Netherlands, 1.49 εκ. / Czechia, 1.09 εκ. / Greece, 1.04 εκ. / Austria, 1.03 εκ. / Sweden, 1.01 ek. /

Belgium, 1.1 ek. / Portugal, 973,181 / Denmark, 656,737 / Slovakia, 580,198 /

Norway, 557,043 / Ireland, 503,796 / Bulgaria, 332,467 / Croatia, 311,448 /

Lithuania, 300,811 / Slovenia, 191,217 / Estonia, 177,457 / Malta, 113,179 / Latvia, 100,928

Cyprus, 93,475 / Luxembourg, 61,026 / Iceland, 37,578

https://ourworldindata.org/covid-vaccinations?country



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Επέλεξα για τίτλο τα 4 αυτά γνώριμα, και ίσως αναπόσπαστα από την ουσία της φυλής μας χαρακτηριστικά, επειδή επιθυμώ να επισημάνω τη διαχρονική σημασία της κοινωνικής ψυχολογίας ηγετών και αγωνιστών στους χρόνους της Εθνικής Επανάστασης του 1821 τη στιγμή που εσείς και εγώ όπως και οι απανταχού της γης Έλληνες θα αποτίνουμε την Πέμπτη 25η Μαρτίου 2021, τον πρέποντα φόρο τιμής στους γνωστούς και τους άγνωστους αγωνιστές της Εθνικής μας Επανάστασης.

Γιορτάζουμε φέτος, κλεισμένοι στα σπίτια μας λόγω πανδημίας, τα 200 χρόνια από την κήρυξη του Εθνικού Αγώνα για τη ΛΕΥΤΕΡΙΑ!

Το μάθημα της ιστορίας ήταν και παραμένει σαφές: εμείς οι Έλληνες κάθε φορά που κατορθώσαμε να παραμερίσουμε τις εθνικές αδυναμίες του διχασμού και της διχόνοιας μεγαλουργήσαμε σε συλλογικό ΕΘΝΙΚΟ επίπεδο δείχνοντας πρωτόγνωρες για το ανθρώπινο γένος εκφάνσεις ανδρείας και αυτοθυσίας!...

Να θυμηθούμε σήμερα το απόφθεγμα που αποδίδεται στον SirWinstonChurchill και διατείνεται ότι «οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν…» και ενώ δεν ειπώθηκε αυτό με στόχο τους Έλληνες τελικά έχει για εμάς ανεξίτηλα διαχρονικά νοήματα και σημασία.

Ακριβώς επειδή από το 1821 μέχρι και σήμερα, (τώρα βιώνουμε την δύσκολη πανδημία προβλημάτων υγείας και οικονομικής ύφεσης), κάθε φορά που επιτρέψαμε στους εαυτούς μας την πολυτέλεια να λησμονήσουμε τα διδάγματα της εθνικής μας ιστορίας δυστυχώς ξαναζήσαμε οδυνηρά τα αιώνια πάθη και μίση και τα πληρώσαμε με βαρύ φόρο αδελφοκτόνων αλληλοσπαραγμών.

Το σημείωσε με πικρό λυρισμό ο εθνικός μας ποιητής:

«η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή/
καθενός χαμογελάει πάρτο λέγοντας και σύ…»


Ποιος άλλος λαός στον πλανήτη έχει να επιδείξει συμπυκνωμένη μέσα σε τόσο μικρά χρονικά περιθώρια τέτοιες εκφάνσεις ηρωισμού, ανδρείας και αυτοθυσίας όση οι Έλληνες με Αρκάδι, Κάσο, Ζάλογγο, Αραπίτσα, Χίο, Ψαρά και άλλα τόσα; Ποιο άλλο εθνικό-απελευθερωτικό κίνημα είδε τους πρωταγωνιστές του να πέφτουν στα πεδία της μάχης μαζί με τους αφανείς αγωνιστές τους χωρίς να περιμένουν να «εισπράξουν» την επιβράβευση του αγώνα μετά τη δικαίωσή του και την επικράτηση της Επανάστασης;

Βαρύ το τίμημα…

Από τις πρώτες μέρες του ξεσηκωμού φάνηκε ότι ο δρόμος για τη Λευτεριά θα ήταν βαμμένος με αίμα, πόνο και δάκρυα.

Από τη σφαγή του «Ιερού Λόχου» στη Μολδοβλαχία μέχρι την προδοσία του Υψηλάντη, από τη θυσία του Γεωργάκη Ολύμπιου στον πνιγμό του Καρπενησιώτη στον Προύθο, από τον ανασκολοπισμό του Θανάση Διάκου, στη σφαγή του επισκόπου Σαλώνων Ησαΐα!

Στη Νάουσα ο Ζώτος βάζει μπουρλότο στο μπαρούτι και γίνεται κομμάτια, ο Μάρκος Μπότσαρης πέφτει στο κεφαλόβρυσο του Καρπενησίου, ο Παπαφλέσσας θανατώνεται στο Μανιάκι, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος αφήνει την τελευταία του πνοή στον ιερό λόφο της Ακρόπολης όπου πέφτει και ο Γιώργος Καραϊσκάκης.

Τα παραπάνω είναι μικρά μόνο δείγματα ανδρείας και αυτοθυσίας που μας καλούν, τις δύσκολες μέρες που περνάμε, να σκύψουμε ευλαβικά πάνω στα ιστορικά κείμενα και χωρίς φόβο και πάθος να αναπλάσουμε τα διδακτικά παραδείγματα εκείνων των ανδρών και γυναικών.

Και τούτο επειδή πιστεύω ότι μόνο εάν ψηλαφίσουμε ως σύγχρονοι άπιστοι Θωμάδες «τους τύπους των ήλων» επί του σώματος της μητέρας μας Ελλάδας θα θυμηθούμε και θα μάθουμε έτσι ώστε να μην… ξανά-πάθουμε!...

Τρεις περίοδοι του αγώνα

Την 25η Μαρτίου 1821 στη Μονή της Αγίας Λαύρας ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ορκίζει τα παλικάρια και ο αγώνας ξεκινά…

Σύμφωνα με μια προσεκτική προσέγγιση ο αγώνας του 1821 μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις σημαντικές περιόδους:

Στην πρώτη περίοδο (1821-1825) κυριάρχησε ο ενθουσιασμός, καταγράφηκαν απερίγραπτου μεγαλείου πράξεις ανδρείας και αυτοθυσίας, βοήθεια από φιλέλληνες της Δύσης και Ανατολής αλλά κόντεψε να χαθούν τα πάντα όταν ενεπλάκησαν σε εμφύλιο σπαραγμό Ρουμελιώτες και Μοραΐτες!

Στη δεύτερη περίοδο (1825 – 1827) η Επανάσταση έφτασε στα πρόθυρα της καθολικής κατάρρευσης όταν ο Αντιβασιλέας της Αιγύπτου Μεχμέτ Αλή ήρθε να ενισχύσει το Σουλτάνο με χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις έχοντας επικεφαλής τον γαμπρό του στρατηγό Ιμπραήμ.

Στην τρίτη περίοδο (1827 – 1829) με την επιλογή του Ιωάννη Καποδίστρια ως πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας με επταετή θητεία γεννήθηκε το μικρό ελεύθερο ελληνικό Κράτος με Βόρεια σύνορα μέχρι τη Θεσσαλία και την Άρτα…

Ας σκύψουμε ευλαβικά…

Σκύβοντας στις 25 Μαρτίου 2021 ευλαβικά πάνω από τις ιστορικές μνήμες εκείνων των ανδρών και γυναικών, εκείνων των γεγονότων ας σίγουρα θα βρούμε αμέτρητα δείγματα ανδρείας και αυτοθυσίας, θα βρούμε και αρνητές της θυσίας της ζωής τους για κάποιο ιδεώδες που δεν είχε για αυτούς αμοιβή χειροπιαστή, άγγιγμα σαρκικό.

Θα βρούμε ανεξίτηλα σημάδια, επίσης, διχασμού και διχόνοιας όπως και σημάδια πράξεων έμπνευσης και ομόνοιας προερχόμενα όχι μόνο από Έλληνες αλλά και από κάθε εθνότητας φιλέλληνες.

Τα 4 χαρακτηριστικά της ανδρείας, της αυτοθυσίας του διχασμού και της διχόνοιας είναι κοινά γνωρίσματα της ελληνικής φυλής όπως και μέλη αναπόσπαστα από την συμβολική σάρκα και υπόσταση του Έθνους ήταν οι ηγέτες και αγωνιστές της Επανάστασης του 1821.

Σίγουρα πάντοτε μπορούμε, βέβαια κατόπιν εορτής, να επερωτήσουμε και άτομα και πράξεις και γεγονότα και φαινόμενα. Με την ίδια όμως σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι φέτος στις 25 Μαρτίου 2021 υπάρχουν σαφέστατα μερικά επικίνδυνα σημάδια ΔΙΧΑΣΜΟΥ και ΔΙΧΟΝΟΙΑΣ στο εσωτερικό Εθνικό μέτωπο.

Υπάρχουν, δυστυχώς, οι συνεχιζόμενες πιέσεις από την γειτονική μας Τουρκία, και μαζί οι διαφαινόμενες μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις που προκλήθηκαν από την καταστροφική επέλαση της πανδημίας covid-19 στην Ελλάδα και Διεθνώς και η αστάθεια στη συνοχή της «δήθεν» Ευρωπαϊκής Ένωσης…

Είναι, όμως, παρήγορο το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα στην εποχή του άκρατου ατομικισμού, των επιδερμικών μας διαπροσωπικών σχέσεων και της έλλειψης οραμάτων και αφοσίωσης σε ιδεώδη δεν έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσά μας, εδώ στην Πατρίδα μας Ελλάδα, άνδρες γυναίκες και παιδιά που τρέχουν ΠΡΟΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ώρα που ολάκεροι λαοί εγκλωβισμένοι αρχικά στην ευδαιμονία και τώρα στην τραγική αποδιοργάνωση της παγκοσμιοποίησης και τη θανάσιμη επέλαση του ‘κορονοϊού’ αποφεύγουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η βίωση της Ελευθερίας...

Γονατίζοντας ταπεινά, με ευσέβεια και ευλάβεια, μπρος στις ιερές μνήμες επώνυμων ηγετών και αφανών αγωνιστών που υπάρχουν στο συλλογικό ελληνικό μας υποσυνείδητο τολμώ κλείνοντας να σας προτρέψω, να σας παρακαλέσω:

Την Πέμπτη 25η Μαρτίου 2021, Ελληνίδες, Έλληνες, Ελληνόπουλα σε κάθε χωριό και κάθε πόλη της Πατρίδας μας Ελλάδας να βγούμε στα μπαλκόνια και κρατώντας τη γαλανόλευκη να βροντοφωνάξουμε:

Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 - Ζήτω οι απανταχού της Γης Έλληνες και Φιλέλληνες!..


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ξεκινώ με μια ηθικά και δεοντολογικά απαραίτητη διευκρίνιση:

δεν με συνδέει κανενός είδους σχέση με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ούτε με την Φαρμακευτική εταιρεία AstraZeneca και δεν είχα ποτέ ούτε έχω τώρα στην κατοχή μου μετοχές της συγκεκριμένης εταιρείας.

Συνεχίζω ζητώντας την κατανόησή σας καθώς το σημερινό μου κείμενο ελπίζω να σας προβληματίσει και μέσα στο Σαββατοκύριακο να βρείτε λίγο ελεύθερο χρόνο για να αναρωτηθείτε εάν τελικά υπάρχουν «αναπάντητα ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις» και συνδέονται για πάλι με Φαρμακευτικούς κολοσσούς, με πολιτικούς, με ανθρώπινες ζωές, εμβόλια και επιχειρηματικά «κέρδη»….

Παρακολουθώ ανέκαθεν με προσοχή τα γεγονότα που αφορούν σε αυτό που ανέκαθεν η παγκόσμια κοινή γνώμη χαρακτήριζε «Τιτανομαχίες Φαρμακευτικών Κολοσσών» στην ανακάλυψη και διάθεση κάθε λογής φαρμάκων, ιδιαίτερα εμβολίων, που σώζουν (με το ευνόητο φυσικά κέρδος καθώς επιχειρήσεις, και όχι κοινωφελή ή ευαγή Ιδρύματα είναι οι φαρμακευτικές εταιρείες).

Επιπρόσθετα, όπως και εσείς φίλες και φίλοι αναγνώστες, παρακολουθώ με προσοχή τα όσα αναφέρονται σε δημοσιογραφικές περιγραφές και Κοινοβουλευτικές έρευνες στην πατρίδα μας, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Αμερική για «δοσοληψίες» πολιτικών με Φαρμακευτικές Εταιρείες…

Εδώ και πολλές εβδομάδες είχε γίνει αισθητή η ευνοϊκή θέση του Βερολίνου και των Βρυξελλών για το εμβόλιο κατά του covid-19 που παρήγαγαν από κοινού η Αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία Pfizer και η Γερμανική Bio-N-Tech.Το συγκεκριμένο εμβόλιο παρέχει εντυπωσιακά επίπεδα προστασίας (πάνω από το 90%) αλλά απαιτεί και εξειδικευμένες υποδομές για συντήρηση σε επίπεδα -72 βαθμών Κελσίου και λέγεται ότι έχει αρκετά «αρμυρή» τιμή που οι Βρυξέλλες μέχρι σήμερα ΔΕΝ έχουν επίσημα ανακοινώσει…

Αισθητή ήταν εδώ και πολλές εβδομάδες και η αντιπαράθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Βρετανό-Σουηδική Astra-Zeneca η οποία παρήγαγε το ομώνυμο εμβόλιο σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.Φτάσαμε στο σημείο ακόμη και ο Γάλλος Πρόεδρος κ Μακρόν να «κακολογεί» το εμβόλιο της Οξφόρδης-AstraZeneca δημοσίως αποτρέποντας τους άνω των 65 ετών να το χρησιμοποιήσουν.

Η αντιπαράθεση ΚΟΡΥΦΩΘΗΚΕ πριν λίγες μέρες καθώς 18 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμη και οι μεγάλες όπως η Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία σταμάτησαν τους εμβολιασμούς υπηκόων τους με το εμβόλιο της Οξφόρδης/Astra-Zeneca όταν υπήρξαν 18 περιστατικά (τα 5 στο Η.Β.) επιπλοκών με θρομβώσεις.

Δημιούργησε απορίες το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν συμπαρατάχθηκε με Βρυξέλλες-Βερολίνο…

Και ξαφνικά (όπως κάποιοι περιμέναμε) χθες το απόγευμα, Πέμπτη 18 Μαρτίου, 2021 σε επίσημη «Συνέντευξη Τύπου» ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων διαβεβαίωσε ότι το εμβόλιο Oxford -AstraZeneca είναι ασφαλές και αποτελεσματικό και ότι δεν συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θρομβώσεων, επαναλαμβάνοντας εκ νέου ότι «τα οφέλη υπερτερούν των όποιων πιθανών κινδύνων».

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (και στο πρώην μέλος την Μεγάλη Βρετανία) οι αρμόδιοι φορείς Ελέγχου και παροχής άδειας χρήσης έχουν εγκρίνει το εμβόλιο της Αμερικανό-Γερμανικής Pfizer/Bio-N-Tech, της Βρετανό-Σουηδικής Oxford-AstraZeneca και της Αμερικανικής Moderna.

Οι διορισμένοι «μανδαρίνοι» των Βρυξελλών, που αποφασίζουν για ΕΜΑΣ αλλά ΔΕΝ έχουν εκλεγεί από ΕΜΑΣ πότε θα ΘΥΜΗΘΟΥΝ τις προδιαγραφές της απαιτούμενης ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ και πότε θα ανακοινώσουν σε εμάς τους υπηκόους των 27 χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πόσο κοστίζει η δόση του καθενός των τριών εμβολίων που έχουν ήδη εγκριθεί και χορηγούνται;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ο γενεσιουργός πυρήνας, ο σπόρος, του σημερινού μου άρθρου προέκυψε πριν ένα χρόνο και πριν τα αυστηρά lockdown που επέβαλε η Κυβέρνηση τον Μάρτιο του 2020. Γεννήθηκε από τη συζήτηση που είχαμε στην παρέα μου (όλοι είμαστε συνταξιούχοι άνω των 65 αλλά κάτω των 85) με αφορμή την γοργά εξελισσόμενη διεθνώς και πολύ επικίνδυνη ιδιαίτερα για άτομα της τρίτης ηλικίας πανδημία του covid-19.

Οι συζητήσεις μας συνεχίστηκαν με τηλεφωνικές επαφές και οι ανταλλαγές απόψεων επικεντρωνόταν και με σοβαρότητα και με χιούμορ στην «καχύποπτη» υπόθεση ότι κάποιοι θέλουν «να μας ξεκάνουνε» με την πανδημία που ταλανίζει δραματικά ολάκερη την Υφήλιο για να γλυτώσουν τα Κοινωνικά Ταμεία των Κρατών τις συντάξεις μας!..

Ξεπερνώ με μπόλικο καλοπροαίρετο χιούμορ τα σχετικά με τις υποψίες, προφανώς δικαιολογημένες από τα στατιστικά στοιχεία, για την επικινδυνότητα της «τρίτης ηλικίας» αλλά οφείλω να υπογραμμίσω τον παράγοντα «υποκείμενα νοσήματα».

Στους 12 μήνες που πέρασαν από τον Μάρτιο του 2020 μέχρι σήμερα χάσαμε στην Πατρίδα μας περίπου 7.140 άτομα κυρίως της δικής μου γενιάς με μικρό αριθμό θυμάτων μικρότερων ηλικιών. Στο ίδιο 12μηνο διεθνώς χάθηκαν περίπου 2.662.000 συνάνθρωποί μας τρίτης ηλικίας με υποκείμενα νοσήματα.

Οφείλω όμως να υπογραμμίσω ότι τους 12 τελευταίους μήνες, όπως κάθε χρόνο, πέθαναν από διάφορες αιτίες στην Ελλάδα περίπου 120.000 συνάνθρωποί μας και διεθνώς περισσότεροι από 56.000.000.

https://coronavirus.jhu.edu/map.html

Σήμερα θα σκιαγραφήσω τα ψυχό-κοινωνικά δεδομένα της «τρίτης ηλικίας» χρησιμοποιώντας για το θέμα μαζί με προσωπικές εμπειρίες και πηγές της πολύ πλούσιας σε αποθέματα εμπειρικών μελετών και θεωρητικών απόψεων βιβλιογραφία των επιστημών συμπεριφοράς.

Η έβδομη δεκαετία της ζωής, τα 60 χρόνια μας, ταυτίζεται ουσιαστικά και τυπικά με την απαρχή της καθοδικής πορείας του ατόμου καθώς εμφανίζεται μια πληθώρα προβλημάτων που καθιστούν την τρίτη, την κατά επίφαση και «χρυσή» ηλικία, ως την πλέον δύσκολη, ίσως, περίοδο τη ζωής μας.

Κυρίαρχη θέση στους προβληματισμούς του ατόμου κατέχουν τα γενικά και ειδικά προβλήματα υγείας που ο καθένας και η καθεμιά αντιμετωπίζουμε. Για μερικούς τα προβλήματα αυτά παρουσιάζουν ενοχλητική, φορές-φορές βασανιστική ένταση ενώ σε όλους επέρχεται βαθμιαία η γενική απώλεια δυνάμεων και η εξασθένιση της αντίστασης του οργανισμού σε μολύνσεις και ιώσεις.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 (το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελεί ήδη παρελθόν για την ΕΕ από τον Ιανουάριο του 2019) αριθμεί περίπου 450 εκατομμύρια κατοίκους. Σε αυτό το πληθυσμιακό σύνολο των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 20.3%, δηλαδή ένας στους πέντε κατοίκους, είναι άνδρες και γυναίκες με ηλικίες άνω των 65 ετών.

Με μια γρήγορη ματιά διαπιστώνουμε ότι στα άτομα της τρίτης ηλικίας (άνω των 65 ετών) η Ιταλία κατέχει την πρώτη θέση με ποσοστό 22.8% (με πληθυσμό 60.5 περίπου εκατ.), στη δεύτερη βρίσκεται η Πατρίδα μας Ελλάδα με 22.5%, (με πληθυσμό 10,5 εκατ.), στην Τρίτη θέση η Πορτογαλία με 21.8%, (με πληθυσμό 10,2 εκατ.) στην ίδια θέση και η Φινλανδία με 21.8% (και πληθυσμό 5.5 εκατ.), στην τέταρτη θέση η Γερμανία με 21.5% (και πληθυσμό 83.8 εκατ.) και στην Πέμπτη θέση η Βουλγαρία με 21.3%. (με πληθυσμό 7 εκατ.).

Καλώ την προσοχή σας στο σχετικό άρθρο της Eurostat (όσοι θέλουν μπορούν να μελετήσουν περισσότερο το μακροσκελές άρθρο χρησιμοποιώντας τον παρακάτω σύνδεσμο)

https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Population_structure_and_ageing

Σήμερα στην Ευρώπη των 27 ελάχιστα μεγαλύτερος από τα 3 άτομα είναι ο αριθμός των εργαζομένων που καλούνται να στηρίζουν τις συντάξεις των ατόμων άνω των 65.

Με απλά λόγια μεγαλώνει ο αριθμός των συνταξιούχων ενώ ταυτόχρονα συρρικνώνεται ο αριθμός και τα εισοδήματα των οικονομικά ενεργών πολιτών-κατοίκων της Ευρωπαϊκή Ένωσης.

Αυτή η πραγματικότητα σίγουρα εγκυμονεί μελλοντικούς κινδύνους που, βέβαια, δεν μπορεί να διαχειρισθεί η δική μου παρέα ή άλλες παρόμοιες παρέες στους 27 της Ε.Ε.

Στο σημείο αυτό πιστεύω ότι ίσως θα ήταν χρήσιμο να επικαλεστώ εκείνη την ανώνυμη αλλά εντυπωσιακά σοφή παρατήρηση που προσδιορίζει ότι εμείς οι άνθρωποι «χαλνάμε την υγεία μας στη νιότη προσπαθώντας να απολαύσουμε τη ζωή και να αποκτήσουμε οικονομικά αγαθά που θα χρειαστεί να ξοδέψουμε στα ‘γεράματα’ για να ξαναβρούμε την…υγεία μας!»

Πέρα από τα γενικότερα θέματα του βιολογικού μας προβληματισμού στην έβδομη δεκαετία της ζωής μας, με τα 65 περίπου χρόνια ερχόταν πριν μας έρθουν τα Μνημόνια και η Τρόικα (τώρα τους λέμε θεσμούς), για την συντριπτική πλειοψηφία των μελών κάθε σύγχρονης αστικό-βιομηχανικής κοινωνίας και η υποχρεωτική συνταξιοδότηση από την υπηρεσία, τον οργανισμό ή την επιχείρηση όπου ίσως είχαμε αναλώσει μια ολάκερη ζωή.

Στην φάση αυτή, στο δύσκολο αυτό πέρασμα της ζωής ξαφνικά το άτομο βρίσκεται αντιμέτωπο με τη νέα πραγματικότητα του ψυχό-κοινωνικό-οικονομικού και επαγγελματικού του παροπλισμού και έχει τώρα πιά στη διάθεσή του αυτό που μοιάζει με αμέτρητες ώρες ελεύθερου χρόνου! Όπως διατείνεται και το λιγότερο δραστήριο μέλος της δικής μου παρέας «Να τις κάνουμε τι;» θέτοντας το ερώτημα «μάς προετοίμασαν για αυτή την εποχή της ζωής μας;»

Πέρα από τα προβλήματα σωματικής υγείας και αποκοπής από την ενεργό συμμετοχή στο επάγγελμα ή την απασχόληση το άτομο της τρίτης ηλικίας έχει να αντιμετωπίσει και μια σειρά ψυχολογικών προβλημάτων ανάμεσα στα οποία δεν αποτελεί το λιγότερο σημαντικό και ο θάνατος του ή της συντρόφου του.

Η «τρίτη ηλικία» χαρακτηρίζεται από μια βαθμιαία αλλά σίγουρη άμβλυνση του συναισθηματικού ρεπερτορίου κάθε ατόμου ενώ παράλληλα παρατηρούμε και μια πεισματική σχεδόν αντιμετώπιση καταστάσεων και συνανθρώπων που συνοδεύεται και από έντονη ευερεθιστότητα.

Σίγουρα η τρίτη, «η χρυσή» ηλικία δεν είναι εύκολη καθώς ο καθένας και η καθεμιά μας αντιμετωπίζουμε πιά και το αναπόφευκτο, για κάθε ζωντανό οργανισμό αλλά μοναδικά συνειδητοποιημένο από το ανθρώπινο γένος, φάσμα του τέλους της ζωής, του θανάτου.

Και όμως!

Η βαθμιαία απώλεια σωματικών, διανοητικών και ψυχικών ικανοτήτων και η αποκοπή από την επαγγελματική και οικονομική δραστηριότητα μαζί με την άμβλυνση των διαπροσωπικών και ευρύτερων κοινωνικών μας σχέσεων δεν συνιστούν οπωσδήποτε την τελεσίδική καταδίκη του ατόμου σε περιθωριοποίηση.

Άτομα της «τρίτης ηλικίας» είτε ζουν ακόμη στο δικό τους διαμέρισμα ή σε κάποιο εξειδικευμένο ίδρυμα αναπτύσσοντας νέες δραστηριότητες και νέες γνωριμίες, νέα ενδιαφέροντα για τη ζωή συνεπικουρούμενα από τις προόδους των βίο-ιατρικών και ψυχοκοινωνικών επιστημών απαλύνουν τα προβλήματα και διανοίγουν νέους ορίζοντες δημιουργικής ύπαρξης ακόμη και στην περίοδο που είναι το λυκόφως της εφήμερης ζωής μας…

Ο τρόπος που επιλέγουμε να βιώσουμε την «χρυσή» ηλικία συνιστά το δυνατό χαστούκι στην εφημερότητα του ανθρώπινου γένους, στον αναπόφευκτα επερχόμενο θάνατο!…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ο τίτλος παραπέμπει στη γνωστή αγγλική «ευχή», αγνώστου πατρότητας, λέγεται ότι έχει Κινεζικές ρίζες, που υποκρύπτει στοιχεία κακής πρόθεσης (σχεδόν «κατάρας») καθώς οι «ενδιαφέρουσες» εποχές χαρακτηρίζονται από αστάθεια, προκλήσεις, απαγορεύσεις, κινδύνους, ανάγκη κατοχής δεξιοτήτων για την επιτυχή διαχείριση κρίσεων…

«Είθε να ζήσεις σε ενδιαφέρουσες εποχές!..»

Δευτέρα έχουμε και ενώνω τις ευχές μου με εκατομμύρια Ελλήνων που ελπίζουν η εβδομάδα που ξεκινά σήμερα να είναι η τελευταία των αυστηρών απαγορεύσεων αν και οι λιγότερο αισιόδοξοι προβλέπουν συνέχιση περιορισμών και κάποιοι υπαινίσσονται ότι φέτος ίσως γιορτάσουμε την 200η επέτειο της έναρξης του αγώνα για τη Εθνική μας Λευτεριά «φυλακισμένοι» στα διαμερίσματά μας…

8 Μαρτίου σήμερα και γιορτάζουμε επισήμως από το 1977, κατόπιν της σχετικής απόφασης της Ολομέλειας του Ο.Η.Ε., την «Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας» ή την «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας» τιμώντας τους αγώνες των γυναικών για ισότητα και δικαίωμα ψήφου που ξεκίνησαν στις αρχές του 20ου αιώνα.

8 Μαρτίου και πιστεύω ότι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ Τσίπρας θα θυμηθεί ξανά την 8η Μαρτίου 2016 όταν πήγε στη Σμύρνη για να συμμετάσχει στην τελετή ανακήρυξής του σε «Επίτιμο Διδάκτορα της Πολιτικής Οικονομίας» του Οικονομικού Πανεπιστήμιου Σμύρνης.

Διεθνώς το Ακαδημαϊκό τελετουργικό απονομής του «τιμητικού τίτλου διδάκτορα» περιλαμβάνει την ανάγνωση της αιτιολογίας της απόφασης απονομής του τίτλου από το αρμόδιο τμήμα του Πανεπιστημίου, την επίδοση τηβέννου και ειδικού παπύρου στο τιμώμενο πρόσωπο το οποίο, κατά κανόνα, κάνει μια δημόσια ομιλία στα μέλη του ακροατηρίου που το τιμούν με την παρουσία τους.

Ομολογώ ότι και εγώ όπως και πολλοί συνάδελφοι «ξαφνιαστήκαμε» με τη φωτογραφία του τότε Πρωθυπουργού μας φορώντας κοστούμι χωρίς γραβάτα και χωρίς τήβεννο να κρατά χαμογελαστός τον σχετικό πάπυρο του τίτλου που του απένειμε το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Σμύρνης πλαισιωμένος από 3 μέλη της Διοίκησης του Πανεπιστημίου που φορούσαν τις προβλεπόμενες τηβέννους.

Η έλλειψη γραβάτας είναι, ως γνωστόν, το καθιερωμένο ενδυματολογικό στυλ δημοσίων εμφανίσεων του κ Τσίπρα και είναι, σαφέστατα, αναφαίρετο δικαίωμά του.

Το δικό μου και άλλων καθηγητών ΑΕΙ «ξάφνιασμά» απαντήθηκε έμμεσααπό το Δελτίο Τύπου που έθεσε σε διεθνή κυκλοφορία το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Σμύρνης την επόμενη ημέρα 9, Μαρτίου 2016 στο οποίο επισυνάπτονται 4 φωτογραφίες. Υπάρχει μία που δείχνει τον κ Τσίπρα να δέχεται με χαμόγελο την τήβεννο που το προσφέρουν οι 3 εκπρόσωποι του Πανεπιστημίου Σμύρνης.

Πρωτοτυπώντας για μια ακόμη φορά ο κ Τσίπρας δεν την φόρεσε παραβλέποντας ΕΝΑ από τα 3 στοιχεία του τελετουργικού αποδοχής του τιμητικού τίτλου του Διδάκτορα…

https://oia.ieu.edu.tr/en/news/type/read/id/4220

Στις 9 Μαρτίου 2016 ο τότε Αρχηγός της Α.Α. κ Μητσοτάκης δημοσίευσε ένα σαφώς ειρωνικό «τιτίβισμα» (iefimerida το χαρακτήρισε «φαρμακερό») στο προσωπικό του twitter ασκώντας κριτική στον «πολέμιο» των Ιδιωτικών Κολλεγίων κ Τσίπρα που δέχτηκε τιμητικό διδακτορικό από το Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο της Σμύρνης. Την ίδια μέρα το ελληνικό twitter «πήρε φωτιά».

https://www.iefimerida.gr/news/255524/mitsotakis-giati-o-tsipras-den-tha-anagoreyotan-pote-epitimos-didaktor-stin-ellada

https://www.skai.gr/news/greece/mitsotakis-sto-twitter-o-aleksis-tsipras-den-tha-ginotan-pote-epitim

https://omadaalithias.gr/story/tsipras-didaktoras

Η αναφορά του κ Μητσοτάκη σε «Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Σμύρνης» ελέγχεταικαθώς το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Σμύρνης δηλώνει στην ταυτότητά του ότι είναι «Ιδιωτικό Πανεπιστημιακό Ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα» που συστάθηκε το 2001 από τοΟικονομικό Επιμελητήριο Σμύρνης και ελέγχεται από πολυμελές «Διοικητικό Συμβούλιο» ή «Συμβούλιο Θεματοφυλάκων» (BoardofTrustees).

Ίδια ακριβώς είναι και η ταυτότητα των δύο κορυφαίων διεθνώς Αμερικανικών Πανεπιστημίων από τα οποία ο σημερινός Πρωθυπουργός πήρε, μετά από την προβλεπόμενη φοίτηση, το πτυχίο, το μεταπτυχιακό Μάστερ και το διδακτορικό του, δηλαδή από το Harvard της Μασαχουσέτης και το Stanford της Καλιφόρνια («Privatenotfor-profitUniversitiesGovernedbyBoardsofTrustees»).

https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_Harvard_University

https://en.wikipedia.org/wiki/Stanford_University

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο Αμερικανικά Κολλέγια στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη που λειτουργούν ως Ιδιωτικά, μη-κερδοσκοπικά Ιδρύματα. Εάν δεν κάνω λάθος τα υπόλοιπα Κολλέγια που ξεκίνησαν πριν μερικές δεκαετίες ως Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (Κ.Ε.Σ.) είναι ΙΔΙΟΚΤΗΤΑ και με τον σχετικό Νόμο του 2008 της Κυβέρνησης του κ Καραμανλή αναγνωρίσθηκαν ως Κολλέγια «πάροχοι μεταλυκειακής εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ελλάδα. Οι βεβαιώσεις, τα πιστοποιητικά σπουδών ή οποιασδήποτε άλλης ονομασίας βεβαίωση που χορηγούν τα Κολλέγια δεν είναι ισότιμα με τους τίτλους που χορηγούνται στο πλαίσιο του ελληνικού συστήματος τυπικής εκπαίδευσης, όπως Πανεπιστήμια, Τ.Ε.Ι. και Ι.Ε.Κ.».

Ν.3696/2008 - ΦΕΚ 177/Α/25-8-2008

https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6964779/idioktites-kolegion-eyropaiki-enosi-a-la-carte-den-noeitai

Επιτρέψτε σε αυτό το σημείο φίλοι αναγνώστες του blog την απόδρασή μου από τα ακαδημαϊκά για να ρίξω μια γρήγορη αλλά επώδυνη ματιά στα θέματα Δημόσιας Υγείας εποχή covid-19.

Στην Πατρίδα μας σε λίγες μέρες από σήμερα, την 12η Μαρτίου, 2021 θα έχουμε την τραγική επέτειο της καταγραφής του πρώτου θύματος από την πανδημία του covid-19 που μας έχει βασανίσει αλύπητα από τον Μάρτιο του 2020.

Τους τελευταίους 12 μήνες θρηνήσαμε στην Ελλάδα 6,758θύματα εξαιτίας επιβαρύνσεων σε υποκείμενα νοσήματα που επιδεινώθηκαν από τον κορονοιό ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα πέθαναν περισσότεροι από 120,000 Έλληνες από διάφορες αιτίες.

Στους 12 τελευταίους μήνες διεθνώς έχασαν τη ζωή τους από επιπλοκές του covid-19 περίπου 2,560,000 συνάνθρωποί μας ενώ πέθαναν, όπως σχεδόν κάθε χρόνο, περισσότερα από 56,000,000 άτομα .

Τελικά τον τελευταίο χρόνο ζούμε «ενδιαφέρουσες» εποχές στην Ελλάδα και διεθνώς:

Διαπιστώνεται ότι γονάτισαν οι Εθνικές και η Παγκόσμια Οικονομία εξαιτίας των απαγορεύσεων που εφαρμόστηκαν για να αναχαιτισθεί η πανδημία,

Ακυρώθηκαν και αναβλήθηκαν τεράστιοι αριθμοί απαραίτητων χειρουργικών επεμβάσεων καθώς τα ΕΣΥ σε κάθε χώρα λύγισαν από την πίεση της ανάγκης διαχείρισης ασθενών με κορονοιό,

Δεν έγιναν οι απαραίτητες θεραπείες σε ήδη πάσχοντα από σοβαρά νοσήματα (καρκίνους, καρδιοπάθειες, κλπ.)

Δεν έγιναν και μυριάδες των απαραίτητων διαγνωστικών τεστ.

Τους τελευταίους 12 μήνες στην Ελλάδα όπως και διεθνώς:

Ανεστάλη η πρόσωπο-με-πρόσωπο παροχή Εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα,

Έκλεισαν λιανεμπόριο, γραφεία επιχειρήσεων και εργοστάσια,

Έκλεισαν και οι χώροι λατρείας όλων των θρησκειών,

Έκλεισαν θέατρα, σινεμά, γήπεδα, νυχτερινά κέντρα, κομμωτήρια, κουρεία, γυμναστήρια,

Έκλεισαν οι επιχειρήσεις εστίασης και ξενοδοχεία υποδοχής,

Απαγορεύθηκα οι κοινωνικές επαφές και η ελεύθερη διακίνηση ατόμων και οικογενειών,

Τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και υποχρεώθηκαν σε «εργασία από το σπίτι» εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι.

Εδώ και μερικές εβδομάδες μιλάμε για εμβόλια που θα μας σώσουν, κάποιοι κάνουν λόγο για λαθεμένες στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης στις περισσότερες χώρες της Δύσης και μερικοί κάνουν λόγο πλέον για μια πρωτόγνωρη μορφή «Υγειονομικού» Εθνικισμού…

Τις επιπτώσεις στα οικονομικά ατόμων και οικογενειών, επιχειρήσεων και Κρατών και μαζί τις επιπτώσεις στα γενικότερα θέματα οργανικής και στα θέματα ψυχικής υγείας που θα βιώσουμε στην Ελλάδα και διεθνώς κανείς δεν τολμά να κάνει κάποιες προβλέψεις.

Τελικά ζούμε σε πολύ «ενδιαφέρουσες» εποχές και κανείς δεν προσδιόρισε «πόθεν η ευχή»…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου