Articles by "Σαουδική Αραβία"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σαουδική Αραβία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Zero Hedge, 5-5-21
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Πολλαπλές διεθνείς πληροφορίες ανέφεραν χθες ότι ο ισχυρός επικεφαλής της Σαουδικής μυστικής υπηρεσίας μετέβη στην Δαμασκό την Δευτέρα για να συναντηθεί με τον Σύρο ομόλογό του σε κίνηση που ερμηνεύεται ως σημαντικό βήμα προόδου προς την ύφεση. Οι δυο χώρες είχαν διακόψει τις σχέσεις τους με την αρχή του πολέμου, το 2011, ιδίως όταν κατέστη σαφές ότι οι Σαουδάραβες αποτελούσαν το βασικό στοιχείο της Δυτικό-συμμαχικής επιχείρησης για την ανατροπή του καθεστώτος στην Συρία, μέσω συγκαλυμμένης υποστήριξης, και με αποστολές οπλισμού, σε στασιαστές και Τζιχαντιστές εναντίον του προέδρου ΄Ασαντ.

Ο στρατηγός Χαλίντ Χιουμαϊντάν, επικεφαλής του Διευθυντηρίου Μυστικών Υπηρεσιών της Σαουδικής Αραβίας, ηγείται αντιπροσωπείας, η οποία έγινε δεκτή από κυβερνητικούς αξιωματούχους στην Δαμασκό. Σύμφωνα με την Γκάρντιαν η Σαουδική Αραβία ετοιμάζεται για μιαν « αποκατάσταση φυσιολογικών σχέσεων», που αναμένεται να συμβεί με την λήξη της μουσουλμανικής εορτής του Ραμαντάν, την προσεχή εβδομάδα.

Κεντρική Δαμασκός

Η Γκάρντιαν επικαλείται ανώνυμη Σαουδική πηγή να δηλώνει «σχεδιαζόταν εδώ και καιρό, αλλά τίποτα δεν εκινείτον». Εξήγησε ότι «Τα γεγονότα αλλάζουν στην περιοχή και αυτό δημιούργησε ένα άνοιγμα.»

«Ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Σαουδαραβίας και η αντιπροσωπεία έγιναν δεκτοί από τον στρατηγό Αλή Μαμλούκ της Συρίας, αρχιτέκτονα της εξόρμησης για την συντριβή της εξέγερσης στις αρχές της εκδήλωσής της και σημαντικώτερο συνομιλητή των ρωσικών δυνάμεων, οι οποίες ανέλαβαν σημαντικό ρόλο στην σύρραξη από τον Σεπτέμβριο 2015. Οι Σαουδάραβες έκλεισαν την πρεσβεία τους στην Δαμασκό το 2012 και απέλασαν τον Σύρο πρεσβευτή από την Ριάντ.

Η είδηση της επαναπροσέγγισης θα συμβάλει να ανακουφίσει την πίεση στην Δαμασκό, που αγωνίζεται αγωνιωδώς να τα φέρει βόλτα οικονομικά, εν μέσω βαρέων και ευρείας κλίμακας αμερικανικών κυρώσεων, άκρατου πληθωρισμού, μιας αμερικανικής κατοχής στα βορειοανατολικά, που την έχει στερήσει από πολύτιμες εσωτερικές ενεργειακές πηγές και μιας αυξανόμενης έλλειψης βασικών εισαγωγών και τροφίμων για τον πληθυσμό της.

Η τωρινή εξέλιξη έρχεται επίσης μαζί με σημαντικές φήμες περί εμμέσων επαφών Σαουδαράβων και Ιρανών για την χαλάρωση της έντασης στις σχέσεις τους και την αποκλιμάκωση των πολέμων δι’ αντιπροσώπων σε χώρες όπως η Υεμένη και το Ιράκ.

Ενδιαφέρον είναι ότι η Γκάρντιαν και άλλα συμβατικά Δυτικά ΜΜΕ παραδέχονται τώρα απροσχημάτιστα τον πόλεμο μέσω εντολοδόχων και τον ανατρεπτικό κυβερνήσεων χαρακτήρα αυτών των πολέμων- τους οποίους επί πολλά χρόνια χαρακτήριζαν ως «λαϊκές εξεγέρσεις» που προέκυψαν από την Αραβικήγ ΄Ανοιξη.

Η εφημερίδα, καθυστερημένα πλέον, γράφει τώρα ότι « πριν δυο χρόνια η Σαουδική Αραβία έπαιζε κεντρικό ρόλο σε ένα σχέδιο ανατροπής του ΄Ασαντ, εξοπλίζοντας εχθρικές σε αυτόν δυνάμεις κοντά στην Δαμασκό και ενθαρρύνοντας λιποταξίες προς την γειτονική Ιορδανία, από όπου η Σαουδική ηγεσία περίμενε από τον Ομπάμα να εξαπολύσει επίθεση μισθοφόρων των ΗΠΑ για την κατάληψη της συριακής πρωτεύουσας.

Ο Άσαντ βγήκε νικητής, κάτι που ήταν εγγυημένο μετά την επέμβαση της Ρωσίας το 2015 σε υποστήριξη των κυβερνητικών δυνάμεων, παρά το γεγονός ότι μέγα μέρος της χώρας έχει ερειπωθεί και η οικονομία τώρα πνίγεται στον βρόχο των κυρώσεων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Τα πρώτα θερμά επεισόδια ενός πολέμου που όλοι φοβόντουσαν, είναι πλέον γεγονός. Η απόφαση της Σαουδικής Αραβίας να ρίξει στην αγορά μεγάλες ποσότητες πετρελαίου σε χαμηλότερες τιμές οδήγησε τον «μαύρο χρυσό» στη μεγαλύτερη ελεύθερη πτώση που έχει γνωρίσει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, στον πρώτο πόλεμο του Περσικού Κόλπου.

Αφορμή αποτέλεσε η ανακοίνωση της Ρωσίας ότι δεν θα ακολουθήσει την απόφαση άλλων πετρελαιοπαραγωγών κρατών του ΟΠΕΚ (Οργανισμός Εξαγωγών Πετρελαιοπαραγωγών Χωρών) - ουσιαστικά μια πρόταση της Σαουδικής Αραβίας - για μείωση της παραγωγής, με την οποία θα διατηρούνταν η τιμή του μαύρου χρυσού σε υψηλά επίπεδα.

Θέλοντας να εδραιώσει την πολιτική κυριαρχία της στο εσωτερικό του ΟΠΕΚ και την οικονομική κυριαρχία της στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου, η Σαουδική Αραβία αποφάσισε, λοιπόν, να «πνίξει» προσωρινά τον κόσμο στο φθηνό πετρέλαιο. Με τον τρόπο αυτό ήλπιζε να αρπάξει ένα σημαντικό μερίδιο αγοράς από τη Μόσχα και έτσι να μπορεί να καθορίζει ελεύθερα την τιμή σε βάθος χρόνου.

Σηκώνοντας, όμως, το γάντι της «μονομαχίας», η Ρωσία ακύρωσε αυτό τον σχεδιασμό και έφερε το Ριάντ αντιμέτωπο με τις ευθύνες του: ή θα κλιμάκωνε περαιτέρω έναν ενεργειακό πόλεμο με απρόβλεπτες συνέπειες για το ίδιο και την παγκόσμια οικονομία, ή θα κατέληγε να οδηγηθεί το ίδιο στη συνθηκολόγηση.

Με μια πρώτη (απλουστευτική) ματιά, η αμερικανική κυβέρνηση θα είχε κάθε λόγο να στηρίζει τη σαρωτική πτώση των τιμών που προωθεί η Σαουδική Αραβία σε αυτόν τον πετρελαϊκό πόλεμο. Καταρχάς, σε μια κρίσιμη πολιτική στιγμή, με το βλέμμα όλων στραμμένο στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, ο Τραμπ θα προσέφερε στους ψηφοφόρους του τις χαμηλές τιμές που υπόσχεται σε κάθε προεκλογική εκστρατεία. Κατά δεύτερον, η διατήρηση χαμηλών τιμών θα έχει καταστροφικές συνέπειες για διεθνείς αντιπάλους της Ουάσιγκτον, όπως το Ιράν και η Βενεζουέλα, που εξαρτώνται από το πετρέλαιο για να επιβιώσουν από τις καταστροφικές κυρώσεις που τους έχει επιβάλλει η υπερδύναμη. Όπως μου εξηγούσε παλαιότερα η οικονομολόγος Πασκουαλίνα Κούρτσιο, από τη Βενεζουέλα, η Σαουδική Αραβία έχει λειτουργήσει αρκετές φορές στο παρελθόν σαν ένα εργαλείο, με το οποίο η Ουάσιγκτον ρίχνει την τιμή του πετρελαίου σε κρίσιμες πολιτικές περιόδους, προκειμένου να προκαλέσει πολιτική αναταραχή και, τελικά, ανατροπή καθεστώτων σε πετρελαιοπαραγωγά κράτη.

Αν προσθέσει κανείς σε αυτή την εικόνα και τη μεγάλη μάχη απέναντι στη Ρωσία για την κυριαρχία στο εσωτερικό του ΟΠΕΚ, η Ουάσιγκτον έχει κάθε λόγο να στηρίξει τον πετρελαϊκό πόλεμο της Σαουδικής Αραβίας.

Σωστά; Όχι ακριβώς.

Καταρχήν, η ραγδαία μείωση της τιμής του «μαύρου χρυσού» μπορεί να δώσει τη χαριστική βολή σε δεκάδες αμερικανικές επιχειρήσεις shale (το λεγόμενο μη συμβατικό πετρέλαιο που παράγεται από θραύσματα πετρωμάτων σχιστολιθικού πετρελαίου). Οι shale companies, οι οποίες μπορούν να επιβιώσουν μόνο με αρκετά υψηλές τιμές πετρελαίου, δίνουν μια χαμένη μάχη με το χρόνο, καθώς η δραστηριότητά τους, εκτός από την τρομακτική καταστροφή που προκαλεί στο περιβάλλον, είναι ζημιογόνος με τους σημερινούς όρους της αγοράς. Οι περισσότερες επιβιώνουν χάρη σε μια φούσκα επισφαλών χρηματοδοτήσεων, η οποία μπορεί να καταρρεύσει ανά πάσα στιγμή με σημαντικές συνέπειες για το σύνολο της αμερικανικής οικονομίας και την ισχύ του δολαρίου.

Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα, από μια παρατεταμένη μείωση της τιμής του πετρελαίου, είναι ότι μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση την ίδια τη Σαουδική Αραβία. Παρά τις διαβεβαιώσεις για την ευμάρεια του βασιλείου, ο οίκος των Σαούντ έχει φλερτάρει αρκετές φορές, τα τελευταία χρόνια, με τον κίνδυνο μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης, που θα μπορούσε να προκαλέσει και πολιτικό χάος. Η ριζοσπαστικοποίηση μεγάλων τμημάτων της νεολαίας, που είδαμε από την εποχή της 11ης Σεπτεμβρίου, ήταν πάντα αποτέλεσμα οικονομικών διακυμάνσεων που δεν επέτρεπαν στο βασίλειο να προσφέρει το κοινωνικό συμβόλαιο που υποσχόταν στους πολίτες του.

Ορισμένοι αναλυτές, μάλιστα, επισημαίνουν ότι ο πρόσφατος ενεργειακός πόλεμος και η οικονομική ανησυχία ίσως συνδέονται με τη σύλληψη περίπου 20 μελών της βασιλικής οικογένειας που φέρονται να συνωμοτούσαν εναντίον του Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Αν και οι λεπτομέρειες παραμένουν συγκεχυμένες, η πολιτική αναταραχή στη Σαουδική Αραβία είναι σχεδόν πάντα συνυφασμένη με περιόδους οικονομικής δυσπραγίας.

Αν στηρίξει, λοιπόν, τον πετρελαϊκό πόλεμο του Ριάντ, ο Τραμπ κινδυνεύει να πυροβολήσει τα πόδια του τόσο στο εσωτερικό, καταστρέφοντας ένα κλάδο της αμερικανικής οικονομίας, αλλά και σε διεθνές επίπεδο βλέποντας τον βασικό χωροφύλακα της Ουάσιγκτον να αποσταθεροποιείται.

Με την παγκόσμια οικονομία να μπαίνει σε μια περίοδο παρατεταμένης οικονομικής κρίσης (έχοντας σαν πυροκροτητή, αλλά όχι πραγματική αιτία τον κορονοϊό) η Σαουδική Αραβία έρχεται να ρίξει πετρέλαιο στη φωτιά. Το ερώτημα είναι αν θα προλάβει να κάψει τους αντιπάλους της ή θα αυτοπυρποληθεί...


πηγή
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου