Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Το Ερώτημα Εάν οι Ρώσοι Κατέρριψαν τους Τόμαχωκ Και η Σημασία της απάντησης


by Jonathan Roth of RiskHedge, 22-4-2017
Μετάφραση.Μ. Στυλιανού

Σε μια αποκλειστική βίντεο-συνέντευξη στο RiskHedge, ένας παλαιός γεωπολιτικός εμπειρογνώμων δηλώνει πως  στις ΗΠΑ κυκλοφορεί ευρύτατα μια εναλλακτική εξιστόρηση της αμερικανικής πυραυλικής επίθεσης της 7 Απριλίου στην αεροπορική βάση Σαϋράτ της Συρίας, σε αντίποινα της υποτιθέμενης χρήσης αερίου Σαρίν από το καθεστώς εναντίον του λαού της Συρίας.
«Δεν έπεσαν όλοι οι πύραυλοι στον στόχο», δηλώνει ο Δρ. Θέοντορ Κάρασικ, ανώτερος σύμβουλος στη Gulf State Analytics. «Οι πύραυλοι υποτίθεται πως ήταν 60. ΄Ενας έπαθε βλάβη σε ένα από τα σκάφη. 36 έφθασαν στον στόχο (*), οι υπόλοιποι όχι. Και εγείρεται το ερώτημα που επήγαν;»
Ο Δρ. Κάρασικ, τέως ανώτερος πολιτικός επιστήμων της Ομάδας Διεθνούς Πολιτικής και Ασφαλείας της RΑΝD Corporation (*),πέρασε την τελευταία δεκαετία τη Μέση Ανατολή και διαθέτει ευρύτατο δίκτυο στην περιοχή.
«Οι απόντες πύραυλοι είτε καταρρίφθηκαν από συστοιχία S-300, ή περιήλθαν σε ρωσικό ηλεκτρονικό έλεγχο και ρίφθηκαν στη θάλασσα.», εξηγεί ο Δρ. Κάρασικ. «Τώρα αυτή η εναλλακτική θεωρία σημαίνει ότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία έχουν ήδη συγκρουστεί αν θέλετε –τεχνικά- με την χρήση των πυραύλων Τόμαχωκ που αποκρούστηκαν και τέθηκαν υπό ρωσικό έλεγχο.»
Εάν αυτό αληθεύει, σημαίνει ότι οι ΗΠΑ και η Ρωσία είχαν μιαν άμεση στρατιωτική σύγκρουση για πρώτη φορά σε δεκαετίες.
«Αυτό είναι πολύ σημαντικό», λέγει ο Δρ. Κάρασικ, «επειδή εξεικονίζει ότι είχαμε την πρώτη μας αναμέτρηση με τους Ρώσους και τούτο δημιουργεί προηγούμενο για εν δυνάμει μελλοντικές συγκρούσεις μεταξύ της Ουάσιγκτων και της Ρωσίας στο μέτωπο της Συρίας.»
Επιπλέον, η κατ’ αρχήν αιτιολογία την πυραυλικής επίθεσης – βομβαρδισμός με αέριο Σαρίν του λαού της Συρίας από τον Μπάσαρ Αλ- ΄Ασαντ- μπορεί να βασίζεται σε σφάλμα των μυστικών υπηρεσιών.
«Προφανώς η ίδια η επίθεση έγινε σε μια βιομηχανική περιοχή όπου είναι αποθηκευμένα πολλά τοξικά χημικά», είπε ο Δρ. Κάρασικ. «Η επίθεση σ’ αυτό τον χώρο δημιούργησε ένα δηλητηριώδες νέφος, σαφώς ικανό να σκοτώσει και να τραυματίσει εκατοντάδες. Το ζήτημα εδώ  είναι πως, σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση που έχουμε ελευθέρωση βιομηχανικών αερίων, δεν υπάρχει κανενός είδους σχέση με επίθεση τύπου Σαρίν.»
Ο Δρ. Κάρασικ δηλώνει πως το σαρίν είναι ένα άοσμο αέριο, ενώ τα θύματα παραπονούνταν για μια έντονη μυρουδιά. Εξηγεί επίσης ότι το ιατρικό προσωπικό των πρώτων βοηθειών δεν φορούσε γάντια και μάσκες, όπως επιβάλλεται όταν πρόκειται για το δηλητηριώδες σαρίν.
«Ναι, ήταν βιομηχανικά τοξικά αέρια που σκότωσαν και έπληξαν τον κόσμο», δηλώνει ο Δρ. Κάρασικ. «Το αν υπήρχε σαρίν ή όχι δεν έχει αποδειχτεί».
Αυτή η εναλλακτική εκδοχή πηγάζει από διάφορες πλευρές, σύμφωνα με τον Δρα Κάρασικ, και από πηγές στην Ουάσιγκτων, τις χώρες του Κόλπου και τη Ρωσία.
ΤοRiskHedge επικοινώνησε με τον Λευκό Οίκο, το Πεντάγωνο και τη ρωσική πρεσβεία για να σχολιάσουν. Λευκός Οίκος και Πρεσβεία στην ώρα της πρες-κόνφερενς δεν σχολίασαν ακόμη. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου παρέπεμψε στο μπρίφιγκ της 11 Απριλίου, όπου ο στρατηγός Βότελ είχε δηλώσει ότι οι ΗΠΑ στόχευσαν 59 θέσεις στο αεροδρόμιο και έπληξαν τις 57.


Σημειώσεις:

*1: Ο εκπρόσωπος του ρωσικού στρατηγείου είχε δηλώσει πως 23 μόνο πύραυλοι έπεσαν στην αεροπορική βάση.
*2:RAND Corporation: Μια από τις κορυφαίες «δεξαμενές σκέψεων» εξωτερικής πολιτικής

Η δημοκρατία στα όρια της, είναι το συμπέρασμα από τις γαλλικές εκλογές...


Εάν δεν ήμουν πολιτικός επιστήμονας δεν θα προβληματιζόμουν τόσο πολύ από την διαδικασία και το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των εκλογών στη Γαλλία για την ανάδειξη νέου προέδρου. Αν δεν καταλάβαινα τα σύγχρονα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης και τη σύγχρονη ανταγωνιστική και ταυτόχρονα υποκριτική σχέση αγοράς-κοινωνίας-κράτους- κόμματος ή εργασίας-κεφαλαίου δεν θα υποψιαζόμουν την κρίση που αφορά στην οργάνωση και λειτουργία της αστικής δημοκρατίας στις ίδιες τις χώρες που παρήγαγαν το φαινόμενο.
Γιατί; Ίσως, επειδή στις σύγχρονες κοινωνίες (μας) του θεάματος η προσοχή μας περιορίζεται (καθοδηγείται) από τη κάμερα και τον προβολέα και έτσι χάνουμε τη γενική εικόνα του σκηνικού, που αποτελεί την πραγματική μορφή και το αντικειμενικό (παιδαγωγικό) περιβάλλον άρθρωσης της πολιτικής διαδικασίας, του κοινωνικού ανταγωνισμού και του αποκλεισμού.
Τι είναι, λοιπόν, αυτό που προβληματίζει αν δεις ολόκληρο - όσο μπορείς πιο απροκατάληπτα - το σκηνικό των εκλογών στην Γαλλία; Η πολιτική του μορφή, είναι η δική μου απάντηση.
Η Μαρίν Λεπέν έρχεται να καταστήσει τις περιθωριοποιημένες μετά τον πόλεμο ακροδεξιές φοβίες και συμπλέγματα κοινό τόπο και φυσιολογικά πράγματα για κάθε Γάλλο πατριώτη, ενώ ο νικητής στον πρώτο γύρο Εμμανουέλ Μακρόν έρχεται να εμφανίσει τα κλισέ της αγοράς και του μάρκετινγκ, όπως και το απλοϊκό και συντηρητικό σαν καινοτόμο, προοδευτικό και μοντέρνο. 
Και έτσι έχουμε μια λιγότερο φιλοσοφημένη από τον Haider πολιτικό του ακροδεξιού - δήθεν αντισυστημικού - λαϊκισμού να βρίσκεται στον δεύτερο γύρο, απέναντι σε έναν απολιτικό τύπο, ο οποίος ενώ ορίζεται από το παλαιό, παρίσταται σαν το απολύτως νέο. Ενώ είναι προϊόν του συστήματος και της πατρωνίας των ελίτ, παρουσιάζεται σαν κάτι αντισυστημικό, αυτοδημιούργητο και αντικομφορμιστικό. Ενώ δεν λέει τίποτε φρέσκο και καινούργιο, προβάλλεται σαν κάτι δροσερό και αναζωογονητικό για τις γαλλικές και ευρωπαϊκές πολιτικές. 
Και να το πρόβλημα! Η μορφή, το σχήμα μέσα από το οποίο οι πολιτικές και οι πολιτικοί αποκτούν γνωστική και συναισθηματική υπόσταση για τον πολίτη. Στην περίπτωση του Μακρόν διαπιστώνουμε την αποθέωση μιας εργαλειακής κουλτούρας της αγοράς, διά της οποίας διασκεδάζεται η σύγχρονη διαπάλη μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου και η σύνθεση που προκύπτει από το αποτέλεσμά της. Από την άλλη, στην περίπτωση της Λεπέν τα στερεότυπα του φασισμού, εμπλουτισμένα με νέες ρατσιστικές κατηγορίες, προσφέρονται με τη μορφή του πατριωτισμού για να διασκεδάσουν το ίδιο δημοκρατικό παράδοξο από το οποίο υπεκφεύγει με έναν παραληρηματικό λόγο ο Μακρόν.
Τι ζημιώνεται μέχρι εξαφανίσεως και από τους δυο; Το ίδιο φαινόμενο, η δημοκρατική επινόηση του αστικού κράτους. Οι δυο τους αποτελούν τις δύο όψεις του ιδίου νομίσματος: εκείνου των ραγδαία αποπολιτικοποιούμενων κοινωνιών. Και οι δυο από έναν εντελώς διαφορετικό και φαινομενικά αντίθετο δρόμο οδηγούν τη δημοκρατία στα όρια της. Έξω από τον κοινωνικό χώρο που προσδίδει νόημα στις πολιτικές. Και οι δυο αναφέρονται σε έναν ρεαλισμό που βρίσκεται έξω από την πραγματικότητα του κοινωνικού ανταγωνισμού και των παραγωγικών σχέσεων, αλλά και των ευρωπαϊκών και διεθνών σχέσεων.

Πρόκειται για δύο ακραία υποκριτικές παραστάσεις, που έρχονται για να διασκεδάσουν τα προβλήματα της καθημερινής ζωής και όχι για να τα επιλύσουν στο πλαίσιο του δημοκρατικού προτύπου, που προϋποθέτει την ανάδειξη των κοινωνικών αντιθέσεων και όχι την ισοπέδωσή τους μέσω της αγοράς ή του εθνικισμού.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Καπιταλισμός και Διαφθορά

της Φωτεινής Μαστρογιάννη *

Ο καπιταλισμός, όπως τουλάχιστον τον βιώνουμε τις τελευταίες δεκαετίες, έχει άμεση σχέση με τη διαφθορά και όχι με κάποια μορφή δίκαιης ελεύθερης αγοράς.

Η σχέση αυτή βασίζεται στην ίδια τη θεωρητική του βάση, όπως την εξέφρασαν οι Ρέηγκαν και Θάτσερ, σύμφωνα με την οποία, σημαντικό είναι το άτομο και όχι η κοινωνία. Κατ’αυτό τον τρόπο η έννοια της οποιαδήποτε συλλογικότητας καταρρίπτεται και σημασία έχει μόνο το τι κάνει το ίδιο το άτομο, ακόμα και παράνομες και εγκληματικές πράξεις αρκεί να ενεργεί προς ίδιον όφελος,αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο. Λόγω του ότι όμως ο «άνθρωπος είναι ον κοινωνικό» («ζώον κοινωνικόν» κατά Αριστοτέλη), η υιοθέτηση του ακραίου ατομισμού είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση (που είναι συλλογική) γιατί εντείνει τον ανταγωνισμό και επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας συνοδεία των αντίστοιχων συλλογικών νευρώσεων (βλ. άρθρα μου για τον ναρκισσισμό).

Η κατάργηση οποιασδήποτε έννοια συλλογικότητας φαίνεται και από τις εργασιακές σχέσεις, όπου πέραν των ατομικών συμβάσεων, αυτό που κυρίως προωθείται για το άμεσο μέλλον είναι ο εργαζόμενος να είναι ο ίδιος επιχειρηματίας ενοικίασης της εργατικής του δύναμης σε μισθό κατώτερο όμως από αυτόν που θα έπαιρνε εάν ήταν μισθωτός με τις προηγούμενες υφιστάμενες εργασιακές σχέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι π.χ. στις ΗΠΑ από το 2007 μέχρι σήμερα ο πλούτος του μέσου αμερικανικού νοικοκυριού μειώθηκε κατά 40% ενώ το 0,1% του πληθυσμού αντίστοιχα αύξησε τον πλούτο του. Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθεί ότι οι σύγχρονοι πλούσιοι δεν είναι οι επιχειρηματίες της παλαιάς μορφής δηλαδή άνθρωποι που δημιουργούσαν επιχειρήσεις της παραγωγικής οικονομίας από τις οποίες πλούτιζαν αλλά τα στελέχη των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων τα οποία αμείβονται με υπέρογκους μισθούς ακόμα και εάν χρεοκοπούν τις επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται.

Ο ατομισμός που προωθείται φαίνεται και από τη διάλυση της οικογένειας. Ο σύντροφος θεωρείται αναλώσιμος και υπάρχει η αγωνία για εύρεση καινούριου και καλύτερου. Ως αποτέλεσμα, τα διαζύγια αυξάνονται όπως και οι μονογονεϊκές οικογένειες που είναι αυτές που αποτελούν και τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού.

Ο Κέυνς έλεγε ότι "μακροπρόθεσμα όλοι θα πεθάνουμε", ο σύγχρονος ατομιστής νοιάζεται για τη σύντομη επιβίωσή του αδιαφορώντας για το μέλλον, γνωρίζει ότι δεν θα ζει στο μέλλον αλλά όμως θα ζουν τα παιδιά του, αδιαφορώντας για το μέλλον αδιαφορεί λοιπόν και για τα ίδια του τα παιδιά, κάτι που δυστυχώς βλέπουμε συχνότατα στις μέρες μας. Η αδιαφορία όμως για τα παιδιά δεν αφορά το μέλλον αλλά και το παρόν. Πολλοί σύγχρονοι ατομιστές γονείς ενδιαφέρονται περισσότερο για το ντύσιμό τους, το μοντέλο του κινητού τους, τις εξόδους τους παρά για την ορθή ανατροφή των παιδιών τους. Απαλλάσσονται από τις ευθύνες τους προσφέροντας υλικά αγαθά μόνο, κακοποιώντας τα ψυχολογικά κατ'αυτό τον τρόπο (βλ. κείμενό μου "Έθνη και ναρκισσισμός"). Μεγαλώνει έτσι μία γενιά παιδιών που γίνονται ατομιστές για να επιβιώσουν γιατί δεν τους έχει προσφερθεί άλλος τρόπος.

Τα άτομα ως αντίδραση στους περιορισμούς που τους επιβάλλει το οικονομικό σύστημα αυξάνουν τις πράξεις βίας. Παράλληλα, η βιομηχανία του εγκλήματος αυξάνεται. Όπως είπε και ο Μάικλ Μουκάσεϊ (Michael Mukassey) πρώην γενικός εισαγγελέας των ΗΠΑ, είναι άκρως ανησυχητική η διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος στον τομέα της ενέργειας (!) καθώς και σε άλλους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας (!). Η δε πολυπλοκότητα των νόμων αλλά και η ίδια η πολυνομία διευκολύνει τη διαφθορά και την αποφυγή της τιμωρίας. Ο νόμος προστατεύει τους πλούσιους και τιμωρεί τους πιο αδύναμους ενώ οι πολιτικοί υπερασπίζονται τα συμφέροντα των ισχυρών και όχι των αδυνάμων.

Όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται, όλα έχουν μία τιμή και όπως λέει η Μαφία «ότι δεν αγοράζεται με χρήμα, αγοράζεται με πολύ χρήμα». Τα παιδιά αγοράζονται είτε από παρένθετες μητέρες, είτε απευθείας με στόχο την πώληση οργάνων ή ως σκλάβοι- εργάτες σε εργοστάσια. Στο Ιράκ κατά τη δεκαετία του 1990 τα όργανα παιδιών κόστιζαν $7.000 έναντι των $15.000 που κόστιζαν στην Ινδία.

Ο σύγχρονος καπιταλισμός προωθεί τον ατομισμό και με τη διάδοση του αγοραίου σεξ μέσω του Διαδικτύου και της τηλεόρασης. Η συντροφικότητα είναι "ξεπερασμένη".Ο τζίρος της πορνογραφίας είναι εντυπωσιακός. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, γυρίζονται περίπου 10.000 πορνογραφικές ταινίες ετησίως αποφέροντας 10 δισεκατομμύρια δολάρια. Το πορνογραφικό στυλ προωθείται και από την τηλεόραση μέσω των διαφόρων σειρών και εκπομπών ριάλιτυ αλλά και από τη βιομηχανία μόδας. Το σεξ είναι για γρήγορη ανάλωση με στόχο το κέρδος αλλά και ως τρόπος επιβίωσης γι’αυτό σημειώνεται και σημαντική αύξηση στην πορνεία, στο τράφικινγκ γυναικών αλλά και στα ναρκωτικά. Μάλιστα, το εκπληκτικό του σύγχρονου καπιταλισμού είναι ότι η πορνεία και τα ναρκωτικά θεωρούνται πλέον τομείς που προσμετρώνται στο ΑΕΠ της χώρας, υποδηλώνοντας έτσι την αδυναμία του προσφοράς στην υγιή οικονομική ανάπτυξη αλλά και την έκταση της διαφθοράς που είναι τέτοια έτσι ώστε να έχει καταστεί "επάγγελμα"!

Ο άνθρωπος ενδιαφέρεται μόνο για τη βραχυπρόθεσμη επιβίωση, γίνεται επιφανειακός, ζει για την κατανάλωση, μόνος του. Αποφεύγει τις κοινωνικές επαφές, δεν τηλεφωνεί ούτε βρίσκεται με φίλους, ανταλλάσσει μηνύματα μέσω κινητών ή του Διαδικτύου όταν θέλει κάτι. Αναρτά φωτογραφίες και βίντεο που δείχνουν τον εατό μου στα κοινωνικά μέσα. Παντού επιδεικνύει τον διογκωμένο ναρκισσισμό του. Οι επαφές με τους άλλους περιορίζονται στη "χρησιμότητά" τους, το άτομο θέλει μόνο να παίρνει από τους άλλους - θαυμασμό, χρήματα, χάρες αλλά όχι να δίνει. Έξυπνος θεωρείται όποιος βγάζει πολλά χρήματα ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο τα βγάζει ενώ ο ηθικός και ο ενάρετος θεωρείται γραφικός και ίσως και λίγο βλάκας. Στόχος του εύκολου πλουτισμού δεν είναι η κάλυψη των βασικών αναγκών αλλά του «φαίνεσθαι» που επιτυγχάνεται μέσω του καταναλωτισμού. Ο καπιταλισμός είναι πλέον ο σύγχρονος απολυταρχισμός. Όπως επεσήμανε η φιλόσοφος Χάννα Αρεντ «Ο απολυταρχισμός δεν τείνει να είναι απλά ένα δεσποτικό σύστημα που επιβάλλεται στα άτομα αλλά ένα σύστημα στο οποίο τα άτομα είναι περιττά».

Μπορεί όμως αυτό το οικονομικό σύστημα να αλλάξει; Είναι οι άνθρωποι πρόθυμοι να επανέλθουν στη συλλογικότητα και να αρνηθούν τον ατομισμό ή είναι πλέον αδύνατον; Θα φέρει ο σύγχρονος καπιταλισμός το τέλος της ιστορίας; Διαθέτει ακόμα ο άνθρωπος υπόλοιπο ευθύνης ώστε να τον αλλάξει ή θα αφεθεί να καταστεί περιττός;

Τα ερωτήματα είναι πολλά, οι παγκόσμιες αντιδράσεις όμως είναι και αυτές πολλές, έστω και εάν στη χώρα μας δεν ακούμε πολλά γι’αυτές, παραμένουν ωστόσο ένα ελπιδοφόρο μήνυμα.

* Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

Μαστρογιάννη, Φ. 2017. Εθνη και ναρκισσισμός. Διαθέσιμο στη διεύθυνση: <http://mastroyanni.blogspot.in/2017/04/blog-post_17.html>

Μαστρογιάννη, Φ. 2016. Πορνεία και ναρκωτικά. Η "σκιώδης" πλευρά της οικονομίας. Διαθέσιμο στη διεύθυνση: <http://mastroyanni.blogspot.in/2016/02/blog-post_9.html>

Kempf, H. 2009. Pour sauver la planète, sortez du capitalisme. Éditions du Seuil.
Mauldin, J. 2017. The Median Household's Wealth Has Declined By 40% Since 2007. Διαθέσιμο στη διεύθυνση:
https://seekingalpha.com/article/4064231-median-households-wealth-declined-40-percent-since-2007?app=1&auth_param=adb11:1cfkms9:6da2ce15add49b6bd0e56ba6e0988d22&uprof=29

Γιόρτασε την άνοδο της η ομάδα του Αχιλλέα Περαίας (φωτο)


Ολοκληρώθηκε το φετινό αγωνιστικό πρόγραμμα του Αχιλλέα Περαίας με τον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος. Παρά την ήττα (μάλλον άδικη) με 2 -1 από την ΣΑΝΤΟΣ Πανοράματος στέφτηκε πρωταθλητής και ανέρχεται στην Α' Ερασιτεχνική.
Μάλιστα η άξια διοίκησή του διοργάνωσε και   φιέστα με αφορμή της άνοδο της ομάδας, που τα είχε όλα. Από μαζορέτες μέχρι γρανίτες και σουβλάκια, αλλά και μουσική και μπαλόνια. Και φυσικά με παρόντα όλα τα παιδιά των ακαδημιών.
Βρεθήκαμε κοντά στους ποδοσφαιριστές στους οποίους οφείλεται η άνοδος αλλά και στον  άξιο και σοβαρό προπονητή Χρύσανθο Κασλή που κατάφερε να εμψυχώσει την ομάδα από τη στιγμή που την ανέλαβε ώστε να την οδηγήσει στην κατάληψη της πρώτης θέσης. Σε ερώτησή μας δεν ήταν έτοιμος να μας απαντήσει αν θα είναι στο τιμόνι της ομάδας για τη νέα σεζόν, επιθυμία που ξεκάθαρα αντικατοπτρίζουν τις διαθέσεις της διοίκησης όπως μας εξομολογήθηκε ο Πρόεδρος της ομάδας Χρήστος Γκουζγκούνης. Ας ευχηθούμε την καλύτερη δυνατή πορεία και για τη νέα χρονιά στον αγαπητό μας Αχιλλέα Περαίας.
Με μια υποσημείωση. Δεν θεωρούμε ότι (παρότι οι κερκίδες ήταν σχετικά πλήρεις) αυτή είναι η στήριξη από πλευράς φιλάθλων που δικαιούται μια ομάδα του Θερμαϊκού που έχει αυτή την καλή διαδρομή. Ας ελπίσουμε ότι όλο και περισσότεροι Θερμαϊκιώτες θα σταθούν στο πλάι της τη νέα χρονιά.

ακτιβιστής

 Οι μαζορέτες  με κέφι απέσπασαν το ενδιαφέρον των φιλάθλων

 Προπονητής και Πρόεδρος, αγαστή συνεργασία

 Οι ακαδημίες στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των υπευθύνων


 Θα περιμέναμε περισσότεροι να χειροκροτήσουν  την ομάδα

 όλοι επί το έργον ...

 Από το 2ο ημίχρονο: πολλές ευκαιρίες για τον Αχιλλέα που ήταν καλύτερος στο 2ο μέρος, η ΣΑΝΤΟΣ στο πρώτο που πέτυχε τα δύο τέρματα



 Ο έφορος της ομάδας, Σωτήρης Ντίκας, πάντα κοντά στα παιδιά των ακαδημιών


Oι κεραίες, ο κ. Μαυρομάτης και η «Συμπολιτεία Θερμαϊκού»

Θορυβήθηκε ο δήμαρχος Θερμαϊκού κ. Μαυρομάτης από τις αποκαλύψεις της «Συμπολιτείας Θερμαϊκού» ότι τόσο οι προηγούμενες, όσο και η σημερινή διοίκηση του Δήμου, άφησαν εντελώς «γυμνή» την περιοχή από τις αξιόπιστες μετρήσεις που διενεργεί σε ολόκληρη τη χώρα για τον εντοπισμό της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, το Εθνικό Παρατηρητήριο Ηλεκτρομαγνητικών Πεδίων. Και με μακροσκελή ανακοίνωσή του, χρησιμοποιώντας τη γνώριμη πλέον τακτική της παραπληροφόρησης, επιχειρεί να απαντήσει δια της μεθόδου του «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε».

Αντιλαμβανόμαστε την ταραχή της δημοτικής αρχής για το θέμα αυτό, καθώς είναι στον αέρα οι προεκλογικές υποσχέσεις και δεσμεύσεις ότι μόλις ο κ. Μαυρομάτης γίνει δήμαρχος, θα απομακρύνει μακριά από κατοικημένα σημεία τις κεραίες των εταιριών κινητής τηλεφωνίας. Αυτό έλεγε κατά την μεγάλη εκδήλωση-συλλαλητήριο που είχε πραγματοποιηθεί στις 6 Απριλίου 2014 στην Επανομή με αίτημα την απομάκρυνση των κεραιών. Και μάλιστα είχε φτάσει στο σημείο να δηλώσει ότι «διακατέχεται από ευαισθησία για αυτά τα θέματα». Βλέπετε, ήταν προεκλογική περίοδος τότε, μετά……

Αλλά και όταν αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου 2014, η δημοτική μας παράταξη τον ρωτούσε μέσα στο δημοτικό συμβούλιο αν θα ακολουθήσει το παράδειγμα του δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, ο οποίος είχε πετύχει με δικαστική απόφαση την απομάκρυνση κεραίας που είχε στηθεί δίπλα σε σχολείο, ο δήμαρχος Θερμαϊκού διαβεβαίωνε και πάλι: «Η διοίκηση του δήμου ανέθεσε στη νομική της υπηρεσία να παραλάβει την απόφαση αυτή και με βάση το σκεπτικό της, ο δήμος θα κινηθεί δικαστικά για τις αντίστοιχες κεραίες που υπάρχουν στο Θερμαϊκό». Πέρασε το 2014, έφυγε το 2015, διανύσαμε και το 2016 και αισίως φτάσαμε στα μισά σχεδόν του 2017, αλλά ακόμη αναμένονται οι … ενέργειες της δημοτικής αρχής.

Την επόμενη χρονιά, σε νέα συζήτηση του θέματος των κεραιών που είχε προκαλέσει η δημοτική μας παράταξη στο δημοτικό συμβούλιο, ο κ. Μαυρομάτης υπερθεμάτιζε και πάλι- στα λόγια- στο θέμα της απομάκρυνσης των κεραιών μακριά από ευαίσθητους χώρους, λέγοντας επί λέξει: «Αυτός ο καρκίνος πρέπει να φύγει μακριά από τα σχολεία, επειδή το πολυτιμότερο σ’ αυτή τη ζωή είναι τα παιδιά», με παράλληλη διαβεβαίωση και πάλι ότι θα τηρήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις για το θέμα των κεραιών. Ακόμη οι κάτοικοι του Θερμαϊκού περιμένουν να γίνει πράξη εκείνη του η δέσμευση.

Για να μην τον αδικούμε όμως, πρέπει να πούμε ότι ο Δήμαρχος Θερμαϊκού, κάτω από τις συνεχείς πιέσεις της «Συμπολιτείας», κάλεσε δύο φορές τους εκπροσώπους των εταιριών κινητής τηλεφωνίας για να συζητήσουν για ενδεχόμενη μετακίνηση των κεραιών μακριά τουλάχιστον από τα σχολεία και τα γήπεδα. Η πρώτη φορά ήταν στις 9 Μαρτίου 2015 και η δεύτερη στις 29 Οκτωβρίου 2015. Μάλιστα στη δεύτερη συνάντηση, ο κ. Μαυρομάτης και οι εκπρόσωποι της Cosmote δήλωναν ότι θα αναζητηθούν χώροι για την μετεγκατάσταση των κεραιών, που θα γίνει «πολύ σύντομα». Αυτό το «σύντομα», διαρκεί προς το παρόν 18 μήνες και ένας Θεός ξέρει για πόσο ακόμη διάστημα, καθώς έκτοτε, αγνοείται η συνέχεια της υπόθεσης.

Και τώρα κάποιες συγκεκριμένες επισημάνσεις στα όσα ισχυρίζεται ο κ. Μαυρομάτης στην απάντησή του προς τη «Συμπολιτεία»:

-Επιχειρεί να ψαρέψει στα θολά νερά, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι «οι θέσεις εγκατάστασης των σταθμών μέτρησης επιλέχθηκαν σε συνεργασία με τους Δήμους μέχρι και τις 20-05-2014 οπότε και η σημερινή διοίκηση δεν είχε αναλάβει ακόμη τα καθήκοντά της». Όντως είναι έτσι. Όμως το «Εθνικό Παρατηρητήριο Ηλεκτρομαγνητικών Πεδίων», στην απάντηση που απέστειλε σε σχετική ερώτηση του επικεφαλής της «Συμπολιτείας» υπογραμμίζει με έμφαση ότι ο δήμος Θερμαϊκού μπορεί ακόμη και σήμερα «να αιτηθεί την εγκατάσταση ενός η περισσοτέρων σταθμών σε δημόσια κτίρια εντός των ορίων του». Γιατί το ξεπερνάει αυτό η δημοτική αρχή; Έχει ή όχι σκοπό να αξιοποιήσει τη δυνατότητα εγκατάστασης σταθμών μέτρησης της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην περιοχή μας; Ή μήπως προσπαθεί για ανεξήγητους λόγους να την αποφύγει;

-Κάτι ακόμη επ’ αυτού: Στη σύσκεψη της 29ης Οκτωβρίου 2015 που προαναφέραμε, οι εκπρόσωποι της Cosmote είχαν αποκαλύψει ότι ο δήμος Θερμαϊκού είχε λάβει εγκαίρως έγγραφο για να συμμετάσχει σε ενημερωτική εκδήλωση σχετικά με την εγκατάσταση των σταθμών μέτρησης του ΕΠΗΠ, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 23 Οκτωβρίου, στο αμφιθέατρο «Βεργίνα» του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ). Όμως κανείς εκπρόσωπος του Δήμου δεν εμφανίστηκε εκεί, αντίθετα με όλους τους άλλους δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης.

-Προβάλει ο κ. Μαυρομάτης τον ισχυρισμό ότι ο Δήμος «έχει κινήσει ήδη τις διαδικασίες για την μετεγκατάσταση κάποιων κεραιών» και ότι η επιλογή των κατάλληλων χώρων «…καθυστερεί εξαιτίας της έντονης διασποράς και του μικρού συγκριτικά αριθμού κεραιών κινητής τηλεφωνίας που είναι εγκατεστημένες στον Δήμο». Για πόσο ακόμη θα εξακολουθήσουν να βομβαρδίζονται οι συνδημότες μας από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, δεδομένου ότι όχι μόνο δεν γίνεται κάτι για τη μετεγκατάστασή τους, αλλά αντιθέτως αυτές πολλαπλασιάζονται, όπως συνέβη με την κεραία που σχετικά πρόσφατα τοποθετήθηκε στην Αγία Τριάδα και για την οποία δεν ακούστηκε ούτε «κιχ» από τη λαλίστατη κατά τα άλλα δημοτική αρχή;

-Να προσθέσουμε επιπλέον: Επιχειρεί ο δήμαρχος Θερμαϊκού να απαξιώσει τους 500 σταθμούς μέτρησης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας του Εθνικού Παρατηρητηρίου Ηλεκτρομαγνητικών Πεδίων, προβάλλοντας τον αντιεπιστημονικό ισχυρισμό ότι …. «ο αριθμός των σταθμών του προγράμματος είναι πεπερασμένος». Μήπως θεωρεί… χαζούς τους δημάρχους των γειτονικών δήμων αλλά και όλου του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης που συμμετέχουν στο πρόγραμμα του ΕΠΗΠ; Και γιατί αποκρύπτει το γεγονός ότι το Παρατηρητήριο δεν είναι ένας τυχαίος οργανισμός, αλλά ο επίσημος φορέας του ελληνικού κράτους για τη μέτρηση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, δεδομένου ότι συναπαρτίζουν το ΕΠΗΠ η Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Υπουργείου Υποδομών και πρωτίστως, η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, που είναι και ο φορέας λειτουργίας του δικτύου;

-Κάτι τελευταίο: Για να αποκρούσει τις αποκαλύψεις μας για την αδράνεια της σημερινής, όπως και των προηγούμενων διοικήσεων του δήμου Θερμαϊκού που άφησαν «γυμνό» το Δήμο από μετρήσεις για την ακτινοβολία των κεραιών, ο δήμαρχος κ.Μαυρομάτης θυμίζει ότι ως δήμαρχος Μηχανιώνας είχαν τοποθετηθεί το 2002, πριν δηλαδή 15 και πλέον χρόνια, δύο σταθμοί μέτρησης του προγράμματος ΕΡΜΗΣ. Καλώς μπήκαν τότε. Αποφεύγει όμως να εξηγήσει ότι οι σταθμοί αυτοί, που είναι εγκατεστημένοι στο πρώην δημαρχείο και στο Γυμνάσιο της Μηχανιώνας, αφορούν αποκλειστικά και μόνο τη Νέα Μηχανιώνα και δεν κάνουν καμία μέτρηση για τα άλλα επτά δημοτικά διαμερίσματα και πρωτίστως για την πρωτεύουσα του δήμου, την Περαία, την Επανομή κλπ. Και βέβαια να προσθέσουμε ότι μπορεί την επιστημονική διαχείριση του προγράμματος να την έχουν αναλάβει το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όμως αυτό λειτουργεί με τη χορηγία των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, όπως προκύπτει και από τον σύνδεσμο: http://hermes.physics.auth.gr/gr/faq#faq3

Δεκαετές τέταρτο μνημόνιο με δομικές μεταρρυθμίσεις στη θέση μέτρων λιτότητας, είναι η νέα τάση της τρόικας...


Είναι παθολογικώς ψεύτες όσοι μετά τις συζητήσεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης στο περιθώριο των εργασιών της εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον, ανακοινώνουν το "τέλος της επιτήρησης".
Περί του αντιθέτου ακριβώς πρόκειται, όπως μαθαίνω από ευρωπαϊκή "πηγή", η οποία συμμετέχει στις συζητήσεις και ποτέ μέχρι σήμερα δεν έχει διαψευστεί από τα γεγονότα.
Αυτό που έχουν ήδη συμφωνήσει όλοι οι παράγοντες που εμπλέκονται στο ελληνικό πρόγραμμα, είναι μια σημαντική αλλαγή στο αφήγημα της συντεταγμένης χρεοκοπίας και ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας. Από το master point"μεγάλα και διαρκή πρωτογενή πλεονάσματα" περνούμε στο "βιώσιμοι προϋπολογισμοί".
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Σύμφωνα με αυτά στα οποία καταλήγουν σε επίπεδο (νέων) αρχών οι παράγοντες του προγράμματος, ένα Τέταρτο Μνημόνιο με την ελληνική πλευρά - και όχι αποκλειστικά με την ελληνική κυβέρνηση - δεκαετούς διάρκειας με συμμετοχή χωρίς επιπλέον κεφάλαια του ΔΝΤ και των υπολοίπων κρατών-δανειστών, διά του οποίου θα καθορίζονται οι παράμετροι αναμόρφωσης του επίσημου χρέους και των λεγόμενων μέτρων λιτότητας ως προς μια σειρά δομικών μεταρρυθμίσεων της διοίκησης και της αγοράς, στο νεοφιλελεύθερο πρότυπο ασφαλώς.
Δηλαδή, η νέα τάση στην τρόικα είναι η διαμόρφωση ενός νέου προγράμματος για την Ελλάδα - μετά το επίσημο τέλος του τρέχοντος - με την μορφή ενός δεκαετούς ατομικού μηχανισμού προσαρμογής, όπου τα περιοριστικά δημοσιονομικά μέτρα και η αναμόρφωση χρέους θα αναδιαμορφώνονται σταδιακώς στη βάση της αξιολόγησης προόδου δομικών μεταρρυθμίσεων που θα ορισθούν στο πλαίσιο χρονοδιαγράμματος. Μεταρρυθμίσεις ως αντιστάθμισμα (compensation) μέτρων λιτότητας, μεγέθυνσης εσωτερικής υποτίμησης, καθώς και ευνοϊκότερο καθεστώς αποπληρωμής του επίσημου χρέους (σημαντικά μικρότερη επιβάρυνση ώστε να είναι βιώσιμοι οι προϋπολογισμοί και όχι γενικά και συνολικά το χρέος) είναι τώρα το νέο concept της τρόικας (: κουαρτέτου), επί του οποίου συγκλίνουν αυτή την στιγμή όλοι οι παράγοντες που εμπλέκονται στην διαμόρφωση και την επιτήρηση των ελληνικών οικονομικών πολιτικών.

Ποια είναι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης ενώπιον αυτής της κρίσιμης για τις ελληνικές πολιτικές, την κοινωνία και την αγορά μεταβολές στην προσέγγιση από την τρόικα, δεν γνωρίζω. Αυτό που παρατηρώ είναι το ζήτημα να αντιμετωπίζεται τόσο από την κυβέρνηση, όσο και από την αντιπολίτευση αποσπασματικά και άρα παραπλανητικά. Υπάρχει ασφαλώς ερμηνεία γι' αυτό, που δείχνει τη στάση και τις μικροπολιτικές προθέσεις του κάθε παράγοντα του ελληνικού πολιτικού συστήματος ξεχωριστά, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα αυτού του σημειώματος. Αυτό που θέλω να επισημάνω είναι πως συνολικά το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, στον βαθμό που γνωρίζει τη νέα τάση της τρόικας, διαπράττει το ίδιο λάθος που έκανε όταν γνώριζε το πλαίσιο και την πραγματική σημασία του Πρώτου Μνημονίου και αντί να πει στον λαό την αλήθεια, τον τρομοκρατούσε και του έλεγε παραμύθια τα οποία αλλοίωναν ουσιωδώς την πολιτική σημασία της παρέμβασης της τρόικας, ενώ συσκότιζε τις συνέπειες από την εφαρμογή του.
Το Τέταρτο Μνημόνιο, που δεν είναι σε καμία περίπτωση μία απλή νομοθετική υπόθεση, είναι πολιτική χυδαιότητα αν επιχειρηθεί να εισαχθεί στις ελληνικές πολιτικές "κατατεμαχισμένο" και χωρίς την κρίσιμη πολιτική του διάσταση στο σύνολό του. Δεν πρόκειται για μια ουδέτερη, τεχνοκρατική και αντικειμενική συνέχιση και διόρθωση των τριών προηγουμένων Μνημονίων. Είναι ένα άλλο concept πολιτικής και μια διαφορετική ιδέα που στηρίζεται στην αρχή της διεθνούς οικονομικής και γεωπολιτικής σταθερότητας και όχι σε αυτήν της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ή οικονομικής και θεσμικής υποστήριξης υπό πτώχευση ή υπό κοινωνική καταστροφή, κρατών.

Στην πραγματικότητα, μέσω αυτής της νέας προσέγγισης έρχεται το ΔΝΤ να νομιμοποιήσει πολιτικά όχι απλώς την συμμετοχή του στη συνέχεια του ελληνικού προγράμματος, αλλά κυρίως το μεγάλο άνοιγμα που έχει ήδη κάνει σε αυτό και για το οποίο κατηγορείται από ορισμένους διεθνείς παράγοντες που έχουν μεγαλύτερη ή μικρότερη συμμετοχή σε αυτό. Η κυρία Λαγκάρντ ζήτησε την βοήθεια της κυρίας Μέρκελ και η τελευταία της την πρόσφερε μέσω της πρόνοιας που από δω και πέρα θα συσχετίζει άμεσα δομικές μεταρρυθμίσεις με ελάφρυνση βαρών από τον επίσημο δανεισμό της χώρας. Και ασφαλώς δεν πρόκειται για μεταρρυθμίσεις χωρίς σαφή πολιτική απόχρωση. Και έχει ενδιαφέρον πώς αυτές οι μεταρρυθμίσεις θα υποστηριχθούν στο εσωτερικό από πολιτικές δυνάμεις που έχτισαν το κομματικό τους προφίλ και διαμόρφωσαν την κομματική τους πελατεία σε απόλυτη αντίθεση με αυτές.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Θησαυρός με χρυσά νομίσματα σε πιάνο 110 ετών


Ένας θησαυρός εκατοντάδων χρυσών και αργυρών νομισμάτων που χρονολογούνται στη βικτωριανή εποχή ανακαλύφθηκε από έναν χορδιστή κάτω από τα πλήκτρα ενός όρθιου πιάνου, το οποίο έγινε πρόσφατα δωρεά σε σχολείο, ενώ μυστήριο πλανάται όσον αφορά τους πρώτους του ιδιοκτήτες.

Σύμφωνα με το Βρετανικό Μουσείο, που είναι αρμόδιο να εκτιμήσει τον θησαυρό, η ανακάλυψη έγινε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν ο Μάρτιν Ρίκχαουζ, 61 ετών, κλήθηκε να κουρδίσει ένα πιάνο ηλικίας 110 ετών που δόθηκε στο γυμνάσιο του Μπίσοπς Κασλ, στην κεντροδυτική Αγγλία.

Ο Ρίκχαουζ έβρισκε τα πλήκτρα κάπως βαριά και ψάχνοντας κάτω από το κλαβιέ ανακάλυψε περίπου 10 υφασμάτινα πακετάκια, ραμμένα επιμελώς, και ένα δερμάτινο πορτοφόλι που αποδείχτηκε ότι περιείχαν 900 χρυσά και αργυρά νομίσματα.

Σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης, η αξία της ανακάλυψης κυμαίνεται μεταξύ 300.000 και 500.000 στερλινών (330.000 και 550.000 ευρώ).

Τα νομίσματα, που κόπηκαν μεταξύ 1847 και 1915, είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός αυτού του είδους που έχει ανακαλυφθεί στη χώρα, σύμφωνα με το Μουσείο.

Πρέπει να φυλάχθηκαν μέσα στο πιάνο το νωρίτερο στα τέλη της δεκαετίας του 1920, όπως δηλώνει ένα διαφημιστικό χαρτί της εταιρείας Shredded Wheat, με το οποίο είχε τυλιχθεί το ένα πακέτο, ίσως σε αντίδραση στη Μεγάλη Ύφεση ή και στις εξελίξεις που οδήγησαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όλες οι προσπάθειες για να βρεθούν οι αρχικοί ιδιοκτήτες του πιάνου απέβησαν άκαρπες. Ο θησαυρός ανήκει τώρα στο Στέμμα, το οποίο θα ανταμείψει τον σημερινό ιδιοκτήτη και αυτόν που ανακάλυψε τον θησαυρό, αφού τον εκτιμήσει.

Είκοσι οι νεκροί από τις ταραχές στη Βενεζουέλα


Τουλάχιστον 11 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους στο Καράκας κατά τη διάρκεια των ταραχών που ξέσπασαν τη νύχτα της Πέμπτης προς Παρασκευή, ανακοίνωσε η εισαγγελία της Βενεζουέλας, με αποτέλεσμα να αυξηθεί στους 20 ο αριθμός των νεκρών στο κύμα διαδηλώσεων που ξεκίνησαν πριν από 3 εβδομάδες, στις αρχές Απριλίου, εναντίον του προέδρου Νικολάς Μαδούρο.

Σε ένα δελτίο τύπου που εξέδωσε, η εισαγγελία γνωστοποίησε «τον θάνατο 11 ανθρώπων», ορισμένων εξ αυτών από ηλεκτροπληξία, ενώ άλλοι σκοτώθηκαν από σφαίρες.

Στην ίδια ανακοίνωση συμπληρώνεται ότι επίσης 6 άνθρωποι τραυματίστηκαν «κατά τη διάρκεια των βίαιων επεισοδίων που εκτυλίχθηκαν» στη συνοικία Ελ Βάγιε, στο νοτιοδυτικό τμήμα της πρωτεύουσας της Βενεζουέλας.

Σύμφωνα με έναν πυροσβέστη, ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους από ηλεκτροπληξία ανέρχεται σε 8. Το περιστατικό συνέβη όταν μια ομάδα προσώπων εισέβαλε σε ένα αρτοποιείο με στόχο να το λεηλατήσει, στη συνοικία Ελ Βάγιε, σύμφωνα με τον πυροσβέστη, που δεν θέλησε να κατονομαστεί.

Άλλοι εννέα άνθρωποι σκοτώθηκαν στις ταραχές που ξέσπασαν στο περιθώριο των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, όπου οι διαδηλωτές συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις ασφαλείας.

«Χθες γύρω στις 9 ή το 10 το βράδυ τοπική ώρα η κατάσταση επιδεινώθηκε ανησυχητικά, μια ομάδα ανθρώπων που ήταν οπλισμένοι ήρθαν... και άρχισαν τις λεηλασίες» δήλωσε ο Χάνε Μουσταφά, ιδιοκτήτης ενός μικρού σούπερ μάρκετ στο Ελ Βάγιε.

«Η κατάσταση ασφαλείας δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης. Χάσαμε τα πάντα εδώ» συμπλήρωσε ο ίδιος.

Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης υπόσχονται να συνεχίσουν τις διαδηλώσεις αξιώνοντας η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο να προκηρύξει νομαρχιακές εκλογές, μια διαδικασία που έχει καθυστερήσει από τον περασμένο χρόνο, να αποφυλακίσει σχεδόν 100 ακτιβιστές της αντιπολίτευσης και να σεβαστεί την αυτονομία του Κογκρέσου, όπου ηγείται η αντιπολίτευση.

Aπηύθυναν κάλεσμα στους διαδηλωτές να βγουν στους δρόμους των κοινοτήτων σε ολόκληρη την χώρα, αλλά και για αύριο Σάββατο να πραγματοποιήσουν μια «σιωπηρή» πορεία διαμαρτυρίας στο Καράκας για να αποτίσουν φόρο τιμής σε όσους σκοτώθηκαν στις ταραχές. Επιπλέον, για τη Δευτέρα η αντιπολίτευση κάλεσε τους διαδηλωτές να πραγματοποιήσουν μια «καθιστική» διαμαρτυρία και να αποκλείσουν τους κεντρικούς δρόμους της Βενεζουέλας.

Η κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο προς το παρόν αντιστέκεται στις πιέσεις που ασκούνται από τις σοβαρότερες διαδηλώσεις εδώ και τρία χρόνια. Οι ηγέτες του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος περιγράφουν τους διαδηλωτές ως βίαιους τραμπούκους που καταστρέφουν τη δημόσια περιουσία και διαταράσσουν τη δημόσια τάξη με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης έχοντας τη στήριξη της Ουάσιγκτον.

«Αυτή η πληγωμένη και αποτυχημένη αντιπολίτευση επιδιώκει να προκαλέσει το χάος σε περιοχές κλειδιά της πόλης και να πείσει τον κόσμο ότι βρισκόμαστε σε κάποιου είδους εμφύλιο, το ίδιο θεατρικό έργο που παίχτηκε στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ» επισήμανε ο εκπρόσωπος τύπου του Σοσιαλιστικού Κόμματος Φρέντι Μπερνάλ σε ένα μήνυμα που μεταδόθηκε στο Διαδίκτυο στη 1.00 το πρωί τοπική ώρα.

«Μια χούντα μας χρειάζεται»…

Η ιστορική άγνοια αποτελεί λίπασμα για την πολιτική αφασία. Ο φασισμός γίνεται «ελκυστικός» έτσι: Πατώντας πάντα στο έδαφος της αφασίας και της άγνοιας.
Το κράτος μας με τους θύλακες της αέναης και μηδέποτε συντελούμενης «αποχουντοποίησης», συμπεριλαμβανομένης μερίδας της «τέταρτης εξουσίας» που υπηρετεί τον βούρκο, έχει κάθε λόγο να καλλιεργεί την αφασία και την άγνοια, ώστε έτσι να κρατά πάντα ζεστό τον κόρφο που επωάζει τα «φίδια» του.
Πάνω σε αυτό το έδαφος, της καλλιεργούμενης άγνοιας και της αφασίας, της ιστορικής παραχάραξης και της μαζικού τύπου πολιτικής λοβοτομής, αναπτύσσονται σήμερα (…) οι γνωστές θεωρίες για το «πόσο καλύτερα ήταν τα πράγματα επί χούντας»…
***
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει χούντα – στην Ελλάδα και οπουδήποτε στον κόσμο – που να μην είναι κυλισμένη στο αίμα της τρομοκρατίας, των δολοφονιών, στην αγριότητα των ανά τον κόσμο «ΕΑΤ – ΕΣΑ», στην ταξική βαρβαρότητα και στο βούρκο της διαφθοράς.
Όσον αφορά στο τελευταίο, στο ζήτημα της διαφθοράς, της βρωμιάς και της δυσωδίας, με τους «ημέτερους» συνταγματάρχες είχαμε εκείνη ακριβώς τη διαφθορά και εκείνη την «τιμιότητα» που άρμοζε στη γελοιότητά τους:
  • Ήταν τόσο γελοίοι όσο και οι κομπίνες τους στην υπόθεση με τα «κρέατα του Μπαλόπουλου».Ήταν τόσο αντιφαυλοκράτες όσο και οι «τακτοποιήσεις» των γαμπρών του Παττακού, των αδερφών του Παπαδόπουλου και των ίδιων των πραξικοπηματιών που «νομοθέτησαν» τον… διπλασιασμό των μισθών τους
Σημειώστε: Μια από τις πρώτες πράξεις των χουνταίων ήταν να δώσουν αυξήσεις στον… εαυτό τους. Με τον Αναγκαστικό Νόμο 5/1967, οι «Παπαδόπουλοι» φρόντισαν να υπερδιπλασιάσουν τον μισθό του πρωθυπουργού από τις 23.600 στις 45.000 δραχμές και των υπουργών και υφυπουργών από τις 22.400 στις 35.000 δραχμές. Αυτοί ήταν που κατέβασαν τα τανκς για να σώσουν την Ελλάδα από την «φαυλοκρατία»…
  • Ήταν τόσο «τίμιοι» και αντικομφορμιστές όσο και οι τρεις βίλες του Παπαδόπουλου: Μια στο Ψυχικό, μία την Πάρνηθα και μια Τρίτη το Λαγονήσι (η τελευταία ήταν προσφορά του Ωνάση).
  • Ήταν τόσο «πατριώτες» που – εκτός του μέγιστου εγκλήματος κατά της Κύπρου – το βοούν και οι ληστρικές συμβάσεις με «Litton», «Μακντόναλντ», «Τομ Πάππας» και «Ζήμενς» – πάντα η… «Ζήμενς».
  • Ήταν τόσο θεομπαίχτες που έφτασαν να βουτάνε λεφτά ακόμα και από το… παγκάρι! Γνωστή η ιστορία με την ανέγερση του «θαυματουργού» (καθότι… αόρατος) Ναού του Σωτήρως. Μόνο από εκεί, από έναν προϋπολογισμό ύψους 450 εκατομμυρίων, φαγώθηκαν τα 400…).
***
Εντούτοις, στο σημερινό σημείωμα θα εστιάσουμε ειδικότερα σε ένα μόνο από τα «καλά» της δικτατορίας, όπως το διακινούν τα φασιστοειδή: Σ’ αυτό το τόσο γελοίο όσο και «προσφιλές» τροπάρι περί του δήθεν «οικονομικού θαύματος» της χούντας των συνταγματαρχών.
1ο) Το δημόσιο χρέος από 32 δισ. δραχμές το 1966 εκτινάχτηκε στα 87,5 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιανουάριο του 1973 ενώ το 1974 απογειώθηκε στα 114 δισ. δραχμές. Δηλαδή ήταν τέτοιο το έγκλημα που συντελέστηκε στην ελληνική οικονομία επί χούντας ώστε το δημόσιο χρέος υπερτριπλασιάστηκε! Το επίτευγμα της χούντας ήταν τέτοιο που δεν μπορούσε να κρυφτεί ούτε επί των ημερών της. Στο «Βήµα» της 20/10/1973, καταγράφεται ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε όσο δεν είχε αυξηθεί από την γέννηση του ελληνικού κράτους το 1821! Σε έξι χρόνια οι χουντικοί έκαναν το χρέος 1,5 φορά µεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστηµα 145 χρόνων!
2ο) Το εμπορικό έλλειμμα το 1973 έγινε τέσσερις και πέντε φορές μεγαλύτερο από αυτό του 1968. Παρά τη λογοκρισία που ασκείτο στον Τύπο, ήταν τέτοια η κατρακύλα που δεν κρυβόταν με τίποτα: «Η δεύτερη µεγάλη θυσία της ελληνικής οικονοµίας κατά την περίοδο αυτήν (έγραφε το «Βήμα» στο ίδιο άρθρο) υπήρξε η θεαµατική διόγκωση του εµπορικού ισοζυγίου. Το έλλειµµα του εµπορικού ισοζυγίου από 745 εκατ. δολάρια προβλέπεται ότι θα φτάσει τελικά το τέλος του 1973 τα 2.600 εκατ. δολάρια, δηλαδή περίπου θα τετραπλασιασθεί»…
3ο) Στην Ελλάδα, που 1961-71 είχε το χαμηλότερο ποσοστό πληθωρισμού μεταξύ όλων των χωρών του ΟΟΣΑ (2,2%), ο δείκτης καταναλωτικών τιμών αυξήθηκε κατά 15,3% από το 1972 έως το 1973 και κατά 37,8% από τον Απρίλη του 1973 μέχρι τον Απρίλη του επόμενου έτους, και μάλιστα σε τομείς όπως τα είδη πρώτης ανάγκης και η υγεία. Το 1973 το ποσοστό του πληθωρισμού είχε επιφέρει μειώσεις των πραγματικών μισθών κατά 4%. Με δυο λόγια επί χούντας οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι. Πράγμα που επίσης δεν κρυβόταν με τίποτα. Ο Τύπος έγραφε (στο ίδιο): «Ο ανταγωνιστικός χαρακτήρας της οικονοµίας περιορίστηκε. Τα συµπτώµατα κερδοσκοπίας εντάθηκαν. Έχει ήδη σηµειωθεί ένταση στην ανισοκατανοµή µε την αύξηση της µερίδας των κερδών έναντι της µερίδας των µισθών στο εθνικό εισόδηµα. Πρέπει να προστεθεί ότι η τελευταία πληθωριστική διαδικασία δεν έθιξε τα υπέρογκα κέρδη της περιόδου αυτής».
4ο) Το ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση στο σύνολο των γενικών κρατικών δαπανών μειώθηκε από 11,6% σε 10%, όταν οι δαπάνες για την «άμυνα» και «δημόσια ασφάλεια» του αστυνομοκρατικού καθεστώτος μέσα σε μια πενταετία σχεδόν διπλασιάστηκαν.
5ο) Οι προσωπικές καταθέσεις μειώθηκαν ως αποτέλεσμα της οικονομικής δυσχέρειας των λαϊκών στρωμάτων από 34,2 δισεκατομμύρια δραχμές το 1972 σε 19,6 δισεκατομμύρια δραχμές το 1973.
6ο) Στον αγροτικό τομέα, όπου απασχολείτο το 44% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, αντί της πενταετούς πρόβλεψης του καθεστώτος για ανάπτυξη 5,2%, η αγροτική οικονομία αναπτύχθηκε κατά μόλις 1,8% στην περίοδο 1967 – 1974, σε αντίθεση με το 4,2% κατά την περίοδο 1963 – 1966. Οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων μειώθηκαν από το 63% του συνόλου των εξαγωγών το 1968 στο 48% το 1972. Το αποτέλεσμα ήταν το κατά κεφαλήν αγροτικό εισόδημα να πέσει από το 55% στο 43% του μέσου κατά κεφαλήν εθνικού εισοδήματος.
7ο) Οι φόροι που επιβάρυναν τα λαϊκά στρώματα ανέρχονταν στο 91% επί του συνόλου των φορολογικών εσόδων του καθεστώτος τα οποία αυξάνονταν σταθερά: Τα φορολογικά έσοδα από 27,4% του ΑΕΠ το 1966, επί συνταγματαρχών και μέχρι το 1972 αυξήθηκαν στο 29,2%. Αυτά για τα λαϊκά στρώματα. Από την άλλη:
  • Οι φόροι επί των επιχειρήσεων μειώθηκαν κατά 10,9% την περίοδο 1972 – 73.
  • Η φορολογική «μεταρρύθμιση» του 1968 μετέφερε το φορολογικό φορτίο στους ώμους της εργατικής τάξης με τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους πλουτοκράτες να απολαμβάνουν μεγαλύτερα φορολογικά προνόμια. Συνέπεια: Οι φοροαπαλλαγές 464 μεγάλων επιχειρήσεων το 1971 ήταν κατά τρεις φορές υψηλότερες από τους φόρους που οι ίδιες εταιρείες είχαν καταβάλει!
  • Τα φορολογικά έσοδα από τις ναυτιλιακές εταιρείες μειώθηκαν από 109 εκατομμύρια δραχμές το 1968 σε 29 εκατομμύρια το 1972 (μείωση 73%!), περίοδος κατά την οποία ο ελληνικός στόλος αυξήθηκε κατά 16,7 εκατομμύρια τόνους.
8ο) Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών αυξήθηκε κατά οχτώ φορές, μεταξύ του 1967 και 1972. Το ισοζύγιο πληρωμών από μέσο πλεόνασμα 14,6 εκατ. δολαρίων την περίοδο 1960 – 66, εμφάνισε μέσο έλλειμμα την περίοδο 1967-73 ύψους 117 εκατομμυρίων δολαρίων.
9ο) Οσο για την «ανάπτυξη» που σημειώθηκε επί συνταγματαρχών, το άρθρο του οικονομολόγου Αδαμάντιου Πεπελάση στις 2/8/1974, είναι αποκαλυπτικό και για το χαρακτήρα της «ανάπτυξης» και για το ξεπούληµα της Ελλάδας στο ξένο κεφάλαιο. Γράφει:
«Η ανάπτυξη της επταετίας είχε αντιλαϊκό χαρακτήρα. Η µεγάλη µάζα δηλαδή επωµίσθηκε το βάρος της ανάπτυξης, καρπώθηκε τα λιγότερα ωφελήµατα κι έφερε το κόστος των διάφορων αντιφατικών και συγκυριακών µέτρων για την προσπάθεια επαναφοράς της οικονοµίας σε σχετική σταθερότητα και ισορροπία. Ιδιαίτερα τα µέτρα των τελευταίων 12 µηνών ήταν εξοντωτικά για τα µικρά εισοδήµατα. Η άνοδος των τιµών κατά 40%-45% το 1973 (και κατά 9% για το πρώτο εξάµηνο του 1974) υπερκάλυψε την αύξηση των αστικών εισοδηµάτων ενώ το αγροτικό εισόδηµα άρχισε να συρρικνώνεται σηµαντικά. Οι ξένες παραγωγικές επενδύσεις µειώνονται εντυπωσιακά. Ενώ στην περίοδο 1965-66 εισάγονται 200 εκατ. δολάρια για παραγωγικές επενδύσεις, σ’ όλη την επταετία 1967-1973 εισάγεται πραγµατικά το µισό περίπου της προηγούµενης επταετίας. Τα άλλα ξένα κεφάλαια που εισέρρευσαν ήταν ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ – αγορά γης, οικοπέδων και παρόµοια».
***
Από τη μια, λοιπόν, χούντα σήμαινε φορολογικά και κάθε λογής προνόμια σε ντόπια και ξένα μονοπώλια, χαριστικές πράξεις στους φιλικά προσκείμενους στη χούντα Ωνάσηδες και Τομ Πάπες, φτηνό και φιμωμένο εργατικό δυναμικό, απαλλαγές από δασμούς και πακτωλός επιχορηγήσεων («νόμοι» 89/1967 και 378/1968) σε εργολάβους, βιομήχανους, μεγαλεμπόρους, μεγαλοξενοδόχους, επιβολή 300 ειδικών μέτρων παροχής πλήρους ελευθερίας στο εγχώριο και ξένο κεφάλαιο να κερδοσποπεί χωρίς κανέναν έλεγχο.
Από την άλλη «ξεχαρβάλωμα» όλων των οικονομικών δεικτών, αποσάθρωση της εγχώριας παραγωγής, βάρη στο λαό και μια πλασματική «ανάπτυξη» που πίσω της έκρυβε αθρόες εισαγωγές, επιμήκυνση πιστώσεων και τεχνητή κυκλοφορία χρήματος, που προέκυπτε από αναγκαστικό δανεισμό κι άλλες τέτοιες υψηλού επιπέδου δημοσιονομικές αλχημείες.
Αυτό ήταν το οικονομικό… «θαύμα» του καθεστώτος των συνταγματαρχών. Αυτά είναι και τα παραμύθια της Χαλιμάς από τους γεμπελίσκους επιγόνους τους και από τους «τακτοποιημένους» εκείνης της μαύρης για τον τόπο περιόδου.
*
– Τα παραπάνω στοιχεία είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας το 1975. Πηγή: Journal of the Hellenic Diaspora Vol 2 -1975-, Permanent URL:http://hdl.handle.net/10066/4929. Για αναλυτικότερη ενημέρωση στην επισκόπηση του Βασίλη Καρίφη, «Η ελληνική οικονομία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967 – 1974)», στο «greekjunda.blogspot.com».
– Κυκλοφορεί (εκδόσεις «Τόπος») ένα εξαιρετικό βιβλίο, μια σπουδαία μελέτη του φίλου και συναδέλφου δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου που διαλύει με στοιχεία και ντοκουμέντα όλες τις αλχημείες και τις αθλιότητες της προπαγάνδας γύρω από τα… «καλά» της απριλιανής χούντας. Τίτλος εύγλωττος: «Λαμόγια στο χακί». Διαβάστε το!

Οι ΄Ελληνες Θα Πρέπει Να Ξαναρχίσουν Να Κάνουν Παιδιά, Αλλιώς Θα Περάσουν Στην Εξαφάνιση !

Με παραλλαγή του παραπάνω τίτλου, που προσθέτει την λέξη «οικονομική» πριν την εξαφάνιση, το οικονομικό δελτίο ZeroHedge αναδημοσιεύει από τους Τάϊμς της Νέας Υόρκης τα ακόλουθα:

Οι άνθρωποι στην Ελλάδα δεν έχουν τα μέσα να συντηρήσουν περισσότερα από ένα παιδί και πολλοί διαλέγουν να μην κάνουν κανένα.
Ο γιατρός γονιμότητας Μηνάς Μαστρογιάννης δήλωσε στους Τάϊμς ότι ορισμένες γυναίκες αποφάσισαν να μη συλλάβουν και γονείς ενός παιδιού του ζητούν να καταστρέψει τα ακόλουθα έμβρυα.
Είπε: Μετά οκτώ χρόνια οικονομικής στασιμότητας, οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τα όνειρά τους.
Δεν είναι μόνο η Ελλάδα που υποφέρει από υπογεννητικότητα. Στην πραγματικότητα η τάση εξαπλώνεται στη περισσότερη Ευρώπη, με την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιταλία να αναφέρουν επίσης επικίνδυνα χαμηλή γεννητικότητα.


  
Γιατί  συμβαίνει αυτό;
Η ανεργία εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στην Ελλάδα. Τα ποσοστά είναι λίγο χαμηλότερα από το 2016, όταν ήταν23,9 %, αλλά ακόμη πολύ υψηλά, με 23,5%.
Η ανεργία έπληξε περισσότερο τις γυναίκες, με ποσοστά 27%, έναντι 20% των ανδρών.
(Σημ.μτφρ: Πρόκειται εξόφθαλμα για τα ποσοστά Γεωργίου, Μέρκελ, Τσίπρα)
Φορολογικές μειώσεις και επιδόματα σε πολυμελείς οικογένειες μειώθηκαν και η Ελλάδα βρίσκεται με τον χαμηλότερο στην Ε Ε  προϋπολογισμό επιδομάτων για την οικογένεια και το παιδί.


Εργαζόμενες γυναίκες.
Στο κορύφωμα της κρίσης γυναίκες ανέβαλαν την μητρότητα χάριν της απασχόλησης. Καθώς τα χρόνια περνούσαν, ο βαθμός γονιμότητας έπεφτε, κάνοντας δυσκολότερη τη σύλληψη. Επίσης η ισότητα των φύλων ατόνησε και πολλές γυναίκες σε ηλικία μητρότητας συναντούσαν άρνηση πρόσληψης, ή υφίσταντο αναγκαστική αλλαγή του συμβολαίου τους σε προσωρινής απασχόλησης  με την έναρξη της εγκυμοσύνης.
Ποιες οι επιπτώσεις της υπογεννητικότητας;
΄Ενας από τους σημαντικότερα πληττόμενους τομείς είναι οι συντάξεις και το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
Επιπλέον, σύμφωνα με την Eurostat, τόσο χαμηλή γεννητικότητα   -κάτω του 2,1%- μπορεί να προκαλέσει δημογραφική καταστροφή.
Αυτό θα δώσει τη χαριστική βολή στις συντάξεις, καθώς λιγότεροι νέοι θα εργάζονται.

Μειωμένες συντάξεις για τους πρεσβύτες, που συνήθως φροντίζουν για τα παιδιά της οικογένειας, σημαίνει ότι οι γονείς θα έχουν να αντιμετωπίσουν και το οικονομικό πρόβλημα φροντίδας των παιδιών τους.
΄Ολες αυτές οι συνθήκες συνιστούν ένα συνθλιπτικό περιβάλλον για την απόκτηση παιδιών, δημιουργώνας ένα φαύλο κύκλο πτώσεως της γεννητικότητας.


Μετάφραση Μ.Σ.

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates