Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Η αναπλ. υπουργός εργασίας λαμβάνει επίδομα ενοικίου 12.000€ το χρόνο



Εντονες αντιδράσεις και ερωτήματα προκαλεί δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου», σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση πληρώνει 12.000 ευρώ για το ενοίκιο του σπιτιού της Ράνιας Αντωνοπούλου.

Σε δήλωσή του, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Θεόδωρος Καράογλου, τονίζει:

«Με νόμο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ το Κράτος πληρώνει τα ενοίκια ακόμη και των πλουσιότερων Υπουργών. Πιο συγκεκριμένα, με διάταξη του ν. 4336/15 καλύπτονται από το Δημόσιο τα έξοδα διαμονής στην Αθήνα, όχι μόνο των βουλευτών της επαρχίας -κάτι που ίσχυε έως τότε- αλλά και των εξωκοινοβουλευτικών Υπουργών. Και μάλιστα με αναδρομική ισχύ από τον πρώτο μήνα διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, και χωρίς κανένα εισοδηματικό κριτήριο ή χωρίς περιορισμό στο ύψος του μισθώματος!

Όπως, λοιπόν, προκύπτει από δημοσίευμα στο χθεσινό Τύπο, η -εξωκοινοβουλευτική- αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Ράνια Αντωνοπούλου, ζητά και εισπράττει από το Κράτος 12.000 ευρώ ετησίως για το ενοίκιο στο σπίτι της στην Αθήνα, παρ’ όλο που, μαζί με τον επίσης Υπουργό σύζυγό της αποτελούν την πλουσιότερη οικογένεια της ελληνικής Κυβέρνησης, με ακίνητα, μεταξύ άλλων, στη Νέα Υόρκη και τη Σύρο.

Δεν αποτελεί έκπληξη για εμάς ότι αυτοί που έχτισαν πολιτικές καριέρες παριστάνοντας τους προστάτες των αδυνάτων, τελικά εκμεταλλεύονται μέχρι και την τελευταία δυνατότητα που τους δίνει ο νόμος για να επωφεληθούν οικονομικά από τα χρήματα των φορολογουμένων. Αν, μάλιστα, ο νόμος δεν είναι αρκετά επωφελής, τον τροποποιούν αναλόγως.

Όμως, τη στιγμή που χάνονται σπίτια λόγω της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών και περικόπτεται το ΕΚΑΣ των χαμηλοσυνταξιούχων, οι παραπάνω συμπεριφορές αποτελούν τεράστια πρόκληση, για την οποία πρέπει να δοθούν εξηγήσεις.

Καλούμε την Κυβέρνηση να τροποποιήσει άμεσα την επίμαχη διάταξη, θέτοντας αυστηρά εισοδηματικά κριτήρια για τους εξωκοινοβουλευτικούς Υπουργούς που δικαιούνται την επιδότηση και να βάλει όριο στο ύψος του μισθώματος που καλύπτει ο κρατικός προϋπολογισμός».

Κι όλα αυτά τη στιγμή που η κ. Αντωνοπούλου και ο σύζυγός της, υπουργός Οικονομίας, Δημήτρης Παπαδημητρίου, διαθέτουν μεγάλη περιουσία.

Ο υπουργός έχει χαρτοφυλάκιο με μετοχές και επενδυτικά προϊόντα που ξεπερνά τα δύο εκατομμύρια ευρώ. Συγκεκριμένα, το χαρτοφυλάκιο του κ. Παπαδημητρίου ανέρχεται στα 2.725.881 δολάρια, σύμφωνα με το πόθεν έσχες του. Το χαρτοφυλάκιο αυτό, το κατείχε το 2015, όταν δεν είχε ακόμα υπουργοποιηθεί. Την ίδια χρονιά, δήλωσε εισοδήματα 453.429 δολάρια.

Η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας και σύζυγος του κ. Παπαδημητρίου, Ράνια Αντωνοπούλου, κατείχε μετοχές 340.000 δολαρίων σε χρηματιστήρια και καταθέσεις ύψους 11.400 ευρώ σε ελληνικές τράπεζες. Άραγε, έχει τόσο μεγάλη ανάγκη την ενίσχυση του κράτους;

Το ζευγάρι υπουργών, έχει από κοινού καταθέσεις σε τραπεζικά ιδρύματα του εξωτερικού 480.154 δολάρια.

Το υπουργικό ζεύγος διαθέτει διαμέρισμα 110 τ.μ. στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και μία βίλα στη Σύρο 300 τ.μ. με 180 τ.μ. βοηθητικούς χώρους σε οικόπεδο 4.950 τ.μ. Η βίλα διαθέτει και μία πισίνα 80 τ.μ.

Η εθνική παρακμή και τα μαύρα σύννεφα


του Γιώργου Παπασίμου

Όλο και περισσότερο, «μαύρα σύννεφα» απλώνονται πάνω από την Ελλάδα. Οι τελευταίες τουρκικές εξτρεμιστικές ενέργειες τόσο στα Ίμια, όσο και στην κυπριακή ΑΟΖ, με την στρατιωτική παρεμπόδιση του ιταλικού πλωτού γεωτρύπανου, αυξάνει την ένταση στον άξονα Θράκη-Αιγαίο-Κύπρος. Σ’ αυτό το τόξο εστιάζονται στρατηγικά οι επεκτατικές επιδιώξεις της Τουρκίας σε βάρος των δικαιωμάτων του Ελληνισμού.

Η αναβάθμιση των τουρκικών αξιώσεων, από τις «γκρίζες ζώνες» σε «τουρκικά εδάφη» (Ίμια και όχι μόνο), συνιστά ένα σοβαρό άλμα σε βάρος της Ελλάδας και αποτυπώνει πλέον τους σοβαρούς υπαρκτούς κινδύνους. Πέραν, όμως, των τούρκικων επιδιώξεων, η χώρα μας αντιμετωπίζει προβλήματα, τόσο από την πλευρά της Αλβανίας (εκκρεμότητα στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών, επιμονή στο ανύπαρκτο ζήτημα των Τσάμηδων και συστηματική υπονόμευση των δικαιωμάτων της Ελληνικής Μειονότητας), όσο και στο επίμαχο ζήτημα της πίεσης για παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στην ΠΓΔΜ.

Γίνεται αντιληπτό, ότι βρισκόμαστε σε όξυνση όλων των εθνικών θεμάτων, σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής ρευστότητας, που συνδέεται με την υποχώρηση της αμερικανικής παντοκρατορίας και την ανάδειξη διαφόρων πόλων πλανητικής εξουσίας. Είναι η εποχή του «Φθινοπώρου της Αμερικανικής Αυτοκρατορίας», κατά την οποία εντείνονται οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί στον πλανήτη.

Οι διεργασίες περιγράφονται έξοχα από τον σπουδαίο Ιταλό φιλόσοφο Τζιοβάνι Αρίγκι, στο βιβλίο του «Ο παρατεταμένος 20ος αιώνας». Σύμφωνα με αυτόν, η κίνηση του εκκρεμούς μεταξύ ενός ενάρετου παραγωγικού κύκλου και ενός φαύλου χρηματοπιστωτικού, εμφανίζεται και αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στην εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος από τον 15ο αιώνα έως σήμερα.
Κρίση ηγεμονικών συστημάτων

Η κρίσιμη αυτή κίνηση εντοπίζεται στο εσωτερικό ευρύτερων κύκλων ηγεμονίας επάνω στο παγκόσμιο σύστημα (ιταλικές πόλεις-κράτη 1400-1600, Ολλανδία 1600-1800, Βρετανία 1800-1940 και ΗΠΑ 1940-2000). Σε κάθε μία από αυτές τις φάσεις, ο κύκλος της κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου σηματοδοτεί τη λεγόμενη «εποχή του Φθινοπώρου» της εκάστοτε ηγεμονίας, δηλαδή την περίοδο που αποτελεί την αρχή του τέλους της.

Το «Φθινόπωρο» αυτό εκφράζει την κρίση και την παρακμή των ηγεμονικών συστημάτων και αποτελεί την έναρξη περιόδου μεγάλης αστάθειας και όξυνσης των ανταγωνισμών. Σε αυτή την περίοδο, η χώρα μας βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία καθημαγμένη σε οικονομικό, κοινωνικό και θεσμικό επίπεδο, από την μνημονιακή κηδεμονία. Πρόκειται για βαθιά και επικίνδυνη παρακμή, αφού πάσχουν όλοι οι πυλώνες, που συγκροτούν την ισχύ και την ύπαρξη του ελληνικού κράτους.

Η οικονομική ιθύνουσα τάξη, που χαρακτηρίζονταν πάντα από έντονο παρασιτισμό και εξάρτηση, έχει πλέον απολέσει κάθε αυτονομία. Έχει παραδώσει τα πάντα στους ξένους δανειστές, θεωρώντας αφελώς ότι θα μπορούσε να συγκρατήσει τα δικά της οικονομικά προνόμια. Σήμερα, όμως, εισπράττει τα επίχειρα αυτής της έλλειψης εθνικής συνείδησης, αφού, πλέον, το ξένο κεφάλαιο και οι δανειστές αφαιρούν και τις δικές τους περιουσίες.
«Θεραπαινίδα» των ξένων δανειστών

Το πολιτικό προσωπικό εξουσίας «ζυγίστηκε και βρέθηκε ελλιπές». Τόσο για την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της Ελλάδας και των ευκαιριών κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης, μέσα από την θωράκιση και την παραγωγική ανασυγκρότησή της, όσο και για την διατήρηση των στοιχειωδών δομών της εθνικής κυριαρχίας. Αντίθετα, έχει μετατραπεί σε θλιβερή «θεραπαινίδα» των ξένων δανειστών. Το μόνο μέλημά του είναι η αναπαραγωγή του και η διατήρηση των «τοξικών» για την χώρα προνομίων του.

Τέλος, η κοινωνία λόγω του μνημονιακού «σοκ», που υπέστη, σε συνδυασμό με την εκκωφαντική διάψευση της ελπίδας που επενδύθηκε στον Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται σε κατάσταση «ημιληθάργου». Αδυνατεί να υπερκεράσει το ελλειμματικό και τοξικό σημερινό πολιτικό σύστημα και να επιβάλει ένα νέο πολιτικό υποκείμενο ανατροπής της παρακμής και βύθισης της χώρας. Η αυθόρμητη αντίδραση στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό υπήρξε μια ενθαρρυντική εξέλιξη, που δεν αναιρεί, όμως, την γενικότερη εικόνα.

Τις έντονα επικίνδυνες αυτές εξελίξεις για το παρόν και το μέλλον μας, είχε αναλύσει και προβλέψει ο σπουδαίος Έλληνας πολιτικός φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης (παραγνωρισμένος, ως συνήθως, εντός της πνευματικής «Ψωροκώσταινας»). Το 1992-93, στον πρόλογο του βιβλίου του «Παρακμή του αστικού πολιτισμού» και στον επίλογο, του βιβλίου του «Θεωρία του πολέμου», αντίστοιχα ανέλυε με ενάργεια ότι, το «παρασιτικό, πελατειακό» πολιτικοοικονομικό οικοδόμημα της Μεταπολίτευσης οδηγούνταν «στα βράχια» με τη «ρότα που είχε πάρει». Η δε στρατιωτική ισορροπία στο Αιγαίο έβαινε σε βάρος της Ελλάδας μακροπρόθεσμα.

Μάλιστα, προέβλεψε ότι, κατά την στιγμή, που η Ελλάδα θα αναζητούσε οικονομική προστασία εντός της ΕΕ (εννοώντας την Γερμανία), τότε τα εθνικά ζητήματα θα ετίθεντο σε ενεργό άμεσο κίνδυνο. Κι αυτό, σε συνδυασμό με τον λυσσαλέο αγώνα παγκόσμιας ανακατανομής μετά την «ενάρετη φάση» της παγκοσμιοποίησης στις αρχές του 21ου αιώνα.
Η Ελλάδα στο περιθώριο δίχως ηγεσία

Σε αυτή ακριβώς την φάση βρίσκεται σήμερα η χώρα. Έχει απολέσει, λόγω της οικονομικής της χρεοκοπίας, τα βασικά συστατικά της εθνικής της κυριαρχίας. Κι αυτό συνδυάζεται με την δομική κρίση σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο. Την ίδια ώρα αντιμετωπίζει τον επιθετικό τουρκικό αναθεωρητισμό, που φαίνεται ότι έχει υπερκεράσει την μέχρι τώρα πάγια κατευναστική πολιτική της Αθήνας.

Η προσπάθεια βύθισης του «Γαύδος» στα Ίμια και ο ιδιότυπος ναυτικός αποκλεισμός της Κυπριακής ΑΟΖ είναι χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της νέας κατάστασης. Ταυτοχρόνως, αντιμετωπίζει τις πιέσεις εξωγενών παραγόντων για λύσεις-μπαλώματα στο Σκοπιανό και στις ελληνοαλβανικές σχέσεις, που στο μέλλον θα αποτελέσουν «χαίνουσες πληγές».

Εξαιτίας του γεγονότος ότι η χώρα μας δεν έχει επαρκές πολιτικό προσωπικό και ισχυρή οικονομική ηγεσία, προκειμένου να αξιοποιήσει τα στρατηγικά πλεονεκτήματά της, οδεύει στο περιθώριο. Εν μέσω διεθνούς ανυποληψίας, κινδυνεύει να υποστεί νέους εθνικούς ακρωτηριασμούς, ιδιαίτερα στον άξονα Κύπρος-Αιγαίο-Θράκη, από την εξτρεμιστική επιθετικότητα του νεοοθωμανικού πολιτικού κατεστημένου, που έχει γιγαντωθεί στη γείτονα Τουρκία.

Μοναδική ελπίδα αποτελεί η συνειδητοποίηση από όλους τους πολίτες ότι η συνεχιζόμενη «κάθοδος» του Ελληνισμού, δεν έχει «πάτο», εάν εμείς δεν αντιδράσουμε δυναμικά απέναντι σε αυτή την πορεία παρακμής. Αυτό μπορεί να αποτελέσει και το πρώτο σημαντικό εφαλτήριο, ως «ανάχωμα» και απαραίτητη προϋπόθεση της δημιουργίας ενός νέου πολιτικού υποκειμένου που θα θέσει τις βάσεις για άλλη πορεία της χώρας.

Οι θέσεις της "Συμπολιτείας" για τα LED και άλλες σπατάλες


Επειδή ρωτάνε πολλοί για τη θέση της "Συμπολιτείας Θερμαϊκού" σχετικά με την υπόθεση της προμήθειας των φωτιστικών σωμάτων LED από το δήμο Θερμαϊκού, ύψους 3.632.828,00 ευρώ, παραθέτουμε στη συνέχεια απόσπασμα από μία ανακοίνωση που είχε εκδώσει το Συντονιστικό της Συμβούλιο, πριν από επτά μήνες, στις 11 Ιουλίου 2017. Με τη σημείωση ότι η "Συμπολιτεία" ήταν η μοναδική δημοτική παράταξη που ΔΕΝ ψήφισε την εισήγηση της διοίκησης Μαυρομάτη για τα LED.

Σε σχετική μελέτη που είχε εκπονήσει τότε ομάδα στελεχών της "Συμπολιτείας Θερμαϊκού», αναφέρονταν σειρά στοιχείων για σπατάλες που γίνονται στο δήμο Θερμαϊκού σε μία εποχή άγριας λιτότητας και τη στιγμή που για να καλυφθούν τα έξοδα λειτουργίας των υπηρεσιών του Δήμου, οι πολίτες αναγκάζονται να πληρώνουν τα υψηλότερα δημοτικά τέλη σε όλη τη Βόρεια Ελλάδα και ενδεχομένως στη χώρα.

Η μελέτη του Συντονιστικού της «Συμπολιτείας» για το θέμα αυτό, ανέφερε τα ακόλουθα:

"Αλλαγή λαμπτήρων φωτισμού με νέους τύπου LED. Κόστος: 3.632.000 ευρώ (Ολογράφως: Τρία εκατομμύρια εξακόσιες τριάντα δύο χιλιάδες ευρώ).

Γι’ αυτό το έργο λαμβάνεται δάνειο (το οποίο θα αποπληρώσουν οι δημότες) και το οποίο σχεδόν εξαντλεί τις δυνατότητες δανειοδότησης του Δήμου Θερμαϊκού για τα επόμενα χρόνια, καθώς οι Δήμοι μπορούν να συνάπτουν δάνεια μέχρι ένα ύψος, ανάλογα με τον προϋπολογισμό τους και αυτά που ήδη χρωστάνε.

Υποτίθεται ότι αυτό το τεράστιο φέσι θα αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου μέσω της εξοικονόμησης που θα γίνει από τη μείωση του κόστους στο δημοτικό φωτισμό. Θεωρούμε αυτή την πιθανότητα από ισχνή έως ανύπαρκτη.

Πόσο πιο συμφέρον θα ήταν για τους δημότες αν η επένδυση του Δήμου αφορούσε πάγια στοιχεία ενεργειακής αυτονομίας (πχ αυτόνομη παραγωγή ενέργειας σε σχολεία και δημοτικά κτήρια) και μόνιμη απαλλαγή των δημοτών από τον βραχνά του τεράστιου κόστους για την ενέργεια – και όχι μόνο για το ρεύμα που ξοδεύεται για φωτισμό!"

"Σπατάλες σε εποχή λιτότητας"

Εκτός από το θέμα των LED, η μελέτη του Συντονιστικού της "Συμπολιτείας" αναφέρονταν και σε μία σειρά από άλλες σπατάλες της διοίκησης του κ. Μαυρομάτη, όπως:

-Αποκατάσταση Σκάλας Νέων Επιβατών με απευθείας ανάθεση. Σύμβαση 300.000 ευρώ. Πέραν του ότι η υπόθεση ατύχησε (λόγω κακής προετοιμασίας, από τη πλευρά του Δήμου) προξενεί εντύπωση το «απευθείας ανάθεση» για μια παρέμβαση η οποία εκκρεμεί ολόκληρες δεκαετίες και δεν είναι επείγουσα. Τουλάχιστον όχι τόσο επείγουσα ώστε να μην γίνεται μειοδοτικός διαγωνισμός, μέσω του οποίου πιθανότατα θα μειωνόταν σημαντικά το κόστος για τον Δήμο, καθώς το κόστος της παρέμβασης υπολογίζεται στο μισό.

-Διαπλάτυνση και φωτισμός στα ΚΑΑΥ Αγίας Τριάδας: 280.000 ευρώ. Αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν να δίνεται ένα τέτοιο ποσόν για μερικά μέτρα πεζόδρομου… Το κόστος φαίνεται υπερβολικό και η παρέμβαση ήταν άνευ ουσίας.

-Για το Ηρώο στο Δημαρχείο (διαμόρφωση χώρου): 180.000 ευρώ. Ένα έργο το οποίο θα μπορούσε να κοστίσει πολύ λιγότερα στους δημότες, αν το έκανε η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου – στην περίπτωση που αυτή ήταν σωστά στελεχωμένη.

-Υπερβολικά ποσά δαπανώνται επίσης για ένα πλήθος μικρές εργολαβίες (μικροέργα). Καθόλου περίεργο αν αναλογιστεί κανείς ότι στην ευθύνη του Δήμου βρίσκονται δημοτικά σχολεία, δημοτικά κτήρια, ιατρεία, δημοτική οδοποιία κλπ. Υπολογίζεται ότι το κόστος (σε σύγκριση με εκείνο που θα προέκυπτε αν υπήρχε σωστή Τεχνική Υπηρεσία) είναι περίπου τριπλάσιο, για τους δημότες.

-Σπατάλη γίνεται λόγω κακής διαχείρισης του θέματος και στο ζήτημα των καυσίμων. Σημειωτέον ότι τα ποσά που δαπανώνται για τα καύσιμα είναι μεγάλα και κάθε δυνατότητα μείωσή τους πρέπει να εξετάζεται με προσοχή.

-Μεγάλη σπατάλη γίνεται στο Δήμο Θερμαϊκού στο θέμα των απορριμμάτων. Σε παλαιότερη μελέτη της «Συμπολιτείας» αποδείχτηκε ότι η ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής κοστίζει στους δημότες πρόσθετα εκατομμύρια ευρώ, σε σύγκριση με το αν η αποκομιδή γινόταν από την Υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου. Πρόσθετη σπατάλη, την οποία πληρώνουν οι δημότες κ.α.

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα τα δημοτικά τέλη στο Δήμο μας να είναι εξωφρενικά υψηλά, και ταυτόχρονα να ματαιώνεται η δυνατότητα πραγματοποίησης ζωτικών παρεμβάσεων που θα μπορούσαν να έχουν άμεσο και χειροπιαστό αποτέλεσμα στην καθημερινότητα των δημοτών", επισημαίνονταν στη μελέτη του Συντονιστικού Συμβουλίου της "Συμπολιτείας Θερμαϊκού".

Σχετικά με την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Θερμαϊκού, στις 24 Μαίου 2017 για την προμήθεια των LED, με τη "Συμπολιτεία Θερμαϊκού" να είναι η μόνη δημοτική παράταξη που ΔΕΝ ψήφισε την εισήγηση της διοίκησης Μαυρομάτη, διαβάστε:

Εταιρεία στην Ελλάδα ίδρυσε ο αμερικανικός γίγαντας αυτοκινήτων, Tesla του Elon Musk


Σε μια επιχειρηματική κίνηση η οποία αναμένεται να έχει τεράστια οφέλη για την ελληνική οικονομία προχώρησε ο αμερικανικός γίγαντας αυτοκινήτων, έρευνας και τεχνολογίας TESLA του Elon Musk. Η αμερικανική πολυεθνική μέσω θυγατρικής της στην Ολλανδία προχώρησε στην σύσταση ελληνικής εταιρίας της Tesla Greece.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που επικαλείται το mononews.gr η νέα εταιρία μόλις χθες εμφανίστηκε στο ΓΕΜΗ και πήρε ΑΦΜ. Για την ακρίβεια η Tesla Greece ιδρύθηκε από την Tesla Motors Netherlands B.V. (μέτοχος κατά 100% είναι η Tesla Motors, Inc.). Η Tesla Motors Netherlands B.V. ιδρύθηκε το 2013 στην Ολλανδία και παράγει ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Η εταιρία αναμένεται σε λίγους μήνες να προχωρήσει στην πρόσληψη καταρχήν 50 εξειδικευμένων στελεχών στον χώρο της έρευνας και της τεχνολογίας (R&D). Σε πρώτη φάση θα δημιουργηθεί HUB το οποίο θα εγκατασταθεί στον Δημόκριτο στην ΑΘΗΝΑ. Σε δεύτερη φάση η εταιρία θα ασχοληθεί με την ενέργεια.

Οι άνθρωποι της Tesla πριν αποφασίσουν να ιδρύσουν εταιρία στην Ελλάδα έβαλαν στο μικροσκόπιο και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως οι Έλληνες σύμβουλοι της εταιρίας κινήθηκαν με ταχύτητα και έπεισαν την πολυεθνική να επιλέξει την Ελλάδα για την δημιουργία του HUB. Γνώστης της υπόθεσης ήταν από την αρχή και ο αναπληρωτής υπουργός Έρευνας και Καινοτομίας Κώστας Φωτάκης.

Είναι δεδομένο ότι αυτή η εξέλιξη αναμένεται να λάβει μεγάλη δημοσιότητα καθώς η TESLA στην Ευρώπη διαθέτει 3 HUB. Τα δυο βρίσκονται στην Ολλανδία και ένα στην Γερμανία. Πέραν των φιλόδοξων σχεδίων για τα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα Tesla ο 46χρονος επικεφαλής της εταιρίας Elon Musk έχει ιδρύσει αρκετές εταιρείες που επικεντρώνονται στην καινοτομία, όπως η κατασκευάστρια διαστημικών πυραύλων Space X και η The Boring Company για την κατασκευή τούνελ και δρόμων. Επίσης η εταιρία ασχολείται με την αποθήκευση ενέργειας και τα φωτοβολταϊκά.

O Mοιραίος Για Την Μέρκελ Συνασπισμός


του Τοm Luongo, Zero Hedge, 22-2-18

[ Την διαμόρφωση του μετεκλογικού γερμανικού τοπίου σε πολιτικό ναρκοπέδιο, με την άγνωστη τελικά τύχη του να επηρεάζει κρίσιμα την περαιτέρω εξέλιξη της Ε.Ε., επισημαίνει ο δημοσιολόγος συντάκτης του πιο κάτω άρθρου. Ο οποίος χαρακτηρίζει ως «φάρσα» και «μίασμα» το σήριαλ των διαπραγματεύσεων για σχηματισμό κυβέρνησης και προβλέπει ότι , σε περίπτωση αναγκαστικής επανάληψης των εκλογών, θα υπάρξουν καταλυτικές εξελίξεις στην γερμανική πολιτική σκηνή και ευρύτερα  στην πορεία της Ε.Ε – συμπεριλαμβανομένης μιας πιθανής έξωσης της Ιταλίας.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Την τελευταία φορά που ασχολήθηκα με το μίασμα* των  γερμανικών διαπραγματεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, τα στοιχεία έδειχναν πως το ρεύμα στρεφόταν εναντίον  του  SPD, των σοσιαλδημοκρατών.                                                                                           
Τώρα οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως όσο η Μέρκελ προσπαθεί να σχηματίσει ένα συνασπισμό με τον Μάρτιν Σούλτς και το SPD τόσο η υποστήριξη της κοινής γνώμης για τον συνασπισμό εξατμίζεται. Έγιναν δυο δημοσκοπήσεις τελευταία, η μια που προβλήθηκε στους τίτλους των εφημερίδων έδειχνε ότι το κόμμα των Ευρωσκεπτικιστών και ενάντιων στην μεταναστευτική εισροή, «Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD), έχει τώρα ξεπεράσει το SPD σε εθνική κλίμακα, με 16% έναντι 15,5% και η άλλη δείχνει το AfD να ανεβαίνει κατά δύο μονάδες, στο 14% και να υστερεί κατά 4 μονάδες του SPD.
Το συμπέρασμα από αυτές τις δημοσκοπήσεις δεν αφορά στο εάν το AfD είναι σήμερα πιο δημοφιλές από το SPD ή όχι.  Από τον συσχετισμό αυτών των  αποτελεσμάτων με την άνοδο-έκπληξη  του κόμματος της Μέρκελ κατά δύο μονάδες και στις δύο δημοσκοπήσεις αναδύεται ένα σαφές μήνυμα του γερμανικού εκλογικού σώματος:
Επιθυμούν τον σχηματισμό κυβέρνησης, επειδή δεν έχουν συνηθίσει σε κατάσταση  κενού κυβέρνησης, αλλά δεν θέλουν ένα νέο μεγάλο συνασπισμό της Μέρκελ με το SPD.                                                               
Αυτό είναι η έκφραση μιας κοινής γνώμης ρευστής, αλλά αλλεργικής στο είδος κυβέρνησης το οποίο ο γερμανικός λαός είχε σιχαθεί. Το υπέστησαν τα τελευταία τέσσερα χρόνια και το μόνο που τους εξασφάλισε ήταν περισσότερη υποτέλεια στις Βρυξέλλες και στην Ουάσιγκτον.
Από την στιγμή που η Μέρκελ σταμάτησε την εισροή μεταναστών στην Γερμανία –για να εξασφαλίσει την επανεκλογή της- η ηγεσία της γίνεται προς το παρόν αποδεκτή για να εξασφαλισθεί η λειτουργία του κράτους. Αλλά αυτό που ο γερμανικός λαός λέει προς όλους είναι πως την θέλει να πάει μάλλον «δεξιότερα», παρά αριστερότερα για να ικανοποιήσει το SPD.
΄Ένα άρθρο του Doug Bandow στο American Conservative εξετάζει σε λεπτομέρειες στις δυναμικές σε εξέλιξη στο γερμανικό πολιτικό πεδίο. ΄Εχει δίκιο να υπογραμμίζει πως οι Γερμανοί έχουν απαυδήσει με την ισχύουσα κατάσταση πραγμάτων.
Ενώ κανείς δεν αμφισβητεί την ηγεσία της Μέρκελ, αυτή είναι προσηλωμένη στην ευθεία των επιθυμιών των Γερμανών. Απόδειξη εκ πρώτης όψεως αυτής της εξήγησης είναι η γερμανική απόρριψη της προτεραιότητας που δίνει ο Σούλτς στις Βρυξέλλες. Το να αποσπάσει ο Σουλτς ουσιαστικές παραχωρήσεις από την Μέρκελ, στις διαπραγματεύσεις για την κυβερνητική συνεργασία, μπορεί να ωφελεί τους πολιτικούς του SPD βραχυπρόθεσμα. Θα είναι σε θέση να διανείμουν δισεκατομμύρια σε νέα προγράμματα για να αγοράσουν ψηφοφόρους. Αλλά θα έχει το κόστος της παραχώρησης στις Βρυξέλλες μεγαλύτερου ελέγχου  επάνω στο μέλλον της Γερμανίας, δοθέντος ότι ο Σουλτς είναι ταγμένος υπέρ του μοντέλου των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης για την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση.
Ωστόσο είναι λάθος νομίζω να δίνουμε υπερβάλλουσα σημασία στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις. Μέρος της υποστήριξης στην Μέρκελ οφείλεται, όπως ανέφερα, στην επιθυμία της να σχηματίσει κάποια πλειοψηφούσα κυβέρνηση. ΄Ετσι, αν αποτύχει, επειδή η πλειοψηφία των απλών μελών του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος ψηφίσει εναντίον της συμφωνίας για την κυβέρνηση συνασπισμού, τότε μην περιμένετε πώς το ποσοστό υποστήριξης στο κόμμα της Μέρκελ θα διατηρηθεί στο 30-32%. Άλλες δημοσκοπήσεις έχουν δείξει πως περισσότεροι από τα δύο τρίτα των Γερμανών θέλουν την αποκαθήλωση της Μέρκελ.
Διαφωνώ με την πρόβλεψη ότι σε ενδεχόμενες νέες εκλογές το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Επειδή δεν πιστεύω ότι οι ισχυρές δυνάμεις των παρασκηνίων στην Ευρώπη θα επιτρέψουν στην Μέρκελ να αποσυρθεί. Θα συνεχίσουν να πλασάρουν απατηλές επιλογές στους Γερμανούς ψηφοφόρους, ελπίζοντας να πετύχουν ένα αποδεκτό αποτέλεσμα.
Αυτή ήταν η στρατηγική το 2017, να χρησιμοποιήσουν τον μισητό Σουλτς ως μειονεκτικό αντίπαλο της Μέρκελ και να την βοηθήσουν να πετύχει αρκετή υποστήριξη ώστε να παραμείνει Καγκελάριος. Και παρά λίγο να πετύχει. Το πρόβλημα ήταν ότι το AfD και άλλα μικρά κόμματα εισέπραξαν τις απώλειες του SPD και όχι το κόμμα της Μέρκελ.
Και αυτή η τάση συνεχίζεται σήμερα.
΄Ετσι, το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι ότι η υποστήριξη στο AfD θα σημειώσει άλμα τουλάχιστον τριών έως τεσσάρων μονάδων (αν όχι περισσότερο) και η υποστήριξη στο κόμμα της Μέρκελ θα καταρρεύσει. Και αυτό θα είναι το ελάχιστο. Εάν δεν αποσυρθεί η Μέρκελ, η μετατόπιση θα είναι μεγαλύτερη, με το AfD να ανεβαίνει σταθερά επάνω από το ποσοστό του 20%, αφαιρώντας από τα ποσοστά του κόμματος της Μέρκελ.

΄Ενωση διχασμένη

Σε τέτοια περίπτωση ο αρχηγός του CSU (Χριστιανών-Κοινωνιστών) και  κυβερνήτης της Βαυαρίας, Horst Seehofer, θα υποχρεωθεί να πάρει μια μεγάλη απόφαση. Μπορεί σ’ αυτή την καμπή να αποφασίσει να διασπάσει την ένωση με το CDU, οπότε θα επακολουθούσε μια μεγάλη ανακατάταξη δυνάμεων στην σκακιέρα.
Και στις εκλογές της Ιταλίας αρμενίζουμε προς ένα παγόβουνο, που θα έχει τρομώδη αντίκτυπο στην γερμανική πολιτική δυναμική. Οι Γερμανοί δεν θέλουν να «διασώσουν» από πτώχευση την Ιταλία ή οποιονδήποτε άλλον. Και ένα εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία, σε δυο εβδομάδες,  μπορεί εύκολα να φέρει στην εξουσία έναν συνασπισμό αποφασισμένο να συγκρουστεί με την Γερμανία στο ανυπέρβλητο πρόβλημα του ιταλικού χρέους.
΄Ετσι, όπως έγραφα και προ μηνός, εάν δεν υπάρξει η πολιτική θέληση για την ενσωμάτωση του όλου ευρωπαϊκού χρέους κάτω από μια κοινή στέγη, αυτό το πρόβλημα οδηγείται κατ’ ευθείαν στα πόδια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Bundesbank (Ομοσπονδιακής Τράπεζας) και της φάρσας που αποκαλείται γερμανική πολιτική.
 Αυτό αναθέτει την απόφαση στην Τρόικα – την Ε.Κ.Τ. το Δ.Ν.Τ. και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή- για να επωμισθούν  αυτοί την «διάσωση», ή να πετάξουν την  Ιταλία έξω από το Ευρώ. Και αυτό είναι έξυπνη πολιτική: Να ρίξεις την ευθύνη στις Βρυξέλλες. Και ο (αρχηγός της Λίγκα του Βορρά) Ματέο Σαλβίνι παίζει ήδη αυτήν την παρτιτούρα στην εντέλεια.
Αν ήσαν έξυπνοι παντού, θα είχαν και την Λίρα έτοιμη για κυκλοφορία, αν τα πράγματα δεν πάνε κατ’ ευχήν.
Έτσι, αυτό που αγωνίζονται να αποφύγουν οι Μέρκελ και Σούλτς , με αυτή την φάρσα του μεγάλου συνασπισμού, είναι ακριβώς ένας δεύτερος γύρος των εκλογών, που θα ενισχύσει την θέση των Γερμανών εθνικιστών.          
Και οι Γερμανοί ψηφοφόροι αρχίζουν να βλέπουν καθαρά αυτή την πραγματικότητα.

*Σημ: Την ελληνική λέξη «Μίασμα» χρησιμοποιεί ο συντάκτης του άρθρου

Ένταση σήμερα το βράδυ στην Περαία.


Συγκέντρωση οπαδών του Άρη στην Αμπελοκήπων κάτω από τα γραφεία του συνδέσμου (είχαν την καθιερωμένη κοπή βασιλόπιτα σήμερα), ένα δρόμο μακριά από τα γραφεία του συνδέσμου φίλων του ΠΑΟΚ (στην Ρωμανού με Θερμαϊκού) και η πιθανότητα επεισοδίων προκάλεσε την μετακίνηση ανδρών ΜΑΤ με μία κλούβα που σταθμεύει ανάμεσα, στην Θερμαϊκού, έξω από το seven.




Πρωινός περίπατος στον υδροβιότοπο Επανομής την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου


Σε απόσταση περίπου 27km σε ευθεία από την πόλη της Θεσσαλονίκης και 4km νότια του οικισμού της Επανομής, στη θέση «Τσαΐρι», βρίσκεται μία όαση φυσικού κάλλους, μια περιοχή υψηλής οικολογικής αξίας, ο ενταγμένος στο Δίκτυο προστατευόμενων περιοχών NATURA 2000, υδροβιότοπος της Επανoμής.

Σε αυτήν ακριβώς την όαση λαμβάνει χώρα, την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου και ώρα 11.00 – 14.00, μία δράση, χορηγός επικοινωνίας της οποίας είναι η ΕΡΤ3, η οποία καλεί δημότες και επισκέπτες να δώσουν το παρόν, απολαμβάνοντας το κυριακάτικο πρωινό, κάνοντας τον περίπατό τους στον υδροβιότοπο της Επανομής. Η εκδήλωση πραγματοποιείται στα πλαίσια του προγράμματος εκδηλώσεων ΣΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ, που συνδιοργανώνεται από το Δήμο Θερμαϊκού και την εταιρεία ΑΑΕ / Αξιοποίηση Ακτών Ελλάδος.

Αλλιώς επονομαζόμενος ακρωτήρι ή μύτη της περιοχής, ο υδροβιότοπος της Επανομής, είναι έκτασης περίπου 5.500 στρεμμάτων, με την ανθρώπινη παρουσία και επίδραση στο μεγαλύτερο μέρος του ανεπαίσθητη. Άνετα χαρακτηρίζεται ως ο μικρότερος παράκτιος βιότοπος του Ν. Θεσσαλονίκης και καλό είναι να αναφερθεί ότι στην έκτασή του διακρίνονται επιμέρους οικοσυστήματα, τα οποία θεωρούνται όλα απειλούμενα.

Η λιμνοθάλασσα της Επανομής αποτελεί ασφαλές καταφύγιο σε σπάνια είδη πουλιών, όπως τα λεπτόμυτα, ο θαλασσοσφυριχτής, ο σκυλοκούταβος, το νεροχελίδονο, ο κορμοράνος και τόσα άλλα, που διαβιούν εκεί. Συγκεκριμένα, πάνω από 180 είδη πτηνών αναπαράγονται, τρέφονται και ξεχειμωνιάζουν μέσα σε αυτό το υγροτοπικό οικοσύστημα, μερικά από τα οποία είναι το ξεφτέρι, η βαλτόπαπια και η κοκκινόχηνα. Στην πανίδα της περιοχής περιλαμβάνονται και άλλα προστατευόμενα είδη, μεταξύ των οποίων θηλαστικά, ερπετά, αμφίβια.

Εξαιτίας, τόσο της αδιαμφισβήτητα μεγάλης ορνιθολογικής αξίας της περιοχής, η οποία περιλαμβάνεται στις σημαντικότερες για τα πουλιά περιοχές της Ευρώπης (ICBP : Important Bird Areas in Europe), όσο και της μοναδικής ομορφιάς του τοπίου, αποτελεί πόλο έλξης φυσιολατρών, φωτογράφων και επιστημόνων και μια εναλλακτική μορφή τουρισμού με αυξανόμενους επισκέπτες.

Χώρος συγκέντρωσης για έναρξη του περιπάτου ορίστηκε το Κάμπινγκ της Επανομής, το οποίο βρίσκεται δίπλα στον υδροβιότοπο, ενώ στη δράση ενεργή συμμετοχή έχει το 6ο Σύστημα Ναυτοπροσκόπων Περαίας. Για τον περίπατο οι συμμετέχοντες καλούνται να ακολουθήσουν την πράσινη διαδρομή, που επισημαίνεται στο χάρτη της αφίσας της εκδήλωσης.

«Ο υδροβιότοπος της Επανομής αποτελεί το μεγαλύτερο φυσικό πάρκο του Δήμου Θερμαϊκού. Μέλημά μας, μέσα από την προγραμματισμένη αυτή δράση, να προβληθεί και να γίνει ευρύτερα γνωστός, να καταγραφούν πιθανά προβλήματα, με στόχο τη μετέπειτα επίλυσή τους, να αφυπνισθεί ο κόσμος σε ζητήματα, που άπτονται της προστασίας του περιβάλλοντος, των επαπειλούμενων ειδών και του παράκτιου μετώπου, στο οποίο εντάσσεται και η λιμνοθάλασσα της Επανομής και βέβαια, η λαμβανόμενη αισθητική απόλαυση που πηγάζει από την ομορφιά της φύσης», δήλωσε ο Δήμαρχος, κ. Γιάννης Μαυρομάτης.


update 24.2   15:53

Η ανωτέρω εκδήλωση, σύμφωνα με ενημέρωση των διοργανωτών, αναβάλλεται λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών.

Πολιτική κατάντια, εθνική μιζέρια ..... κατάθλιψη

του ακτιβιστή

Μια αφόρητη θλίψη μ' έχει καταλάβει τον τελευταίο καιρό. Η κατάσταση έχει χειροτερέψει αυτή την  εβδομάδα και κορυφώθηκε σήμερα. Τόσο που δεν ξέρω αν θα καταφέρω να αποφύγω τα μαγικά χαπάκια (novartis, roche, Glaxo, Pfiser ή Bayer .... τι σημασία έχει ποιας εταιρείας είναι ;; ).
Αισθάνομαι ολοένα και περισσότερο εγκλωβισμένος μέσα σε ένα δίχτυ ταπείνωσης, ως Έλληνας, που πλέκουν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου και περιορίζουν τα όποια αποθέματα αντίστασης διαθέτω.
Αδυνατώ να αποδεχθώ πως οι κυβερνήτες της χώρας μου έχουν έτοιμη να παραδώσουν τη συναίνεσή τους για μια ονομασία του κρατιδίου στα βόρεια σύνορά μας, που στο διηνεκές θα αποτελεί μια μόνιμη απειλή για την ακεραιότητα της Μακεδονίας μας.
Αρνούμαι να κατανοήσω την εντεινόμενη επιθετικότητα και προκλητικότητα των γειτόνων στα ανατολικά που σαν μοναδική απάντηση έχει την διαρκή υποχωρητικότητά μας.
Και ειλικρινά τρελαίνομαι που οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι (δημοκρατία γαρ ) απειλούν θεούς και δαίμονες όταν η δικαιοσύνη τους καλεί να αποδείξουν την αθωότητά τους για την υπόθεση Novartis.
Η απάντηση στην εθνική συρρίκνωση αντικαθίσται από ένα πολιτικό κατιναριό στις αίθουσες του κοινοβουλίου.
Κουκουλοφόροι, απειλές, αρπαχτές, τροχήλατες βαλίτσες με δεσμίδες πεντακοσάρικων, πρώην πρωθυπουργοί, υπουργοί (πρώην και νυν), επίτροποι, καθάρματα, θα πληρώσουν, θα λογοδοτήσουν, εξεταστικές, υστερικές κραυγές. Όλα αυτά για μια έρευνα που οφείλει να γίνει και είναι αυτονόητη σε κάθε κράτος δικαίου, οπουδήποτε στον κόσμο. Πόσο μάλλον που το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα οδήγησε τη χώρα στην εθνική κατρακύλα και την κοινωνική εξαθλίωση των Ελλήνων. Θα μου πείτε (και θα έχετε απόλυτο δίκιο) ότι θα αποδοθεί κάθαρση όσο και στις υποθέσεις Ζήμενς, δομημένα ομόλογα, υποκλοπές, υποβρύχια, Μαντέλης, λίστα Λαγκαρντ κλπ.

Και αντί να έχουμε το χέρι στη σκανδάλη για τους επιβουλείς της εθνικής μας κυριαρχίας έχουμε τριακόσιες κότες περί άλλων τυρβάζουσες. Έχουμε αντιπροσώπους που κάνουν πασαρέλα στα κανάλια και κουνούν το δάχτυλο στους αντιπάλους τους θέλοντας να καταλάβουν καλύτερη θέση εν όψη της νέας εκλογικής αναμέτρησης, στοχεύοντας τα οχτώ χιλιαρικάκια μηνιαίως..... τι ευγενής σκοπός !!!
Βγάζουν στη φόρα ευθύνες που αποκρύφτηκαν σχετικά με τον θάνατο  σε χειρουργείο μικρού παιδιού δύο χρόνια πριν, για να κάνουν κόντρα ρελάνς σε υπουργό που είχε φυσικά την υποχρέωση να περαιώσει την έρευνα που αφορούσε την αναισθησιολόγο συγγενή του ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΤΕΡΑ.
Και όλα αυτά ενώ η Κυπριακή δημοκρατία αδυνατεί να κάνει έρευνες στη ΑΟΖ της για αναζήτηση και εξόρυξη κοιτασμάτων δεχόμενη τραμπούκικη επίθεση από το Τουρκικό ναυτικό. Σε μια διεθνή κοινότητα "φίλων και συμμάχων" που συρίζουν αδιάφορα ή εξετάζουν ποια θέση τους εξυπηρετεί περισσότερο.
Πώς να γλιτώσεις την κατάθλιψη; Πώς να αποφύγεις τα φάρμακα ; Πως να καταλαγιάσεις την οργή σου ; Και έχοντας μόνιμα σε πρώτο επίπεδο το πρόβληματης επιβίωσης μέσα σε μια κοινωνία εξαθλίωσης που με σχέδιο έχει επιβληθεί.
Τα σύννεφα πυκνώνουν φίλοι μου ....

«A morte devagar (Αργοπεθαίνει)»


της Martha Medeiros *

Aργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
την ίδια παίρνοντας μέρα τη μέρα διαδρομή,
όποιος περπατησιά δεν αλλάζει,
όποιος δεν τολμάει να φορέσει ένα χρώμα καινούργιο,
όποιος δεν μιλάει σ’ αγνώστους.

Αργοπεθαίνει όποιος κάνει την τηλεόραση ταγό του
και γκουρού.

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος βάζει το μαύρο πάνω απ’ το άσπρο
και πάνω απ’ το ιώτα διαλυτικά,
όποιος στη δίνη δεν αφήνεται να πέσει
των συγκινήσεων που μεταμορφώνουν
τα μάτια σ’ αστέρια, τα χασμουρητά σε χαμόγελα,
και τα στήθη σε χτυποκάρδια και λάθη.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν σαρώνει από οργή το τραπέζι
όταν πρέπει,
όποιος δεν θυσιάζει το βέβαιο
για το αβέβαιο κυνήγι ενός ονείρου,
όποιος δεν τόλμησε καν μια φορά στη ζωή του
να κάνει πέρα τις συνετές συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν κάνει πανιά γι’ άλλους τόπους,
όποιος δεν ανοίγει βιβλίο,
όποιος δεν χάνεται στη μουσική,
όποιος δεν βρίσκει μέσα του γοητεία και χάρη.

Αργοπεθαίνει
όποιος τον έρωτά του ταπεινώνει,
όποιος δεν γυρεύει απ’ τους άλλους βοήθεια
όταν την έχει ανάγκη,
όποιος περνά τις μέρες του γκρινιάζοντας
για την κακή του τύχη ή τη βροχή που δεν σταματά.

Αργοπεθαίνει
όποιος παρατάει μια ιδέα προτού τη βάλει μπροστά,
όποιος δεν ρωτάει για όσα δεν ξέρει.

Γλιτώνουμε αυτόν τον θάνατο σε δόσεις
όταν θυμόμαστε ότι για να ‘σαι ζωντανός
θέλει προσπάθεια πολύ πιο δύσκολη από της ανάσας.

* Βραζιλιάνα συγγραφέας και δημοσιογράφος

Καταγγελία ΛΑΕ: Στέλνουν δημόσιο υπάλληλο στο πειθαρχικό για διαδικτυακή ανάρτηση

Στέλνουν υπάλληλο στο Πειθαρχικό επειδή… τόλμησε να εκφράσει γνώμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτό καταγγέλλει η ΛΑΕ και καταδικάζει, με ανακοίνωση του, την κλήση σε απολογία του Παν. Κορισιάνου.
Ειδικότερα στην ανακοίνωση – καταγγελία της, η ΛΑΕ, σημειώνει:
«Η Λαϊκή Ενότητα καταδικάζει την κλήση σε απολογία με στόχο την έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας εναντίον του Παναγιώτη Κορισιάνου, προϊσταμένου της Διεύθυνσης Δασών Ηλείας.
Η έναρξη πειθαρχικής διαδικασίας στηρίζεται στο απαράδεκτο άρθρο 107 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007) περί «αναξιοπρεπούς ή ανάρμοστης συμπεριφοράς» υπαλλήλου εντός ή εκτός υπηρεσίας. Στην προκειμένη, η διαδικασία αφορά στην ανάρτηση και έκφραση προσωπικής γνώμης σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, δικαίωμα που έχει κάθε ελεύθερος πολίτης σε κάθε ελεύθερη χώρα.
Η συγκεκριμένη διάταξη, απόρροια της μετεμφυλιακής εποχής, η οποία αναπαράγεται και υφίσταται για δεκαετίες έχει καταδικαστεί διαχρονικά απ’ όλους τους κοινωνικούς φορείς και χρησιμοποιείται μόνο για άσκηση δίωξης εναντίον δημοσίων υπαλλήλων για θέματα που δεν αφορούν τα υπηρεσιακά καθήκοντά τους.
Η ΛΑΕ, θεωρώντας ότι οι ενέργειες αυτές είναι απαράδεκτες, ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή, ζητά την παύση της όλης διαδικασίας και σαφώς, την κατάργηση του σχετικού άρθρου του Υπαλληλικού Κώδικα.»

Ο Δημήτρης Ζερβουδάκης στο Κτήμα Γεροβασιλείου

Τη Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018, στις 20:00, το Κτήμα Γεροβασιλείου φιλοξενεί τον Δημήτρη Ζερβουδάκη σε μία μοναδική ακουστική συναυλία. 



Μαζί του στο τραγούδι η Ευτυχία Μητρίτσα.

Και οι:
Θανάσης Αρχανιώτης - Κρουστά
Δημήτρης Οικονομίδης - Πιάνο
Παναγιώτης Κουτσούρας - Τρίχορδο μπουζούκι

Στον ήχο ο Χρυσόστομος Δρακόπουλος.

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στο café του μουσείου.

Η είσοδος είναι με ατομικές προσκλήσεις. Δηλώνετε συμμετοχή στο ktima@gerovassiliou.gr. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων.

Θεατρική Παράσταση «ΣΑΡΛΟ, Ο ΑΣΤΕΓΟΣ ΔΑΝΔΗΣ» της Άντας Τσεσμελή – Edwards με ελεύθερη είσοδο


Η κα Άντα Τσεσμελή  - Edwards, ιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού θεατρικού συλλόγου OmA (Ουρανός με Αστέρια) και γνωστή για τις πρωτοβουλίες αλληλεγγύης προς το συνάνθρωπο, ανεβάζει στο χώρο του ΚΑΠΠΑ 2000 στην Περαία την θεατρική παράσταση, «Σαρλό, ο άστεγος δανδής», πρεσβεύοντας για ακόμα μία φορά τις αρχές της προσφοράς.

Το σύγχρονο αυτό κοινωνικό έργο, το οποίο γράφτηκε μετά από προσωπική περιπλάνηση της συγγραφέως, κας Τσεσμελή, με τους άστεγους της Θεσσαλονίκης, καταγράφει ιστορίες και σκιαγραφεί τον ψυχισμό των νέο-άστεγων, επιχειρώντας να ευαισθητοποιήσει σχετικά με ένα φαινόμενο που, αν και δεν αποτελεί μια κατάσταση αποκλειστικά του παρόντος, ωστόσο, γεγονός είναι, ότι η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων συνετέλεσε στη ραγδαία αύξησή του.

Θα πραγματοποιηθούν δύο παραστάσεις, το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου και την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου, στις 21:00 στο αμφιθέατρο ΚΑΠΠΑ 2000 στην Περαία, με ΕΙΣΟΔΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

Αντί εισιτηρίου θα συλλέγονται τρόφιμα μακράς διαρκείας για την Άρσις
( κοινωνική μη κυβερνητική οργάνωση ) και ζωοτροφές (σκύλων & γατών) για το ελληνικό σωματείο αδέσποτων ζώων Αδέσποτος Πλανήτης.

ΥΠΟΘΕΣΗ
Μέσα από τις προσωπικές ιστορίες του Λεοντή, που η μοίρα τον ένωσε με έναν αδέσποτο σκύλο, το Σαρλό και τον ασχημόκτιστο κάκτο, Κούλη, καθρεφτίζεται η νεοελληνική πραγματικότητα.
Ένα παγκάκι στο λιμάνι είναι αρκετό, για να φιλοξενήσει το παράπονο, το άγχος, την απελπισία, αλλά και το όραμα του "Φωτός".
Ο Λεοντής απορρίπτει την κοινωνία, πιστεύοντας πως η ζωή τον αδίκησε, αλλά με γλυκόπικρο χιούμορ αποδομεί της ήττες του, μέχρι που έρχονται οι αναμνήσεις, που χτυπάνε στο κέντρο του συναισθήματος και εκεί χάνεται κάθε ίχνος λογικής....
Αν δείτε κάποιον να φλυαρεί μόνος του, μην τον φοβάστε. Μοιράζεται την μοναξιά του και πάντα περιμένει την Ανατολή…
Σαρλό, ένας σύγχρονος δανδής, ερμηνευμένος εξαιρετικά από τον Άγγελο Κάλφα, που καταφέρνει να σας παρασύρει στα νερά του δικού του λιμανιού, προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, ανακαλύπτοντας την αλήθεια.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Διανομή | Άγγελος Κάλφας
Πρωτότυπη μουσική επένδυση | Κωνσταντίνος Παγιάτης
Σκηνοθεσία | Άντα Τσεσμελή Edwards
Σκηνογραφική επιμέλεια – κουστούμια | Αθανάσιος Κολαλάς
Παραγωγή | ΟmA (ουρανός με αστέρια) www.ouranosmeasteria.com


ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ:
http://adespotosplanitis.blogspot.gr/
http://arsis.gr/

NOVARTIS και θεάματα


του Νίκου Μπογιόπουλου
Τα πιάνανε πολιτικοί για να διευκολύνουν τις δουλειές της NOVARTIS; Δεν το ξέρουμε. Αυτή την… λεπτομέρεια ας την απαντήσει η καθαρτήρια Βουλή και η εξίσου καθαρτήρια Δικαιοσύνη. Πάμε σε αυτά που ξέρουμε.
 Πρώτον: Στην Ελλάδα (και στον καπιταλιστικό κόσμο) το φάρμακο είναι εμπόρευμα, πουλιέται και αγοράζεται, που σημαίνει ότι θεωρείται νόμιμο και ηθικό κάποιοι να βγάζουν κέρδη από την αρρώστια, από τον πόνο των ανθρώπων.
    Δεύτερον: Στην Ελλάδα, στο πλαίσιο αυτής της κερδοφορίας πάνω στον ανθρώπινο πόνο, οι φαρμακευτικές εταιρείες μόνο την πενταετία 1997-2001 σημείωσαν αύξηση κερδών ύψους 2.842%!!! (ΙΟΒΕ – Ριζοσπάστης 23/7/2004)
    Τρίτον: Την δεκαετία του ’90 η μεσοσταθμική φαρμακευτική δαπάνη αύξανε στην Ελλάδα με ρυθμούς 27%-30% κατ’ έτος ενώ την δεκαετία του 2000 η φαρμακευτική δαπάνη αύξανε με ρυθμούς άνω του 20% κατ’ έτος (ο.π). 
    Τέταρτον: Ενώ το 2000 η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη ήταν 1,278 δισ. ευρώ και ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν 0,90%, το 2009 υπερδιπλασιαστηκε και εκτινάχτηκε στα 5,090 δισ. ευρώ και στο 2,2% του ΑΕΠ παραμένοντας σε υψηλότατα επίπεδα (1,5% – 3,215 δις. ευρώ) ακόμα και το 2012, δηλαδή επί Μνημονίων (Ετήσια Εκθεση αγοράς φαρμάκων ΙΟΒΕ 2012, σελ. 30) – σύμφωνα με τα συνδυαστικά στοιχεία ΙΟΒΕ, ΕΟΠΥΥ, ΕΣΔΥ η δημόσια δαπάνη κυμάνθηκε ως εξής: 2009: 5,108 δις, 2010: 4,522 δις, 2011: 3,750 δις, 2012: 2,845 δις, 2013: 2,371 δις, 2014: 2,019 δις, 2015: 2 δις, 2016-2018: 1,945 δις κατ’ έτος)  
    Πέμπτον:  Παρά τα όσα λένε οι φίλοι της τρόικας περί μείωσης της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης ένεκα των Μνημονίων, η αλήθεια είναι πως ό,τι κόπηκε ως δαπάνη από το δημόσιο ταμείο, με τις αποφάσεις των μνημονιακών σωτήρων μεταφέρθηκε απευθείας στις τσέπες του λαού ως ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη. Ετσι ενώ το 2009 η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη ήταν το 19,2% της συνολικής, το 2015 είχε εκτιναχθεί στο 33,7%. Με άλλα λόγια το 2015 οι συνολικές πωλήσεις φαρμάκων ανήλθαν στα 4,2 δις. ευρώ που σημαίνει ότι τα περίπου 2,5 δις. ευρώ που κόπηκαν από την δημόσια δαπάνη μετακυλήθηκαν στην ιδιωτική δαπάνη (έκθεση ΙΟΒΕ 2016).
    Εκτον: Ένα ακόμα στοιχείο της «θεραπευτικής» ιδιότητας των Μνημονίων είναι ότι το 2009 η φαρμακευτική δαπάνη ως ποσοστό της δαπάνης υγείας ήταν στην Ελλάδα 28,3% ενώ στον ΟΟΣΑ 16,9%. Το 2013 – μετά από 3 χρόνια Μνημονίων – η δαπάνη στην Ελλάδα είχε αυξηθεί στο 30,5% της δαπάνης υγείας όταν στον ΟΟΣΑ είχε πέσει στο 15,9% (Πηγή: ΟΟΣΑ Health Statistics 2014 – «Φαρμακευτική πολιτική: Η υφιστάμενη κατάσταση και οι προτεραιότητες» Γιάννης Μπασκόζος, ΓΓ. Δημόσιας Υγείας, Υπουργείο Υγείας)         
    Εβδομον: Η κατά κεφαλήν δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα το 2009 ήταν 460 ευρώ όταν στην ΕΕ ήταν 291 ευρώ ενώ ακόμα και το 2012 η σχέση ήταν Ελλάδα: 272 ευρώ – ΕΕ: 260 ευρώ. Το 2014 η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ήταν 166 ευρώ  ενώ στην ΕΕ ήταν 131 ευρώ (Εκθεση ΣΦΕΕ 2015-2016).
    Επαναλαμβάνουμε: Τα πιάνανε πολιτικοί για να γίνονται αυτές οι υπέρ φαρμακοβιομηχανιών «δουλίτσες» στην Ελλάδα; Επαναλαμβάνουμε: Δεν το ξέρουμε. Πάμε σε αυτά που ξέρουμε.
    Η NOVARTIS εμπλέκεται σε υποθέσεις διαφθοράς από ΗΠΑ και Ιαπωνία μέχρι Κορέα, Κίνα και Ιταλία. Αλλά είναι μόνο η NOVARTIS;
    Ας δούμε πως δουλεύει το «συστηματάκι»: Οι φαρμακευτικές λαδώνουν, κερδίζουν με αυτό τον τρόπο δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων, μετά έρχονται οι αρχές, τους επιβάλουν ένα πρόστιμο που κινείται συνήθως στο 10% των όσων κέρδισαν δια του λαδώματος, οι φαρμακευτικές το πληρώνουν και η «δουλίτσα» συνεχίζεται μέχρι το επόμενο λάδωμα που θα φέρει τα επόμενα υπερκέρδη που θα κουκουλωθούν με το επόμενο πρόστιμο κοκ.
    Χαρακτηριστικά στοιχεία ότι αυτή η τακτική ακολουθείται με την μορφή «σκοινί – κορδόνι» και ότι κάθε άλλο παρά «κάθαρση» συνιστούν τα πρόστιμα και οι «καθάρσεις» (αντίθετα λειτουργούν σαν διαδικαστική κολυμπήθρα ώστε να επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο) είναι τα στοιχεία που προέρχονται από τις ΗΠΑ.
    Στις ΗΠΑ ο κατάλογος των προστίμων προς φαρμακευτικές είναι μακρύς. Αλλά αυτό ουδέποτε σταμάτησε το λάδωμα και την κομπίνα που αποφέρουν τεράστια κέρδη.
    Ενδεικτικά:
2001 – εταιρεία TAP- 875 εκατ.δολάρια
2002 – εταιρεία Schering- 500 εκατ.δολάρια
2003 – εταιρεία AstraZeneca – 365 εκατ.δολάρια
2004 – εταιρεία Schering- 345 εκατ.δολάρια
2004 – εταιρεία Pfizer – 430  εκατ.δολάρια
2005 – εταιρεία Serono – 704 εκατ.δολάρια
2006 – εταιρεία Mylan –  465 εκατ.δολάρια
2006 –  εταιρεία Schering – 435 εκατ.δολάρια
2007 – εταιρεία Pharma –  601 εκατ.δολάρια
2007 – εταιρεία Bristol – 515 εκατ.δολάρια
2008 – εταιρεία Merc – 650 εκατ.δολάρια
2008 – εταιρεία Cephalon – 425 εκατ.δολάρια
2009 – εταιρεία Pfizer –  2,3 δισ. δολάρια
2009 – εταιρεία Eli Lilly – 1,4 δισ. δολάρια
2010 – εταιρεία GlaxoSmithKline –  750 εκατ.δολάρια
2010 – εταιρεία Allergan –  600 εκατ.δολάρια
2010 – εταιρεία AstraZeneca –  520 εκατ.δολάρια
2012 – εταιρεία Amgen –   762 εκατ.δολάρια
2012 – εταιρεία Abbott – 1,5 δισ. δολάρια
2012 – εταιρεία GlaxoSmithKlin – 3 δισ. δολάρια
2013 – εταιρεία Johnson & Johnson – 2,2 δισ. δολάρια
    Αυτά στην Αμερική. Τα πρόστιμα – πρόστιμα, η «κάθαρση» – «κάθαρση» και η λοβιτούρα – λοβιτούρα!
    Αλλά πως το λέει εκείνη η φράση που αποδίδεται στον Ρούσβελτ; Α, ναι: «Οταν παίρνονται παρουσίες στη Βουλή, είναι πολλοί βουλευτές που δεν ξέρουν τι πρέπει να απαντήσουν: «Παρών» ή «αθώος»…» .
    Υπογραμμίζουμε ότι πρόκειται για φράση που αποδίδεται στον Ρούσβελτ. Όχι σε Έλληνα αξιωματούχο. Συνεπώς τη δράση της πολιτικής «βιομηχανίας» που λειτουργεί με όρους προσωπικής ιδιοτέλειας ή υπό την κατεύθυνση ισχυρών ταξικών συμφερόντων, που προωθεί διατάξεις εξυπηρέτησης «φίλων» και «ημετέρων», θα πρέπει να την αναζητήσουμε αλλού. Στην Αμερική ενδεχομένως. Στην Ελλάδα, όχι…
    Στην Ελλάδα,  από την άλλη, δεν χρειάζεται να το έχει πει ο Ρούσβελτ. Το λέει ο θυμόσοφος λαός: «Η  ψείρα έχει βγει στο γιακά». Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω κρύβεται μια προστυχιά, μια λαμογιά. Όσο πιο δυσώδης είναι η εκάστοτε υπόθεση, τόσο πιο βαθιά το πολιτικό κατεστημένο φέρεται βουτηγμένο σ’ αυτήν.
    Ουδείς, πλέον, εκπλήσσεται: Τσοχατζόπουλοι, Μαντέληδες, «κότερα», χρηματιστηριακές φούσκες, δομημένα ομόλογα, Βαβύληδες, Βατοπέδια, υποβρύχια που γέρνουν, γερμανικές εταιρείες που «λαδώνουν» κατά το δοκούν, εξοπλιστικά, «λίστες Λαγκάρντ», λεηλασία του δημόσιου χρήματος.
    Ένα απίστευτο φαγοπότι. Μαζί με εκείνη τη διαρκή αίσθηση ότι «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του». Που εξελίσσεται πάνω στην πλάτη του ελληνικού λαού. Κι όμως κάθε φορά που η μπόχα ξεχειλίζει δεν χάνουν ευκαιρία να δώσουν το «παρών» κι εκείνοι οι πρόθυμοι κλόουν, οι έτοιμοι να υποδυθούν ότι… «πέφτουν από τα σύννεφα».
    Τι υποκρισία! Αλήθεια, δεν τους έχει ενημερώσει κανείς ότι ζουν στη χώρα που η κυβέρνηση έκανε εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη «Ζήμενς»; Εξωδικαστικό συμβιβασμό σύμφωνα με τον οποίο η «Ζήμενς έχει αναλάβει να χρηματοδοτήσει πρόγραμμα υπέρ της… διαφάνειας. Η «Ζήμενς»!  (σσ: αλήθεια με εκείνο το πόρισμα του ΣΔΟΕ από το 2012 για αθέμιτες πρακτικές της Bayer στην Ελλάδα, τι γίνεται;)…   
    Λέξεις καθημερινής χρήσης και έννοιες αειθαλείς: «Λάδωμα», μίζα, ρουσφέτι. διαφθορά, διαπλοκή, ο «γνωστός», η αδιαφάνεια, η συναλλαγή, η κομπίνα, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, η αξιοποίηση της πολιτικής εξουσίας ως εφαλτήριο ατομικού πλουτισμού.
    Αλλά: Όλα αυτά είναι «φυσικά φαινόμενα»; Αν ήταν έτσι, τότε θα έπρεπε να ασχολούνται μαζί τους οι …μετεωρολόγοι. Όλα αυτά είναι προϊόν της «κακής ανθρώπινης φύσης»; Τότε δεν θα ζητούσαμε τα ρέστα από την πολιτική εξουσία, μα από τους ψυχολόγους, άντε και από μερικούς …ψυχιάτρους.
    Προφανώς η σαπίλα που περιβάλλει το δημόσιο βίο συνιστά ένα εξόχως πολιτικό ζήτημα. Που μετά από τόσες απόπειρες… κάθαρσης, η βρωμιά της αποδεικνύεται απείρως ανθεκτικότερη από όλες μαζί τις διακηρύξεις περί «εξυγίανσης».
    Πού οφείλεται, επομένως, αυτή η διαχρονικότητα του προβλήματος αν όχι στο γεγονός ότι η ρίζα του προβλήματος (άρα και της λύσης του) ξεκινάει από τα σπάργανα του πολιτικο-οικονομικού συστήματος, των δομών του, της λειτουργίας του;
    Ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς – ό,τι κι αν λένε οι «αντιδογματικοί» και «ανοιχτόμυαλοι» εξορκιστές τέτοιων αναλύσεων – έχει ένα βασικό προστάτη, τροφοδότη, «νονό»: Είναι η ταξική διάρθρωση του συστήματος της «ελεύθερης αγοράς». Εκεί γεννιέται και αναπαράγεται ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς. Μιας και, τελικά, η πολιτική διαφθορά, η πολιτική της διαφθοράς, και η διαφθορά της πολιτικής, δεν αποτελούν παρά έκφραση (και αποτέλεσμα) της καταχρηστικής άσκησης εξουσίας εκ μέρους του ισχυρού εις βάρος του αδύναμου.
    Θεμέλιος λίθος αυτού του συστήματος, που οι διαχειριστές του έχουν καθίσει πάνω στο σβέρκο της κοινωνίας, είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Από κει ξεκινάνε όλα τα υπόλοιπα, τα απόβλητα, τα παράγωγα: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», το «δούναι και λαβείν», το «κλέψε για να έχεις», ο «μπάρμπας στην Κορώνη», το «μέσο», οι «άκρες» στους «υψηλά ιστάμενους». Αυτά είναι τα «δόγματα» της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής λειτουργίας του συστήματός τους.
    Στο διεφθαρμένο τους σύστημα δεν έπαψε ποτέ «το ψάρι (να) βρωμάει από το κεφάλι». Αλλά φυσικά, όσο πιο διεφθαρμένος είσαι, τόσο περισσότερο έχεις ανάγκη για «συνενόχους» και «συνυπεύθυνους». Όσο περισσότερο αφήνεις νηστικούς τους πολλούς, τόσο περισσότερο διατείνεσαι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»…
    Ως εκ τούτου προσπαθείς να «λαδώνεις» το σύστημα μέχρι το τελευταίο του γρανάζι και να «νομιμοποιήσεις» την αθλιότητά σου με την κλασική συνταγή: Διαχέοντας σε όλη την κοινωνία το φαινόμενο της διαφθοράς. Ταξικά πάντα: Στα «ανώτερα κλιμάκια», η διαφθορά (όταν δεν είναι θεσμοθετημένη με νόμους και χοτζέτια) περιγράφεται με μαύρες συναλλαγές κάτω από τραπέζια στρωμένα με χαβιάρια. Στο επίπεδο του «κοσμάκη» εκδηλώνεται με το «φακελάκι».
    Ισχύουν αυτά στην υπόθεση της NOVARTIS; Δεν το ξέρουμε. Πάμε σε αυτό που ξέρουμε.
    Ξέρουμε, δεδομένου ότι η διαφθορά δεν μπορεί να κρυφτεί οι εναλλασσόμενοι στον κυβερνητικό θώκο ήταν ανέκαθεν αναγκασμένοι να την ομολογούν, αλλά, ταυτόχρονα, να αγκομαχούν να την ερμηνεύσουν με βολικό, για την ιδεολογία, την κοσμοθεωρία και, εν τέλει, το πολιτικό τους σύστημα, τρόπο: Δεν φταίει το κοινωνικο-πολιτικό μας σύστημα, λένε. Φταίνε οι άλλοι, φταίει η «αδυναμία» του κράτους, η κομματοκρατία, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί…
    Πέραν του ότι όλα τα παραπάνω είναι πλευρές εκείνου ακριβώς που προσπαθούν να αθωώσουν, δηλαδή, του κοινωνικο-πολιτικού τους συστήματος, είναι και αστείο να καμώνονται ότι μέρος της «δουλειάς» τους είναι η πάταξη της διαφθοράς. Η «δουλειά» τους είναι άλλη:
  • Να δίνουν «θαλασσοδάνεια» στους κεφαλαιοκράτες.
  • Να ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία.
  • Να κάνουν πλάτες στη φοροδιαφυγή και στην αισχροκέρδεια.
  • Να «μοιράζουν» έργα.
  • Να κατανέμουν την «πίτα».
  • Να κάνουν «κολεγιές» με τους ισχυρούς και να διαμορφώνουν, αντικειμενικά, το εύφορο έδαφος για τα κάθε λογής «μπουμπούκια» και «λαμόγια».
    Έτσι «δουλεύει» το σύστημα. Ανεξαρτήτως ποιος ταγός το υπηρετεί, ανεξάρτητα ποιο κόμμα το διαχειρίζεται. Κι όταν, από καιρό σε καιρό, μέσα στο «γενικό χαμό» σπάσει κανένα απόστημα, αρχίζει το πανηγύρι! Με εναλλασσόμενους ρόλους:
    Όταν κυβερνούσαν οι Βένετοι και οι Πράσινοι κατηγορούνταν αναμετάξυ τους για τις «ακαθαρσίες» εναλλάσσοντας τους ρόλους «τιμωρών» και «εισαγγελέων». Τώρα, στο ίδιο έργο έχει ενταχθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.
    Το έργο παίζεται συνήθως προεκλογικά και κρατάει από  βδομάδες μέχρι μήνες. Κατά τη διάρκειά του, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην παράσταση, διώκτες και διωκόμενοι, κυβερνώντες και πρώην κυβερνώντες, εμφανίζονται να δηλώνουν: «Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο»!
    Βέβαια, το μόνο μαχαίρι που βλέπει ο λαός είναι εκείνο της ρήσης που λέει: «Όποιος έχει μαχαίρι, τρώει πεπόνι»! Και τι μένει από όλη αυτή τη λάσπη; Μα ο βούρκος! Διότι ο βούρκος είναι δεδομένος. Αδιαμφισβήτητος. Μιλάμε για τον βούρκο ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος που είτε με λαδώματα είτε χωρίς λαδώματα, κουμάντο κάνουν οι «NOVARTIS».
     Και αυτό είναι το μέγα σκάνδαλο, είτε κάποιοι τα πιάσανε, είτε δεν τα πιάσανε. Γιατί, τελικά, η ηθική στην πολιτική δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ μέγεθος ανεξάρτητο από την πολιτική ηθική που το βασικό προσδιοριστικό της στοιχείο είναι τούτο: Το είδος των συμφερόντων που η εκάστοτε πολιτική υπηρετεί.
    Άλλη ηθική παράγεται από την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού κι άλλη ηθική από την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα εκείνων που κερδοσκοπούν (νομίμως) πάνω στις στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες για φάρμακο, για στέγη, για παιδεία, για δουλειά.
    Λέτε αυτή η κερδοσκοπία που περιγράφηκε παραπάνω να διευκολύνεται προς όφελος των μονοπωλίων και δια του λαδώματος πολιτικών; Τι να σας πούμε κι εμείς… Δεν ξέρουμε. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι αν το φάρμακο δεν ήταν εμπόρευμα, αντικείμενο κέρδους δηλαδή για κάποιους, τότε κανείς δεν θα είχε λόγο να λαδώνει κανέναν για την προώθησή του.  
    Αυτό, φυσικά, ότι δηλαδή το σκάνδαλο είναι τελικά σύμφυτο με το καπιταλιστικό σύστημα, δεν απαλλάσσει τα τρωκτικά και τα λαμόγια όταν είναι τρωκτικά και λαμόγια. Ούτε τους λασπητζήδες των πολιτικών αντιπάλων τους, όταν είναι λασπητζήδες.
    Όμως: Το εύλογο και απολύτως δικαιολογηµένο αίτηµα της αμείλικτης τιµωρίας των αποδεδειγμένα ενόχων για σκάνδαλα ή της καταισχύνης των αποδεδειγμένα συκοφαντών, δεν πρέπει να συσκοτίζει και να θολώνει την κριτική ικανότητα εντοπισµού της πηγής των σκανδάλων ή της σκανδαλολογίας.
    Και η πηγή των σκανδάλων ή της αξιοποίησης «σκανδάλων» σαν πολιτικό αντιπερισπασμό, θα εντοπίζεται και θα διεξάγεται πάντα στο έδαφος του υπαρκτού βούρκου, θα ξεκινάει από τη βάση, από την ταξική και εκμεταλλευτική φύση ενός συστήματος που – μιας και μιλάμε για το φάρμακο – «κερδοσκοπεί (και) πάνω στην ασθένεια».

από ημεροδρόμος

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates