Πρόλογος: Το ρολόι που δεν ξεκίνησε ποτέ για την Ουάσινγκτον
Το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το Κράτος του Ισραήλ ξεκίνησαν μια από τις πιο συγκεντρωμένες αεροπορικές εκστρατείες στην ιστορία του σύγχρονου πολέμου. Σε δώδεκα ώρες, σχεδόν 900 επιθέσεις έπεσαν βροχή στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν - στις πυραυλικές εγκαταστάσεις, την αεράμυνα, τις πυρηνικές εγκαταστάσεις, τα στρατιωτικά κέντρα διοίκησης και το συγκρότημα όπου δολοφονήθηκε ο Ανώτατος Ηγέτης του, Αλί Χαμενεΐ, μαζί με μέλη της οικογένειάς του.
Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε προβλέψει ότι το θέμα θα επιλυθεί σε «δύο ή τρεις ημέρες».
Είκοσι τέσσερις ημέρες αργότερα, το Στενό του Ορμούζ παραμένει κλειστό. Η τιμή του πετρελαίου ξεπερνά τα εκατό δολάρια το βαρέλι. Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στα πρόθυρα της ύφεσης. Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας έχει δηλώσει ότι η κατάσταση είναι χειρότερη από τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 μαζί. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν - χτυπημένη, τραυματισμένη, το ναυτικό της αποδεκατισμένο, οι ηγέτες της δολοφονημένοι, οι πυρηνικές εγκαταστάσεις της χτυπημένες τρεις φορές - εξακολουθεί να κυβερνά, εξακολουθεί να μάχεται και εξακολουθεί να υπαγορεύει τους όρους κάθε διεθνούς συνομιλίας.
Στις 22 Μαρτίου, ο Τραμπ εξέδωσε τελεσίγραφο 48 ωρών με κεφαλαία γράμματα στο Truth Social: ανοίξτε ξανά τα Στενά του Ορμούζ ή αντιμετωπίστε την καταστροφή των ιρανικών σταθμών παραγωγής ενέργειας. Το Ιράν απάντησε απειλώντας να ναρκοθετήσει ολόκληρο τον Περσικό Κόλπο και να χτυπήσει κάθε ενεργειακή εγκατάσταση στην περιοχή. Δώδεκα ώρες πριν λήξει το δικό του τελεσίγραφο, ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν είχαν «ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ» και ότι οι επιθέσεις αναβλήθηκαν για πέντε ημέρες.
«Δεν έχουν πραγματοποιηθεί διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πρόκειται για ψευδείς ειδήσεις που χρησιμοποιούνται για τη χειραγώγηση των χρηματοπιστωτικών αγορών και των αγορών πετρελαίου και για να ξεφύγουν από το τέλμα στο οποίο έχουν παγιδευτεί οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ». — Mohammad Bagher Ghalibaf, Πρόεδρος του Ιρανικού Κοινοβουλίου, 23 Μαρτίου 2026
«Δεν υπάρχει διάλογος μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον. Δεν είμαστε το μέρος που ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο.» — Ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών, 23 Μαρτίου 2026
Η αυτοκρατορία εκτόξευσε τους πυραύλους της. Ο πολιτισμός παρέμεινε σταθερός. Και όταν η αυτοκρατορία κατέρρευσε, ο πολιτισμός έδωσε το όνομά του σε αυτό που ήταν.
Εδώ είναι η ιστορία του γιατί.
Μέρος Πρώτο: Η Βαθύτερη Ασυμμετρία — Επτά χιλιάδες χρόνια έναντι διακοσίων πενήντα
Πριν γεννηθεί η Αμερική, η Περσία είχε ήδη παραχωρήσει τα δικαιώματά της στον κόσμο
Για να κατανοήσει κανείς γιατί το Ιράν δεν θα καταρρεύσει υπό τους αμερικανικούς και ισραηλινούς βομβαρδισμούς, πρέπει πρώτα να κατανοήσει τι είναι το Ιράν — όχι με την γεωπολιτική έννοια που μετριέται με βάση το ΑΕΠ και τα αποθέματα πυραύλων, αλλά με την πολιτισμική έννοια που μετριέται σε χιλιετίες.
Το ιρανικό οροπέδιο κατοικείται συνεχώς εδώ και περίπου 7.000 χρόνια. Ο πολιτισμός των Ελαμιτών εμφανίστηκε εκεί γύρω στο 3200 π.Χ., σύγχρονος με τις πρώτες πόλεις-κράτη της Μεσοποταμίας. Μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ., η Αχαιμενιδική Περσική Αυτοκρατορία υπό τον Κύρο τον Μέγα είχε γίνει η μεγαλύτερη αυτοκρατορία που γνώρισε ποτέ ο κόσμος, εκτεινόμενη από το Αιγαίο Πέλαγος μέχρι την κοιλάδα του Ινδού — που περιλάμβανε τη σύγχρονη Ελλάδα, την Αίγυπτο, την Τουρκία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν — η οποία δεν κυβερνιόταν από τον τρόμο, αλλά, αξιοσημείωτα για την αρχαιότητα, από μια φιλοσοφία ανοχής και πλουραλισμού απαράμιλλη στον αρχαίο κόσμο.
Το 539 π.Χ., αφού κατέκτησε τη Βαβυλώνα χωρίς μάχη —ο πληθυσμός φέρεται να άνοιξε τις πύλες του με δική του πρωτοβουλία— ο Κύρος εξέδωσε διάταγμα χαραγμένο σε έναν ψημένο πήλινο κύλινδρο σε ακκηδική σφηνοειδή γραφή. Αυτός ο κύλινδρος, που τώρα φυλάσσεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο —διατηρημένος στον ίδιο τον πολιτισμό που βομβαρδίζει την Τεχεράνη— αναγνωρίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1971 ως ο πρώτος χάρτης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην παγκόσμια ιστορία. Ένα αντίγραφο βρίσκεται στο λόμπι του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Οι διατάξεις του είναι παράλληλες με τα τέσσερα πρώτα άρθρα της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που υιοθετήθηκε το 1948 —περισσότερες από δυόμισι χιλιετίες αφότου ο Κύρος τα είχε ήδη εφαρμόσει.
Ο Κύλινδρος του Κύρου καταγράφει ότι ο βασιλιάς απελευθέρωσε όλους τους σκλάβους, διακήρυξε ότι όλοι οι λαοί είχαν το δικαίωμα να επιλέξουν τη δική τους θρησκεία, καθιέρωσε φυλετική ισότητα και επέτρεψε στους εξόριστους λαούς να επιστρέψουν στην πατρίδα τους - συμπεριλαμβανομένων των 50.000 Εβραίων αιχμαλώτων στη Βαβυλώνα, τους οποίους απελευθέρωσε με έξοδα του περσικού κράτους και των οποίων την ανοικοδόμηση του Ναού στην Ιερουσαλήμ χρηματοδότησε. Ο Κύρος είναι η μόνη μη εβραϊκή φιγούρα στην εβραϊκή Βίβλο που ονομάζεται Μεσσίας - ο Χρισμένος του Κυρίου.
Αυτός είναι ο πολιτισμός που οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής—ιδρύθηκαν το 1776, 2.315 χρόνια αφότου ο Κύρος δημοσίευσε τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του—επιχειρούν να καταστρέψουν από αέρος. Αυτός είναι ο πολιτισμός που το Κράτος του Ισραήλ—ιδρύθηκε το 1948, όταν ο Κύλινδρος του Κύρου ήταν ήδη 2.487 ετών—διεκδικεί το δικαίωμα στη σιωπή στο όνομα της δικής του ασφάλειας.
Ένας πολιτισμός με 7.000 χρόνια μνήμης -με ακαταμάχητες εισβολές, απορροφημένες αυτοκρατορίες και κατακτητές που ήρθαν και παρήλθαν ενώ η Περσία άντεχε- δεν βιώνει μια αεροπορική εκστρατεία 24 ημερών με τον ίδιο τρόπο που βιώνει ένα έθνος 250 ετών. Για το Ιράν, δεν είναι μια υπαρξιακή ρήξη. Είναι ένα κεφάλαιο. Μια επώδυνη, σίγουρα, αλλά παρ' όλα αυτά ένα κεφάλαιο. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ποτέ στην ιστορία τους δεν έχουν βομβαρδιστεί στο έδαφός τους από ξένη δύναμη, της οποίας η πρωτεύουσά δεν έχει χτυπηθεί ποτέ, ο πρόεδρός της δεν έχει σκοτωθεί, οι πόλεις της δεν έχουν γίνει στάχτη-αυτό το είδος πολέμου είναι αδιανόητο. Για το Ιράν, με την πιο σκοτεινή έννοια, είναι οικείο.
Ο Μέγας Αλέξανδρος έκαψε την Περσέπολη το 330 π.Χ. Οι Μογγόλοι λεηλάτησαν τις ιρανικές πόλεις τον 13ο αιώνα με μια εξοντωτική οδό που εκτιμάται ότι σκότωσε έως και τα τρία τέταρτα του πληθυσμού σε ορισμένες περιοχές. Οι Βρετανοί ενορχήστρωσαν πραξικόπημα το 1953, ανατρέποντας τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρωθυπουργό Μοχάμεντ Μοσαντέκ επειδή είχε τόλμησε να εθνικοποιήσει το ιρανικό πετρέλαιο - ένα πραξικόπημα που τεκμηριώθηκε λεπτομερώς από την ίδια τη CIA και αναγνωρίστηκε επίσημα από την κυβέρνηση των ΗΠΑ το 2013. Το Ιράκ, οπλισμένο και υπό την ηγεσία των μυστικών υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών, εισέβαλε στο Ιράν το 1980 και διεξήγαγε έναν οκταετή πόλεμο που σκότωσε περίπου μισό εκατομμύριο Ιρανούς, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης χημικών όπλων που παρείχαν με τη βοήθεια δυτικών μυστικών υπηρεσιών.
Το Ιράν είναι ακόμα εδώ. Η Περσία ήταν πάντα εδώ.
Η πνευματική κληρονομιά που καμία βόμβα δεν μπορεί να αγγίξει
Ο πολιτισμός που βομβαρδίζεται είναι ο πολιτισμός του Αβικέννα (Ιμπν Σίνα, 980–1037 μ.Χ.), του οποίου ο Κανόνας της Ιατρικής ήταν το κύριο ιατρικό εγχειρίδιο στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια για έξι αιώνες. Είναι ο πολιτισμός του Αλ-Μπιρουνί (973–1048), του οποίου ο υπολογισμός της περιφέρειας της Γης ήταν ακριβής με ακρίβεια ενός τοις εκατό. Του Καγιάμ, ο οποίος παρήγαγε αλγεβρικές λύσεις σε κυβικές εξισώσεις ενώ η Ευρώπη έκαιγε βιβλία. Του Χαφέζ και του Ρουμί, των οποίων η ποίησή παραμένει από τις πιο ευρέως διαβασμένες στον κόσμο - στα περσικά, τα αραβικά, τα αγγλικά, τα γερμανικά, τα χίντι και δεκάδες άλλες γλώσσες. Το Μασναβί του Ρουμί έχει μεταφραστεί σε περισσότερες γλώσσες από σχεδόν οποιοδήποτε άλλο λογοτεχνικό έργο στην ιστορία, εκτός από τα θρησκευτικά κείμενα.
Όταν οι βόμβες πέφτουν στην Τεχεράνη, πέφτουν στην πόλη που χτίστηκε από τους κληρονόμους αυτής της παράδοσης. Αυτή η παράδοση δεν πεθαίνει σε μια αεροπορική επιδρομή. Αν μη τι άλλο, ανακαλείται από αυτήν.
Ο Μαλέκ Μπεναμπί - ο Αλγερινός φιλόσοφος του οποίου η σκέψη διαμόρφωσε σε βάθος τη δική μου πνευματική ανάπτυξη - υποστήριξε, στην έννοια της αποικιοποίησης, ότι οι πολιτισμοί δεν κατακτώνται μόνο με ανώτερα όπλα. Κατακτώνται όταν χάνουν την εσωτερική τους θέληση να παραμείνουν ο εαυτός τους - όταν η πολιτιστική τους παραγωγή καταρρέει, όταν η πνευματική τους τάξη συνθηκολογεί μπροστά στην εικόνα του αποικιοκράτη. Καμία τέτοια κατάρρευση δεν είναι ορατή στο Ιράν. Το καθεστώς μπορεί να αμφισβητηθεί εκ των έσω. Αλλά ο πολιτισμός που κυβερνά όχι.
Μέρος Δεύτερο: Το Ανθρώπινο Κόστος — Φωνές από Κάτω από τις Βόμβες
Πριν από τη γεωπολιτική, πριν από τους λόγους κόστους και τις στρατηγικές αναλύσεις, υπάρχουν οι άνθρωποι.
Σύμφωνα με το Πρακτορείο Ειδήσεων Ακτιβιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRANA), μέχρι τις 17 Μαρτίου 2026 —την 17η ημέρα του πολέμου— 3.114 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί στο Ιράν από τις αεροπορικές επιδρομές ΗΠΑ-Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων 1.354 πολιτών και 1.138 στρατιωτικών. Η UNICEF ανέφερε ότι, μέχρι τις 12 Μαρτίου, περισσότερα από 200 παιδιά είχαν σκοτωθεί μόνο στο Ιράν, με εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους και εκατομμύρια παιδιά εκτός σχολείου. Η Ιρανική Ερυθρά Ημισέληνος ανέφερε ότι περισσότερες από 6.668 κατοικίες πολιτών είχαν στοχοποιηθεί. Μια αεροπορική επιδρομή των ΗΠΑ σε ένα σχολείο θηλέων δίπλα σε μια ναυτική βάση στο Μινάμπ σκότωσε περίπου 170 ανθρώπους την πρώτη ημέρα.
Αυτοί οι αριθμοί έχουν πρόσωπα. Αυτά τα πρόσωπα έχουν φωνές. Και αυτές οι φωνές αρνούνται να περιοριστούν στο δυαδικό σύστημα που τους επιβάλλεται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης - είτε γιορτάζοντας τις βόμβες είτε υπερασπιζόμενοι το καθεστώς. Η αλήθεια που λένε είναι πιο περίπλοκη, πιο ανθρώπινη και πιο καταστροφική από οποιαδήποτε γεωπολιτική αφήγηση.
Μια δημοσιογράφος από την Τεχεράνη, στα τέλη της δεκαετίας των είκοσι, που κρατούσε ένα κοινό ημερολόγιο με το NPR υπό τον όρο της ανωνυμίας —η δημοσίευση του ονόματός της κινδυνεύει να την εκθέσει σε κίνδυνο σύλληψης από τους Φρουρούς της Επανάστασης— έγραψε την πρώτη ημέρα του πολέμου, όταν σκοτώθηκε ο Χαμενεΐ: « Οι άνθρωποι ανέβηκαν στις στέγες και παρακολούθησαν και χειροκρότησαν όταν έπληξαν έναν στόχο που γνωρίζουμε. Ψάλαμε πολύ χθες το βράδυ ». Είχε συλληφθεί δύο φορές στη βάση των Φρουρών που μόλις είχε βομβαρδιστεί. Γιόρτασε την επίθεση.
Αλλά καθώς ξεκίνησε η δεύτερη εβδομάδα του πολέμου, το ημερολόγιό της πήρε μια διαφορετική τροπή. Οι βόμβες δεν ήταν πλέον επιλεκτικές. Οι νεκροί δεν ήταν πλέον μόνο αυτοί που είχε λόγο να μισεί.
Ένας ανταποκριτής του Xinhua με έδρα την Τεχεράνη έγραψε στις 3 Μαρτίου: « Οι πύραυλοι έπεσαν σαν πεφταστέρια, διασχίζοντας το σκοτάδι πριν εκραγούν με μια δύναμη που έκανε τη νύχτα να τρέμει. Οι εκρήξεις ήταν τόσο βίαιες που φαινόταν να χώρισαν τον ουρανό στα δύο ». Αργότερα, σε ένα ταξί, ο οδηγός κούνησε το κεφάλι του: « Η Τεχεράνη ήταν μια ειρηνική πόλη. Κάποιοι πίστευαν ότι οι Αμερικανοί θα έφερναν ευκαιρίες. Κοιτάξτε τι έφεραν - τίποτα άλλο παρά βόμβες » .
Από τα ιρανοτουρκικά σύνορα, η ανταποκρίτρια του NPR, Emily Feng, ανέφερε τις αναφορές για πρόσφυγες που διέσχιζαν τα σύνορα με τα πόδια. Ένας Ιρανός έδειξε στους δημοσιογράφους λεκέδες από λάδι στο σακάκι του - υπολείμματα από τις σταγόνες καμένου λαδιού που έπεσαν σε γειτονιές στην Τεχεράνη όταν το Ισραήλ χτύπησε αποθήκες καυσίμων τον Μάρτιο. Ο 26χρονος ξάδερφός του, ο οποίος είχε διακινδυνεύσει τη ζωή του διαμαρτυρόμενος κατά της κυβέρνησης τον Ιανουάριο, ήταν μεταξύ των αμάχων που σκοτώθηκαν. « Όταν μου το είπε αυτό», ανέφερε ο Feng, «σταμάτησε, σαν να μην μπορούσε να πιστέψει τι έλεγε δυνατά ».
«Εάν βομβαρδιστούν οι κύριοι σταθμοί παραγωγής ενέργειας, δεν θα πρόκειται απλώς για μια σύντομη διακοπή. Θα μπορούσε να κλείσει τα πάντα, από το νερό μέχρι το φυσικό αέριο. Θα ήταν τρέλα να τιμωρηθεί ο πληθυσμός με αυτόν τον τρόπο.» — Κάτοικος της Τεχεράνης, Al Jazeera, 21 Μαρτίου 2026
Αυτές οι αφηγήσεις έχουν ένα κοινό: αψηφούν την απλοποίηση. Περιέχουν ταυτόχρονα την αντίθεση στην Ισλαμική Δημοκρατία και την απόρριψη των βομβαρδισμών. Δεν είναι οι μαρτυρίες ενός συντετριμμένου λαού. Είναι οι μαρτυρίες ενός λαού που δέχεται ένα τεράστιο πλήγμα και παραμένει προκλητικά ο εαυτός του. Έτσι μοιάζουν 7.000 χρόνια πολιτισμικής μνήμης από μέσα.
Μέρος Τρίτο: Πενήντα Χρόνια Πολιορκίας — Οι Κυρώσεις που Σφυρηλάτησαν το Όπλο
Το όπλο που γεννήθηκε από το εμπάργκο
Επειδή το Ιράν δεν μπορούσε να εισάγει ανταλλακτικά, έμαθε να τα κατασκευάζει. Επειδή δεν μπορούσε να έχει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία, την αντικατέστησε με αντίστροφη μηχανική. Το drone καμικάζι Shahed-136 γεννήθηκε απευθείας από το χωνευτήρι των αμερικανικών κυρώσεων - ένα προϊόν ανάγκης και της εφευρετικότητας των μηχανικών που τέθηκαν σε συνθήκες αναγκαστικής απομόνωσης. Κόστος μονάδας: 20.000 έως 50.000 δολάρια.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πέρασαν πενήντα χρόνια προσπαθώντας να στραγγαλίσουν οικονομικά το Ιράν για να το μειώσουν σε στρατιωτική κατωτερότητα. Αντ' αυτού, σφυρηλάτησαν το όπλο που τώρα εξαντλεί τα δικά τους αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων με ρυθμό που κανένα εργοστάσιο στη Γη δεν μπορεί να ανταγωνιστεί.
Μέρος Τέταρτο: Η Αριθμητική της Αυτοκρατορίας — Δολάρια εναντίον Drones
Αφαιρέστε τις προεδρικές δηλώσεις και τις δορυφορικές εικόνες της Τεχεράνης στις φλόγες, και αυτό στο οποίο τελικά καταλήγει αυτός ο πόλεμος είναι μια εξίσωση - η πιο συνεπής στρατιωτικοοικονομική εξίσωση του 21ου αιώνα.
Από τη μία πλευρά: ο αμερικανικός πύραυλος αναχαίτισης Patriot PAC-3 MSE. Κόστος μονάδας: περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια. Ο πύραυλος αναχαίτισης THAAD: 12 έως 15 εκατομμύρια δολάρια ανά εκτόξευση. Ο πύραυλος SM-3 με βάση αεροπλανοφόρο: 10 έως 28 εκατομμύρια δολάρια. Από την άλλη: ο ιρανικός Shahed-136. Κόστος μονάδας: 20.000 έως 50.000 δολάρια. Η αναλογία κόστους: μεταξύ 80:1 και 200:1.
Η Kelly Grieco του Κέντρου Stimson υπολόγισε ότι για κάθε δολάριο που ξοδεύει το Ιράν για την κατασκευή ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους Shahed, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ξοδεύουν μεταξύ 80 και 200 δολαρίων για να το αναχαιτίσουν. Η Lockheed Martin παράγει περίπου 600 αναχαιτιστικά Patriot ετησίως. Το Ιράν εκτόξευσε περισσότερα από 2.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη μόνο την πρώτη εβδομάδα της σύγκρουσης.
Στις πρώτες 100 ώρες της επικής Επιχείρησης Fury, οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτόξευσαν περίπου 170 πυραύλους κρουζ Tomahawk — σχεδόν τρεις φορές τον αριθμό που είχε παραγγείλει το Πεντάγωνο από την Raytheon για ολόκληρο το οικονομικό έτος 2026. Το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών εκτίμησε την αξία των αναχαιτιστικών που δαπανήθηκαν σε αυτές τις πρώτες 100 ώρες σε περίπου 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια.
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα αμερικανικά συστήματα, πράγμα που σημαίνει ότι όλα προέρχονται από τις ίδιες γραμμές παραγωγής. Αυτοί οι πύραυλοι δεν μπορούν να αντικατασταθούν από τη μια μέρα στην άλλη. Θα χρειαστούν χρόνια.» — Kelly Grieco, Stimson Center, Μάρτιος 2026
Ο δωδεκαήμερος πόλεμος του Ιουνίου 2025 είχε ήδη καταναλώσει περίπου 150 αναχαιτιστικά THAAD και 80 SM-3 - περίπου το ένα τέταρτο του συνολικού αποθέματος THAAD των ΗΠΑ - σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. Η εκστρατεία των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα το προηγούμενο έτος είχε καταστρέψει επιπλέον 200 αναχαιτιστικά Standard. Μέχρι τον Ιούλιο του 2025, τα αποθέματα Patriot είχαν μειωθεί στο 25% του όγκου που το Πεντάγωνο έκρινε απαραίτητο.
Το Ίδρυμα Κληρονομιάς προειδοποίησε τον Ιανουάριο του 2026 ότι τα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων υψηλής τεχνολογίας θα μπορούσαν να εξαντληθούν μέσα σε λίγες ημέρες συνεχιζόμενων μαχών. Η επική Επιχείρηση Οργή αντλεί από τα αποθέματα που είναι ήδη επικίνδυνα χαμηλά πριν καν πέσει η πρώτη βόμβα.
Ο συνολικός αμυντικός προϋπολογισμός του Ιράν το 2025 ήταν περίπου 23 δισεκατομμύρια δολάρια - περίπου το 2,5% του προϋπολογισμού των ΗΠΑ, ύψους 900 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος Shahed σχεδιάστηκε ειδικά για να εκμεταλλευτεί το μοιραίο ελάττωμα στην καρδιά της δυτικής υψηλής τεχνολογίας άμυνας: την καταστροφική αναλογία κόστους μεταξύ των ακριβών αναχαιτιστικών και των μαζικά παραγόμενων σμηνών φθηνών όπλων. Αυτό δεν είναι αυτοσχεδιασμός. Είναι στρατηγική.
Μέρος Πέμπτο: Τα Δύο Σημεία Συμφόρησης — Λάδι και Νερό
Το Στενό του Ορμούζ: όπου η γεωγραφία γίνεται όπλο
Στο στενότερο σημείο του, το Στενό του Ορμούζ έχει πλάτος 33 χιλιόμετρα. Περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου διέρχεται από αυτήν την πλωτή οδό - σχεδόν 21 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου ημερησίως. Περισσότερο από το 25% του παγκόσμιου εμπορίου LNG διέρχεται από αυτήν. Είναι η κύρια οδός εξαγωγής πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, η οικονομική ζωτική γραμμή του Ιράκ και το φυσικό αέριο του Κατάρ, το οποίο θερμαίνει τα ευρωπαϊκά σπίτια.
Το Ιράν το έχει αποκλείσει. Όχι με τον ναυτικό του στόλο, τον οποίο οι αμερικανικές και ισραηλινές επιδρομές κατέστρεψαν σε μεγάλο βαθμό - περισσότερα από πενήντα ιρανικά πλοία βρίσκονται τώρα στον βυθό της θάλασσας. Αλλά με νάρκες, σμήνη μη επανδρωμένων αεροσκαφών, απειλές βαλλιστικών πυραύλων και το αόρατο όπλο κινδύνου: καμία ασφαλιστική εταιρεία δεν καλύπτει επί του παρόντος ένα πλοίο που διέρχεται από ένα στενό όπου συνεχίζουν να λειτουργούν ιρανικά όπλα.
Ο Εκτελεστικός Διευθυντής του IEA, Φατίχ Μπιρόλ, ήταν κατηγορηματικός: η κατάσταση είναι «πολύ σοβαρή—χειρότερη από τις δύο πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 και τις επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία μαζί». Τουλάχιστον 40 ενεργειακές εγκαταστάσεις σε εννέα χώρες έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από τις 28 Φεβρουαρίου. Η τιμή του πετρελαίου έχει εκτοξευθεί από λιγότερο από 60 δολάρια το βαρέλι τον Ιανουάριο του 2026 σε 113 δολάρια στις 22 Μαρτίου.
Το ένα τρίτο του παγκόσμιου εμπορίου λιπασμάτων περνάει επίσης από το στενό. Οι θαλάσσιες οδοί έχουν αναδρομολογηθεί. Τα αεροπορικά ταξίδια σε όλη τη Μέση Ανατολή έχουν καταρρεύσει. Ο πόλεμος, που πωλείται στον κόσμο ως εκστρατεία για «τάξη βασισμένη σε κανόνες», καταστρέφει συστηματικά τις αλυσίδες εφοδιασμού πάνω στις οποίες χτίστηκε αυτή η τάξη.
Το ρητορικό ερώτημα που αξίζει να χαραχθεί στην είσοδο κάθε Υπουργείου Εξωτερικών: Ποιος ακριβώς εμποδίζει ποιον;
Νερό: Ο υπαρξιακός μοχλός δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί πλήρως
Τα κράτη του Κόλπου αντιπροσωπεύουν περίπου το 60% της παγκόσμιας δυναμικότητας αφαλάτωσης. Αυτά τα στοιχεία καταδεικνύουν μια υπαρξιακή ευπάθεια:
Κουβέιτ: Το 90% του πόσιμου νερού προέρχεται από αφαλάτωση
Μπαχρέιν: 90%
Ομάν: 86%
Σαουδική Αραβία: 70%
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: 42%
Το κρίσιμο είναι ότι πάνω από το 90% του αφαλατωμένου νερού του Κόλπου προέρχεται από μόλις 56 μεγα-σύμπλεγματα - γεωγραφικά καθορισμένες, τεχνικά πολύπλοκες και ενεργοβόρες εγκαταστάσεις που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από το Ιράν. Μια ανάλυση της CIA, η οποία χαρακτηρίστηκε απόρρητη τη δεκαετία του 1980 και δημοσιοποιήθηκε το 2010, είχε ήδη εντοπίσει ρητά αυτό το ευάλωτο σημείο.
Στις 7 Μαρτίου, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος προκάλεσε υλικές ζημιές σε μια μονάδα αφαλάτωσης στο Μπαχρέιν - η πρώτη επιβεβαιωμένη επίθεση σε υποδομές ύδατος του Κόλπου σε αυτήν τη σύγκρουση. Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αρακτσί δήλωσε: « Η επίθεση σε ιρανικές υποδομές είναι μια επικίνδυνη πράξη με σοβαρές συνέπειες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έθεσαν αυτό το προηγούμενο, όχι το Ιράν ».
« Εάν οι επιθέσεις σε μονάδες αφαλάτωσης αποτελούν την αρχή μιας στρατιωτικής πολιτικής και όχι απλώς λάθη ή παράπλευρες απώλειες, είναι ταυτόχρονα παράνομες —έγκλημα πολέμου— και μια πολύ ανησυχητική εξέλιξη, καθώς τα κράτη του Κόλπου έχουν αποθέματα νερού μόνο για λίγες εβδομάδες. » — Laurent Lambert, Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών της Ντόχα
Αποθέματα νερού για λίγες εβδομάδες. Αυτό είναι το περιθώριο μεταξύ της τρέχουσας κατάστασης και μιας άνευ προηγουμένου ανθρωπιστικής καταστροφής—100 εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς τακτική πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Και αυτό το περιθώριο διατηρείται όχι από την αμερικανική αεράμυνα, όχι από τη διπλωματία των κρατών του Κόλπου, αλλά από μια ιρανική απόφαση που δεν έχει ακόμη ληφθεί.
Μέρος Έκτο: Το Μάτριξ που δεν καταρρέει
Η Ουάσινγκτον πήγε στον πόλεμο με μια θεωρία: να εξαλείψει τους ηγέτες, να παραλύσει τη δομή διοίκησης, να πυροδοτήσει μια λαϊκή εξέγερση και να επιφέρει αλλαγή καθεστώτος σε λίγες μέρες. Ο Τραμπ προέβλεψε «δύο ή τρεις ημέρες». Οι δυνάμεις του εξαπέλυσαν 900 επιθέσεις σε 12 ώρες. Ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε την πρώτη ημέρα. Ο Αλί Λαριτζανί δολοφονήθηκε στις 17 Μαρτίου. Δεκάδες διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης εξοντώθηκαν.
Είκοσι τέσσερις ημέρες αργότερα, η Ισλαμική Δημοκρατία είναι στην εξουσία.
«Δεν είναι σαν να βρήκαμε επιτέλους τον ηγέτη που, μόλις σκοτωθεί, γκρεμίζει ολόκληρο το οικοδόμημα, επειδή δεν είναι ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Είναι ένας πίνακας - ένας ευέλικτος πίνακας.» — Robert Pape, Πανεπιστήμιο του Σικάγο
Η εξάλειψη της κορυφής ενός πίνακα σημαίνει την εξάλειψη του στρώματος που απαιτεί την πιο άμεση επικοινωνία μεταξύ της ανώτερης διοίκησης και των μεσαίων επιπέδων. Οι διοικητές μεσαίου επιπέδου δεν σταματούν. Αναδιοργανώνονται πλευρικά, συχνά με περισσότερη επιθετικότητα και λιγότερη πολιτική αυτοσυγκράτηση από πριν. Η δομική διάγνωση του Pape είναι καταδικαστική: « Η νέα πολιτική δυναμική που πυροδοτείται από τους βομβαρδισμούς λειτουργεί κατά της αλλαγής καθεστώτος. Αυτό που προκύπτει αντ' αυτού είναι αρνητική αλλαγή καθεστώτος: ηγέτες δεύτερης γενιάς που είναι πιο αντιαμερικανοί, πιο επικίνδυνοι και πιο πρόθυμοι να απορροφήσουν το κόστος της τιμωρίας της Αμερικής » .
Το ιστορικό αρχείο της αεροπορικής ισχύος εναντίον αποφασισμένων καθεστώτων είναι σαφές. Συντριπτικό.
— Βιετνάμ (1965–1973): Η χώρα που βομβαρδίστηκε περισσότερο στην ιστορία του αεροπορικού πολέμου δεν παραδόθηκε. Η κυβέρνηση που οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να καταστρέψουν επανένωσε τη χώρα το 1975. Είναι ακόμα εκεί.
— Ιράκ (2003): Το καθεστώς έπεσε σε 21 ημέρες. Η καταστροφή του κράτους προκάλεσε δεκαπέντε χρόνια εξέγερσης, θρησκευτικού εμφυλίου πολέμου και την άνοδο του ISIS.
— Λιβύη (2011): Επτά μήνες αεροπορικής εκστρατείας του ΝΑΤΟ. Ο Καντάφι σκοτώθηκε. Το κράτος διαλύθηκε σε έναν μόνιμο εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος συνεχίζεται δεκαπέντε χρόνια αργότερα.
— Αφγανιστάν: Είκοσι χρόνια. Πάνω από 2 τρισεκατομμύρια δολάρια. Οι Ταλιμπάν επέστρεψαν στην εξουσία εντός δύο εβδομάδων από την αμερικανική αποχώρηση.
Σε κάθε περίπτωση: τακτική καταστροφή, στρατηγική αποτυχία. Η υπόθεση ότι η στοχοποιημένη εταιρεία ήταν εύθραυστη αποδείχθηκε καταστροφικά ψευδής. Κάθε φορά. Χωρίς εξαίρεση.
Μέρος Έβδομο: Η πίστη ως στρατηγική μεταβλητή
Η δυτική στρατηγική ανάλυση έχει ένα δομικό τυφλό σημείο. Μπορεί να μοντελοποιήσει τις στρατιωτικές δυνατότητες, τους οικονομικούς μοχλούς και την πολιτική βούληση με όρους που είναι γνωστοί στα φιλελεύθερα δημοκρατικά συστήματα. Αυτό που δεν μπορεί να μοντελοποιήσει —λόγω έλλειψης εννοιολογικού λεξιλογίου— είναι ο ρόλος της πίστης ως στρατηγικής μεταβλητής.
Η θεμελιώδης αφήγηση του Σιιτικού Ισλάμ είναι η Μάχη της Καρμπάλα, που δόθηκε στις 10 Οκτωβρίου 680 μ.Χ. Ο Χουσεΐν ιμπν Αλί, εγγονός του Προφήτη, επέλεξε τον θάνατο παρά την υποταγή σε μια παράνομη εξουσία. Περιτριγυρισμένος από εβδομήντα συντρόφους που αντιμετώπιζαν χιλιάδες, γνωρίζοντας ότι ο θάνατος ήταν βέβαιος, ο Χουσεΐν δεν παραδόθηκε. Σκοτώθηκε. Το κεφάλι του αποκόπηκε και στάλθηκε στη Δαμασκό.
Αυτή η ημέρα—η Ασούρα—είναι η πιο σημαντική ημέρα στο σιιτικό ημερολόγιο. Όχι ως ημέρα ήττας, αλλά ως ημέρα μαρτυρίας: η θεολογία της νίκης των αρχών επί της εξουσίας, της αλήθειας της δικαιοσύνης επί του θριάμβου της αδικίας. Μέσα στο σιιτικό εσχατολογικό πλαίσιο, κάθε Ιρανός στρατιώτης που πεθαίνει σε αυτόν τον πόλεμο δεν είναι θύμα μιας χαμένης στρατιωτικής εκστρατείας. Είναι ένας σαχίντ—ένας μάρτυρας και μάρτυρας του οποίου ο θάνατος έχει θεϊκή σημασία. Κάθε βομβαρδισμένο οικοδομικό τετράγωνο δεν αποτελεί απόδειξη ότι ο Θεός έχει εγκαταλείψει το Ιράν. Είναι απόδειξη, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ότι το Ιράν στέκεται στο πλευρό της δικαιοσύνης.
Καμία πυροβολαρχία Patriot δεν μπορεί να το αναχαιτίσει. Κανένα σύστημα THAAD δεν μπορεί να το εξουδετερώσει. Κανένας πύραυλος Tomahawk δεν μπορεί να το καταστρέψει.
Ο Ρόμπερτ Πέιπ προσδιορίζει τη «στρατηγική κουλτούρα» - τη συνοχή ενός πληθυσμού και την ανοχή του στα βάσανα - ως την αποφασιστική μεταβλητή όταν η στρατιωτική δύναμη είναι επαρκής για να καταστρέψει αλλά ανεπαρκής για να κατακτήσει. Η στρατηγική κουλτούρα αντοχής του Ιράν παράγεται θεολογικά, ενισχύεται ιστορικά εδώ και επτά χιλιάδες χρόνια και κινητοποιείται πολιτικά από κάθε βόμβα που πέφτει στην Τεχεράνη. Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος Shahed φέρει μια κεφαλή αξίας 35.000 δολαρίων. Φέρει επίσης, στο μυαλό των εκατομμυρίων που το βλέπουν να εκτοξεύεται, το βάρος της Καρμπάλα, τη μνήμη πενήντα ετών εμπάργκο, την αξιοπρέπεια μιας πολιτισμικής συνέχειας. Δεν είναι ένα όπλο που οι Ηνωμένες Πολιτείες ξέρουν πώς να νικήσουν.
Μέρος Όγδοο: Ο Σουν Τζου και η στρατηγική αποτυχία του Τραμπ και του Νετανιάχου
Υπάρχει ένα κείμενο που διδάσκεται σε κάθε στρατιωτική ακαδημία στον κόσμο. Γραμμένο πριν από περίπου 2.500 χρόνια στην Κίνα από έναν στρατηγό ονόματι Σουν Τζου, η «Τέχνη του Πολέμου» είναι η πιο σημαντική στρατηγική πραγματεία στην ιστορία. Η κεντρική της θέση: η νίκη ανήκει σε αυτόν που σκέφτεται πριν χτυπήσει, όχι σε αυτόν που χτυπάει πιο σκληρά. Κάθε αρχή που θέτει, ο Τραμπ και ο Νετανιάχου την έχουν παραβιάσει συστηματικά.
Πρώτη αρχή
1. « Γνώρισε τον εχθρό σου και γνώρισε τον εαυτό σου· σε εκατό μάχες δεν θα ηττηθείς ποτέ » .
Τι γνώριζαν ο Τραμπ και ο Νετανιάχου για το Ιράν πριν εξαπολύσουν 900 επιθέσεις σε 12 ώρες; Ότι η οικονομία του είχε αποδυναμωθεί. Ότι ο πληθυσμός του θα βρισκόταν στους δρόμους μέχρι τον Δεκέμβριο του 2025. Αυτό που δεν κατάλαβαν: ότι ένας πολιτισμός 7.000 ετών δεν μετρά τη θέλησή του να αντισταθεί με βάση το ΑΕΠ ή τους ρυθμούς πληθωρισμού. Ότι η ασαμπίγια για την οποία μιλάει ο Ιμπν Χαλντούν ενεργοποιείται, όχι καταστρέφεται, από ξένους βομβαρδισμούς. Ότι η δημοσιογράφος από την Τεχεράνη, η οποία είχε συλληφθεί δύο φορές επειδή δεν φορούσε μαντίλα, η οποία γιόρτασε τα πρώτα χτυπήματα, θα τελείωνε την καταγραφή του ημερολογίου της στις 16 Μαρτίου με: «Στην τελική μάχη, θα κάψω όλους αυτούς τους ψυχοπαθείς δολοφόνους» - αναφερόμενη στο καθεστώς. Αλλά έγραφε από μια πόλη που δέχεται ξένη επίθεση. Αυτή η διάκριση διαλύεται κάτω από τις βόμβες.
Η ετυμηγορία του Σουν Τζου: Δεν γνώριζαν τον εχθρό τους. Είχαν ήδη χάσει.
Δεύτερη αρχή
2. « Η υπέρτατη αριστεία στον πόλεμο έγκειται στη συντριβή της αντίστασης του εχθρού χωρίς μάχη » .
Στις 27 Φεβρουαρίου 2026 - την ημέρα πριν από την πτώση της πρώτης βόμβας - ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν, Μπαντρ Αλ-Μπουσάιντι, επιβεβαίωσε ότι είχε επιτευχθεί μια διπλωματική πρόοδος: το Ιράν είχε συμφωνήσει να μην αποθηκεύσει ποτέ εμπλουτισμένο ουράνιο, να επιτρέψει έναν πλήρη έλεγχο της ΔΟΑΕ και να υποβαθμίσει αμετάκλητα το υπάρχον εμπλουτισμένο ουράνιο στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Η ειρήνη ήταν, κατά τα λεγόμενά του, «εφικτή». Οι διαπραγματεύσεις είχαν προγραμματιστεί να συνεχιστούν στις 2 Μαρτίου. Δεκαοκτώ ώρες αργότερα, οι βόμβες άρχισαν να πέφτουν. Μια διπλωματική λύση - ένα αποπυρηνικοποιημένο Ιράν κατόπιν συμφωνίας, ένα ανοιχτό Στενό του Γιβραλτάρ και σταθεροποιημένες αγορές - θυσιάστηκε.
Η ετυμηγορία του Σουν Τζου: Η νίκη χωρίς μάχη ήταν εφικτή. Επέλεξαν τον πόλεμο. Αυτό ήταν το θεμελιώδες στρατηγικό λάθος.
Τρίτη αρχή
3. « Όποιος δεν έχει λάβει υπόψη τις δυσκολίες, δεν θα μπορέσει να επωφεληθεί από τα οφέλη τους » .
Ένας πόλεμος χωρίς καθορισμένη κατάσταση λήξης είναι ένας πόλεμος χαμένος πριν κερδηθεί. Η επίσημη καταμέτρηση των πολεμικών στόχων της κυβέρνησης Τραμπ, με χρονολογική σειρά: Χέγσεθ (28 Φεβρουαρίου) — τερματισμός «47 μακρών ετών πολέμου». Ρούμπιο (28 Φεβρουαρίου, λίγες ώρες αργότερα) — προληπτική δράση για την προστασία των αμερικανικών δυνάμεων. Τραμπ (2 Μαρτίου) — αλλαγή καθεστώτος σε «δύο ή τρεις ημέρες». Τραμπ (9 Μαρτίου) — «Νομίζω ότι ο πόλεμος έχει σχεδόν τελειώσει». Χέγσεθ (11 Μαρτίου) — «Αυτή είναι μόνο η αρχή». Τραμπ (21 Μαρτίου) — 48ωρο τελεσίγραφο για το άνοιγμα του στενού. Τραμπ (23 Μαρτίου) — πενθήμερη προθεσμία για «παραγωγικές» διαπραγματεύσεις. Τεχεράνη (23 Μαρτίου) — «Δεν υπάρχει διάλογος μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον». Δέκα ασύμβατοι πολεμικοί στόχοι σε είκοσι τέσσερις ημέρες.
«Οι τακτικές χωρίς στρατηγική είναι ο θόρυβος πριν από την ήττα.» - Σουν Τζου, Η Τέχνη του Πολέμου
Η ετυμηγορία του Σουν Τζου: Δεν υπάρχει ορισμός της νίκης. Καμία στρατηγική. Δομικά χαμένη εκστρατεία.
Τέταρτη αρχή
4. « Να φαίνεσαι δυνατός όταν είσαι αδύναμος και αδύναμος όταν είσαι δυνατός » .
Το Ιράν εφαρμόζει τον Σουν Τζου. Κλείνει το Στενό του Γιβραλτάρ, διατηρώντας παράλληλα σκόπιμη ασάφεια σχετικά με την ικανότητά του να το κρατήσει κλειστό επ' αόριστον, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να εξαντλήσει τους πόρους του έναντι απρόβλεπτων καταστάσεων που μπορεί να μην υλοποιηθούν ποτέ. Αρνείται τις διαπραγματεύσεις, ενώ επιτρέπει σε περιφερειακούς μεσάζοντες - Πακιστάν, Τουρκία, Αίγυπτο - να μεταδίδουν μηνύματα αρκετά ασαφή ώστε ο Τραμπ να κατασκευάσει μια αφήγηση «παραγωγικών συνομιλιών» που του επιτρέπει να υποχωρήσει χωρίς επίσημη παράδοση. Χτυπάει κοντά στη Ντιμόνα χωρίς να καταστρέψει τον αντιδραστήρα - επιδεικνύοντας μια υπαρξιακή ικανότητα, ενώ παράλληλα παρακρατεί τη χρήση του. Εν τω μεταξύ, ο Τραμπ ανακοινώνει τις απειλές του με κεφαλαία γράμματα σε ένα δημόσιο κοινωνικό δίκτυο. Η ιρανική κρατική τηλεόραση μετέδωσε την σαφή ετυμηγορία: «Ο Τραμπ, φοβούμενος την απάντηση του Ιράν, απέσυρε το 48ωρο τελεσίγραφό του». Κάθε στρατηγός στη Μόσχα, το Πεκίνο, την Πιονγιάνγκ και το Καράκας διάβασε αυτό το πανό. Το μάθημα: τα αμερικανικά τελεσίγραφα μπορούν να αγνοηθούν. Αυτό είναι που οι θεωρητικοί της αποτροπής αποκαλούν υποβάθμιση της αξιοπιστίας - κάθε συνθηκολόγηση κάνει την επόμενη απειλή ευκολότερη στην αγνόηση.
Η ετυμηγορία του Σουν Τζου: Το Ιράν εφαρμόζει την τέχνη του δασκάλου. Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου παραβιάζουν κάθε κεφάλαιο.
Πέμπτη αρχή
5. « Ο νικηφόρος στρατηγός επιδιώκει τη μάχη μόνο αφού έχει επιτευχθεί η νίκη. »
Ο Τραμπ και ο Νετανιάχου ξεκίνησαν τις προεκλογικές τους εκστρατείες και στη συνέχεια προσπάθησαν να καταλάβουν τι θα μπορούσε να σημαίνει η νίκη. Ψάχνουν εδώ και 24 ημέρες. Δεν έχουν βρει μια σταθερή απάντηση. Το Ιράν, από την άλλη πλευρά, είχε ορίσει την προϋπόθεση νίκης του πριν από την πτώση του πρώτου αμερικανικού πυραύλου: επιβίωση. Παραμονή όρθια. Διατήρηση του Πορθμού κλειστού. Προκαλώντας οικονομικό πόνο στο παγκόσμιο σύστημα. Αποδεικνύοντας ότι η πιο ισχυρή στρατιωτική συμμαχία στην ιστορία δεν μπορεί να επιτύχει τους δηλωμένους στόχους της. Και αφήνοντας τον κόσμο να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Ο Σουν Τζου θα αναγνώριζε αμέσως την ιρανική στρατηγική. Θα δυσκολευόταν να διακρίνει την αμερικανική.
Η ετυμηγορία του Σουν Τζου: Πρώτα πολέμησαν και αργότερα επεδίωξαν τη νίκη. Το Ιράν είχε θέσει τον όρο για τη νίκη την πρώτη μέρα.
Έκτη αρχή — Το παράδοξο των κυρώσεων
6. « Στρέψε τη δύναμη του εχθρού εναντίον του εαυτού του »
Σαράντα έξι χρόνια αμερικανικού οικονομικού πολέμου που αποσκοπούσε στην αποτροπή της ανάπτυξης στρατιωτικής ικανότητας του Ιράν έχουν παράγει άμεσα τη στρατιωτική ικανότητα που τώρα εξαντλεί τους δυτικούς αμυντικούς προϋπολογισμούς. Κάθε κύρωση που ανάγκασε το Ιράν να καινοτομήσει εγχώρια, κάθε τεχνολογικό εμπάργκο που επέβαλε αντίστροφη μηχανική, κάθε οικονομικός αποκλεισμός που οδήγησε σε αυτάρκεια - συλλογικά σφυρηλάτησαν το ασύμμετρο οπλοστάσιο που τώρα εξαντλεί τις γραμμές παραγωγής των Raytheon και Lockheed Martin με ρυθμό που κανένα εργοστάσιο στη Γη δεν μπορεί να παρακολουθήσει. Ο Σουν Τζου δεν θα μπορούσε να είχε επινοήσει καλύτερη παγίδα.
Η ετυμηγορία του Σουν Τζου: Το όπλο του εχθρού κατασκευάστηκε από το ίδιο του το χέρι. Πενήντα χρόνια τιμωρίας σφυρηλάτησαν το drone.
Μέρος Ένατο: Ο Τρίτος Νικητής — Η Σιωπηλή Συγκομιδή του Πεκίνου
Ενώ η Ουάσινγκτον καίει πυραυλικά αναχαιτιστικά, υλικοτεχνική υποστήριξη ομάδων κρούσης αεροπλανοφόρων και πολιτικό κεφάλαιο στον Περσικό Κόλπο, η Κίνα εδραιώνει σιωπηλά τη στρατηγική αρχιτεκτονική του 21ου αιώνα.
Για να υποστηρίξουν την επική Επιχείρηση Οργή, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακατασκεύασαν προηγμένα συστήματα πυραυλικής άμυνας από τον Ινδο-Ειρηνικό στη Μέση Ανατολή - πυροβολαρχίες THAAD και πλατφόρμες ναυτικής αναχαίτισης, των οποίων η τοποθέτηση στον Ειρηνικό απειλούσε άμεσα τα κινεζικά συμφέροντα ασφαλείας. Η Melanie Hart του Ατλαντικού Συμβουλίου είναι εύστοχη: « Είναι αδύνατο να υπερεκτιμήσουμε πόσο μεγάλη νίκη αντιπροσωπεύουν αυτές οι κινήσεις για το Πεκίνο. Και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλήξουν να βαλτώσουν σε ένα ακόμη τέλμα της Μέσης Ανατολής που παραχωρεί τον Ινδο-Ειρηνικό στην Κίνα, οι νίκες θα συνεχιστούν » .
Η Ρωσία είναι ο πιο προφανής άμεσος ωφελημένος: η τιμή του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι έχει αναπληρώσει τα πολεμικά ταμεία της Μόσχας και έχει μειώσει την επιρροή της Ουκρανίας σε τυχόν μελλοντικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Ο πόλεμος που υποτίθεται ότι θα απέτρεπε η κυβέρνηση Τραμπ - η αργή κατάκτηση της Ουκρανίας από τη Ρωσία - χρηματοδοτείται εν μέρει από την οικονομική αναστάτωση που προκάλεσε ο πόλεμος που επέλεξε να εξαπολύσει η κυβέρνηση Τραμπ.
Ο ιρανικός πόλεμος του 2026 θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία ως η στιγμή που ο Αμερικανικός Αιώνας στον Ειρηνικό ξεκίνησε την τελική του φάση - όχι σε μια αντιπαράθεση για την Ταϊβάν, αλλά σε έναν λανθασμένο υπολογισμό για μια πυρηνική εγκατάσταση στην ιρανική έρημο.
Μέρος Δέκατο: Τα ρολόγια του Παγκόσμιου Νότου
Αυτός ο πόλεμος δεν αφορά μόνο το Ιράν. Αφορά το τι σημαίνει η απόδοση του Ιράν για κάθε μη δυτικό κράτος που υπολογίζει τις στρατηγικές του επιλογές σε έναν κόσμο που εξακολουθεί να είναι δομημένος - προς το παρόν - από την αμερικανική στρατιωτική πρωτοκαθεδρία.
Για εβδομήντα χρόνια, η θεμελιώδης προϋπόθεση που διέπει αυτή τη δομή ήταν: κανένα κράτος που αντιμετωπίζει άμεσα την αμερικανική στρατιωτική ισχύ δεν μπορεί να επιβιώσει από την αντιπαράθεση με την κυβέρνησή του άθικτη. Το Βιετνάμ διέλυσε αυτή την προϋπόθεση. Το Αφγανιστάν επιβεβαίωσε ότι χρειάστηκε μια παρατεταμένη κατοχή για να αποτύχει. Το Ιράν, το 2026, καταδεικνύει κάτι νέο: ότι ένα μη δυτικό κράτος μπορεί να απορροφήσει τους συνεχείς αμερικανικούς βομβαρδισμούς, να διατηρήσει τις θεσμικές του λειτουργίες, να σώσει την παγκόσμια οικονομία μέσω της γεωγραφίας και της φθηνής τεχνολογίας και να αναγκάσει τον επιτιθέμενο σε δημόσια στρατηγική ασυνέπεια - όλα αυτά χωρίς πυρηνικά όπλα.
Το drone Shahed αξίας 35.000 δολαρίων που αναγκάζει ένα αναχαιτιστικό Patriot αξίας 4 εκατομμυρίων δολαρίων να εμπλακεί δεν είναι απλώς ένα όπλο. Είναι μια πολιτική δήλωση: το τεχνολογικό και οικονομικό χάσμα μεταξύ του αυτοκρατορικού κέντρου και της περιφέρειας δεν επαρκεί πλέον για να εγγυηθεί την υποταγή.
Ο Παγκόσμιος Νότος παρακολουθεί από το Καράκας, την Πιονγιάνγκ, τη Χαράρε και το Αλγέρι. Αυτό που παρακολουθεί —σε πραγματικό χρόνο, μετρούμενο από τα συντρίμμια των αναχαιτιστικών που κόστισαν 4 εκατομμύρια δολάρια για να σταματήσουν ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος που κόστισε 20.000 δολάρια— είναι η επίδειξη ότι η εποχή της αδιαμφισβήτητης αμερικανικής στρατιωτικής παντοδυναμίας φτάνει στο τέλος της.
Ο Μαλέκ Μπενάμπι υποστήριξε ότι οι πολιτισμοί δεν ηττώνται από ανώτερα όπλα. Ηττώνται από την εσωτερική εξάντληση της θέλησής τους για ύπαρξη. Ένας πολιτισμός που ξεχνά γιατί υπάρχει ήδη πεθαίνει, ανεξάρτητα από το μέγεθος του οπλοστασίου του. Επτά χιλιάδες χρόνια περσικού πολιτισμού δεν ξέχασαν γιατί υπήρχαν. Διακόσια πενήντα χρόνια αμερικανικής ισχύος, που όλο και περισσότερο αδυνατούν να ονομάσουν αυτό για το οποίο αγωνίζονται, μπορεί να βιώνουν αυτή τη διαδικασία λήθης.
Συμπέρασμα: Ο πόλεμος που ο χρόνος δεν μπορεί να κερδίσει
Ο Ναπολέων εισέβαλε στη Ρωσία τον Ιούνιο του 1812 με 600.000 στρατιώτες. Έφτασε στη Μόσχα τον Σεπτέμβριο. Οι Ρώσοι έκαψαν την πρωτεύουσά τους αντί να την παραδώσουν. Η Μεγάλη Στρατιά, σχεδιασμένη για αποφασιστική μάχη, δεν είχε καμία στρατηγική απάντηση σε έναν λαό που ήταν πρόθυμος να υπομείνει απεριόριστα βάσανα παρά να υποταχθεί. Μέχρι τον Δεκέμβριο, λιγότεροι από 100.000 από τους 600.000 άνδρες είχαν επιστρέψει.
Το μάθημα δεν αφορούσε τη στρατιωτική τεχνολογία. Αφορούσε τη δύναμη της θέλησης, τον χρόνο και την ασυμμετρία ως προς το τι είχε να χάσει η κάθε πλευρά.
Είκοσι τέσσερις ημέρες της πιο εξελιγμένης αεροπορικής εκστρατείας στην ιστορία του πολέμου. Ο Ανώτατος Ηγέτης, νεκρός. Ο Γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, δολοφονημένος. Πενήντα πλοία βυθίστηκαν στη θάλασσα. Η Νατάνζ χτυπήθηκε τρεις φορές. Τουλάχιστον 1.354 άμαχοι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων 200 παιδιών. Στρατιωτικές υποδομές αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων καταστράφηκαν.
Κι όμως: η Ισλαμική Δημοκρατία κυβερνά. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της πετούν. Το Στενό του Ορμούζ είναι κλειστό. Το πετρέλαιο ξεπερνά τα 100 δολάρια. Η παγκόσμια οικονομία είναι όμηρος. Ο Τραμπ επινοεί διαπραγματεύσεις που το Ιράν αρνείται σε πραγματικό χρόνο. Τα τελεσίγραφά του λήγουν χωρίς να εκτελεστούν. Ο πόλεμός του δεν έχει σαφώς καθορισμένη τελική κατάσταση. Και ο Σουν Τζου, εξετάζοντας τον ισολογισμό μετά από είκοσι πέντε αιώνες, θα έκλεινε την πραγματεία του λέγοντας: αυτή η εκστρατεία χάθηκε πριν εκτοξευθεί ο πρώτος πύραυλος.
Υπάρχει ένα τελευταίο γεγονός που η ιστορία δεν θα παραβλέψει. Στις 27 Φεβρουαρίου 2026 - την ημέρα πριν από τις βομβιστικές επιθέσεις - ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν επιβεβαίωσε ότι μια διπλωματική πρόοδος ήταν εφικτή. Το Ιράν είχε συμφωνήσει σε πλήρη πυρηνική διαφάνεια. Η ειρήνη ήταν εφικτή. Η απόφαση ελήφθη για βομβαρδισμό αντί για διαπραγμάτευση.
Ο Σα'ντι Σιραζί έγραψε, στην Περσία του 13ου αιώνα, τον στίχο που είναι τώρα χαραγμένος στην είσοδο των Ηνωμένων Εθνών: «Οι άνθρωποι είναι μέλη ενός σώματος, δημιουργημένοι από την ίδια ουσία». Το Ιράν πρόσφερε αυτό το ποίημα στα Ηνωμένα Έθνη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τους έστειλαν πυραύλους κρουζ.
Η αυτοκρατορία έχει περισσότερα όπλα. Το Ιράν έχει μεγαλύτερη μνήμη.
Η μνήμη, μακροπρόθεσμα, κερδίζει.
Τεκμηριωμένες πηγές
Περσικός Πολιτισμός και ο Κύλινδρος του Κύρου
• Βρετανικό Μουσείο, Λονδίνο (μόνιμη συλλογή, Αίθουσα 52)
• Πρόγραμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών: Ιστορία του Φυσικού Δικαίου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών
• Αντιμέτωποι με την Ιστορία και τον Εαυτό μας: Από την Αρχαία Περσία στην Οικουμενική Διακήρυξη (2024)
• Sa'di Chirazi, Bani Adam (13ος αιώνας) — εκτίθεται στην είσοδο του ΟΗΕ, Νέα Υόρκη, 2005
Μαρτυρίες Ιρανών πολιτών
• NPR / Ruth Sherlock: Η ζωή κάτω από τις βόμβες στην Τεχεράνη: Το ημερολόγιο ενός Ιρανού συγγραφέα (13 Μαρτίου 2026)
• NPR / Emily Feng: Φόβος, ανυπακοή και θυμός: Ιρανοί περιγράφουν τη ζωή τους κάτω από τις βόμβες (19 Μαρτίου 2026)
• NPR: Τα τελευταία νέα για τον πόλεμο στο Ιράν μετά από τρεις εβδομάδες (21 Μαρτίου 2026)
• Xinhua: Επιστολή στη Μέση Ανατολή: Καρδιά στη φωτιά — Η Τεχεράνη υπό βομβαρδισμό (3 Μαρτίου 2026)
• Al Jazeera: «Οι καρδιές μας έτρεμαν»: Η Τεχεράνη βιώνει μια νύχτα σφοδρών βομβαρδισμών (10 Μαρτίου 2026)
Θύματα πολιτών
• HRANA (Πρακτορείο Ειδήσεων Ακτιβιστών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων): 3.114 νεκροί έως τις 17 Μαρτίου 2026, συμπεριλαμβανομένων 1.354 πολιτών
• UNICEF, έκθεση της 12ης Μαρτίου 2026: Περισσότερα από 200 παιδιά σκοτώθηκαν στο Ιράν
• Ιρανική Ερυθρά Ημισέληνος: Στοχοποιήθηκαν περισσότερες από 6.668 οικιστικές μονάδες για πολίτες
• Wikipedia: Πόλεμος Ιράν-2026 (ενημερώθηκε στις 24 Μαρτίου 2026)
Κυρώσεις κατά του Ιράν — πλήρες ιστορικό
• Wikipedia: Διεθνείς κυρώσεις κατά του Ιράν· Κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν
• Al Jazeera: Χρονολόγιο κυρώσεων κατά του Ιράν (2012, ενημερώθηκε το 2026)
• Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου: Κυρώσεις των ΗΠΑ κατά του Ιράν (έκθεση CRS IF12452)
• Υπηρεσία Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: Σημείωμα EPRS 777928 (2025)
• Μαρτυρία του Scott Bessent ενώπιον της Επιτροπής Τραπεζών της Γερουσίας, Φεβρουάριος 2026
• Laudati κ.ά., Περιοδικό Εφαρμοσμένης Οικονομετρίας (2023)
Ασυμμετρία στρατιωτικού κόστους
• Πανεπιστήμιο Northeastern / Stephen Flynn: «Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ-Ιράν εισέρχεται στην τέταρτη εβδομάδα του, το κόστος υπό έλεγχο» (23 Μαρτίου 2026)
• Η Έκθεση Dupree: Ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στα 20.000 δολάρια έναντι αμερικανικών πυραύλων στα 4 εκατομμύρια δολάρια (Μάρτιος 2026)
• Middle East Eye: Τα ιρανικά drones κοστίζουν ένα κλάσμα της αντιαεροπορικής άμυνας (Μάρτιος 2026)
• Globe and Mail: Το υψηλό κόστος αναχαίτισης φθηνών ιρανικών drones (Μάρτιος 2026)
• Kelly Grieco, Κέντρο Stimson (πολλαπλές παραπομπές, Μάρτιος 2026)
• Ίδρυμα Κληρονομιάς: προειδοποίηση για εξαντλημένα αποθέματα, Ιανουάριος 2026
Στενό του Ορμούζ και οι οικονομικές του επιπτώσεις
• Διευθυντής του IEA, Φατίχ Μπιρόλ, δηλώσεις 22–23 Μαρτίου 2026 (Εθνική Λέσχη Τύπου Αυστραλίας)
• Al Jazeera: Ενημερώσεις για τον πόλεμο στο Ιράν, ημέρα 23 (22–23 Μαρτίου 2026)
• Κέντρο Ευρωπαϊκής Μεταρρύθμισης: Ο πόλεμος στο Ιράν: ποιος κερδίζει και ποιος χάνει; (Μάρτιος 2026)
• Britannica: Πόλεμος του Ιράν 2026 (ενημερώθηκε στις 24 Μαρτίου 2026)
Ευπάθεια των μονάδων αφαλάτωσης
• Al Jazeera: Πώς η στοχοποίηση μονάδων αφαλάτωσης θα μπορούσε να διαταράξει την παροχή νερού στον Κόλπο (8 Μαρτίου 2026)
• Ατλαντικό Συμβούλιο / Τζίντζερ Μάτσετ: Οι επιθέσεις σε μονάδες αφαλάτωσης προμηνύουν ένα ζοφερό μέλλον (18 Μαρτίου 2026)
• CSIS / David Michel: Θα μπορούσε το Ιράν να διαταράξει την παροχή νερού στις χώρες του Κόλπου; (Μάρτιος 2026)
• Εξωτερική Πολιτική: Η αμερικανική επίθεση στο νησί Κεσμ ενέχει τον κίνδυνο ενός σπειροειδούς κύμα αντιποίνων (9 Μαρτίου 2026)
• CNN: Το νερό είναι ακόμη πιο ζωτικό από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στη Μέση Ανατολή — και κινδυνεύει (11 Μαρτίου 2026)
• Laurent Lambert, Ινστιτούτο Μεταπτυχιακών Σπουδών της Ντόχα
Αεροπορική ισχύς και αλλαγή καθεστώτος
• Robert Pape, Πανεπιστήμιο του Σικάγο: Γιατί το Ιράν είναι πιο ισχυρό τώρα από ό,τι πριν από τον πόλεμο, MS.NOW (21 Μαρτίου 2026)
• Robert Pape: Η παγίδα της κλιμάκωσης (ενημερωτικό δελτίο, 2026)
• Ατλαντικό Συμβούλιο: Είκοσι ερωτήσεις σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν (Μάρτιος 2026)
• Ινστιτούτο Ουάσινγκτον για την Πολιτική της Εγγύς Ανατολής: Αξιολόγηση της προόδου των ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράν (Μάρτιος 2026)
Το τελεσίγραφο και οι ψεύτικες διαπραγματεύσεις (22-23 Μαρτίου 2026)
• CBS News: Ο Τραμπ εγκαταλείπει το τελεσίγραφο για το Στενό του Ορμούζ (23 Μαρτίου 2026)
• NPR: Ο Τραμπ λέει ότι οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται με το Ιράν, κάτι που το Ιράν αρνείται (23 Μαρτίου 2026)
• Al Jazeera: Το Ιράν αρνείται οποιαδήποτε διαπραγμάτευση μετά τον ισχυρισμό του Τραμπ για παραγωγικές συνομιλίες (23 Μαρτίου 2026)
• ITV News: Ο Τραμπ λέει ότι το Ιράν επιθυμεί «πολύ έντονα» μια συμφωνία, ενώ η Τεχεράνη το αποκαλεί «ψευδή είδηση» (23 Μαρτίου 2026)
• Επίσημη δήλωση του Mohammad Bagher Ghalibaf, Προέδρου του Ιρανικού Κοινοβουλίου (23 Μαρτίου 2026)
• Χασάν Αχμαντιάν, Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης (αναφέρεται από το Al Jazeera, 23 Μαρτίου 2026)
Σουν Τζου
• Σουν Τζου, Η Τέχνη του Πολέμου (περ. 500 π.Χ.), μτφρ. Λάιονελ Τζάιλς (1910)· μτφρ. Σάμιουελ Μπ. Γκρίφιθ (Oxford University Press, 1963)
• BH Liddell Hart, Στρατηγική (1954)
• Κόλιν Γκρέι, Σύγχρονη Στρατηγική (Oxford University Press, 1999)
Φιλοσοφικό και διανοητικό πλαίσιο
• Ibn Khaldoun, Mouqaddima (1377)
• Φραντς Φάνον, Οι άθλιοι της Γης (1961, Présence africaine)
• Μαλέκ Μπενάμπι, Η κλίση του Ισλάμ (1954)· Το πρόβλημα των ιδεών στον μουσουλμανικό κόσμο (1970)· Οι συνθήκες της Αναγέννησης (1949)
• Σα'ντι Τσιράζι, Ο Κήπος των Φρούτων / Μπάνι Άνταμ (13ος αιώνας)
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
