Articles by "Αφγανιστάν"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφγανιστάν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Η ποντικοσήραγγα της Αφγανικής ηρωίνης είναι 
μια επιχείρηση ενός τρισεκατομμυρίου.


του Pepe Escobar, Sputnik News, 30-8-17
Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στον πόλεμο του οπίου του 21ου Αιώνα, η συγκομιδή των πεδίων του Αφγανιστάν τροφοδοτεί όχι μόνο την αγορά της Ρωσίας και του Ιράν αλλά ειδικά των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 93% της παραγωγής του οπίου προέρχεται από το Αφγανιστάν.

Αντίθετα προς την επικρατούσα στη Δύση αντίληψη, δεν πρόκειται για μιαν αφγανική επιχείρηση των Ταλιμπάν. Οι ερωτήσεις κλειδιά –που δεν τίθενται ποτέ από τους ατλαντικούς κύκλους- είναι ποιος αγοράζει την συγκομιδή οπίου, ποιος την διυλίζει σε ηρωίνη, ελέγχει τις οδούς εξαγωγής και μετά την πουλάει με τεράστιο κέρδος σε σύγκριση με ό,τι οι Ταλιμπάν επέβαλαν σε φόρους;

Η ηγεμονική αφήγηση επιβάλλει την εκδοχή ότι η Ουάσιγκτων βομβάρδισε το Αφγανιστάν το 2001 σε «κατάσταση άμυνας», μετά την επίθεση στους Πύργους της Νέας Υόρκης. Ότι εγκατέστησε μια δημοκρατική κυβέρνηση και ότι μετά 16 χρόνια δεν έφυγε στην πράξη ποτέ, επειδή αυτός είναι ένας στρατηγικός κόμβος στον παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, εναντίον της Αλ Κάϊντα και των Ταλιμπάν.

Η Ουάσιγκτων ξόδεψε 100 δις. δολάρια στην ανασυγκρότηση του Αφγανιστάν και υποτίθεται 8,4 δις δολάρια στα «προγράμματα αγώνα κατά των ναρκωτικών». Η επιχείρηση Ανθεκτική Ελευθερία –μαζί με την «απελευθέρωση» του Ιράκ- στοίχισαν το εκπληκτικό ποσό των αρκετών τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Και ακόμη η ποντικοσήραγγα της ηρωίνης εξακολουθεί να ανθεί. Cui bono? (Προς όφελος ποιανού;)

Πάρτε ένα SIGAR (Πούρο)
Μια διεξοδική ΄Ερευνα Για Το Όπιο του Αφγανιστάν εκθέτει λεπτομερειακά την σταθερή αύξηση της παραγωγής οπίου ως και την εξάπλωση των γαιών παραγωγής του: «Το 2016, η παραγωγή οπίου είχε αυξηθεί κατά σχεδόν 25 φορές από τα επίπεδα παραγωγής του 2001, από 185 τόνους το 2001 σε 4.800 τόνους το 2016.»

Μια άλλη διεξοδική έρευνα, που εξέδωσε, με το απολαυστικό ακρωνύμιο SIGAR ( Special Inspector General for Afghanistan Reconstruction), δηλαδή Γενικός Επιθεωρητής Ανοικοδόμησης του Αφγανιστάν, υπαινίσσεται μάλιστα –διακριτικά- τον κρίσιμο συσχετισμό μεταξύ της Επιχείρησης Ανθεκτική Ελευθερία και της σημερινής σοβαρής «επιδημίας οπιοειδών» στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Αφγανιστάν λυμαίνεται από εργολήπτες : οι αριθμοί κυμαίνονται από 10.000 σε δεκάδες χιλιάδες. Στρατιωτικοί και τέως στρατιωτικοί μπορούν λογικά να καταμετρηθούν ως παίκτες στην ποντικοσήραγγα της ηρωίνης –σε πολλές περιπτώσεις για προσωπικό κέρδος. Αλλά ο αποφασιστικός παράγων αφορά την χρηματοδότηση των σκοτεινών επιχειρήσεων των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να περιέλθουν υπό τον έλεγχο του Αμερικανικού Κογκρέσου.

Μια «πηγή» μυστικής υπηρεσίας, με έδρα στον Περσικό Κόλπο και με τεράστια πείρα σε όλη την περιοχή που το Πεντάγωνο χαρακτηρίζει ως το «τόξο της αστάθειας», αφηγείται την ιστορία της συνεργασίας του με έναν Αυστραλό μυστικό πράκτορα που υπηρέτησε στο Αφγανιστάν. « Αυτό συνέβη γύρω στο 2011.΄Εδωσε- είπε- στην μυστική υπηρεσία στρατού και στην CIA εκθέσεις για το εμπόριο ηρωίνης στο Αφγανιστάν –ότι αμερικανικές στρατιωτικές νηοπομπές από τα λιμάνια του Πακιστάν χρησιμοποιούνταν για την μεταφορά ηρωίνης από το Αφγανιστάν- μέγα μέρος ήταν ακατέργαστο όπιο- ως φορτίο αντικατάστασης του φορτίου αποστολής τους, κατά την επιστροφή τους στο λιμάνι προέλευσης.

Κανείς δεν απάντησε.

Στην συνέχεια ο Αυστραλός πράκτορας πλησίασε στελέχη των επιχειρήσεων τη μυστικής υπηρεσίας στρατού και της CIA σε μια σύσκεψη και τους ρώτησε τι μέτρα σκοπεύουν να λάβουν. Η απάντηση ήταν ότι ο στόχος των ΗΠΑ ήταν να κερδίσουν τις καρδιές και τα μυαλά του πληθυσμού και ότι δίνοντάς του παπαρούνες να καλλιεργεί κερδίζουν τις καρδιές του. Μετά τον προειδοποίησαν ότι αν ξαναφέρει το ζήτημα σε συζήτηση θα επιστρέψει στην Αυστραλία μέσα σε νεκρόσακκο.»

Η πηγή είναι κατηγορηματική: «Οι εξωτερικές επιχειρήσεις της CIA χρηματοδοτούνται από αυτά τα κέρδη. Η κατηγορία ότι οι Ταλιμπάν χρησιμοποιούν το εμπόριο της ηρωίνης για να χρηματοδοτήσουν τις επιχειρήσεις τους είναι κατασκευασμένη παραπληροφόρηση».

Και αυτό μας φέρνει στο βασικό κίνητρο της στροφής του Προέδρου Τραμπ εναντίον των ενστίκτων του και της αποδοχής μιας νέας αφγανικής εκστρατείας. « Στην παράδοση των πολέμων του οπίου της Απίστου Αλβιόνος στον 19ο Αιώνα, όπου με όπιο πληρωνόταν το τσάι και το μετάξι από την Ινδία και με τους φόρους στις εισαγωγές τσαγιού και μεταξιού χρηματοδοτείτο η συγκρότηση του ισχυρού βρετανικού στόλου που κυβερνούσε τις θάλασσες, η CIA αναπτύχτηκε σε ένα εξαιρετικά ισχυρό παράγοντα στηριζόμενη στο αξίας ενός τρισεκατομμυρίου εμπόριο ηρωίνης. Είναι αδύνατο στον Τραμπ να το ξεπεράσει καθώς δεν έχει συμμάχους να μαδήσει. Οι στρατιωτικοί συνεργάζονται με την CIA και επομένως οι αξιωματικοί που περιβάλλουν τον Τραμπ είναι άχρηστοι.»

Τίποτα από τα παραπάνω δεν ξεφεύγει από την μεθοδολογία δράσης της CIA.

Αφθονούν τα παλαιά παραδείγματα. Το πιο διαβόητο αφορά το Χρυσό Τρίγωνο κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου η CIA επέβαλε ένα πρόγραμμα τρόφιμα-έναντι- οπίου στις φυλές Χμονγκ του Λάος, συμπληρωμένο με ένα διυλιστήριο ηρωίνης στο στρατηγείο της στο Βόρειο Λάος και την αχρεία επιχείρηση Air America, για την εξαγωγή του οπίου.

Την όλη μηχανική εξέθεσε ο καθηγητής της Ιστορίας ΄Αλφρεντ Μακόϋ στο αποκαλυπτικό βιβλίο του «Η Πολιτική Του Οπίου Στην Νότιο-Ανατολική Ασία», που προκάλεσε υστερία στο Λάνγκλεϋ.

Ένα σύγχρονο αντίστοιχο μπορεί να θεωρηθεί το πρόσφατο βιβλίο του Ιταλού δημοσιογράφου Εnrico Piovesana, « Ο Νέος Πόλεμος του Οπίου στο Αφγανιστάν».

Η επιστροφή της Air America

Μια πηγή των πακιστανικών μυστικών υπηρεσιών, με ευρύτατες επαφές στην περιοχή των φυλών Παστούν ( σημ.μτφρ:σύνορα με Αφγανιστάν) προχωρεί σε ακόμη περισσότερο εύφλεκτη περιοχή: « Σύμφωνα με άριστες πληροφορίες μας, η CIA έφερε στο Αφγανιστάν τα ενεργούμενά της, Αλ Κάϊντα και Ισλαμικό Κράτος, για να δικαιολογήσει την αποστολή επιπρόσθετων αμερικανικών στρατευμάτων.» Αυτό δένει τέλεια με το στρίμωγμα του Τραμπ από τους στρατηγούς του.

Και έπειτα, υπάρχει και η Μόσχα. Την περασμένη βδομάδα, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών κατήγγελλε κατηγορηματικά «ξένους μαχητές» μεταφερθέντες «με άγνωστα ελικόπτερα», ως τους δράστες της σφαγής Σιιτών Χαζάρα σε βόρεια επαρχία του Αφγανιστάν. «Φαίνεται η διοίκηση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, που ελέγχει τον εναέριο χώρο του Αφγανιστάν, αρνείται πεισματικά να παρατηρήσει αυτά τα φαινόμενα».

Δεν γίνεται σοβαρότερη καταγγελία από αυτήν. Η Μόσχα καταγγέλλει τμήματα του εκπαιδευμένου από τους Αμερικανούς αφγανικού στρατού μαζί με του ΝΑΤΟ πως συμμετέχουν σε συνωμοτικές επιχειρήσεις υποστήριξης των Τζιχαντιστών. Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες έχουν υπαινιχτεί –διακριτικά- εδώ και αρκετό καιρό ότι οι αμερικανικές προωθούν συνωμοτικά το Ντάες, ήτοι «Ισλαμικό Κράτος Χορασάν» ,στο Αφγανιστάν.

Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες είναι απολύτως ενήμερες για το Αφγανικό Κεφάλαιο στο Νέο Μεγάλο Παιχνίδι. Ρώσοι πολίτες αποτελούν «παράπλευρες απώλειες» της αφγανικής ποντικοσήραγγας όσο και οι Αμερικανοί. Το ρωσικό Υπουργείο των Εξωτερικών ιχνηλατεί πως τόνοι χημικών εισάγονται παράνομα στο Αφγανιστάν από –μεταξύ άλλων- « την Ιταλία, την Γαλλία και την Ολλανδία», και πως οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δεν κάνουν απολύτως τίποτα για να περιορίσουν την ποντικοσήραγγα της ηρωίνης.

Ορίστε, η Air America, τελικά δεν απέθανε. Απλώς μετακόμισε από τις ζούγκλες της Νότιο-Ανατολικής Ασίας στα άγονα σταυροδρόμια της Κεντρικής και Νότιας Ασίας.
«Μπροστά σ’ αυτή την εμπειρία το «Εξπρές του μεσονυχτίου» μοιάζει με βόλτα»
 «Αυτό που γνωρίζω είναι πως αυτοί είναι κακοί άνθρωποι», αναγγέλλει με στόμφο ο Μπους στα πρώτα πλάνα της ταινίας, ενώ στη συνέχεια οι σκηνοθέτες μάς συστήνουν τους τέσσερις νεαρούς μουσουλμάνους (ο τέταρτος θα χαθεί για πάντα στο Αφγανιστάν), που βέβαια είναι παιδιά ίδια όπως όλα τα άλλα. Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Ο Δρόμος για το Γκουαντάναμο» ,Μάικλ Γουιντερμπότομ καταγράφει με λεπτομέρεια, τόλμη και ρεαλισμό τα δεινά που αντιμετωπίζουν οι αιχμάλωτοι των Αμερικανών: το κούρεμα, τη μεταφορά σε κλειστά ασφυκτικά «κοντέινερ» όπου αρκετοί πεθαίνουν, το κλείσιμό τους σε κελιά που μοιάζουν με κλουβιά για ζώα, τις καθημερινές ταλαιπωρίες, τα βασανιστήρια και τον εξευτελισμό, σε μια φυλακή που είναι ντροπή για την ανθρωπότητα και όπου, όπως μας πληροφορεί στο φινάλε η ταινία, φυλακίστηκαν μέχρι σήμερα, απλώς με απλή υποψία και χωρίς καμία δίκη, περισσότερα από 750 άτομα, ενώ μόνο σε 10 από αυτά απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τρομοκρατία
Το φθινόπωρο του 2001, τέσσερις νέοι Βρετανοί αραβικής καταγωγής ταξίδεψαν στο Πακιστάν. Ο ένας από αυτούς πήγε με σκοπό να παντρευτεί και οι τρεις φίλοι του για να γιορτάσουν το γεγονός. Τις ημέρες πριν από το γάμο, αποφάσισαν να περάσουν στο Αφγανιστάν, έτσι χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Η άφιξή τους στην Κανταχάρ συνέπεσε με την έναρξη του πολέμου ενάντια στο Αφγανιστάν που είχαν κηρύξει οι ΗΠΑ και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Για ν’ αποφύγουν τους αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς, οι τέσσερις νέοι ταξίδεψαν στην Καμπούλ, με σκοπό να βρουν τρόπο να γυρίσουν στο Πακιστάν. Σε μία από τις αεροπορικές επιθέσεις, ο ένας από τους τέσσερις χάθηκε (και αγνοείται μέχρι σήμερα) και οι υπόλοιποι τρεις κατέληξαν σ’ ένα κομβόι των Ταλιμπάν. Σύντομα, τους συνέλαβαν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ και τους κράτησαν στη στρατιωτική βάση ‘X-Ray’ για μήνες χωρίς να τους απαγγελθούν κατηγορίες. Από εκεί τους μετέφεραν στη βάση ‘Delta’ του Γκουαντάναμο, στην Κούβα, όπου και κρατήθηκαν για αρκετούς μήνες, μέχρι την απελευθέρωσή τους δύο χρόνια μετά τη σύλληψή τους στο Αφγανιστάν και χωρίς ποτέ να αντικρίσουν επίσημες κατηγορίες. Αντιμετωπίστηκαν ως τρομοκράτες και συνεργάτες του Μπιν Λάντεν και υπέστησαν απάνθρωπες ανακρίσεις και βασανιστήρια για δύο χρόνια και δύο μήνες, πριν τελικά αφεθούν ελεύθεροι όταν αποκαλύφθηκε ότι την περίοδο που τους κατηγορούσαν πως δρούσαν στο Αφγανιστάν, αυτοί βρίσκονταν στην Αγγλία.
Ο   βρετανός σκηνοθέτης Michael Winterbottom ενδιαφέρθηκε για την ιστορία των τριών νεαρών μουσουλμάνων από τις  εφημερίδες και αποφάσισε να σκηνοθετήσει αυτή την ταινία-καταγγελία μαζί με το μοντέρ Mat Whitecross. Οι Ruhal Ahmad, Asif Iqbal and Shafiq Rasul, γνωστοί και ως το ‘Τρίο του Τίπτον’ αφηγήθηκαν την ιστορία τους στους δύο δημιουργούς και οι συνεντεύξεις αυτές αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της ταινίας. Tο «The Road to Guantanamo» είναι γυρισμένο σαν ψευδο-ντοκιμαντέρ με ηθοποιούς, και με παρεμβαλλόμενα αποσπάσματα από δελτία ειδήσεων. Η φυσιογνωμική ομοιότητα των τριών ερασιτεχνών ηθοποιών με τους αληθινούς ‘ήρωες’, οι πραγματικές τοποθεσίες γυρισμάτων σε Πακιστάν και Αφγανιστάν, και η επιτηδευμένα ερασιτεχνική υφή στην κάμερα στο χέρι συντελούν στην ολοκλήρωση της ψευδαίσθησης ότι ο θεατής παρακολουθεί τα γεγονότα όπως ακριβώς έγιναν.
Ο 45χρονος Winterbottom παρουσιάζει, μέσα από τα μάτια των τριών άτυχων παιδιών,   την απελπιστική κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την εποχή στο Αφγανιστάν, αλλά και τις ανείπωτες φρικαλεότητες που το Τρίο υπέστη στις φυλακές. Η ταινία είναι πολύ σκληρή σε ορισμένες σκηνές όπου  η ψυχολογική βία που ασκείται από τους ανακριτές και τους δεσμοφύλακες είναι αφόρητη και ταυτόχρονα εξοργιστική, όταν αναλογίζεται κανείς την αθωότητα των τριών και το πόσο εύκολο ήταν να παρανοήσουν και να λυγίσουν τελικά, παραδεχόμενοι πράγματα που ποτέ δεν έκαναν. Με τις αφηγήσεις των τριών να διαφωτίζουν το ψυχολογικό υπόβαθρο και τις ενδότερες σκέψεις τους στις πιο σκοτεινές ώρες, το «The Road to Guantanamo» αποτελεί ταυτόχρονα και έναν ύμνο στην ανθρώπινη θέληση και αντοχή. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι μια γροθιά, είτε υψωμένη, είτε στο στομάχι μας, είτε στα μούτρα των αναίσθητων κυβερνήσεων που διεξάγουν τον ‘ιερό’ τους πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.
The Road to Guantanamo. Βρετανία, 2006. Σκηνοθεσία-σενάριο: Μάικλ Γουιντερμπότομ (δημιουργός της βραβευμένης με τη Χρυσή Αρκτο του Βερολίνου ταινίας «Από άλλον κόσμο», που αναφερόταν στο δράμα των Πακιστανών λαθρομεταναστών), Ματ Γουάιτκρος. Ηθοποιοί: Ριζ Αχμέντ, Φαρχάντ Χαρούν, Βαγκάσρ Σιντίκι, Αρφάν Ουσμάν. 91 λεπτά.


πηγή felestina
Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ έχουν μπλέξει άσχημα στο Αφγανιστάν. Το απάνθρωπο καθεστώς της ιμπεριαλιστικής κατοχής με τους απατεώνες, διεφθαρμένους, εμπόρους ναρκωτικών Αφγανούς πολιτικούς και πολέμαρχους, με τα μαζικά νατοϊκά εγκλήματα κατά αμάχων, την προκλητική δράση ιδιωτικών εταιρειών ασφάλειας τροφοδοτούν το μίσος του αφγανικού λαού, το αίσθημα εκδίκησης και την ανάγκη του να απελευθερωθεί από τα διπλά δεσμά.
«Team 6 is down». Κάπως έτσι θα μπορούσε να ήταν ο τίτλος για αυτό που συνέβη εχθές το βράδυ στο Αφγανιστάν όταν ελικόπτερο CH-47 Chinook με 31 επιβαίνοντες εκ των οποίων 20 ήταν μέλη της ομάδας που είχε εκτελέσει τον ηγέτη της al Qaeda Osama Bin Laden στο Πακιστάν συνετρίβη από εκτόξευση (!) ρουκέτας με αποτέλεσμα το θάνατο όλων επιβαινόντων αλλά και τους πληρώματος.