Articles by "ΠΑΣΟΚ"


Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΟΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο Κώστας Κοκκολάκης αναλαμβάνει, μετά από εσωκομματική ψηφοφορία μεταξύ των μελών της Νομαρχιακής Επιτροπής Β' Θεσσαλονίκης την θέση του Γραμματέα.

Εκτός του ότι είναι κάτοικος Περαίας πρόκειται για ένα πρόσωπο ικανό, έντιμο, υπεύθυνο, ακέραιο και ιδιαίτερα αγαπητό.

Είναι Πολιτικός Μηχανικός και διετέλεσε διευθυντής Πολιτικής Προστασίας στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης - Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Το μήνυμά του, αμέσως μετά την εκλογή του:
Ευχαριστώ θερμά τα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής που με 12 ψήφους υπέρ και 1 λευκό (2 μέλη συμμετείχαν διαδικτυακά, αλλά και δεν είχαν δικαίωμα ψήφου στη μυστική ψηφοφορία), ενέκριναν την υποψηφιότητά μου για Γραμματέα της Ν.Ε. του ΠΑΣΟΚ της Β' Θεσσαλονίκης!
Δίνω υπόσχεση ότι θα αγωνιστώ με όλες μου τις δυνάμεις, μαζί με όλα τα μέλη του οργάνου και #μαζί# και με το νέο Πρόεδρό μας Νίκο Ανδρουλάκη, για να κάνουμε πράξη τους στόχους του Κινήματος! Το ΠΑΣΟΚ επέστρεψε!

Κώστα συγχαρητήρια και καλή δύναμη !!!




Η πολιτική γραμμή του Νίκου Ανδρουλάκη έχει το προσόν της απλότητας. Δεν χρειάζεται να σπαζοκεφαλιάζει η Ελλαδίτσα: ό,τι πει το ΝΑΤΟ, ό,τι πουν οι Αμερικανοί.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τηλεόραση βλέπω σπανίως. Προσπαθώ να διασώσω όσο χρόνο μου μένει και, μαζί, την ψυχοπνευματική μου ισορροπία. Ξέρω βέβαια ότι πρέπει να βλέπω από καιρού εις καιρόν για λόγους ενημέρωσης. Όχι ασφαλώς για να μαθαίνω τι γίνεται και τι σημαίνει αυτό που γίνεται. Αλλά για να μαθαίνω σε ποιο στάδιο έχει φτάσει η ηθική και πνευματική αποσύνθεση της πατρίδας μου, να ξέρω τι σανό θεωρεί σκόπιμο να σερβίρει στον ελληνικό λαό κάθε φορά το απέραντο «Εργολαβιστάν, Λαμογιστάν, Ρουσφετιστάν» που είμαστε εδώ και πολύ καιρό. Και ακόμα, για να ξέρω πως το «σύστημα» συγκροτεί, σε κάθε φάση της πορείας μας στο διάολο, την προπαγάνδα, την πολιτική και την ιδεολογία του.

Τις προάλλες πριν κοιμηθώ, πολύ κουρασμένος για να διαβάσω, άνοιξα την τηλεόραση να χαζέψω λίγο. Έπεσα στον Νίκο Ανδρουλάκη, τον νέο αρχηγό του κόμματος που ισχυρίζεται μάλιστα ότι είναι ο απόγονος του ΠΑΣΟΚ («στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις», όπως έλεγε και ο Τσαρούχης) και ο οποίος ήταν καλεσμένος του Χατζηνικολάου.

Ο νέος φέρελπις αρχηγός του ΚΙΝΑΛ-«ΠΑΣΟΚ», πέραν των όσων έμαθε στην Κρήτη, από όπου κατάγεται, μεγάλωσε και ανδρώθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο. Αυτός είναι ένας οργανισμός που δίνει κάθε μήνα μια περιουσία στα μέλη του (από λεφτά δικά μας, των Ευρωπαίων φορολογουμένων δηλαδή), για δύο λόγους κυρίως:

Πρώτον, να παριστάνουν ότι η Ε.Ε., το βαθύτερα ολοκληρωτικό (sui generis) κράτος της υφηλίου, είναι δήθεν δημοκρατικό και έχει μάλιστα και ένα είδος κοινοβουλίου.

Δεύτερο, να κάνουν προπαγάνδα υπέρ της Ε.Ε. και κατά των εθνικών συμφερόντων των ευρωπαϊκών λαών στις χώρες τους. Αν υπάρχει και καμιά εξαίρεση εδώ και εκεί, και ασφαλώς υπάρχει, χρησιμεύει μόνο για να συγκαλύψει τον ρόλο αυτής της φαρσοκωμωδίας.

Σημειωτέον ότι συνήθως ουδέν μαθαίνουμε για τις δραστηριότητες των Ευρωβουλευτών «μας». Ψηφίζουν π.χ. οι Γάλλοι και Έλληνες ευρωβουλευτές «της αριστεράς» διάφορες αποφάσεις που ζητάνε τον εξοπλισμό της Ουκρανίας, εγχωρίως όμως εκφράζουν σκεπτικισμό για αυτές τις πολιτικές! Ουδείς τους εγκαλεί για όσα λένε και ψηφίζουν στο Ευρωκοινοβούλιο, ούτε καν ψάχνει να βρει τι κάνουνε εκεί!

Είπα λοιπόν, βλέποντας τον κ. Ανδρουλάκη στην οθόνη μου: ας ακούσω λίγο αυτό το νέο πουλαίν της ελληνικής πολιτικής. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι με έπαιρνε κατά διαστήματα ο ύπνος και έτσι είναι πιθανό ότι έχασα ορισμένα από τα σοφά πράγματα που ξεστόμισε ασφαλώς όσο κοιμόμουν. Και έτσι όμως, άκουσα αρκετά για να μορφώσω γνώμη για το άτομο αυτό και, κατ’ επέκτασιν, το κόμμα του οποίου ηγείται.
Να καταργήσουμε την ομοφωνία στην Ε.Ε.!

Οι μικρές (ενίοτε όμως και μεγάλες) χώρες-μέλη στην Ε.Ε. έχουν ένα τελευταίο εναπομένον όπλο, αν χρειαστεί και θελήσουν να υπερασπιστούν τα πιο κρίσιμα συμφέροντα των λαών τους και αυτό είναι η υποχρέωση ομοφωνίας σε ορισμένες από τις αποφάσεις της Ένωσης, όπως αίφνης η επιβολή κυρώσεων στη Ρωσία.

Το χρησιμοποίησε πρόσφατα η Ουγγαρία του Όρμπαν, που απειλούνταν με οικονομική καταστροφή, αν απαγόρευε την εισαγωγή ρωσικού πετρελαίου.

Ο κ. Όρμπαν δεν μου είναι συμπαθής για διάφορους άλλους λόγους, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι, εμποδίζοντας τη γενίκευση του εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο (μαζί με τη Βουλγαρία και τη Σλοβακία), δεν υπερασπίστηκε μόνο τα συμφέροντα της χώρας του, αλλά και τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα όλης της Ευρώπης. Γιατί ο πόλεμος της Ουάσιγκτον δεν είναι μόνο πόλεμος κατά της Μόσχας, είναι επίσης, εμμέσως πλην σαφώς, και πόλεμος της Αμερικής εναντίον της Ευρώπης.

Αν διαθέταμε μια ελάχιστα θαρραλέα, προετοιμασμένη και σοβαρή κυβέρνηση στην Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο της ομοφωνίας (δηλαδή το βέτο) για να προστατεύσει τη χώρα από τα προγράμματα οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής της που υιοθετήθηκαν από την Ε.Ε. (και ισχύουν πάντα) με τη συγκατάθεση διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων. Ακόμα και η απειλή χρήσης του βέτο, θα ανάγκαζε τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και το Παρίσι να διαπραγματευθούν κάπως σοβαρά.

Αυτό ακριβώς το όπλο της χώρας μας και όλων των άλλων χωρών, που είναι στην πραγματικότητα και ένα όπλο της ευρωπαϊκής Δημοκρατίας, απέναντι στον Ολοκληρωτισμό του Χρήματος και του ΝΑΤΟ, όργανο των οποίων είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν), θέλει να καταργήσει ο κ. Ανδρουλάκης, όπως είπε στη συνέντευξή του.
Όταν το ΚΙΝΑΛ τα βάζει με τη Μέρκελ…

Ο κ. Ανδρουλάκης τα έβαλε επίσης στη συνέντευξή του και με την Άνγκελα Μέρκελ. Εκ των υστέρων βέβαια, γιατί πρέπει να είναι κανείς παράφρων για να φανταστεί το αστέρι μας να τα βάζει με την καγκελάριο της Γερμανίας, όσο αυτή ήταν καγκελάριος.

Όχι, δεν τα έβαλε μαζί της, γιατί η Γερμανίδα πολιτικός κατέστρεψε οικονομικά και κοινωνικά και ταπείνωσε χυδαία τον λαό της Ελλάδας, της χώρας καταγωγής του κ. Ανδρουλάκη, όπως κατέστρεψε εν πολλοίς και την ίδια την «ευρωπαϊκή ιδέα» (Τι Ένωση είναι αυτή όπου τα μεγαλύτερα κράτη συνασπίζονται για να καταστρέψουν ένα μικρότερο και ασθενέστερο;). Ούτε εγκάλεσε τη Μέρκελ γιατί ακολούθησε πειθήνια την Ουάσιγκτον στο Ουκρανικό, άφησε τους Αμερικανούς να κάνουν ό,τι γουστάρουν στο Κίεβο, έβαλε και αυτή κυρώσεις στη Ρωσία, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στη σημερινή τραγωδία, που απειλεί να μεταβληθεί σε παγκόσμια καταστροφή. Ούτε φυσικά επέκρινε τη Μέρκελ για την άρνησή της να καταβάλλει αποζημιώσεις για τις τρομακτικές καταστροφές που η Γερμανία προκάλεσε στην Ελλάδα στη δεκαετία του 1940.

Όχι, ο Ανδρουλάκης δεν κατηγόρησε για όλα αυτά τη Μέρκελ. Την κατηγόρησε για την «αστοχία» της έναντι του Πούτιν. Ότι δηλαδή προσπάθησε (ανεπιτυχώς, όπως φάνηκε) να διατηρήσει κάποιο υπόλειμμα σχέσεως της Γερμανίας και της Ευρώπης με την Μόσχα, χωρίς την οποία σχέση δεν υφίσταται ευρωπαϊκή ανεξαρτησία.

Αυτά υποστηρίζει ο ισχυριζόμενος ότι είναι διάδοχος του Ανδρέα Παπανδρέου, του πρωθυπουργού των αστερίσκων στο ΝΑΤΟ, που αρνήθηκε να συμπαραταχθεί με τη Δύση κατά της ΕΣΣΔ και υπήρξε ο ένας από τους ιδρυτές της παγκόσμιας Πρωτοβουλίας των Έξι για τον πυρηνικό αφοπλισμό.

Για τον Ανδρουλάκη τα προβλήματα της ελληνικής και παγκόσμιας πολιτικής δεν χρειάζεται να τον απασχολήσουν. Αν κρίνουμε από τη συνέντευξή του, η πολιτική γραμμή του έχει το προσόν της απλότητας. Δεν χρειάζεται να σπαζοκεφαλιάζει η Ελλαδίτσα: ό,τι πει το ΝΑΤΟ, ό,τι πουν οι Αμερικανοί.

Εκεί κατάντησε το κόμμα που προέκυψε εν πολλοίς από την εξέγερση των Ελλήνων εναντίον της Αμερικής και του ΝΑΤΟ για τον ρόλο τους στην εισβολή του 1974 στην Κύπρο και την προσπάθεια δολοφονίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, το κόμμα που διακήρυξε «Η Ελλάδα στους Έλληνες».

Τώρα το σύνθημα είναι μάλλον «τα πάντα στους (εγχώριους και διεθνείς) «νταβατζήδες». Και δεν χρειάζεται άλλωστε να πέσει το σύνθημα, γιατί τους έχουν δοθεί τα πάντα.

Η ευρύτερη παρακμή και αποσύνθεση της χώρας όχι μόνο εκδηλώνεται και ως παρακμή και αποσύνθεση των κομμάτων της, γίνεται εκεί και πολύ εντονότερη και πολύ πιο γρήγορη. Στην περίπτωση του «ΠΑΣΟΚ» πρόκειται για την πλήρη αντιστροφή του σχεδίου που διακήρυξε ιδρυόμενο αυτό το κόμμα το 1974.
Για μια αμερικανική Ευρώπη

Ο κ. Ανδρουλάκης τάχθηκε επίσης υπέρ μιας σταθερής και δυνατής Ευρώπης, το οποίο, όπως περίπου εξήγησε, σημαίνει να πηγαίνουμε όλοι μαζί να ψηφίζουμε χωρίς πολλές κουβέντες που διχάζουν τις κυρώσεις που θέλουν οι Αμερικανοί κατά της Ρωσίας, ακόμα κι αν σημαίνουν την οικονομική καταστροφή της Ευρώπης και την οικολογική καταστροφή του πλανήτη.

Ούτε ο Γιάννος Παπαντωνίου δεν είχε σκεφτεί να αποδώσει τέτοιο περιεχόμενο στον «Σοσιαλισμό» του…

Η ισχύς της Ευρώπης είναι η αυτονομία της κατά τον Ανδρουλάκη. Όχι όμως από τους Αμερικανούς, όπως ήταν για τον Ντε Γκολ, τον Βίλι Μπραντ, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Όλαφ Πάλμε. Αλλά, όπως είπε, από τον Πούτιν (και τον Ερντογάν). Μάλιστα. Η Ευρώπη δεν είναι, κατά τη γνώμη του αρχηγού του «ΠΑΣΟΚ», εξαρτημένη από την Αμερική και το ΝΑΤΟ, είναι εξαρτημένη από τη Ρωσία και την Τουρκία!

Σημειωτέον ότι η Τουρκία και ο Ερντογάν έχουν συμπεριληφθεί για να καταστήσουν συμπαθέστερο σε μας τους Έλληνες τον κατά τα άλλα παράλογο ισχυρισμό ότι οι Ευρωπαίοι είμαστε εξαρτημένοι από τους Ρώσους και όχι από τους Αμερικανούς και τις υπηρεσίες τους, που είναι σε θέση να βάζουν ακόμα και τους αρχηγούς στα κόμματά μας. Στην πραγματικότητα βέβαια οι Αμερικανοί ήταν που επέβαλαν στην Ε.Ε. την πολιτική διεύρυνσης εν γένει και ιδίως με την Τουρκία, προκειμένου να διαλύσουν πολιτικά και οικονομικά την Ένωση.

Πηγή: kosmodromio.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Θλίψη στον πολιτικό κόσμο έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου της Φώφης Γεννηματά σε ηλικία 56 ετών μετά από μία γενναία μάχη με τον καρκίνο.

Η πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ πέθανε στις 12:04 το μεσημέρι της Δευτέρας στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός».

Μαχήτρια στη ζωή, δυναμική γυναίκα και μητέρα, πολιτικός με όραμα, αυτοί οι τρεις χαρακτηρισμοί, θα μπορούσαν να «φωτογραφίσουν» τη Φώφη Γεννηματά, που κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην πολιτική ζωή της χώρας.

Σε όλη την πολιτική της διαδρομή η Φωτεινή (Φώφη) Γεννηματά ξεχώρισε για το ήθος, την ευγένεια, την αγάπη της για τα κοινά και τις κοινωνικές ευαισθησίες της, ενώ αποδείχθηκε μαχήτρια σε προσωπικές σκληρές δοκιμασίες, όπως η μάχη που έδινε με τον καρκίνο.

Έχοντας διατελέσει υπουργός στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, του Λουκά Παπαδήμου και του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και φέροντας το βαρύ όνομα του πατέρα της Γιώργου Γεννηματά ιδρυτικού μέλους του ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να ανοίξει δικούς της, νέους δρόμους στην εγχώρια πολιτική.

Υπήρξε πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής από το 2017 και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ από το 2015. Είναι βουλευτής της Β3 Αθηνών από το 2015. Επίσης, ήταν επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (2015-2019) και της Ελιάς - Δημοκρατικής Παράταξης (2014-2019).

Επιπλέον, έχει χρηματίσει υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς (2003-2007), υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (2009-2010) στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, αναπληρώτρια υπουργός Εσωτερικών (2011-2012) στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ του Λουκά Παπαδήμου, καθώς και αναπληρώτρια υπουργός Εθνικής Άμυνας (2013-2015), στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ του Αντώνη Σαμαρά.
Το «βαρύ» όνομα Γεννηματά

Γεννήθηκε στους Αμπελόκηπους της Αθήνας το 1964 και ήταν κόρη του Γιώργου Γεννηματά, ιδρυτικού μέλους και υπουργού του ΠΑΣΟΚ.

Φοίτησε στα Εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα και στη συνέχεια σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε το 1987, ενώ το 1986, προτού αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο, διορίστηκε υπάλληλος στην Εθνική Τράπεζα, από όπου συνταξιοδτήθηκε ως τραπεζικός υπάλληλος. Η σύνταξη αυτή 'ηταν σε αναστολή γιατί ως σήμερα κατείχε την ιδιότητα της βουλευτή.

Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει τρία παιδιά. Πρώτος σύζυγος της Φώφης Γεννηματά ήταν ο Αλέξανδρος Ντέκας. Παντρεύτηκαν όταν η Φώφη ήταν 22 ετών και απέκτησαν μαζί μία κόρη. Ο δεύτερος σύζυγός της είναι ο Ανδρέας Τσούνης τον οποίο παντρεύτηκε το 2003. Ο Α. Τσούνης είναι οδοντίατρος και ο οποίος εργαζόταν στο νοσοκομείο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Ερρίκος Ντυνάν από το οποίο παραιτήθηκε το 2014. Μαζί απέκτησαν μια κόρη και έναν γιο.

Το 2008 διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού.

H μάχη με τον καρκίνο

«Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σκέφτεσαι ότι τα παιδιά σου μπορεί να μεγαλώσουν χωρίς εσένα, να σκέφτεσαι ότι μπορεί η μικρή σου να μην σε θυμάται καν πώς είσαι, να μην θυμάται τη φωνή σου, να μην θυμάται τη μορφή σου, να μη γνωρίσει το χάδι σου», δήλωνε η Φώφη Γεννηματά, σε συνέντευξή της στον Alpha.

«Εμείς ήμασταν πολύ μεγαλύτερες όταν χάσαμε τους γονείς μας, είχαμε προλάβει να ζήσουμε μαζί τους κι έχουμε έντονες αναμνήσεις από εκείνους. Με έπιανε τρόμος όταν σκεφτόμουν ότι τα παιδιά μου, που με τόσο κόπο και προσπάθεια απέκτησα, θα τα άφηνα ξαφνικά μόνα τους. Είναι πολύ οδυνηρό», είπε πει

«Για αρκετά χρόνια ζούσα με το σκεπτικό ότι κάποια στιγμή ο καρκίνος θα χτυπήσει και τη δική μου πόρτα. Μετά η καθημερινότητα μας ξεπέρασε, αρχίσαμε να ζούμε φυσιολογικά και το ξεχάσαμε, το βγάλαμε από τη ζωή μας. Αλλά επανήλθε και αφού επανήλθε μάθαμε να ζούμε με αυτό. Το Σάββατο το διαπίστωσα, τη Δευτέρα χειρουργήθηκα και το επόμενο Σάββατο ήμουν σε ένα συνέδριο και μιλούσα από το βήμα», συνέχισε η Φώφη Γεννηματά.

Αναφορικά με τον πατέρα της και τον λόγο που η ίδια δεν ασχολήθηκε από νωρίς με την πολιτική, η πρόεδρος του ΚΙΝ.ΑΛ. δήλωσε: «Δεν ήθελα να σκεφτεί ούτε ένας Έλληνας ότι θέλω να εκμεταλλευτώ το συναίσθημά τους για την απώλεια του πατέρα μου. Και πέρα από το τι θα σκεφτόταν ο καθένας και η ίδια δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω. Χρειαζόταν ένας χρόνος για να αφομοιώσουμε το πένθος. Ήταν ισχυρό το σοκ. Στην αρχή δεν μπορούσα ούτε να σκεφτώ τέτοια πράγματα. Αποφάσισα να ασχοληθώ με τα κοινά μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού. Σκεφτόμουν ότι μια μέρα θα με ρωτήσει γιατί μαμά δεν ασχολήθηκες; Δεν τα έλεγε καλά ο παππούς;».

Γεννηματά: Η εξομολόγηση για τη μάχη της με τον καρκίνο
«Δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς παιδιά»


Η Φώφη Γεννηματά έκανε μία πολύ προσωπική εξομολόγηση και για τις προσπάθειες που έκανε έτσι ώστε να γίνει μητέρα, αποκαλύπτοντας ότι οι γιατροί της έδιναν πολύ λίγες πιθανότητες, ώστε να καταφέρει να αποκτήσει τα παιδιά της.


«Δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς παιδιά. Υπάρχουν γυναίκες που δεν θέλουν και το σέβομαι. Εγώ δεν είμαι έτσι. Ήμουν μόλις 22 ετών όταν μου το είπαν. Δεν έγινε εύκολα. Προσπαθούσα δέκα χρόνια να μείνω έγκυος. Με πολλές αποτυχίες και αναποδιές. Αλλά πάντα στη ζωή αυτό που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Σήμερα έχω τρία παιδιά και χαίρομαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Δυστυχώς οι γονείς μου δεν πρόλαβαν να τα γνωρίσουν. Έφυγαν και με αυτόν τον καημό», είχε πει στην τηλεοπτική συνέντευξη.
Πολιτική σταδιοδρομία

Βουλή των Ελλήνων

Το 2000, εξελέγη Βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής. Παρέμεινε στο αξίωμα έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002, όπου και ανέλαβε Υπερνομάρχης.

Στις εκλογές του Μαΐου του 2012, εξελέγη Βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ. Παρέμεινε έως τις 19 Μαΐου 2012.

Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, εξελέγη Βουλευτής Β΄ Αθηνών, θέση στην οποία παραμένει και σήμερα. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, επανεξελέγη στη Β' Αθηνών.

Στις εκλογές του 2019, επανεξελέγη Βουλευτής, στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών με το Κίνημα Αλλαγής.

Υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς

Το 2002 εξελέγη Υπερνομάρχης Αθηνών - Πειραιώς, θέση στην οποία επανεξελέγη το 2006. Την περίοδο 2003-07 διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος.

Το 2007 παραιτήθηκε από την θέση της προέδρου της Υπερνομαρχίας, για να θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο, με απόφαση του Αρείου Πάγου που εξέτασε τη νομιμότητα της υποψηφιότητάς της, η Γεννηματά αποκλείστηκε από την εκλογική διαδικασία λόγω κωλύματος, καθώς δεν μπορούσε να συμμετάσχει στις εκλογές κατά την προβλεπόμενη διάρκεια της θητείας της.
Κυβερνητικές θέσεις

Μετά τις εκλογές του 2009, επιλέχθηκε από τον τότε νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου, για τη θέση της Υφυπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Οκτωβρίου 2009. Παρέμεινε έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2010.

Στις 7 Σεπτεμβρίου 2010, ανέλαβε Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων. Παρέμεινε έως τις 11 Νοεμβρίου 2011.

Στις 11 Νοεμβρίου 2011, ανέλαβε Αναπληρώτρια Υπουργός Εσωτερικών. Στις 27 Μαρτίου 2012, παραιτήθηκε από το αξίωμα της Υπουργού, στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, για να αναλάβει Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ.

Με τον ανασχηματισμό της 25ης Ιουνίου 2013 της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά, επιλέχθηκε για το αξίωμα της Αναπληρώτριας Υπουργού Εθνικής Άμυνας, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τις επόμενες εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Ηγεσία του ΠΑΣΟΚ

Τον Ιούνιο του 2015, εξελέγη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 51,7%, διαδεχόμενη τον Ευάγγελο Βενιζέλο.

Στις 30 Αυγούστου 2015, ενόψει των βουλευτικών εκλογών, συμμετείχε στη δημιουργία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που σχηματίστηκε από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ), την Δημοκρατική Αριστερά (ΔΗΜΑΡ) και πλαισιώθηκε από διάφορες Κινήσεις Πολιτών στα πλαίσια της ανασυγκρότησης του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας και του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Τον Ιούλιο του 2017 η πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Φώφη Γεννηματά, από το βήμα του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός νέου ενιαίου κεντροαριστερού φορέα στην Ελλάδα πριν από το τέλος του έτους. Το καλοκαίρι του 2017, ο Σταύρος Θεοδωράκης, επικεφαλής του κόμματος Το Ποτάμι, αποφάσισε επίσης να συμμετάσχει στη δημιουργία του κόμματος.

Στις 12 Νοεμβρίου 2017, πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των εκλογών για την ανάδειξη του επικεφαλής του νέου κόμματος, μεταξύ εννέα υποψηφίων. Επειδή κανένας από τους υποψηφίους δεν κέρδισε την απαιτούμενη πλειοψηφία, διεξήχθη και δεύτερος γύρος μεταξύ της Φώφης Γεννηματά και του Νίκου Ανδρουλάκη. Νικητής αναδείχθηκε η Φώφη Γεννηματά, με 56,75% των ψήφων.

Στις 28 Νοεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε το όνομα του Κινήματος Αλλαγής. Στις 2 Δεκεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε το εξαμελές Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος, αποτελούμενο από τους Σταύρο Θεοδωράκη, Νίκο Ανδρουλάκη, Γιώργο Καμίνη, Θανάση Θεοχαρόπουλο, τον Γιώργο Παπανδρέου και την ίδια.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 82 ετών το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και επί χρόνια υπουργός των κυβερνήσεων του, Άκης Τσοχατζόπουλος ο οποίος το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο Πειραϊκό Θεραπευτήριο Καστέλας.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, συμμετέχοντας σε όλες τις κυβερνήσεις του.

Το 1968 κατά τη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας, ανέπτυξε αντιδικτατορική δραστηριότητα, εντάχθηκε στο ΠΑΚ και από το 1972, υπήρξε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του. Λόγω της δράσης του το δικτατορικό καθεστώς του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια.

Το 1974, υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του Κινήματος. Το διάστημα 1975-1981, διατηρούσε γραφείο Μελετών και Επιβλέψεων.

Συμμετείχε σε όλες τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Οκτώβριο του 1981, όταν ανέλαβε υπουργός Δημοσίων Έργων, με εξαίρεση την περίοδο που διετέλεσε γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, ιδιότητα ασυμβίβαστη με το αξίωμα του υπουργού. Επίσης διετέλεσε υπουργός Παρά τω Πρωθυπουργώ, Εργασίας, Προεδρίας, Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης, Μεταφορών & Επικοινωνιών, Εθνικής Άμυνας και Ανάπτυξης.

Τον Οκτώβριο του 1981, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Κινήματος, ενώ από το 1985 έως το 2004 διετέλεσε βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης.

Στις 8 Αυγούστου 1989, εξελέγη τακτικό μέλος του νέου Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ, ενώ από τις 5 Οκτωβρίου μετείχε στο Πολιτικό Συμβούλιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1990, στο 2ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Την 1η Νοεμβρίου 1990, εξελέγη γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ (αξίωμα που καθιερώθηκε για πρώτη φορά μετά το 2ο Συνέδριο του κόμματος) με 71 ψήφους, έναντι 40 του Παρασκευά Αυγερινού που αυτοπροτάθηκε ως υποψήφιος.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1991, εκπροσώπησε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στη συνεδρίαση του προεδρείου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο.

Στις 17 Απριλίου 1994, στο 3ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και στις 14 Μαΐου, αφού προηγουμένως είχε προταθεί από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου, επανεξελέγη γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος με 103 ψήφους, επί 148 ψηφισάντων, έναντι δεκατριών του Δημήτρη Τσοβόλα ο οποίος αυτοπροτάθηκε.

Στις αρχές Μαρτίου 1995, στη σύνοδο της Βαρκελώνης εξελέγη αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος και επανεξελέγη τον Ιούνιο της 1997.

Με τον ανασχηματισμό της 15ης Σεπτεμβρίου 1995, αποχώρησε από γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ και επανήλθε στην κυβέρνηση, αναλαμβάνοντας το νεοσυσταθέν υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, το οποίο προήλθε από τη συγχώνευση των υπουργείων Εσωτερικών και Προεδρίας. Στις 11 Οκτωβρίου του 1995, επανεξελέγη μέλος (πρώτος με 100 ψήφους) του Εκτελεστικού Γραφείου (ΕΓ) του ΠΑΣΟΚ και την επομένη ορίστηκε μέλος της Πολιτικής Γραμματείας. Τον Οκτώβριο του 1995, υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Ομίλου "Γιώργος Γεννηματάς".

Από τον Νοέμβριο του 1995, για διάστημα περίπου δυόμισι μηνών, αναπλήρωσε τον πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου ο οποίος νοσηλευόταν με σοβαρά προβλήματα υγείας στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Με την ιδιότητα του αναπληρωτή πρωθυπουργού εκπροσώπησε τη χώρα μας στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στη Μαδρίτη (15- 16 Δεκεμβρίου).
Η ήττα από τον Σημίτη

Στις 18 Ιανουαρίου 1996, μετά την αποχώρηση του Ανδρέα Παπανδρέου, διεκδίκησε το αξίωμα του πρωθυπουργού στη σχετική ψηφοφορία που διεξήχθη από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, αλλά ενώ κατάφερε να υπερισχύσει στον πρώτο γύρο, με 53 ψήφους έναντι 50 του Γεράσιμου Αρσένη που ευνοείτο από τα προγνωστικά, στον δεύτερο γύρο συγκέντρωσε, επί συνόλου 167 βουλευτών, 75 ψήφους και ηττήθηκε από τον Κώστα Σημίτη που κέρδισε την ψήφο 86 βουλευτών, ενώ υπήρξαν και 6 λευκά ψηφοδέλτια.

Στις 30 Ιουνίου 1996, μετά το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, διεκδίκησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στο 4ο Συνέδριο του Κινήματος, αλλά συγκέντρωσε 2324 ψήφους και ηττήθηκε πάλι από τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος με 2732 ψήφους ανακηρύχτηκε πρόεδρος του κόμματος. Στις 5 Ιουλίου του ιδίου χρόνου, επανεξελέγη μέλος του ΕΓ και στις 10 Ιουλίου, ορίστηκε μέλος της 7μελούς Πολιτικής Γραμματείας του Κινήματος.

Στις 21 Μαρτίου 1999, στο 5ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, επανεξελέγη -πρώτος με 3.230 ψήφους- μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και στις 29 του ίδιου μήνα, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου.

Στις 14 Οκτωβρίου του 2001, στο 6ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη εκ νέου μέλος της ΚΕ και στις 22 του ιδίου μηνός, επανεξελέγη μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου. Τον ίδιο μήνα (Οκτώβριος 2001) δημοσίευσε τα βιβλία "Η κοινωνία της αλληλεγγύης" και "Τετράδιο πολιτικής σκέψης".

Στις 3 Ιουλίου του 2003, παραιτήθηκε από το Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος, μετά την απόφαση του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη να υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ μέλους της κυβέρνησης και μέλους του ΕΓ.

Ο γάμος με τη Βίκυ Σταμάτη

Το 2004 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά με τη Βίκυ Σταμάτη, αρχικά με πολιτικό γάμο στη Θεσσαλονίκη και στη συνέχεια με θρησκευτικό στο Παρίσι και απέκτησαν έναν γιο.

Στις 7 Ιουνίου 2010 ανεστάλη η κομματική του ιδιότητα από την Επιτροπή Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ, επειδή κρίθηκαν ανεπαρκείς οι εξηγήσεις που έδωσε σχετικά με τα περιουσιακά του στοιχεία και τη σχέση του με υπεράκτιες εταιρείες.

Στις 28 Απριλίου 2011, ύστερα από πρόταση που είχαν καταθέσει 112 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, παραπέμφθηκε σε προανακριτική επιτροπή της Βουλής (με ψήφους 226 υπέρ και 9 κατά, ενώ απείχαν οι 15 βουλευτές του ΛΑΟΣ και 5 της Δημοκρατικής Συμμαχίας), η οποία ανέλαβε να διερευνήσει τυχόν ευθύνες του στην υπόθεση των προβληματικών υποβρυχίων.

Την 1η Ιουλίου 2011, ύστερα από μυστική ψηφοφορία της Ολομέλειας της Βουλής, ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του με ευρεία πλειοψηφία και παραπέμφθηκε στο Δικαστικό Συμβούλιο για τα αδικήματα της παθητικής δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα.

Η φυλακή

Στις 11 Απριλίου του 2012, συνελήφθη για τα ίδια αδικήματα, αλλά και φορολογικές παραβάσεις και στις 16 του ιδίου μήνα, κρίθηκε προφυλακιστέος και στις 17 οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού.

Στις 16 Μαΐου, παραπέμφθηκε σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων με την κατηγορία της ανακριβούς δήλωσης "πόθεν έσχες" για το έτος 2010, που αφορά τη χρήση του 2009.

Στις 8 Μαρτίου του 2013, καταδικάστηκε σε κάθειρξη οκτώ ετών, χρηματικό πρόστιμο 520 χιλιάδων ευρώ και δήμευση του ακινήτου της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου με την κατηγορία των ελλιπών και ανακριβών δηλώσεων "πόθεν έσχες". Για την ίδια υπόθεση δικάστηκε σε δεύτερο βαθμό τον Απρίλιο του 2014 από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημένων και η ποινή του μειώθηκε σε φυλάκιση πεντέμισι ετών και χρηματικό πρόστιμο 210 χιλιάδων ευρώ, ενώ επικυρώθηκε η δήμευση του επίμαχου ακινήτου.

Στις 7 Οκτωβρίου 2013, καταδικάστηκε από Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε ποινή κάθειρξης 20 ετών χωρίς ελαφρυντικά για την υπόθεση παράνομων αμοιβών από εξοπλιστικά προγράμματα. Το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για ξέπλυμα βρόμικου χρήματος κατ' επάγγελμα και για παθητική δωροδοκία.

Στις 30 Οκτωβρίου 2017, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων μείωσε κατά ένα χρόνο την ποινή του (κάθειρξη 19 ετών) χωρίς να του αναγνωρίσει και πάλι κανένα ελαφρυντικό. Επίσης το δικαστήριο διέταξε τη δέσμευση της περιουσίας του και επιδίκασε αποζημίωση του Δημοσίου με ποσό 1.000.000 ευρώ.

Τον Ιούλιο του 2018, αποφυλακίστηκε, επικαλούμενους προβλήματα υγείας.

Ήταν παντρεμένος με την Βίκη Σταμάτη με την οποία απέκτησε έναν γιο, ενώ από τον πρώτο του γάμο είχε έναν γιο και μια κόρη.


Πηγή βιογραφικού: ΑΠΕ-ΜΠΕ
πηγή: cnn.gr
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πλήρης δικαίωση για την Ζωή Κωνσταντοπούλου ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης, αναφορικά με τη σωρεία των συκοφαντικών επιθέσεων και ψευδών ισχυρισμών που είχε δεχθεί, το 2014, από τους τότε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη ΡΗΓΑ, Μιχάλη ΚΑΣΣΗ και Κωνσταντίνο ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ.

Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, στο οποίο οι ανωτέρω πρώην βουλευτές παραπέμφθηκαν για συκοφαντική δυσφήμηση μετά από μήνυση της κας Κωνσταντοπούλου, ο ένας μετά τον άλλον οι κατηγορούμενοι πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, προέβησαν σε προσωπικές ενυπόγραφες δηλώσεις, οι οποίες καταχωρήθηκαν στα Πρακτικά της δίκης, με τις οποίες προχώρησαν σε ολική αναδίπλωση, ζήτησαν συγγνώμη από την Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας και ανακάλεσαν πλήρως όλους τους ισχυρισμούς τους περί ‘’παράνομης είσπραξης επιδόματος ανηλίκου’’ καθώς και όλες τις διατυπώσεις που χρησιμοποίησαν την επίμαχη περίοδο. Παράλληλα, εγγράφως αναγνώρισαν και οι τρείς κατηγορούμενοι ότι «οι επίδικες εκφράσεις ήταν ψευδείς και προσβλητικές για την προσωπικότητα της Ζωής Κωνσταντοπούλου», δήλωσαν ότι τις ανακαλούν, απολογούνται και δεσμεύονται να μην τις επαναλάβουν. Τελευταίος προχώρησε σε δήλωση συγγνώμης και ανάκλησης ο Παναγιώτης ΡΗΓΑΣ, αμέσως μετά την κατάθεση στο ακροατήριο της Ζωής Κωνσταντοπούλου, την οποία εκπροσώπησε ως συνήγορος υποστήριξης της κατηγορίας ο Νίκος Κωνσταντόπουλος.

Προηγουμένως, σε ανάλογες γραπτές δηλώσεις συγγνώμης, παραδοχής του ψεύδους και ανάκλησης των συκοφαντικών ισχυρισμών που εκτόξευσαν τότε εναντίον της κυρίας Κωνσταντοπούλου είχαν προχωρήσει και οι δύο άλλοι κατηγορούμενοι Κωνσταντίνος ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ, ήδη από τον Ιούλιο 2020, και Μιχαήλ ΚΑΣΣΗΣ, επίσης χθες. Συνοπτικά, και οι τρεις πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δήλωσαν γραπτώς ότι οι επίδικες εκφράσεις ήταν «ψευδείς και προσβλητικές», ότι «τις ανακαλούν και δεσμεύονται να μην τις επαναλάβουν», ότι «απολογούνται», «ζητούν συγνώμη», ανακαλούν επίσης κάθε ανάλογο ισχυρισμό που διατύπωσαν στο πλαίσιο της διαδικασίας και δεσμεύονται να μην επαναλάβουν τις συκοφαντικές εκφράσεις και τους ψευδείς ισχυρισμούς στο μέλλον.

Ακολουθεί η ανάρτηση που έκανε η Ζωή Κωνσταντοπούλου στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης:
«Σήμερα ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, οι πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτης ΡΗΓΑΣ και Μιχαήλ ΚΑΣΣΗΣ μου ζήτησαν εγγράφως συγνώμη για τις συκοφαντίες που εκτόξευσαν εναντίον μου το 2014, για τις οποίες τους καταμήνυσα και παραπέμφθηκαν να δικαστούν. Οι κατηγορούμενοι αναγνώρισαν ότι όσα ισχυρίσθηκαν τότε εναντίον μου περί «παράνομης είσπραξης επιδόματος ανηλίκου» ήταν ψευδή και προσβλητικά, τα ανακάλεσαν πλήρως και ενυπογράφως και δεσμεύθηκαν να μην επαναλάβουν στο μέλλον ίδιες και ανάλογες συκοφαντικές δηλώσεις. Σε αντίστοιχη δήλωση αναγνώρισης του ψεύδους, ανάκλησης και συγνώμης είχε προβεί πριν ένα χρόνο ο επίσης πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Κωνσταντίνος ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ, που είχε παραπεμφθεί επίσης στο ακροατήριο.

Συνήγορός μου για την υποστήριξη της κατηγορίας ήταν ο Νίκος Κωνσταντόπουλος. Τον ευχαριστώ, όπως και τη μητέρα μου, γιατί με το παράδειγμά τους με δίδαξαν τι σημαίνει συνέπεια, εντιμότητα και αξιοπρέπεια, ότι αυτά τα αγαθά είναι ανεκτίμητα και όταν βάλλονται τα υπερασπίζεσαι μέχρι τέλους, χωρίς να υπολογίζεις κόστος.

Σήμερα έκλεισε ένας κύκλος του παρελθόντος. Το δίδαγμα για εκείνους που επιστρατεύουν τη συκοφαντία ως μέθοδο bullying και εξουδετέρωσης του πολιτικού αντιπάλου ελπίζω ότι θα λειτουργήσει παιδαγωγικά για πολλούς! Όπως και η διαπίστωση ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

ΖΚ»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του Χρόνη Μακρίδη *

"Η εναλλακτική όταν συναντιέσαι με το τέλος είναι να δεις τα πράγματα αλλιώς και να οργανώσεις τη ζωή σου αλλιώς." (Τσαμουργκέλης Γ.)

Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ δύο χρόνια μετά τις εκλογές εξακολουθεί να κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό, ενώ η αντιπολίτευση παραμένει στην καλύτερη περίπτωση στάσιμη χωρίς να είναι σε θέση να αρθρώσει μια ολοκληρωμένη είτε μεταρρυθμιστική, είτε ριζοσπαστική πρόταση για την επόμενη της πανδημίας ημέρα, για την επιστροφή στην κανονικότητα και το βλέμμα στο μέλλον.

Η αμήχανη στάση του ΣΥΡΙΖΑ, οι μη σύγχρονες αναλύσεις του και το πρόσφατο κυβερνητικό παρελθόν, τον καθιστούν ευάλωτη πολιτική δύναμη μη δυνάμενη να δώσει πειστικές απαντήσεις στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής και στις πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, κυρίως αυτές που με συνέπεια υπηρετούν την επιλογή της να επιλέγει την ανάπτυξη μόνο μέσα από την εξυπηρέτηση ξένων και εγχώριων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Στάσιμο δημοσκοπικά και πολιτικά διεκπαιρεωτικό και γραφειοκρατικό παραμένει και το Κίνημα Αλλαγής.

Προσαρμόζει την προηγούμενη πολύχρονη κυβερνητική του εμπειρία ως ΠΑΣΟΚ σε σημερινή πολιτική πρόταση χωρίς όμως έμπνευση και μεταρρυθμιστική πνοή και συγκεκριμένο διακριτό πολιτικό στίγμα. Θυμίζει το "reunion friends" ή "τα καλύτερά μας χρόνια".

Η χώρα όμως έχει ανάγκη και για την ισορροπία του πολιτικού συστήματος, αλλά και για την πρόοδό της μια προοδευτική, μεταρρυθμιστική ,δυναμική δημοκρατική παράταξη που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει τις παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις σε μια δίκαιη ανάπτυξη προς όφελος των πολλών και με στήριξη των αδυνάτων.

Τον Νοέμβριο έχουν ανακοινωθεί εκλογικές διαδικασίες στο Κίνημα Αλλαγής. Έχει μια τελευταία ευκαιρία να αναγεννηθεί. Εφόσον όμως καταφέρει να κάνει κοινωνό αυτής της αναγκαιότητας την πλειοψηφία της κοινωνίας και τους προοδευτικούς πολίτες. Μια κλειστή γραφειοκρατική διαδικασία θα ανακυκλώνει τα ίδια και τα ίδια χωρίς προοπτική.

Πρώτη προϋπόθεση επιτυχίας θα είναι η μεγάλη, αυθόρμητη συμμετοχή των πολιτών ως αποτέλεσμα κατανόησης της αναγκαιότητας ύπαρξης μιας ενιαίας σύγχρονης παράταξης από το μεταρρυθμιστικό κέντρο ως την σοσιαλιστική -οικολογική αριστερά. Θα ήταν χρήσιμο προσωπικότητες της παράταξης να μπουν μπροστά και να καλέσουν όλο τον δημοκρατικό κόσμο να συμμετάσχει καθιστώντας την εκλογική διαδικασία γιορτή της συμμετοχικής δημοκρατίας. Μόνο έτσι είναι δυνατό να δημιουργηθεί δυναμική ευρύτερου πλειοψηφικού κοινωνικού ρεύματος αλλαγής και στην κοινωνία. Όλα από την αρχή με σεβασμό στην ιστορία.

Δεύτερη προϋπόθεση η εκλογική αναμέτρηση των υποψηφίων να αποκτήσει ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά. Να πραγματοποιηθεί διάλογος στην βάση ολοκληρωμένων πολιτικών προτάσεων που θα προτείνουν οι υποψήφιοι και που θα αποτελέσουν την μήτρα σύνθεσης μιας νέας διακήρυξης για την Ελλάδα του 2030. Είναι σημαντικό οι ασκούμενες πολιτικές να είναι ενταγμένες σε ένα ιδεολογικό πλαίσιο, μια σύγχρονη 3η του Σεπτέμβρη, που θα εγκριθεί μετά από έναν εξαντλητικό διάλογο σε ένα ουσιαστικό συνέδριο, ένα σύγχρονο Επινέ,όπου θα πρέπει να καλεσθούν να συμμετέχουν όλες οι κινήσεις, οι ομάδες,οι προσωπικότητες που ενδιαφέρονται. Μια διακήρυξη που θα λειτουργήσει με την εμπνευσμένη, απλή, σαφή μορφή και δομή ως η φλόγα της Αναγέννησης από τις στάχτες.

Τρίτη προϋπόθεση η σφυρηλάτηση της δυναμικής ενότητας στην βάση της σύνθεσης των ιδεών και των απόψεων, με δημοκρατική συμμετοχική διαδικασία και περιθωριοποίηση των ισορροπιών και συμφωνιών των μικροτιμαριούχων που οδηγούν στον βάλτο της κινούμενης άμμου. Η πρόοδος της χώρας χρειάζεται δυναμικό στρατηγικό σχέδιο, σταθερά και με συνέπεια βήματα και αποτέλεσμα. Χρειάζεται σύγχρονο, μεγάλο, οργανωμένο φορέα προοδευτικών αλλαγών, τομών και θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Χρειάζεται περίσσεμα ψυχής και μεγάλη προσπάθεια.

Οι προκλήσεις της εποχής είναι πολλές και πολυποίκιλες.

Γεγονός είναι ότι οι συνεχείς κρίσεις επηρεάζουν όλη την Υφήλιο, την Ευρώπη και την χώρα μας. Σε αυτήν την συγκυρία ή θα αξιοποιήσουμε τις ευκαιρίες για εθνική ανάταξη ή θα παραμείνουμε στάσιμοι και θα κυλήσουμε στην παρακμή.
Ο πλούτος ολοένα και συγκεντρώνεται σε ελάχιστες επιχειρήσεις και ολοένα λιγότερα άτομα. Οι νέες τεχνολογίες, η ψηφιοποίηση, η τεχνητή νοημοσύνη, η κλιματική αλλαγή, δημιουργούν νέες προκλήσεις και προοπτικές. Πλέον είναι τεράστιες οι οικονομικές, στρατιωτικές και οι τεχνολογικές δυνατότητες των 'Μεγάλων Δυνάμεων". Προκαλούν αλλαγές στο εποικοδόμημα και την βάση. Στο πολιτικό σύστημα και στις εργασιακές σχέσεις. Δίνουν δυνατότητες μεγάλων ανατροπών ,ανάπτυξης αλλά και σοβαρών κινδύνων και περιθωριοποίησης. Μεγάλα ζητούμενα η ενεργειακή και η ψηφιακή δημοκρατία σε ένα περιβάλλον ρευστής παγκόσμιας γεωπολιτικής συγκυρίας και έντασης μεταξύ των ΗΠΑ-Κίνας -Ρωσίας, μιας ανολοκλήρωτης Ευρώπης που ακόμη δεν μπορεί να σταθεί αυτόνομα και μιας Τουρκίας που επιδιώκει ρόλο ισχυρής περιφερειακής δύναμης με αναφορά σε όλον τον μουσουλμανικό κόσμο και απειλή στην νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Ο προοδευτικός κόσμος έχει υποχρέωση να δημιουργήσει προϋποθέσεις ,πλειοψηφίες και να κατευθύνει με σταθερή πορεία στην δίκαιη ανάπτυξη με αναδιανομή και κοινωνική δικαιοσύνη. Η συντήρηση αντιστέκεται, αγκυρώνει το παρελθόν, δημιουργεί συνθήκες επικυριαρχίας και υπερκερδών στις παγκόσμιες εταιρείες και στα κατά χώρα πολιτικά και επιχειρηματικά υποκαταστήματά τους. Οι επιλογές αξιοποίησης των χρημάτων του ταμείου ανάκαμψης στην χώρα μας από την κυβέρνηση της ΝΔ το επιβεβαιώνει. Η νίκη Μπάιντεν στις ΗΠΑ και η πρότασή του για αναδιανομή με γενναία φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων παράλληλα με γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων προσδιορίζει κατεύθυνση και δείχνει αποφασιστικότητα. Και στην πατρίδα μας ο κοιμώμενος γίγαντας, η δημοκρατική, προοδευτική παράταξη χρειάζεται ένα Big Bang. Χρειάζεται γενναίες πρωτοβουλίες, που θα υπερβαίνει τα κατεστημένα. Που θα την επανασυγκροτούν, θα εμπνέουν, θα κινητοποιούν, θα δημιουργούν κινηματικές συνθήκες και σχέσεις εμπιστοσύνης με τους πολίτες.

Για να ξαναγίνει πλειοψηφική δύναμη και φορέας εξουσίας που θα οδηγήσει με ασφάλεια στην συνολική ανάταξη της Ελλάδας στο πλαίσιο μιας στρατηγικής Βιώσιμης Ανάπτυξης. Οι ευκαιρίες δημιουργούνται για να αξιοποιούνται. Διαφορετικά επέρχεται το τέλος και η αποδοχή της μοίρας.


* πρώην γραμματέα Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Α' Θεσσαλονίκης



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


Στη DION Τηλεόραση και την εκπομπή “Ευ Ζην” ήταν προσκεκλημένος, ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Γιώργος Φεστερίδης, ο οποίος αναφέρθηκε σε πολλά και σημαντικά ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας. Μεταξύ άλλων ο κ. Φεστερίδης, υπογράμμισε πως οι πολίτες έχουν, πια, αντιληφθεί τη ρητορική των δύο μεγάλων κομμάτων όπως αυτά εμφανίζονται σήμερα και πως σιγά-σιγά επιστρέφουν στη μεγάλη αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ:

“Πράγματι, παρατηρείται μια πολύ μεγάλη στροφή προς το ΠΑΣΟΚ η οποία είμαι βέβαιος πως θα αποτυπωθεί στις επόμενες εκλογές όποτε κι αν αυτές γίνουν. Ο κόσμος έχει καταλάβει το ρόλο του καθενός και νομίζω πως αυτό θα φανεί. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο χώρος που υποδέχεται όλους τους πολίτες και ήδη υπάρχουν μηνύματα επιστροφής και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό!”, κατέληξε.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένας ακόμη φίλος απεβίωσε σήμερα. Ένας λαμπρός χαρακτήρας, ένας μαχητής, ένας καλός οικογενειάρχης, ένας δοτικός άνθρωπος, ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ έχασε τη μάχη με το θάνατο.
Ένας ακόμη φίλος έφυγε πρόωρα.
Ταλαιπωρήθηκε μετά από χειρουργική επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε τον περασμένο Αύγουστο και έκτοτε μέχρι και την ημέρα του θανάτου του παρέμεινε νοσηλευόμενος σε διάφορα νοσοκομεία και κλινικές.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, εργαζόμενος στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, πρώην διευθυντής του ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης και πρώην δημοτικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε δραστήριο κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ σε όλη τη ζωή του, στο οποίο είχε αφιερωθεί.
Είχε όμως και μια έντονη δραστηριότητα σε ιατρικά θέματα και ζητήματα υγείας αφού επί σειρά ετών
είχε εκπομπή σε διάφορους ραδιοφωνικούς σταθμούς της πόλης για θέματα υγείας. Μάλιστα ήταν πρωτοπόρος σε ανάλογες εκπομπές στην Θεσσαλονίκη και ίσως στην Ελλάδα.
Είχε εκδώσει βιβλίο με τίτλο «Προληπτική Ιατρική», το οποίο διένημε δωρεάν. Είχε επίσης εκδώσει τον οικογενειακό ιατρικό οδηγό ο οποίος περιλαμβάνει τις συχνότερες παθήσεις των συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού κάθε ηλικίας.


Διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Νοσοκομείου «Λοιμωδών» επί 3 χρόνια και αντιπρόεδρος του ίδιου Νοσοκομείου για άλλα 3 χρόνια. Διετέλεσε επίσης μέρος του διοικητικού συμβουλίου του Νοσοκομείου «Αγ. Δημήτριος» Θεσσαλονίκης. Υπήρξε, ακόμη, για 3 χρόνια αποσπασμένος στο γραφείο «Ποιότητας Ζωής» του Γεν. Γραμματέα Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Όσον αφορά την πολιτική του παρουσία, διετέλεσε επί σειρά ετών οργανωτικός γραμματέας του Τομεακού Υγείας Θεσσαλονίκης, ενώ ήταν συνδικαλιστής και αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων.

Υπήρξε εκλεγμένος διαμερισματικός σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης από 1999 έως και το 2002 και εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος το 2002 με τη δημοτική παράταξη του ΠΑΣΟΚ του δήμου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε, δε, για 4 χρόνια μέλος της Δημαρχιακής Επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης και κατόπιν αντιπρόεδρος.

Ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του Συλλόγου «Γιατροί εντός Συνόρων» από το 1995 έως και σήμερα. Ενός συλλόγου που έχει να παρουσιάσει θετική κοινωνική δράση με παρουσία κλιμακίων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού με σημαντικά ονόματα σε πολλές παραμεθόριες περιοχές της Μακεδονίας και Θράκης.

Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε μέσω των social media ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος Αλλαγής.

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα γίνει αύριο στις 12μμ από τον Ιερό Ναό του Σωτήρος.
Το Πρωτοδικείο Αθηνών, απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου κατά του πρώην υπαλλήλου της HSBC, Ερβέ Φαλτσιανί και στην ουσία δέχθηκε την θέση του Φαλτσιανί ότι «ο Γιώργος Παπανδρέου έφερε την τρόικα στην Ελλάδα εκβιαζόμενος, ώστε να μην αποκαλυφθεί ότι η μητέρα του είχε βγάλει παράνομα 500 εκατ. ευρώ στο εξωτερικό»!

Η απόφαση-σοκ για την οικογένεια Παπανδρέου που επιχειρεί να «ξεπλυθεί» από την καταστροφή που προκάλεσε στην χώρα το 2010, ουσιαστικά αποδέχθηκε ότι η Μαργαρίτα Παπανδρέου διατηρούσε λογαριασμό 500 εκατ. ευρώ στην HSBC! 

Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού εις βάρος του πρώην υπαλλήλου της HSBC, Ερβέ Φαλτσιανί, όπου ζητούσε να του εκδικαστούν 500.000 ευρώ για ηθική βλάβη, εξαιτίας των αναφορών που γίνονται στο πρόσωπό του στο βιβλίο του Φαλτσιανί. 

Ο Ερβέ Φαλσιανί σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 2015 αποκάλυψε ότι η λίστα των χρυσών καταθετών της τράπεζας χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να πιεστείο Γ.Παπανδρέου και να αποδεχθεί να παραιτηθεί για να έρθει μια κυβέρνηση (Παπαδήμου) που θα περνούσε το νομοθετικό έργο των Μνημονίων. 

«Το 2011 η καθοδήγηση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη διάσωση της Ελλάδας είχε ανατεθεί στον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ο οποίος είχε αυτή τη λίστα και, γνωρίζοντας τα ονόματα, μπορούσε να ασκήσει πίεση στον Παπανδρέου», γράφει ο Φαλσιανί. 

Στο βιβλίο του, με τίτλο «La cassaforte degli evasore» («Το χρηματοκιβώτιο των φοροφυγάδων»), το οποίο συνέγραψε μαζί με τον δημοσιογράφο της ιταλικής οικονομικής εφημερίδας «Sole 24 Ore» Άντζελο Μινκούτσι, αναφέρει ένα ακόμη όνομα από το «μέτωπο του Νότου»: «Ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ισπανία, ο Εμίλιο Μποτίν από το Banco Santander, ήταν ένας από τους πελάτες της HSBC στη Γενεύη». 

Ο 44χρονος Γαλλοϊταλός Φαλσιανί, που καταζητείται από τις ελβετικές αρχές, μεγάλωσε στο Μονακό και προσελήφθη ως αναλυτής συστημάτων υπολογιστών σε εκεί υποκατάστημα της HSBC το 2000. Έξι χρόνια αργότερα μετατέθηκε στην HSBC Γενεύης όπου την διετία 2006-7 συγκέντρωσε οικονομικά στοιχεία για περισσότερους από 106.000 πελάτες της τράπεζας από τουλάχιστον 200 χώρες που διατηρούσαν 300.000 και πλέον ιδιωτικούς λογαριασμούς. 

Όταν τον Δεκέμβριο του 2008 οι ελβετικές αρχές τον κάλεσαν για να τον ανακρίνουν, ο Φαλσιανί κατέφυγε με την σύζυγο και τα δυο παιδιά τους στη Γαλλία. 

Εκεί κατέβασε εμπιστευτικές πληροφορίες από τους λογαριασμούς της HSBC σε πέντε δισκέτες τις οποίες παρέδωσε στις γαλλικές αρχές _ που δεν μπορούν να τον εκδώσουν στην Ελβετία διότι ο νόμος απαγορεύει την έκδοση γάλλων πολιτών. 

Η γαλλική κυβέρνηση, μέσω της τότε υπουργού Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ (και νυν επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), μοιράστηκε τις πληροφορίες με άλλες κυβερνήσεις μεταξύ των οποίων η ελληνική εξ ου και η μετονομασία της «λίστας Φαλτσιανί» σε «λίστα Λαγκάρντ». 

Το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου απάντησε στις αποκαλύψεις που έκανε το πρώην στέλεχος της HSBC Ερβέ Φαλτσιανί σε βιβλίο του για τον πρώην πρωθυπουργό και τη λίστα Λαγκάρντ. 

Από το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου, μόλις έγινε γνωστό το περιεχόμενο του βιβλίου Φαλτσιανί που ισχυρίζεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός έφερε την Τρόικα στην Ελλάδα για να μην του βγάλουν στη φόρα τα 500.000.000 ευρώ της μητέρας του Μαργαρίτας, ανακοινώθηκε ότι «προς το παρόν δεν πρόκειται να δώσουμε καμία δημόσια απάντηση στο θέμα», αφού το θεωρούν λήξαν, αλλά μόνο αυτό δεν συνέβη. 

Εκαναν αγωγή στον Φαλτσιανί και την… πάτησαν! 

Η ανακοίνωση του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ αναφέρει τα εξής: 
«Γνωρίζαμε εξ’ αρχής, ότι η μάχη κατά του παρακρατικού συστήματος στο οποίο συμμετείχε ο Ερβέ Φαλτσιανί, που σκοπό είχε να δυσφημίσει τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και να διαμορφώσει μια ψευδή εικόνα για τον βίο και την πολιτεία του, δεν θα είναι εύκολη. Και το γνωρίζαμε παρά το ότι, η Δικαιοσύνη, για την ίδια υπόθεση, έχει ήδη κρίνει και έχει καταδικάσει για συκοφαντική δυσφήμιση της Μαργαρίτας Παπανδρέου, τους διακινητές των ψευδών, στα οποία αναφέρεται με το βιβλίο του και ο Ερβέ Φαλτσιανί. Ανεξάρτητα λοιπόν, από την όποια πρωτόδικη απόφαση της Δικαιοσύνης, η μάχη θα συνεχιστεί στον επόμενο βαθμό. Μέχρι να αποκατασταθεί η αλήθεια». 

Εν πάση περιπτώσει από την στιγμή που δικαιώθηκε ο Ερβέ Φαλτσιανί, δημιουργείται τεράστιο πολιτικό θέμα. Και για τους Παπανδρέου και για αυτούς που τους εναγκαλίζονται και τους σφίγγουν το χέρι…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατά την εισαγγελέα, 22 κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ' επάγγελμα, αδίκημα που ως βασική πράξη έχει τη δωροδοκία που τελέστηκε, πλην όμως παραγράφηκε.

Μεταξύ αυτών που πρέπει, σύμφωνα με την ίδια, να κριθούν ένοχοι είναι και τα πρώην ανώτερα στελέχη της γερμανικής εταιρείας, Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο καταζητούμενος Χρήστος Καραβέλλας, Πρόδρομος Μαυρίδης και Αλέξανδρος Αθανασιάδης , το πρώην στέλεχος του ΟΤΕ Γιώργος Σκαρπέλης και τα τραπεζικά στελέχη Φάνης Λυγινός και Ζαν Κλωντ Όσβαλντ.

Ωστόσο σε ό,τι αφορά το άλλοτε ισχυρό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο, ο οποίος δικάζεται για την υπόθεση του 1 εκατομμυρίου μάρκων που έλαβε μέσω εμβασμάτων από τη γερμανική εταιρεία, η εισαγγελική πρόταση παραμένει ίδια στο σκεπτικό της, βάσει του οποίου είχε ζητήσει την αθώωσή του, θεωρώντας πως δεν αποδείχθηκε η παραδοχή της δικογραφίας, δηλαδή ότι αυτό το ποσό κατευθύνθηκε σε στελέχη του ΟΤΕ.

Όπως είπε η κ. Σκεπαρνιά, «δεν αποδείχθηκε ότι ο κ. Τσουκάτος τέλεσε το αδίκημα της συνέργειας σε δωροδοκία υπαλλήλων του ΟΤΕ, καθώς η τελική κατάληξη των χρημάτων ήταν ή ο ίδιος ή άλλο τρίτο πρόσωπο».

Έτσι η εισαγγελέας, που έχει διευκρινίσει πως δεν θεωρεί ότι αυτά τα χρήματα κατέληξαν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο κατηγορούμενος, ζήτησε να απαλλαγεί ο κ. Τσουκάτος, εφόσον η κατηγορία που του αποδίδεται έχει παραγραφεί.

Η πρόταση της κ. Σκεπαρνιά δέχεται έντονη κριτική από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων με αιχμή την τοποθέτησή της για τη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα.

Όπως υποστηρίζουν, η δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα, για την οποία η εισαγγελέας υποστήριξε ότι υφίσταται ως αδίκημα αν και παραγεγραμμένο, θεσμοθετήθηκε το 2007, ενώ οι πράξεις που αποδίδονται στους κατηγορουμένους «φθάνουν» χρονικά μέχρι και το 2005.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το άνοιγμα των λογαριασμών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη ζητεί η Αρχή Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.


Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ''ΤΑ ΝΕΑ'', διατάχθηκε το άνοιγμα λογαριασμών σε πέντε ελληνικές τράπεζες του Κώστα Σημίτη, της συζύγου του κ. Δάφνης Σημίτη, του αδερφού του Σπύρου, καθώς και των Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, υπουργού Δημόσιας Τάξης την περίοδο 2001- 2003 και Βαγγέλη Μαλέσιου, υφυπουργού Δημόσιας Τάξης την ίδια περίοδο.

Μάλιστα, ο κατάλογος των επτά προσώπων για τους οποίους η Αρχή ζητάει να ανοίξουν οι λογαριασμοί συμπληρώνεται από τη σύζυγο του κ. Μαλέσιου , Διαμαντούλα και τον Λουκά Ρωμανό, μεσάζοντα οπλικών συστημάτων.

Το εν λόγω έγγραφο φέρει αριθμό πρωτοκόλλου 6571/2018 και ημερομηνία 30/10/2018,υπογράφεται από τον προϊστάμενο του τμήματος διοικητικής και οικονομικής υποστήριξης της Αρχής Δημ. Καυκαλά και όπως αναφέρεται, το άνοιγμα των λογαριασμών του πρώην πρωθυπουργού και των έξι άλλων ατόμων που αναφέρονται σε αυτό γίνεται στο πλαίσιο έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 47 του Ν. 4577/2018.

Το έγγραφο της αρχής για το άνοιγμα των λογαριασμών του κ. Σημίτη και των υπολοίπων έξι προσώπων, ζητεί από τις τράπεζες να αποσταλούν όλα τα στοιχεία των λογαριασμών από το 2000 έως σήμερα!

Σημίτης: Δεν έχω τίποτα να κρύψω - Ευπρόσδεκτη η έρευνα

«Δεν έχω τίποτα να κρύψω» δηλώνει ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης αναφορικά με το άνοιγμα των τραπεζικών του λογαριασμών που ζήτησε η Αρχή Νομιμοποίησης Εσόδων.

«Η προαναγγελθείσα επιχείρηση δίωξής μου δεν με αγγίζει. Η Ιστορία δεν γράφεται από τους περιστασιακούς ένοικους της εκτελεστικής εξουσίας. Είναι προφανές, ότι η έρευνα στους λογαριασμούς μου είναι ευπρόσδεκτη. Δεν έχω τίποτα να κρύψω» υπογραμμίζει ο κ. Σημίτης και καταλήγει:

«Τα σχετικά δημοσιεύματα εστιάζονται σε συκοφαντίες. Και στις συκοφαντίες θα απαντήσω, αφού διαπιστώσω ποιοι εμπλέκονται».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μας έφυγε για πάντα  και ο Χαράλαμπος Μακρίδης από τα ιδρυτικά στελέχη  του ΠΑΣΟΚ αλλά  και πολλά χρόνια δημοτικός σύμβουλος και για μια περίοδο Αντιδήμαρχος του δήμου θεσσαλονίκης επί δημαρχίας Μαναβή .Οδοντίατρος παντρεμένος με την Ελένη και με δυο παιδιά . Ένας καλός μας σύντροφος και ένας κάλος μας φίλος. αύριο Τετάρτη και ώρα 11.30 η νεκρώσιμος ακολουθία στην Μητρόπολη Καλαμαριάς η ταφή του Μπάμπη στο χωριό του Κιλκίς  Θεοδωράκη δίκη του επιθυμία .Αντίο φίλε και σύντροφε  Μπάμπη μας
Ανέστης Αναστασιάδης
ΥΓ.  Ακτιβιστή:  Ένα από τα έντιμα στελέχη του κινήματος. Τον θυμάμαι υπεύθυνο Οικονομικού της Νομαρχιακή πόλης Θεσσαλονίκης γύρω στο, '75 ή '76. Σαν φτωχό φοιτητές τότε εξαρτιότανε η οικονομική κάλυψη της μετάβασή μας στην Αθήνα για συμμετοχή σε κομματικές ή σπουδαστικές διοργανώσεις (Να θυμηθούμε πως πρώτο τότε το ΠΑΣΟΚ είχε εντάξει τη νεολαία στο κόμμα) από την έγκριση του Μπάμπη. Μπορεί τα οδοιπορικά να ήταν ελάχιστα (θυμάμαι ακόμα την πολυτελή διανυκτέρευση στην τοπική του Γκύζη, όπως και την τράκα σκέτες τηγανιτές πατάτες που κερνούσαμε σε κάποια μετέπειτα μεγαλολαμόγια) αλλά βλέπω ακόμα και τώρα τη χαμογελαστή μορφή και τα πειράγματα του Μπάμπη στη διαπραγμάτευσή μας για κανένα 20δραχμο παραπάνω.
Μπάμπη, σύντροφε, καλό παράδεισο!!!! 
Του Χάρη Τσιόκα
18 Οκτώβρη 1981! Ημερομηνία σταθμός για τον προοδευτικό χώρο, για τις δυνάμεις του σοσιαλισμού και της αριστεράς!  Γεγονός που γίνεται και σήμερα επίκαιρο, γιατί η τότε κυβερνητική θητεία άφησε προσανατολισμό με θετικό πρόσημο για την κοινωνία και την πολιτική ιστορία της χώρας μας.
Ωστόσο για διαφορετικούς  λόγους παραμένει στόχος, για τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού και της αχαλίνωτης αγοράς, όχι μόνο η συκοφάντηση, αλλά κυρίως η κατάργηση των κατακτήσεων που πέτυχε η κοινωνική πλειοψηφία με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα και καταλύτη τον Ανδρέα Παπανδρέου!
Το «επιχείρημα» που προσάπτουν αυτές οι δυνάμεις, του συντηρητικού πόλου, είναι ότι δήθεν η κρίση έχει τις ρίζες της στην κυβερνητική θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ!!!  Με αυτό τον ισχυρισμό «στήνουν» τα τελευταία χρόνια το σκηνικό της «εκρίζωσης» των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών και της συκοφάντησης του σοσιαλιστικού κινήματος!  Και γι’ αυτή την επιλογή, προκειμένου να διαμορφώνουν «πλειοψηφίες» διακυβέρνησης, ευνοούν και την δημιουργία κομματικών  σχημάτων «διαχειρίσιμων» στην επιδίωξη να γίνονται δορυφόροι του νεοφιλελευθερισμού!
Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι οι νωπές εκλογικές καταγραφές σε Ευρώπη και Ελλάδα αποτυπώνουν πως τα θολά κομματικά σχήματα έχουν μικρή κοινωνική απήχηση, δεν αποθαρρύνουν τους αξιωματούχους του κυβερνητισμού στην επιδίωξη να συμβάλουν στη δημιουργία τους. Γιατί απλά έτσι «διευκολύνονται» να υπηρετήσουν πρόθυμα με την συμμετοχή τους τα εγχειρήματα νεοφιλελεύθερης παλινόρθωσης.
Όμως γι’ αυτό το λόγο η 18 Οκτώβρη του ’81 παραμένει η ημερομηνία-σταθμός στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας και της προοδευτικής πλειοψηφίας. Επειδή ακριβώς μεταξύ των άλλων θυμίζει και δείχνει πως ο προσανατολισμός της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι σε διαφορετική -αντίθετη- κατεύθυνση από τις επιδιώξεις του Νεοφιλελευθερισμού και των παρακολουθημάτων του.
Ανατρέχοντας στη συγκεκριμένη περίοδο είναι εύκολο να διακρίνει κανείς πως:                                             -Εφαρμόζονται πολιτικές για την άρση των πολιτικών και κοινωνικών αποκλεισμών! Άνοιξε δηλαδή ο δρόμος για την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στις παραγωγικές, διοικητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες της χώρας.
-Αυτό, λοιπόν, είναι το χρονικό διάστημα που η μεσαία τάξη συγκροτείται, διευρύνεται και ισχυροποιείται.
-Αναγνωρίζεται και αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των δυνάμεων της εργασίας και της επιστήμης, με συλλογικές συμβάσεις και διεκδίκηση δίκαιης συμμετοχής στους κινδύνους και ευκαιρίες των συντελεστών της παραγωγικής συγκρότησης, ενώ η αγροτική κοινότητα αποκτά ταυτότητα και ρόλο στην εθνική οικονομία.
-Στους ίδιους χρόνους εξ άλλου τα αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης γίνονται  δημόσια και προσβάσιμα σε όλους, τίθενται επιτέλους οι βάσεις για τη συγκρότηση του κοινωνικού κράτους.
-Διαμορφώνονται πλαίσια που η δημοκρατία «βαθαίνει» με αποκεντρωμένους πόρους, αρμοδιότητες και με την είσοδο αποκλεισμένων μέχρι τότε κοινωνικών στρωμάτων στους θεσμούς αντιπροσώπευσης και εξουσίας. Στο κέντρο και την περιφέρεια.
-Είναι ο χρόνος που η χώρα αποκτά ακτινοβολία στην Ευρώπη και τον κόσμο, με ενεργό ρόλο στο προοδευτικό κίνημα, με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και διαπραγματευτική ικανότητα, ενώ πετυχαίνει -με τους αναγκαίους «ευρωπαϊκούς» συμβιβασμούς- ισχυρά οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για τους πολίτες και την οικονομία.
Αναφέρθηκα σε ενδεικτικά παραδείγματα εκείνης της περιόδου για να τα αντιδιαστείλω με τις επιδιώξεις των δυνάμεων της νεοφιλελεύθερης συμμαχίας και των  παρακολουθημάτων της «δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας». Δυνάμεις της συντηρητικής παλινόρθωσης που με τις συμμαχίες προθύμων αξιωματούχων της εξουσίας διαμόρφωσαν και ανέχθηκαν κανόνες «άνισων ανταλλαγών» και βίαιων ανακατανομών υπέρ των λίγων και ισχυρών στην χώρα, την Ευρώπη και τον κόσμο.
Αυτός είναι ο λόγος που η προοδευτική πλειοψηφία όπως τότε, έτσι και σήμερα έχει λόγους να αντιπαρατίθεται στις επιδιώξεις του αχαλίνωτου Νεοφιλελευθερισμού. Γιατί η νεοφιλελεύθερη πρόταση δέσμια των δυνάμεων της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας έχει επιφέρει καίρια πλήγματα στην πραγματική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατία στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Η δική τους επιδίωξη δεν είναι ένα αποτελεσματικό κράτος που διαμορφώνει κανόνες στην αγορά, αλλά ένα κράτος που εκποιεί αρμοδιότητές του και δημόσια αγαθά στις αχαλίνωτες, παρασιτικές κερδοσκοπικές δυνάμεις επιτρέποντας πρόσβαση των πολιτών ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια.
 Το σχέδιο τους θέλει αφενός την αγορά να αυτορρυθμίζεται στη βάση της δύναμης του ισχυρού, αφετέρου το κοινωνικό κράτος που θεμελιώθηκε στην κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα να εκποιείται κερδοσκοπικά ιδιαίτερα στους κρίσιμους τομείς της υγείας της παιδείας της ασφάλισης- (παραπέμπω ενδεικτικά στις πρόσφατες ανακοινώσεις της ΝΔ για την ιδιωτική ασφάλιση).
Η πρότασή τους δεν επιμερίζει κινδύνους και ευκαιρίες αναλογικά στους συντελεστές της παραγωγικής διαδικασίας και τις όποιες παροχές μελλοντικών οφελημάτων στους συντελεστές παραγωγής ανάπτυξης, τις εκχωρεί μονομερώς στη… μελλοντική «γενναιοδωρία» των κερδοσκοπούντων.
Ο αγώνας του σοσιαλιστικού κινήματος, η μεγάλη προοδευτική παράταξη, όπως έλεγε ο Ανδρέας πρέπει να έχει ένα μέτωπο αντιπαράθεσης,το Νεοφιλελευθερισμό. Γι’ αυτό και ο προοδευτικός χώρος πρέπει με σαφήνεια να ξεκαθαρίζει:
Πως δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική συνεννόηση» διακυβέρνησης γι’ αυτά τα θέματα με δυνάμεις που αξιακά θέτουν επιδιώξεις σε αντίθετη κατεύθυνση με τα συμφέροντα των πολιτών, της παραγωγικής βάσης και της δημοκρατίας. Είναι ευθύνη του να αποκαλύπτει πως η επίκληση της «εθνικής συνεννόησης»  δεν είναι παρά ο φερετζές-όχημα για αλλότριες με τα κοινωνικά αιτήματα, επιδιώξεις αξιωματούχων της εξουσίας.
Τα προηγούμενα είναι ενδεικτικά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα του σοσιαλιστικού χώρου δεν ήταν – δεν είναι -η αλλαγή του ονόματος του ΠΑΣΟΚ αλλά η ακύρωση της διολίσθησης σε κυβερνητικούς εναγκαλισμούς με τις διχαστικές πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού.
Πολύ περισσότερο δεν ήταν και δεν είναι κοινωνικό αίτημα η κατάργηση κάθε αναφοράς -στα ιδρυτικά κείμενα προοδευτικών κομμάτων- που παραπέμπει στις σοσιαλιστικές αξίες για την παραγωγική και δημοκρατική ανασυγκρότηση της κοινωνίας και της χώρας.
Η πορεία εξόδου  από την κρίση και η επιδιωκόμενη ανάπτυξη, για τις προοδευτικές δυνάμεις, προϋποθέτει πλειοψηφίες με προγραμματικές συγκλήσεις που στα περιεχόμενα τους θα προτάσσουν πολιτικές για την παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση, με δικαιοσύνη αλληλεγγύη και δημοκρατία.
Αυτό άλλωστε το αίτημα αποτελεί πεδίο αναζήτησης  για προγραμματικές συγκλήσεις των προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να υπάρξει απάντηση στο μοντέλο της «Γερμανικής Ευρώπης» που με τις πολιτικές της έχει δημιουργήσει  ανισότητες και κρίση στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Η 18 του Οκτώβρη γίνεται επίκαιρη και για ένα επί πλέον λόγο. Γιατί δείχνει πως είναι  η ώρα-σε αντιπαράθεση με τις «παρά φύσιν» συνεργασίες- να επιδιωχθούν προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές πλειοψηφίες, με προγραμματικές συγκλήσεις και στη Ελλάδα. Για να υπάρχει και στη χώρα μας αντιστοίχιση με τον διεθνή και ευρωπαϊκό βηματισμό των προοδευτικών δυνάμεων, όπως για παράδειγμα με το κίνημα του Σάντερς στις ΗΠΑ, του Κόρμπιν στη Βρετανία, του Κόστα στην Πορτογαλία ή του Σάντσεθ στην Ισπανία κ.λ.π…
18 Οκτώβρη 1981…
Δεν είναι στις προθέσεις μου ο μηδενισμός των παθογενειών διακυβέρνησης, που ασφαλώς και τότε υπήρξαν. Η αυτοκριτική ήταν και είναι πηγή δύναμης του κινήματος που ίδρυσε ο Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και δεν μπορεί να αντικατασταθεί από σχήματα που στο αίτημα για διόρθωση- αλλαγή των λανθασμένων πολιτικών στρουθοκαμηλίζουν αλλάζοντας όνομα!
Πράγματι, οι μεγάλες αλλαγές τότε δεν ολοκλήρωσαν τολμηρά τον επαναπροσδιορισμό του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης, ούτε έφεραν τον ριζικό απεγκλωβισμό του παραγωγικού μοντέλου από τον εναγκαλισμό του με τον κρατικοδίαιτο κερδοσκοπισμό, άνοιξαν όμως τον δρόμο.
Η επέτειος της 18ης του Οκτώβρη είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επικαιροποιηθεί η αποστολή της προοδευτικής παράταξης. Καθαρά, λοιπόν, ένα μεγάλο όχι σε κάθε μορφής συγκυβέρνηση ή ανοχή, στα σχήματα με δυνάμεις που υπηρετούν τις διχαστικές νεοφιλελεύθερες επιδιώξεις.
Ο σοσιαλιστικός χώρος πρέπει όχι μόνο να υπερασπίζεται την ιστορική του συμβολή και τις ρίζες του, αλλά να γίνεται επίκαιρος. Δηλαδή με ευγενή ανταγωνισμό και πολιτική αυτονομία να εργάζεται προκειμένου η προοδευτική πλειοψηφία, δηλαδή η συνάντηση των μεγάλων πολιτικών ρευμάτων, να αποτελεί την απάντηση στην ολέθρια νεοφιλελεύθερη επέλαση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου