Articles by "ΠΑΣΟΚ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΣΟΚ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Το Πρωτοδικείο Αθηνών, απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου κατά του πρώην υπαλλήλου της HSBC, Ερβέ Φαλτσιανί και στην ουσία δέχθηκε την θέση του Φαλτσιανί ότι «ο Γιώργος Παπανδρέου έφερε την τρόικα στην Ελλάδα εκβιαζόμενος, ώστε να μην αποκαλυφθεί ότι η μητέρα του είχε βγάλει παράνομα 500 εκατ. ευρώ στο εξωτερικό»!

Η απόφαση-σοκ για την οικογένεια Παπανδρέου που επιχειρεί να «ξεπλυθεί» από την καταστροφή που προκάλεσε στην χώρα το 2010, ουσιαστικά αποδέχθηκε ότι η Μαργαρίτα Παπανδρέου διατηρούσε λογαριασμό 500 εκατ. ευρώ στην HSBC! 

Το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του πρώην πρωθυπουργού εις βάρος του πρώην υπαλλήλου της HSBC, Ερβέ Φαλτσιανί, όπου ζητούσε να του εκδικαστούν 500.000 ευρώ για ηθική βλάβη, εξαιτίας των αναφορών που γίνονται στο πρόσωπό του στο βιβλίο του Φαλτσιανί. 

Ο Ερβέ Φαλσιανί σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 2015 αποκάλυψε ότι η λίστα των χρυσών καταθετών της τράπεζας χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να πιεστείο Γ.Παπανδρέου και να αποδεχθεί να παραιτηθεί για να έρθει μια κυβέρνηση (Παπαδήμου) που θα περνούσε το νομοθετικό έργο των Μνημονίων. 

«Το 2011 η καθοδήγηση των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη διάσωση της Ελλάδας είχε ανατεθεί στον πρώην πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί ο οποίος είχε αυτή τη λίστα και, γνωρίζοντας τα ονόματα, μπορούσε να ασκήσει πίεση στον Παπανδρέου», γράφει ο Φαλσιανί. 

Στο βιβλίο του, με τίτλο «La cassaforte degli evasore» («Το χρηματοκιβώτιο των φοροφυγάδων»), το οποίο συνέγραψε μαζί με τον δημοσιογράφο της ιταλικής οικονομικής εφημερίδας «Sole 24 Ore» Άντζελο Μινκούτσι, αναφέρει ένα ακόμη όνομα από το «μέτωπο του Νότου»: «Ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ισπανία, ο Εμίλιο Μποτίν από το Banco Santander, ήταν ένας από τους πελάτες της HSBC στη Γενεύη». 

Ο 44χρονος Γαλλοϊταλός Φαλσιανί, που καταζητείται από τις ελβετικές αρχές, μεγάλωσε στο Μονακό και προσελήφθη ως αναλυτής συστημάτων υπολογιστών σε εκεί υποκατάστημα της HSBC το 2000. Έξι χρόνια αργότερα μετατέθηκε στην HSBC Γενεύης όπου την διετία 2006-7 συγκέντρωσε οικονομικά στοιχεία για περισσότερους από 106.000 πελάτες της τράπεζας από τουλάχιστον 200 χώρες που διατηρούσαν 300.000 και πλέον ιδιωτικούς λογαριασμούς. 

Όταν τον Δεκέμβριο του 2008 οι ελβετικές αρχές τον κάλεσαν για να τον ανακρίνουν, ο Φαλσιανί κατέφυγε με την σύζυγο και τα δυο παιδιά τους στη Γαλλία. 

Εκεί κατέβασε εμπιστευτικές πληροφορίες από τους λογαριασμούς της HSBC σε πέντε δισκέτες τις οποίες παρέδωσε στις γαλλικές αρχές _ που δεν μπορούν να τον εκδώσουν στην Ελβετία διότι ο νόμος απαγορεύει την έκδοση γάλλων πολιτών. 

Η γαλλική κυβέρνηση, μέσω της τότε υπουργού Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ (και νυν επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου), μοιράστηκε τις πληροφορίες με άλλες κυβερνήσεις μεταξύ των οποίων η ελληνική εξ ου και η μετονομασία της «λίστας Φαλτσιανί» σε «λίστα Λαγκάρντ». 

Το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου απάντησε στις αποκαλύψεις που έκανε το πρώην στέλεχος της HSBC Ερβέ Φαλτσιανί σε βιβλίο του για τον πρώην πρωθυπουργό και τη λίστα Λαγκάρντ. 

Από το γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου, μόλις έγινε γνωστό το περιεχόμενο του βιβλίου Φαλτσιανί που ισχυρίζεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός έφερε την Τρόικα στην Ελλάδα για να μην του βγάλουν στη φόρα τα 500.000.000 ευρώ της μητέρας του Μαργαρίτας, ανακοινώθηκε ότι «προς το παρόν δεν πρόκειται να δώσουμε καμία δημόσια απάντηση στο θέμα», αφού το θεωρούν λήξαν, αλλά μόνο αυτό δεν συνέβη. 

Εκαναν αγωγή στον Φαλτσιανί και την… πάτησαν! 

Η ανακοίνωση του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ αναφέρει τα εξής: 
«Γνωρίζαμε εξ’ αρχής, ότι η μάχη κατά του παρακρατικού συστήματος στο οποίο συμμετείχε ο Ερβέ Φαλτσιανί, που σκοπό είχε να δυσφημίσει τον Γιώργο Α. Παπανδρέου και να διαμορφώσει μια ψευδή εικόνα για τον βίο και την πολιτεία του, δεν θα είναι εύκολη. Και το γνωρίζαμε παρά το ότι, η Δικαιοσύνη, για την ίδια υπόθεση, έχει ήδη κρίνει και έχει καταδικάσει για συκοφαντική δυσφήμιση της Μαργαρίτας Παπανδρέου, τους διακινητές των ψευδών, στα οποία αναφέρεται με το βιβλίο του και ο Ερβέ Φαλτσιανί. Ανεξάρτητα λοιπόν, από την όποια πρωτόδικη απόφαση της Δικαιοσύνης, η μάχη θα συνεχιστεί στον επόμενο βαθμό. Μέχρι να αποκατασταθεί η αλήθεια». 

Εν πάση περιπτώσει από την στιγμή που δικαιώθηκε ο Ερβέ Φαλτσιανί, δημιουργείται τεράστιο πολιτικό θέμα. Και για τους Παπανδρέου και για αυτούς που τους εναγκαλίζονται και τους σφίγγουν το χέρι…


πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατά την εισαγγελέα, 22 κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ' επάγγελμα, αδίκημα που ως βασική πράξη έχει τη δωροδοκία που τελέστηκε, πλην όμως παραγράφηκε.

Μεταξύ αυτών που πρέπει, σύμφωνα με την ίδια, να κριθούν ένοχοι είναι και τα πρώην ανώτερα στελέχη της γερμανικής εταιρείας, Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο καταζητούμενος Χρήστος Καραβέλλας, Πρόδρομος Μαυρίδης και Αλέξανδρος Αθανασιάδης , το πρώην στέλεχος του ΟΤΕ Γιώργος Σκαρπέλης και τα τραπεζικά στελέχη Φάνης Λυγινός και Ζαν Κλωντ Όσβαλντ.

Ωστόσο σε ό,τι αφορά το άλλοτε ισχυρό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρο Τσουκάτο, ο οποίος δικάζεται για την υπόθεση του 1 εκατομμυρίου μάρκων που έλαβε μέσω εμβασμάτων από τη γερμανική εταιρεία, η εισαγγελική πρόταση παραμένει ίδια στο σκεπτικό της, βάσει του οποίου είχε ζητήσει την αθώωσή του, θεωρώντας πως δεν αποδείχθηκε η παραδοχή της δικογραφίας, δηλαδή ότι αυτό το ποσό κατευθύνθηκε σε στελέχη του ΟΤΕ.

Όπως είπε η κ. Σκεπαρνιά, «δεν αποδείχθηκε ότι ο κ. Τσουκάτος τέλεσε το αδίκημα της συνέργειας σε δωροδοκία υπαλλήλων του ΟΤΕ, καθώς η τελική κατάληξη των χρημάτων ήταν ή ο ίδιος ή άλλο τρίτο πρόσωπο».

Έτσι η εισαγγελέας, που έχει διευκρινίσει πως δεν θεωρεί ότι αυτά τα χρήματα κατέληξαν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος ο κατηγορούμενος, ζήτησε να απαλλαγεί ο κ. Τσουκάτος, εφόσον η κατηγορία που του αποδίδεται έχει παραγραφεί.

Η πρόταση της κ. Σκεπαρνιά δέχεται έντονη κριτική από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων με αιχμή την τοποθέτησή της για τη δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα.

Όπως υποστηρίζουν, η δωροδοκία στον ιδιωτικό τομέα, για την οποία η εισαγγελέας υποστήριξε ότι υφίσταται ως αδίκημα αν και παραγεγραμμένο, θεσμοθετήθηκε το 2007, ενώ οι πράξεις που αποδίδονται στους κατηγορουμένους «φθάνουν» χρονικά μέχρι και το 2005.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το άνοιγμα των λογαριασμών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη ζητεί η Αρχή Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.


Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ''ΤΑ ΝΕΑ'', διατάχθηκε το άνοιγμα λογαριασμών σε πέντε ελληνικές τράπεζες του Κώστα Σημίτη, της συζύγου του κ. Δάφνης Σημίτη, του αδερφού του Σπύρου, καθώς και των Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, υπουργού Δημόσιας Τάξης την περίοδο 2001- 2003 και Βαγγέλη Μαλέσιου, υφυπουργού Δημόσιας Τάξης την ίδια περίοδο.

Μάλιστα, ο κατάλογος των επτά προσώπων για τους οποίους η Αρχή ζητάει να ανοίξουν οι λογαριασμοί συμπληρώνεται από τη σύζυγο του κ. Μαλέσιου , Διαμαντούλα και τον Λουκά Ρωμανό, μεσάζοντα οπλικών συστημάτων.

Το εν λόγω έγγραφο φέρει αριθμό πρωτοκόλλου 6571/2018 και ημερομηνία 30/10/2018,υπογράφεται από τον προϊστάμενο του τμήματος διοικητικής και οικονομικής υποστήριξης της Αρχής Δημ. Καυκαλά και όπως αναφέρεται, το άνοιγμα των λογαριασμών του πρώην πρωθυπουργού και των έξι άλλων ατόμων που αναφέρονται σε αυτό γίνεται στο πλαίσιο έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 47 του Ν. 4577/2018.

Το έγγραφο της αρχής για το άνοιγμα των λογαριασμών του κ. Σημίτη και των υπολοίπων έξι προσώπων, ζητεί από τις τράπεζες να αποσταλούν όλα τα στοιχεία των λογαριασμών από το 2000 έως σήμερα!

Σημίτης: Δεν έχω τίποτα να κρύψω - Ευπρόσδεκτη η έρευνα

«Δεν έχω τίποτα να κρύψω» δηλώνει ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης αναφορικά με το άνοιγμα των τραπεζικών του λογαριασμών που ζήτησε η Αρχή Νομιμοποίησης Εσόδων.

«Η προαναγγελθείσα επιχείρηση δίωξής μου δεν με αγγίζει. Η Ιστορία δεν γράφεται από τους περιστασιακούς ένοικους της εκτελεστικής εξουσίας. Είναι προφανές, ότι η έρευνα στους λογαριασμούς μου είναι ευπρόσδεκτη. Δεν έχω τίποτα να κρύψω» υπογραμμίζει ο κ. Σημίτης και καταλήγει:

«Τα σχετικά δημοσιεύματα εστιάζονται σε συκοφαντίες. Και στις συκοφαντίες θα απαντήσω, αφού διαπιστώσω ποιοι εμπλέκονται».

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μας έφυγε για πάντα  και ο Χαράλαμπος Μακρίδης από τα ιδρυτικά στελέχη  του ΠΑΣΟΚ αλλά  και πολλά χρόνια δημοτικός σύμβουλος και για μια περίοδο Αντιδήμαρχος του δήμου θεσσαλονίκης επί δημαρχίας Μαναβή .Οδοντίατρος παντρεμένος με την Ελένη και με δυο παιδιά . Ένας καλός μας σύντροφος και ένας κάλος μας φίλος. αύριο Τετάρτη και ώρα 11.30 η νεκρώσιμος ακολουθία στην Μητρόπολη Καλαμαριάς η ταφή του Μπάμπη στο χωριό του Κιλκίς  Θεοδωράκη δίκη του επιθυμία .Αντίο φίλε και σύντροφε  Μπάμπη μας
Ανέστης Αναστασιάδης
ΥΓ.  Ακτιβιστή:  Ένα από τα έντιμα στελέχη του κινήματος. Τον θυμάμαι υπεύθυνο Οικονομικού της Νομαρχιακή πόλης Θεσσαλονίκης γύρω στο, '75 ή '76. Σαν φτωχό φοιτητές τότε εξαρτιότανε η οικονομική κάλυψη της μετάβασή μας στην Αθήνα για συμμετοχή σε κομματικές ή σπουδαστικές διοργανώσεις (Να θυμηθούμε πως πρώτο τότε το ΠΑΣΟΚ είχε εντάξει τη νεολαία στο κόμμα) από την έγκριση του Μπάμπη. Μπορεί τα οδοιπορικά να ήταν ελάχιστα (θυμάμαι ακόμα την πολυτελή διανυκτέρευση στην τοπική του Γκύζη, όπως και την τράκα σκέτες τηγανιτές πατάτες που κερνούσαμε σε κάποια μετέπειτα μεγαλολαμόγια) αλλά βλέπω ακόμα και τώρα τη χαμογελαστή μορφή και τα πειράγματα του Μπάμπη στη διαπραγμάτευσή μας για κανένα 20δραχμο παραπάνω.
Μπάμπη, σύντροφε, καλό παράδεισο!!!! 
Του Χάρη Τσιόκα
18 Οκτώβρη 1981! Ημερομηνία σταθμός για τον προοδευτικό χώρο, για τις δυνάμεις του σοσιαλισμού και της αριστεράς!  Γεγονός που γίνεται και σήμερα επίκαιρο, γιατί η τότε κυβερνητική θητεία άφησε προσανατολισμό με θετικό πρόσημο για την κοινωνία και την πολιτική ιστορία της χώρας μας.
Ωστόσο για διαφορετικούς  λόγους παραμένει στόχος, για τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού και της αχαλίνωτης αγοράς, όχι μόνο η συκοφάντηση, αλλά κυρίως η κατάργηση των κατακτήσεων που πέτυχε η κοινωνική πλειοψηφία με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα και καταλύτη τον Ανδρέα Παπανδρέου!
Το «επιχείρημα» που προσάπτουν αυτές οι δυνάμεις, του συντηρητικού πόλου, είναι ότι δήθεν η κρίση έχει τις ρίζες της στην κυβερνητική θητεία του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ!!!  Με αυτό τον ισχυρισμό «στήνουν» τα τελευταία χρόνια το σκηνικό της «εκρίζωσης» των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών και της συκοφάντησης του σοσιαλιστικού κινήματος!  Και γι’ αυτή την επιλογή, προκειμένου να διαμορφώνουν «πλειοψηφίες» διακυβέρνησης, ευνοούν και την δημιουργία κομματικών  σχημάτων «διαχειρίσιμων» στην επιδίωξη να γίνονται δορυφόροι του νεοφιλελευθερισμού!
Δυστυχώς παρά το γεγονός ότι οι νωπές εκλογικές καταγραφές σε Ευρώπη και Ελλάδα αποτυπώνουν πως τα θολά κομματικά σχήματα έχουν μικρή κοινωνική απήχηση, δεν αποθαρρύνουν τους αξιωματούχους του κυβερνητισμού στην επιδίωξη να συμβάλουν στη δημιουργία τους. Γιατί απλά έτσι «διευκολύνονται» να υπηρετήσουν πρόθυμα με την συμμετοχή τους τα εγχειρήματα νεοφιλελεύθερης παλινόρθωσης.
Όμως γι’ αυτό το λόγο η 18 Οκτώβρη του ’81 παραμένει η ημερομηνία-σταθμός στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας και της προοδευτικής πλειοψηφίας. Επειδή ακριβώς μεταξύ των άλλων θυμίζει και δείχνει πως ο προσανατολισμός της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι σε διαφορετική -αντίθετη- κατεύθυνση από τις επιδιώξεις του Νεοφιλελευθερισμού και των παρακολουθημάτων του.
Ανατρέχοντας στη συγκεκριμένη περίοδο είναι εύκολο να διακρίνει κανείς πως:                                             -Εφαρμόζονται πολιτικές για την άρση των πολιτικών και κοινωνικών αποκλεισμών! Άνοιξε δηλαδή ο δρόμος για την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στις παραγωγικές, διοικητικές και αναπτυξιακές δραστηριότητες της χώρας.
-Αυτό, λοιπόν, είναι το χρονικό διάστημα που η μεσαία τάξη συγκροτείται, διευρύνεται και ισχυροποιείται.
-Αναγνωρίζεται και αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των δυνάμεων της εργασίας και της επιστήμης, με συλλογικές συμβάσεις και διεκδίκηση δίκαιης συμμετοχής στους κινδύνους και ευκαιρίες των συντελεστών της παραγωγικής συγκρότησης, ενώ η αγροτική κοινότητα αποκτά ταυτότητα και ρόλο στην εθνική οικονομία.
-Στους ίδιους χρόνους εξ άλλου τα αγαθά της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής ασφάλισης γίνονται  δημόσια και προσβάσιμα σε όλους, τίθενται επιτέλους οι βάσεις για τη συγκρότηση του κοινωνικού κράτους.
-Διαμορφώνονται πλαίσια που η δημοκρατία «βαθαίνει» με αποκεντρωμένους πόρους, αρμοδιότητες και με την είσοδο αποκλεισμένων μέχρι τότε κοινωνικών στρωμάτων στους θεσμούς αντιπροσώπευσης και εξουσίας. Στο κέντρο και την περιφέρεια.
-Είναι ο χρόνος που η χώρα αποκτά ακτινοβολία στην Ευρώπη και τον κόσμο, με ενεργό ρόλο στο προοδευτικό κίνημα, με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και διαπραγματευτική ικανότητα, ενώ πετυχαίνει -με τους αναγκαίους «ευρωπαϊκούς» συμβιβασμούς- ισχυρά οικονομικά και πολιτικά ανταλλάγματα για τους πολίτες και την οικονομία.
Αναφέρθηκα σε ενδεικτικά παραδείγματα εκείνης της περιόδου για να τα αντιδιαστείλω με τις επιδιώξεις των δυνάμεων της νεοφιλελεύθερης συμμαχίας και των  παρακολουθημάτων της «δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας». Δυνάμεις της συντηρητικής παλινόρθωσης που με τις συμμαχίες προθύμων αξιωματούχων της εξουσίας διαμόρφωσαν και ανέχθηκαν κανόνες «άνισων ανταλλαγών» και βίαιων ανακατανομών υπέρ των λίγων και ισχυρών στην χώρα, την Ευρώπη και τον κόσμο.
Αυτός είναι ο λόγος που η προοδευτική πλειοψηφία όπως τότε, έτσι και σήμερα έχει λόγους να αντιπαρατίθεται στις επιδιώξεις του αχαλίνωτου Νεοφιλελευθερισμού. Γιατί η νεοφιλελεύθερη πρόταση δέσμια των δυνάμεων της χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας έχει επιφέρει καίρια πλήγματα στην πραγματική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τη δημοκρατία στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Η δική τους επιδίωξη δεν είναι ένα αποτελεσματικό κράτος που διαμορφώνει κανόνες στην αγορά, αλλά ένα κράτος που εκποιεί αρμοδιότητές του και δημόσια αγαθά στις αχαλίνωτες, παρασιτικές κερδοσκοπικές δυνάμεις επιτρέποντας πρόσβαση των πολιτών ανάλογα με την οικονομική επιφάνεια.
 Το σχέδιο τους θέλει αφενός την αγορά να αυτορρυθμίζεται στη βάση της δύναμης του ισχυρού, αφετέρου το κοινωνικό κράτος που θεμελιώθηκε στην κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρέα να εκποιείται κερδοσκοπικά ιδιαίτερα στους κρίσιμους τομείς της υγείας της παιδείας της ασφάλισης- (παραπέμπω ενδεικτικά στις πρόσφατες ανακοινώσεις της ΝΔ για την ιδιωτική ασφάλιση).
Η πρότασή τους δεν επιμερίζει κινδύνους και ευκαιρίες αναλογικά στους συντελεστές της παραγωγικής διαδικασίας και τις όποιες παροχές μελλοντικών οφελημάτων στους συντελεστές παραγωγής ανάπτυξης, τις εκχωρεί μονομερώς στη… μελλοντική «γενναιοδωρία» των κερδοσκοπούντων.
Ο αγώνας του σοσιαλιστικού κινήματος, η μεγάλη προοδευτική παράταξη, όπως έλεγε ο Ανδρέας πρέπει να έχει ένα μέτωπο αντιπαράθεσης,το Νεοφιλελευθερισμό. Γι’ αυτό και ο προοδευτικός χώρος πρέπει με σαφήνεια να ξεκαθαρίζει:
Πως δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική συνεννόηση» διακυβέρνησης γι’ αυτά τα θέματα με δυνάμεις που αξιακά θέτουν επιδιώξεις σε αντίθετη κατεύθυνση με τα συμφέροντα των πολιτών, της παραγωγικής βάσης και της δημοκρατίας. Είναι ευθύνη του να αποκαλύπτει πως η επίκληση της «εθνικής συνεννόησης»  δεν είναι παρά ο φερετζές-όχημα για αλλότριες με τα κοινωνικά αιτήματα, επιδιώξεις αξιωματούχων της εξουσίας.
Τα προηγούμενα είναι ενδεικτικά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα του σοσιαλιστικού χώρου δεν ήταν – δεν είναι -η αλλαγή του ονόματος του ΠΑΣΟΚ αλλά η ακύρωση της διολίσθησης σε κυβερνητικούς εναγκαλισμούς με τις διχαστικές πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού.
Πολύ περισσότερο δεν ήταν και δεν είναι κοινωνικό αίτημα η κατάργηση κάθε αναφοράς -στα ιδρυτικά κείμενα προοδευτικών κομμάτων- που παραπέμπει στις σοσιαλιστικές αξίες για την παραγωγική και δημοκρατική ανασυγκρότηση της κοινωνίας και της χώρας.
Η πορεία εξόδου  από την κρίση και η επιδιωκόμενη ανάπτυξη, για τις προοδευτικές δυνάμεις, προϋποθέτει πλειοψηφίες με προγραμματικές συγκλήσεις που στα περιεχόμενα τους θα προτάσσουν πολιτικές για την παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση, με δικαιοσύνη αλληλεγγύη και δημοκρατία.
Αυτό άλλωστε το αίτημα αποτελεί πεδίο αναζήτησης  για προγραμματικές συγκλήσεις των προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να υπάρξει απάντηση στο μοντέλο της «Γερμανικής Ευρώπης» που με τις πολιτικές της έχει δημιουργήσει  ανισότητες και κρίση στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Η 18 του Οκτώβρη γίνεται επίκαιρη και για ένα επί πλέον λόγο. Γιατί δείχνει πως είναι  η ώρα-σε αντιπαράθεση με τις «παρά φύσιν» συνεργασίες- να επιδιωχθούν προοδευτικές κοινωνικές και πολιτικές πλειοψηφίες, με προγραμματικές συγκλήσεις και στη Ελλάδα. Για να υπάρχει και στη χώρα μας αντιστοίχιση με τον διεθνή και ευρωπαϊκό βηματισμό των προοδευτικών δυνάμεων, όπως για παράδειγμα με το κίνημα του Σάντερς στις ΗΠΑ, του Κόρμπιν στη Βρετανία, του Κόστα στην Πορτογαλία ή του Σάντσεθ στην Ισπανία κ.λ.π…
18 Οκτώβρη 1981…
Δεν είναι στις προθέσεις μου ο μηδενισμός των παθογενειών διακυβέρνησης, που ασφαλώς και τότε υπήρξαν. Η αυτοκριτική ήταν και είναι πηγή δύναμης του κινήματος που ίδρυσε ο Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και δεν μπορεί να αντικατασταθεί από σχήματα που στο αίτημα για διόρθωση- αλλαγή των λανθασμένων πολιτικών στρουθοκαμηλίζουν αλλάζοντας όνομα!
Πράγματι, οι μεγάλες αλλαγές τότε δεν ολοκλήρωσαν τολμηρά τον επαναπροσδιορισμό του αναπτυξιακού και κοινωνικού ρόλου της δημόσιας διοίκησης, ούτε έφεραν τον ριζικό απεγκλωβισμό του παραγωγικού μοντέλου από τον εναγκαλισμό του με τον κρατικοδίαιτο κερδοσκοπισμό, άνοιξαν όμως τον δρόμο.
Η επέτειος της 18ης του Οκτώβρη είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να επικαιροποιηθεί η αποστολή της προοδευτικής παράταξης. Καθαρά, λοιπόν, ένα μεγάλο όχι σε κάθε μορφής συγκυβέρνηση ή ανοχή, στα σχήματα με δυνάμεις που υπηρετούν τις διχαστικές νεοφιλελεύθερες επιδιώξεις.
Ο σοσιαλιστικός χώρος πρέπει όχι μόνο να υπερασπίζεται την ιστορική του συμβολή και τις ρίζες του, αλλά να γίνεται επίκαιρος. Δηλαδή με ευγενή ανταγωνισμό και πολιτική αυτονομία να εργάζεται προκειμένου η προοδευτική πλειοψηφία, δηλαδή η συνάντηση των μεγάλων πολιτικών ρευμάτων, να αποτελεί την απάντηση στην ολέθρια νεοφιλελεύθερη επέλαση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου