Search Result For "Κίνα"
Εμφάνιση αναρτήσεων ταξινομημένων κατά συνάφεια για το ερώτημα Κίνα. Ταξινόμηση κατά ημερομηνία Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δύο απρόσβλητου διεθνούς κύρους βετεράνοι της αμερικανικής πολιτικής, ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζίμη Κάρτερ και ο πρωην βοηθός υπουργός οικονομικών του Ρέϊγκαν Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς αντέδρασαν βίαια εναντίον της πολιτικής των κυρώσεων και των απειλών εναντίον της Βορείου Κορέας, ο πρώτος καταγγέλλοντας την «αμερικανική ολιγαρχία» για την πολεμοχαρή τυφλότητά της και ο δεύτερος οικτίροντας Κίνα και Ρωσία για την ψηφο τους υπέρ των κυρώσεων στα Ηνωμένα Έθνη.
Βοερές «παραφωνίες» στην συγχορδία της εθιμικής πλέον καταδίκης του καθιερωμένου ως «απεχθούς» και απόβλητου κράτους, οι θέσεις των δύο διακεκριμένων αμερικανικών πολιτικών προσωπικοτήτων αποτελούν όχι μόνον είδηση αλλά  γεγονός δικαιούμενο ιστορικής καταγραφής (καταδικασμένο ωστόσο σε αποσιώπηση από την ελεγχόμενη «ενημέρωση».) Η τιμή για την προβολή του ανήκει στο αμερικανικό δελτίο Zero Hedge.
Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού
 Τζίμη Κάρτερ :«Γνωρίζω τι θέλει η Βόρειος Κορέα. Αλλά η Αμερικανική Ολιγαρχία της το Αρνείται.»
ZeroHedge, Sept.4-2017
Ο πρώην πρόεδρος Τζίμη Κάρτερ επανέλαβε την διακήρυξή του ότι «οι ΗΠΑ λειτουργούν περισσότερο ως ολιγαρχία παρά ως δημοκρατία», ταυτόχρονα μαστιγώνοντας την «θλιβερή» στάση του Τραμπ στις αυξανόμενες εντάσεις με την Βόρειο Κορέα.
Ο πρώην Πρόεδρος μιλούσε στο «Κέντρο Κάρτερ» της Ατλάντας, την Τρίτη. Το Ασσοσιέϊτετ Πρες αναφέρει ότι δήλωσε: «Τα λεφτά στην πολιτική είναι αυτό που κάνει τις ΗΠΑ περισσότερο σαν μιαν ολιγαρχία –κυβερνώμενη από μια μικρή ομάδα πλουσίων- παρά μιαν δημοκρατία», επαναλαμβάνοντας έναν ισχυρισμό τον οποίο έντονα διατυπώνει τα τελευταία χρόνια.
«Τα λεφτά στην πολιτική βιάζουν την ουσία αυτού που έκανε την Αμερική μια μεγάλη χώρα για το πολιτικό της σύστημα. Τώρα είναι απλά μια ολιγαρχία, με την απεριόριστη πολιτική δωροδοκία να είναι η ουσία της απόκτησης της υποψηφιότητας και  του να εκλεγείς Πρόεδρος. Και το ίδιο ισχύει για κυβερνήτες,  Αμερικανούς Γερουσιαστές και μέλη του Κογκρέσου.»
΄Ετσι, είδαμε τώρα μια διαστροφή του πολιτικού μας συστήματος ως ανταμοιβή σε μεγάλους χορηγούς, οι οποίοι θέλουν και περιμένουν και κάποτε εισπράττουν εύνοιες για τον εαυτό τους  με το τέλος των εκλογών.»
Ο Κάρτερ αναφερόταν σε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 2010, που επιτρέπει σε μεγάλα οικονομικά συγκροτήματα να δίνουν απεριόριστες πολιτικές δωρεές σε υποψηφίους, την οποία σε προηγούμενες παρεμβάσεις του είχε χαρακτηρίσει ως την «πιο βλακώδη απόφαση» που εξέδωσε το δικαστήριο.
Αλλά  ο πρώην Πρόεδρος επέστρεψε στην επικαιρότητα, στον Τραμπ και στην Βόρειο Κορέα. Ο Κάρτερ είπε:
«Το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να συμπεριφέρομαι στους Βορειοκορεάτες με σεβασμό.»
«Ξαίρω τι οι Βορειοκορεάτες επιθυμούν. Αυτό που επιθυμούν είναι μια στέρεη συνθήκη που να εγγυάται στην Βόρειο Κορέα ότι οι ΗΠΑ δεν θα τους επιτεθούν, ούτε θα τους βλάψουν με οποιοδήποτε τρόπο, εκτός αν αυτοί επιτεθούν σε γείτονά τους. Αλλά οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να το κάνουν».
Ο Κάρτερ πρόσθεσε πως θα στείλει αμέσως τον στενότερο συνεργάτη του στην Πιονγκγιάγκ, « εάν δεν πάω εγώ ο ίδιος.» Ο ίδιος έχει επισκεφτεί την Β.Κορέα τρεις φορές μεταξύ 1994 και 2011.
« Μέχρις ότου αποφασίσουμε να τους μιλήσουμε και να τους συμπεριφερθούμε ως σε ανθρώπινα όντα, που νομίζω πως είναι, δεν πρόκειται να σημειώσουμε καμιά πρόοδο», τόνισε.
----------------
Κοιτάξτε  ένα  Κουτσό ΄Αλογο με Καβαλάρη την Ουάσιγκτων
Paul Graig Roberts, Zero Hedge Sept.14, 2017
Δυο από τις πιο πολυάνθρωπες πολιτείες των ΗΠΑ, το Τέξας και η Φλόριδα είναι ερείπια του τυφώνα, αλλά η Ουάσιγκτων  υποκινεί νέους πολέμους.
Το αμερικανικό δημόσιο χρέος ξεπέρασε τώρα τα 20 τρισεκατομμύρια,  αλλά η Ουάσιγκτων υποκινεί νέους πολέμους.
Ο κόσμος ολόκληρος βοηθεί την Ουάσιγκτων να υποκινεί πολέμους  - συμπεριλαμβανομένων δύο χωρών που είναι και οι ίδιες στόχοι. Ρωσία και Κίνα, που είναι και οι ίδιες στο στόχαστρο, βοηθούν την Ουάσιγκτων στην υποκίνηση νέων πολέμων.
Απίστευτο και όμως Ρωσία και Κίνα ψήφισαν μαζί με την Ουάσιγκτων στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να επιβάλουν περισσότερες και σκληρότερες κυρώσεις στη Βόρειο Κορέα, μια χώρα ένοχη για τίποτα εκτός από την θέλησή της να διαθέτει τα μέσα να προστατέψει τον εαυτό της από την Ουάσιγκτων και να μην γίνει και αυτή ένα ακόμη θύμα της Ουάσιγκτων, όπως το Αφγανιστάν, το Ιράκ, η Λιβύη, η Σομαλία, η Υεμένη, η Συρία, η Σερβία και η Ουκρανία -που ανατράπηκε σε ένα αμερικανικό πραξικόπημα και πού δοκιμάζεται από την φτώχεια.
Νόμισα κάποτε πως Ρωσία και Κίνα ήσαν εμπόδια στην αυθαιρεσία της Ουάσιγκτων, αλλά προφανώς  δεν είναι έτσι.
Και οι δυο κυβερνήσεις γονάτισαν μπροστά στην Ουάσιγκτων και οι δυο ψήφισαν να τιμωρήσουν την Βόρειο Κορέα γιατί αγωνίζεται να είναι αρκετά εξοπλισμένη για να προστατεύσει την εθνική κυριαρχία της από την Ουάσιγκτων.
Γιατί Ρωσία και Κίνα επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος που διέπραξαν  όταν υποστήριξαν  το ψήφισμα της Ουάσιγκτων στον ΟΗΕ για την Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων στη Λιβύη, ψήφισμα το οποίο Ουάσιγκτων και ΝΑΤΟ αναποδογύρισαν εξαπολύοντας αεροπορικές επιθέσεις, που βοήθησαν τους οργανωμένους από την CIA Τζιχαντιστές να ανατρέψουν την προοδευτική κυβέρνηση της Λιβύης και να δολοφονήσουν τον Καντάφι;
Η Ρωσία γνωρίζει πως είναι περικυκλωμένη από αμερικανικές στρατιωτικές και πυρηνικές βάσεις. Το ίδιο και η Κίνα. Το ερώτημα είναι: Ρωσία και Κίνα συνθηκολόγησαν από φόβο; ΄Η η συνεργασία τους με την Ουάσιγκτων είναι πανουργία, ενώ ετοιμάζουν το δικό τους πλήγμα εναντίον της Ουάσιγκτων; ΄Η προσπαθουν, οι δυο παραπλανημένες κυβερνήσεις, να συνεργαστούν με την Ουάσιγκτων στις κυρώσεις ώστε να αποφύγουν να έχουν να αντιμετωπίσουν μια αμερικανική στρατιωτική επίθεση κατά της Βόρειας Κορέας;
Απαιτείται μεγάλη ικανότητα για να αντιμετωπίσεις την δολιότητα και υπάρχει πιθανώς περισσότερη δολιότητα στην Ουάσιγκτων από όση υπάρχει ικανότητα στην Ρωσία και την Κίνα.  Δυο χώρες που ενδιαφέρονται να είναι πλούσιες, σε βαθμό που μπορεί να τους στοιχίσει την εθνική κυριαρχία τους και την ύπαρξή τους.
΄Οταν βλέπεις τέτοιες εν δυνάμει ισχυρές χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα να υποκύπτουν στην πίεση της Ουάσιγκτων στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, διερωτάσαι εάν οι διάφορες αναλύσεις των πολλών αδυναμιών της Ουάσιγκτων είναι σωστές - και εάν είναι σωστές, εάν Ρωσία και Κίνα  τις γνωρίζουν.
Πως μπορεί να εξηγήσει κανείς ότι δυο χώρες, των οποίων η εθνική κυριαρχία στέκεται εμπόδιο στην παγκόσμια ηγεμονία της Ουάσιγκτων, βοηθούν τον γνωστόν εχθρό τους να τρομοκρατεί μιαν ακόμη μικρή χώρα, ιδιαίτερα στον δικό τους περίγυρο επιρροής; Πως μπορεί να διαμαρτύρεται η Ρωσία για κυρώσεις εναντίον της, βασισμένες στο τίποτα εκτός της προπαγάνδας της Ουάσιγκτων, όταν η Ρωσία υποστηρίζει κυρώσεις εναντίον της Βορείου Κορέας βασιζόμενες στην προπαγάνδα της Ουάσιγκτων;
Ρωσία και Κίνα δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν από πυρηνικά όπλα της Βορείου Κορέας. Πράγματι κανένας δεν ΄3εχει λόγους να φοβάται, εκτός κάποιας χώρας που θα επετίθετο στην Βόρειο Κορέα. Τι μπορεί να εξηγεί ότι Ρωσία και Κίνα ευθυγραμμίζονται  με την εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτων εναντίον της Βορείου Κορέας, όταν Ρωσία και Κίνα γνωρίζουν ότι η εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτων είναι εχθρική εναντίον τους;
Μόλις προ ημερών η Ουάσιγκτων ανακοίνωσε ότι αυξάνει τον αριθμό των πολεμικών σκαφών της στην Νότιο  Κινεζική Θάλασσα για να καταστήσει σαφές ότι η Κίνα δεν μπορεί να πιστεύει ότι  η Νότια Κινεζική Θάλασσα είναι κινεζική, αντί αμερικανικά παράκτια ύδατα.
Μόλις προ ημερών νέες κατηγορίες εκτοξεύθηκαν εναντίον της Ρωσίας για εκλογική ανάμειξη.
Αυτή τη φορά το Φέϊσμπουκ ήταν ο μηχανισμός με το οποίο η Ρωσία έκλεψε τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές.
Αυτές οι θέσεις που πήρε η Ουάσιγκτων είναι  αβάσιμες.
Ωστόσο καθιερώνονται ως η πραγματικότητα. Η τρομακτική εξέλιξη είναι ότι σύμπας ο κόσμος, το σύνολο των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας έχουν τώρα εγκλωβιστεί από την Ουάσιγκτων στο Καλούπι. Φαίνεται πως ακόμη ούτε η Ρωσία και η Κίνα δεν μπορούν πια να δουν το εθνικό συμφέρον τους. Ρωσία και Κίνα συνεργάζονται με την Ουάσιγκτων για την δική τους απώλεια.

Καταντάει βιβλικό.

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Μόνο ανησυχία και προβληματισμό προκάλεσε σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο η εκεχειρία που συμφώνησαν ΗΠΑ και Κίνα στον μεταξύ τους εμπορικό πόλεμο, τον οποίο προκάλεσε ο πρόεδρος Τραμπ. Η συμφωνία δεν ακυρώνει τους δασμούς που επιβλήθηκαν και από τις δύο πλευρές και σε ό,τι αφορά τα προϊόντα που εισάγονται από την Κίνα στις ΗΠΑ ξεπερνούν τα 360 δισ. δολ. Ως ποσοστό δε ανέρχονται σε 19,3% από 3% που ήταν όταν ανέλαβε ο Τραμπ.

Η συμφωνία προβλέπει βασικά δύο υποχρεώσεις της Κίνας. Να πάψει να ιδιοποιείται δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας όσων εταιρειών επενδύουν στην Κίνα και, το σημαντικότερο, να αυξήσει τις εισαγωγές της από τις ΗΠΑ την επόμενη διετία, μέχρι δηλαδή τις 31/12/2021 κατά 200 δισ. δολ. Πρόκειται για μια αύξηση – μαμούθ που επ’ ουδενί δεν μπορεί να προέλθει από την φυσική διεύρυνση της εσωτερικής κινέζικης αγοράς των 1,4 δισ. ανθρώπων και 5,9 τρισ. δολ., κι ας επεκτείνεται με οικονομικούς όρους κατά 8% ετησίως. Η δέσμευση που ανέλαβε το Πεκίνο είναι πολύ μεγάλη όχι μόνο για να υλοποιηθεί ομαλά, αλλά ακόμη και για να υλοποιηθεί. Αρκεί να λάβουμε υπ’ όψη μας ότι το 2018 οι εξαγωγές των ΗΠΑ στην Κίνα ανέρχονταν σε 179 δισ. δολ. και οι εισαγωγές σε 558 δισ., δημιουργώντας ένα ετήσιο εμπορικό έλλειμμα της τάξης των 379 δισ. δολ. Σωστά εκτιμήθηκε ότι ποτέ άλλοτε δεν έχει συμβεί μια χώρα να υπερδιπλασιάσει τις εισαγωγές της από μια άλλη, εντός δύο ετών, εκτός…

Εκτός κι αν οι νέες εισαγωγές από τις ΗΠΑ προέλθουν από μειωμένες εισαγωγές από άλλους εμπορικούς εταίρους της Κίνας! Η αιτία της ανησυχίας που δημιούργησε η συμφωνία Πεκίνου – Ουάσιγκτον είναι απλή κι αφορά τον κίνδυνο, καλύτερα την προοπτική, η Κίνα να πάψει να εισάγει από τη Νοτιοανατολική Ασία, την Ιαπωνία και την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική και να αρχίσει να εισάγει υποκατάστατα αγαθά από τις ΗΠΑ, πραγματοποιώντας μια θεαματική σε όγκο και ταχύτητα υλοποίησης εκτροπή εμπορίου. Ως αποτέλεσμα τότε, το εμπορικό ισοζύγιο των ΗΠΑ πράγματι μπορεί να βελτιωθεί, της Κίνας να παραμείνει απαράλλαχτο, καθώς ο ίδια όγκος εισαγωγών που θα εισέρχεται στη χώρα απλώς θα αλλάξει λιμάνια αναχώρησης και του υπόλοιπου κόσμου να μετατραπεί σε θεαματικά ελλειμματικό, καθώς το έλλειμμα των ΗΠΑ θα μοιραστεί στον υπόλοιπο κόσμο.

Το αποτέλεσμα της ανακωχής επί του εμπορικού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ – Κίνας, που ισοδυναμεί με αποζημίωση των ΗΠΑ για να μην επιβάλουν νέους δασμούς, οξύνει τον παγκόσμιο εμπορικό ανταγωνισμό και τις αντιπαλότητες. Το εμπορικό έλλειμμα της ΕΕ πιθανότατα θα αυξηθεί περαιτέρω από το επίπεδο ρεκόρ 185 δισ. δολ. που ήταν το 2018, ως αποτέλεσμα κινέζικων εισαγωγών προς την Ευρώπη αξίας 395 δισ. δολ. και ευρωπαϊκών εξαγωγών στην Κίνα αξίας 210 δισ. δολ.

Όσο κι αν η απόφαση των ΗΠΑ φαίνεται να εξισορροπεί τις εμπορικές σχέσεις της με την Κίνα στην πράξη επιχειρεί να διαιωνίσει ανισότητες της προηγούμενης περιόδου. Είναι ενδεικτικό πώς για το άνοιγμα στις ξένες άμεσες επενδύσεις δεν λαβαίνει κανένα μέτρο εξισορρόπησης. Χαρακτηριστικά, οι αμερικανικές Ξένες Άμεσες Επενδύσεις στην Κίνα το 2017 (σε όρους αποθέματος) ανέρχονταν σε 108 δισ. δολ. (αυξημένες κατά 11% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο). Αντίθετα, οι κινέζικες Ξένες ‘Άμεσες Επενδύσεις στις ΗΠΑ (επίσης σε όρους αποθέματος) ανέρχονταν σε 39 δισ. δολ. (μειωμένες κατά 2% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο), ενώ οι ΗΠΑ απαγορεύουν τις κινέζικες επενδύσεις σε νευραλγικούς τομείς της αμερικανικής οικονομίας, εφαρμόζοντας έτσι τις πιο πρωτόγονες πολιτικές προστατευτισμού. Είναι προφανές επομένως ότι το μεγαλύτερο μέρος των κινέζικων εξαγωγών στις ΗΠΑ, μόνο κινέζικο δεν είναι. Αμερικανικά προϊόντα αφορά, από τηλέφωνα iphone μέχρι αθλητικά είδη Nike, που παράγονται στην Κίνα, λόγω χαμηλού εργατικού κόστους. Το πάγωμα των δασμών ήρθε να βάλει ένα φρένο στις αυξήσεις τιμών που επήλθαν στα συγκεκριμένα προϊόντα…

Από την άλλη, οι ΗΠΑ που «τιμώρησαν» την Κίνα για το εμπορικό της πλεόνασμα, όπως έκαναν πρόσφατα με την Ευρώπη, το Μεξικό κι άλλες χώρες, δεν έλαβαν κανέναν αντίστοιχο μέτρο συρρίκνωσης του εμπορικού ελλείμματος που προκαλούν λόγω του διακρατικού εμπορίου σε άλλους εταίρους τους, όπως Χονγκ Κογκ, Ολλανδία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Βέλγιο, Αυστραλία, Σιγκαπούρη, Βραζιλία, Αγγλία, Χιλή και Σαουδική Αραβία.

Οι κυρώσεις των ΗΠΑ στην Κίνα υπό την μορφή επιπλέον εισαγωγών αξίας 200 δισ. δολ. αποτελούν επιπλέον την αντίδραση τους απέναντι στην στρατηγική «Made in China 2025» που επιχειρεί να αναβαθμίσει σε μια ποιοτική κατεύθυνση την παραγωγική βάση του ασιατικού οικονομικού γίγαντα. Για να υλοποιηθεί αυτός ο μετασχηματισμός το Πεκίνο θα αφιερώσει 300 δισ. δολ. υπό την μορφή άμεσης οικονομικής επιδότησης κι άλλων μορφών υποστήριξης σε 10 κλάδους προηγμένης τεχνολογίας, περιλαμβανομένων των ημιαγωγών. Η ενδυνάμωση αυτών των κλάδων θα προσδώσει νέα πλεονεκτήματα στον ανταγωνισμό της Κίνας με τις ΗΠΑ οξύνοντας τα πεδία αντιπαράθεσης τους. Μένει να δούμε τότε ποια θα είναι η αμερικανική απάντηση…

Πηγή : Νέα Σελίδα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
του Joaquin Flores, Fort Rus, 19- 4-1

Καράκας: Κινεζικό στρατιωτικό προσωπικό, με 65 τόνους φαρμάκων και εφοδίων, έφθασε την Πέμπτη 28 Μαρτίου στο Καράκας, σε εφαρμογή της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ Κίνας και Βενεζουέλας. Ενώ η παράδοση της βοήθειας ήταν , κατά τους κυβερνητικούς αξιωματούχους, μια από τις πολλές αναμενόμενες αποστολές, η άφιξη κινεζικού στρατιωτικού προσωπικού δεν παρουσιάστηκε ευκρινώς στον Δυτικό Τύπο.
Παρασκευή, 29 Μαΐου. Κινέζοι στρατιώτες ποζάρουν με μέλη των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας

Ο Ταρέκ Ελ Ασαμί, υπουργός Βιομηχανίας και Εθνικής Παραγωγής της Βενεζουέλας, μιλώντας στην TeleSur, υπογράμμισε την σημασία της παράδοσης της βοήθειας ως δείγματος άσκησης της εθνικής κυριαρχίας και πρόσθεσε ότι «η επίθεση που υφίσταται η Βενεζουέλα, οι τρομοκρατικές ενέργειες, ο αποκλεισμός και ο χρηματοπιστωτικός διωγμός είναι χωρίς προηγούμενο στον κόσμο.»

Νωρίς σήμερα, 1η Απριλίου, ο Κινέζος ηγέτης Ξι Ζιπίνγκ ανακοίνωσε ότι η κινεζική κυβέρνηση κλιμακώνει τις προσπάθειες για την εκρίζωση της διαφθοράς στο εσωτερικό της χώρας και ότι προετοιμάζεται για έναν μακρύ και παρατεταμένο αγώνα εναντίον του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού της Δύσης. Η Κίνα θεωρεί την ανάπτυξη του σοσιαλισμού στην Βενεζουέλα μια θετική ιστορική προσπάθεια, προς την οποία εξέφρασε σταθερήν υποστήριξη από το 1999.

Ο Κινέζος πρεσβευτής στην Βενεζουέλα χαρακτήρισε επίσης το νότιο-αμερικανικό έθνος ως «αχώριστο στρατηγικό εταίρο και φίλο», τονίζοντας την πεποίθησή του «ότι ο λαός της Βενεζουέλας είναι ικανός να διατηρήσει την ειρήνη». Η δήλωση έγινε μετά τις αμερικανικές επαναληπτικές απειλές κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας και άλλων εθνών για την στρατιωτική στήριξή τους στην Βενεζουέλα.

Η Κίνα απάντησε χρησιμοποιώντας αυτό που οι στρατιωτικοί ειδικοί αποκαλούν δοκιμαστικό μπαλόνι. Το είχαμε δει προηγουμένως στην περίπτωση της Συρίας, όταν η Κίνα φάνηκε να έχει διαρρεύσει εικόνες και πληροφορίες άμεσης ανάμειξης στην Συρία για κάποιαν περίοδο, προτού ανακοινώσει την υποστήριξή της για την πολεμικά πληττόμενη χώρα.

Σύμφωνα με το Διεθνές ‘Ίδρυμα Ερευνών για την Ειρήνη της Στοκχόλμης, η Βενεζουέλα εισήγαγε από την Κίνα όπλα αξίας 349 εκατομμυρίων δολαρίων, μόνο κατά την τετραετία 2010-2014.

Η Κίνα είναι ο κατά πολύ μεγαλύτερος πιστωτής του Καράκας. ΄Εχει δανείσει την Βενεζουέλα 65 δις δολάρια από το 2005.

Οι κινεζικές κρατικές τράπεζες έχουν δανείσει πολλά επιπλέον δισεκατομμύρια σε Λατινοαμερικανικές κυβερνήσεις από τις αρχές της δεκαετίας του 2000. Μόνο το 2010, η Κίνα χορήγησε περισσότερα δάνεια από όλες μαζί, την Παγκόσμια Τράπεζα, την Δι-Αμερικανική Τράπεζα Αναπτύξεως και την αμερικανική Ex-Im Bank. Στην Κίνα οι αποφάσεις για το ύψος των επιτοκίων παίρνονται από Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής της Λαϊκής Τράπεζας Κίνας. Η κεντρική αυτή τράπεζα διαχειρίζεται δύο επιτόκια: ένα ετήσιου δανεισμού και ένα ετήσιων καταθέσεων.

Η Κίνα «εισήλθε πράγματι» στην Λατίνο-αμερικανική αγορά όπλων το 2011, λέει ο Δρ. Evan Ellis, ερευνητής, καθηγητής Λατίνο-αμερικανικών σπουδών, στο Ινστιτούτο Στρατηγικών Σπουδών του Κολλεγίου Πολέμου του αμερικανικού στρατού , «πρώτα με λιγότερο εξελιγμένο εξοπλισμό, όπως ραντάρ και εκπαιδευτικά αεροπλάνα και πιο πρόσφατα με ενισχυμένα οχήματα και ανταλλακτικά.»

« Τα περισσότερα στρατιωτικά είδη που έφθασαν το 2017 ήταν κινεζικά και περιλάμβαναν τεθωρακισμένα τανκς, πυρομαχικά, στολές και εξοπλισμό πεζικού όπως και ανταλλακτικά για εφόδια ρωσικής κατασκευής», όπως δήλωσε ο διοικητής της Εθνοφρουράς της Βενεζουέλας, υποστράτηγος Antonio Benavidez Torrez.

Σχολιάζοντας την κινεζικής διαρροής πληροφορία και φωτογραφίες από την άφιξη κινεζικού στρατιωτικού προσωπικού και βοήθειας στην Βενεζουέλα, ο Σέρβος στρατιωτικός εμπειρογνώμονας Βλαντίμιρ Γκουσάνισιτς εξήγησε στο Fort Rus: « Αυτά ταιριάζουν με την κινεζική πολιτική να διαρρέουν τις ανεπίσημες θέσεις και ειδήσεις τους στον Δυτικό Τύπο. Στην συνέχεια οι Κινέζοι αναλυτές θα σταθμίσουν τις αντιδράσεις των Δυτικών κυβερνήσεων και των ακτιβιστών, από τους οποίους οι ειδικοί αναμένουν να έχουν διαφορετικές αλλά πάντως πολύ χρήσιμες γνώμες. Κοντολογίς, εάν οι Δυτικοί ακτιβιστές ανταποκριθούν θετικά στην ιδέα, τότε εκείνοι που στην Κίνα παρακινούν για περαιτέρω και απροκάλυπτη στρατιωτική υποστήριξη –όπως στην περίπτωση της Συρίας- μπορεί να ξαναφέρουν την υπόθεση της Βενεζουέλας ενώπιον άλλων που παίρνουν τις αποφάσεις, οι οποίοι είναι αναποφάσιστοι ή ζητούν τέτοια στοιχεία.

Η Βολιβαριανή κυβέρνηση της Βενεζουέλας και η Κινεζική Λαϊκή Δημοκρατία είναι από πολύ καιρό σύμμαχοι και στρατηγικοί εταίροι. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είχαν ενισχυθεί σημαντικά υπό τον προηγούμενο Πρόεδρο Ούγκο Τσάβες. Προ του 1999, το εμπόριο Κίνας- Βενεζουέλας υπολογιζόταν σε 500 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2016 το μεταξύ τους εμπόριο έφθασε στα 7,42 δισεκατομμύρια δολάρια.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

του James George Jatras, Strategic Culture, 4-9-17          

[Ο ελληνικής καταγωγής  δημοσιολόγος, πρώην Αμερικανός διπλωμάτης και σύμβουλος γεωπολιτικής της ηγεσίας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στο Κογκρέσο, επιχειρεί στο κατωτέρω άρθρο του να διαλύσει την σύγχυση εις τας φρένας πολιτικών υπευθύνων και κοινού -στις ΗΠΑ και διεθνώς- από την ακατάσχετη εκτόξευση προπαγάνδας περί το Κορεατικό πρόβλημα, από «ανιδιοτελείς» εραστές των πολεμικών λύσεων. Ανεξαρτήτως της αποτελεσματικότητας της ανθρωπιστικής προσπάθειας, το άρθρο διατηρεί την αξία χρήσιμης  συμβολής σε αξιόπιστη ενημέρωση για το φλέγον σήμερα θέμα διεθνούς επικαιρότητας.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Λένε πως οι περισσότεροι από τους πραγματικούς κινδύνους για τον κόσμο προκύπτουν όχι από αυτά που οι άνθρωποι δεν ξέρουν, αλλά από αυτά που ξέρουν αλλά δεν είναι σωστά.


Σαν παράδειγμα, δείτε τρία πράγματα για την Κορέα για τα οποία το κατεστημένο της δικομματικής  Ουάσιγκτων είναι απολύτως βέβαιο αλλά που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα:
                               
Αυταπάτη 1η: Όλες οι επιλογές, περιλαμβανομένης της αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης, είναι «στο τραπέζι».

-Όλοι ξέρουν πως δεν υπάρχουν στρατιωτικές «επιλογές» που η Ουάσιγκτων θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον της Βορείου Κορέας που δεν οδηγούν σε καταστροφή. Η εκδοχή ότι ένα «χειρουργικό πλήγμα» θα μπορούσε να «αποσπάσει» (εικόνα  χειρουργείου που λατρεύουν οι στρατηλάτες των κομπιούτερ) τις πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητες της Β. Κορέας είναι ένα παραμύθι. Είναι ήδη ανεδαφικό όταν κανείς δεν πιστεύει ότι μια περιορισμένη επίθεση θα εξαφανίσει την ικανότητα της Βορείου Κορέας να ανταποδώσει το χτύπημα και σκληρότατα. Θα κινδύνευαν όχι μόνο οι σχεδόν 30.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί στην Κορέα αλλά 25 εκατομμύρια κατοίκων της μητροπολιτικής περιοχής της πρωτεύουσας Σεούλ, για να μην αναφέρουμε πολλές άλλες  απειλούμενες ανθρώπινες υπάρξεις στην λοιπή Νότιο Κορέα και ίσως στην Ιαπωνία.
- Επομένως, κάθε εξεταζόμενο αμερικανικό προληπτικό πλήγμα θα πρέπει να είναι εξ αρχής μαζικό, προκαλώντας ένα τρομακτικό κόστος στους Βορειοκορεάτες ( λογαριάζονται άραγε οι ζωές τους;) αλλά και πάλι αιωρείται ο κίνδυνος ότι η απουσία πλήρους καταστροφής θα εσήμαινε συντριπτικά αντίποινα.

Αυταπάτη 2η: Η Βόρειος Κορέα πρέπει να αφοπλιστεί  πυρηνικά.

-Αρέσει ή δεν αρέσει, η Βόρειος Κορέας είναι ένα κράτος με πυρηνικό οπλισμό, εκτός της Συνθήκης Μη Πολλαπλασιασμού των Πυρηνικών ΄Οπλων -και θα παραμείνει έτσι.
Ο Κιμ Γιονγκ Ουν διδάχτηκε από τις περιπτώσεις του Σαντάμ Χουσεΐν και του Μουαμάρ Καντάφι. Επειδή ο Κιμ διαθέτει όπλα μαζικής καταστροφής, ειδικά πυρηνικούς πυραύλους, κατορθώνει να μένει ζωντανός και στην εξουσία. Εάν τα παραδώσει, τον περιμένει ο χορός του θανάτου ή ο σοδομισμός με ξιφολόγχη, προ του τουφεκισμού. Η επιλογή δεν είναι αμφίβολη.

-Αυταπάτη 3η: Εάν οι ΗΠΑ πιέσουν την Κίνα αρκετά, το Πεκίνο θα μας λύσει το πρόβλημα.

Δεν υπάρχει συνδυασμός αμερικανικών κυρώσεων, απειλών ή πιέσεων που θα αναγκάσει το Πεκίνο να πάρει μέτρα  που είναι ριζικά αντίθετα προς τα ζωτικά συμφέροντα ασφάλειας της Κίνας.  (Εδώ, τα «ζωτικά συμφέροντα ασφάλειας» σημαίνει ακριβώς αυτό, όχι με τον τρόπο που οι Αμερικανοί χαράκτες πολιτικής παγίως  διαστρέφουν τον όρο να σημαίνει οτιδήποτε δεν τους αρέσει, ακόμη και αν δεν έχει καμιά σχέση με την αμερικανική ασφάλεια και ακόμη λιγότερο με την αμερικανική επιβίωση.
Εκτός από τις θεωρίες ότι η Κίνα θα επιζητήσει να εκμαιεύσει ένα εσωτερικό πραξικόπημα ανατροπής του Κιμ υπέρ  μιας ελεγχόμενης διοίκησης, η διατήρηση του σημερινού  απεχθούς καθεστώτος, είναι για το Πεκίνο η μόνη επιλογή, αν δεν θέλει να έχει στα σύνορά του μιαν ενωμένη Κορεατική Χερσόνησο , υπό κυβέρνηση συμμαχίας με την Ουάσιγκτων.

-΄Υστερα από την εμπειρία της Μόσχας, με την εξάπλωση του ΝΑΤΟ μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990, γιατί το Πεκίνο να δώσει πίστη σε οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις της Ουάσιγκτων            ( για οποίες δεν υπάρχει άλλωστε ούτε ένδειξη) πως δεν θα επεκταθεί στο κενό που θα δημιουργούσε τυχόν κατάρρευση της Βόρειας Κορέας;  Εντελώς αντίθετα, υποστηρίχτηκε ότι εάν η Κίνα αρνηθεί να επιληφθεί του κορεατικού προβλήματος για λογαριασμό της Ουάσιγκτων, τότε οι ΗΠΑ θα το κάνουν με τους δικούς τους όρους, προσφέροντας στο Πεκίνο (κατά την περιγραφή του  Αμερικανού τέως πρεσβευτή στον ΟΗΕ Τζων Μπόλτον) «μιαν καθεστωτική κατάρρευση, τεράστια ροή προσφύγων και αμερικανικές σημαίες υψωμένες σε όλη την έκταση του Ποταμού Γιαλού.»                                                                            

Και ο Μπόλτον πρόσθεσε: « Η Κίνα μπορεί να επιλέξει τον εύκολο τρόπο ή τον πολύ δύσκολο. Δική τους η επιλογή. Αλλά ο χρόνος εξαντλείται.» Εάν, υπό ένα τέτοιο σενάριο, οι αμερικανικές δυνάμεις φτάσουν στα σύνορα της Κίνας, πρόσθεσε ο Μπόλτον, δεν πρόκειται να φύγουν σύντομα. Να μην το περιμένετε. Το 1950, την  τελευταία φορά που οι Αμερικανοί ήσαν στον Ποταμό Γιαλού, δεν έμειναν για πολύ όταν εκατοντάδες χιλιάδες Κινέζοι στρατιώτες μπήκαν στην Κορέα.  Θυμηθείτε πως αυτό συνέβη όταν η Κίνα δεν είχε ακόμη πυρηνικά όπλα, αλλά οι ΗΠΑ είχαν.  

Η εβδομαδιαία, όπως φαίνεται,  άνοδος και πτώση του επιπέδου οξύτητας της πολεμοχαρούς ρητορικής από Ουάσιγκτων και Πιονγκγιάνγκ συσκοτίζει την πραγματικότητα πίσω από αυτές τις αυταπάτες. Μικρή αλλαγή μπορεί να αναμένεται από την Πιονγκγιάνγκ, της οποίας η πολιτική έχει τουλάχιστον την αρετή της απλότητας: « Εάν μας κάνετε οτιδήποτε κακό, θα σας κάνουμε κάτι πραγματικά πολύ κακό με τη σειρά μας.»

΄Ετσι, τι πρέπει να αναμένεται; Θα εγκαταλείψει η Ουάσιγκτων την μέχρι τώρα τακτική και θα  παρουσιάσει κάτι διαφορετικό  εκτός από απειλές και κυρώσεις; Οι οιωνοί δεν είναι ευμενείς. Λίγο προτού εγκαταλείψει τον Λευκό Οίκο, ο (εγκέφαλος πολιτικής στρατηγικής του Τραμπ) Στηβ Μπάνον παραβίασε το ταμπού γύρο από την Αυταπάτη Νο.1, δηλώνοντας: «Μέχρις ότου κάποιος λύσει την εξίσωση που μου δείχνει πώς δέκα εκατομμύρια άνθρωποι στην Σεούλ δεν πεθαίνουν στα πρώτα  30 λεπτά από συμβατικά όπλα, δεν ξέρω γιατί μιλάτε, δεν υπάρχει στρατιωτική λύση εδώ, μας την φέρανε.» Και έπειτα έφυγε.

Αλλά ας είμαστε αισιόδοξοι.  Υπήρξαν πληροφορίες για έμμεσες επαφές μεταξύ Β. Κορέας και ΗΠΑ στον ΟΗΕ, στη                      Ν. Υόρκη. Ακόμη και ο Μπόλτον υποστηρίζει πως κάποιος  διακανονισμός μπορεί να γίνει με την Κίνα, υπό την μορφή της απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων κάτω στον Νότο, κοντά στο Πουσάν, ώστε να είναι πάντοτε διαθέσιμα για «ταχεία ανάπτυξη οπουδήποτε στην Ασία». (Ασφαλώς αυτό είναι μια ιδέα. Αλλά υπάρχει μια καλύτερη: Γιατί να μη φύγουν εντελώς από την Κορέα και να μην υπάρχουν Αμερικανοί διαθέσιμοι για ανάπτυξη οπουδήποτε στην Ασία;)
Η απόλυτη αποσαφήνιση θα πρέπει να ήταν το κύριο άρθρο των Γκλόμπαλ Τάϊμς του Πεκίνου, στις 10 Αυγούστου 2017,                       ( «Ανεύθυνα παιχνίδια στην Κορεατική Χερσόνησο ριψοκινδυνεύουν με πραγματικό πόλεμο»), που παγκοσμίως θεωρείται ότι εκφράζει τις θέσεις της κινεζικής κυβέρνησης.

« Η Κίνα θα πρέπει επίσης να καταστήσει σαφές ότι εάν  πρώτη η Βόρειος Κορέα εκτοξεύσει πυραύλους που απειλούν το έδαφος των ΗΠΑ και οι ΗΠΑ  αντεπιτεθούν, η Κίνα θα παραμείνει ουδέτερη. Εάν οι ΗΠΑ και η Νότιος Κορέα εξαπολύσουν πλήγματα και επιχειρήσουν να ανατρέψουν το Βόρειο-Κορεατικό καθεστώς και να μεταβάλλουν το πολιτικό σχήμα της  Κορεατικής Χερσονήσου, η Κίνα θα τους εμποδίσει να το κάνουν.»

Αυτό σημαίνει πως εάν ο Κιμ επιτεθεί στις ΗΠΑ μένει μόνος του. Εάν εμείς επιτεθούμε στον Κιμ, είμαστε σε πόλεμο με την Κίνα. Στην δεύτερη περίπτωση, ενώ η Ρωσία δεν είναι πιθανό να επέμβει ευθέως, μπορεί να είμαστε βέβαιοι ότι η Μόσχα θα παράσχει στο Πεκίνο πλήρη υποστήριξη, πλην κήρυξης πολέμου. Σε ήπια διατύπωση, κάτι τέτοιο δεν θα ήταν προς το αμερικανικό συμφέρον.

Υπάρχει μία και μοναδική κυριαρχούσα προτεραιότητα που οφείλει τώρα να καθοδηγεί την αμερικανική πολιτική στην Κορέα. Δεν είναι η αλλαγή καθεστώτος στη Βόρειο Κορέα –παρά την αποκρουστικότητα αυτού του καθεστώτος- ή ακόμη η ευημερία της Νοτίου Κορέας ή της Ιαπωνίας. Είναι η αποφυγή της ανάπτυξης από τον Κιμ πυραυλικού συστήματος ικανού να πλήξη με πυρηνικά όπλα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πόσο κοντά μπορεί να βρίσκεται η Βόρειος Κορέα σ’ αυτήν την ικανότητα είναι το αντικείμενο ευρύτατα συγκρουομένων εκτιμήσεων. ( Σχετικά με τις ζωές Αμερικανών που διακυβεύονται στην Αποστρατικοποιημένη Ζώνη, υπάρχει μια απλή λύση για την διασφάλισή τους –πάρτε τους , διάβολε, αμέσως από εκεί.)

Αλλά τι θα γίνει με τη Νότιο Κορέα και την Ιαπωνία; Οι «συμμαχίες» μας μαζί τους είναι μυθιστόρημα. Οι ΗΠΑ εγγυώνται την ασφάλειά τους, αλλά εκτός από το να συνεργάζονται στην άμυνα της επικράτειάς τους, δεν κάνουν τίποτα για να προστατεύσουν την δική μας ασφάλεια , ούτε μπορούν άλλωστε. Οι ΗΠΑ δεν αντλούν όφελος  από το να καθιστούμε τους εαυτούς μας στόχους για λογαριασμό μιας χώρας που βρίσκεται περισσότερο από πέντε χιλιάδες μίλια από την αμερικανική επικράτεια.

Είναι καιρός αυτό το «Πρώτα η Αμερική» ν’ αποκτήσει κάποιο νόημα. Σαν αρχή, η Ουάσιγκτων θα πρέπει να εξετάσει σοβαρά την πρόταση του Πεκίνου για ένα διπλό πάγωμα. Από την μια , η Πιονκγιάνκ θα ανέστελλε τα πυραυλικά και πυρηνικά προγράμματά της, ιδιαίτερα σταματώντας τις δοκιμές όπλων με  δυνατότητα δι-ηπειρωτικού βεληνεκούς. Η Ουάσιγκτων και η Σεούλ θα ανέστελλαν τα κοινά στρατιωτικά γυμνάσια - που περιλαμβάνουν τα λεγόμενα «πλήγματα αποκεφαλισμού», τα οποία έχουν στόχο την βόρειο-κορεατική ηγεσία.


Εάν η προστασία της επικράτειάς μας και του αμερικανικού λαού είναι η κυρίαρχη προτεραιότητα των Αμερικανών αξιωματούχων και όχι, όπως  αναξιόπιστα  ισχυρίζονται, η «αλλαγή καθεστώτος» στη Βόρειο Κορέα, είναι δύσκολο να δει κανείς γιατί μια διπλή-κατάψυξη δεν θα ήταν ένα φρόνιμο πρώτο βήμα. Θα απέμενε κυρίως στην Κίνα να φροντίσει ώστε οι Βορειοκορεάτες να τηρήσουν το δικό τους μέρος της συμφωνίας. Εάν το τηρούσαν, ίσως θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε ένα υπερβολικά καθυστερημένο διακανονισμό μιας αναμέτρησης του Ψυχρού Πολέμου και με τον καιρό σε μιαν επανενωμένη, ουδέτερη  Κορέα. Αν όχι, όλα είναι δυνατά –αλλά δεν θα είμαστε χειρότερα από τώρα.

του William Engdahl, New Eastern Outlook, 24-1-18

[Το παρόν άρθρο αφορά τον πυρήνα της αναμέτρησης των δυνάμεων, στην οποία αναφέρεται η νέα στρατηγική των ΗΠΑ και υπαρξιακής σπουδαιότητας κίνητρο που καθιστά αυτήν την αναμέτρηση δυνητικά εκρηκτική για τον πλανήτη. Ο συντάκτης του άρθρου, δημοσιολόγος διεθνούς φήμης, με έδρα το Βερολίνο, θεωρείται αυθεντία σε θέματα γεωπολιτικής, ενέργειας και πετρελαίου.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

H ρωσική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα πως θα εκδώσει κρατικά ομόλογα αξίας ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων περίπου, αλλά όχι σε δολάρια όπως συνήθως ισχύει, ούτε στο εθνικό νόμισμα, αλλά σε κινεζικά Γουάν.

Ενώ ένα δισεκατομμύριο μπορεί να μην εντυπωσιάζει, όταν συγκρίνεται με τα αποθεματικά σε αμερικανικά χρεόγραφα της Λαϊκής Τράπεζας της Κίνας, που ανέρχονται σε αξία μεγαλύτερη του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, ή με το αμερικανικού κρατικό χρέος που ξεπερνά τα 20 τρισεκατομμύρια, η σημασία αυτής της έκδοσης βρίσκεται πολύ πέραν του ονομαστικού ποσού. Αντιπροσωπεύει μια δοκιμή των δυο κυβερνήσεων για την στάθμιση των δυνατοτήτων χρηματοδότησης έργων υποδομής και άλλων προορισμών, απαλλαγμένων από κινδύνους όπως οι αμερικανικές χρηματοπιστωτικές κυρώσεις.

Ρωσικό Χρέος και Κινεζικό Γουάν


Μετά το «κρατικό πιστωτικό γεγονός» του 1998, που πυροδοτήθηκε από την Δύση, η ρωσική οικονομική πολιτική υπήρξε προσεκτική μέχρι υπερβολής. Το μέγεθος του ρωσικού κρατικού χρέους είναι το μικρότερο οποιασδήποτε μεγάλης βιομηχανικής χώρας, μόλις 10,6% του ΑΕΠ για το τρέχον έτος. Αυτό έδωσε στη Ρωσία την δυνατότητα να αντιμετωπίσει τον αμερικανικό πόλεμο των οικονομικών κυρώσεων από το 2014 και να στραφεί αλλού για την οικονομική της σταθερότητα. Αυτό το «αλλού» αναφέρεται όλο και περισσότερο στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

Τώρα το ρωσικό υπουργείο των Οικονομικών ετοιμάζει την πρώτη πώληση κρατικών ομολόγων σε κινεζικό νόμισμα, Γουάν. Το σύνολο της προσφοράς, για μια δοκιμή της αγοράς, θα είναι 6 δις. Γουάν, η κάτι λιγότερο του 1 δις σε δολάρια. Η πώληση οργανώνεται από την κρατική ρωσική τράπεζα Russian Gazprombank, την Bank of China Ltd και την μεγαλύτερη κρατική τράπεζα της Κίνας Industrial & Commercial Bank of China. Η κίνηση επιταχύνεται από πληροφορίες ότι το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών μελετά τις πιθανές συνέπειες επέκτασης των οικονομικών κυρώσεων, πέραν των τομέων φυσικού αερίου και ενέργειας, στα ρωσικά κρατικά χρεόγραφα. Το εμπόριο των νέων ομολόγων σε Γουάν θα γίνεται στο χρηματιστήριο της Μόσχας και θα στοχεύει σε Κινέζους επενδυτές όσο και σε άλλους ξένους και Ρώσους, με ελκυστικά επιτόκια.

Οι Δυτικές κυρώσεις ή απειλές κυρώσεων αναγκάζουν την Ρωσία και την Κίνα σε περισσότερο στρατηγική συνεργασία σ΄αυτό που εξελίσσεται σε μαγιά μιας γνήσιας εναλλακτικής από το σύστημα δολαρίου. Η προσφορά των ρωσικών ομολόγων Γουάν θα δώσει επίσης μιαν ισχυρή ώθηση στην επιθυμία της Κίνας να καταστήσει το Γουάν ένα αποδεκτό διεθνές νόμισμα.

Κινεζικό Πετρο-Γουάν


Η προετοιμασία ρωσικών ομολόγων Γουάν τρέχει παράληλα με μιαν άλλη μείζονα εξέλιξη προς μια ευρύτερη διεθνή αποδοχή του Γουάν αντί του αμερικανικού δολαρίου. Στις 13 Δεκεμβρίου Κινέζοι ρυθμιστές συμπλήρωσαν τις τελικές δοκιμές εν όψει της προσφοράς τίτλων αγοράς πετρελαίου αξίας ορισμένης όχι σε δολάρια, όπως ως σήμερα, αλλά στο κινεζικό νόμισμα Γουάν, που θα είναι διαπραγματεύσιμοι στο χρηματιστήριο της Σαγκάης. Οι συνέπειες είναι δυνητικά ευρείες.

Η Κίνα είναι η μεγαλύτερη εισαγωγέας πετρελαίου. Ο έλεγχος της αγοράς τίτλων πετρελαίου ήταν ως τώρα αποκλειστικό προνόμιο των χρηματιστηρίων της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου και άλλων ανταλλακτηρίων υπό τον έλεγχό τους. Η προβολή του χρηματιστηρίου της Σαγκάης ως μείζονος κέντρου συναλλαγών τίτλων μελλοντικής αγοράς πετρελαίου θα εξασθενήσει σημαντικά την κυρίαρχη θέση του δολαρίου στο πετρελαϊκό εμπόριο.

Από την πετρελαϊκή κρίση της δεκαετίας του 1970 και την αύξηση κατά 400% της τιμής του πετρελαίου από τις χώρες του OPEC, η Ουάσιγκτον επέβαλε ένα αυστηρό διεθνές καθεστώς υπό το οποίο οι αγοραπωλησίες του πολυτιμότερου αγαθού στον κόσμο, του πετρελαίου, θα γίνονταν μόνο με αμερικανικά δολάρια. Τον Δεκέμβριο του 1974, το αμερικανικό υπουργείο των οικονομικών υπέγραψε μια μυστική συμφωνία με το Νομισματικό Ίδρυμα της Σαουδικής Αραβίας στην Ριάντ, για «την σύναψη ενός νέου δεσμού μέσω της Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας της Νέας Υόρκης με την Διεύθυνση Δανείων του Αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών»

Οι Σαουδάραβες συμφώνησαν να επιβάλλουν στον OPEC τον υποχρεωτικό κανόνα της αποκλειστικά σε δολάρια πώλησης του πετρελαίου από όλες τις χώρες μέλη, με αντάλλαγμα από τους Αμερικανούς την πώληση εξοπλισμών υψηλής τεχνολογίας στη Σαουδική Αραβία (έναντι δολαρίων φυσικά) και την εγγύηση αμερικανικής προστασίας από ισραηλινή επίθεση. Ήταν η αρχή αυτού που ο Χένρυ Κίσινγκερ αποκάλεσε ανακύκλωση του πέτρο-δολαρίου. Μέχρι σήμερα, μόνο δυο ηγέτες χωρών εξαγωγής πετρελαίου, ο Σαντάμ Χουσεΐν του Ιράκ και ο Ομάρ Καντάφι της Λιβύης προσπάθησαν να αλλάξουν το σύστημα και να πουλήσουν πετρέλαιο σε ευρώ ή σε χρυσά δηνάρια. Τώρα η Κίνα αμφισβητεί το σύστημα του πετροδολαρίου κατά διαφορετικό τρόπο, με το πέτρο-γουάν.

Η διαφορά με την Σαντάμ Χουσεΐν και τον Καντάφι είναι πως πολύ ισχυρότερες τώρα χώρες, η Ρωσία και Ιράν, με την υποστήριξη της Κίνας συνεργάζονται για την παράκαμψη του δολαρίου, αναγκαζόμενες από την αμερικανική πίεση. Και αυτή είναι πολύ ισχυρότερη αμφισβήτηση του δολαρίου από αυτήν που θα μπορούσαν να θέσουν το Ιράκ και η Λιβύη.

Τα κινεζικά μελλοντικά πετρελαϊκά συμβόλαια σε Γουάν θα δώσουν στους εμπορικούς εταίρους της Κίνας την δυνατότητα να πληρώνουν σε χρυσό ή να ανταλλάσουν τα Γουάν τους σε χρυσό και να μην είναι αναγκασμένοι να συσσωρεύουν κινεζικό χαρτονόμισμα ή να το μετατρέπουν σε αμερικανικά δολάρια. Εξαγωγείς πετρελαίου, όπως η Ρωσία, το Ιράν, ή η Βενεζουέλα –όλες στόχοι αμερικανικών κυρώσεων- μπορούν να τις αποφεύγουν τώρα, αποφεύγοντας πωλήσεις πετρελαίου σε δολάρια. Τον Σεπτέμβριο η Βενεζουέλα απάντησε στις αμερικανικές κυρώσεις με εντολή στην κρατική εταιρεία πετρελαίου και στους εξαγωγείς να συνάπτουν τα συμβόλαια σε ευρώ και να πάψουν στο εξής να εισπράττουν ή να πληρώνουν σε δολάρια.

Χρυσός αντί πετρελαίου;

Το Διεθνές Ενεργειακό Χρηματιστήριο της Σαγκάης θα αρχίσει σύντομα την προσφορά τίτλων αγοράς αργού πετρελαίου σε Γουάν. Θα τελειοποιήσει και στερεώσει την διαδικασία πώλησης ρωσικού πετρελαίου στην Κίνα με Γουάν, την οποία η Ρωσία άρχισε μετά τις κυρώσεις του 2014. Αυτό θα διευκολύνει και άλλους παραγωγούς πετρελαίου στο κόσμο να πουλήσουν το προϊόν τους σε Γουάν αντί δολαρίων. Οι τίτλοι μελλοντικής αγοράς αργού πετρελαίου σε Γουάν θα είναι οι πρώτοι τίτλοι δικαιώματος επί εμπράγματου αγαθού προσφερόμενοι σε ξένα επενδυτικά κεφάλαια, εμπορικούς οίκους και εταιρείες πετρελαίων. Η παράκαμψη του δολαριακού εμπορίου θα ασφαλίζει εξαγωγείς πετρελαίου, όπως το Ιράν, η Ρωσία και η Βενεζουέλα από την απειλή των κυρώσεων.

Για να καταστήσει ελκυστικότερη την προσφορά, η Κίνα συνέδεσε το συμβόλαιο τίτλων μελλοντικής αγοράς πετρελαίου με την επιλογή μετατροπής τους σε χρυσό, στα ανταλλακτήρια χρυσού της Σαγκάης και του Χονγκ Κόνγκ. Κατά τον Wang Zhimin, διευθυντή του Κέντρου Διεθνοποίησης και Εκσυγχρονισμού στο Κινεζικό Ινστιτούτο Εξωτερικής Οικονομίας και Εμπορίου, η δυνατότητα μετατροπής των τίτλων αγοράς πετρελαίου Γουάν σε χρυσό θα εξασφαλίσει πλεονεκτική θέση στους κινεζικούς τίτλους έναντι των αντίστοιχων για πετρέλαιο Μπρεντ ή του Δυτικού Τέξας.

Ενδιάμεσοι σταθμοί.

Τώρα η Ρωσία ή το Ιράν ή άλλοι παραγωγοί μπορούν να πουλούν πετρέλαιο στην Κίνα εισπράττοντας Γουάν ή Ρούβλια, εντελώς παρακάμπτοντας το δολάριο. Η αλλαγή θα γίνει στις προσεχείς εβδομάδες, με την επίσημη εκκίνηση της προσφοράς των τίτλων μελλοντικής ιδιοκτησίας πετρελαίου σε Γουάν. Επιπλέον, τον περασμένο Οκτώβριο, οι Κίνα και Ρωσία εγκαινίασαν το λεγόμενο «Πληρωμή αντί Πληρωμής» σύστημα συναλλαγών με Γουάν και Ρούβλια, που θα μειώσει τους κινδύνους διακανονισμού στο εμπόριο πετρελαίου και άλλων αγαθών.

Ήδη αναφέρεται ότι οι ρωσικές πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Κίνα πραγματοποιούνται σε ρούβλια και γουάν. Και μετά την ανόητη προσπάθεια των ΗΠΑ να απομονώσουν το Κατάρ στον Περσικό Κόλπο, το Κατάρ, ένας σημαντικός προμηθευτής της Κίνας σε υγραέριο, μετάλλαξε το τιμολόγιό του σε γουάν. Και στην Σαουδική Αραβία εντείνεται η πίεση ώστε σε κάποια φάση να διαρρήξει τη συμφωνία της του 1974 με τις ΗΠΑ και να πουλά το πετρέλαιό της στην Κίνα αμειβόμενη με το κινεζικό νόμισμα.

Το Ιράν προς ένταξη στην Ε.Ο.Ε.

Ένα νέο στοιχείο ετοιμάζεται να προστεθεί στην διευρυνόμενη συνεργασία στην περιοχή της Ευρασίας πέριξ της Ρωσίας και της Κίνας, συγκεκριμένα το Ιράν. Δήλωση του Behrouz Hassanolfat, εκπροσώπου του Ιρανικού Οργανισμού Προαγωγής του Εμπορίου, από τον Φεβρουάριο 2018 το Ιράν θα γίνει μέλος της ρωσικής Ευρασιατικής Οικονομικής ΄Ενωσης (ΕΟΕ). Σήμερα, η ΕΟΕ, που ιδρύθηκε το 2015, περιλαμβάνει τη Ρωσία, το Καζακστάν, την Λευκορωσία, την Αρμενία και το Κιργιστάν, σε μια ευρεία ζώνη ελεύθερης διακίνησης αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων και εργαζομένων μεταξύ των χωρών-μελών της. Η ΕΟΕ είναι σήμερα μια αγορά 183 εκατομμυρίων ανθρώπων. Η προσθήκη του Ιράν, με τους περισσότερους των 80 εκατομμυρίων πολιτών του, θα δώσει μιαν μεγάλη ώθηση στις οικονομίες της ΕΟΕ και στην οικονομική σημασία της, δημιουργώντας μιαν κοινή αγορά 263 εκατομμυρίων και πλέον, με επιδέξια εργατική δύναμη, μηχανικούς, επιστήμονες και βιομηχανική γνώση και πείρα (know-how).

Το Ιράν έχει ήδη ανακοινώσει, κατόπιν των κλιμακούμενων απειλών της Ουάσιγκτον, ότι θέλει να διαθέτει το πετρέλαιό του σε νομίσματα εκτός του δολαρίου. Η ένταξη στη ΕΟΕ θα του παρείχε την λύση. Υπό τις συνεχείς ισχυρές αμερικανικές πιέσεις Ρωσία και Κίνα ωθούνται επίσης σε συνεχώς στενότερη συνεργασία και με το Ιράν.

Γενικότερα, όσο επιτείνεται η πίεση από την Δύση, τα ΄Εθνη της Ευρασίας εφευρίσκουν τρόπους για την ανάπτυξη των οικονομιών τους σε πείσμα των αμερικανικών κυρώσεων. Τελικά είναι πιθανό αυτές οι κυρώσεις μελλοντικά να κριθούν ως μια από τις πιο ανόητες μεθόδους που σκέφτηκε η Ουάσιγκτον για να κυριαρχήσει στην Ευρασία.

του William Engdahl, New Eastern Outlook

[Aνεκτίμητο βοήθημα για την σύλληψη της σημερινής διεθνούς πραγματικότητας, την διεισδυτική αντιμετώπιση της προσφερόμενης ειδησεογραφίας , την «μετάφραση» των προπαγανδιστικών σε ρεαλιστικούς όρους και την αποκρυπτογράφηση κραυγών και κρίσεων πολεμικής υστερίας στα κέντρα εξουσίας της αναγνωρισμένης Υπερδύναμης, αποτελεί το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού δημοσιολόγου, μεγάλου κύρους στους διεθνείς οικονομικούς κύκλους. Ο Γουίλιαμ Ενγκνταλ είναι Σύμβουλος Στρατηγικού Ρίσκου, Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών του Πρίνστον, τακτικός πανεπιστημιακός ομιλητής και ευρύτατα γνωστός συγγραφέας με ειδικότητα στο Πετρέλαιο και την Πολιτική. Για το διεθνές νομισματικό σύστημα γράφει επί δεκαετίες, με πλούτο γνώσεων και πείρας, που τον έχουν καθιερώσει ως διεθνή αυθεντία στο θέμα που και εδώ διαπραγματεύεται.
Εκτεταμένο αλλά συναρπαστικό, με τον πλούτο αποκαλύψεων αγνώστων σκοτεινών στοιχείων για τα κατασκευάσματα εργαστηρίων δαιμονικών αλχημιστών της διεθνούς οικονομίας, με βαρύτατες επιπτώσεις στη ζωή μας (αναφέρεται και στην κατασκευή της ελληνικής κρίσης), το άρθρο αυτό οπλίζει τον ανήσυχο και σκεπτόμενο αναγνώστη με πολύτιμη γνώση και διορατικότητα.]


Ανάδειξη: Μιχαήλ Στυλιανού

Εισαγωγή:

Το διεθνές νομισματικό σύστημα Μπρέτον Γούντς του 1944, όπως εξελίχθηκε σήμερα, έχει καταστεί το μεγαλύτερο εμπόδιο στην παγκόσμια ειρήνη και ευημερία.

΄Ηδη η Κίνα, αυξανόμενα υποστηριζόμενη από τη Ρωσία –τα δυο μεγάλα Ευρασιατικά έθνη- προχωρούν με αποφασιστικά βήματα στη δημιουργία ενός βιώσιμου συστήματος εναλλακτικού από την τυραννία του δολαρίου επί του διεθνούς εμπορίου και των χρηματιστικών συναλλαγών.

Η Γουόλ Στρητ και η Ουάσιγκτον δεν διασκεδάζουν, αλλά δεν έχουν την δύναμη να το σταματήσουν

--------------

Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αμερικανική κυβέρνηση, με τις συμβουλές των μεγαλύτερων διεθνών τραπεζών της Γουόλ Στρητ, σχεδίασε αυτό που πολλοί εσφαλμένα χαρακτήρισαν τον «νέο κανόνα χρυσού». Στην πραγματικότητα επρόκειτο για έναν «κανόνα δολαρίου», στον οποίο κάθε άλλο κράτος μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προσδιόριζε την αξία του νομίσματός του σε σχέση με το δολάριο. Η σχέση του δολαρίου με τον χρυσό είχε τότε καθοριστεί στο 1/35στό της αξίας μιας ουγγίας χρυσού.

Εκείνη την εποχή η Ουάσιγκτον και η Γουόλ Στρητ μπορούσαν να επιβάλλουν ένα τέτοιο σύστημα, καθώς η Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε συγκεντρώσει το 75% όλων των παγκόσμιων αποθεμάτων χρυσού συνεπεία του παγκοσμίου πολέμου και συνακόλουθων εξελίξεων. Η συμφωνία του Μπρέτον Γούντς καθιέρωσε έτσι το δολάριο ως το αποθεματικό νόμισμα των κεντρικών τραπεζών για το διεθνές εμπόριο.

Επιθανάτια αγωνία του ανάπηρου Κανόνα Δολαρίου

Στα τέλη της δεκαετίας του ΄60, με τα εκτοξευόμενα ελλείμματα του αμερικανικού προϋπολογισμού, λόγω πολέμου στο Βιετνάμ και άλλων παράλογων δαπανών, ο κανόνας του δολαρίου άρχισε να αποκαλύπτει τις βαθιές διαρθρωτικές ανωμαλίες του. Ανασυγκροτημένες, η Ευρώπη και η Ιαπωνία δεν είχαν πια ανάγκη δισεκατομμυρίων δολαρίων για την χρηματοδότηση της οικονομικής αποκατάστασής τους. Η Γερμανία και η Ιαπωνία είχαν καταστεί διεθνούς τάξεως εξαγωγικές οικονομίες, μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας από την αμερικανική βιομηχανική παραγωγή, λόγω της απαρχαίωσης της αμερικανικής βασικής βιομηχανίας, από τον χάλυβα στα αυτοκίνητα, και των υποδομών.

Η Ουάσιγκτον θα έπρεπε τότε να υποτιμήσει σημαντικά το δολάριο σε σχέση με τον χρυσό, προκειμένου να διορθώσει την αυξανόμενη διεθνή εμπορική ανισορροπία. Μια τέτοια υποτίμηση του δολαρίου θα ενίσχυε τα αμερικανικά κέρδη από βιομηχανικές εξαγωγές, θα διόρθωνε τις εμπορικές ανισορροπίες και θα αποτελούσε μέγα όφελος για την αμερικανικήν οικονομία. Αλλά για την Γουόλ Στρήτ αυτό θα σήμαινε τεράστιες ζημίες. Έτσι, αντ’ αυτού, οι κυβερνήσεις πρώτα του Τζόνσον και κατόπιν του Νίξον, τύπωναν περισσότερα δολάρια και εξήγαγαν στον κόσμο πληθωρισμό.

Οι κεντρικές τράπεζες ειδικότερα της Γαλλίας και της Γερμανίας αντέδρασαν στην κωφότητα της Ουάσιγκτον, ζητώντας από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα χρυσό για τα σε δολάρια αποθέματά τους, με την ισοτιμία της συμφωνίας του Μπρέτον Γούντς του 1944, δηλαδή 35 δολάρια μια ουγγία χρυσού. Μέχρι τον Αύγουστο του 1971 η εξαγορά πληθωριστικών δολαρίων με χρυσό έφθασε στο σημείο κρίσεως, όπου ο ανώτερος αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομιών Πωλ Βόλκερ συμβούλεψε τον πρόεδρο Νίξον να κατεδαφίσει το σύστημα του Μπρέτον Γούντς.

Ως το 1973 η τιμή του χρυσού αφέθηκε από την Ουάσιγκτον να διαμορφώνεται ελεύθερα από την αγορά και δεν αποτελούσε πια το στήριγμα ενός υγιούς δολαρίου. Αντίθετα, μια προκατασκευασμένη πετρελαϊκή κρίση τον Οκτώβριο του 1973 εκτίναξε την τιμή του πετρελαίου σε δολάρια κατά 400% σε λίγους μήνες και δημιούργησε αυτό που ο Χένρυ Κίσινγκερ ονόμασε το πετροδολάριο. Ο κόσμος χρειαζόταν πετρέλαιο για την κίνηση της οικονομίας. Η Ουάσιγκτον σε συμφωνία με την Σαουδική Μοναρχία το 1975, εξασφάλισε ότι οι αραβικές χώρες του ΟΠΕΚ θα αρνούνταν να πουλήσουν και σταγόνα πετρελαίου στον κόσμο σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα εκτός του αμερικανικού δολαρίου. Η τιμή του δολαρίου εκτινάχθηκε σε σχέση με άλλα νομίσματα, όπως το γερμανικό Μάρκο ή το ιαπωνικό Γιεν. Οι Τράπεζες της Γουόλ Στρητ πλημύρισαν με αποθέματα πετροδολαρίων. Το καζίνο του δολαρίου είχε ανοίξει και δούλευε πυρετωδώς, μαδώντας τον υπόλοιπο κόσμο

Στο βιβλίο μου Gods and Money: Wall Street and the Death of the American Century, εκθέτω λεπτομερειακά πως οι μεγαλύτερες διεθνείς τράπεζες της Νέας Υόρκης, όπως οι Chase, Citibank και Bank of America, χρησιμοποιούσαν τότε τα πετροδολάρια για να ανακυκλώνουν κέρδη του αραβικού πετρελαίου σε χώρες εισαγωγείς πετρελαίου στον αναπτυσσόμενο κόσμο, απλώνοντας τους σπόρους της κατόπιν αποκληθείσας Κρίσης Χρέους του Τρίτου Κόσμου. Περιέργως ήταν ο ίδιος ο Πωλ Βόλκερ, προστατευόμενος του Ντέϊβιντ Ροκφέλερ και της τράπεζάς του Chase Manhattan Bank, που αυτήν την φορά, τον Οκτώβριο του 1979, ως Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ),πυροδότησε την κρίση χρέους εκτινάσσοντας τα επιτόκια στα ύψη. Ψευδολογώντας ισχυρίστηκε πως το έκανε για να πλήξει τον πληθωρισμό. Το έκανε για να σώσει το δολάριο και τις τράπεζες της Γουόλ Στρητ.

Σήμερα το δολάριο είναι ένα παράξενο φαινόμενο, για να το πούμε ευγενικά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες από το 1971 μεταβλήθηκαν από το πρώτο βιομηχανικό έθνος, σε ένα γιγάντιο υπερχρεωμένο καζίνο κερδοσκοπίας.

Με κεφάλαια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και επιτόκια μεταξύ 0 και 1% τα τελευταία εννέα χρόνια –χωρίς προηγούμενο στην σύγχρονη ιστορία- οι μεγάλες τράπεζες της Γουόλ Στρήτ, αυτές των οποίων η χρηματιστική εγκληματικότητα και η δολοφονική απληστία δημιούργησαν την κρίση των Subprime το 2007 και το παγκόσμιο δημοσιονομικό τσουνάμι του 2008, βάλθηκαν να δημιουργήσουν μια νέα κερδοσκοπική φούσκα. Αντί να δανείσουν σε πόλεις υπερφορτωμένες με χρέη για επείγοντα έργα υποδομής ή άλλες παραγωγικές λεωφόρους της οικονομίας, δημιούργησαν αντίθετα μια καινούργια κολοσσιαία χρηματιστηριακή φούσκα. Οι μεγαλύτερες εταιρείες χρησιμοποίησαν φτηνές πιστώσεις για να ξανά- αγοράσουν τις μετοχές τους, ανεβάζοντας έτσι τις αξίες των μετοχών στο χρηματιστήριο της Γουόλ Στρητ, άνοδο τροφοδοτούμενη με προπαγανδιστικούς μύθους περί «οικονομικής ανάκαμψης». Ο δείκτης αξιών μετοχών S&P-500 ανέβηκε κατά 320% από τα τέλη του 2008. Μπορώ να σας βεβαίωσε πως αυτές οι χάρτινες αυξήσεις της αξίας των μετοχών δεν είναι επειδή η πραγματική αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 320%.,

Οι αμερικανικές οικογένειες κερδίζουν, σε πραγματικούς όρους, κάθε χρόνο λιγότερο επί δεκαετίες. Από το 1988 το εισόδημα της μέσης αμερικανικής οικογένειας έχει παγώσει, εν μέσω συνεχώς ανερχόμενου πληθωρισμού –συνεχώς μειούμενο πραγματικό εισόδημα. Υποχρεώνονται να δανείζονται περισσότερο από ποτέ στην ιστορία. Το χρέος της ομοσπονδιακής κυβέρνησης βρίσκεται στην μη αντιμετωπίσιμη διάσταση των 20 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς προοπτική τέλους. Η Αμερικανική βιομηχανία έχει κλείσει και η παραγωγή έχει μεταφερθεί στο εξωτερικό, «εξωγενής» είναι ο ευφημισμός. Αυτά που έμειναν είναι το τεράστιο χρέος, μια σηπόμενη «οικονομία υπηρεσιών», όπου εκατομμύρια «εργαζομένων» κάνουν δυο και τρείς δουλειές περιορισμένου ωραρίου για να τα βγάλουν πέρα.

Τα μόνα στοιχεία που συγκρατούν το δολάριο από πλήρη κατάρρευση είναι η αμερικανική στρατιωτική δύναμη και η ανάπτυξη απατηλών ΜΚΟ γύρω στον κόσμο για να διευκολύνουν την λεηλασία της διεθνούς οικονομίας.

΄Οσο μπορούσαν τα βρώμικα κόλπα της Ουάσιγκτον και τα μηχανεύματα της Γουόλ Στρητ να δημιουργούν κρίσεις, όπως έκαναν το 2010 στην Ευρωζώνη μέσω Ελλάδος, χώρες εμπορικού πλεονάσματος όπως η Κίνα, η Ιαπωνία και αργότερα η Ρωσία, δεν είχαν άλλη διαθέσιμη επιλογή παρά να αγοράζουν και άλλο αμερικανικό χρέος –χρεόγραφα του αμερικανικού κράτους- με τον όγκο περισσευμάτων των αποθεμάτων τους σε δολάρια. Η Ουάσιγκτον και η Γουόλ Στρητ το διασκέδαζαν. Μπορούσαν να τυπώνουν ατέλειωτους τόμους δολαρίων, με κανένα πολύτιμο αντίκρισμα εκτός από F-16 και τανκς Abrams. Η Κίνα, η Ρωσία και οι λοιποί κάτοχοι αμερικανικών ομολόγων στην πραγματικότητα χρηματοδοτούσαν τους αμερικανικούς πολέμους που στρέφονταν εναντίον τους, αγοράζοντας το αμερικανικό χρέος. Τότε δεν είχαν παρά λίγες εναλλακτικές επιλογές.

Εμφάνιση βιώσιμης εναλλακτικής επιλογής

Τώρα, οι δύο, κατά ειρωνική συγκυρία, ξένες οικονομίες που εξασφάλισαν στο δολάριο μια τεχνητή παράταση βίου μετά το 1989 – η Ρωσία και η Κίνα- αποκαλύπτουν προσεκτικά την πιο επίφοβη εναλλακτική λύση, ένα βιώσιμο διεθνές νόμισμα στηριζόμενο στον χρυσό και εν δυνάμει διάφορα παρόμοια νομίσματα ικανά να αντικαταστήσουν τον αδικαιολόγητο ηγεμονικό ρόλο του δολαρίου.

Επί αρκετά χρόνια τόσο η Ρωσική Ομοσπονδία όσο και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αγόραζαν τεράστιες ποσότητες χρυσού, κυρίως για να τον αποθέσουν στα συναλλαγματικά αποθέματα των κεντρικών τραπεζών τους, που αποτελούνταν από δολάρια και ευρώ. Μέχρι πρόσφατα δεν ήταν ξεκαθαρισμένο γιατί το έκαναν.

Για αρκετά χρόνια ήταν γνωστό στις αγορές χρυσού ότι οι μεγαλύτεροι αγοραστές φυσικού χρυσού ήσαν οι κεντρικές τράπεζες της Κίνας και της Ρωσίας. Αυτό που δεν ήταν γνωστό ήταν ποια στρατηγική εφάρμοζαν, εκτός του να ενισχύσουν απλώς την εμπιστοσύνη στο νόμισμά τους -εν μέσω αυξανομένων οικονομικών κυρώσεων και απειλητικών δηλώσεων περί εμπορικού πολέμου από την Ουάσιγκτον.

Τώρα είναι σαφές το γιατί.

Η Κίνα και η Ρωσία, από κοινού πιθανότατα με τις σημαντικότερες χώρες-εταίρους τους ΒRICS ( Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότιος Αφρική) όπως και τις χώρες-εταίρους τους της Οργάνωσης Συνεργασία της Σαγκάης (SCO) οσονούπω ολοκληρώνουν την αρχιτεκτονική ενός νέου εναλλακτικού νομισματικού συστήματος από τον κόσμο του δολαρίου.

΄Ηδη, επί πλέον των ιδρυτικών μελών της, Κίνας και Ρωσίας, η Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης περιλαμβάνει ως πλήρη μέλη της το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και εντελώς πρόσφατα και το Πακιστάν. Αυτό είναι ένας πληθυσμός άνω των τριών δισεκατομμυρίων ανθρώπων, περίπου το 42% το παγκόσμιου πληθυσμού, που συνασπίζονται σε μια συνεκτική, σχεδιασμένη, ειρηνική οικονομική και πολιτική συνεργασία.

Εάν προσθέσουμε στις χώρες Συνεργασίας της Σαγκάης, τα επίσημα κράτη-παρατηρητές –Αφγανιστάν, Λευκορωσία, Ιράν και Μογγολία- τα οποία εξέφρασαν την επιθυμία να καταστούν πλήρη μέλη, μια ματιά στον χάρτη αποκαλύπτει τις εντυπωσιακές δυνατότητες της αναδυόμενης Οργάνωσης Συνεργασίας της Σαγκάης. Η Τουρκία είναι επίσημα Μέλος Διαλόγου (δυνατής αίτησης συμμετοχής) όπως επίσης είναι η Σρι Λάνκα, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Καμπότζη και το Νεπάλ. Το μέγεθος απλούστατα είναι τεράστιο.

BRI και Οδός του Μεταξιού, με Ρήτρα Χρυσού

Μέχρι πρόσφατα οι «δεξαμενές σκέψεις» της Ουάσιγκτον ειρωνεύονταν τους αναδυόμενους ευρασιατικούς οργανισμούς όπως η SCO. Αντίθετα με την BRICS, που δεν αποτελείται από γειτνιάζουσες χώρες σε μια πολύ μεγάλη έκταση της γης, η ομάδα SCO καλύπτει μια γεωγραφική ενότητα που ονομάζεται Ευρασία. Όταν ο Κινέζος Πρόεδρος Ξι Ζιπίνγκ πρότεινε την δημιουργία της τότε ονομασθείσας Νέας Οικονομικής Οδού του Μεταξιού, σε μια διάσκεψη στο Καζακστάν το 2013, ελάχιστοι στην Δύση τον πήραν στα σοβαρά. Η επίσημη ονομασία έγινε τώρα Πρωτοβουλία Ζώνη και Δρόμος BRI. Και σήμερα ο κόσμος αρχίζει να παίρνει σοβαρά υπό σημείωση το μέγεθος της προοπτικής αυτού του προγράμματος.

Είναι φανερό ότι η οικονομική διπλωματία της Κίνας, όπως και της Ρωσίας και της ευρασιατικής της ένωσης χωρών, έχουν ως μείζονα επιδίωξη την πραγματοποίηση προηγμένης υπερταχείας σιδηροδρομικής επικοινωνίας, λιμένων και ενεργειακής υποδομής που να συνυφαίνονται σε μιαν τεράστια νέα αγορά, η οποία – σε λιγότερο της δεκαετίας, με το σημερινό ρυθμό- θα έχει επισκιάσει οποιεσδήποτε δυνατότητες των βαρυφορτωμένων με χρέη και σε οικονομική στασιμότητα χωρών του ΟΕCD της ΕΕ και της Βορείου Αμερικής.

Αυτό που απαιτείτο μέχρι τώρα, αλλά δεν ήταν σαφές, ήταν μια στρατηγική απελευθέρωσης των εθνών της Ευρασίας από το δολάριο και από την ευάλωτη θέση τους στις κυρώσεις και τον νομισματικό πόλεμο της αμερικανικής οικονομίας, οφειλόμενη στην εξάρτησή τους από το δολάριο. Τώρα αυτή η απελευθέρωση επίκειται.

Στην ετήσια σύνοδο κορυφής των BRICS στο Ξιαμέν της Κίνας, την 5η Σεπτεμβρίου, Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν έκανε μιαν απλή και πολύ σαφή δήλωση για την ρωσική αντίληψη του σημερινού οικονομικού κόσμου. Εδήλωσε: «Η Ρωσία συμμερίζεται τις ανησυχίες των χωρών BRICS για τον άδικο χαρακτήρα του παγκόσμιου οικονομικού και νομισματικού συστήματος, το οποίο δεν δίνει την δέουσα σημασία στο αυξανόμενο βάρος των αναδυόμενων οικονομιών. Είμαστε πρόθυμοι να εργαστούμε από κοινού με τους εταίρους μας για να προωθήσουμε μεταρρυθμίσεις των διεθνών νομισματικών κανόνων για την εξουδετέρωση της υπερβολικής κυριαρχίας ενός περιορισμένου αριθμού αποθεματικών νομισμάτων.» Καθ’ όσο γνωρίζω, ουδέποτε υπήρξε τόσο σαφής στο νομισματικό ζήτημα. Βάλτε αυτό μέσα στο πλαίσιο της νέας συναλλακτικής αρχιτεκτονικής που αποκάλυψε το Πεκίνο και γίνεται αμέσως σαφές ότι ο κόσμος πρόκειται προσεχώς να γνωρίσει νέους όρους οικονομικής ελευθερίας.

Συμβόλαια Πετρελαίου (Futures) σε κινεζικό Γιουάν

Σύμφωνα με άρθρο στην Ασιατική Επιθεώρηση Νικκέϊ της Ιαπωνίας, η Κίνα ετοιμάζεται να εισαγάγει στην αγορά μακροπρόθεσμα συμβόλαια αγοράς αργού πετρελαίου τιμολογημένα σε κινεζικά Γιουάν και μετατρέψιμα σε χρυσό. Αυτό, συνδυαζόμενο με άλλες κινήσεις της Κίνας, την τελευταία διετία, να καταστήσει την Σαγκάη βιώσιμο εναλλακτικό κέντρο συναλλαγών αντί του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης, γίνεται πραγματικά ενδιαφέρον.

Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο εισαγωγέας πετρελαίου , το μέγιστο μέρος του οποίου πληρώνεται ακόμη σε δολάρια. Εάν το νέο συμβόλαιο μελλοντικής αγοράς πετρελαίου σε Γιουάν αποσπάσει ευρεία αποδοχή, μπορεί να καταστεί ο σημαντικότερος κανόνας στην αγορά πετρελαίου της Ασίας, δοθέντος ότι η Κίνα αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη αγορά. Αυτό θα ανταγωνιζόταν τους δύο τιμολογημένους στην Γουόλ Στρητ τύπους μελλοντικών συμβολαίων για πετρέλαιο Μπρεντ της Βορείου Θαλάσσης και για ενδιάμεσο του Τέξας, που έδιναν μέχρι σήμερα στο αμερικανικό χρηματιστήριο τεράστια κρυμμένα πλεονεκτήματα.

Αυτό θα σήμαινε πως η Κίνα και οι πετρελαϊκοί συνεργάτες της, ιδιαίτατα η Ρωσία, θα εξουδετέρωναν έναν ακόμα ισχυρότατο μοχλό χειραγώγησης. Η εισαγωγή ενός μελλοντικού πετρελαϊκού συμβολαίου, συναλλασσόμενου στη Σαγκάη σε Γιουάν –το οποίο έγινε πρόσφατο μέλος της επίλεκτης ομάδας νομισμάτων με τραβηχτικά δικαιώματα στο ΔΝΤ- ιδιαίτερα όταν είναι και μετατρέψιμο σε χρυσό θα μπορούσε να μετατρέψει δραματικά την γεωπολιτική ισορροπία ισχύος, μεταθέτοντάς την από τον Ατλαντικό κόσμο στην Ευρασία.

Τον Απρίλιο του 2016 η Κίνα έκανε μια μείζονα κίνηση για να καταστεί το νέο κέντρο συναλλαγών σε χρυσό και το παγκόσμιο κέντρο αγοράς χρυσού –μετάλλου χρυσού. Η Κίνα είναι σήμερα ο μεγαλύτερος παραγωγός χρυσού, κατά πολύ μεγαλύτερος της Νοτίου Αφρικής, επίσης μέλους των BRICS, με δεύτερη τη Ρωσία.

Η Κίνα έχει τώρα οικοδομήσει ένα τεράστιο κέντρο αποθήκευσης χρυσού στην κινεζική ζώνη ελευθέρου εμπορίου Κιανχάϊ, δίπλα στο Σενζέν, μ ια πόλη 18 εκατομμυρίων κατοίκων, βορείως του Χονγκ-Κόνγκ, στο Δέλτα του Ποταμού Περλ. Τώρα η Κίνα ολοκληρώνει την οικοδόμηση συγκροτήματος με υπόγειες κρύπτες, συρταρωτές αποθήκες και περιοχές γραφείων. Η κινεζική Εταιρεία Ανταλλαγής Χρυσού και Αργύρου, ηλικίας 105 ετών, με έδρα το Χονγκ Κόνγκ, συνεργάζεται σε κοινό πρόγραμμα με την ICBC, την μεγαλύτερη κρατική τράπεζα της Κίνας και την μεγαλύτερη εισαγωγέα χρυσού τράπεζα, στην δημιουργία του Κέντρου Αποθήκευσης Κιανχάϊ.

Αρχίζει έτσι να φαίνεται καθαρά γιατί οι δόλιες ΜΚΟ της Ουάσιγκτον, όπως το «Εθνικό ΄Ιδρυμα για Δημοκρατία», επιχείρησαν –ανεπιτυχώς- να οργανώσουν μιαν χρωματιστή επανάσταση εναντίον του Πεκίνου, την Επανάσταση της Ομπρέλας, στο Χονγκ Κονγκ, τέλη του 2014.

Ας σημειωθεί επιπλέον ότι το νέο μελλοντικό συμβόλαιο πετρελαίου, ανταλλάξιμο στην Κίνα σε Γιουάν με ρήτρα χρυσού, θα οδηγήσει σε δραματική στροφή των κυριότερων μελών του OPEC, ακόμη και στην Μέση Ανατολή, να προτιμήσουν το ανταλλάξιμο με χρυσάφι Γιουάν για το πετρέλαιό τους, αντί των υπέρ-πληθωρικών δολαρίων, τα οποία συνεπάγονται και γεωπολιτικό ρίσκο, όπως ανακάλυψε το Κατάρ μετά την επίσκεψη του Τραμπ στη Σαουδική Αραβία πριν μερικούς μήνες. Αξιοσημείωτα, ο ρωσικός πετρελαϊκός γίγας Ροσνέφτ μόλις ανήγγειλε ότι η κινεζική κρατική εταιρεία πετρελαίου CEFC China Energy Company Ltd μόλις αγόρασε συμμετοχή14% στη Rosneft από το Κατάρ. Όλα αρχίζουν να συναρμολογούνται σε μια συνεκτική στρατηγική.

Η αυτοκρατορία του δολαρίου βρίσκεται στην επώδυνη επιθανάτια αγωνία της και οι πατριάρχες της τελούν σε κατάσταση άρνησης της πραγματικότητας, γνωστή ως προεδρία Τραμπ. Στο μεταξύ τα υγιέστερα στοιχεία αυτού του κόσμου επιδίδονται στην οικοδόμηση θετικών, ειρηνικών εναλλακτικών συστημάτων. Είναι μάλιστα διατεθειμένα ακόμη και να δεχθούν την Ουάσιγκτον, υπό τίμιους όρους, να ενταχτεί στην συνεργασία τους. Πολύ γενναιόδωρο, δεν είναι;
του Δρ. Πωλ Γκραίγκ Ρόμπερτς

[ Στο κατωτέρω, εκρηκτικά ειρηνόφιλο, άρθρο του, ο Αμερικανός καθηγητής, συγγραφέας και πρώην υπουργός των Οικονομικών, εισηγείται σε Μόσχα και Πεκίνο δραστική συνταγή οικονομικών αντιμέτρων που θα παραλύσουν την Δυτική επιθετικότητα, θα διαλύσουν το ΝΑΤΟ και θα ματαιώσουν τα σχέδια αιφνιδιαστικής πυρηνικής επίθεσης,  χωρίς να πέσει ούτε ένας πύραυλος, ούτε μια τουφεκιά.  Χωρίς αυτά τα μέτρα- γράφει- θανάσιμος κίνδυνος  απειλεί όχι μόνο Ρωσία και Κίνα, αλλά επίσης τους Αμερικανούς και τον κόσμο ολόκληρο.]  

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η σύγκρουση που προκάλεσε η Ουάσιγκτων με τη Ρωσία είναι παράτολμη και ανεύθυνη. Μπορεί να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο. Στην πραγματικότητα η Ουάσιγκτων προετοιμαζόταν για πυρηνικό πόλεμο από την εποχή της κυβέρνησης Τζωρτζ Μπους.
Η Ουάσιγκτων αναθεώρησε το αμερικανικό πολεμικό δόγμα για να εισαγάγει την έναρξη πολεμικής σύρραξης με μια πρώτη πυρηνική επίθεση.
Η  Ουάσιγκτων εγκατέλειψε τη Συνθήκη για τους αντιβαλλιστικούς πυραύλους για να μπορεί να παράγει και να εγκαθιστά αντιβαλλιστικούς πυραύλους που προορίζονται να εμποδίσουν ένα πλήγμα αντιποίνων κατά των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτων έχει προγραμματίσει να ενισχύσει τις στρατιωτικές δυνάμεις της στα σύνορα της Ρωσίας και δαιμονοποιεί την κυβέρνηση της Ρωσία με ψεύτικες κατηγορίες.
΄Οταν τα  καθεστώτα Μπους και Ομπάμα καταργούσαν τις ασφαλιστικές δικλίδες πού είχαν τοποθετηθεί για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου πρόκλησης ενός πυρηνικού πολέμου καμιά διαμαρτυρία δεν ακούσθηκε από το αμερικανικό κοινό ή από τα ΜΜΕ. Ούτε τα υποτελή ευρωπαϊκά κράτη ύψωσαν φωνή διαμαρτυρίας.
Η εκστρατεία της Ουάσιγκτων για την ηγεμονία έχει φέρει στον κόσμο την πυρηνική παραφροσύνη. Η Μόσχα και το Πεκίνο αντιλαμβάνονται πως είναι οι στόχοι της Ουάσιγκτων. ΄Οπως εξηγεί ο Larchmonter The Double Helix: China-RussiaBy Larchmonter 445 (24/12/14) η Ρωσία και η Κίνα ενοποιούν τις οικονομικές και στρατιωτικές δυνστότητές τους για να αμυνθούν σε επίθεση της Ουάσιγκτων.
Η δαιμονοποίηση από την Ουάσιγκτων του Σαντάμ Χουσείν, του Καντάφι και του ΄Ασσαντ ήταν τα πρελούδια των στρατιωτικών επιθέσεων κατά του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας. Υπό το φως αυτών των προηγουμένων, είναι λογικό να αντιμετωπίζεται η δαιμονοποίηση του Βλαντιμίρ Πούτιν ως προοίμιο στρατιωτικής δράσης.
Η Ρωσία δεν είναι Ιράκ, Λιβύη ή Συρία. Το ρωσικό στρατιωτικό δόγμα ορίζει ότι η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα σε απάντηση πυρηνικής ή και συμβατικής επίθεσης εναντίον της Ρωσίας. Το ότι ο κόσμος μένει σιωπηλός ενώ η αλαζονεία της Ουάσιγκτων προκαλεί Αρμαγεδδώνα τηλεγραφεί απόλυτη πολιτική χρεωκοπία. Που είναι οι φωνές προστασίας της ανθρωπότητας;
Οι Προοπτικές του Νέου Χρόνου
Η Ουάσιγκτων προπαράσκευασε το 2015 να είναι ένας χρόνος σύγκρουσης. Η σύγκρουση θα είναι σφοδρή.
Η Ουάσιγκτων είναι η αιτία της σύγκρουσης, η οποία ζημωνόταν πολύ καιρό. Η Ρωσία ήταν πολύ αδύνατη να αντιδράσει όταν το καθεστώς Κλίντον ωθούσε το ΝΑΤΟ στα σύνορά της και επετίθετο παράνομα στη Γιουγκοσλαβία, κατακερματίζοντας τη χώρα σε μικρά, εύκολα ελεγχόμενα, κομάτια. Η Ρωσία ήταν επίσης πολύ αδύνατη να αντιδράσει όταν το καθεστώς του Τζωρτζ Μπους αποσυρόταν από την Συνθήκη των Αντιπυραύλων και αναλάμβανε να τοποθετήσει αντιπυραυλικές βάσεις στα σύνορα της Ρωσίας. Η Ουάσιγκτων έλεγε ψέματα στη Μόσχα πως σκοπός των αντιπυραύλων ήταν να προστατεύσουν την Ευρώπη από τους ανύπαρκτους πυρηνικούς δι-ηπειρωτικούς πυραύλους του Ιράν. Αλλά η Μόσχα καταλάβαινε ότι σκοπός των αντιπυραυλικών βάσεων ήταν να υποβαθμίσουν το πυρηνικό αποτρεπτικό όπλο της Ρωσίας, αυξάνοντας έτσι την ικανότητα της Ουάσιγκτων να εκβιάσει τη Ρωσία να δεχθεί συμφωνίες πού υποσκάπτουν τη ρωσική κυριαρχία.
΄Εως το καλοκαίρι του 2008 η Ρωσία είχε ανακτήσει τη δύναμή της. Με εντολές της Ουάσιγκτων ο  στρατός της Γεωργίας, εκπαιδευμένος και εξοπλισμένος από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, επιτέθηκε κατά της αποσχισθείσας ανεξάρτητης Νότιας  Οσετίας τις πρώτες ώρες της 8 Αυγούστου, σκοτώνοντας Ρώσους ειρηνευτές και άμαχο πληθυσμό. Μονάδες των ρωσικών δυνάμεων αντέδρασαν άμεσα και μέσα σε λίγες ώρες, ο Γεωργιανός στρατός σαρρώθηκε και νικήθηκε. Η Γεωργία ήταν και πάλι στα χέρια των Ρώσων, εκεί που βρισκόταν, ως επαρχία, τον 19ο και τον 20ό Αιώνα.
Ο Πούτιν θα έπρεπε να είχε κρεμάσει τον Μιχαήλ Σαακασβίλι, το αμερικανικό ανδρείκελο που είχε στηθεί ως πρόεδρος της Γεωργίας από την «ροζ επανάσταση, που είχε υποκινήσει η Ουάσιγκτων και να είχε επανεντάξει τη Γεωργία στη Ρωσική Ομοσπονδία. Αντίθετα, διαπράττοντας στατηγικό λάθος, η Ρωσία απέσυρε τις δυνάμεις της, αφήνοντας το καθεστώς μαριονέτα της Ουάσιγκτων στην εξουσία, για να προκαλεί κι’ άλλες ιστορίες στη Ρωσία.
Η Ουάσιγκτων ασκούσε σκληρές πιέσεις για να εντάξει τη Γεωργία στο ΝΑΤΟ και να εγκαταστήσει έτσι περισσότερες αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στα σύνορα της Ρωσίας. Αλλά τότε η Μόσχα θεωρούσε την Ευρώπη περισσότερο ανεξάρτητη από την Ουάσιγκτων από όσο είναι και στηριζόταν στις καλές σχέσεις με την Ευρώπη για να κρατήσει τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις έξω από τη Γεωργία.
Σήμερα η ρωσική κυβέρνηση δεν έχει πια καμιά ψευδαίσθηση ότι η Ευρώπη είναι ικανή για ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν διακήρυξε δημόσια ότι η Ρωσία διδάχθηκε πως διπλωματία με την Ευρώπη στερείται νοήματος, επειδή οι Ευρωπαίοι πολιτικοί αντιπροσωπεύουν τά συμφέροντα της Ουάσιγκτων, όχι της Ευρώπης. Ο υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ αναγνώρισε πρόσφατα ότι το καθεστώς της Ευρώπης ως κατεχόμενου κράτους κατέστησε σαφές στους Ρώσους ότι οι ρωσικές χειρονομίες καλής θελησης δεν μπορούν να παράξουν διπλωματικά αποτελέσματα.
Με την κατάρρευση της ρωσικής ψευδαίσθησης ότι η διπλωματία με τη Δύση μπορεί να αποφέρει ειρηνικές λύσεις, εμπεδώθηκε ο ρεαλισμός, ενισχυμένος από την δαιμονοποίηση του Βλαδίμηρου Πούτιν από την Ουάσιγκτων και τα υποτελή σ’ αυτήν κράτη. Η Χίλλαρυ Κλίντον αποκάλεσε τον Πούτιν νέο Χίτλερ. Ενώ η Ουάσιγκτων ενσωματώνει πρώην συστατικά τμήματα της ρωσικής και της σοβιετικής αυτοκρατορίας στη δική της αυτοκρατορία και βομβαρδίζει επτά χώρες, ταυτόχρονα ισχυρίζεται πως ο Πούτιν ασκεί επιθετική δράση και σχεδιάζει να ανασυστήσει τη σοβιετική αυτοκρατορία. Η Ουάσιγκτων εξοπλίζει το νεο-ναζιστικό καθεστώς που ο Ομπάμα εγκατέστησε στην Ουκρανία, ενώ ασύστατα ισχυρίζεται πως ο Πούτιν εισέβαλε και προσάρτησε ουκρανικές επαρχίες. ΄Ολα αυτά τα ασύστολα ψεύδη αναπαράγονται και επαναλαμβάνονται από την εκπορνευόμενη Δυτική δημοσιογραφία. Ούτε ο Χίτλερ δεν διέθετε τόσο πειθήνια ΜΜΕ όπως η Ουάσιγκτων.
Κάθε διπλωματική προσπάθεια της Ρωσίας ανασχέθηκε από την Ουάσιγκτων και κατέληξε σε μηδενικό αποτέλεσμα. ΄Ετσι, η πραγματικότητα αναγκάζει τώρα τη Ρωσία να επικαιροποιήσει το στρατιωτικό δόγμα της. Το νέο δόγμα, που εγκρίθηκε στις 26 Δεκεμβρίου, ορίζει ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ συναποτελούν μια μείζονα στρατιωτική απειλή  για την ύπαρξη της Ρωσίας ως κυρίαρχου ανεξάρτητου κράατους.
Το ρωσικό έγγραφο επικαλείται το στρατιωτικό δόγμα της Ουάσιγκτων περί Προληπτικής Πυρηνικής Επίθεσης, την ανάπτυξη αντι-βαλλιστικών πυραύλων, την διόγκωση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ και την πρόθεση της ανάπτυξης Διαστημικών ΄Οπλων, ως σαφείς ενδείξεις ότι η Ουάσιγκτων προετοιμάζεται να επιτεθεί στη Ρωσία.
Η Ουάσιγκτων διεξάγει επίσης οικονομικό και πολιτικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, επιχειρώντας να αποσταθεροποιήσει την οικονομία της με οικονομικές κυρώσεις και επιθέσεις κατά του ρουβλίου. Το ρωσικό έγγραφο επισημαίνει ότι η Ρωσία αντιμετωπίζει Δυτικές απειλές για ανατροπή καθεστώτος, με                                «ενέργειες που αποβλέπουν στην βιαία μεταβολή της ρωσικής συνταγματικής τάξεως, την αποσταθεροποίηση του πολιτικού και κοινωνικού περιβάλλοντος και την αποδιοργάνωση της λειτουργίας  των κυβερνητικών σωμάτων, των κρισίμων πολιτικών και στρατιωτικών υπηρεσιών και της πληροφοριακής υποδομής της Ρωσίας.»
Η άφρων επιθετική πολιτική της Ουάσιγκτων εναντίον της Ρωσίας αναζωπύρωσε τον συναγωνισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Η Ρωσία κατασκευάζει νέα συστήματα Δι-ηπειρωτικών Πυραύλων και το 2016 θα αναπτύξει οπλικά συστήματα προορισμένα να εξουδετερώσουν το αμερικανικό σύστημα Αντι-πυραύλων. Εν ολίγοις, οι πολεμοκάπηλοι που κυβερνούν στην Ουάσιγκτων έβαλαν τον κόσμο στον δρόμο του πυρηνικού Αρμαγεδδώνα.
Η ρωσική και η κινεζική κυβέρνηση καταλαβαίνουν αμφότερες πως η ύπαρξή τους απειλείται από τις ηγεμονικές βλέψεις της Ουάσιγκτων. Ο Λάρτσμόντερ αναφέρει ότι για να εξουδετερώσουν τά σχέδια της Ουάσιγκτων, οι κυβερνήσεις Ρωσίας και Κίνας αποφάσισαν να ενοποιήσουν τις οικονομίες τους και να συνενώσουν τα στρατιωτικά αρχηγεία τους. Από τώρα και στο εξής Ρωσία και Κίνα πηγαίνουν μαζί στο οικονομικό και στο στρατιωτικό μέτωπο.
Η ενότητα της ΄Αρκτου με τον Δράκοντα υποβιβάζει το τρελλό όνειρο των νεοσυντηρητικών για «έναν Αμερικανικό Αιώνα», σε μια επικίνδυνη ανοησία.Κατά την διατύπωση του Λαρτμόντερ, «Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα χρειασθουν τον Αρχάγγελο Μιχαήλ να νικήσει την Κίνα-Ρωσία, και κατά που δείχνουν όλα τα σημάδια ο Αρχάγγελος Μιχαήλ είναι παραστάτης της ΄Αρκτου και της ορθόδοξης πίστης της. Δεν υπάρχει όπλο, στρατηγική ή τακτική, που μπορεί να φανταστεί κανείς στο ορατό μέλλον, που να βλάψει μια από αυτές τις ανερχόμενες οικονομίες τώρα που είναι ζευγάρι.»
Ο ίδιος βλέπει ελπίδα στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα που δημιούργησε η συνταύτιση Ρωσίας και Κίνας. Δεν θα το αμφισβητήσω. Αλλά εάν οι αλλαζόνες νεοσυντηρητικοί αντιληφθούν πως η ηγεμονική πολιτική τους δημιούργησε έναν εχθρό στον οποίο η Ουάσιγκτων δεν μπορεί να υπερισχύσει, θα ωθήσουν για ένα προληπτικό πυρηνικό πλήγμα, προτού η ενοποιημένη ρωσο-κινεζική στρατιωτική διοίκηση είναι σε επιχειρησιακή ετοιμότητα. Για να προλάβουν μιαν ύπουλη πυρηνική επίθεση, Ρωσία και Κίνα θα πρέπει να λειτουργούν σε πλήρη πυρηνικό συναγερμό.
H αμερικανική οικονομία –στην πραγματικότητα το σύνολο της δυτικότροπης οικονομίας, από την Ιαπωνία στην Ευρώπη- είναι ένας πύργος από τραπουλόχαρτα. Από την απαρχή της οικονομικής κατηφόρας πριν εφτά χρόνια, η όλη Δυτική οικονομική πολιτική μεταστράφηκε σε στήριξη λίγων υπερμεγέθων τραπεζών, κρατικού χρέους και του δολαρίου. Με αποτέλεσμα οι ίδιες οι οικονομίες, και η ικανότητα των λαών να αντιμετωπίσουν την κατάσταση επιδεινώθηκαν.
Οι χρηματοπιστωτικές αγορές βασίζονται στη τεχνική της χειραγώγησης, όχι στους θεμελιώδεις κανόνες λειτουργίας. Η χειραγώγηση δεν έχει βάσεις αντοχής. Με την έκρηξη του χρέους, τα αρνητικά επιτόκια  είναι ανοησία. Καθώς τα πραγματικά καταναλωτικά εισοδήματα, η πραγματική καταναλωτική πίστωση και οι πραγματικές λιανικές πωλήσεις βρίσκονται σε στασιμότητα ή σε πτώση, το χρηματιστήριο είναι μια φούσκα. Ενώ η Ρωσία, η Κίνα και άλλες χώρες εγκαταλείπουν το δολάριο για την ρύθμιση διεθνών λογαριασμών, ενώ η Ρωσία αναπτύσει ένα υποκατάστατο του νομισματικού συστήματος SWIFT , οι BRICS αναπτύσουν οργανισμούς αντικατάστασης του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας και μαζί με άλλες χώρες δημιουργούν τα δικα τους συστήματα πιστωτικής κάρτας και ΄Ιντερνετ, το αμερικανικό δολάριο, μαζί με το Ιαπωνικό γιέν και τα ευρωπαϊκά νομίσματα, που τυπωνονται για να στηρίξουν την ανταλλακτική αξία του δολαρίου, θα μπορούσαν να υποστούν μια δραματική υποτίμηση, η οποία θα καθιστούσε τον  -εξαρτημένο από εισαγωγές- Δυτικό κόσμο δυσλειτουργικό.
Κατά τη γνώμη μου, Ρώσοι και Κινέζοι άργησαν να αντιληφθούν το κακό που έχει κυριεύσει την Ουάσιγκτων. Κατά συνέπεια οι δυο χώρες κινδυνεύουν να υποστούν πυρηνική επίθεση πρίν από την επιχειρησιακή ικανότητα της ενοποιημένης άμυνάς τους. ΄Οπως η Δυτική οικονομία είναι ένα κάστρο από τραπουλόχαρτα, η Ρωσία και η Κίνα θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατάρρευση της Δυτικής οικονομίας προτού οι νεοσυντηρητικοί μπορέσουν να οδηγήσουν τον κόσμο στον πόλεμο. Καθώς η επίθεση της Ουάσιγκτων κατά των δύο χωρών είναι ξεκάθαρη, η Ρωσία και η Κίνα έχουν κάθε δικαίωμα να εφαρμόσουν τα ακόλουθα αμυντικά μέτρα:
Εφ όσον ΗΠΑ και ΕΕ διεξάγουν οικονομικό πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, η Ρωσία μπορεί να ισχυρισθεί ότι καταστρέφοντας τη ρωσική οικονομία η Δύση στέρησε από τη Ρωσία την δυνατότητα να ξεπληρώσει τα χρέη της στις Δυτικές τράπεζες. Αν αυτό δεν συντρίψει τις ισχνές σε κεφάλαια τράπεζες της ΕΕ, η Ρωσία μπορεί να ανακοινώσει ότι εφ’ όσον το ΝΑΤΟ ορίζεται επίσημα από το ρωσικό αμυντικό δόγμα ως εχθρός του ρωσικού κράτους, η Ρωσία δεν μπορεί πλέον να στηρίζει την εκστρατεία του ΝΑΤΟ κατά του ρωσικού κράτους πουλώντας φυσικό αέριο στά μέλη του ΝΑΤΟ. Εάν το κλείσιμο του μεγαλύτερου μέρους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, η διόγκωση της ανεργίας και οι πτωχεύσεις των τραπεζών δεν οδηγήσουν στη διάλυση του ΝΑΤΟ και έτσι στην εξουδετέρωση της απειλής, τότε μπορούν να δράσουν οι Κινέζοι.
Οι Κινέζοι έχουν στα θησαυροφυλάκιά τους ένα μεγάλον όγκο χρηματοπιστωτικών τίτλων με ρήτρα δολαρίου. Καθώς οι Τράπεζες Χρυσού, ως πράκτορες της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας ( FED) ρίχνουν τεχνητά την τιμή του χρυσού, πουλώντας μαζικά, σε νεκρές νυκτερινές ώρες του χρηματιστηρίου, χάρτινα δικαιώματα μελλοντικής ανάληψης χρυσού, χωρίς αντίκρυσμα, η Κίνα μπορεί να πουλήσει αντίστοιχα μεγάλες μάζες αμερικανικά ομόλογα σε λίγα λεπτά της ώρας. Εάν η FED τυπώσει γρήγορα την τεράστια ποσότητα δολαρίων για να αγοράσει τα χρεώγραφα για να μην καταρρεύσει ο πύργος από τραπουλόχαρτα, τότε οι Κινέζοι μπορούν αυτον τον ποταμό αμερικανικών δολαρίων που εισέπραξαν για τα αμερικανικά ομόλογα, να τον ρίξουν στην διεθνή αγορά. Και ενώ η FED μπορεί να τυπώνει δολάρια για να αγοράζει τα αμερικανικά ομόλογα, δεν μπορεί να τυπώσει ξένα νομίσματα για να αγοράζει δολάρια.
΄Ετσι το δολάριο θα κατέρρεε και μαζί με αυτό η εξουσία του ηγεμόνα. Ο πόλεμος θα τελείωνε χωρίς νά πέσει πύραυλος ή τουφεκιά.
Κατά τη γνώμη μου, η Ρωσία και η Κίνα το χρωστούν στον κόσμο να εμποδίσουν τον πυρηνικό πόλεμο που σχεδιάζουν οι νεοσυντηρητικοί, απλώς απαντώντας με τον ίδιο τρόπο στον οικονομικό πόλεμο της Ουάσιγκτων. Η Ρωσία και η Κίνα κρατούν τα καλά χαρτιά. ΄Οχι η Ουάσιγκτων.
Η Ρωσία και η Κίνα δεν πρέπει να προειδοποιήσουν. Πρέπει απλώς να δράσουν. Και μάλιστα αντί για βήμα-βήμα, Ρωσία και Κίνα πρέπει ταυτόχρονα να χρησιμοποιήσουν τα αντίμετρα. ΄Οταν τέσσερεις αμερικανικές τράπεζες κατέχουν παράγωγα συνολικού ύψους που αντιστοιχεί σε πολλαπλάσιο του παγκόσμιου ακαθάριστου εισοδήματος, η χρηματοπιστωτική έκρηξη θα είναι ισοδύναμη με πυρηνικής βόμβας. ΟΙ ΗΠΑ και η ΕΕ θα έχουν τελειώσει και ο κόσμος θα έχει σωθεί.

Ο Λάρτσμοντερ ίσως έχει δίκηο. Το 2015 μπορεί να είναι ένας πολύ καλός χρόνος, αλλά θα απαιτηθούν προληπτικές οικονομικές κινήσεις από τη Μόσχα και το Πεκίνο. Το σημερινό σχέδιο του Πούτιν φαίνεται να είναι να γυρίσει τη ράχη του στη Δύση, να αγνοήσει τις προκλήσεις και να συνταυτίσει τα ρωσικά στρατηγικά και οικονομικά συμφέροντα με της Ασίας. Αυτή είναι μια ανθρωπιστική και λογική γραμμή δράσεως, αλλά αφήνει τη Δύση ξένοιαστη και ανενόχλητη στις οικονομικές αναπηρίες της. Μια ανενόχλητη Δύση παραμένει ένας μεγάλος κίνδυνος όχι μόνο για τη Ρωσία και την Κίνα, αλλά επίσης για τους Αμερικανούς και τον κόσμο ολόκληρο.