Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

ΧΡΗΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ Ή ΟΧΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ;

bike tracks
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΠΑΜ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η Δυτική Όχθη των Βαλκανίων


της Αθανασίας Πέτσα *

Ένα τραγικό γεγονός φούντωσε για άλλη μια φορά τα πάθη και δίχασε την -πάντα έτοιμη να διχαστεί- κοινή γνώμη. Ο φόνος του βορειοηπειρώτη Κωνσταντίνου Κατσίφα από τα πυρά της Αλβανικής αστυνομίας. Και τι δεν ακούστηκε, αμέσως μόλις έγινε γνωστό το συμβάν και προτού ακόμα έρθει στο φως η παραμικρή λεπτομέρεια για τις συνθήκες και τον τρόπο με τον οποίο σκοτώθηκε.

Τα δυο στρατόπεδα -όχι «σαν», αλλά πραγματικά- έτοιμα από καιρό, όμως καθόλου «θαρραλέα», σχηματίστηκαν εν ριπή οφθαλμού, κραυγάζοντας: «εθνικιστής!», «φασίστας!», «χρυσαυγίτης!» από τη μια μεριά και «ήρωας!», «παλικάρι!», «θάνατος στους Αλβανούς!» από την άλλη. Οι δυο αυτοί πόλοι που εδώ και πολύ καιρό έχουν καταφέρει να κυριαρχούν σε οποιαδήποτε συζήτηση για οποιοδήποτε εθνικό μας θέμα. Τα δυο -φαινομενικά- αντίθετα στρατόπεδα, που όμως συνεργάζονται τόσο αρμονικά για τη συσκότιση της αλήθειας και την αλλοίωση κάθε εθνικής μας υπόθεσης, κάθε πατριωτικού προτάγματος.

Από τη μια μεριά λοιπόν, οι γνωστοί μας «αριστερούληδες», της συνωμοταξίας των «αντίφα». Η ετυμηγορία βγήκε αμέσως: «ήταν χρυσαυγίτης!». Χαρακτηρισμός που είναι τουλάχιστον αστείος, αν σκεφτεί κανείς το τρόπο δράσης του εν λόγω μορφώματος. Στα σοβαρά, τώρα, έχετε δει ποτέ χρυσαυγίτη να βγαίνει ΜΟΝΟΣ του και να υπερασπίζεται τα -όποια- πιστεύω του μέχρις εσχάτων, και μάλιστα με κίνδυνο της ζωής του; Όσο κι αν ψάξουμε, δεν θα βρούμε ούτε έναν. Όλη τους η «παλικαροσύνη» εξαντλείται στο να μαζεύονται τουλάχιστον καμιά δεκαριά μαζί, για να πλακώσουν στο ξύλο κανέναν δύσμοιρο Πακιστανό! Από πού προέκυψε ο χαρακτηρισμός του χρυσαυγίτη; Μήπως το είχε δηλώσει ο ίδιος ο Κατσίφας; Όχι, απ’ όσο ξέρουμε, δεν φαίνεται πουθενά κάτι τέτοιο. Ο μόνος λόγος για τον οποίο χαρακτηρίστηκε έτσι, είναι επειδή οτιδήποτε φέρει ελληνική σημαία, ή υπερασπίζεται εθνικά προτάγματα, αυτομάτως χαρίζεται από τους λεγόμενους διεθνιστές, στο νεοναζιστικό μόρφωμα.  

Αυτό το «δωράκι», το δέχεται ευχαρίστως η πλευρά των εθνικοφρόνων-φιλοφασιστών-φιλοναζί-φιλοχουντικών (και λοιπών συμπαρομαρτούντων) και φροντίζει να το εκμεταλλεύεται με τον χειρότερο τρόπο. Κραυγές, βρισιές, ρατσιστικό παραλήρημα εναντίον των Αλβανών, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας όπου κυριαρχούν συνθήματα... μεστά πολιτικού νοήματος, όπως «1, 2, 3, γ***ται η Αλβανία!» Πού αποσκοπούν, αλήθεια, όλα αυτά; Μήπως στο να φωτίσουν καλύτερα τις, εν πολλοίς, άγνωστες πτυχές των εθνικών μας ζητημάτων; Μήπως στο να υπερασπιστούν δυναμικά τα δίκια του ελληνισμού, να συσπειρώσουν τον λαό για να αγωνιστεί για την κατάκτησή τους; Ούτε κατά διάνοια.

Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Γιατί, ποιος λογικός άνθρωπος, με δημοκρατικά αισθήματα και με αγάπη γι’ αυτήν τη χώρα θα μπορούσε να ταυτιστεί και να κινητοποιηθεί με αυτόν τον οχετό; Έτσι λοιπόν, το καθένα από αυτά τα δυο στρατόπεδα αυτοδικαιώνεται μέσα από την αντιπαράθεσή του με το άλλο, αλλά και τα δυο μαζί, σε αγαστή συνεργασία, φροντίζουν να κάνουν τόση φασαρία, που να μην μπορεί να ακουστεί καμία άλλη φωνή.

Περίσσια είναι και η υποκρισία και από τις δύο πλευρές. Οι μεν εθνικιστές κόπτονται για τα δεινά της σκλαβωμένης Βόρειας Ηπείρου, αλλά δεν θα τολμήσουν να πουν κουβέντα για τις μεγάλες δυνάμεις που, για τα δικά τους συμφέροντα, πίεσαν ώστε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας να μείνει στα χαρτιά και να μην εφαρμοστεί ποτέ. Ούτε βέβαια θα πουν λέξη τώρα, που οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις έχουν θέσει όλη την Ελλάδα υπό κατοχή, σε συνεργασία με τις ντόπιες μαριονέτες τους που παριστάνουν τις ελληνικές κυβερνήσεις. Οι ίδιες αυτές μεγάλες δυνάμεις ανακατεύουν πάλι την τράπουλα στην «πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης», τα Βαλκάνια, διαλύοντας τα κράτη είτε με τα όπλα, όπως στη Γιουγκοσλαβία, είτε με οικονομικά μέσα, όπως στην Ελλάδα. Θα τους ακούσετε να ωρύονται με μένος «γουρούνια Αλβανοί», αλλά για τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, θα λένε πάντα τα καλύτερα! Κατά τ’ άλλα, «Ζήτω η Ελλάς»!

Οι δε «αγωνιστές της αριστεράς και των δικαιωμάτων» έχουν αναπτύξει μια... υπερφυσική ικανότητα να ανακαλύπτουν τον φασισμό στην κάθε παραμικρή πτυχή της καθημερινότητας, σε κάθε αποστροφή του καθημερινού λόγου και να μάχονται με πάθος για να τον εξοβελίσουν, αλλά είναι εντελώς ανίκανοι να τον δουν όταν ορθώνεται ολοφάνερα μπροστά στα μάτια τους και στρέφεται εναντίον των Ελλήνων. Τότε, όχι μόνο δεν στρέφονται ενάντιά του, αλλά και υιοθετούν άκριτα τη λογική και τα επιχειρήματά του. Έτσι και τώρα, στην περίπτωση του Κατσίφα, δεν διστάζουν να αναπαράγουν την εκδοχή της αλβανικής αστυνομίας, που ενοχοποιεί για τον φόνο το ίδιο το θύμα!

Το πιο ενδιαφέρον στην περίπτωσή τους -και εδώ θα σταθούμε- είναι ότι αυτή η πλευρά εμφανίζεται ως υπέρμαχη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Παλαιστινίων. Φυσικά, αυτό είναι προς τιμήν τους, ο αγώνας των Παλαιστινίων είναι δίκαιος και αξίζει κάθε δυνατή υποστήριξη, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά στις απόψεις που εκφράζουν. Ο Παλαιστίνιος που υψώνει περήφανα τη σημαία του μπροστά στα ισραηλινά πυρά, είναι ήρωας και δοξάζεται. Ο Έλληνας που ύψωσε τη σημαία στους Βουλιαράτες και δέχτηκε τη σφαίρα κατάστηθα, είναι φασίστας και «πήγαινε γυρεύοντας». Ο ισραηλινός στρατός που σκοτώνει τους Παλαιστίνιους διαδηλωτές είναι φασιστικός και απάνθρωπος. Στην περίπτωση όμως του Βορειοηπειρώτη, ο «φασίστας» είναι το θύμα, άρα, προφανώς, το κράτος που τον δολοφόνησε είναι «δημοκρατικό» και «προοδευτικό», άσε που γλίτωσε τον κόσμο από ένα ακόμα «εθνίκι». Και ο κατάλογος των αντιφάσεων δεν έχει τέλος...

Οι Έλληνες φίλοι του Παλαιστινιακού αγώνα γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορία πίσω από τις χρονολογίες 1948 και 1967. Δύο χρονιές που σημάδεψαν την τύχη της Παλαιστίνης. Το 1948: η χρονιά της μεγάλης καταστροφής, της «Νάκμπα», του μεγάλου διωγμού και της σφαγής που σηματοδότησε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ. Το 1967, μετά τον πόλεμο των 6 ημερών, διαμορφώθηκαν τα λεγόμενα «σύνορα του 1967», ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ και το υπό διαμόρφωση Παλαιστινιακό κράτος. Η απόφαση για ίδρυση δύο κρατών στην περιοχή είχε παρθεί από τον ΟΗΕ ήδη από το 1947 και όριζε ως Παλαιστινιακό κράτος τρεις εδαφικές περιοχές, μεταξύ των οποίων η Λωρίδα της Γάζας και η Δυτική Όχθη, με πρόβλεψη για ανεξαρτητοποίησή τους τον Αύγουστο του 1948. Αλλά ακόμα και αυτό, το «κουτσουρεμένο» κράτος της Παλαιστίνης, δεν ανεξαρτητοποιήθηκε ποτέ, αντίθετα κουτσουρεύτηκε ακόμα περισσότερο, μέχρις εξαφανίσεως. Με τη Νάκμπα του 1948, με τον πόλεμο των 6 ημερών του 1967, με τις συνεχείς επεκτάσεις των Ισραηλινών εποικισμών, με τις κατεδαφίσεις σπιτιών, αλλά και ολόκληρων χωριών, με τη συνεχή, βάναυση καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, έχουμε φτάσει στο σήμερα, όπου από τα λεγόμενα «σύνορα του 1967» δεν έχουν μείνει παρά σκόρπιες κουκίδες στον χάρτη...

Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, όπως και η ζοφερή κατάσταση την οποία βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι, υπό το φασιστικό καθεστώς του Ισραήλ, και γι’ αυτό δίκαια οι φίλοι του Παλαιστινιακού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα υψώνουν με περηφάνια τη σημαία της Παλαιστίνης.

Ωστόσο, η σημαία της Αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου, με την εμβληματική χρονολογία 1914, για πολλούς δεν είναι παρά μια σημαία «που την υπερασπίζονται οι χρυσαυγίτες»!

Στις αρχές του 1914 και, αφού οι μεγάλες δυνάμεις είχαν επιδικάσει τη Βόρεια Ήπειρο στο υπό διαμόρφωση Αλβανικό κράτος, η ελληνική κυβέρνηση -μάλλον μετά από «σκληρή διαπραγμάτευση»- αποδέχθηκε να αποχωρήσει ο ελληνικός στρατός από την περιοχή, με αντάλλαγμα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την ισχυρή αντίδραση των Βορειοηπειρωτών, οι οποίοι οργανώθηκαν και εξεγέρθηκαν για την απελευθέρωσή τους. Μετά από έντονες συγκρούσεις, στις 17 Φεβρουαρίου 1914, ανακηρύχθηκε η αυτονομία της Βόρειας Ηπείρου και υψώθηκε για πρώτη φορά η σημαία με τον δικέφαλο αετό και τον γαλανόλευκο σταυρό στο Αργυρόκαστρο. Οι μάχες συνεχίστηκαν, μέχρι που τον Μάιο του 1914 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που αναγνώριζε την Αυτόνομη Βόρεια Ήπειρο, υπό τη διοίκηση του Αλβανικού κράτους, και έγινε αποδεκτό και από τις μεγάλες δυνάμεις τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Βέβαια, τα βάσανα της Βόρειας Ηπείρου δεν τελείωσαν εδώ. Παρότι οι μεγάλες δυνάμεις προέτρεψαν την Ελλάδα να ανακαταλάβει τη Β. Ήπειρο -το οποίο και έγινε στις 17 Οκτωβρίου του 1914- παρότι «έταξαν» τη Βόρεια Ήπειρο στην Ελλάδα αν η τελευταία συμμετείχε στο πλευρό τους στον Α’ΠΠ, παρότι η Ελλάδα συμμετείχε στο πλευρό των «συμμάχων» και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και παρότι απελευθέρωσε για άλλη μια φορά τη Βόρεια Ήπειρο το 1940-41, κατά το Αλβανικό Έπος, η Β. Ήπειρος δεν προσαρτήθηκε ποτέ στην επικράτεια του ελληνικού κράτους, παρά για ένα πολύ σύντομο διάστημα που έληξε άδοξα. Όσο για την «αυτονομία» της και τα δικαιώματα της ελληνικής κοινότητας, καταπατήθηκαν κατάφωρα από το αλβανικό κράτος.

Στην Αλβανία δεν χτίστηκε τείχος γαι να χωρίσει τους Έλληνες από τους Αλβανούς, όπως έγινε στην Παλαιστίνη. Δεν υπάρχουν σε κάθε γωνιά πάνοπλοι στρατιώτες, έτοιμοι να πυροβολήσουν ακόμα και μικρά παιδιά με την παραμικρή αφορμή. Δεν υπάρχουν ακόμη και τα πάμπολλα «σημεία ελέγχου» που εμποδίζουν τους Παλαιστίνιους να μετακινηθούν στην ίδια τους τη χώρα. Ούτε βέβαια υπάρχει περιοχή αντίστοιχη της μαρτυρικής Γάζας, η οποία υφίσταται μια συστηματική γενοκτονία.

Η Αλβανία, η Ήπειρος, όπως και όλη η Ελλάδα υπέφερε τους αιώνες της σκληρής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Ηπειρώτες, από την εποχή του Σκεντέρμπεη μέχρι και το 1821, έκαναν πάνω από 30 ένοπλες εξεγέρσεις, ενώ όταν ξεκίνησε η Επανάσταση, την υποστήριξαν με κάθε τρόπο και πολέμησαν για τη λευτεριά της Ελλάδας. Όμως, η απελευθέρωση της Ελλάδας δεν έφερε και την απελευθέρωση της Ηπείρου, η οποία συνέχισε να πολεμά: Βαλκανικοί Πόλεμοι, Α’ Παγκόσμιος, Β’ Παγκόσμιος... τρεις ελπιδοφόρες απελευθερώσεις από τον ελληνικό στρατό... απανωτές απογοητεύσεις και προδομένες ελπίδες, για να βρεθεί και πάλι, ως μέρος του αλβανικού κράτους απομονωμένη, όχι με πέτρινο τοίχο, αλλά με αγκαθωτό συρματόπλεγμα στα χρόνια του καθεστώτος του Χότζα.

Διώξεις, φυλακές, εξορίες, στέρηση των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών, πλήρης αγνόηση του γεγονότος ότι εκεί υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, αγνόηση τόσο από το αλβανικό κράτος, όσο και από τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής συνηθίζουν να πυροβολούν και να εκτελούν επί τόπου τον Παλαιστίνιο «παραβάτη», χωρίς να μπουν στον κόπο να τον συλλάβουν, να σχηματίσουν κατηγορητήριο, να περάσει από μια δίκαιη δίκη, όπως ορίζει το δικαιακό σύστημα κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Μια πρακτική, η οποία από τον καιρό του Στάλιν, που τη χρησιμοποιούσε κατά κόρον για την εξόντωση των «εχθρών του λαού», πολιτογραφήθηκε με τον όρο «εξωδικαστική εκτέλεση». Μήπως αυτή η πρακτική μας θυμίζει κάτι από τα πρόσφατα γεγονότα στους Βουλιαράτες της Βόρειας Ηπείρου;

Συνηθίζουν επίσης οι ισραηλινές αρχές να παρακρατούν για πολύ καιρό τη σορό του θύματός τους και να μην την παραδίδουν στους συγγενείς για ταφή. Μήπως και αυτό μας θυμίζει κάτι;

Όχι, η Αλβανία δεν δημιουργήθηκε εκ του μη όντος με εισαγόμενους εποίκους από τις τέσσερις γωνιές της γης, όπως το Ισραήλ, αλλά, είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε ταιριάζει στα ιδεολογήματά μας είτε όχι, στη Δυτική Όχθη των Βαλκανίων υπάρχει μια αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα, η οποία στερείται το πιο θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση.          

Στο «χωνευτήρι των φυλών» που υπήρξε για αιώνες η Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι λαοί επιβίωσαν ως διακριτές οντότητες, διαμορφώθηκαν ή εξαφανίστηκαν, με βάση το αν αντιστάθηκαν ή αν συμπορεύτηκαν με τον κατακτητή. Στην εποχή της Επανάστασης, η διάκριση ήταν μία: είτε πολεμούσες για την ελευθερία, ασχέτως εθνικής καταγωγής, είτε «τούρκευες», υποτασσόσουν στον αγά και στρεφόσουν ενάντια στους ίδιους τους συμπατριώτες σου. Οι εθνικές συνειδήσεις διαμορφώθηκαν μέσα από τον αγώνα για την ελευθερία του κάθε έθνους και οι μορφές που ξεχώρισαν ως ηρωικές στην ιστορία του κάθε λαού και συνέβαλαν στην αίσθηση συνοχής της ιστορικής του πορείας,  ήταν αυτές που πρωτοστάτησαν σ’ αυτόν τον αγώνα και όχι αυτές που είχαν την «γνησιότερη» εθνική καταγωγή, ή αιματολογική συγγένεια. Ταυτόχρονα, αυτές οι μορφές λειτουργούν για τον κάθε λαό και ως πρότυπα συμπεριφοράς και στάσης ζωής.

Ασχέτως του τρόπου και των συνθηκών που οδήγησαν στη δημιουργία του αλβανικού κράτους, οι Αλβανοί επέλεξαν ως εθνικό τους ήρωα τον Σκεντέρμπεη και όχι κάποιον άλλο, υπάκουο διοικητή του σουλτάνου, όσο καλός διοικητής και αν υπήρξε. Οι Έλληνες διαμόρφωσαν την εθνική τους συνείδηση, επιλέγοντας ως πρότυπα τον Καραϊσκάκη, τον Μπότσαρη, τον Κολοκοτρώνη και τις άλλες εμβληματικές μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και όχι τον οποιοδήποτε «γνήσια» ελληνικής καταγωγής εκτουρκισμένο γενίτσαρο, όσο γενναία και αν πολέμησε ο τελευταίος στο πλευρό πχ του Ομέρ Βρυώνη. Όσο για την Παλαιστίνη, είναι μάλλον απίθανο να γράψει με χρυσά γράμματα στην ιστορία της το όνομα του Μαχμούτ Αμπάς, παρότι κανείς δεν αμφισβητεί την καταγωγή του.

Ας το θυμόμαστε αυτό, τώρα που η νέα αυτοκρατορία απειλεί να εδραιωθεί, σε παγκόσμιο αυτή τη φορά επίπεδο, καταπίνοντας στο διάβα της, χώρες, λαούς και συνειδήσεις.


* Μέλος του ΕΠΑΜ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ανακοίνωση συμπαράστασης στους διωκόμενους συναγωνιστές κατά των πλειστηριασμών



Το ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης δηλώνει ότι καταδικάζει απερίφραστα τις προσπάθειες ποινικοποίησης των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών, καθώς και τις διώξεις που υφίστανται τα μέλη του Συντονισμού Συλλογικοτήτων γι’ αυτήν τους τη δράση.

Το ΕΠΑΜ, που από την αρχή βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στους πλειστηριασμούς, έχει γνωρίσει το ανάλγητο πρόσωπο της κρατικής καταστολής και των άδικων διώξεων, καθώς πρόσφατα αρκετά μέλη του πέρασαν από δίκη, όντας ανάμεσα στους πρώτους συλληφθέντες των κινητοποιήσεων κατά των πλειστηριασμών.

Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι ότι η κατασκευή ανυπόστατων «ποινικών» κατηγοριών δεν είναι παρά μια απέλπιδα προσπάθεια εκφοβισμού του λαού, από ένα σύστημα που τρέμει μπροστά στην ίδια του την κατάρρευση, εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στους διωκόμενους συναγωνιστές και διατρανώνουμε την δέσμευσή μας ότι:

Η προσπάθεια τρομοκράτησης του λαού και ποινικοποίησης του νόμιμου δικαιώματος στη διαμαρτυρία και την προάσπιση των δικαιωμάτων μας, δεν θα περάσει!

Το ληστρικό σύστημα που λυμαίνεται τα σπίτια και την περιουσία του ελληνικού λαού σύντομα θα ανατραπεί και όσα ακίνητα παρανόμως εκπλειστηριάστηκαν θα επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους!

Σε κάθε τους βήμα, σε κάθε εγκληματική τους επιδίωξη, θα μας βρίσκουν μπροστά τους, μέχρι την τελική νίκη, μέχρι να ανασάνουμε στη χώρα μας τον αέρα της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης!

Θεσσαλονίκη 8 Μαΐου 2018
ΕΠΑΜ – Τομέας Θεσσαλονίκης

Το ΕΠΑΜ για την πυραυλική επίθεση των δυτικών δυνάμεων στη Συρία



Το ΕΠΑΜ καταδικάζει απερίφραστα την επίθεση με πυραύλους των ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας κατά της Συρίας, τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, Σάββατο 14/4/18, που έγινε με το πρόσχημα της φημολογούμενης χρήσης χημικών όπλων από την μεριά της συριακής κυβέρνησης και χωρίς καμιά απόδειξη που να την επιβεβαιώνει. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό των προθέσεων είναι ότι η επίθεση έγινε εσπευσμένα, πριν προλάβει να διεξάγει έρευνες ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων που η έναρξή τους προγραμματίζονταν για σήμερα.

Είναι φανερό ότι η επιτυχία του συριακού στρατού να εκδιώξει τους Τζιχαντιστές τρομοκράτες της Jaysh al-Islam από την Ντούμα και τον θύλακα της ανατολικής Γούτα, προκάλεσε την οργή των δυτικών που βλέπουν μία-μία τις κατεχόμενες περιοχές να απελευθερώνονται από τις νόμιμες κυβερνητικές δυνάμεις. Μόνο όπλο που τους απέμεινε απέναντι στο σθένος του συριακού λαού, είναι το ψέμα και οι λυσσώδεις  απειλές, η συνεχής προπαγάνδα στα δυτικά μέσα και η «πολιτική των κανονιοφόρων», αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις των ενεργειών τους σε ανθρώπινες ζωές.

Στο υποκριτικό ερώτημα του κ. Τραμπ «Τι είδους έθνος θα ήθελε να συνδεθεί με τη μαζική δολοφονία αθώων ανδρών, γυναικών και παιδιών;» καλείται να απαντήσει και να λογοδοτήσει ο ίδιος για τα μαζικά εγκλήματα εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους και ενός ειρηνικού λαού, που εδώ και 7 χρόνια διαπράττονται από τις δυνάμεις του άξονα στις οποίες προΐσταται τώρα ο ίδιος.

Το ΕΠΑΜ επαναλαμβάνει την πάγια θέση του για την άρση του εμπάργκο εναντίον της Συρίας, την επαναλειτουργία της πρεσβείας της και την αποκατάσταση των διπλωματικών μας σχέσεων με την παραδοσιακά φίλη χώρα.
Η φερόμενη ως «ελληνική» κυβέρνηση, όχι μόνο δεν τολμάει να προχωρήσει στις αυτονόητες αυτές πρωτοβουλίες, αλλά έχοντας παραδώσει τον πλήρη έλεγχο των στρατιωτικών βάσεων της χώρας μας στα «γεράκια» των ΗΠΑ και του Ισραήλ και εμπλέκοντάς την έτσι στους επιθετικούς σχεδιασμούς τους, θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των πολιτών της στο ενδεχόμενο γενικότερης ανάφλεξης.

Ο μόνος τρόπος να βγει αλώβητος ο ελληνικός λαός από την περιπέτεια που τον οδηγούν οι αμετροεπείς και δουλόφρονες κυβερνώντες, είναι μια ανεξάρτητη εθνική εξωτερική πολιτική από μία πατριωτική και δημοκρατική κυβέρνηση που δεν θα εντέλλεται από ξένους δυνάστες και πάτρωνες.

14 Απριλίου 2018
Ο Τομέας Εξωτερικών και Άμυνας του ΕΠΑΜ

Απαλλάχτηκαν των κατηγοριών οι 8 αγωνιστές κατά των πλειστηριασμών



Χαιρετίζουμε την αγωνιστική και περήφανη στάση των 8 Θεσσαλονικέων αγωνιστών του κινήματος κατά των πλειστηριασμών, οι οποίοι απαλλάχθηκαν όλων των κατηγοριών που τους είχαν απαγγελθεί, κατά τη χθεσινή (Παρασκευή 30/3/2018) πολύωρη δίκη τους στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης. Οι αγωνιστές που είχαν συλληφθεί στις 3/12/2014, υποστήριξαν με ευθύτητα το δικαίωμά τους να υπερασπίζονται την διάσωση της ιδιωτικής περιουσίας των συμπολιτών τους από τις τράπεζες και τους κρατικούς φορείς.

Η απαλλακτική απόφαση για τους 8 αγωνιστές, πολίτες της Θεσσαλονίκης, ανάμεσά τους και 3 μέλη του ΕΠΑΜ, στην πρώτη, πανελλαδικά, δίκη για την αντίσταση στους πλειστηριασμούς, ήταν μια νίκη του κινήματος που σηματοδοτεί τη συνέχεια των αγώνων του λαού ενάντια στα μέτρα εξαθλίωσής του και αποτελεί σημείο αναφοράς στις δίκες εναντίον και άλλων  αγωνιστών που θ’ ακολουθήσουν.

Καθοριστικής σημασίας για την απόφαση, ήταν η συμβολή του συνηγόρου υπεράσπισης, μέλους του Εθνικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ, κ. Γιάννη Γκινοσάτη, που απέδειξε στο δικαστήριο το ανυπόστατο των κατηγοριών για τις οποίες διώκονταν.

Καίρια και καταλυτική ήταν η κατάθεση του προέδρου του ΕΠΑΜ, Δημήτρη Καζάκη, που κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης και ανέδειξε την πολιτική διάσταση των αγώνων ενάντια στους πλειστηριασμούς υποστηρίζοντας το νόμιμο και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των κατηγορουμένων, όπως και του ελληνικού λαού, να αντιστέκεται στην αρπαγή της ιδιωτικής περιουσίας του από τις τράπεζες και το ανάλγητο κράτος, που τελεί υπό τις εντολές των ψευδεπίγραφων «θεσμών» και της Ε.Ε.

Το ΕΠΑΜ, στην πρώτη γραμμή του αγώνα, υπενθυμίζει σε όλους και σε όλες που εμπλέκονται στη λεηλασία της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, ότι με την απελευθέρωση της χώρας και την αποκατάσταση της νομιμότητας, θα βρεθούν υπόλογοι, ως συνεργοί των δυνάμεων κατοχής. Σε ό,τι αφορά τα ακίνητα που παρανόμως εκποιούνται, επαναλαμβάνουμε προς όλους την προειδοποίηση ότι θα επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους.

Η στιγμή αυτή δεν αργεί. Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει.                                             

Αθήνα, 31/3/2018
Τομέας Κοινωνικών Δράσεων του ΕΠΑΜ- Συντονιστικό πλειστηριασμών

25η Μαρτίου 2018: Το ήθος των αγωνιστών του ’21, οδηγός μας στον πόθο για τη λευτεριά



Σήμερα που νέφη βαριά σχηματίζονται και πάλι πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας, νέφη από τις δυτικές και κεντροευρωπαϊκές δυνάμεις με  αυταρχισμό παρόμοιο  μ’ εκείνον που επέβαλλε ο Μέττερνιχ και το απολυταρχικό διευθυντήριο της Ιεράς Συμμαχίας παραμονές του 1821, επιβάλλεται να δούμε κι εμείς με τις ίδιες αναλογίες τα γεγονότα που μας περιστοιχίζουν, έχοντας ως παράδειγμα προς μίμηση τις επιλογές και τη στάση των προγόνων μας.

Σήμερα που τα νέφη σχηματίζονται γοργά από ένα παρόμοιο διευθυντήριο όπως τότε, το σύγχρονο διευθυντήριο επιβολής απολυταρχισμού και καταπολέμησης των λαϊκών ελευθεριών των Βρυξελλών, και μάλιστα να ενισχύονται και πάλι από τις απειλές ενός «σουλτάνου» -άσχετα αν πρόκειται για σουλτανική καρικατούρα- επιβάλλεται να δώσει ο λαός μια παρόμοια απάντηση σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, παρόμοια με εκείνην που έδωσαν οι πρόγονοί μας πριν από 197 χρόνια και συγκέντρωσαν το θαυμασμό όλου του κόσμου.

Και η απάντηση πρέπει να είναι η ενότητα του λαού στη βάση της μοναδικής αξίας και του μοναδικού συναισθήματος που τον έκαναν να αποτινάσσει ζυγούς και να μεγαλουργεί, απ’ την αυγή της ύπαρξής του στην ιστορία: Στη βάση του πατριωτισμού. Μόνο σκεπτόμενοι πατριωτικά και πράττοντας εθνεγερτικά θ’ αποτινάξουμε τους σύγχρονους Μέττερνιχ, τα «Δημοσιονομικά Σύμφωνά» τους και τα «προαπαιτούμενά» τους. Μόνο με μια πλατιά λαϊκή ενότητα στη βάση του πατριωτισμού και με μια πολιτική και στρατιωτική ηγεσία που θα στηρίζεται και θα τροφοδοτείται απ’ αυτήν, θ’ αναγκαστεί η καρικατούρα του κάθε σύγχρονου «σουλτάνου» εξ ανατολών να το ξανασκεφτεί δυο και τρεις φορές αν «τον παίρνει» να προβεί στην επόμενη προκλητική ενέργεια σε βάρος της κυριαρχίας μας.

Μόνον ο πατριωτισμός των Ελλήνων, όπως και τότε το 1821, θα λουφάξει τους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες που λυμαίνονται δεκαετίες τη χώρα. Μόνο η ενότητα των σύγχρονων «ξυπόλητων», όπως οι πρόγονοί μας που την εθνεγερσία τους σήμερα γιορτάζουμε, θα ξηλώσει τους νενέκους της πολιτικής σκηνής, τους σύγχρονους Μαυροκορδάτους και Κωλέτηδες που δίνουν γη και ύδωρ σε όποια ξένη δύναμη τους προσεγγίσει.

Αυτήν την ενότητα του λαού στη βάση του πατριωτισμού και της δημοκρατίας -γιατί πατριωτισμός χωρίς δημοκρατία είναι ψευδεπίγραφος- πρεσβεύει το ΕΠΑΜ απ’ την αρχή της ίδρυσής του. Έχοντας ως πρότυπα τους άδολους αγωνιστές του 1821, που σαν σήμερα, άναψαν μια σπίθα που έγινε λαϊκή πανστρατιά και ξήλωσε σουλτάνους, κοτζαμπάσηδες, νενέκους. Που αρνήθηκαν να είναι δούλοι και έδειξαν σ’ όλο τον κόσμο τι σημαίνει αξιοπρέπεια και τι τίμημα απαιτείται για να φέρεις την ιδιότητα του ελεύθερου ανθρώπου.

Καλούμε το λαό να αναλογιστεί το βάρος της ιστορικής ευθύνης που φέρουμε όλοι μας, και να συστρατευθεί σ’ ένα πλατύ πατριωτικό μέτωπο που θα οδηγήσει στην απελευθέρωση της χώρας μας, στη λαϊκή κυριαρχία, την εθνική ανεξαρτησία και την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Το ήθος και το σθένος των αγωνιστών του 1821 ας είναι οδηγός μας στον πόθο για ξημέρωμα της λευτεριάς στον τόπο μας.

25 Μαρτίου 2018
Η Πολιτική Γραμματεία του ΕΠΑΜ.

Μνημείο υποκρισίας το ψήφισμα της Συγκλήτου του ΑΠΘ για τους αμάχους της Συρίας


Τη στιγμή που η πατρίδα μας διανύει το 8ο έτος κατοχής…

Τη στιγμή που το δοσίλογο πολιτικό μας σύστημα έχει αποφασίσει να κλείσει όπως – όπως τα ανοιχτά εθνικά μας θέματα, με τέτοιον τρόπο που ανοίγει την όρεξη σε όσους μας επιβουλεύονται να δημιουργήσουν και άλλα, καινούργια…

Τη στιγμή που, εκτός από την οικονομική κατάρρευση που βιώνει ο λαός μας καθημερινά, βλέπουμε τον κίνδυνο εθνικού διαμελισμού και απώλειας εθνικών εδαφών πιο πραγματικό από ποτέ…

Αυτήν τη στιγμή, επέλεξε η Σύγκλητος του ΑΠΘ να «σπάσει τη σιωπή» της και να πάρει θέση, εκδίδοντας, στη συνεδρίασή της με αριθμό 2954/26&27-2-2018, ψήφισμα διαμαρτυρίας.

Εν πρώτοις, το ψήφισμα της Συγκλήτου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Χρόνια τώρα που συμβαίνουν τα μύρια όσα στη χώρα μας, πολλοί αναρωτιούνται πού βρίσκεται ο πνευματικός κόσμος της χώρας. Μήπως άραγε έχουν όλοι εξαφανιστεί; Μήπως άραγε δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν έχουν φωνή για να μιλήσουν; Ήρθε λοιπόν αυτό το ψήφισμα και έδωσε απάντηση αποστομωτική. Ναι, υπάρχουν οι πνευματικοί άνθρωποι, ναι, έχουν και μάτια και αυτιά και στόμα, ναι, ανησυχούν για το τι συμβαίνει στον κόσμο και, ναι, δεν διστάζουν να βγουν ανοιχτά για να το πουν!

Μόνο που η Σύγκλητος του ΑΠΘ δεν διαμαρτύρεται για όλα αυτά που απειλούν τη χώρα μας και που οδηγούν τους Έλληνες (και τους ίδιους τους φοιτητές τους) στην απόγνωση, αλλά για την κατάσταση των αμάχων στη Συρία. Έτσι ξαφνικά, αποφάσισαν οι «σοφοί» του ΑΠΘ να ενώσουν τη φωνή τους με την καλοκουρδισμένη ορχήστρα σύσσωμου του Δυτικού κόσμου, που βομβαρδίζει το τελευταίο διάστημα τη διεθνή κοινή γνώμη με δακρύβρεχτες εκκλήσεις για τη σωτηρία των αμάχων της Γκούτα και με οργισμένες καταγγελίες για το «αιμοσταγές καθεστώς της Δαμασκού» που δολοφονεί τους ίδιους του τους πολίτες.

Οι κάτοικοι της Γκούτα υποφέρουν. Υποφέρουν 6 χρόνια τώρα υπό την κατοχή των τρομοκρατικών τζιχαντιστικών ομάδων που έχουν διαμελίσει τη Συρία, με την υποστήριξη των αμερικανονατοϊκών «συμμάχων» και των Δυτικοευρωπαίων «εταίρων» μας. Υποφέρουν όπως υπέφεραν και οι κάτοικοι του Χαλεπίου, μέχρι που απελευθερώθηκαν από τον Συριακό Αραβικό Στρατό και ξανάρχισε η ζωή στο Χαλέπι να μπαίνει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Όπως δεν έχουν πάψει να υποφέρουν οι κάτοικοι του Ιντλίμπ, που βρίσκεται ακόμα υπό των έλεγχο των λεγόμενων «ανταρτών» (λέγε με Αλ Νούσρα…) Όπως υποφέρουν οι κάτοικοι της Δαμασκού, που βομβαρδίζεται καθημερινά από τις Made in USA ρουκέτες και οβίδες των τζιχαντιστών, αλλά αυτό κανείς δεν το είδε, κανείς δεν το άκουσε, κανένα Δυτικό ΜΜΕ δεν έκλαψε γι’ αυτούς τους αμάχους… γι’ αυτά τα παιδάκια… Οι κάτοικοι της Συρίας υποφέρουν με τη συνέργεια και των ελληνικών κυβερνήσεων, που επιμένουν να κρατούν κλειστή την πρεσβεία της Συρίας στη χώρα μας και να συμμετέχουν στο δολοφονικό εμπάργκο εναντίον του λαού της Συρίας.


Οι «σοφοί» της Συγκλήτου του ΑΠΘ δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτα για όλα αυτά, ούτε και αναρωτήθηκαν ποιοι είναι οι White Helmets (αποδεδειγμένα παρακλάδι της Αλ Νούσρα), που υπογράφουν τα  βίντεο με τις εικόνες καταστροφής, ούτε τι είναι το περίφημο «Παρατηρητήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Συρία» που συνεχίζει να αποτελεί την κύρια πηγή πληροφόρησης για το τι συμβαίνει εκεί, παρότι η έδρα του είναι στην άλλη άκρη του κόσμου…

Ακόμα, δεν αναρωτήθηκαν ποιους «ανθρωπιστικούς» σκοπούς εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή μια εκεχειρία που δεν αποσκοπεί στην εκκένωση της περιοχής από τον άμαχο πληθυσμό, αλλά τους αφήνει να παραμένουν εκεί, εγκλωβισμένοι από τους τρομοκράτες, για να συνεχίσουν να τους χρησιμοποιούν ως ανθρώπινη ασπίδα. Και, συνειδητά ψευδόμενοι, κατηγορούν την κυβέρνηση της Δαμασκού ότι παραβιάζει την εκεχειρία, ενώ είναι γνωστό ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας εξαιρεί από την κατάπαυση πυρός τις επιχειρήσεις εναντίον των χαρακτηρισμένων τρομοκρατικών ομάδων. Αλλά, είπαμε, οι «σοφοί» μας δεν γνωρίζουν ποιοι είναι αυτοί που έχουν καταλάβει την Γκούτα, αυτοί γνωρίζουν μόνο ό,τι τους διοχετεύεται από την κυρίαρχη προπαγάνδα και θλίβονται επιλεκτικά και μόνο κατόπιν παραγγελίας. Ίσως επειδή η ευθυγράμμισή τους με την πολιτική και τις ρητορικές της ΕΕ σχετίζεται με τα κονδύλια για τα διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα με τα οποία σιτίζονται τα τελευταία χρόνια, τόσο το ΑΠΘ όσο και πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν!

Η στάση αυτή των ακαδημαϊκών μας δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση, καθώς είναι πολύ φυσιολογική. Είναι πολύ φυσιολογικό και απολύτως κατανοητό, οι κύριοι αυτοί, που όχι μόνο δεν ενοχλούνται από την κατοχή που έχει επιβληθεί στην ίδια τους τη χώρα, αλλά υπηρετούν και συντηρούν αυτό το καθεστώς, να μην μπορούν να κατανοήσουν πώς είναι δυνατόν ένα κράτος να υπερασπίζεται μέχρις εσχάτων λαό και επικράτεια. Πώς είναι δυνατόν να αντιτίθεται στα σχέδια των παγκόσμιων επικυρίαρχων και να πολεμά για να απελευθερώσει και την τελευταία σπιθαμή του εδάφους του. Αυτά είναι αδιανόητα για τους κ.κ. καθηγητές μας, όπως ήταν αδιανόητα και για εκείνους τους παλιούς τους συναδέλφους που συνεργάστηκαν με το ναζιστικό καθεστώς κατοχής της Ελλάδας, αδιανόητα για εκείνους που χειροκροτούσαν με θέρμη τον δικτάτορα Παπαδόπουλο στην Ακαδημία Αθηνών, αδιανόητα για εκείνους που αναγόρευσαν τον κατοχικό πρωθυπουργό Λογοθετόπουλο επίτιμο διδάκτορα της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ. Στη πολυτάραχη ιστορία του Ελληνικού κράτους, πάντα υπήρχε αυτή η «αφρόκρεμα» ακαδημαϊκών, που το μόνο που φρόντιζε ήταν η διατήρηση της θέσης της στην «ελίτ» της κοινωνίας, πέρα και μακριά από τον «λαουτζίκο», συντασσόμενη πάντα με τον εκάστοτε «ισχυρό», πάντα υποτακτική της (όποιας) εξουσίας…

Θεσσαλονίκη 4/3/18
ΕΠΑΜ – Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

250 «ορφανά» δισεκατομμύρια, κλαίνε για την ήττα της Δύσης στη Συρία!


της Αθανασίας Πέτσα *

Το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι «φιλάνθρωπες» χώρες της Δύσης, περιγράφουν με γλαφυρό τρόπο, σε πρόσφατο δημοσίευμά τους οι New York Times:

«Να βοηθήσουμε τον Άσσαντ, ή να αφήσουμε τις πόλεις ερείπια;»

Είναι ένα δίλημμα καφτό, οδυνηρό, που κάνει τους Δυτικούς ηγέτες να στριφογυρνούν τις νύχτες και ύπνος να μην τους παίρνει, διότι είναι, (πρωτίστως!) ένα δίλημμα ηθικής τάξης και σε θέματα ηθικής, όπως όλοι καλά γνωρίζουμε, δεν κάνουνε σκόντα…

Σε μια δακρύβρεχτη περιήγηση στην Χομς, οι ΝΥ Times ξεδιπλώνουν αυτό που ονομάζουν «η πολιτική της ανοικοδόμησης», η οποία συνοψίζεται ως εξής:

«Έχοντας αποτύχει στην ανατροπή του κ. Άσσαντ, ο οποίος (με τη βοήθεια της Ρωσίας και του Ιράν) ανέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας που είχε χάσει κατά τη διάρκεια του 7ετούς πολέμου, μπορεί η Δύση να αφήσει τους κατοίκους της Συρίας να ζουν στα ερείπια;»

Ο εκπρόσωπος της Γαλλίας στον ΟΗΕ, Francois Delattre, αναρωτιέται «πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον πληθυσμό της Συρίας που είναι σε κατάσταση ανάγκης, χωρίς να ισχυροποιήσουμε την εξουσία του Άσσαντ; Είναι μια δύσκολη εξίσωση, αλλά αυτό το στενό μονοπάτι πρέπει να βρούμε.»

Και, να οι εικόνες από τα ερείπια της Χομς, και να οι αναφορές για τα παιδάκια που πεινάνε, για τα νοσοκομεία που δεν μπορούν να λειτουργήσουν… καίγεται η καρδιά του κάθε φιλάνθρωπου, δημοκράτη δυτικού, αλλά…. πώς, πώς, ΠΩΣ, αντέχεις να βοηθήσεις, ένα καθεστώς που λιμοκτόνησε, βομβάρδισε και φλόμωσε στα χημικά τον ίδιο του τον λαό;

(Το βιολί βιολάκι της προπαγάνδας του «αιμοσταγούς χασάπη της Δαμασκού»… Κατά τα άλλα, 7 χρόνια τώρα, προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο μόνος λόγος για τον οποίο έκαναν την επέμβαση στη Συρία, ήταν ο ISIS και η συντριβή των τρομοκρατών!)

Τον πραγματικό λόγο για τον οποίο «κλαίει» η Δύση για τα ερείπια της Χομς, μας τον αποκαλύπτει ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ στη Συρία, Staffan de Mistura: υπολόγισαν ότι η ανοικοδόμηση της Συρίας θα κοστίσει 250 δις δολάρια!

Μα, το φαντάζεστε; 250 δις δολάρια αναζητούν διέξοδο σε επενδύσεις, τόσες εταιρείες πολυεθνικές, κατασκευαστικές, ενέργειας, υποδομών κλπ έτοιμες να «συνδράμουν» στην ανάγκη τους καημένους τους φτωχούς Σύρους και να μην μπορούν…. Τι θα τα κάνουν αυτά τα 250 δις; Πού θα τα βάλουν;

Η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για τη Συρία μοιάζει σαν… μενού γκουρμέ για τους επίδοξους επενδυτές:

«Η σύγκρουση έχει προκαλέσει σημαντική ζημιά στο φυσικό κεφάλαιο της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας (7% των κατοικιών είναι κατεστραμμένες και επιπλέον 20% έχουν σημαντικές ζημιές), προκάλεσε μεγάλο αριθμό θυμάτων και εκτοπισμένων (ανάμεσα στις 400 και 470 χιλιάδες υπολογίζονται οι θάνατοι και περισσότερος από τον μισό πληθυσμό της Συρίας εξαναγκάστηκε σε εκτοπισμό), ενώ παράλληλα αποδυνάμωσε και απορρύθμισε την οικονομική δραστηριότητα της χώρας. Από το 2011 μέχρι το τέλος του 2016, προσθετικά οι απώλειες στο ΑΕΠ υπολογίζονται στα 226 δις δολάρια, περίπου 4 φορές το ΑΕΠ της Συρίας το 2010.» (http://www.worldbank.org/en/country/syria/publication/the-toll-of-war-the-economic-and-social-consequences-of-the-conflict-in-syria)

Αυτό δεν είναι χώρα, μπαξές είναι! Και έχεις έναν Άσσαντ, να σε εμποδίζει να δρέψεις τους καρπούς! Να μη λέει να ανατραπεί να κάνουν τη δουλειά τους με την ησυχία τους!

Η κ. Federica Mogherini, Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας, αφού σκούπισε τα δάκρυά της για τα παιδάκια της Συρίας, ομολογεί με απόλυτη ειλικρίνεια ότι «η βοήθεια για την ανοικοδόμηση αποτελεί τον τελευταίο μοχλό πίεσης της Δύσης για το πολιτικό μέλλον της Συρίας, παρότι είναι αμφίβολο κατά πόσον η Δύση μπορεί να επηρεάσει την τύχη του ‘κ. Άσσαντ’…»

«Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε το επόμενο βήμα», δήλωσε η κ. Μονγκερίνι σε ένα email της, υποστηρίζοντας τη βοήθεια προς τη Συρία για την ανοικοδόμηση. Πρόσθεσε όμως, ότι τα Δυτικά κράτη πρέπει να κάνουν ξεκάθαρο ότι η συμμετοχή τους «θα ξεκινήσει μόνο όταν η πολιτική μετάβαση συμφωνηθεί στη Γενεύη».

Ένα συμπέρασμα και μια απορία γεννούνται από όλα αυτά.

Το συμπέρασμα είναι ότι η επέμβαση των Δυτικών δυνάμεων στη Συρία ήταν επιτυχής, (αφού κατάφερε να δημιουργήσει τις «κατάλληλες» συνθήκες για τεράστιες επενδυτικές δραστηριότητες) αλλά μόνο κατά το ήμισυ (αφού δεν κατάφερε να ανατρέψει τον Άσσαντ και να αφήσει το έργο της ανοικοδόμησης στα νύχια των αρπακτικών).

Η απορία είναι η εξής και τη θέτω και ως υπόθεση εργασίας:

Αν ο «κ. Άσσαντ», υπό την πίεση της καταστροφής που έχει υποστεί η χώρα του, ήταν διατεθειμένος να ζητήσει ένα γενναίο «δάνειο» από την Παγκόσμια Τράπεζα, ή αν συμφωνούσε να υπογράψει λεόντιες συμβάσεις και αποικιοκρατικού τύπου συμφωνίες με τις εταιρίες που αδημονούν να… βοηθήσουν τους καημένους τους Σύρους… ΑΝ λέμε… θα είχαν τότε κανένα «ηθικό» δίλημμα οι… φιλάνθρωποι, δημοκράτες ηγέτες μας; Θα «καίγονταν» άραγε τόσο πολύ για την ανατροπή του;


* μέλος του ΕΣΥΜ του ΕΠΑΜ

Είναι επικίνδυνοι! Σταματήστε τους!


της Αθανασίας Πέτσα *

Όταν κάποιος είναι βλάκας και είναι σπίτι του, είναι δικαίωμά του να συζητά τις βλακώδεις απόψεις του με τον κουμπάρο, τον γείτονα, με όποιον θέλει.

Όταν όμως έχει στα χέρια του την τύχη της χώρας, η βλακεία είναι τραγικά επικίνδυνη!

Πολύ περισσότερο όταν, όπως στην περίπτωση των "κυβερνώντων" μας, δεν πρόκειται περί βλακείας, αλλά περί βλακωδών "επιχειρημάτων" προς (όπως μας νομίζουν) αφελείς πολίτες, για να δικαιολογήσουν τις τυχοδιωκτικές επιλογές τους που θέτουν τη χώρα σε μεγάλο κίνδυνο!

Με αφορμή την πώληση των πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία και το σάλο που προκάλεσε αυτή η αποκάλυψη, ακούμε από το στόμα των εκπροσώπων αυτής της (λέμε τώρα) κυβέρνησης, απίστευτες «ατάκες».

Ο ένας μας λέει «και τι έγινε; Μήπως θα σταματήσει ο πόλεμος στην Υεμένη αν εμείς δεν πουλήσουμε όπλα στη Σ. Αραβία;»!!!

Από άλλον ακούμε «δεν θα απολογηθεί η κυβέρνηση για τις επιλογές ενός άλλου κράτους, της Σ. Αραβίας»!!!

Όχι, δεν είναι ηλίθιοι, νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλιθίους!

Νομίζουν ότι με ευφυολογήματα, κοινώς «εξυπνάδες», θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν την κατακραυγή και να καθησυχάσουν τις ανησυχίες για τους επικίνδυνους χειρισμούς τους, που υπονομεύουν την εθνική μας ασφάλεια, παρουσιάζοντας το οποιοδήποτε ζήτημα ως κάτι το φυσιολογικό στο πλαίσιο της εξωτερικής μας πολιτικής και των διακρατικών μας σχέσεων και δοσοληψιών. Δυστυχώς όμως, δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.

Φυσικά και κανένα κράτος δεν απολογείται για τις επιλογές των άλλων κρατών, ούτε καμιά κυβέρνηση για τις επιλογές άλλων κυβερνήσεων. Οφείλει όμως να απολογηθεί για τις συμμαχίες και τις «κολεγιές» του, οι οποίες όχι μόνο δεν προάγουν τα εθνικά μας θέματα, αλλά αντιθέτως τα υπονομεύουν, δίνοντας «γη και ύδωρ» στους πιο επικίνδυνους παίχτες των γεωπολιτικών παιχνιδιών στη ΝΑ Μεσόγειο.

Ποιοι είναι αυτή τη στιγμή η «στρατηγικοί σύμμαχοι» και τα «φιλαράκια» της Ελλάδας;

Ας ξεκινήσουμε από τη Σ. Αραβία, με την οποία όλο και περισσότερα παρε-δώσε έχουμε τελευταία και που ήταν η αφορμή γι’ αυτό το άρθρο. Μια χώρα στην οποία η έννοια «ανθρώπινα δικαιώματα» ούτε ως ανέκδοτο δεν μπορεί να ειπωθεί, ούτε για το πώς μεταχειρίζεται τους ίδιους τους πολίτες της (στη Σαουδική Αραβία είναι νόμιμος και εφαρμόζεται ως ποινή ο δημόσιος αποκεφαλισμός – για να φέρουμε ένα μόνο παράδειγμα) ούτε στο πώς μεταχειρίζεται φίλους και αντιπάλους. Με κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου, η Σ. Αραβία είναι ένα παράνομο και επικίνδυνο κράτος. Η επίθεση και ο αποκλεισμός της Υεμένης έχει δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση του αιώνα μας, με χιλιάδες θύματα αμάχους, ακόμα και μικρά παιδιά, με λιμό και επιδημία χολέρας να θερίζουν τον πληθυσμό της, αλλά και με χρήση επικίνδυνων και απαγορευμένων όπλων μαζικής καταστροφής. Εκτός από αυτό, η Σ. Αραβία, είναι αποδεδειγμένα ανάμεσα στους κύριους χρηματοδότες και υποστηρικτές των τζιχαντιστών του ISIS και το πιθανότερο είναι ότι τα όπλα που της πουλάει η Ελλάδα σ’ αυτούς θα καταλήξουν!

Μετά, έχουμε το Ισραήλ. Τι να πρωτοπεί κανείς γι’ αυτό το «κράτος»! Η ίδια του η ύπαρξη είναι ένα σκάνδαλο του Διεθνούς Δικαίου, αφού δημιουργήθηκε με την καταπάτηση και την οικονομική και στρατιωτική εισβολή και κατοχή της γης της Παλαιστίνης, προκειμένου να στεγάσει το επινοημένο «εβραϊκό έθνος»! Στο εσωτερικό του, το Ισραήλ εφαρμόζει καθεστώς απαρτχάιντ και δολοφονεί τους ίδιους του τους πολίτες σε βαθμό γενοκτονίας. Επιπλέον, κλέβει τις πλουτοπαραγωγικές τους πηγές (το φυσικό αέριο της Γάζας πχ) και τις πουλά με τη σύμπραξη και της Ελλάδας (βλ. αγωγός East Med). Το Ισραήλ έχει απειλήσει ανοιχτά το Ιράν με ολικό αφανισμό, αλλά αυτό δεν ενοχλεί την Ελλάδα, η οποία σπεύδει να το διευκολύνει να πραγματοποιήσει τις απειλές του! Όχι, δεν θα απολογηθούμε για τις επιλογές του Ισραήλ, θα του παραδώσουμε όμως τη Σούδα και ολόκληρη την Κρήτη, αλλά και την Κάρπαθο και ό,τι άλλο θέλει και για ό,τι γίνει, νίπτουμε τας χείρας μας!

Βέβαια, στη λίστα πρέπει να προστεθεί ο «μεγάλος μας προστάτης», οι ΗΠΑ. Οι καλοί μας φίλοι, οι παραδοσιακοί μας σύμμαχοι, οι ΗΠΑ, κατάφεραν να διαλύσουν αρκετά κράτη στην ευρύτερη περιοχή μας (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη, Αφγανιστάν κλπ) με τη δικαιολογία ότι επιβάλλουν τη «δημοκρατία» και πολεμούν την τρομοκρατία, την οποία οι ίδιοι δημιουργούν! Με πρόσχημα την «καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας» έχουν αυτοαναγορεθεί σε «παγκόσμιο χωροφύλακα», υιοθετώντας τη λογική του «ασύμμετρου πολέμου», ενός διαρκούς πολέμου, χωρίς καθορισμένο αντίπαλο, πεδίο, μέθοδο και τελικό σκοπό – το επίσημο πλέον «αμυντικό» δόγμα των ΗΠΑ. Τοποθετώντας, εκπαιδεύοντας και εξοπλίζοντας τους «πληρεξούσιούς» τους, τους τζιχαντιστές του ISIS, επιχείρησαν να διαλύσουν και τη Συρία. Τώρα που στη Συρία ο ISIS έχει ηττηθεί κατά κράτος, τους φυγαδεύουν για να τους χρησιμοποιήσουν αλλού. Καθόλου απίθανο λοιπόν, τα πυρομαχικά που πούλησε η Ελλάδα στη Σ. Αραβία, να χρησιμοποιηθούν από τους τρομοκράτες, ακόμα και εναντίον της Ελλάδας! Φυσικά, η «κυβέρνησή» μας δεν θα απολογηθεί για τις επιλογές του ISIS!

Τα παραπάνω δεν είναι παρά ελάχιστα παραδείγματα, ενδεικτικά, καθώς το παρόν άρθρο δεν φιλοδοξεί να εξαντλήσει το πολύπλοκο κουβάρι των γεωπολιτικών εξελίξεων στην περιοχή μας. Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι μέσα σε όλη αυτήν την κατάσταση, η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη θέση που θα μπορούσε να βρεθεί. Κι αυτό γιατί η χώρα είναι υπό κατοχή και έχει παραδώσει την εθνική της κυριαρχία σε χέρια που δεν νοιάζονται για την τύχη της, παρά μόνο για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων. Τα σύνορά μας δεν είναι δικά μας, αλλά «ευρωπαϊκά», το Αιγαίο δεν είναι ελληνικό, αλλά μια «γκρίζα ζώνη» υπό των έλεγχο ξένων δυνάμεων, η Κρήτη δεν είναι η Μεγαλόνησός μας, αλλά το «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» του Ισραήλ και του ΝΑΤΟ, η βόρεια Ελλάδα και όσες περιοχές περάσει ο αγωγός ΤΑΡ δεν είναι ελληνική επικράτεια, αλλά θεωρούνται «ουδέτερο έδαφος» και περνούν σε διεθνή έλεγχο και δικαιοδοσία. Παράλληλα, βλέπουμε ήδη τα πρώτα δείγματα προσπάθειας να υποκινηθούν «μειονοτικά» και «αλυτρωτικά» ζητήματα στη χώρα μας, από τους «πληρεξούσιους» των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στην περιοχή – βλέπετε, συνταγή που πετυχαίνει δεν την αλλάζεις…

Τα πράγματα λοιπόν είναι πολύ σοβαρά και δεν δικαιούμαστε πλέον να «πέφτουμε από τα σύννεφα» κάθε φορά που αποκαλύπτεται άλλη μία πτυχή αυτής της προδοτικής και δοσιλογικής πολιτικής, ούτε να εξαντλούμαστε σε ανέκδοτα ή υβρεολόγια για την (υποτιθέμενη) βλακεία των «κυβερνώντων» μας. Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Δεν είναι βλάκες, είναι προδότες, μαριονέτες των δυνάμεων κατοχής και καταστροφείς της χώρας. Ο ελληνικός λαός πρέπει να τους βάλει στη θέση τους, δηλαδή στο εδώλιο του κατηγορουμένου για εσχάτη προδοσία και να πάρει στα χέρια του την κατάσταση, αναδεικνύοντας μια πατριωτική, δημοκρατική κυβέρνηση, που θα χαράξει μια ανεξάρτητη πολιτική, προασπίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα.

Είναι επικίνδυνοι και πρέπει να τους σταματήσουμε τώρα, προτού να είναι πολύ αργά!

* μέλος του ΕΠΑΜ

Καταλονία: Δημοκρατία, αυτοδιάθεση των λαών, Ελλάδα & Θρακικό


Με αφορμή τις επίκαιρες και καταιγιστικές εξελίξεις στο Καταλανικό ζήτημα, αποφασίσαμε να πάρουμε το δημόσιο λόγο και να αναδείξουμε το θέμα, υπό το πολιτικό πρίσμα του Ε.ΠΑ.Μ.

Ποια είναι η θέση ενός δημοκρατικού καθεστώτος και του αναγκαστικού διεθνούς δικαίου μπροστά στο αίτημα του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών; Υπάρχει στην περιοχή της Καταλονίας ανάγκη δημοκρατίας; Είναι οι Καταλανοί ένας ξεχωριστός λαός από τους Ισπανούς; Επιζεί στην Ισπανία του σήμερα του παλαιό καθεστώς Φράνκο; Υπάρχουν συσχετισμοί τελικά με την Ελλάδα και το Θρακικό ζήτημα; Ποιο το χρονικό του καταλανικού;

Μπροστά στην άκρατου βαθμού νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση του σήμερα ένα ώριμο πολιτικό σχήμα τι θέση οφείλει να πάρει μπροστά στο καταλανικό ζήτημα;

Αυτά και ακόμη περισσότερα θα αναδειχθούν τη Δευτέρα (13 Νοεμβρίου) στον 4ο όροφο της Ε.Δ.Ο.Θ (Προξένου Κορομηλά 51) στις 19:00.

Κεντρικός Ομιλητής: Γιώργος Γιαγκίδης, μέλος Τ.Ο Ε.ΠΑ.Μ Ανατολικής Θεσσαλονίκης,
BSc Διατροφολόγος.

Γιατί η ώριμη πολιτική σκέψη και πράξη διαφαίνεται περισσότερο στα ακανθώδη ζητήματα των καιρών μας.

Είσοδος ελεύθερη και ανοικτή προς όλους.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ –ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Ολοκληρώθηκε με επιτυχία  εχθές, 14 Οκτώβρη 2017, η προγραμματισμένη συνάντηση μελών και φίλων της  Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, στο πλαίσιο του  Προσυνεδριακού Διαλόγου.
Στη συνάντηση, που έγινε στον 4ο όροφο της ΕΔΟΘ  και ώρα 18:00,  παρευρέθηκαν μέλη και φίλοι των Τ.Ο. του ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης και συζήτησαν τα ζητήματα  που θα απασχολήσουν το 60 Συνέδριο του ΕΠΑΜ, που θα πραγματοποιηθεί στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου «Θεόδωρος Αγγελόπουλος» στις 20, 21 και 22 Οκτώβρη 2017.
Στη συζήτηση που έγινε, οι τοποθετήσεις των συναγωνιστών – πολλοί εκ των οποίων είναι και σύνεδροι -  κινήθηκαν γύρω από την ανάλυση της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης  και εξέφρασαν τις απόψεις και τις θέσεις τους σχετικά με το πώς θα πρέπει να κινηθεί το ΕΠΑΜ  για κάνει γνωστές τις θέσεις του σε ευρύτερα στρώματα του λαού, επαγγελματικών ομάδων και συνολικότερα στη κοινωνία.
Τέθηκε το ζήτημα της εντατικοποίησης της εξειδίκευσης του κυβερνητικού προγράμματος του ΕΠΑΜ  ανά τομέα ενδιαφέροντος, με σκοπό να αποτελέσει μια αξιόπιστη πρόταση, με εξειδικευμένο περιεχόμενο και  να αποκτήσει σταθερά ερείσματα μέσα στην κοινωνία.
Μια άλλη θεματική προβληματισμού που αναδείχθηκε από τους ομιλητές ήταν το πώς το Μέτωπο θα αποκτήσει τη μέγιστη συνοχή, έτσι ώστε να εκπληρώσει του στόχους του. Διατυπώθηκαν θέσεις σχετικά με τη  δουλειά στη γειτονιά, τη δουλειά μέσα στις επιτροπές κυβερνητικού έργου και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει αυτή να οργανωθεί, καθώς και θέσεις για την αλλαγή του Καταστατικού μας. Οι προτάσεις που κατέθεσαν και θα μεταφέρουν οι σύνεδροι για συζήτηση, ήταν ενδιαφέρουσες, δημιουργικές και σε κάθε περίπτωση ενισχυτικές του διαλόγου προς την κατεύθυνση της παραγωγής πολιτικής και της πρακτικής δουλειάς.
Το γενικό συμπέρασμα που προέκυψε απ αυτήν τη συνάντηση είναι ότι οι ΕΠΑΜιτες, περισσότερο από ποτέ ώριμοι πολιτικά, κατεβαίνουν στο 60 Συνέδριο για να συμβάλουν στο παραπέρα δυνάμωμα της ενότητας του μετώπου και στην εμπλουτισμό της πολιτικής δράσης του, έτσι ώστε να ανακτηθεί η Εθνική μας  Κυριαρχία και να γίνει ο Λαός αφέντης στον τόπο του, ανατρέποντας  τη σύγχρονη κατοχή που μας έχουν επιβάλει Ευρωπαϊκή Ένωση και Ευρωζώνη, με όπλα το χρέος και τα μνημόνια.


60 ΣΥΝΕΔΡΙΟ Ε.ΠΑ.Μ. – ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 1/10/2017

Με αυτήν την επιστολή επιθυμούμε να συμβάλουμε στην υπεράσπιση των Ελλήνων πολιτών, αλλά και του κλάδου σας, από την διαστρέβλωση του λειτουργήματος του συμβολαιογράφου, κάτι για το οποίο την κύρια ευθύνη έχει κυρίως μια ομάδα συναδέλφων σας με επικεφαλής την πρόεδρο του συλλόγου σας, κ. Ι.  Μπιλίση – Χρουσαλά.

Το ΕΠΑΜ, ως μια πολιτική οργάνωση που από τις 27 Νοέμβρη 2014, μαζί με άλλες συλλογικότητες και πολίτες της Θεσσαλονίκης βρέθηκαν πρώτη φορά στο ειρηνοδικείο της πόλης για να εμποδίσουν την επαχθή πρακτική των πλειστηριασμών της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών, έχει επιστήσει την προσοχή σας στο παράνομο και αντισυνταγματικό της πρακτικής αυτής.

Στην επιστολή του ΕΠΑΜ προς τον πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Συμβολαιογραφικών Συλλόγων Ελλάδας σχετικά με τους πλειστηριασμούς, η οποία επιδόθηκε στις 24/3/2017, θυμίζαμε μεταξύ άλλων ότι «αποτελεί το βασικότερο νομικό και κοινωνικό καθήκον του συμβολαιογράφου η αποχή από πράξεις που αντίκεινται στο Σύνταγμα, είτε βασιζόμενες σε νόμους αντισυνταγματικούς είτε αποτελώντας καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (άρθρο 25 παρ.3 Συντάγματος), καθώς και από όσες πράξεις αντίκεινται στα χρηστά ήθη, ως όριο στην άσκηση κάθε "δικαιώματος" (ΑΚ 281)».

Με βάση αυτό, ποτέ δεν θελήσαμε να γίνουμε διαμεσολαβητές και κριτές του ποιος αξίζει και ποιος όχι να χάσει την περιουσία του, μένοντας σταθεροί στο «ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ», γνωρίζοντας ότι ο αγώνας που δίνουμε είναι καθαρά πολιτικός και έχει ως στόχο την απελευθέρωση της χώρας από το καθεστώς κατοχής που έχει επιβληθεί μέσω του χρέους και των μνημονίων, κομμάτι των οποίων είναι και οι συμφωνίες για εκποίηση των περιουσιών των πολιτών, όπως και η εφαρμογή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Επιπλέον, μη αναγνωρίζοντας καμιά κατοχική  κυβέρνηση και  κανένα κατοχικό υπουργό ως συνομιλητές μας, σας καλούμε

·         στην Γενική σας Συνέλευση στις 1/10/2017  να στηρίξετε με θέρμη τη συνέχιση επ’ αόριστον της αποχής των συμβολαιογράφων του Συλλόγου σας από κάθε είδους πλειστηριασμό, από οποιονδήποτε φορέα κι αν διενεργείται (Τράπεζες, Εφορία, Δήμους, Ασφαλιστικά Ταμεία κλπ), οποιοδήποτε και αν είναι το αντικείμενό του ή η μορφή του (ηλεκτρονική ή μη), δεδομένου ότι η διαδικασία αυτή είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και στα χρηστά ήθη, κατάφωρα καταχρηστική και παράνομη.

Θέλοντας τέλος, τη στιγμή αυτή, να διευκολύνουμε «νομοτεχνικά» την απόφασή σας, σας τονίζουμε την πειθαρχική και ποινική ευθύνη που συνεπάγεται η συμμετοχή σας σε τέτοιους πλειστηριασμούς.

Συνεπώς έχετε καθήκον ως μέλη επιστημονικού συλλόγου, ως δημόσιοι λειτουργοί και ως Έλληνες πολίτες, να αντικρίσετε κατάματα την πραγματικότητα που επιτάσσει να συνταχτείτε με τον χειμαζόμενο λαό και να προστατέψετε την περιουσία του.


Θεσσαλονίκη 30/09/2017
Ε.ΠΑ.Μ.
Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο

περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

ΕΠΑΜ: Η Τοπική Αυτοδιοίκηση καταργείται


Ο Τομέας Εσωτερικών του Ε.ΠΑ.Μ. έχοντας λάβει γνώση των τεκταινομένων σε σχέση με την οργανωμένη προσπάθεια κατάλυσης εκ των έσω των θεσμών της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενημερώνει και καταγγέλλει:

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, πιστή όπως πάντα στις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για σύνθλιψη οποιασδήποτε δομής σχετίζεται με τις λέξεις «Ελληνική Δημοκρατία», ετοιμάζεται να καταργήσει «με έναν νόμο» την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η περιβόητη «Επιτροπή για την αναθεώρηση του Καλλικράτη» παρέδωσε στο Υπουργείο Εσωτερικών μία έκθεση – τερατούργημα, στην οποία, σε γενικές γραμμές, ουσιαστικά προτείνει:

– Την μείωση των κρατικών πόρων για τους Ο.Τ.Α. και την χρηματοδότησή τους με δάνεια.

-Την άσκηση δήθεν «κρατικής εποπτείας» από αυτοτελείς υπηρεσίες που θα εδρεύουν σε κάθε περιφέρεια, με χαλαρή – τυπική σύνδεση με τον Υπουργό Εσωτερικών.

– Την θεσμοθέτηση του «Ευρωπαϊκού Ομίλου Εδαφικής Συνεργασίας», που μετατρέπει τους ελληνικούς Ο.Τ.Α. σε θυγατρικές επιχειρήσεις των Ευρωπαϊκών.

Το χειρότερο όσων τραγικών περιέχονται στην Έκθεση όμως, είναι η άρνηση «μετά βδελυγμίας» της…
Επιτροπής να ανοίξει το θέμα του «χωροταξικού» των Δήμων. Αγνοεί έτσι η επιτροπή επιδεικτικά το παλλαϊκό αίτημα για την διάσπαση των καλλικρατικών δήμων-τεράτων και εκφράζει άλλη μια «κωλοτούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πριν γίνει Κυβέρνηση καταφερόταν εναντίον του «Καλλικράτη».

Αλλά η Επιτροπή δεν σταματά στην μη διάσπαση των Δήμων. Με θρασύ πρόσχημα την «δημιουργία ενιαίας συνείδησης» των δημοτών, προχωρά στο γκρέμισμα όποιας τοπικής δομής είχε αφήσει ο Καλλικράτης:

-Δημοτικές και Τοπικές κοινότητες καταργούνται και έτσι ολόκληρες πόλεις και χωριά μετατρέπονται σε απλούς οικισμούς, χωρίς καμία κοινωνική εκπροσώπηση.

-Καταργείται η εκλογή δημοτικών συμβούλων ανά Δημοτική Ενότητα και έτσι στερείται η πολιτική έκφραση από μεγάλες περιοχές της χώρας.

-Καταργείται ο χωρικός Αντιπεριφερειάρχης και ο χωρικός Αντιδήμαρχος.

-Αναβαθμίζεται ο ρόλος του (μη αιρετού) Γενικού Γραμματέα των Δήμων.

Είναι πασιφανής η σκοπιμότητα της κυβέρνησης: Στοχεύει στο ξερίζωμα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από τις τοπικές κοινωνίες που εκ φύσεως είναι ταγμένη να υπηρετεί. Προβαίνει στην ουσιαστική κατάργηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και στην δημιουργία αχανών Οργανισμών υποταγμένων οικονομικά και διοικητικά στις Βρυξέλες. Τελικά αποσκοπεί στον διαμελισμό της Χώρας με την πολιτική απαξίωση των τοπικών κοινωνών και την παράδοσή τους στις ορέξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί κάθε πόλη, κάθε χωριό, κάθε περιοχή της πατρίδας μας σε επαγρύπνηση για την ανάκτηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησής του και διακηρύσσει ότι: Έργο μιας Δημοκρατικής Πατριωτικής Κυβέρνησης θα είναι η δημιουργία μιας πραγματικής, δημοκρατικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η επάνοδος των Ο.Τ.Α. στα «προκαποδιστριακά» εδαφικά τους όρια.

Αθήνα 22 Μαρτίου 2017

Ο Τομέας Εσωτερικών του Ε.ΠΑ.Μ.

Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας από το ΕΠΑΜ


Το ΕΠΑΜ για την ποινικοποίηση της μουσικής του δρόμου


Σε μια απαράδεκτη κίνηση, εδώ και λίγο καιρό, ο Δήμος Θεσσαλονίκης αποφάσισε να «καθαρίσει» την πόλη από τους μουσικούς του δρόμου! Ήδη μάλιστα, αρκετοί από αυτούς έχουν υποστεί τον εξευτελισμό της προσαγωγής για το αδίκημα της επαιτείας!

Σε μια χώρα που βρίσκεται σε οικονομική κατάρρευση, μετά από 7 σχεδόν χρόνια μνημονιακής κατοχής, σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, η οποία μαστίζεται άγρια από το φάσμα της ανεργίας, οι καλλιτέχνες είναι από τις πλέον ευπαθείς ομάδες. Άνεργοι μουσικοί, φοιτητές μουσικών αλλά και άλλων σχολών, άνθρωποι που δεν έχουν άλλα μέσα προς το ζην και γνωρίζουν να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο, ως έσχατη λύση βιοπορισμού, έβγαλαν την τέχνη τους στο δρόμο, στολίζοντας μελωδικά τη γκρίζα καθημερινότητά μας.

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, ο οποίος αγκαλιάζει με θέρμη κάθε χαζοχαρούμενη εκδήλωση και μας καλεί κάθε τρεις και λίγο να τρέχουμε στην παραλία, να παρελαύνουμε με πολύχρωμα εσώρουχα, να αγκαλιάζουμε περαστικούς, να… χαμογελάμε στα περιστέρια… και γενικά οποιαδήποτε ξενόφερτη, ανούσια εκδήλωση, αρκεί να υποστηρίζεται από κάποιο ξένο ίδρυμα ή ΜΚΟ, αποφάσισε ξαφνικά να ποινικοποιήσει ένα πολιτιστικό δρώμενο, το οποίο έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία, τους πλανόδιους μουσικούς!

Δεν γνωρίζουμε αν πίσω από αυτήν την ακατανόητη κίνηση του Δήμου Θεσσαλονίκης κρύβεται ένας… υπερβάλλων ζήλος για την πάταξη της φοροδιαφυγής (ο ίδιος ζήλος που οδήγησε σε συλλήψεις και παράλογα πρόστιμα σε καστανάδες, κουλουράδες και άλλους «μεγαλοφοροφυγάδες»!) ή αν ασκήθηκαν πιέσεις από την αυθαίρετη «αρχή» που ονομάζεται ΑΕΠΠΙ. Σε κάθε περίπτωση, το πρόσχημα της «κατάληψης δημόσιου χώρου» είναι τουλάχιστον αστείο, όσο για την κατηγορία της επαιτείας είναι πολιτικά, κοινωνικά και ηθικά, κατάπτυστη.

Επεκτείνοντας πέρα από κάθε λογική την ερμηνεία του Νόμου, και με εντολή του «χαλαρού», του «αντισυμβατικού» και «προοδευτικού» Δημάρχου, κ. Μπουτάρη, η αστυνομία προχώρησε στην προσαγωγή των καλλιτεχνών του δρόμου. Ωστόσο, ο καλλιτέχνης του δρόμου, σε καμία περίπτωση δεν είναι επαίτης. Προσφέρει δωρεάν την τέχνη του στους περαστικούς και, αν καταφέρει να κάνει κάποια σκυφτά κεφάλια να σηκωθούν, αν καταφέρει κάποια σκυθρωπά πρόσωπα να χαμογελάσουν, δέχεται ως δείγμα της εκτίμησής τους, ένα συμβολικό χρηματικό αντίτιμο. Ο χαρακτηρισμός του ως επαίτη είναι άκρως προσβλητικός και άδικος και, επιπλέον, δείχνει πόσο μακριά από την πραγματικότητα του απλού κόσμου βρίσκονται οι δημοτικοί μας «άρχοντες».

Το ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης καταγγέλλει την απόφαση του Δήμου Θεσσαλονίκης να ποινικοποιήσει τους καλλιτέχνες του δρόμου και καλεί τον Δήμο να ανακαλέσει και να μην προχωρήσει σε περαιτέρω προσαγωγές και συλλήψεις. Συντάσσεται στο πλευρό των καλλιτεχνών, οι οποίοι, όπως και όλος ο ελληνικός λαός, δοκιμάζονται σκληρά από τις ανελέητες, νεοφιλελεύθερες πολιτικές και τους ευχαριστεί που απαλύνουν την ασχήμια που μας περιβάλλει, με την ομορφιά της τέχνης τους.

ΕΠΑΜ Τομέας Θεσσαλονίκης

Εκδήλωση ενημέρωσης για τα «κόκκινα δάνεια»

Το ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια της ενημέρωσης των πολιτών, διοργανώνει  εκδήλωση πληροφόρησης για το θέμα των «κόκκινων δανείων» που ταλανίζει τους συμπολίτες μας και όλο τον ελληνικό λαό. Θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά και θα δοθούν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα όπως:
- Στην υφιστάμενη νομοθεσία και τους τρόπους προστασίας των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, των ελευθέρων επαγγελματιών και των μικρών επιχειρήσεων.
-Στην προστασία της πρώτης κατοικίας και τις πρόσφατες τροποποιήσεις του Ν.3869/2010 («Νόμος Κατσέλη») για τη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων.
-Στον «κώδικα τραπεζικής δεοντολογίας», την ανάλυση των εννοιών του «συνεργάσιμου δανειολήπτη», των «εύλογων δαπανών διαβίωσης μιας οικογένειας» και της «διαδικασίας επίλυσης καθυστερήσεων».
-Στο Ν.4307/2014 για τη ρύθμιση χρεών ελευθέρων επαγγελματιών και μικρών επιχειρήσεων, όπως και στο πρόβλημα των δανείων σε ελβετικό φράγκο μετά την αλλαγή της ισοτιμίας €- CHF.
 
Κεντρικός εισηγητής είναι ο μάχιμος νομικός κ. Κων/νος Βεληγιάντσος, ο οποίος και θ’ απαντήσει στις ερωτήσεις του κοινού.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο κτίριο ΕΔΟΘ (Προξ. Κορομηλά 51, 4ος όροφος), το Σάββατο 16 Απριλίου και ώρα 18:30. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Η εκδήλωση εντάσσεται στον αγώνα κατά των πλειστηριασμών όπου όπως είναι γνωστό, το ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης βρίσκεται τα τελευταία δυο χρόνια στην πρώτη γραμμή αυτού του κινήματος, συμμετέχοντας μαζί με άλλες συλλογικότητες, κάθε Τέταρτη, στις αίθουσες του Ειρηνοδικείου της πόλης μας.
Πρόκειται για έναν  αγώνα που έχει στόχο τη συσπείρωση όλο και περισσότερων κοινωνικών δυνάμεων, έτσι ώστε να αποτραπούν τα σχέδια των ντόπιων και διεθνών τοκογλύφων και τραπεζιτών αλλά και των φοροεισπρακτικών μηχανισμών (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία κλπ), που ανάμεσα στα άλλα έχουν βάλει στο στόχαστρο την ακίνητη περιουσία των υπερχρεωμένων Ελλήνων.


13/4/2016
ΕΠΑΜ Θεσσαλονίκης

Γραφείο Τύπου

Addthis

Google+ Followers

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ




ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates