Articles by "Δανειολήπτες"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δανειολήπτες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δανειολήπτες: "Όσοι 'αγοραστές' και αν εμφανιστούν και όσες αναβολές και αν πάρουν, θα αποζημιωθούμε στο μέγιστο βαθμό για τα βασανιστήρια στα οποία μας επιβάλλουν"

Μέλη του Συλλόγου Δανειοληπτών & Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδας κατέθεσαν στην Ελληνική Δικαιοσύνη σειρά αγωγών για αδικοπραξία και ηθική βλάβη ενάντια σε Τράπεζες και Ανώνυμες Εταιρίες εισπρακτικού και εκκαθαριστικού χαρακτήρα, που έχουν προβεί σε σειρά παράτυπων πράξεων κατά των δανειοληπτών.

Οι συμπολίτες μας που προχώρησαν στις αγωγές λαμβάνουν επιστολές που τους καλούν να δεχτούν διακανονισμούς δανειακών συμβάσεων που οι ίδιοι δεν έχουν ποτέ υπογράψει ή αντιστοιχούν σε ανύπαρκτες ή ήδη ρυθμισμένες υποχρεώσεις και βρίσκονται να συνομιλούν με εκπροσώπους τρίτων εταιριών που γνωρίζουν τα προσωπικά τους δεδομένα χωρίς να έχουν δώσει ποτέ την άδειά τους αυτά να παραχωρηθούν.

Οι εν λόγω εταιρείες από την πλευρά τους φαίνεται να προσπαθούν να καθυστερήσουν την εκδίκαση των υποθέσεων ζητώντας αναβολές για να καθυστερήσει η εκδίκαση των αγωγών ή προσπαθούν να δημιουργήσουν σύγχυση και να κερδίσουν χρόνο, θέτοντας ως δικαιολογία τις μεταφορές των δανείων από τις τράπεζες σε fund "ειδικού χαρακτήρα" που σε ανύπτοπτο για το δανειολήπτη χρόνο "αγοράζουν" τις δανειακές τους υποχρεώσεις.

Ο εκπρόσωπος των δανειοληπτών και Πρόεδρος του Συλλόγου Δανειοληπτών & Προστασίας Καταναλωτών Βορείου Ελλάδας, κ. Χ. Περβανάς, δήλωσε:

"Η ευθύνη για τη συνεχή και άδικη επίθεση με θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους έναντια στους δανειολήπτες ανήκει καθαρά σε συγκεκριμένα μέλη του πολιτικού κόσμου και στις τραπεζικές διοικήσεις. Αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τις λανθασμένες επιλογές τους και να προστατεύσουν τον πολίτη, συνεχίσουν να προσπαθούν με κάθε αθέμιτο τρόπο να του μετακυλίσουν το πρόβλημα.

Εμείς τους διαβεβαιώνουμε πως όσοι "αγοραστές" και αν εμφανιστούν και όσες αναβολές και αν πάρουν, θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε. Η δικαιοσύνη θα επικρατήσει και θα αποζημιωθούμε στο μέγιστο βαθμό για τα βασανιστήρια στα οποία μας υποβάλλουν εδώ και χρόνια, επειδή κάναμε το λάθος να τους εμπιστευτούμε."





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια εισήγηση που ουσιαστικά χαράζει «γραμμή» προς τους δικαστές οι οποίοι δικάζουν κατ΄ έφεση τις αιτήσεις των αδύναμων δανειοληπτών που ζητούν υπαγωγή στο νόμο Κατσέλη, αποκαλύπτει το dikastiko.gr .

Πρόκειται για ένα κείμενο «επιμόρφωσης» για τη σχολή δικαστών του 2020 (προς τους δικαστές δηλαδή που «αύριο» θα δικάζουν τέτοιες αιτήσεις) , το οποίο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ενόψει του επιχειρηματικού κινδύνου που διατρέχουν οι τράπεζες , ο οποίος μετακυλίεται στη φορολογία των πολιτών, πρέπει να απορρίπτουν τις αιτήσεις τους επικαλούμενοι δόλο του αδύναμου δανειολήπτη. Οπου δόλος, η «γνώση» του – εν ολίγοις- ότι θα περιέρχονταν σε δυσμενή οικονομική κατάσταση λόγω κρίσης και άρα δεν έπρεπε να δανειστεί τόσα χρήματα. Η’ για να γραφτεί αλλιώς, το μήνυμα είναι «καλά να πάθεις»!

Μάλιστα σε μια παράγραφο του κειμένου επιμόρφωσης αναδεικνύεται και ο όρος «Moral Hazard» , δηλαδή «ηθικός κίνδυνος». Και αναφέρει επ’ αυτου:

«Στην περίπτωση του δανεισμού, τέτοιος ηθικός κίνδυνος συντρέχει όταν ο οφειλέτης παρακινείται να αναλάβει υπέρμετρες υποχρεώσεις, υπολογίζοντας ότι, εφόσον δεν μπορέσει να τις εξυπηρετήσει, θα μπορεί να απαλλαγεί αζημίως από αυτές».

Μάλιστα κάνει ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ του αδύναμου δανειολήπτη και των πιστωτικών ιδρυμάτων και προτάσσει το συμφέρον των δευτερων: «Σημαντικό είναι να τονισθεί πως το Δικαστήριο πρέπει να απέχει από τη λογική της εύνοιας προς τον «αδύναμο» οφειλέτη και της «τιμώρησης» των πιστωτικών ιδρυμάτων, για την επιθετική πολιτική τους και την αλόγιστη χορήγηση δανείων και πιστώσεων· ο επιχειρηματικός κίνδυνος που φαίνεται να ανέλαβαν τα πιστωτικά ιδρύματα έχει ήδη μετακυλισθεί στο Ελληνικό Δημόσιο, ήτοι στο σύνολο των φορολογουμένων πολιτών».

Το συμπέρασμα

Χαρακτηριστικά στο συμπέρασμα αναφέρεται:

«Η ρύθμιση που εισήχθη με τον Ν. 3869/2010 ήταν μια αναγκαία επέμβαση του Νομοθέτη για την αντιμετώπιση του φαινομένου της υπερχρέωσης και την ενίσχυση της αγοράς. Το εξαιρετικό δίκαιο που θεσμοθετήθηκε, σε προφανή αντίθεση με την αρχή της τήρησης των συμφωνηθέντων, εφαρμόζεται ήδη επί μια δεκαετία και με όχημα τις ρυθμίσεις του εισήχθη προς ρύθμιση ανυπολόγιστο ποσό οφειλών προς πιστωτικά ιδρύματα και σαφώς μικρότερο ποσό προς το Δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία, ωστόσο και πάλι ικανό να πλήξει την βιωσιμότητά τους. Ο νομοθέτης, γνωρίζοντας τον όγκο των μη εξυπηρετούμενων δανείων, εισήγαγε μεταξύ των προϋποθέσεων υπαγωγής στον Ν. 3869/2010 την προϋπόθεση της μη δόλιας περιέλευσης σε αδυναμία πληρωμής, και το Δικαστήριο οφείλει να ελέγχει τη συνδρομή της προϋπόθεσης αυτής, αποκλείοντας από τη ρύθμιση τους οφειλέτες εκείνους οι οποίοι από τον νομοθέτη κρίνονται ανάξιοι της προστασίας του.

Σημαντικό είναι να τονισθεί πως το Δικαστήριο πρέπει να απέχει από τη λογική της εύνοιας προς τον «αδύναμο» οφειλέτη και της «τιμώρησης» των πιστωτικών ιδρυμάτων, για την επιθετική πολιτική τους και την αλόγιστη χορήγηση δανείων και πιστώσεων· επιχειρηματικός κίνδυνος που φαίνεται να ανέλαβαν τα πιστωτικά ιδρύματα έχει ήδη μετακυλισθεί στο Ελληνικό Δημόσιο, ήτοι στο σύνολο των φορολογουμένων πολιτών.

Δεν πρέπει επίσης να διαλάθει της προσοχής του δικαστηρίου ότι η οριοθέτηση του δόλου, ως στοιχείου αποκλεισμού της δυνατότητας απαλλαγής του οφειλέτη, δεν δικαιολογείται μόνο από συστηματικά επιχειρήματα. Αντίθετα, η ορθή οριοθέτηση του δόλου στις υποθέσεις του Ν. 3869/2010 θα συντελέσει στην αποτροπή, ή μάλλον στην άμβλυνση, του λεγόμενου «ηθικού κινδύνου» (moral hazard). Ως τέτοιος ορίζονται οι καταστάσεις στις οποίες ένα οικονομικό υποκείμενο αναλαμβάνει υπέρμετρους κινδύνους, διότι δεν έχει το κίνητρο να συνεκτιμήσει στην απόφασή του τις ενδεχομένως δυσμενείς συνέπειες των πράξεών του.

Στην περίπτωση του δανεισμού, τέτοιος ηθικός κίνδυνος συντρέχει όταν ο οφειλέτης παρακινείται να αναλάβει υπέρμετρες υποχρεώσεις, υπολογίζοντας ότι, εφόσον δεν μπορέσει να τις εξυπηρετήσει, θα μπορεί να απαλλαγεί αζημίως από αυτές. Ο αποκλεισμός των δολίως περιελθόντων σε αδυναμία πληρωμής οφειλετών οδηγεί ακριβώς σε περιορισμό της δυνατότητας «αζήμιας απαλλαγής» και αποδίδει σημασία στην υπευθυνότητα κατά την ανάληψη της υποχρέωσης».



πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Διαγραφή "μαμούθ" των οφειλών του προς τράπεζες για δάνεια και πιστωτικές κάρτες πέτυχε δανειολήπτης που κατέφυγε στο Ειρηνοδικείο Αιγιαλείας χρησιμοποιώντας τον νόμο Κατσέλη.

Διεγράφη το 81,89% του χρέους του και το υπόλοιπο θα αποπληρωθεί με ευνοϊκούς όρους και δόσεις.

Η σχετική απόφαση του Ειρηνοδικείου Αιγιαλείας σε υπόθεση υπερχρεωμένου νοικοκυριού, διαγράφει χρέος συνολικού ποσού 267.040,51 ευρώ εκ του συνολικού οφειλόμενου ποσού από δάνεια και πιστωτικές κάρτες 326.040,51 ευρώ και απαλλάσσει τον δανειολήπτη, διασώζοντας την α’ κατοικία του από τον πλειστηριασμό, αφού τον υποχρεώνει να καταβάλει σε διάστημα 15 ετών με τμηματικές μηνιαίες καταβολές ύψους 250 ευρώ μόνο το ποσό των 59.000 ευρώ.

Η δικηγόρος Μαρία Μπιρπανάγου που ήταν και η συνήγορος του δανειολήπτη, αναφέρει σχετικά: "Η εν λόγω απόφαση αποδεικνύει ότι η ελληνική νομολογία κάνει πλέον δεκτό και αναγνωρίζει ως κύριο υπαίτιο των χρεών αυτών όχι τον δανειολήπτη αλλά την εκάστοτε τράπεζα, η οποία αφειδώς και χωρίς έλεγχο χορηγούσε δάνεια, η αποπληρωμή των οποίων από την πρώτη στιγμή φάνταζε αδύνατη.

Η ικανοποίηση του γραφείου μας είναι μεγάλη, διότι με την απόφαση αυτή, συμβάλλουμε στην δημιουργία μία νέας τάσης στην Νομολογία των Ελληνικών Δικαστηρίων εκ της οποίας θα ωφεληθούν πλείονες συμπολίτες μας".

Απροστάτευτοι μένουν από τη Δευτέρα οι δανειολήπτες με “κόκκινα” δάνεια, καθώς δεν έχει ανανεωθεί η προθεσμία προστασίας τους από πλειστηριασμούς, που λήγει την 31η Οκτωβρίου, με αποτέλεσμα να απελευθερώνονται οι πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης - όχι της πρώτης κατοικίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Euro2day, η απόφαση του υπουργείου Δικαιοσύνης να μην παρατείνει την περίοδο προστασίας των χρεωμένων δανειοληπτών που λήγει στις 31 Οκτωβρίου, γνωστοποιήθηκε στις τράπεζες χθες Πέμπτη.

Σημειώνεται πως οι αναγκαστικές πράξεις δεν αφορούν τις πρώτες κατοικίες που προστατεύονται.

Η διάταξη που δεν παρατείνεται προέβλεπε την αναστολή έως 31 Οκτωβρίου διενέργειας κάθε πράξης αναγκαστικής εκτέλεσης, ιδίως τη διενέργεια πλειστηριασμών, κατασχέσεων, εξώσεων και προσωπικών κρατήσεων.

Για το ίδιο διάστημα είχε ανασταλεί η υποχρέωση έκδοσης και κατάθεσης, εκ μέρους των δικηγόρων ή των διαδίκων, γραμματίων καταβολής, δικαστικών ενσήμων, εισφορών, ή άλλων, πάσης φύσης, παραβόλων και εξόδων σχετικά με την άσκηση και εκδίκαση ενδίκων βοηθημάτων και ενδίκων μέσων ενώπιον δικαστικών αρχών ή την εκπροσώπηση από συνήγορο ενώπιον αυτών.

Δικαστικές αποφάσεις για μείωση ή ακόμα και μηδενισμό δόσεων που είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν δανειολήπτες οι οποίοι λόγω κρίσης δηλώνουν αδυναμία και καταφεύγουν στην Ελληνική Δικαιοσύνη, είναι πλέον πολλές. Εκείνο όμως που φέρνει τα πάνω – κάτω, καθώς εξουδετερώνει την βασική επιχειρηματολογία των τραπεζών ότι… «ας πρόσεχαν οι δανειολήπτες», είναι η αιτιολογία απόφασης που εκδόθηκε πριν λίγο καιρό στην Πάτρα.

Το σκεπτικό της απόφασης καθιστά ...
υπεύθυνα τα πιστωτικά ιδρύματος και όχι τους δανειολήπτες για την κατανάλωση δανείων! Δηλαδή, στέλνει στη «γωνία» ισχυρισμούς του τύπου: «Ας πρόσεχαν» ή «Ας μην έκαναν αλόγιστη χρήση». Και μάλιστα ρίχνει ευθέως το βάρος των ευθυνών στις Τράπεζες αναφέροντας πως βρίσκονταν σε… «καθεστώς πιστωτικής ευφορίας»!


Η υπόθεση για την οποία γίνεται λόγος απασχόλησε προ μερικών μηνών όταν ζευγάρι εκπαιδευτικών της Πάτρας, με δύο ανήλικα παιδιά, δάσκαλος ο σύζυγος και καθηγήτρια η γυναίκα, προσέφυγαν στο Ειρηνοδικείο καθώς όφειλαν συνολικά περί τα… 380.000 ευρώ! Επρόκειτο για στεγαστικά και άλλης μορφής δάνεια. Το εισόδημά τους ανέρχεται στα 2.100 ευρώ αμφότεροι.
Στην κρίση κατέστη αδύνατο να ανταποκριθούν στην κάλυψη των δόσεων και των οφειλών προς τις τράπεζες. Το Δικαστήριο όμως μείωσε τη συνολική οφειλή στα μόλις 100.000 ευρώ δίνοντας μάλιστα χρονικό περιθώριο εξόφλησης τα… είκοσι χρόνια. Αλλά το σκεπτικό της απόφασης είναι εκείνο που ανοίγει τον δρόμο και για άλλους στην ίδια μοίρα…


Τι λέει το αιτιολογικό του Δικαστή


Σύμφωνα με το σκεπτικό του Δικαστικού Λειτουργού, οι δανειολήπτες δεν ευθύνονται για το ύψος των δανείων που έλαβαν. Διότι: πρώτον, οι Τράπεζες μπορούσαν να ελέγξουν το χαρτοφυλάκιο των αιτούντων και να μην επιτρέψουν υπερδανεισμό και δεύτερον, εάν τους έκριναν ακατάλληλους θα ‘πρεπε να μην τους εγκρίνουν τις δανειοδοτήσεις. Το κυριότερο όμως είναι στο τέλος.
Στο ότι: «Οι Τράπεζες χορηγούσαν δάνεια ενώ γνώριζαν τις δυνατότητες των αιτούντων, εβρισκόμενες σε καθεστώς πιστωτικής ευφορίας»!
Ως νομικά ορθή και εμπεριστατωμένη χαρακτήρισε την απόφαση ο συνήγορος Χρήστος Λιαρομμάτης (μέλος της Νομικής Ομάδας του Κινήματος Δεν Πληρώνω), τονίζοντας πως: «για την υπερχρέωση δεν ευθύνονται οι δανειολήπτες αλά τα πιστωτικά ιδρύματα που έδιναν αφειδώς δάνεια».

πηγή