Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Στον αγώνα οι ΗΠΑ να κερδίσουν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, χάνουν τον Δεύτερο που είχαν ήδη κερδίσει!


Σημειώνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος *

Το ξέρεις ίσως, αναγνώστη μου, πως θεωρώ την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ μια από τις καλύτερες αφηγήτριες ιστορίας στον κόσμο και μια προσωπικότητα σκέτη απόλαυση. Είναι πηγή απολαυστικής γνώσης. Ένας όμορφος άνθρωπος. Ένας ποταμός ψυχής και πνεύματος ικανός να συμπαρασύρει στην ορμή του και τον πλέον ισχυρό βράχο που θα βρεθεί ο δυστυχής εμπόδιο στη ροή του.

Δεν έχει σημασία αν συμφωνείς ή δεν συμφωνείς με αυτά που λέει, σημασία έχει να εμπνευστείς από αυτά που διηγείται. Πάντα μέσα στην διήγησή της υπάρχει κάτι που απαντά στο ιστορικό δίλημμα της εποχής μας. Και δυστυχώς για τους νεοφιλελεύθερους, ευτυχώς για τον άνθρωπο που θεωρεί τον εαυτό του προϊόν (θέμα και όχι θύμα ή πρότζεκτ) της ιστορίας και όχι της αγοράς, ο κόσμος δεν θα γίνει επίπεδος παρά τις οργανωμένες προσπάθειες των κυριάρχων διαμορφωτών της κοινής γνώμης να σχηματιστεί μια παγκόσμια «επίπεδη Gestalt». Έτσι θέλω να πιστεύω…αν και αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Μέση Ανατολή πάνε κόντρα στο «πιστεύω» μου!

Και αυτός είναι ο λόγος που αναζητώ μια απλή στην διατύπωσή της, σοβαρή απάντηση (με ιστορικό σημαινόμενο) για την εγκληματική συμπεριφορά των σημερινών μεγάλων δυνάμεων και το τυχοδιωκτικό παιχνίδι μικρότερων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Η απάντηση «προκύπτει» παρακολουθώντας την αφήγηση της κυρίας Αρβελέρ στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Θανάση Λάλα και διαβάζω στο ΒΗMΑgazino. Λέει: «Τα σύνορα ήταν πάντα μια συμφωνία εφησυχασμού της κορυφής και όχι των λαών. Θα σας πω κάτι σε σχέση με αυτό, το οποίο μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Μία μέρα πριν πέσει το Τείχος στο Βερολίνο είμαι καλεσμένη για γεύμα στην αμερικανική πρεσβεία στο Παρίσι. Στο τραπέζι που καθόμαστε έχω δίπλα μου έναν παλιό πρέσβη Αμερικανό. Του λέω: "Τώρα πια είναι σίγουρο ότι κερδίσατε τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!". Μου λέει: "Εχετε δίκιο, κυρία Αρβελέρ, και τώρα μας μένει να κερδίσουμε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο!". Μου έκανε πολλή εντύπωση η απάντηση του πρέσβη, άλλα το σκέφτηκα και είχε πολύ δίκιο. Προσέξτε. Αν πάρετε το τι γίνεται στη Μέση Ανατολή τώρα και όλα αυτά τα χρόνια, είναι ακριβώς ότι δεν τελείωσε ποτέ ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Για το συμφέρον της κορυφής, κάποια στιγμή, χωρίσανε τον κόσμο με το μέτρο. Τόσο εσύ, αυτό δικό μου, εσύ από εδώ, εγώ από εκεί. Βάλανε σύνορα χωρίς να υπολογίσουν τους λαούς που θα ζούσαν ή δεν θα ζούσαν μέσα σε αυτά. Δεν σκέφτηκαν τίποτε άλλο παρά μόνο την ησυχία της κορυφής. Ούτε ποιοι είναι οι λαοί, ούτε τι θέλει ο κάθε λαός. Βάλανε σύνορα όπως τους βόλευε στην κορυφή!».

Και να που σήμερα τα σύνορα που βάλανε τότε στην περιοχή δεν βολεύουν την πολιτική «κορυφή» και πρέπει να αλλάξουν! Όχι απλώς τα σύνορα, αλλά και οι πολιτικοί συσχετισμοί σε παγκόσμιο επίπεδο που τα χαράσσουν, τα νομιμοποιούν και τα διασφαλίζουν, πάντα προσωρινώς.

Και ποιος είναι ο στόχος από την πλευρά της ηγεσίας των ΗΠΑ; Ακριβώς αυτό που είπε χαριτολογώντας, πριν από αρκετά μάλιστα χρόνια, ο Αμερικανός Πρέσβης στην κυρία Αρβελέρ: «… και τώρα μας μένει να κερδίσουμε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο»! Μόνο, αναγνώστη μου, στον σύγχρονο αγώνα των ΗΠΑ να κερδίσουν τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο διαφαίνεται πλέον η σοβαρή πιθανότητα να χάσουν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τον οποίο είχαν κερδίσει σταδιακά και πλήρως σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, τον προηγούμενο αιώνα.

Και τι να σημαίνει για τον κόσμο αυτή η ιστορική αποκοτιά; Έναν Τρίτο Παγκόσμιο που ήδη ξεκίνησε, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να το πληροφορηθούμε. Δεν γίνεται να το μάθουμε, καθώς ο πόλεμος αυτός δεν αποτελεί συνέχεια της ιστορικής εξέλιξης της ανθρωπότητας, αλλά το πραγματικό «τέλος της ιστορίας» που δεν θα μπορούσε να ανακοινωθεί, αλλά απλώς να «εξαγγελθεί» (: Francis Fukuyama, “The End of History and the Last Man”). Και δίχως ιστορία δεν έχει σημασία ούτε ο ίδιος ο πόλεμος.

Δεν θα είναι κανονικός πόλεμος, ο πόλεμος αυτός! Θα είναι κάτι στο οποίο δεν έχει δοθεί ακόμη όνομα και δεν ξέρω αν θα δοθεί ποτέ, καθώς στο κενό της αρχαιολογίας και γενεαλογίας της γνώσης - που έχει σχηματιστεί παγκοσμίως - οι φορτισμένες λέξεις που δομούν και ίσως ταλαιπωρούν την ιστορική μνήμη, θεωρούνται ντεμοντέ. Με αυτή την έννοια ο Τρίτος Παγκόσμιος θα μπορούσε να θεωρείται «εργασία ολοκληρωμένης ειρήνης» ή ένα «πρότζεκτ ολοκλήρωσης της παγκόσμιας ειρήνης». Μόλις ολοκληρωθεί δεν θα υπάρχει άνθρωπος ούτε για να φτιάξει σφεντόνα αγαπητέ Albert!

* Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης, ειδικός σε θέματα πολιτικής και διακυβέρνησης στην Ευρασία.

Συναγερμός Διάσωσης της Συμφωνίας του Ιράν Από τον Κίνδυνο Επίθεσης Πλαστής Σημαίας



του FINIAN CUNNINGHAM | 15.05.2018  
[Η κατάσταση στην Μέση Ανατολή είναι πολύ εκρηκτικότερη από όσο φαίνεται, μετά την αυτοπαγίδευση της αμερικανικής ηγεσίας σε  στρατηγικές συμπληγάδες, χωρίς δυνατότητα διορθωτικής υπαναχώρησης  και με έντονο τον προκλητικό πειρασμό απόπειρας διεξόδου με την χρήση εκρηκτικών  -με αγνώστων εκτάσεων συνέπειες. Τα δεδομένα αυτής της σημερινής πραγματικότητας -που μπορεί να εκραγεί  αιφνιδιαστικά- παρουσιάζει στο πιο κάτω άρθρο  μια διεθνώς γνωστή δημοσιογραφική προσωπικότητα, με μακρά θητεία στις εγκυρότερες βρετανικές και αμερικανικές εφημερίδες, μιας εποχής όπου ο Τύπος υπηρετούσε ακόμη την αλήθεια και το δικαίωμα του πολίτη στην σωστή ενημέρωση]
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού
Αυτή την εβδομάδα βλέπουμε έναν οργασμό διπλωματικών προσπαθειών από το Ιράν, την Κίνα, την Ρωσία και την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση για την διάσωση της διεθνούς πυρηνικής συμφωνίας, μετά την παραβίαση από τον Πρόεδρο Τραμπ της στηριζόμενης από τα Ηνωμένα έθνη συνθήκης.
Ο Ιρανός υπουργός των Εξωτερικών Μωχαμάντ Τζαβάντ Ζαρίφ επισκέπτεται το Πεκίνο, την Μόσχα και τις Βρυξέλλες για να συζητήσει πως οι εναπομένοντες συμβαλλόμενοι στην συμφωνία μπορεί να συνεχίσουν την τήρησή της, παρά την αμερικανική απόπειρα ανατροπής της.
Η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ πρόκειται να συναντηθεί με τον πρόεδρο Πούτιν την Παρασκευή στο Σότσι, της Μαύρης Θάλασσας, όπου αναμένεται να τονίσουν την στήριξή τους στην συμφωνία.
Η παράνομη αποχώρηση του Τραμπ την περασμένη εβδομάδα από την διεθνή συμφωνία του 2015, γνωστή Κοινό Διεξοδικό Σχέδιο Δράσεως, επικρίθηκε δριμύτατα από όλους τους άλλους συμβαλλομένους –Ιράν, Ρωσία, Κίνα, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ευρωπαϊκή ΄Ενωση και Ηνωμένα ΄Εθνη.
Η συμμόρφωση του Ιράν στην συμφωνία επιβεβαιώθηκε κατ΄επανάληψη από το όργανο ελέγχου του ΟΗΕ, την Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας. Ώστε οι ισχυρισμοί του Τραμπ ότι το Ιράν κατασκευάζει κρυφά ένα ατομικό όπλο -ως έναν από τους λόγους παραβίασης της συμφωνίας- είναι αβάσιμοι.
΄Ισως μια από τις σημαντικότερες συνέπειες της ενέργειας του Τραμπ να είναι η ζημία που φαίνεται να προκάλεσε στην 70χρονη διατλαντική συμμαχία μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Ο πρόεδρος τη Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλωντ Γιούνκερ ήταν ένας από τους Ευρωπαίους αξιωματούχους που  κατέκριναν την μονομερή περιφρόνηση της Ουάσιγκτον για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα στο θέμα της συμφωνίας.
Οι απειλές τη αμερικανικής κυβέρνησης για την αύξηση των κυρώσεων στο Ιράν περιλαμβάνουν επίσης δευτερεύουσες κυρώσεις για οποιοδήποτε έθνος πραγματοποιεί συναλλαγές με την Τεχεράνη. Αυτή η εκτός επικράτειας επιβολή των αμερικανικών νόμων αντιμετωπίζεται ως βάναυση επέμβαση στα κυρίαρχα δικαιώματα άλλων χωρών.
Από της υπογραφής της πυρηνικής συμφωνίας προ τριετίας και της άρσης των παλαιών διεθνών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν, ευρωπαϊκά κράτη είχαν επενδύσει σε σημαντική εμπορική συνεργασία με την Τεχεράνη. Ευρωπαϊκές εταιρείες όπως η γάλλο-γερμανική Airbus, η βρετανική Shell, οι γαλλικές Total and Peugeot, και η γερμανική Volkswagen είναι μόνο μερικές από τις ευρωπαϊκές εταιρίες που είχαν συνάψει συμβόλαια πολλών δισεκατομμυρίων με το Ιράν.
Ο Τραμπ απειλεί τώρα να τορπιλίσει ζωτικά εμπορικά συμφέροντα της Ευρώπης στο Ιράν όσο και να θέσει σε κίνδυνο την διατήρηση της ασφάλειας στην Μέση Ανατολή, της οποίας η συμφωνία με το Ιράν αποτελούσε στήριγμα, κατά πολλούς παρατηρητές.
Η άξεστη περιφρόνηση του Αμερικανού προέδρου για τις ευρωπαϊκές ανησυχίες σχετικά με την συμφωνία είναι απλώς η τελευταία από μια σειρά προσβολές από την Ουάσιγκτον στους  συμμάχους της στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Οι τραμπουκισμοί του Τραμπ για τις δαπάνες του ΝΑΤΟ, το σχίσιμο της συμφωνίας του Παρισιού για την προστασία του κλίματος, και οι εκφοβισμοί για εμπορικούς δασμούς έχουν ήδη εξοργίσει του Ευρωπαίους. Η απόπειρά του να τορπιλίσει την συμφωνία του Ιράν και να βυθίσει τους στρατηγικούς υπολογισμούς των Ευρωπαίων ίσως είναι το τελευταίο άχυρο (στο υπέρβαρο φορτίο της καμήλας).
Ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών Χέϊκο Μάας δήλωσε στο Σπίγκελ ότι ο Τραμπ δηλητηρίασε την διατλαντική σχέση. Επίσης προειδοποίησε ότι το Βερολίνο θα υιοθετήσει μιαν αποφασιστική στάση απέναντι στην Ουάσιγκτον, σε υποστήριξη των εθνικών συμφερόντων.
Το παιχνίδι επομένως χοντραίνει επικίνδυνα για την Ουάσιγκτον εάν, συνεχίζοντας την εχθρική πολιτική της με το Ιράν, καταλήξει να αποξενωθεί από την Ευρώπη.
Με αυτή την οπτική, φαίνεται πως οι ΗΠΑ και οι περιφερειακοί εταίροι τους, Ισραήλ και Σαουδική Αραβία, μοιάζουν αποφασισμένοι να κλιμακώσουν τις εντάσεις με το Ιράν, ετοιμάζοντας σύγκρουση και χρησιμοποιώντας προσκλήσεις πλαστής-σημαίας για να υπονομεύσουν την Τεχεράνη.
Η δολιοφθορά από τον Τραμπ της συμφωνίας με το Ιράν φαίνεται να ήταν συντονισμένη με το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία. Την βδομάδα που προηγήθηκε της αμερικανικής αποχώρησης, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ έκανε τις θεαματικές κατηγορίες του για τα κρυφά πυρηνικά σχέδια του Ιράν. Οι ισχυρισμοί του Νετανιάχου απορρίφτηκαν ευρύτατα σαν θεατρινισμοί, αλλά ο Τραμπ τους επικαλέστηκε στην ανακοίνωση από τον Λευκό Οίκο για την ακύρωση της συμφωνίας.
Ταυτόχρονα, η Σαουδική Αραβία καταδίκασε μιαν πυραυλική επίθεση των Χούθι από την Υεμένη κατά της Ριάντ ως «ενέργεια πολέμου από το Ιράν», ισχυριζόμενη ότι η Τεχεράνη εφοδιάζει τους αντάρτες τη Υεμένης με όπλα.
΄Επειτα οι ΗΠΑ ανήγγειλαν νέες κυρώσεις εναντίον της ισλαμικής επαναστατικής φρουράς του Ιράν για την «κακοποιό δράση» της στην περιοχή
Το Ιράν διέψευσε ότι εκτέλεσε πυραυλική επίθεση εναντίον θέσεων του Ισραήλ στα υψώματα του Γκολάν και κατήγγειλε το Ισραήλ για επιδρομή στη Συρία με ψευδή προσχήματα.
Υπάρχει εδώ κάτι σαν ένα θέατρο με καθρέφτες. Το Ισραήλ έχει εκτελέσει μέχρι και εκατό αεροπορικούς βομβαρδισμούς στην Συρία τα τελευταία χρόνια και εντούτοις ποτέ δεν έχει κατηγορηθεί γι’ αυτό από την Ουάσιγκτον, την Ευρώπη ή τον ΟΗΕ. Το Ισραήλ παράνομα κατέχει εδάφη της Συρίας στα Υψώματα του Γκολάν από τον άραβο-ισραηλινό πόλεμο του 1967 και εντούτοις, είναι η Συρία και το Ιράν που εισπράττουν καταδίκες όταν τα παράνομα κατεχόμενα αυτά εδάφη δέχονται βολές.
Δεν ξέρουμε ποιος εκτόξευσε τους υποτιθέμενους πυραύλους στο Γκολάν την περασμένη Πέμπτη. Όπως αναφέραμε το Ιράν διαψεύδει κάθε ανάμειξη και συριακές πηγές δήλωσαν ότι μπορεί να επρόκειτο για ισραηλινά πυρά πυροβόλου από την συριακή πλευρά των συνόρων. Αυτό είναι μια πρόκληση ψευδούς σημαίας.                              
Είναι αξιοθρήνητο ότι η Φράου Μέρκελ της Γερμανίας ειδικότερα έσπευσε να καταγγείλει το Ιράν για την επίθεση.
Η Μέρκελ και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες συνιστούν κατευνασμό των αυξανομένων εντάσεων μεταξύ Ισραήλ και Ιράν. Αλλά η Ε Ε  χάνει την φωνή της όταν πρέπει να επιπλήξει το Ισραήλ για τις θρασείες και επαναλαμβανόμενες επιθέσεις του εναντίον συριακών και ιρανικών δυνάμεων, που βρίσκονται νόμιμα στην συριακή επικράτεια.
Αυτό που φαίνεται να εξελίσσεται είναι μια συμπαιγνία μεταξύ Ουάσιγκτον, Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας για την εντατικοποίηση των προσπαθειών ενοχοποίησης του Ιράν για «κακοποιό δράση». Και η συμπαιγνία αυτή αποκτά επείγοντα χαρακτήρα αυτήν την εβδομάδα, όταν οι διεθνείς συμβαλλόμενοι στην συμφωνία του Ιράν εντείνουν τις διπλωματικές τους προσπάθειες για την διάσωση της συμφωνίας.
Εάν οι Ευρωπαίοι ειδικότερα επιμείνουν ακλόνητοι στην υποστήριξη των στρατηγικών συμφερόντων τους ο αντίκτυπος της διάσωσης της πυρηνικής συμφωνίας θα κοστίσει πολύ την Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα εάν οι Ευρωπαίοι κινηθούν προς στενότερη συνεργασία με την Ρωσία και την Κίνα για να εμποδίσουν την αμερικανική κατάχρηση των διεθνών χρηματοπιστωτικών μηχανισμών για την εξωχώρια εφαρμογή των κυρώσεων. Για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους οι Ευρωπαίοι θα αναγκαστούν να δημιουργήσουν χρηματοπιστωτικούς και νομικούς μηχανισμούς, οι οποίοι τελικά θα υποσκάψουν την κυριαρχία του δολαρίου και τον έλεγχο της Ουάσιγκτον στο διεθνές τραπεζικό σύστημα.
Ανεξάρτητα από την διακηρυγμένη πίστη του Τραμπ στις αντι-Ιράν φαντασιώσεις του Νετανιάχου, η Ουάσιγκτον μπορεί να γνωρίζει κατά βάθος ότι η τήρηση της συμφωνίας από το Ιράν είναι άψογη. Γεγονός που σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι και όλοι οι άλλοι έχουν ισχυρά κίνητρα να διατηρήσουν την πυρηνική συμφωνία σε εφαρμογή.
Με αυτό δεδομένο, η μόνη άλλη επιλογή για την ανατίναξη της συμφωνίας είναι η πυροδότηση σύρραξης με το Ιράν, ή η πρόκληση του Ιράν σε στρατιωτική ενέργεια που θα μπορούσε επιτήδεια να διαστρεβλωθεί από τα Δυτικά ΜΜΕ ως «κακοποιός δράση». Εάν αυτό το  διαβολικό τέχνασμα πετύχαινε, τότε οι Ευρωπαίοι θα αποσύρονταν πιθανώτατα από την ιρανική συμφωνία
Υπάρχει λοιπόν πραγματικός κίνδυνος ότι μια πλαστής σημαίας «στυγερή ενέργεια» του Ιράν  μπορεί να σκηνοθετηθεί από τις ΗΠΑ, ή κάποιο από τα πελατειακά της καθεστώτα, για να ενοχοποιηθεί το Ιράν και να ανατιναχθεί η διεθνής πυρηνική συμφωνία.

Επίσκεψη Μέρκελ στην Ουάσιγκτον: Διχασμός Συμμάχων Για τις Κυρώσεις


του ALEX GORKA |, Strategic Culture, 21.04.2018

Παρά τους ύμνους για την γερμανό-αμερικανική φιλία, που συχνά περιγράφεται ως ο άκρο-γωνιαίος λίθος των δι-ατλαντικών δεσμών, η νέα γερμανική κυβέρνηση προσπαθεί να υψώσει κεφάλι στις αμερικανικές πιέσεις. Και είναι αναγκασμένη να το κάνει. Η Γερμανία έχει πληγεί σκληρά από τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας και αποβλέπει στον τερματισμό τους.

Η καγκελάριος Μέρκελ φθάνει σήμερα την Ουάσιγκτον, πρώτην κορυφαία επίσκεψη μετά την επανεκλογή της για τέταρτη θητεία τον Μάρτιο. Κύριο θέμα στο πρόγραμμα των συνομιλιών της είναι η εξαίρεση από τις νέες αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, που ανήγγειλε το υπουργείο οικονομικών στις 6 Απριλίου.

Η Γερμανία θέλει να προστατεύσει την βιομηχανική της κοινότητα από ένα βαρύ οικονομικό πλήγμα, με απαλλαγή από τους περιορισμούς γερμανικών εταιρειών όπως η Daimler και η Volkswagen, ο βιομηχανικός γίγας Siemens, η κατασκευάστρια προγραμμάτων υπολογιστών SAP και άλλες. Η μαύρη λίστα κάνει τις γερμανικές τράπεζες διστακτικές να διαθέσουν κεφάλαια για τον αγωγό αερίου Nord Stream 2 , που τελεί υπό κατασκευήν και προβλέπεται να λειτουργεί το 2020.

Η Γερμανία υποστήριξε με τα λόγια τον πρόσφατο βομβαρδισμό της Συρίας από ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία. Ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών Heiko Maas δήλωσε πως επιθυμεί να διατηρήσει τον διάλογο με την Ρωσία, καθώς πιστεύει ότι η σύρραξη στην Συρία δεν μπορεί να τερματιστεί χωρίς την συνεργασία της Μόσχας. Ο Γερμανός Πρόεδρος Frank-Walter Steinmeier προειδοποίησε κατά της δαιμονοποίησης της Ρωσίας. Δήλωσε πως η χώρα του έπαιξε έναν ιστορικό ρόλο στην διατήρηση αυτού του διαλόγου και τόνισε πως η Ρωσία και ο λαός της δεν πρέπει να προβάλλονται ως εχθρός.

Ο Γερμανός υπουργός για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις Michael Roth έγραψε στην Die Welt ότι η Ε Ε θα πρέπει να εργαστεί για την μείωση των εντάσεων με την Ρωσία. Προειδοποίησε ότι τα «αντι-ρωσικά ανακλαστικά» είναι επικίνδυνα. Η ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Andrea Nahles επίσης υπογράμμισε την σπουδαιότητα του ρόλου της Ρωσίας στην λύση του προβλήματος της Συρίας. Τα στελέχη και μέλη του κόμματος αντιτίθενται στην «σκληρή» στάση απέναντι στην Ρωσία. Η ΄Ανγκελα Μέρκελ ευθυγραμμίστηκε μαζί τους, αμφισβητώντας την αποτελεσματικότητα της πολιτικής των κυρώσεων. Την άποψη αυτή συμμερίζεται ευρύτατα το γερμανικό κοινό.

Για παράδειγμα 69% των Γερμανών ήταν αντίθετοι στην απέλαση τεσσάρων Ρώσων διπλωματών για την υπόθεση Σκρίπαλ. Ογδόνταέξη τοις εκατό των Γερμανών πιστεύουν πως η Δύση οφείλει να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες για να βελτιώσει τις σχέσεις τη με την Μόσχα.

Η Γερμανία ηγήθηκε της ευρωπαϊκής αντίθεσης στις αμερικανικές κυρώσεις, που τιμωρούν ευρωπαϊκές επιχειρήσεις συναλλασσόμενες με την Ρωσία, ειδικότερα τις κυρώσεις που απειλούν τον αγωγό Nord Stream 2 –πρόγραμμα που ο Αυστριακός καγκελάριος Sebastian Kurz απερίφραστα υποστηρίζει, παρά τις αμερικανικές πιέσεις. Στις 16 Απριλίου οι υπουργοί Εξωτερικών τη Ε Ε υποστήριξαν τις κυρώσεις κατά της Συρίας αλλά όχι και κατά τη Ρωσίας, υιοθετώντας στάση διαφορετική από των ΗΠΑ.

Η Τουρκία μπορεί να υποστεί κυρώσεις για την αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400, κατά δήλωση του Αμερικανού βοηθού υπουργού ευρωπαϊκών και ευρασιατικών υποθέσεων Wess Mitchell στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της αμερικανικής βουλής. Η Τουρκία έχει ευπαθή σημεία που η Αμερική μπορεί να εκμεταλλευτεί. Για παράδειγμα θα μπορούσε να αναστείλει τις εξαγωγές τεχνολογικού εξοπλισμού, παραλύοντας την λειτουργία των τουρκικών αεροδρομίων. ΄Η θα μπορούσε να πλήξει τις τράπεζες που εμπλέκονται στην συναλλαγή για το S-400. Η αγορά των 120 καταδιωκτικών F-35 μπορεί να μη πραγματοποιηθεί ποτέ.

Ορισμένα κράτη έχουν ήδη υποστεί την ζημία. Η Ιαπωνία έπαψε να αγοράζει αλουμίνιο επειδή δεν μπορεί ν το πληρώσει, λόγω των αμερικανικών κυρώσεων. Οι πληρωμές γίνονταν σε δολάρια. Από την Ρωσία προέρχονταν το 15% των ιαπωνικών εισαγωγών αλουμινίου. Οι Αμερικανικές κυρώσεις της περασμένης εβδομάδας έπληξαν αμέσως και την Αυστραλία, στενή και πιστή σύμμαχο των ΗΠΑ. Οι νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας ανέβασαν τις τιμές του αλουμινίου και άλλων εμπορευμάτων, ζημιώνοντας τους συμμάχους των ΗΠΑ και ωφελώντας την Ρωσία. Με υψηλότερα κέρδη γίνεται ισχυρότερη και με αυξημένη επιρροή, ενώ πολλοί που ακολουθούν τυφλά τις εντολές της Ουάσιγκτον θα υποφέρουν και θα βρεθούν σε ασθενέστερη θέση να ανταποκριθούν στις συνολικές δαπάνες του ΝΑΤΟ και σε άλλα σχέδια σχετιζόμενα με τις δράσεις της Δύσης για τον περιορισμό της ρωσική επιρροής.

Η Ρωσία δεν φαίνεται να αισθάνεται το δήγμα των κυρώσεων, καθώς ακολουθεί την γραμμή πορείας της, ενώ οι σύμμαχοι των ΗΠΑ βγαίνουν χαμένοι. Η σχέση της Ουάσιγκτον με αυτούς γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκη, καθώς η αντίσταση στις κυρώσεις συνεχώς μεγαλώνει. ΄Ισως είναι η επιθυμία του να επιδείξει θέληση σκληρότητας απέναντι στην Ρωσία, παράλληλα με την διαπίστωση ότι η πολιτική αυτή είναι μάταιη και με αρνητικά αποτελέσματα, που κάνει τον Πρόεδρο Τραμπ να αμφιταλαντεύεται μπρός-πίσω, την μια μέρα αναγγέλλοντας κυρώσεις και την άλλη ξαφνικά βάζοντας φρένο.

Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος θα έχει σήμερα μια δύσκολη μέρα. Η ΄Ανγκελα Μέρκελ θα μιλήσει όχι μόνο για την Γερμανία, αλλά και για την Ευρώπη. Θα εγείρει θέματα πολύ περίπλοκα. Οι κυρώσεις κατά τις Ρωσίας πλήττουν τους συμμάχους, που είναι όλο και πιο ανήσυχοι με την Ουάσιγκτον, που προσπαθεί να τους αναγκάσει να αγοράζουν το δικό της σχιστολιθικό υγραέριο αντί του φθηνότερου ρωσικού αερίου. Η αυξανόμενη αντίσταση στην αμερικανική πολιτική των κυρώσεων θα διευρύνει αναπόφευκτα τις ρωγμές στην τόσο εκθειαζόμενη συμμαχική ενότητα, ενώ η Ρωσία συνεχίζει την πολιτική επαναπροβολής της οντότητάς της. Το μόνο απτό αποτέλεσμα των κυρώσεων που επιβάλλονται στην Ρωσία για την υποστήριξή της στην Συρία είναι το προχθεσινό πρόγραμμα εφοδιασμού της Συρίας με όπλα τελειότερης τεχνολογίας, όπως το αντιαεροπορικό σύστημα S-300.

Με το να επιβάλλουν συνεχώς περισσότερες κυρώσεις στην Ρωσία, οι ΗΠΑ φαίνεται να ενεργούν σαν τον χειρότερο εχθρό τους.

Mετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Υψηλά στην κατάταξη των χωρών μελών του ΟΟΣΑ με τις μεγαλύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις βρίσκεται η Ελλάδα.


Χθες ο ΟΟΣΑ έδωσε στη δημοσιότητα την έκθεση «Taxing Wages 2018» στην οποία υπολογίζει τους συνολικούς φόρους επί του εισοδήματος της εργασίας που πληρώνουν εργαζόμενοι και εργοδότες, αφαιρουμένων των επιδομάτων, ως ποσοστό του εργατικού κόστους. Αυτό το μέγεθος αποκαλείται «φορολογική σφήνα».

Η συνολική «φορολογική σφήνα», στην οποία αθροίζονται εκτός από τον φόρο εισοδήματος και οι ασφαλιστικές εισφορές, έφτασε στην Ελλάδα πέρυσι στο 40,8% του κόστους εργασίας, όταν ο μέσος όρος των χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης είναι στο 35,9%.

Το μέγεθος της «φορολογικής σφήνας» στην Ελλάδα δείχνει το πόσο επιβαρυμένη είναι η νόμιμη παραγωγική δραστηριότητα και πόσο μεγάλα κίνητρα δίνει το ίδιο το σύστημα στη «μαύρη» εργασία. Εάν μάλιστα υπολογιστούν η γραφειοκρατία, η διαφθορά και πολλοί αναχρονιστικοί περιορισμοί στην εργατική νομοθεσία, γίνεται εύκολα αντιληπτό το γιατί οι ελληνικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να εμφανίζουν έλλειμμα ανταγωνιστικότητας.

Πρέπει να σημειωθεί πως βάση των στοιχείων του ΟΟΣΑ η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση των επιβαρύνσεων οικογενειών με δύο παιδιά στις οποίες εργάζεται ο ένας γονέας, καθώς για κάθε 100 ευρώ αμοιβής από την εργασία, τα 39 ευρώ πηγαίνουν απευθείας για κάλυψη ασφαλιστικών εισφορών και φόρων εισοδήματος.

Τα περυσινά στοιχεία του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα είχαν καταδείξει πως στις οικογένειες με δύο παιδιά, όπου εργάζεται μόνο ο ένας γονιός, η συνολική επιβάρυνση αυξήθηκε το 2016 και διαμορφώθηκε στο 38,3% του κόστους μισθοδοσίας. Τα φετινά στοιχεία έδειξαν ακόμη μεγαλύτερες επιβαρύνσεις.

Σε μέσα επίπεδα, στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ η φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση της εργασίας στη συγκεκριμένη κατηγορία είναι 26,1%, με τις τρεις καλύτερες επιδόσεις να αφορούν Ελβετία (9,1%), Χιλή (7%) και Νέα Ζηλανδία (6,4%).

Πηγή: CNN.gr 

ΜΕ Ποιο Χρώμα η «Επανάσταση» στην Αρμενία;

του Tom Luongo, Zero Hedge, 25-4-2018

[Ενώ η δημοσιότητα επισύρει την παγκόσμια προσοχή στο προσκήνιο του πολιτικού θεάτρου της Ουάσιγκτον και του πολεμικού θεάτρου στη Συρία, οι ταραχές και πολιτικές επιπτώσεις τους στην πρωτεύουσα Εριβάν της Αρμενίας, και οι ομοιότητες που παρουσιάζουν με το προηγούμενο της Πλατείας Μεϊντάν του Κιέβου, δημιουργούν την εντύπωση επικείμενης ανάφλεξης νέας εστίας, σε μιαν άλλη νευραλγική όσο και εύφλεκτη περιοχή. Το κατωτέρω άρθρο Αμερικανού σχολιαστή, προσφέρει μια χρήσιμη σύντομη ξενάγηση στους σκοτεινούς μαιάνδρους ενός παράλληλου, αδιάκοπου και φανατικού υπόγειου πολέμου, μεταξύ δύο ασυμβίβαστων πολιτιστικών συστημάτων.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η Αρμενία αποτελεί σημαντικό παράγοντα στα μακροπρόθεσμα σχέδια της Ρωσίας. Μέλος της Ευρασιατικής Οικονομικής ΄Ενωσης, η Αρμενία  είναι το κλειδί προστασίας της νότιας πλευράς της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
΄Ετσι δεν ξαφνιάστηκα το 2016 όταν η διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο  Καραμπάχ αναζωπυρώθηκε από τις ΗΠΑ, ύστερα από μια σύντομη επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζων Κέρυ, σε αντίποινα για την ρωσική επέμβαση στην Συρία.
Το Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν ήρεμο για τουλάχιστον είκοσι χρόνια πριν την επίσκεψη Κέρυ. Και εντός ημερών εχθροπραξίες άρχισαν, από την αζερική πλευρά  της περιοχής, που κείται μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας.
                                                                                                                                 ΄Ετσι, δεν είναι εκπληκτικό ότι, έχοντας  ανακτήσει τον έλεγχο στον Λευκό Οίκο, οι Νεοσυντηρητικοί θα ξεκινούσαν μιαν χρωματιστή επανάσταση στην Αρμενία, ενώ ταυτόχρονα θα προκαλούσαν την Ρωσία στην Ουκρανία, στην Συρία, στην Βρετανία, στις χρηματοπιστωτικές αγορές και οπουδήποτε αλλού.

Η ιστορία σε συντομία έχει ως εξής: Ο πρώην Πρόεδρος Σερζ Σαργκσιάν εξελέγη πρωθυπουργός, δίνοντας στο καθεστώς μια πρόσοψη ανανέωσης. Αυτό πυροδότησε διαμαρτυρίες, που διογκώθηκαν σε σημείο να αναγκάσουν τον Σαργκσιάν να παραιτηθεί.
                                                                                                                        Χρωματιστές επαναστάσεις υποκινούμενες από Δυτικές ΜΚΟ (που ελέγχουν την εκπαίδευση και τα κοινωνικά δίκτυα στην Αρμενία) διεισδύουν σε ένα λαϊκό κίνημα ειρηνικής διαμαρτυρίας κατά της κυβερνητικής πολιτικής και το μεταβάλλουν σε φανατισμένο πλήθος, με την κλιμάκωση της βίας στους δρόμους.
Γιατί να αρχίσουν τώρα οι Αρμένιοι να σπάνε τα τουρκικά μαγαζιά στο Χαλέπι (ναι στην Συρία), για ένα εσωτερικό πρόβλημα της Αρμενίας; Επειδή θα δώσει την ευκαιρία στον Ερντογάν να ολοκληρώσει την Αρμενική Γενοκτονία, (που ο Ερντογάν και το Ισραήλ αρνούνται να αναγνωρίσουν), την οποία άρχισαν οι πρόγονοί του πριν εκατό χρόνια.
Και αυτό με την προσδοκία ότι αυτή η πρόκληση θα βάλει μια σφήνα μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας, σε μια ώρα που όλων τα νεύρα είναι τεντωμένα σε σημείο ρήξεως.
Η Τουρκία ανακοίνωσε στα τέλη της περασμένης εβδομάδας πως επαναπατρίζει όλον τον χρυσό της από τα θησαυροφυλάκια της Ομοσπονδιακής Τράπεζας στην Νέαν Υόρκη. Το Ιράν αναγγέλλει ότι δεν δέχεται πλέον δολάρια και υιοθετεί το Ευρώ για τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές του, εν όψει της αποχώρησης του Τραμπ από την διεθνή συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν και επαναφοράς των αμερικανικών κυρώσεων, που περιλάμβαναν τον αποκλεισμό του Ιράν από το σύστημα SWIFT.
Πιθανή πτώση της αρμενικής κυβέρνησης θα ακολουθήσει άμεση πίεση για την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ, πράγμα που θα δημιουργούσε ένα σκοτεινό εφιάλτη στην περιοχή.
Αυτό θα έφερνε όλους σε αδιέξοδο, επειδή η Ρωσία είναι υποχρεωμένη να υποστηρίζει την παρούσα κυβέρνηση με την οποία την συνδέει ισχυρός δεσμός στρατιωτικής ενότητας. Ως γνωστόν η Αρμενία είναι μέλος  της Οργάνωσης της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας ( CSTO ) και έχει μια συμφωνία κοινής στρατιωτικής διοίκησης με την Μόσχα.
Ώστε η απόπειρα πραξικοπήματος αυτή την στιγμή είναι μια  εντελώς κυνική και εμπρηστική, ερχόμενη μετά τις εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν και την συνεχιζόμενη βελτίωση των ρωσο-αζερικών  σχέσεων, με πιο πρόσφατη εξέλιξη την δέσμευση τον τριπλασιασμό των αζερικών εξαγωγών στην Ρωσία, κατά τα προσεχή χρόνια. Η Ρωσία , υπό τον Πούτιν, διαχειρίστηκε επιδέξια τις σχέσεις της με τις δύο χώρες- με την Αρμενία  στρατηγικά σημαντικότερη προφανώς, αφού προστατεύει τη νότια πλευρά της Ρωσίας.
Και μια σταθερή Αρμενία σημαίνει μια βραδύτερη διείσδυση «τρομοκρατών» στην Ρωσία.
Ο στόχος στη Συρία, μεταξύ άλλων πραγμάτων, είναι η δημιουργία ενός αποτυχημένου κράτους και ενός ορμητηρίου τρομοκρατών για την αποσταθεροποίηση της περιοχής, περιλαμβανομένων του Ιράκ, του Ιράν και της Τουρκίας αλλά με τον τελικό στόχο την αφαίμαξη της Ρωσίας μέχρις θανάτου.
Και με την πτώση κάθε ντόμινο, θα γίνεται πιο δύσκολο για την Ρωσία να προστατεύσει τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Γι΄αυτό ο Πούτιν επικεντρώθηκε τόσο στην προσπάθεια  για  ανάπτυξη ισχυρών αμυντικών και οικονομικών δεσμών με αυτές τις χώρες. Με επιδέξια διπλωματία στο Ουζμπεκιστάν, για παράδειγμα, μετά τον θάνατο του μακρόβιου προέδρου του Καρίμοβ, τον Σεπτέμβριο 2016.
Το ίδιο μπορεί να λεχθεί για το πώς αυτός και ο Ιρανός Πρόεδρος Ρουανί χειρίστηκαν τις σχέσεις με το Αζερμπαϊτζάν, παρά την ανοιχτή πληγή του Ναγκόρνο Καραμπάχ.
΄Ετσι, όπως τα πράγματα εκτραχύνονται στην Αρμενία, το ερώτημα των επομένων ημερών θα είναι κατά πόσο η απομάκρυνση του παλαιού συμμάχου της Ρωσίας Σαργκσιάν θα αρκέσει να κατευνάσει την σημερινή οργή.
Δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι πως αυτή η κατάσταση θα κλιμακωθεί κατά το πρότυπο της πλατείας Μεϊντάν του Κιέβου, εάν αρχίσει να δυναμώνει σε ένταση.

Ελπιδοφόρα Αντισώματα Στην Χημική Αυτοκτονική Υστερία


του Μιχαήλ Στυλιανού

Κλιμάκωση σε επίπεδο παροξυσμού των  εκφυλιστικών φαινομένων, ενός  εκτροχιασμένου Δυτικού πολιτισμού σε συνεχώς στενότερο αδιέξοδο, που ερωτοτροπεί με  τον πειρασμό φυγής στο πυρηνικό ολοκαύτωμα, προκαλούν διασταυρούμενες προειδοποιήσεις κινδύνου από διάφορα σημεία του πλανήτη, οι οποίες υπερκαλύπτονται από την κυρίαρχη –σε πολιτικο-δημοσιογραφικό επίπεδο- εκκωφαντική προπαγάνδα και τον πάταγο της κατάρρευσης της λογικής, της αλήθειας και των κανόνων ειρηνικής συμβίωσης.
Τελευταίο σύμπτωμα αυτής της αυτοκτονικής υστερικής κρίσης: η υπόθεση της  «ρωσικής  χημικής επίθεσης στην Βρετανία-χώρα του ΝΑΤΟ», κατά την διάτρητη κατηγορία της πολιτικά τρικλίζουσας -λόγω  Brexit- πρωθυπουργού Τερέζας Μέι, η άμεση «συγκλονιστική» της απήχηση από την  αινιγματική εξουσία και τα φιλόξενα ηχεία της Ουάσιγκτων, η συμμαχική ανταπόκριση στο αμερικανικό προσκλητήριο για συσπείρωση και η διαλεκτική εκδίωξης εκατοντάδων διπλωματών   --με αποστολή να λειτουργούν ως νευρώνες ορθολογιζόμενου πλανητικού εγκεφάλου.

Ο προσεκτικός παρατηρητής της ανάπτυξης αυτού του τελευταίου νοσηρού συμπτώματος, πού αιφνίδια πρόβαλε για να διαψεύσει χαροποιές ενδείξεις ύφεσης στις  εύφλεκτες εστίες της Κορέας και της Μέσης Ανατολής, διακρίνει ωστόσο κάποια  ενθαρρυντικά στοιχεία αφύπνισης και λειτουργίας αντισωμάτων, που  αξίζει να επισημανθούν.

Πρώτα στο επίπεδο της Δυτικής  κοινής γνώμης - κυρίως της με περισσότερη  γνώση και πληροφόρηση ευρωπαϊκής-  η αξιοπιστία της υπόθεσης, η οποία πυροδότησε την τρέχουσα απειλητική κρίση, έχει καταπέσει  στο επίπεδο του καγχασμού. Η πλήρης έλλειψη τεκμηρίων, η λογική ασυναρτησία και η διαφανής θεατρική αγανάκτηση  στην κοινοβουλευτική καταγγελία της κ. Τερέζας Μέι, η κραυγαλέα φίμωση των διατρητικών ερωτημάτων του  ηγέτη της αντιπολίτευσης  και  το αγοραίο λεξιλόγιο ενός  μόνιμα αναμαλλιασμένου υπουργού των Εξωτερικών με  πληθωρικό ταλέντο κλόουν,  συνέβαλαν σ΄ αυτήν  την πρώτην εντύπωση.

Σε επιβεβαίωση ήρθε, από βρετανικές και τρίτες εγκυρότατες  πηγές (δύο  πρώην πρέσβεων και πρώην υψηλού στελέχους των μυστικών υπηρεσιών της Βρετανίας), σειρά στοιχείων και αναλύσεων που αποδείκνυαν την σαθρότητα της κατηγορίας και την εξομοίωναν με την σκευωρία των υπηρεσιών του Τόνι Μπλαιρ, περί των ιρακινών «όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσείν,  που θα έπλητταν το Λονδίνο σε 45 λεπτά της ώρας», κατά τους τότε κραυγαλέους τίτλους του πειθαρχικού Τύπου.

Αλλά και (δεύτερο) στο κρισιμότερο ηγετικό συμμαχικό επίπεδο, προσεκτική παρατήρηση αναδεικνύει ότι τα πιεστικά σαλπίσματα της αγγλοσαξονικής ηγεσίας, σε συμμαχική συσπείρωση και αποφασιστικά τιμωρητικά μέτρα κατά της Ρωσίας, συνάντησαν υποδοχή κυμαινόμενη από απρόθυμη συμμόρφωση έως κραυγαλέα άρνηση συμμετοχής.       

Οι πρώτες αντιδράσεις των προέδρων της Γαλλίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. κ. Μακρόν και Γιούνκερ, ήταν έκφραση επιφύλαξης και αναμονής του πορίσματος ανακριτικής έρευνας για την απόπειρα δολοφονίας στο Σώλσμπερυ. Ο Γάλλος πρόεδρος έσπευσε να επανορθώσει την επομένη, κατόπιν «πειστικού» αμερικανικού τηλεφωνήματος (από τα πολλά, που παραδέχτηκε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ). Ο κ. Γιούνκερ παρέμεινε όμως αμετακίνητος, σε αντίθεση με τον  γνωστό πρόθυμο Πολωνό επικεφαλής της Ε.Ε. κ. Τουσκ, στην επιφάνεια ενός ρήγματος που χωρίζει σε βάθος την «Ευρωπαϊκή ΄Ενωση» και σε αυτό, το ευρύτερα υπαρξιακό, δίλημμα.
Το αμερικανικό παράδειγμα μαζικού «λακτίσματος» (kick-out) 60 Ρώσων διπλωματών και κλεισίματος προξενείου «κατασκόπων», δεν βρήκε πρόθυμη ευρωπαϊκή ανταπόκριση. Και η Βρετανία –το υποτιθέμενο θύμα του ρωσικού εγκλήματος- απέλασε μόνο 23. Γερμανία, Γαλλία και Πολωνία από τέσσερεις. Τσεχία και Λιθουανία από τρείς. Οι υπόλοιπες από τις πειθαρχήσασες χώρας απέλασαν από έναν η δύο. Μόνον οι μισές χώρες-μέλη πειθάρχησαν στις εντολές της μεγάλης συμμάχου και οι πλείστες  με μόνο «συμβολικές απελάσεις» (συνοδευόμενες από απολογητικούς ψιθύρους σε ρωσικά αυτιά, όπως αποκάλυψε στις δηλώσεις του ο Σεργκέι Λαβρώφ, υπουργός των εξωτερικών της Ρωσίας).

Η υπουργός των Εξωτερικών της Αυστρίας Karin Kneissl αναβάθμισε μάλιστα το επίπεδο της απειθαρχίας σε επίπεδο εξέγερσης, με δηλώσεις σε τηλεοπτικό δίκτυο ότι υπέστη δύο πιεστικές επισκέψεις από τον Βρετανό πρεσβευτή και ένα τηλεφωνικό διάβημα στην Βάρνα, για να ακολουθήσει το παράδειγμα των απελάσεων. Δήλωσε την άρνηση της χώρας της να το πράξει και διακήρυξε ότι η Αυστρία μένει πιστή σε μια παράδοση μη εμπλοκής σε συγκρούσεις επιζήμιες για τα εθνικά  της συμφέροντα και τα συμφέροντα ειρήνης στην Ευρώπη.

Βαρύτερης φυσικά σημασίας είναι η στάση της Γερμανίας, καθιερωμένης από δεκαετιών διεθνώς ως εγκεφάλου και κινητήρα της «Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης». Η γερμανική συμμόρφωση στο συμμαχικό παράγγελμα στον υψηλότερο βαθμό των τεσσάρων απελάσεων, πρώτον περιέργως συνέπεσε με την ανακοίνωση της έγκρισης από το αρμόδιο δικαστήριο της εγκατάστασης του ρωσικού αγωγού Νοrd Stream 2, σε πείσμα των αμερικανικών πιέσεων και της αντίθεσης Πολωνίας και Βαλτικών χωρών.
Αλλά και η απόφαση του νέου –σοσιαλδημοκράτη- υπουργού των Εξωτερικών, Heiko Maas, για την απέλαση των τεσσάρων διπλωματών, προκάλεσε βίαιες επικρίσεις από ηγετικά στελέχη όλου του πολιτικού φάσματος. Ο Σοσιαλδημοκράτης Γκύντερ Φερχόϊγκεν, πρώην αντιπρόεδρος της Κομισιόν σε συνέντευξή του σε κρατικό δίκτυο επεσήμανε την «ανυπαρξία αποδείξεων ενοχής», την πυροδότηση «κρίσεως εκτός δυνατότητας ελέγχου» και την «λήψη μέτρων που δεν επιτρέπονται σε μια δημοκρατική κοινωνία». Ο δεύτερος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του συμμετέχοντος στην κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος επέκρινε  την κυβέρνηση, χαρακτήρισε την απέλαση των Ρώσων διπλωματών «πρόωρη και μη δικαιολογούμενη με τα κριτήρια που όφειλαν να ισχύσουν στην υπόθεση Σκρίπαλ».

Ο εκπρόσωπος ευρωπαϊκής πολιτικής του Αριστερού Κόμματος ευχαρίστησε ονομαστικά τις χώρες «που δεν ακολούθησαν την οδό της ανευθυνότητας απελαύνοντας Ρώσους διπλωμάτες χωρίς αποδείξεις ρωσικής ενοχής». Η κοινοβουλευτική εκπρόσωπος Σάρα Βάγκενκνεχτ έγραψε: «Δεν είναι αλληλεγγύη η αναστολή συνταγματικών αρχών και η περαιτέρω κλιμάκωση της υπάρχουσας έντασης με την Ρωσία, αλλά έλλειψη κατανόησης».
Δριμύτερες ακόμη καταγγελίες της κυβερνητικής αντιμετώπισης του ζητήματος διατυπώθηκαν από ηγετικά στελέχη του ανερχόμενου κόμματος της «αντι-ευρωπαϊκής» Δεξιάς.
Η κορυφαία όμως καταδίκη της κυβερνητικής ενέργειας ακούστηκε σε ομιλία του σοσιαλδημοκράτη  τέως υπουργού των Εξωτερικών Σίγκμαρ Γκάμπριελ ο οποίος -κατά το σχετικό ρεπορτάζ- «δεν απέκρυψε ότι θεωρεί τις βρετανικές και αμερικανικές προκλήσεις εναντίον της Ρωσίας ως απειλή κατά των γερμανικών εθνικών συμφερόντων.
Ουάσιγκτον και Λονδίνο εκμεταλλεύονται –υποστήριξε- την υπόθεση Σκρίπαλ για να επιτύχουν τον στόχο τους. Επιδιώκουν, με κάθε κόστος, να εμποδίσουν την Γερμανία να συγκροτήσει μιαν ευρωπαϊκή συμμαχία, να επιδιώξει τα οικονομικά συμφέροντά της ανεξάρτητα από των ΗΠΑ και δημιουργήσει ένα εμπορικό  μπλοκ με την Ρωσία. Η συνεχής εντατικοποίηση του καθεστώτος των κυρώσεων αποτελεί μέρος των προσπαθειών της Ουάσιγκτων να υποτάξει την Ρωσία, έτσι ώστε να 
εμπεδώσει την ιμπεριαλιστική κυριαρχία της στην πλούσια σε πηγές  ευρασιατική γεωγραφική μάζα.

Ο Γκάμπριελ υπογράμμισε πως παρακολουθεί τις εξελίξεις με μεγάλη ανησυχία . . .  ότι οι ενέργειες της Δύσης έχουν ήδη φέρει τον κόσμο στο χείλος μιας πυρηνικής σύρραξης. Και προειδοποίησε ότι «όταν στήνεται το σκηνικό μιας πολεμικής αναμέτρησης, η εκτέλεσή της πραγματοποιείται στο έδαφος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας και της Ευρώπης».

Όχι μικρότερης σημασίας ήταν οι δηλώσεις του Προέδρου της Ένωσης Γερμανών Βιομηχάνων στην Ντώϋτσε Βέλλε, επ’ ευκαιρία σχετικού συνεδρίου τους, που τόνισε πως η συνέχιση της εφαρμογής των κυρώσεων σε βάρος της Ρωσίας ζημιώνει σοβαρά τα γερμανικά συμφέροντα.
Την επομένη των ως άνω ενδεικτικών αντιδράσεων, ο σοσιαλδημοκράτης νέος υπουργός των Εξωτερικών, απαντώντας σε ερώτηση εσωτερικού γερμανικού δικτύου απάντησε ότι η ρωσική κυβέρνηση μπορεί να αντικαταστήσει τους υπό απέλαση διπλωμάτες…

Τα  ως άνω εκτιθέμενα στοιχεία , διαψεύδουν την φορτικά προβαλλόμενη εικόνα «αμυντικής συσπείρωσης» και «αποφασιστικών αντιποίνων», του «ενωμένου ελευθέρου κόσμου», στην «πρώτη επίθεση με χημικό όπλο σε χώρα της Ατλαντικής Συμμαχίας»-από την Ρωσία. Και αναδεικνύουν μιαν διαφορετική πραγματικότητα, που φαίνεται να εγκυμονεί αντίθετες  από τις επιδιωχθείσες απολήξεις της τελευταίας  «psy-op» επιχείρησης ψυχολογικού πολέμου.                                                   
Και αποδεικνύουν την  αφύπνιση και ενεργοποίηση δραστικών αντισωμάτων που εμπνέουν ενθάρρυνση και καλούν σε ενίσχυση της απώθησης και αποτροπής του φάσματος ενός επαπειλούμενου πυρηνικού ολέθρου.

Πλήθος κόσμου στο τελευταίο αντίο στον Στίβεν Χόκινγκ


Χιλιάδες απλοί πολίτες συνόδεψαν σήμερα στην τελευταία του κατοικία τον μεγαλύτερο επιστήμονα της εποχής, Στίβεν Χόκινγκ.

Η κηδεία του έγινε στις 16:00 ώρα Ελλάδος στην εκκλησία St Mary the Great στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, στη Βρετανία, στο πανεπιστήμιο δηλαδή όπου εργάστηκε επί 50 χρόνια.

Εξι άτομα από το πανεπιστήμιο μετέφεραν το φέρετρο του Στίβεν Χόκινγκ.

Στις 15 Ιουνίου, εντωμεταξύ, θα αποτιθεί εκ νέου φόρος τιμής στον μεγάλο επιστήμονα, κατά τη διάρκεια του ενταφιασμού της τέφρας του στο Αβαείο του Γουέστμιστερ στο Λονδίνο, κοντά στους τάφους του Νεύτωνα και του Δαρβίνου.

«Αρμόζει απόλυτα τα λείψανα του καθηγητή Στίβεν Χόκινγκ να ενταφιαστούν στο Αβαείο, κοντά στους επιφανείς συναδέλφους του», ανέφερε ο επικεφαλής του Γουεστμίνστερ, ιερέας Τζον Χολ σε ανακοίνωση που εξέδωσε.

Ο ενταφιασμός μέσα στο Αβαείο είναι μια σπάνια τιμή. Οι πιο πρόσφατες ταφές επιστημόνων εκεί ήταν εκείνες του Έρνεστ Ράδερφορντ, του πρωτοπόρου της πυρηνικής φυσικής, το 1937, και του Τζόζεφ Τζον Τόμσον, που ανακάλυψε τα ηλεκτρόνια.

«Ήταν αναπόσπαστο και ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο κομμάτι του πανεπιστημίου και της πόλης. Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να τελέσουμε την κηδεία του στην πόλη που αγαπούσε τόσο πολύ και η οποία τον αγαπούσε. Η ζωή και το έργο του πατέρα μας σημαίνει τόσα πράγματα για τόσους πολλούς ανθρώπους, πιστούς και άθεους. Γι’ αυτό τον λόγο η τελετή θα είναι περιεκτική και παραδοσιακή, αντικατοπτρίζοντας το εύρος και την ποικιλομορφία της ζωής του», ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους τα παιδιά του Λούσι, Ρόμπερτ και Τιμ.




Η κόρη του Στίβεν Χόκινγκ Λούσι


Η πρώτη σύζυγός του Στίβεν Χόκινγκ, Τζέιν

Γαλλικός στρατός κατά των Τούρκων στη Συρία


Σε κατάσταση σοκ βρίσκεται από το πρωί της Παρασκευής η Άγκυρα, μετά την επίσημη ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας πως το Παρίσι δεσμεύεται να στηρίξει στρατιωτικά τους Κούρδους στη Συρία και πιο συγκεκριμένα στον υπό τουρκική απειλή θύλακα του Manbij.

Μέχρι σήμερα το σημαντικότερο εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας είναι η παρουσία αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης που εδρεύει στο ManbijH απόφαση του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ελήφθη μετά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο των Ηλυσίων με πολιτική και στρατιωτική αντιπροσωπεία των Κούρδων της Συρίας αλλά και της αραβο-κουρδικής συμμαχίας.

Σύμφωνα με τη γαλλική «Le Monde», αυτή η απόφαση της γαλλικής προεδρίας «αποτελεί κομβική κίνηση και αποφασιστική στροφή στην εμπλοκή του γαλλικού παράγοντα στο συριακό μέτωπο στο πλευρό των Κούρδων». 

Κύκλοι του ΝΑΤΟ από τις Βρυξέλλες επιβεβαίωσαν στο zougla.gr πως η απόφαση της Γαλλίας για άμεση παρέμβαση στο μέτωπο της Β. Συρίας είναι μια πολύ σημαντική στρατηγικά και πολιτικά εξέλιξη, και συμπλήρωσαν διατηρώντας την ανωνυμία τους πως η γαλλική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, σε συνδυασμό με την αμερικανική δύναμη που ήδη είναι εγκατεστημένη, συνιστά «κεκαλυμμένη επιχείρηση της Συμμαχίας, η οποία δεσμεύεται αφενός υπέρ των Κούρδων και άρα εκ των πραγμάτων θα έρθει αντιμέτωπη με τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας στην περιοχή αυτή».

Η αντίδραση ήταν άμεση και από τα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων εκφράστηκε η οργή της Άγκυρας με τίτλους όπως «Κίνηση - σκάνδαλο» στη «Hürriyet» ή «Κρίση: Η Γαλλία στέλνει στρατό στο Manbij» της «Milliyet». 

Ούτε δύο εικοσιτετράωρα δεν πέρασαν από την επίσημη ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου της Τουρκίας, με την οποία η Άγκυρα επιβεβαίωνε με κατηγορηματικό τρόπο πως στα άμεσα σχέδιά της είναι η διαμόρφωση εκτεταμένης ζώνης υπό τουρκικό έλεγχο εντός της Συρίας και δυτικά του Ευφράτη στις κουρδικές περιοχές και στον θύλακα Manbij.

Μέχρι σήμερα το σημαντικότερο εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας είναι η παρουσία αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης που εδρεύει στο Manbij.

Η Ουάσινγκτον έχει ξεκαθαρίσει πως το αμερικανικό αυτό στρατιωτικό σώμα δεν πρόκειται να μετακινηθεί και πως θα παραμείνει στις θέσεις του. 

Συμπληρωματικά λοιπόν και με μια αιφνιδιαστική κίνηση ο Εμανουέλ Μακρόν αποφασίζει να αποστείλει και η Γαλλία εκστρατευτική δύναμη στη Συρία.

Πρόκειται για κίνηση που κλιμακώνει γεωμετρικά την ένταση στην περιοχή από τη στιγμή που σε μια απόσταση ούτε 300 χλμ. βρίσκονται αντιμέτωπες οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας, της Αμερικής, της Γαλλίας, της Τουρκίας, ο στρατός του προέδρου Άσαντ, οι Κούρδοι της Συρίας, καθώς και μια σειρά από σώματα ατάκτων που συνεργάζονται με όσες δυνάμεις προαναφέρθηκαν.

Η προσεχής παρουσία γαλλικής στρατιωτικής δύναμης στο Manbij, σε συνδυασμό με το αμερικανικό στρατιωτικό σώμα που βρίσκεται εκεί, αποτελεί πλέον στρατηγικό εμπόδιο στα σχέδια της Άγκυρας για νέα στρατιωτική εισβολή στη Συρία.

Οι Κούρδοι της Συρίας και το PKK κατάφεραν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα να διαμορφώσουν μια νέα πολιτικο-στρατιωτική πραγματικότητα στις περιοχές δυτικά του Ευφράτη και μάλιστα κάτω από τη μύτη της ρωσικής στρατιωτικής αποστολής, η βάση της οποίας βρίσκεται στη γειτονική Λαττάκεια κοντά στις μεσογειακές ακτές.

Επισημαίνεται πως εδώ και δύο εβδομάδες στις εσχατιές της ανατολικής Μεσογείου και νοτιοανατολικά της Κύπρου πλέει ισχυρή αρμάδα του έκτου αμερικανικού στόλου με το ειδικό για αμφίβιες αποστολές αεροπλανοφόρο «Iwo Jima», το οποίο μεταφέρει 7.500 Αμερικανούς πεζοναύτες και τον βαρύ εξοπλισμό που είναι αναγκαίος για τέτοιες επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, η αμερικανική αρμάδα είναι σε θέση να εξαπολύσει εναντίον επιλεγμένων στόχων στη Συρία τουλάχιστον 400 πυραύλους τύπου Τόμαχοκ.

Το Παρίσι δεν ξεκαθάρισε το ακριβές μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης που σχεδιάζει να αποστείλει στη Συρία, ούτε έχει γίνει γνωστή η σύνθεση αυτού του Σώματος καθώς και η «ομπρέλα» οπλικής κάλυψής του. Είναι, ωστόσο, σίγουρο πως το Παρίσι δεν πρόκειται να αναπτύξει στρατιωτική δύναμη στη Συρία χωρίς ναυτική και αεροπορική κάλυψη καθώς και με ειδικά συστήματα ηλεκτρονικής αποτροπής, δεδομένου ότι η Ρωσία έχει ήδη εγκαταστήσει τέτοια συστήματα αλλά και αντιαεροπορικά μέσα μεγάλης εμβέλειας στη βόρεια Συρία. 

Έχοντας γνώση όλων των ανωτέρω, η τουρκική πλευρά προφανώς και ανησυχεί, αντιλαμβανόμενη πως η ακολουθούμενη στρατηγική που έχει υιοθετήσει δεν διευκολύνει τους στόχους της Άγκυρας, αλλά αντιθέτως προκαλεί ακολουθία αλυσιδωτών αντιδράσεων, οι οποίες κατά τα φαινόμενα μπορούν να μπλοκάρουν τους τουρκικούς σχεδιασμούς. 

Tα δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων:







Οργή στην Άγκυρα
Σε επίσημη ανακοίνωση προέβη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Άγκυρα Ντεκίρ Μποστντάγκ, ο οποίος δήλωσε πως από τη στιγμή που η Γαλλία με μια σκανδαλώδη απόφασή της υποστηρίζει τις οργανώσεις PKK - ΥPG και YPJ, δηλαδή την κουρδική πολιτοφυλακή και την αραβο-κουρδική συμμαχία, σημαίνει πως εναγκαλίζεται την τρομοκρατία. 

«Όποιος στηρίζει την τρομοκρατία χάνει τη φιλία της Τουρκίας». Αυτή είναι μέχρι στιγμής η επίσημη ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης μετά την απόφαση της γαλλικής προεδρίας να αποστείλει στρατιωτική δύναμη στη Β. Συρία για να στηρίξει τις κουρδικές πολιτοφυλακές στο Manbij.

H φωτογραφία που εξόργισε και προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Στην είσοδο του Μεγάρου των Ηλυσίων φωτογραφίζονται Τούρκοι αξιωματούχοι που συναντήθηκαν με τον Εμανουέλ Μακρόν
H φωτογραφία που εξόργισε και προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Στην είσοδο του Μεγάρου των Ηλυσίων φωτογραφίζονται Τούρκοι αξιωματούχοι που συναντήθηκαν με τον Εμανουέλ Μακρόν



Συνάντηση του 2015 μεταξύ του τότε προέδρου Φρανσουά Ολάντ και κουρδικής αντιπροσωπείας
Συνάντηση του 2015 μεταξύ του τότε προέδρου Φρανσουά Ολάντ και κουρδικής αντιπροσωπείας


Δήλωση Ερντογάν για PKK και Γαλλία
Η Τουρκία έχει αρχίσει τις προετοιμασίες για να εκδιώξει τους μαχητές από τις περιοχές της βόρειας Συρίας Αΐν αλ-Άραμπ, Ρας αλ-Αΐν και Τελ Αμπιάντ και μέχρι τα ιρακινά σύνορα, δήλωσε σήμερα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προσθέτοντας ότι θα εκδιώξει τους μαχητές και από το Ιράκ.

Ο Ερντογάν τόνισε πως η Τουρκία δεν έχει πρόθεση να βλάψει στρατιώτες συμμαχικών χωρών που είναι ανεπτυγμένοι στην περιοχή, όμως δεν μπορεί να επιτρέψει σε μαχητές να περιφέρονται ελεύθεροι.

Στη συριακή πόλη Manbij, αμερικανικά στρατεύματα είναι ανεπτυγμένα δίπλα σε μαχητές της πολιτοφυλακής YPG των Κούρδων της Συρίας.

Ο Ερντογάν είπε ακόμη ότι τον «λύπησε πάρα πολύ» η «πλήρως εσφαλμένη» τοποθέτηση της Γαλλίας, η οποία πρότεινε μια μεσολάβηση ανάμεσα στην Άγκυρα και την YPG στη βόρεια Συρία.

«Θα ήθελα να υπογραμμίσω πως με λύπησε πάρα πολύ η πλήρως εσφαλμένη προσέγγιση της Γαλλίας στο ζήτημα αυτό» δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος. «Ποιοι είστε εσείς που μιλάτε για μεσολάβηση ανάμεσα στην Τουρκία και μια τρομοκρατική οργάνωση;» διερωτήθηκε.

Απευθυνόμενος στον Εμανουέλ Μακρόν ο Ερντογάν ανέφερε: «Ποιος σου ανέθεσε αυτό το καθήκον; Ποιος σου είπε να ανακατεύεσαι σε αυτά τα πράγματα που είναι μεγαλύτερα από το μπόι σου», όπως επισημαίνουν τα πρωτοσέλιδα των μεγάλων τουρκικών εφημερίδων, στις ηλεκτρονικές τους εκδόσεις.

Ωστόσο, στο Παρίσι ανακοινώθηκε σήμερα από την προεδρία της Δημοκρατίας πως η Γαλλία δεν προβλέπει να πραγματοποιήσει στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία έξω από τον διεθνή συνασπισμό που πολεμά την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Η διευκρίνιση αυτή έγινε την επομένη δηλώσεων που έκαναν Κούρδοι αξιωματούχοι έπειτα από συνάντησή τους με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, σύμφωνα με τις οποίες το Παρίσι πρόκειται να στείλει «νέα στρατεύματα» στη βόρεια Συρία. 

«Η Γαλλία δεν προβλέπει νέα στρατιωτική επιχείρηση επί του πεδίου στη βόρεια Συρία εκτός του διεθνούς συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους» υπογράμμισε η γαλλική προεδρία.

Λίγο πριν από την έκδοση της ανακοίνωσης αυτής από το Μέγαρο των Ηλυσίων, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης είχε δηλώσει πως η προσφορά υποστήριξης από τη Γαλλία στην πολιτοφυλακή YPG των Κούρδων της Συρίας ισοδυναμεί με υποστήριξη τρομοκρατών.

Η Γαλλία από την έναρξη των επιχειρήσεων κατά του ISIS συμμετέχει στη διεθνή συμμαχία με τις ΗΠΑ, τη Μ. Βρετανία, τη Γερμανία, την Ιορδανία κι άλλες χώρες οι οποίες κατά καιρούς έχουν στείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή κατά του Iσλαμικού Κράτους. 

Η παρουσία άλλων χωρών δεν είναι συνεχής ούτε διαρκής αλλά κατά περίπτωση. 

Μέχρι πρότινος τα γερμανικά αεροσκάφη επιχειρούσαν από τη στρατιωτική βάση στην Τουρκία Ιντσιρλίκ, αλλά μετά τις εντάσεις με την Άγκυρα μεταφέρθηκαν στην Ιορδανία. Και το Βέλγιο έχει συμμετάσχει κατά καιρούς σε αυτές τις επιχειρήσεις.

Τα βρετανικά αεροσκάφη επιχειρούν από τις βάσεις της Μ. Βρετανίας στην Κύπρο.

πηγή

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates