Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Βλαντιμίρ Πούτιν: Ο Ισχυρότερος ΄Ανθρωπος στον Κόσμο


του Paul Graig Roberts, 14-6-17

[Ο τίτλος είναι παραπειστικός. Το άρθρο είναι η οιμωγή ενός βετεράνου οικονομολόγου, πολιτικού, καθηγητή, και δημοσιογράφου, για την έκπτωση της πατρίδας του και την  απειλή ανάφλεξης του πλανήτη από τις συνέπειες της κρίσεως ηγεσίας που την δυναστεύει.]

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Θα είναι θαυμάσιο να είσαι  Βλαδίμηρος Πούτιν και ο ισχυρότερος άνθρωπος στη γη. Το αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα αυτό λέει για τον Πούτιν, μαζί με όλο τα εκπορνευόμενα ΜΜΕ στη Δύση και επίσης την CIA και το FBI. Τα ρωσικά ΜΜΕ δεν έχουν λόγο να κοκορεύονται για την ισχύ του Πούτιν. Το κάνουν για λογαριασμό τους Αμερικανίδες τηλεπερσόνες, αγοραίες της Δυτικής δημοσιογραφίας και Δυτικοί Πολιτικοί. Ο Πούτιν είναι τόσο δυνατός ώστε μπορεί να τοποθετήσει το πρόσωπο της επιλογής του στη θέση Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Δηλαδή Ουάου, τι Δύναμη! Οι Αμερικανοί είναι απλά εκτός παιχνιδιού. Οι Αμερικανοί σε πείσμα τεραστίας δαπάνης στο  κονδύλιο της κατασκοπείας και με 16 διαφορετικές μυστικές υπηρεσίες, και επιπλέον εκείνες των βασσάλων του ΝΑΤΟ, δεν μπορούν ούτε να σταθούν δίπλα στον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Και λέω πράγματι, τι την θέλουμε την CIA; Γιατί την έχουμε την NSA; Σε τι μας χρησιμεύουν όλες οι άλλες; Δεν θα έκαναν καλύτερα οι Αμερικανοί να τις κλείσουν όλες αυτές τις «ευφυείς» (“intelligence”) υπηρεσίες και να δώσουν τα λεφτά στον Πούτιν, να τον δωροδοκήσουν δηλαδή, για να μην επιλέξει τον Πρόεδρό μας; ΄Ισως η CIA θα έπρεπε να πέσει στα γόνατα και να παρακαλέσει τον Πούτιν να πάψει να εκλέγει τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.                                    
Θέλω να πω τι ταπείνωση. Δύσκολο να το υποφέρω. Νόμιζα πως είμαστε «η μοναδική υπερδύναμη στον κόσμο, η μόνη Δύναμη, ο απαραίτητος λαός». Αποδεικνύεται πως είμαστε ο λαός τίποτα, που κυβερνάται από τον Πρόεδρο της Ρωσίας.
Όταν το Δημοκρατικό Κόμμα, η  CIA και τα ΜΜΕ αποφάσισαν να εξαπολύσουν την προπαγανδιστική εκστρατεία τους κατά του Τραμπ, δεν συνειδητοποίησαν πόσο ασήμαντες θα παρουσίαζαν τις Ηνωμένες Πολιτείες, βάζοντας την αμερικανική δημοκρατία στην τσέπη του Πούτιν. Καλά, πως σκέφτονταν; Δεν σκέφτονταν. Κυριαρχούνταν από την φροντίδα πως θα σιγουρευτούν ότι ο Τραμπ δεν θα θέσει σε κίνδυνο το γιγαντιαίο προϋπολογισμό του μηχανισμού  άμυνας και ασφάλειας, αποκαθιστώντας φυσιολογικές σχέσεις με τη Ρωσία.

Η Καταστροφή της Οικονομίας

Δεν υπάρχει κανένα σημάδι ότι η αμερικανική ηγεσία, σε οποιοδήποτε τομέα, είναι σήμερα ικανή να σκεφτεί. Δείτε την Γουώλ Στρητ και την ηγεσία των μεγάλων επιχειρήσεων. Για να φουσκώσει την αξία των μετοχών η Γουώλ Στρητ ανάγκασε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις να εκπατριστούν και να μεταφέρουν την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών που καταναλώνονται από Αμερικανούς, σε χώρες όπου οι εργασία και οι κανονισμοί λειτουργίας είναι χαμηλότερου κόστους. Το χαμηλότερο κόστος αύξαινε τα κέρδη και τις τιμές των μετοχών. Η Γουώλ Στρητ απειλούσε τις απρόθυμες εταιρείες  με επιθετική εξαγορά τους  εάν αρνούνταν να εκπατριστούν για να αυξήσουν τα κέρδη τους.
Ούτε η Γουώλ Στρήτ, ούτε τα Διοικητικά  Συμβούλια ή οι Γενικοί Διευθυντές των επιχειρήσεων είχαν αρκετό μυαλό να σκεφτούν, ότι μεταφέροντας στο εξωτερικό τις θέσεις εργασίας εκτόπιζαν και τα εισοδήματα και την αγοραστική δύναμη των καταναλωτών στο εξωτερικό. Με άλλα λόγια, η χρηματοπιστωτική και η επιχειρηματική ηγεσία ήταν πολύ ηλίθιοι για να καταλάβουν ότι χωρίς τα εισοδήματα από αμερικανικές θέσεις απασχόλησης υψηλής παραγωγικότητας και υψηλής πρόσθετης αξίας, οι Αμερικανοί καταναλωτές δεν θα είχαν την δυνατότητα να συνεχίσουν στον ρόλο του κινητήρα της οικονομίας.
Και η Ομοσπονδιακή  (εθνική) Τράπεζα παγιδεύτηκε στο λάθος της Γουώλ Στρητ. Για να επανορθώσει το λάθος, η Τράπεζα χαλάρωσε τις πιστώσεις, επιτρέποντας την διόγκωση του καταναλωτικού χρέους, για να διατηρήσει την κίνηση της οικονομίας με αγορές επί πιστώσει. Αλλά μόλις το καταναλωτικό χρέος μεγαλώσει δυσανάλογα προς το εισόδημα, χάνεται και η ικανότητα να αγοράσεις περισσότερα. Με άλλα λόγια η πιστωτική επέκταση δεν αποτελεί μόνιμο γιατροσόφι για την απουσία ανάπτυξης του καταναλωτικού εισοδήματος.
Μια χώρα της οποίας η χρηματοπιστωτική και επιχειρηματική  ηγεσία είναι πολύ βλακώδης για να αντιληφθεί πως ένας πληθυσμός που όλο και περισσότερο απασχολείται σε περιορισμένου χρόνου χαμηλόμισθες θέσεις δεν είναι πληθυσμός ικανών καταναλωτών, είναι μια χώρα της οποίας η ηγεσία έχει αποτύχει.
Είναι απολύτως αδύνατο να αυξήσεις τα κέρδη εκπατρίζοντας τις θέσεις εργασίας χωρίς ταυτόχρονα να εκπατρίσεις και τα εισοδήματα των καταναλωτών της χώρας σου. Επομένως τα κέρδη από την μετακόμιση της επιχείρησης στο εξωτερικό είναι προσωρινά. Από την στιγμή που αρκετές δουλειές έχουν φύγει στο εξωτερικό και η αθροιστική ζήτηση έχει τελματωθεί, αποτελματώνεται και η εσωτερική αγορά και στην συνέχεια συρρικνώνεται.
Όπως έχω αποδείξει τόσες φορές για τόσα πολλά χρόνια, το ίδιο και ο John Williams (shadowstats.com), oι στατιστικές του Αμερικανικού Γραφείου Εργασίας είναι σαχλαμάρες. Η δήθεν ανάνηψη της απασχόλησης από τον Ιούνιο του 2009 είναι σε μεγάλο βαθμό χαμηλόμισθες θέσεις οικιακού προσωπικού και το προϊόν του «δημογραφικού μοντέλου.» Η δήθεν ανάρρωση μετά την οικονομική κρίση του 2007-08 είναι η πρώτη στην ιστορία στην οποία το ποσοστό συμμετοχής της εργατικής δυνάμεως έχει μειωθεί. Τα ποσοστά συμμετοχής εργατικής δυνάμεως μειώνονται όταν η οικονομία προσφέρει λίγες ευκαιρίες απασχόλησης, όχι όταν οι θέσεις απασχόλησης αυξάνουν.
Αυτό που ξέρουμε για τις αμερικανικές θέσεις εργασίας είναι πως  ολοένα και περισσότερο πρόκειται για δουλειές χαμηλών αποδοχών και μερικής απασχόλησης . Σύμφωνα με τις ειδήσεις των εκπορνευόμενων ΜΜΕ, που μπορεί να αληθεύουν ή όχι, σε μόνο 12 επαρχίες σε ολόκληρες τις Ηνωμένων Πολιτείες μπορεί ένας εργαζόμενος με τον ελάχιστο βασικό μισθό να νοικιάσει σπίτι ενός υπνοδωματίου.
Αντιδρώντας στην πληροφορία, καθηγητής στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια πρότεινε κρατικό βοήθημα ενοικίου και επενδύσεις για προσιτή στέγη.
Με άλλα λόγια θα πρέπει οι φορολογούμενοι να επωμισθούν την οικονομική ζημιά που υφίστανται οι Αμερικανοί εργαζόμενοι από την εγκατάλειψή τους από τις αμερικανικές επιχειρήσεις, Οι Αμερικανοί που έχουν ακόμη μεσοαστικά εισοδήματα θα φορολογηθούν για να καλυφθούν τα  εισοδήματα  τα οποία οι εκπατριζόμενες επιχειρήσεις και η Γουώλ Στρητ άρπαξαν από τους Αμερικανούς εργάτες, που  δεν μπορούν πια να κερδίσουν αρκετά για να πληρώσουν το νοίκι τους.
Με άλλα λόγια, ο καπιταλισμός έφθασε το σημείο στην πτώση του όπου δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς δημόσιες επιδοτήσεις των ανθρώπων που απογύμνωσε.
Πολλές φορές έχω γράψει για το πόσα κόστη παραγωγής  μεταφέρονται σε βάρος τρίτων, όπως σε βάρος του περιβάλλοντος. ΄Ένα μεγάλο ποσοστό των κερδών των καπιταλιστικών συγκροτημάτων προέρχεται από την πολιτική και νομική δυνατότητα των επιχειρήσεων να επιρρίπτουν το κόστος της παραγωγής τους στο περιβάλλον και σε ανθρώπους που δεν συμμετέχουν στα κέρδη. Και παρουσίασα πολλές αποδείξεις σχετικά, ιδίως στον τομέα της οικοδομικής ανάπτυξης. Ο επιχειρηματίας αυτού του κλάδου μπορεί να φορτώνει μέγα μέρους του κόστους σε άλλους.
                                                                                                                    Καταφυγή στην Οικονομία του Πολέμου
                                                                                                               
Η μετάθεση του κόστους έχει φτάσει τώρα στο επίπεδο της πρόκλησης παγκόσμιας καταστροφής. Καταβάλλεται προσπάθεια να απαγγελθεί κατηγορία και καταδίκη καθαίρεσης του Τραμπ και τοποθέτησης στην Προεδρία του πολεμοκάπηλου αντιπροέδρου Πενς. Καθώς ο Τραμπ υποστήριξε προεκλογικά την αποκατάσταση φυσιολογικών σχέσεων με τη Ρωσία, η ήττα της προσπάθειας για την μείωση της έντασης στις σχέσεις θα ενισχύσει το πρόσφατο συμπέρασμα του ρωσικού Γενικού Επιτελείου ότι η Ουάσιγκτον σχεδιάζει μιαν αιφνιδιαστική πυρηνική επίθεση στη Ρωσία.
Αυτός είναι ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει ολόκληρος ο κόσμος, επειδή η εξουσία και τα κέρδη του αμερικανικού συμπλέγματος συμφερόντων άμυνας/ασφάλειας εξαρτώνται από την ύπαρξη εχθρών και πολέμων.
Με άλλους λόγους, υπάρχει μία μόνο εναπομένουσα λογική για  την ύπαρξη των ΗΠΑ: Τα συμφέροντα του Συμπλέγματος ΄Αμυνα/Ασφάλεια. Και αυτά τα συμφέροντα απαιτούν έναν ισχυρό εχθρό, πραγματικό ή κατασκευασμένο με ενορχηστρωμένες προσπάθειες.
Ο πρώην αξιωματούχος της CIA John Stockwell έγραψε: «Αποστολή της CIA είναι να διατηρεί τον κόσμο σε αστάθεια και να προπαγανδίζει και διδάσκει τον αμερικανικό λαό να μισεί, έτσι ώστε να επιτρέπει στο Κατεστημένο να ξοδεύει οποιοδήποτε ποσό στην παραγωγή όπλων.» Η σημερινή «βίαιη  τροφοδοσία» της Δύσης με μίσος και δυσπιστία για τη Ρωσία εκφράζει εκείνη την αποκάλυψη του Stockwell, και το ίδιο ισχύει για το ενορχηστρωμένο μίσος κατά των Μουσουλμάνων, που στήριξε την καταστροφή από την Ουάσιγκτων επτά χωρών και τρισεκατομμυρίων δολαρίων νέου αμερικανικού πολεμικού χρέους.
Παγκοσμιοποίηση, δηλαδή χρηματιστηριακή αγοραπωλησία εργατικών χεριών πέρα από εθνικά σύνορα και τοκογλυφία, με την διοχέτευση του εισοδήματος των καταναλωτών σε τόκους και αμοιβές τραπεζών, μετέβαλαν την αμερικανική οικονομία σε ερείπιο. Η «κοινωνία της ευκαιρίας» εξαφανίστηκε. Τα παιδιά έχουν φτωχότερες προοπτικές από τους γονείς τους. Ο εκπατρισμός  θέσεων εργασίας στη βιομηχανία και σε τομείς υψηλής τεχνολογίας αφάνισε την ανάπτυξη της αθροιστικής ζήτησης στις ΗΠΑ. Η πιστωτική επέκταση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της έδωσε μόνο μια προσωρινή αναστολή.
΄Αλλοτε ευημερούσες περιοχές κείτονται τώρα σε ερείπια. Προϋπολογισμοί Πολιτειών και  ταμεία συντάξεων χρεοκοπούν. Η πανεπιστημιακή εκπαίδευση δεν οδηγεί πουθενά.  Η παγκοσμιοποίηση εξαφάνισε το οικονομικό μέλλον των Αμερικανών. Για να πας μπροστά πρέπει «νάχεις μέσον», όπως ίσχυε στα αριστοκρατικά συστήματα. Η μεγάλη συγκέντρωση εισοδήματος και πλούτου εκμηδένισε την Δημοκρατία. Η κυβέρνηση λογοδοτεί μόνο στους πλουσίους.
Η αμερικανική πολιτική και επιχειρηματική ηγεσία δεν κατέστρεψαν μόνο την εικόνα της αμερικανικής κυριαρχίας, βάζοντάς την στην τσέπη του Πούτιν, έχουν επίσης καταστρέψει την άλλοτε σφριγηλή αμερικανική οικονομία, κάποτε αντικείμενο παγκόσμιου φθόνου.

Που μπορούν να βρουν οι Αμερικανοί ηγεσία; Ασφαλώς όχι στο Δημοκρατικό Κόμμα, ούτε στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ούτε στα ΜΜΕ, ούτε στην κοινότητα των επιχειρηματιών. Και τότε πως θα συναγωνιστούν οι ΗΠΑ με την Ρωσία και την Κίνα, δυο χώρες με καλή ηγεσία; Είναι ο πόλεμος η μόνη απάντηση στο ερώτημα;



Ο  Δρ. Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς ήταν Βοηθός Υπουργός Οικονομικών, αρμόδιος για την χάραξη πολιτικής και αρχισυντάκτης της  Wall Street Journal. ΄Ηταν  τακτικός συνεργάτης (columnist) των Business Week, Scripps Howard News Service και Creators Syndicate. Δίδαξε σε πολλά πανεπιστήμια. Η διαδικτυακή αρθρογραφία του έχει διεθνή δημοτικότητα. Τα τελευταία βιβλία του είναι:  « Το Ναυάγιο του Καπιταλισμού laissaiz Faire Και η Οικονομική Διάλυση της Δύσης», «Πως Χάθηκε η Αμερική» και « Η Νεοσυντηρητική Απειλή στην Παγκόσμια Τάξη».

Γερμανία και Αυστρία Καταδικάζουν τις Νέες Αμερικανικές Κυρώσεις Εναντίον της Ρωσίας Προειδοποιούν για Κατάρρευση Σχέσεων

Με τον ανωτέρω τίτλο, το αμερικανικό ελεύθερο οικονομικό πρακτορείο Ζero Hedge, μετέδιδε χθες το βράδυ τα ακόλουθα:
Λιγότερο της μιας μέρας μετά την συντριπτική πλειοψηφία στη Γερουσία για την επιβολή νέων κυρώσεων εναντίον του Κρεμλίνου, την Πέμπτη η Γερμανία και η Αυστρία – δύο από τους μεγαλύτερους ενεργειακούς πελάτες της Ρωσίας στην Ευρώπη- καταδίκασαν τις τελευταίες αμερικανικές κυρώσεις, δηλώνοντας ότι θα πλήξουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που έχουν ως αντικείμενο τους αγωγούς μεταφοράς αερίου από τη Ρωσία.
Λίγο μετά την ψήφο στη Γερουσία την Τετάρτη υπέρ της επιβολής νέων κυρώσεων σε νευραλγικούς τομείς της ρωσικής οικονομίας, λόγω «επεμβάσεως στις αμερικανικές εκλογές του 2016» και επιθέσεων στην Συρία και στην Ουκρανία, ο Αυστριακός Καγκελάριος Κρίστιαν Κερν και ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών Σίγκμαρ Γκάμπριελ, με κοινή ανακοίνωσή τους εδήλωσαν ότι το νομοσχέδιο της Γερουσίας φαίνεται πως αποβλέπει να εξασφαλίσει θέσεις εργασίας στον τομέα της ενέργειας και να εκτοπίσει το ρωσικό αέριο από την ευρωπαϊκή αγορά.

Οι Γκάμπριελ και Κερν κατηγόρησαν επίσης τις ΗΠΑ ότι έχουν απώτερα κίνητρα, επιδιώκοντας να επιβάλλουν ενεργειακόν αποκλεισμό, προκειμένου να ευνοήσουν τους Αμερικανούς εξαγωγείς φυσικού αερίου σε βάρος των Ρώσων ανταγωνιστών τους. Και προειδοποίησαν ότι η απειλή επιβολής προστίμων σε ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που συμμετέχουν στο πρόγραμμα του αγωγού Βόρειο Ρεύμα 2  «εισάγει μιαν εντελώς νέα, πολύ αρνητική διάσταση στις σχέσεις μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής.»
Στο πολύ έντονο μήνυμά τους, οι δύο αξιωματούχοι καλούν τις Ηνωμένες Πολιτείες να αναθεωρήσουν τον συσχετισμό της κατάστασης στην Ουκρανία με το ερώτημα για το ποιος μπορεί να πωλεί αέριο στην Ευρώπη. «Ο ενεργειακός εφοδιασμός της Ευρώπης είναι υπόθεση της Ευρώπης και όχι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής,» δήλωσαν οι Κερν και Γκάμπριελ.
 Ορισμένες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Πολωνία και η Ουκρανία φοβούνται την απώλεια των προσόδων από τα δικαιώματα διέλευσης του αερίου από τη χώρα τους, μετά την έναρξη λειτουργίας του νέου αγωγού.
Ενώ οι διπλωμάτες είχαν δηλώσει ότι είναι σημαντικό Ευρώπη και ΗΠΑ να αποτελέσουν ενιαίο μέτωπο στο θέμα της Ουκρανίας, «δεν μπορούμε να ανεχθούμε την απειλή παράνομων και εξωχώριων κυρώσεων εναντίον ευρωπαϊκών επιχειρήσεων», τόνισαν οι δύο αξιωματούχοι, αναφερόμενοι σε άρθρο του νομοσχεδίου που καλεί την κυβέρνηση να συνεχίσει να αντιτίθεται στον Αγωγό Νορθ Στρημ 2, που θα μεταφέρει ρωσικό αέριο στην Γερμανία δια του βυθού της Βαλτικής Θάλασσας.
Σύμφωνα με το Ασοσιέτετ Πρες, το μισό του κόστους του αγωγού θα επιβαρύνει την γιγαντιαία ρωσική εταιρεία Γκαζ Προμ, ενώ το υπόλοιπο θα επωμισθεί μια ομάδα εταιρειών, μεταξύ των οποίων η αγγλο-ολλανδική  Royal-Dutch Shell, η γαλλική  Engie, η αυστριακή OMV και οι γερμανικές Uniper και  Wintershall.
Ανάλογες ανησυχίες εκφράστηκαν και από τη Ρωσική Γκαζ Προμ, ο βοηθός Γενικός Διευθυντής της οποίας, Αλεξάντερ  Μεντβέντεφ δήλωσε πως οι κυρώσεις της Γερουσίας σε βάρος του Αγωγού Νορθ Στρημ 2  είναι ένα μέσο για την εξασφάλιση εξαγωγών αμερικανικού υγραερίου στην Ευρώπη. Δήλωσε επίσης ότι το έργο προχωρεί σύμφωνα με το πρόγραμμα και ότι έχει ήδη χρηματοδοτηθεί με περισσότερο του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ από τους συνεταίρους στον αγωγό, κυριώτεροι των οποίων είναι η Γερμανία και η Αυστρία.
Υπό το φως της υστερίας των αμερικανικών ΜΜΕ, αμφιβάλλουμε- καταλήγει το πρακτορείο- ότι η Γερουσία θα ακυρώσει την απόφασή της, μπροστά στον κίνδυνο να κατηγορηθεί ότι έχει διαβρωθεί από Ρώσους πράκτορες και συνεργεί με τον Πούτιν.


Μετάφραση: Μ.Σ.

Lata 65 στην Λισαβόνα: Γκραφίτι για παππούδες & γιαγιάδες!

Γνωρίστε τις Graffiti Grandmas και την Lata 65! Μια ομάδα που δίνει την ευκαιρία σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας να αλητέψουν και να διασκεδάσουν, συνδέοντας παράλληλα διαφορετικές γενιές μέσω της τέχνης.



Η ομάδα Lata 65 στην Λισαβόνα είναι μια πρωτοβουλία που προσπαθεί να ''γκρεμίσει'' τα στερεότυπα της ηλικίας! Παρέχει σε μεγαλύτερους ανθρώπους μπογιές, μάσκες και τα σχετικά και μαζί "βανδαλίζουν" ένα τοίχο, μέρος του workshop, στους δρόμους της Πορτογαλίας. Όλα όμως ξεκινούν με θεωρητικά εργαστήρια στα οποία οι μαθητές μαθαίνουν, σε χαλαρό περιβάλλον, την ιστορία της τέχνης του δρόμου και τις διάφορες τεχνικές που υπάρχουν. Μετέπειτα αρχίζουν να δημιουργούν τα δικά τους στένσιλ στο πρακτικό μέρος του σεμιναρίου και μαζί βρίσκουν μέρη στην πόλη και χτυπάνε το τάγκ τους!

Ο στόχος της ομάδας είναι να συνδέσει τις διαφορετικές γενιές μέσω της τέχνης, αλλά επίσης να δώσει την δυνατότητα σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, να μάθουν περισσότερα για το νέο αυτό κομμάτι της πόλης της οποίας ζουν, τα γκραφίτι στους δρόμους, και παράλληλα να αλητέψουν και να διασκεδάσουν! Μια ακόμη μικρή κίνηση, ένα εγχείρημα στο εξωτερικό που βάζει το λιθαράκι του στην αλλαγή της οπτικής της κοινωνίας για τα γκραφίτι στους δρόμους, τη σχέση τους με τον βανδαλισμό και την τέχνη, και φυσικά την αντιμετώπιση του κοινωνικού συνόλου και τη σχέση του με τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Πάρτο σπρέι και δώσε το στη γιαγιά!!

Πριν τις φωτογραφίες γνωρίστε την Luísa Cortesão, μία από τις Graffiti Mothers, θα πούμε εμείς, που δυστυχώς έφυγε πριν λίγο καιρό από την ζωή.

Ωραίο το βιντεάκι

Luísa Cortesão


θεωρητικά και πρακτικά εργαστήρια για την τέχνη του δρόμου - photography Lara Seixo Rodrigues
graffiti grandmas!



η δημιουργία του δικού τους στένσιλ



και tagging!

σε συγκεκριμένα σημεία στην πόλη της Λισαβόνας












μετά από το κάθε εργαστήριο δεν λείπει και το φαγητό /πώς θα μπορούσε άλλωστε με μια ομάδα από γιαγιάδες και παππούδες!



και το λογοτυπάκι

πηγή

Μάζεψε 25000 βιβλία από τα σκουπίδια & έφτιαξε βιβλιοθήκη για φτωχά παιδιά

Αν  υπάρχει παράδεισος βιβλίων τότε βρίσκεται κάπου στην Κολομβία. Ο δημιουργός αυτού ακούει στο όνομα Χοσέ.
Μπορείτε να χαρίσετε τα βιβλία που έχετε διαβάσει σε κάποιον φίλο σας, να τα δωρίσετε σε μια βιβλιοθήκη ή σε ένα σχολείο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα πετάξετε. Κι όμως... είναι μεγάλος αριθμός των βιβλίων είναι πεταγμένα σε σκουπιδότοπους.
Ευτυχώς όμως, για τα βιβλία που καταλήγουν στους σκουπιδότοπους της Μπογκοτά, της μεγαλύτερης πόλης αλλά και πρωτεύουσας της Κολομβίας, υπάρχει ο Χοσέ.
Ο Χοσέ Αλμπέρτο Γκουτιέρες, είναι 53 χρονών και τα τελευταία χρόνια είναι οδηγός απορριματοφόρου και κάνει πραγματικά απίστευτα πράγματα. Μαζεύει όλα τα βιβλία που βρίσκει στους κάδους απορριμάτων και τους χαρίζει ζωή.
Όλα ξεκίνησαν το 1997.  «Ανακάλυψα για πρώτη φορά ότι οι άνθρωποι πετούν και τα βιβλία στα σκουπίδια και για αυτό άρχισα να τα μαζεύω», δήλωσε ο Χοσέ σε ένα γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων.
2-oIXet.jpg
Το πρώτο βιβλίο που βρήκε ήταν ένα απόσπασμα της «Άννας Καρένινα» του Τολστόι. Σύντομα ακολούθησε ο «Μικρός Πρίγκιπας», διάφορα μυθιστορήματα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες αλλά και πολλά μυθιστορήματα, συλλογές ποιημάτων και διαδικτυακά βιβλία. Τα έπαιρνε όλα σπίτι του, στην εργατική συνοικία της Nueva Glori, στη νότια Μπογκοτά.
3-X6lwT.jpg
Σύντομα, πολλοί από τους γείτονές του, του χτυπούσαν την πόρτα και του ζητούσαν βιβλία που θα βοηθήσουν τα παιδιά τους στα μαθήματα. 
4-uQFFu.jpg
Με τα χρόνια ι όγκος των βιβλίων όλο και μεγάλωνε.  Έτσι, το 2000 με τη βοήθεια της συζύγου του Λουζ Μερυ Γκουτιέρεζ και των τριών παιδιών του, μεταμόρφωσε τα 90 τετραγωνικά του ισόγειου σπιτιού του σε μια δωρεάν βιβλιοθήκη και την ονόμασε «Η δύναμη των λέξεων».
Η επιτυχία της πρωτοβουλίας του ξεπέρασε τις προσδοκίες του. Εθελοντές από όλο τον κόσμο ήρθαν σπίτι του για να βοηθήσουν αυτό το ζευγάρι σκουπιδιάρηδων που ήτα ερωτευμένοι με την λογοτεχνία. «Νομίζω ότι είναι η μόνη βιβλιοθήκη στον κόσμο όπου τα βιβλία προσφέρονται σε όσους τα θέλουν πραγματικά», δηλώνει ο ίδιος. 
5-f16sJ.jpg

Το καλύτερο; Επειδή πολλά από τα βιβλία που έφερνε στο σπίτι ο 54χρονος, ήταν σε κακή κατάσταση, αναλάμβανε η σύζυγός του Λουζ Μέρυ, η οποία είναι μοδίστρα, να τα επισκευάσει χάρη στο «νοσοκομείο γραμμάτων» που δημιούργησε.
6-n8VA2.jpg
«Η δύναμη των λέξεων» δεν άργησε να γίνει γνωστή σε όλη την Λατινική Αμερική και ο Χοσέ Αλμπέρτο κλήθηκε να μιλήσει σε Φεστιβάλ Βιβλίων που διοργανώθηκαν στη Χιλή, στο Μεξικό και φυσικά στην χώρα του την Κούβα.
7-U0wau.jpg

Σιγά - σιγά, άρχισαν να έρχονται και οι δωρεές βιβλίων.
8-SXlHK.jpg

«Είναι μια υπέροχη κατάρα. Όσα περισσότερα βιβλία δίνουμε, τόσο περισσότερα βιβλία μας προσφέρουν», λέει χαμογελώντας. 
9.jpg
Σήμερα το σπίτι των Γκουτιέρεζ μοιάζει με λαβύρινθο. Η βιβλιοθήκη τους έχει πλέον πάνω απ 25 000 βιβλία αλά τα παιδιά δεν μπορούν πλέον να έρχονται να διαβάζουν, γιατί δεν υπάρχει χώρος.
10.jpg

Για να μπορέσει να «ξεφορτωθεί» τα χιλιάδες βιβλία, η οικογένεια ταξίδεψε σε όλη την Κολομβία, μοιράζοντας τα σε φτωχές περιοχές της χώρας αλλά και σε σχολεία.
11-2Njzj.jpg
Ο επόμενος στόχος του: Να συνεχίσει το σχολείο που αναγκάστηκε να παρατήσει λόγω φτώχειας και να πάρει το πολυπόθητο απολυτήριο λυκείου.

Λονδίνο: Στις φλόγες ουρανοξύστης 27 ορόφων



Σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια κατάσβεσης της φωτιάς που ξέσπασε γύρω στη 01:00 τα ξημερώματα σε πύργο 27 ορόφων στο δυτικό Λονδίνο.

Η φωτιά έχει επεκταθεί από τους κάτω ορόφους προς τα επάνω και κατακαίει τον πύργο, ενώ μία στήλη μαύρη καπνού είναι διακριτή στον ουρανό του Λονδίνου.

Αυτόπτες μάρτυρες δηλώνουν ότι άνθρωποι παγιδεύτηκαν μέσα στον πύργο διαμερισμάτων.

Τουλάχιστον τριάντα ένοικοι από τον πύργο διαμερισμάτων στο δυτικό Λονδίνο που καίγεται, έχουν μεταφερθεί σε πέντε νοσοκομεία, σύμφωνα με την αρμόδια υπηρεσία ασθενοφόρων στην Βρετανία.

Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι εκατοντάδες άνθρωποι πρέπει να βρίσκονταν στον πύργο την ώρα που ξέσπασε η φωτιά, ενώ στην περιοχή έχουν οργανωθεί κέντρα φιλοξενίας προκειμένου να προσφέρουν καταφύγιο στους ενοίκους των διαμερισμάτων του πύργου.



Στο σημείο βρίσκονται 40 οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας με 200 πυροσβέστες, προκειμένου να σβήσουν την φωτιά. Δεν έχει γνωστοποιηθεί εάν υπάρχουν θύματα.

Ο πύργος (Grenfell Tower) βρίσκεται στην περιοχή Lancaster West Estate στα δυτικά της βρετανικής πρωτεύουσας.

Η αιτία που προκάλεσε την φωτιά δεν έχει διευκρινιστεί.

Συνωμοσία Ανατροπής του Προέδρου Τραμπ Σαν τριτοκοσμικό πραξικόπημα διεφθαρμένων ελίτ


του Πάτρικ Μπιουκάναν, 9-6-17

Πιεζόμενος από την Μέγκυν Κέλλυ (απεσταλμένη τηλεοπτικού δικτύου) για τις σχέσεις του με τον Πρόεδρο Τραμπ, ένας εκνευρισμένος Βλαντιμίρ Πούτιν της φώναξε : «Ποτέ δεν είχαμε καμιά σχέση… Ποτέ δεν τον συνάντησα… Μα όλοι έχετε χάσει τα μυαλά σας εκεί πέρα;»

Ναι, Βλαντ, τα έχουμε χάσει.

Σκέψου τα ερωτήματα που συνταράσσουν την Ουάσιγκτων από τον θρίαμβο του Τραμπ, όταν και άρχισε η κουβέντα για παραπομπή του σε καθαίρεση.

Συνεργάστηκε ο Τραμπ με τους Ρώσους για την υποκλοπή της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας του Εθνικού Συμβουλίου των Δημοκρατικών και την διοχέτευσή της στην Γουίκιληκς, ώστε να αποκαλυφτεί ότι η πρόεδρος του Συμβουλίου, Ντέμπυ Βάσερμαν Σουλτς, σαμποτάριζε τον συνυποψήφιο της Χίλλαρυ, Μπέρνι Σάντερς;

΄Αν δεν το έκανε ο ίδιος ο Τραμπ, συνεργάστηκαν ίσως οι συνεργάτες του με την Κα Γκε Μπε;

Τώρα, όντας γνωστό ότι οι μυστικές υπηρεσίες μας CIA και NSA καταγράφουν οτιδήποτε λένε οι Ρώσοι στους Αμερικανούς, γιατί η διάσημη Εφ Μπι Άι μας, μετά από έρευνες ενός χρόνου, στάθηκε ανίκανη να μας δώσει ένα οριστικό ναι ή όχι;

Η πρόοδος σαλιγκαριού στην έρευνα του Εφ Μπι Άι εξηγεί τα νεύρα του Τραμπ. Τι εξηγεί όμως τον βαθύ ύπνο του Εφ Μπι Άι; Εάν ο Χέρμπερτ Χούβερ προχωρούσε με τέτοιο ρυθμό, ο (γκάγκστερ) Τζων Ντίλιγκερ θα πέθαινε από βαθιά γεράματα.

Ακούμε κάθε μέρα στην τηλεόραση για το σκάνδαλο «Τραμπ-Ρωσία». Ωστόσο σε κανέναν δεν απαγγέλθηκε κατηγορία για συνενοχή και κάθε αξιωματούχος μυστικής υπηρεσίας, πρώην ή ενεργός, που μίλησε δημόσια, είπε περίπου τα ίδια με τον τέως προσωρινό διευθυντής τη CIA Μάϊκ Μόρελ:

«Στο ερώτημα της συνωμοσίας με Ρώσους στην προεκλογική εκστρατεία Τραμπ, υπάρχει καπνός, αλλά δεν υπάρχει φωτιά καθόλου… Δεν υπάρχει μικρή φωτιά κάμπινγκ, δεν υπάρχει μικρό κεράκι, δεν υπάρχει σπίθα.»

Που είναι οι εγκληματίες; Που είναι το έγκλημα;

΄Οσο για τις συναντήσεις μεταξύ του στρατηγού Μάϊκλ Φλιν, του Τζάρετ Κούσνερ και του γερουσιαστή Τζεφ Σέσιονς με τον Ρώσο πρεσβευτή Σεργκέι Κίσλιακ, φαίνεται πως ο Τραμπ επιζητούσε έναν «πίσω διάδρομο» επικοινωνίας με τον Πούτιν ώστε να εκπληρώσει την προεκλογική του επαγγελία για βελτίωση των σχέσεων με την Ρωσία.

Με δεδομένη τη Ρωσοφοβία που μαίνεται εδώ, αυτό είναι δικαιολογημένο. Και ενώ μοιάζει ερασιτεχνικό ότι ο Φλιν χρησιμοποιούσε ρωσικές γραμμές επικοινωνίας, τι εγκληματικό υπάρχει σ’ αυτό;

Ο Πούτιν δεν είναι Στάλιν. Στον Έλβα δεν είναι συγκεντρωμένες σοβιετικές μεραρχίες. Ο ψυχρός πόλεμος έχει τελειώσει. Ο Γούντρο Ουίλσον έστειλε τον συνταγματάρχη ΄Εντουαρντ Χάουζ να μιλήσει με τον Κάιζερ και τους Βρετανούς. Και ο Ρούζβελτ έστενε μηνύματα στον Τσώρτσιλ μέσω του Χάρρυ Χόπκινς.

΄Οσο για τον Τραμπ, το να ζητά από τον Τζέιμς Κόμυ να φανεί πιο χαλαρός με τον Φλιν, είναι κατανοητό από ανθρώπινης πλευράς. Ο Φλιν ήταν πιστός συνεργάτης και φίλος και ο Τραμπ αισθανόταν άθλια να υποχρεωθεί να απολύσει τον άνθρωπο.

Ώστε τι τρέχει πραγματικά εδώ;

Όλο αυτό το συνθετικό σοκ για το τι ο Κούσνερ και ο Σέσιονς είπαν ιδιαιτέρως στον Κίσλιακ, το μίσος αυτής της πόλης εναντίον του Προέδρου Τραμπ και η φανατική απόφασή της να τον ανατρέψει ατιμασμένο, όλα αυτά προηγούνται της προεδρίας του. Επειδή ο Τραμπ κατέβηκε το 2016 όχι απλά ως εναλλακτική ρεπουμπλικανική υποψηφιότητα. Παρουσίασε την υποψηφιότητά του ως απόρριψη, αποκήρυξη των αποτυχημένων ελίτ, της πολιτικής και των ΜΜΕ, και των δύο κομμάτων.

Οι Αμερικανοί ψήφισαν το 2016 όχι απλώς για μιαν αλλαγή ηγεσίας, αλλά για μιαν επανάσταση για ανατροπή ενός καθεστώτος εξουσίας. ΄Ετσι αυτή η πόλη δεν συμφιλιώθηκε ποτέ με την νίκη του Τραμπ και ο Πρόεδρος τους τρίβει την ήττα τους στην μύτη καθημερινά, με τα μηνύματά του στο Τουίτερ.

Αναζητώντας μια δικαιολογία για την απόρριψή του, η πόλη αυτή αρπάχτηκε από ένα παλιό τέχνασμα: Δεν χάσαμε! Η εκλογή εκλάπη σε μια τεράστια συνωμοσία, μιαν «πράξη πολέμου» εναντίον της Αμερικής, μιαν επιδρομή κατά της «δημοκρατίας μας», σε εγκληματική συνέργεια του Κρεμλίνου με τους Τραμπίτες.

Επομένως ο Τραμπ είναι ένας παράνομος πρόεδρος και αποτελεί καθήκον των γενναίων πολιτών και των δύο κομμάτων να αγωνισθούν για την ανατροπή του σφετεριστή.

Η πόλη μεταχειρίστηκε ένα ανάλογο επιχείρημα το 1968, όταν κέρδισε ο Ρίτσαρντ Νίξον, επειδή έλεγαν πως είχε συνεργήσει στην υπονόμευση από τον πρόεδρο του Νοτίου Βιετνάμ του σχεδίου του Προέδρου Λύντον Τζόνσον για ειρήνευση λίγο προ των εκλογών.

Και τότε, όπως τώρα, η λέξη προδοσία μπήκε σε χρήση.

Απόπειρες ανατροπής εκλογών όταν αποκηρύσσονται οι ελίτ (προύχοντες) δεν σπανίζουν στην αμερικανικήν ιστορία. Τόσο ο Νίξον όσο και ο Ρέιγκαν, μετά θρίαμβο σε 49 πολιτείες, αντιμετώπισαν απόπειρες ανατροπής του αποτελέσματος. Με τον Νίξον στο Γουώτεργκέϊτ, οι ελίτ το επέτυχαν. Με τον Ρέϊγκαν στους Ιράν-Κόντρα, σχεδόν κατάφεραν να ανατρέψουν τον πρόεδρο, ενώ τερμάτιζε τον ψυχρό πόλεμο σε μιαν αναίμακτη νίκη για τη Δύση.

Μετά την δολοφονία του Λίνκολν, ο Πρόεδρος ΄Αντριου Τζόνσον προσπάθησε να εμποδίσει τους ακραίους ρεπουμπλικανούς να επιβάλουν μιαν απάνθρωπη Ανοικοδόμηση στον ηττημένο και ερημωμένο Νότο. Οι ριζοσπάστες πέρασαν το Νόμο Υπουργικής Θητείας, που αφαιρούσε από τον πρόεδρο την εξουσία να απομακρύνει μέλος της κυβέρνησης χωρίς την έγκριση της Γερουσίας. Ο Τζόνσον τους αγνόησε και απόλυσε τον αρμόδιο υπουργό Πολέμου ΄Εντουιν Στάντον. Ο Τζόνσον παραπέμφθηκε για καθαίρεση και διέφυγε την καταδίκη με μία ψήφο. Ο Τζων Κένεντυ, στο βιβλίο του το 1956, αποκάλεσε τον γερουσιαστή που ψήφισε για να προστατέψει τον Τζόνσον « Προσωπογραφία του Θάρρους».

Εάν ο Τραμπ ανατραπεί βάσει αυτών που ο Πούτιν χαρακτήρισε «ανοησίες», αυτή η πόλη θα έχει εκτελέσει ένα μη βίαιο πραξικόπημα εναντίον συνταγματικά εκλεγμένου προέδρου –μια πράξη που θα μας ρίξει στην παρέα τριτοκοσμικών χωρών όπου τέτοια μέσα είναι οι συνηθισμένες μέθοδοι με τις οποίες διεφθαρμένες ελίτ διατηρούν τον έλεγχο της εξουσίας.


Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Το αντι-ατλαντικό «θράσος» της καγκελαρίου υιοθετείται από τη γερμανική αντιπολίτευση.

Και «ηγέτης του Δυτικού Κόσμου» η κ. Μέρκελ

Του Μιχαήλ Στυλιανού

Το γερμανικό «θράσος», όπως χαρακτήρισε αρθρογράφος των Φαϊνάνσιαλ το κήρυγμα «ευρωπαϊκής ανεξαρτησίας» από ΗΠΑ και Βρετανία, που εσάλπισε η Γερμανίδα Καγκελάριος σε μπυραρία του Μονάχου, διευρύνθηκε χθες σε διακομματικές διαστάσεις, με δηλώσεις ηγετών και της αντιπολίτευσης και με ευρύτερα αντιαμερικανικά χαρακτηριστικά.

Δηλώσεις του νέου ηγέτη του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD) Μάρτιν Σουλτς και του υπουργού των Εξωτερικών και στελέχους του ίδιου κόμματος Σίγκμαρ Γκάμπριελ χρωμάτισαν μάλιστα τις υπερατλαντικές βολίδες τους με χρώμα αγωνίας υπερασπιστών της διεθνούς ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο και του κλίματος της γης.

Από της πλευράς της, η Φράου Μέρκελ, επιχείρησε χθες να λειάνει κάπως τις αιχμές της προχθεσινής δήλωσης, δια τον φόβο των εσω-ευρωπαϊκών αντιδράσεων, αλλά με την προβολή της βαρύτητας των επισκέψεων, χθες του πρωθυπουργού της Ινδίας και σήμερα του Προέδρου της Κίνας, ηγετών μεγάλων δυνάμεων –όπως τονίζεται- επιζητεί να στοιχειοθετήσει τους τίτλους της Γερμανίας «να υψώσει κεφάλι», ως κέντρο διεθνούς ισχύος (powerhouse), κατά την έκφραση σχολιαστού της Ντώϋτσε Βέλλε.

Στις δηλώσεις υποδοχής του Ινδού πρωθυπουργού κ. Μόντι, η Γερμανίδα Καγκελάριος παρουσίασε τη νέα και «βελτιωμένη έκδοση» της ρουκέτας του Μονάχου, λέγοντας ότι οι δεσμοί με τους ατλαντικούς εταίρους παραμένουν ισχυροί και απαραίτητοι, αλλά η Ευρώπη οφείλει να φροντίσει και η ίδια για την ασφάλειά της και να αναπτύξει δεσμούς και με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, όπως η Ινδία (και η Κίνα).

Λίγα λεπτά αργότερα (και ίσως συμπτωματικά) κυκλοφόρησε μήνυμα Τραμπ στο Τουίτερ που επανελάμβανε, ότι η Γερμανία κερδοσκοπεί σε βάρος των ΗΠΑ, με τεράστια εξαγωγική ανισότητα και χρωστάει πολλά χρήματα στο ΝΑΤΟ.

Ακολούθησαν (ίσως επίσης συμπτωματικά) στα πρακτορειακά τηλεγραφήματα οι δηλώσεις του ηγέτη της γερμανικής αντιπολίτευσης Μάρτιν Σούλτς -γνωστού μας -για την αβρότητά του- ως προέδρου της Ευρωβουλής. Μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Βερολίνο, ο Σούλτς απεκάλυψε τα άγνωστα φλογερά φιλειρηνικά συναισθήματά του, δηλώνοντας –κατά το τηλεγράφημα του Ρώυτερ, ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος «είναι ο καταστροφέας των Δυτικών αξιών» και ότι «υπονομεύει την ειρηνική συνεργασία μεταξύ των εθνών, βασιζόμενη στον αμοιβαίο σεβασμό και στην ανοχή. Οφείλεται αντίσταση –πρόσθεσε- απέναντι σ’ έναν τέτοιον άνθρωπο και στην ιδεολογία του για επανεξοπλισμό.»

Είχαν, την Δευτέρα, προηγηθεί οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Σίγκμαρ Γκάμπριελ, ο οποίος επιζήτησε να χρωματίσει εντονότερα πράσινη ( για να την κάνει δημοφιλέστερη στους φίλους της φύσεως και της ειρήνης) τη δήλωση της Καγκελαρίου στη μπυραρία.
Ο κ. Γκάμπριελ είπε : «Όποιος επιταχύνει την κλιματική αλλαγή, εξασθενίζοντας την προστασία του περιβάλλοντος, όποιος πουλάει περισσότερα όπλα σε εμπόλεμες ζώνες και δεν θέλει την πολιτική λύση θρησκευτικών συγκρούσεων, θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη στην Ευρώπη.» 

Ο Γερμανός υπουργός των Εξωτερικών χαρακτήρισε την πολιτική του Αμερικανού προέδρου «κοντόφθαλμη και αντίθετη στα συμφέροντα της Ευρώπης. Κατέληξε με την ταυτόσημης έννοιας παράφραση της δήλωσης Μέρκελ: «Η Δύση σμικρύνθηκε, τουλάχιστον έγινε ασθενέστερη!» Φράση που δικαιολογεί το ερώτημα εάν μόνο από παραστράτημα γλώσσας απέβαλε τους Αμερικανούς από τη Δύση…

Οπωσδήποτε στην ειδησεογραφία και τα σχόλια της Ντώυτσε Βέλλε, εθνικού φερεφώνου της Γερμανίας, οι ανωτέρω δηλώσεις και το μήνυμα Τραμπ στο Τουίτερ πλαισιώνουν τα ρεπορτάζ των ιστορικών επισκέψεων των ηγετών Ινδίας και Κίνας και συγκροτούν από κοινού την υποστύλωση της διαπίστωσης παρουσιαστών και σχολιαστών του σταθμού ότι η Γερμανία αναδείχτηκε σε ηγέτιδα της Ενωμένης Ευρώπης. Παρουσιάστρια του πρωινού δελτίου του σταθμού το πήγε μάλιστα μακρύτερα, ρωτώντας την ειδικό των διατλαντικών σχέσεων Nicole Renvert εάν οι επισκέψεις Μόντι και Ξι Ζι Πινγκ «στιλβώνουν τους τίτλους της Φράου Μέρκελ ως ηγέτη του Δυτικού Κόσμου.»

Πολύ παράδοξο, αλλά νέος Γάλλος πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν - δεν φαίνεται να διαφωνεί. Σε δηλώσεις του, που επικαλείται η βρετανική Ιντεπέντετ, βάζει τον Αμερικανό Πρόεδρο Τραμπ με τον Ερντογάν και τον Πούτιν «στο ίδιο σακί», των ηγετών που «βλέπουν τις διεθνείς σχέσεις με όρους συσχετισμού ισχύος». 

Η Διαμόρφωση της Μελλοντικής Πολύκεντρης Παγκόσμιας Τάξης της Μόσχας και του Πεκίνου


του Federico Pieraccini, Strategic Culture Foundation

[ Το κατωτέρω άρθρο Ιταλού ειδικού των διεθνών σχέσεων και της γεωστρατηγικής, συνεργάτη έγκυρων ξένων οργάνων ελεύθερης ηλεκτρονικής ενημέρωσης, αποτελεί ένα χρήσιμο βοήθημα στην  ανίχνευση της πορείας των παγκόσμιων εξελίξεων, των αιτίων των συγκρούσεων που προκαλούν και των προοπτικών που διανοίγουν -εάν οι συγκρούσεις δεν οδηγήσουν σε ολοκαύτωμα. Η ανάγνωσή του συμβάλλει στην πληρέστερη κατανόηση του ότι εν πολλοίς αποκρύπτει η ειδησεογραφική φλυαρία. (Στη μετάφραση, αντί του βαρβαρικού «πολυπολική» επελέγη ο ελληνικός νεολογισμός πολύκεντρη παγκόσμια τάξη.) ]

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Κάπου και που, «δεξαμενές σκέψης», όπως το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς, ασχολούνται με θέματα υψηλής στρατηγικής σημασίας. Συχνά οι διαλέξεις που πραγματοποιούνται από τέτοιες οργανώσεις βασίζονται σε ψευδείς προφάσεις και άφθονες κοινοτοπίες, με μοναδικό προορισμό να υποσκάψουν και υποβαθμίσουν τις προσπάθειες στρατηγικών αντιπάλων των ΗΠΑ. Πρόσφατα το τμήμα Στρατηγικής και Στρατηγικού Σχεδίου του Ινστιτούτου Μπρούκινγκς διοργάνωσε μια διάλεξη με προσκεκλημένο ομιλητή τον Bobo Lo, αναλυτή στο Ινστιτούτο Lowy Διεθνούς Πολιτικής. Το εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα της διάλεξης ήταν η στρατηγική συνεργασία Κίνας και Ρωσίας.
Η βασική θέση του Μπόμπο Λω έχει ως αφετηρία την ερμηνεία για τις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου ότι η υφή των σχέσεων των δύο χωρών συνίσταται  μάλλον σε μιαν αμοιβαία εξυπηρετική συνεργασία σύγκλισης συμφερόντων παρά σε μια συμμαχία. Ο ομιλητής προχώρησε στην άποψη ότι η κυριότερη πηγή προστριβών στη σχέση αυτή αφορά την τύχη της Ευρώπης και ειδικά της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης  που θα προτιμούσαν ο Πούτιν και ο Ξι, επιπλέον της διαφοράς απόψεων για τον ρόλο της Κίνας στον Ειρηνικό. Ο Λω υποστηρίζει ότι  η Ρωσία θέλει το τέλος του «ευρωπαϊκού σχεδίου», ενώ η Κίνα ελπίζει σε μια ισχυρή και πλούσια Ευρώπη. Σχετικά με τον Ειρηνικό, κατά την άποψή του, η Μόσχα επιθυμεί μιαν ισορροπία δυνάμεων, αντί της μετάθεσης της ηγεμονικής κυριαρχίας από την Ουάσιγκτον στο Πεκίνο.
Το μόνο προσόν αυτής της ανάλυσης του Λω είναι ότι αναδεικνύει τις ΗΠΑ ως τον κύριο παράγοντα της στρατηγικής εγγύτητας μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου, μια εκτίμηση που ασφαλώς ελάχιστα αμφισβητείται από τους σχεδιαστές της αμερικανικής πολιτικής. Ο Λω πιστεύει πως η μονομανία της Ουάσιγκτων με τη συνεργασία Κίνας-Ρωσίας έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, αν και πιστεύει επίσης ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν την ικανότητα να υπονομεύσουν ή περιορίσουν  τα πολλά πεδία συνεργασίας μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου.
Αυτό που λείπει από την ανάλυση του Λω είναι δύο ουσιώδεις παράγοντες που προσδιορίζουν την δομή των Σινο-Ρωσικών σχέσεων. Η Κίνα και η Ρωσία έχουν διαφορετικά καθήκοντα στην  οικοδόμηση της δικής τους Παγκόσμιας Τάξης, συγκεκριμένα με στρατιωτικά και οικονομικά μέσα. Αυτή η συνολική συνεργασία εκτείνεται πέρα από την περιοχή της Ευρασίας και εστιάζεται στην όλη διαδικασία δημιουργίας μιας σταθερής παγκόσμιας τάξης, όπου καθένας θα μπορεί να ζήσει σε συνθήκες σταθερής ευμάρειας.

Μόσχα και Πεκίνο: Ασφάλεια και Οικονομία

Το Πεκίνο υπήρξε  οι οικονομικός κινητήρας τού κόσμου για περισσότερο από δύο δεκαετίες και δεν δείχνει σημάδια πτώσης ταχύτητας, τουλάχιστον όχι  κατά πάρα πολύ. Η Μόσχα, αντίθετα προς την προπαγάνδα των Δυτικών ΜΜΕ, επέστρεψε για να διαδραματίσει έναν ρόλο, όχι μόνο σε περιφερειακή κλίμακα, αλλά ως διεθνής δύναμη. Και οι δυο αυτοί δρόμοι στρατιωτικής και οικονομικής ανάπτυξης από τη Ρωσία και την Κίνα έθεσαν τα πράγματα σε μια συγκρουσιακή τροχιά με τις ΗΠΑ, την τρέχουσα παγκόσμια υπερδύναμη, που τείνει να κυριαρχεί των διεθνών σχέσεων με οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό εκβιασμό, χάρις σε συνένοχα ΜΜΕ και διεφθαρμένους πολιτικούς.
Στην περίπτωση του Πεκίνου, η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης έδωσε τεράστια μεγέθυνση στη χώρα, επιτρέποντας στον ασιατικό γίγαντα να καταστεί το εργοστάσιο του κόσμου και επιτρέποντας στις Δυτικές επιχειρήσεις να μετακομίσουν προς την πηγή φθηνής εργασίας. Σε αυτή τη διαδικασία της οικονομικής ανάπτυξης, το Πεκίνο, με την πάροδο των χρόνων, από απλός παράδεισος ξένων ιδιωτικών εταιρειών σε αναζήτηση φτηνής εργασίας, εξελίχθηκε σε παγκόσμιο πρωταθλητή επενδύσεων και μακροπρόθεσμων προγραμμάτων. Οι καρποί της επί έτη συσσώρευσης πλούτου, δαπάναις των Δυτικών χωρών, επέτρεψε στο Πεκίνο να καταστεί περισσότερο από απλός στρατηγικός συνεταίρος άλλων εθνών. Η Κίνα οδηγεί την διαδικασία της παγκοσμιοποίησης, όπως πρόσφατα επεσήμανε ο Ξι Ζι Πινγκ, σε μιαν ιστορική ομιλία στο Νταβός.
Η μετάβαση της Κίνας από την τάξη ενός ανώδυνου εταίρου της Δύσης σε μιαν περιφερειακή υπερδύναμη, με τεράστιες οικονομικές επενδύσεις στο εξωτερικό, θέτει τη χώρα σε τροχιά σύγκρουσης με την Ουάσιγκτων. Αναπόφευκτα το Πεκίνο θα καταστεί ο ασιατικός ηγεμόνας, κάτι που οι Αμερικανοί σχεδιαστές πολιτικής έχουν εγγυηθεί πως δεν θα γίνει ανεκτό.
Ο κίνδυνος που βλέπει η Ουάσιγκτον είναι ότι η Κίνα αναδύεται ως περιφερειακή υπερδύναμη, που θα έχει κυρίαρχο λόγο στον Ειρηνικό, την σημαντικότερη περιοχή του πλανήτη. Οι ΗΠΑ έχουν πολλά επενδυμένα συμφέροντα στην περιοχή και αναντίρρητα βλέπουν να κινδυνεύει το μέλλον τους ως ηγέτη της παγκόσμιας τάξης. Η πολιτική του Ομπάμα «Άξονας η Ασία», προοριζόταν ακριβώς για την ανάσχεση της Κίνας και τον περιορισμό της οικονομικής ισχύος της, ώστε να αμβλύνει τις φιλοδοξίες του Πεκίνου.
Οι ανησυχίες της Ουάσιγκτων όσον αφορά τη Μόσχα αναφέρονται φυσικά στην ανόρθωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της. Η Ρωσία είναι ικανή να αντιταχθεί σε ορισμένες επιδιώξεις των ΗΠΑ (βλέπε Ουκρανία, ή Συρία) με στρατιωτικά μέσα. Η ικανότητα του Κρεμλίνου να περιορίζει την αμερικανική επιρροή στην Ανατολικήν Ευρώπη, στην Μέση Ανατολή και στην Ευρασία γενικά, αποτελεί πηγή ανησυχίας για τους Αμερικανούς σχεδιαστές πολιτικής, που συνεχίζουν να αποτυγχάνουν να περιορίσουν τη Ρωσία και τις σφαίρες επιρροής της.
Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατηγική κατανομή έργου μεταξύ Ρωσίας και Κίνας έρχεται να εξασφαλίσει τη σταθερότητα στην όλη περιοχή της Ευρασίας –στην Ασία, στην Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, η Μόσχα ανέλαβε κυρίως το στρατιωτικό βάρος, μοιραζόμενο με άλλα φιλικά έθνη των θιγομένων περιοχών. Στην Μέση Ανατολή, για παράδειγμα, η συνεργασία της Τεχεράνης με τη Μόσχα αντιμετωπίζεται θετικά από το Πεκίνο, αφού αποβλέπει στην σταθεροποίηση της περιοχής και την εκρίζωση του προβλήματος της τρομοκρατίας, για το οποίο έθνη όπως η Κίνα και η Ρωσία ανησυχούν ιδιαίτερα.
H επιρροή του ισλαμικού εξτρεμισμού στις περιοχές του ρωσικού Καυκάσου και της αυτόνομης επαρχίας Σινγιάνγκ στην Κίνα είναι, όπως ξέρουν οι Πούτιν και Ξι Ζι Πινγκ, πρόδηλος στόχος εκμετάλλευσης από αντίπαλες Δυτικές χώρες. Στη Βόρειο Αφρική η Αίγυπτος έχει υπογράψει αρκετά συμβόλαια αγοράς στρατιωτικών οχημάτων από τη Ρωσία όπως και δύο πολεμικά σκάφη Μιστράλ από τη Γαλλία, δημιουργώντας έτσι δεσμούς εξάρτησης στρατιωτικού εφοδιασμού με τη Μόσχα. Δεν εκπλήσσει επομένως ότι Ρωσία και Αίγυπτος συνεργάζονται για την κατάσταση στη Λιβύη και στη Βόρειο Αφρική γενικότερα.
Στη Νότιο-Ανατολικήν Ασία, η Μόσχα επιδιώκει να συντονίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη μιας συμφωνίας μεταξύ Αφγανιστάν, Πακιστάν και Ινδίας. Η είσοδος της Ινδίας και του Πακιστάν στην Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης , (θα ακολουθήσει το Ιράν), με τις ευλογίες της Κίνας ως πρωταγωνίστριας στην φετινή σύνοδο  της οργάνωσης, είναι ακρογωνιαίο επίτευγμα και προσφέρει το κατάλληλο οπτικό όργανο για την παρατήρηση των εξελίξεων στην περιοχή. Η Μόσχα ενεργεί βασικά ως μεσολαβητής μεταξύ των μερών και είναι σε θέση να επηρεάζει την Ινδία, παρά την κυρίαρχη παρουσία της Κίνας. Ο απώτερος σκοπός της Μόσχας και του Πεκίνου είναι να εκριζώσουν το φαινόμενο της τρομοκρατίας από την περιοχή της Ασίας, υπό το φως του τι συμβαίνει στη Βόρειο Αφρική και την Μέση Ανατολή με την Αίγυπτο και το Ιράν.

Οδεύοντας προς μια Πολύκεντρη Παγκόσμια Τάξη.

Η καμπή στις σχέσεις μεταξύ Μόσχας και Πεκίνου αφορά την ικανότητα σύνδεσης τρίτων χωρών με στρατιωτικά ή οικονομικά  μέσα, αναλόγως με τις ανάγκες και τις επιδιώξεις αυτών των χωρών. Σαφώς η Μόσχα ηγείται στο στρατιωτικό πεδίο, με πωλήσεις όπλων σε παρόντες και μέλλοντες εταίρους και συνεργασία αμύνης και ασφαλείας (όπως με τέως σοβιετικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας ή στο Ντονμπάς) και στοχευμένες επεμβάσεις ,αν απαιτηθεί, όπως στη Συρία.  Το Πεκίνο, από την άλλη πλευρά, ενεργεί κατά διαφορετικό τρόπο, επικεντρωμένο στην οικονομική αρένα, ειδικότερα με κεντρικό όργανο την Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομής. (ΑΙΙΒ).
Πρωτοβουλίες όπως η Μία Ζώνη Μία Οδός  (ΟΒΟR) και ο θαλάσσιος Δρόμος του Μεταξιού έχουν τον ίδιο στρατηγικό στόχο με τη ρωσική στρατιωτική πρωτοβουλία. Συγκεκριμένα αποβλέπουν στην εξασφάλιση της προοπτικής  γεωστρατηγικής ανεξαρτησίας της περιοχής, με την επίτευξη αμφοτέρωθεν ικανοποιητικών (win-win) διευθετήσεων για όλα τα συμμετέχοντα κράτη. Αυτό σημαίνει ότι μια σειρά διμερών παραχωρήσεων μπορεί να οδηγήσει στην ικανοποίηση όλων των συμβαλλομένων.
΄Ένα σημαντικό παράδειγμα από αυτή την άποψη, που εξηγεί τον σινο-ρωσικό συνεταιρισμό αφορά την συγχώνευση της Ευρασιατικής ΄Ενωσης με τον κινεζικό Δρόμο του Μεταξιού. Οι ρωσικές ανησυχίες για το επιβλητικό βάρος του κινεζικού κολοσσού στην Κεντρική Ασία υποχώρησαν μπροστά σε μια σειρά λύσεων, όπως η υποστήριξη των υποδομών  που προβλέπει το πρόγραμμα ΟΒΟR στην Ευρασιατική ΄Ενωση. Το Πεκίνο δεν ενδιαφέρεται να αντικαταστήσει τον ρόλο της Μόσχας στα μετα-σοβιετικά έθνη της Κεντρικής Ασίας αλλά μάλλον να εξασφαλίσει ενέργεια και οικονομική ανάπτυξη σε ιδιαίτερα υποανάπτυκτα έθνη που έχουν μεγάλην ανάγκη οικονομικών επενδύσεων, κάτι που μόνο το Πεκίνο μπορεί να τους παράσχει.
Η σύνδεση της Ευρασιατικής Οικονομικής ΄Ενωσης με την πρωτοβουλία Μια Ζώνη Μια Οδός εξασφαλίζει στη Μόσχα ένα πρωταρχικό ρόλο τη μεταφορά προϊόντων από την ανατολή στη δύση, καθιστώντας την τον συνδετικό κόμβο μεταξύ Κίνας και Ευρώπης, ενώ ταυτόχρονα διευρύνει τον ρόλο και τις λειτουργίες της Ευρασιατικής Οικονομικής ΄Ενωσης. Όλοι οι συμμετέχοντες σ’ αυτές τις πρωτοβουλίες έχουν μια μοναδικήν ευκαιρία να επεκτείνουν την οικονομική τους δραστηριότητα με όλες αυτές τις διασυνδέσεις. Το Πεκίνο εγγυάται την χρηματοδότηση των χωρών με προβλήματα και η Μόσχα την ασφάλειά τους. Η Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης θα διαδραματίσει μείζονα ρόλο στον περιορισμό και στην πρόληψη της τρομοκρατικής επιρροής στην περιοχή, προϋπόθεση της επιτυχίας όποιων σχεδίων. Επίσης η Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων Υποδομής και σε κάποιο βαθμό η Τράπεζα Αναπτύξεως των χωρών BRICS, θα πρέπει να συμβάλουν επίσης, με εναλλακτικές εγγυήσεις στις εμπλεκόμενες στα προγράμματα χώρες, για να τις ελευθερώσουν από τα γνωστά διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Η Μια Ζώνη Μια Οδός και όλα τα σχετιζόμενα προγράμματα συναποτελούν μια μοναδικήν ευκαιρία συμμετοχής των εταίρων στους κοινούς στόχους και τα οφέλη από τέτοιες μεταμορφωτικές γεω-οικονομικές σχέσεις. Αυτή η σχέση ασφάλειας-οικονομίας Μόσχας-Πεκίνου είναι η καρδιά της εξέλιξης της υφιστάμενης παγκόσμιας τάξης, από τον μονοπολικό στον πολύκεντρο κόσμο. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντιταχθούν στην Κίνα στο οικονομικό μέτωπο και στη Ρωσία στο στρατιωτικό. Όλα εξαρτώνται από το πόσο η Κίνα και η Ρωσία μπορούν να συνεχίσουν να παρέχουν και να εγγυώνται την κάλυψη της οικονομίας και της ασφάλειας του υπόλοιπου κόσμου.

Σνόουντεν: Ο Μπιν Λάντεν ζει...


Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν ζει και "μισθοδοτείται ακόμη από τη CIA" δηλώνει ο πρώην εργαζόμενος στην NSA Έντουαρντ Σνόουντεν, υποστηρίζοντας πως έχει έγγραφα που αποδεικνύουν πως ο ηγέτης της Αλ Κάιντα, δεν "εξουδετερώθηκε" σε επιχείρηση στο Πακιστάν, αλλά ζει με την οικογένειά τους στις Μπαχάμες.

"Έχω έγγραφα που δείχνουν ότι ο Μπιν Λάντεν πληρώνεται ακόμη από τη CIA" σημείωσε, σύμφωνα με την Moscow Tribune.

Πρόσθεσε πως ο Σαουδάραβας, παίρνει πάνω από 100.000 δολάρια το μήνα από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και ότι τα χρήματα αυτά μεταφέρονται σε λογαριασμούς του μέσω εικονικών εταιρειών και οργανώσεων.

"Δεν είμαι σίγουρος που βρίσκεται αυτή τη στιγμή, αλλά το 2013 ζούσε ήσυχα στη βίλα του με τις πέντε γυναίκες του και τα πολλά παιδιά του" δηλώνει ο πρώην πράκτορας.

"Ο Οσάμα μπιν Λάντεν ήταν ένας από τα πιο ικανά στελέχη της CIA για πολύ καιρό. Τί μήνυμα θα έστελνε στους συνεργάτες τους αν τον είχαν σκοτώσει; Οργάνωσαν μία ψεύτικη εκτέλεση και αυτός απλά εγκατέλειψε την 'κάλυψή' του. Αφού όλοι τον θεωρούν νεκρό κανείς δεν τον ψάχνει, έτσι ήταν απλό να εξαφανιστεί", τόνισε.

"Χωρίς το μούσι, τη στρατιωτική περιβολή κανείς δεν τον γνωρίζει" πρόσθεσε.

Με πληροφορίες από "The Nation"

Υποκίνηση και «Ευρωπαϊκού» Τελεσιγράφου κατά Τραμπ

O Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών Επισκέφθηκε   την Ουάσιγκτων Ποστ, πέτρα του νέου σκανδάλου


Του Μιχαήλ Στυλιανού

Συγκλίνουσες τώρα πληροφορίες επιβεβαιώνουν ότι η οργιώδης  διήμερη προπαγανδιστική εκμετάλλευση από την Ντώϋτσε Βέλλε ενός αδέσποτου δημοσιεύματος της Ουάσιγκτων Ποστ για την διαπόμπευση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ως προμηθευτή συμμαχικών μυστικών στους Ρώσους, δεν αποτελούσε κρούσμα δημοσιογραφικού εκτροχιασμού αλλά πολιτική επιχείρηση, προφανώς συντονισμένη με την αντίστοιχη στην Ουάσιγκτων.
Οι πληροφορίες δημοσιεύθηκαν στο αμερικανικό εξωσυστημικό οικονομικό πρακτορείο Ζero Hedge, υπό τον τίτλο «Ευρωπαίοι αξιωματούχοι απειλούν να θέσουν τέρμα στην κοινοποίηση μυστικών πληροφοριών τους στις ΗΠΑ, λόγω κινδύνου για τις πηγές τους».
Το δημοσίευμα αναφέρεται σε ανταπόκριση του αμερικανικού Πρακτορείου Ασοσιέτετ Πρες, στον ανταποκριτή του οποίου «Ευρωπαίος αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών δήλωσε ότι η χώρα του ενδέχεται να σταματήσει να μοιράζεται τις πληροφορίες των υπηρεσιών της με τις ΗΠΑ, εάν επιβεβαιώσει ότι ο Πρόεδρος Τραμπ μοιράζεται διαβαθμισμένες λεπτομέρειες με Ρώσους αξιωματούχους. Επειδή αυτό θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τις πηγές μας.»
Ο εν λόγω αξιωματούχος των μυστικών υπηρεσιών μίλησε στο Ασοσιέτετ μόνο υπό τον όρο της προσωπικής του ανωνυμίας και της ανωνυμίας της χώρας του.
Η  ανώνυμη δήλωση στο αμερικανικό πρακτορείο διαφανώς προοριζόταν να ενισχύσει τον όγκο δολοφονικού πυρός εναντίον του Αμερικανού Προέδρου, προσδίδοντας στις κατηγορίες εναντίον του τις διαστάσεις συμμαχικού αποσυντονισμού και εξέγερσης.
Αλλά επιπλέον του «ανώνυμου υψηλού μυστικού πράκτορα ανώνυμης χώρας» , το Ασοσιέτετ είχε μεταδώσει νωρίτερα δηλώσεις Γερμανού βουλευτή, μέλους της αρμόδιας για τις μυστικές υπηρεσίες  επιτροπής της Μπούντεσταγκ, ο οποίος είπε σε παραλλαγή διατύπωσης όσα και ο ανώνυμος αξιωματούχος της ανώνυμης χώρας.
Οκ. Μπούργχκαρντ Λίσκχα δήλωσε στο Ασοσιέτετ ότι « αν αποδειχθεί αληθές ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος μετέδωσε εσωτερικές μυστικές πληροφορίες, αυτό θα ήταν άκρως ανησυχητικό. Σημείωσε ότι ο Τραμπ έχει πρόσβαση σε «αποκλειστικές και άκρως ευαίσθητες πληροφορίες, που περιλαμβάνουν το πεδίο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Εάν διοχετεύει αυτές τις πληροφορίες σε άλλες κυβερνήσεις κατά βούλησιν, τότε ο Τραμπ καθίσταται ένας κίνδυνος ασφάλειας ολόκληρου του Δυτικού Κόσμου».
Βεβαίως ο κ. Λίσκχα είναι βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος του κ. Σουλτς, της αντιπολίτευσης. Γεγονός που καλύπτει με ακλόνητο άλλοθι την κυβέρνηση της Καγκελαρίου ΄Ανγκελας Μέρκελ.                                                                                                                       Υπάρχει βέβαια  η λεπτομέρεια του συνεχιζόμενου βομβαρδισμού του Λευκού Οίκου με την αντι-Τραμπ σκανδαλολογία από την Ντώϋτσε Βέλλε.
             Μια Υπουργική Επίσκεψη σαν στην Ελλάδα…
Ντώυτσε Βέλλε είναι βέβαια ο εθνικός  πομπός του γερμανικού μηνύματος στο εξωτερικό, που στη σημερινή τρίτη  συνέχεια του θορυβώδους σήριαλ Τραμπ έδωσε και την πληροφορία ότι ο Γερμανός Υπουργός των Εξωτερικών, κ. Σίγκμαρ Γκάμπριελ, βρίσκεται στην Ουάσιγκτων και επισκέφτηκε τα γραφεία της Ουάσιγκτων Ποστ.                                                                                                          Το γεγονός αυτό αποτελεί πράγματι εντυπωσιακή είδηση κορυφής, εφ’ όσον πρόκειται για την εφημερίδα που εξαπέλυσε την τελευταία επίθεση κατά Τραμπ, με πληροφορίες  που τον εμφανίζουν επικίνδυνο διασπορέα άκρως απορρήτων των συμμαχικών μυστικών υπηρεσιών…
Ο παρουσιαστής του δελτίου δεν ανέφερε άλλες συναντήσεις η επισκέψεις του Γερμανού υπουργού στην Ουάσιγκτων. Και άφησε στον ακροατή  αναπάντητο το ερώτημα (όχι «τι ήθελε η αλεπού στο παζάρι») ποιο μπορεί να ήταν το κίνητρο της επίσκεψης ενός Γερμανού Υπουργού των Εξωτερικών στα γραφεία της Ουάσιγκτων Ποστ, εν μέσω του θεσμικού χαλασμού στις ΗΠΑ, ο οποίος ξεκίνησε από αυτά τα γραφεία:
Επήγε να μάθει εμπιστευτικά την ταυτότητα της «ανώνυμης πηγής» της πληροφορίας, για να βεβαιωθεί για την σοβαρότητα της απειλής για τις μυστικές του υπηρεσίες; ΄Εκανε απλά μιαν εθιμοτυπική επίσκεψη προθέρμανσης, για τις επισκέψεις του στο Αμερικανικό Υπουργείο των Εξωτερικών και στο Κογκρέσο -εάν υπάρχουν στο πρόγραμμα; Και καλά δεν σκέφτηκε ότι η επίσκεψή του θα «παρεξηγηθεί» -στην καλύτερη περίπτωση- ως θεαματική χειρονομία εκτίμησης και επιβράβευσης των υψηλών επιδόσεων της εφημερίδας στην αντικειμενική και υπεύθυνη ενημέρωση της κοινής γνώμης -με τις αλλεπάλληλες «αποκαλύψεις» της εναντίον του νέου Προέδρου;

Κοντολογίς: Ο Υπουργός των Εξωτερικών της Γερμανίας, επισκεπτόμενος τα γραφεία της Ουάσιγκτων Ποστ και με την Ντώϋτσε Βέλλε να το αναγγέλλει στο κόσμο, δεν μπορεί να μην ήξερε ότι αυτή η χειρονομία του δήλωνε κήρυξη πολέμου κατά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και της κυβέρνησής του και γερμανική αλληλεγγύη και συμπαράταξη με τους διώκτες του.

Google+ Followers

Addthis

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates