Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

ΧΡΗΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ Ή ΟΧΙ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ;

bike tracks
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γερμανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γερμανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

H Γερμανίδα Καγκελάριος Μέρκελ Διόρισε Τούρκο Μετανάστη Υπαρχηγό της Εσωτερικής Μυστικής Υπηρεσίας BFV

Προς Ικανοποίηση του Ερντογάν, για τον έλεγχο του κουρδικού στοιχείου


Του Μιχαήλ Στυλιανού

H καγκελάριος Μέρκελ ανέθεσε σε Τούρκο μετανάστη την δεύτερη σημαντικότερη θέση στην ιεραρχία της εσωτερικής μυστικής υπηρεσίας της χώρας (BFV), το Ομοσπονδιακό Γραφείο Προστασίας του Συντάγματος.
Πρόκειται για τον Σινάν Σελέν, 46 χρόνων, ειδικό της αντί-τρομοκρατίας, γεννημένο στην Κωνσταντινούπολη -τον πρώτο Μουσουλμάνο που καταλαμβάνει ηγετική θέση στις μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας.
Ο διορισμός του έρχεται μετά την προ εβδομάδων απόλυση του επικεφαλής αυτής της υπηρεσίας Χανς Γκέορκ Μάασεν, επειδή διέψευσε τις καταγγελίες της κ. Μέρκελ και των συγκυβερνώντων σοσιαλδημοκρατών εναντίον του Δεξιού αντί-μεταναστευτικού κόμματος Εναλλακτική για την Γερμανία, περί συνενοχής του σε αντί-μεταναστευτικό επεισόδιο, το οποίο αποδείχτηκε πλαστό βίντεο.
Ο αντικαταστάτης του Μάασεν, Τόμας Χάλντεβανγκ, δήλωσε πως υπό την ηγεσία του το BfV θα εστιάσει την προσοχή του στον «δεξιό εξτρεμισμό», αν και η ισλαμιστική τρομοκρατία αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη απειλή για την γερμανική ασφάλεια. Υποσχέθηκε επίσης να προβεί σε μιαν «επαγγελματική εκτίμηση για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το κόμμα ΑfD», (εναλλακτική για την Γερμανία).
Η επιλογή του Σελέν για την νευραλγική θέση στον εγκέφαλο του γερμανικού συστήματος εσωτερικής ασφάλειας αποδίδεται στην επιθυμία της κ. Μέρκελ να εξευμενίσει τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν ο οποίος αξιώνει τον έλεγχο του κουρδικού στοιχείου στην Γερμανία και να κατευνάσει τα εκατομμύρια Τούρκων μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενεάς που δηλώνουν πως αντιμετωπίζονται πάντοτε από τον ιθαγενή πληθυσμό ως φορτικό ξένο σώμα.
Ο Σελέν έχει σπουδάσει νομικά στην Γερμανία και εντάχθηκε στην ομοσπονδιακή αστυνομία εγκλημάτων. Το 2016 η εφημερίδα Ντι Βελτ έγραψε ότι προφανώς με εισήγηση του Ερντογάν, η Μέρκελ διόρισε τον Σελέν επικεφαλής μιας ειδικής αντί-τρομοκρατικής δύναμης στο υπουργείο Εσωτερικών. ΄Ηταν προφανώς μια παραχώρηση στα πλαίσια της συμφωνίας Τουρκίας- Ε Ε για την τουρκική συγκράτηση της μεταναστευτικής εισβολής.

Κατά το τότε δημοσίευμα της Βελτ : « Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έφτασε στο σημείο να αναδιοργανώσει την εσωτερική οργανωτική δομή της προκειμένου να την προσαρμόσει στις τουρκικές επιθυμίες. Οι Τούρκοι συμφώνησαν σε «έναν νέο κοινό μηχανισμό» στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, με τον Σινάν Σελέν, τουρκικής καταγωγής, επικεφαλής  της υπεύθυνης αρχής στο υπουργείο Εσωτερικών».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Γερμανό-Αμερικανική Αναμέτρηση στην Αρένα του Φυσικού Αερίου

Η Γερμανία Ομολογεί: Ο Αγωγός Nord Stream 2 Δεν της Φτάνει


Tom Luongo, Zero Hedge, 26-10-2018

[Το παρόν άρθρο, εκτός του γενικότερου ενδιαφέροντός του όσον αφορά τις προοπτικές της προσφοράς- ζήτησης και τιμών στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου, έχει και μια σημαντική πτυχή ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, χώρα  υποψήφια για την εισαγωγή αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου και μάλιστα αποβλέπουσα να καταστεί κέντρο αποθήκευσης και προώθησής του στις αγορές της Ευρώπης. Τα στοιχεία που παραθέτει ο Αμερικανός δημοσιολόγος θα βοηθήσουν τους αποφασίζοντες, στην αξιολόγηση των προσδοκιών τους από την σχεδιαζόμενη επένδυση.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Στα χρόνια που οι ΗΠΑ και οι σατράπες τους στην Πολωνία και στις  χώρες της Βαλτικής έδιναν μάχες εναντίον του Αγωγού Βόρειο Ρεύμα 2, ήταν πάντοτε φανερό πως η Γερμανία βρισκόταν στο κάθισμα του οδηγού (της εκστρατείας). Ήταν επίσης φανερό ότι το θέμα θα χρησίμευε σαν σφήνα, που τελικά θα ανάγκαζε την Γερμανία να ακολουθήσει ανεξάρτητη πολιτική από τις ΗΠΑ.
O Nord Stream2 ήταν και θα είναι πάντοτε μια αντίδραση στις αμερικανικές επεμβάσεις στην ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική, οι οποίες –σε αυτόν τον κύκλο- άρχισαν με τον τορπιλισμό του Αγωγού South Stream (Νότιο Ρεύμα) το 2013.
Από την άποψη της Ε.Ε., η αλλαγή -μετά την υπογραφή των συμβολαίων- των κανόνων που θα ίσχυαν για την λειτουργία του αγωγού  ήταν ένας τρόπος εξασφάλισης μοχλών πίεσης επί της Ρωσίας και της Γκαζπρόμ. Το ίδιο ήταν  και η βοήθεια που έπαιρναν οι διαδηλωτές στο Κίεβο, από τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. για να ανατρέψουν την κυβέρνηση Γιανούκοβιτς.
Αυτή η επιχείρηση απέβλεπε στο να θέσει τους ( ρωσικούς) αγωγούς στην Ουκρανία υπό τον έλεγχο της Ε.Ε.,  από όπου θα μπορούσαν να υπαγορεύουν όρους στην Γκαζπρόμ και να αποστραγγίζουν το κέρδος από τις παραδόσεις αερίου. Παράλληλα θα προωθούσε το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. στα δυτικά σύνορα της Ρωσίας, χωρίς ο Πούτιν να μπορεί να κάνει τίποτα για να εμποδίσει τους Αμερικανούς να εγκαταστήσουν εκεί πυρηνικούς πυραύλους.
Κρίμα, για αυτούς. Το σχέδιο δεν πέτυχε.
Αυτός είναι ένας από τους λόγους γιατί οι ΗΠΑ είναι τόσο εξαγριωμένες με την Ρωσία και τον Πούτιν για την Ουκρανία. Προφανώς ο άλλος λόγος ήταν ότι  εμποδίστηκαν να καταλάβουν την Κριμαία και πως έχασαν για πάντα την ευκαιρία να αρπάξουν το Λιμάνι της Σεβαστούπολης.
Αλλά γιατί αυτό το μάθημα Ιστορίας;
Επειδή η Γερμανίδα Καγκελάριος ΄Αγκελα Μέρκελ ανακοίνωσε ότι η Γερμανία θα εγκαταστήσει τελικά και με κρατική ενίσχυση έναν τερματικό σταθμό (λιμενικές εγκαταστάσεις) μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG). Βλέπετε, το υγροποιημένο φυσικό αέριο δεν είναι δα τόσο επικερδές για τους Ευρωπαίους καταναλωτές, αλλιώς αυτός ο τερματικός σταθμός εισαγωγής του θα εύρισκε πλήθος υποστηρικτών στον ιδιωτικό τομέα.
Αλλά έτσι, η Μέρκελ δημοσιοποίησε μια μικρή παραχώρηση στον Τραμπ, πετώντας μερικά χρήματα σε μερικούς σταθμούς εκφόρτωσης υγροποιημένου αερίου, τους οποίους μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε εξαγωγέας. Αυτή η ανακοίνωση αμέσως διαφημίστηκε ως νίκη του Προέδρου Τραμπ, για ευνοήτους λόγους.
΄Ετσι φαίνεται ότι οι πρόσφατες ιερεμιάδες του Τραμπ εναντίον των Ευρωπαίων συμμάχων της Αμερικής για την γεωπολιτικά προβληματική εξάρτησή τους από την ρωσική παροχή αερίου μπορεί επίσης να αποδίδουν καρπούς. Προ ημερών, η Γουώλ Στρητ Τζέρναλ έγραψε ότι στις αρχές του μηνός η Καγκελάριος Μέρκελ ανακοίνωσε κρατική βοήθεια σε προσπάθειες ανοίγματος της γερμανικής αγοράς σε αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο και χαρακτήρισε το γεγονός ως « κρίσιμη παραχώρηση στον Πρόεδρο Τραμπ, ο οποίος προσπαθεί να χαλαρώσει τον ρωσικόν έλεγχο στην μεγαλύτερη ενεργειακή αγορά στην Ευρώπη.»
Αυτό πού ξέχασε να σημειώσει ο αρθρογράφος, στο ξεχείλισμα του ενθουσιασμού του, είναι ότι το γεγονός ότι η Γερμανία έκανε αυτήν την ανακοίνωση είναι πολύ σημαντικότερο από την εντύπωση ότι η Μέρκελ πειθαρχεί στην Ουάσιγκτον.
Πολιτικά, αυτό για την Μέρκελ δεν έχει κανένα κόστος.
Αυτό που ομολογείται με αυτή την απόφαση είναι ότι ακριβώς είχε δηλώσει ο αντιπρόεδρος της Γκαζπρόμ, Αλεξάντερ Μετβιέντεβ, τον περασμένο Μάιο: Θα πρέπει όλοι να ξεχάσουν να πολεμούν τον Nord Stream2 , επειδή η Γερμανία θα χρειαστεί και έναν Nord Stream3.
Στην Νορβηγία η άντληση αερίου μειώνεται και στην Σκωτία επίσης. Σύμφωνα με μιαν πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου  Ενεργειακών Μελετών της Οξφόρδης, εάν δεν προκύψει ανακάλυψη νέων πηγών, η ευρωπαϊκή παραγωγή φυσικού αερίου θα μειωθεί από 256 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως σήμερα, στα 212 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το 2020 και σε 146 δις το 2030.
Και ενώ η εσωτερική παραγωγή μειώνεται, η ζήτηση φυσικού αερίου θα αυξάνει, καθώς ευρωπαϊκές χώρες επιλέγουν να κλείσουν εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού με καύση άνθρακα και η Γερμανία θα κλείσει τα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού το2022. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα πυρηνικά εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής εκάλυπταν κάποτε το ένα τέταρτο των ενεργειακών αναγκών της Γερμανίας.
Και ούτε από τις ΗΠΑ, ούτε από το Κατάρ, ούτε καν από την Ρωσία εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου θα μπορέσουν να καλύψουν αυτά τα κενά. Αυτές οι  προσφερόμενες εισαγωγές αποτελούν αστειότητα συγκρινόμενες με την τιμή του αερίου του αγωγού και δεν υπάρχουν σήμερα τεχνικές λύσεις για την απάλειψη αυτής της διαφοράς. Και ενώ γίνεται να αυξηθούν οι τιμές του φυσικού αερίου για το κοινό, για την ευρωπαϊκή βιομηχανία η επιβολή του υγροποιημένου φυσικού αερίου σημαίνει θάνατο. Η αύξηση της τιμής προϊόντων παραγομένων με εντατική χρήση ενέργειας θα σκότωνε την ανταγωνιστικότητα στην διεθνή αγορά.
 Ώστε ναι, ότι η Γερμανία  οικοδομεί τερματικούς σταθμούς εισαγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου προσφέρει σε αμερικανικές εταιρείες μιαν ευκαιρία να της πουλήσουν λίγο αέριο. Αλλά επίσης σημαίνει ότι και η ρωσική NOVATEC μπορεί  να της πουλήσει επίσης υγροποιημένο αέριο από τις τεράστιες εγκαταστάσεις παραγωγής του Γιαμάλ, στην Θάλασσα της Βαλτικής και σε χαμηλότερες τιμές από το αμερικανικό.
Ταυτόχρονα οι Σαουδάραβες είναι έτοιμοι να αγοράσουν μια συμμετοχή                          5 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο επόμενο εργοστάσιο παραγωγής της NOVATEC, ονόματι Αρκτική 2, στην Σιβηρία.  Αυτό θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως εξαγορά της σιωπής των Ρώσων στην υπόθεση Κασόγκι. Αλλά στο παιχνίδι με το υγραέριο βαραίνουν τα κόστη μεταφοράς. Τελεία. Το κόστος μεταφοράς του αερίου από το ένα σημείο στο άλλο είναι μεγάλος συντελεστής της τιμής και της κερδοφορίας.
Το ίδιο ισχύει για  την  δοσοληψία συναλλάγματος. Και η επιθετικότητα του Τραμπ εναντίον της Ρωσίας, εξασθενίζοντας το ρούβλι και ανεβάζοντας την τιμή του πετρελαίου και του αερίου, κάνει την διαφορά τιμής μεταξύ του ρωσικού και του αμερικανικού αερίου ακόμη επαχθέστερη για το αμερικανικό.
Επίσης εάν οι ΗΠΑ κέρδιζαν  αυτόν τον πόλεμο των κυρώσεων και των δασμών και ανάγκαζαν τους Γερμανούς σε υποταγή, τότε γιατί ο Τραμπ κάνει πίσω από του να πετάξει το Ιράν έξω από το σύστημα Swift  διεθνούς ηλεκτρονικής μεταφοράς χρημάτων;
Μήπως η απειλή με το Swift, που ήταν κάποτε το πυρηνικό όπλο στο πεδίο των οικονομικών συναλλαγών,  καταρρίπτεται τώρα  σαν πύραυλος Τόμαχωκ που πλησιάζει ένα αντιαεροπορικό σύστημα Pantsir-S2;
Η αναγγελία δημιουργίας του ευρωπαϊκού  Ειδικού Μέσου Συναλλαγών όπως επίσης η ρωσική έκδοση του Swift είναι αξιόπιστα  όπλα αποτροπής στο είδος του χρηματοπιστωτικού τραμπουκισμού που ο Λευκός Οίκος έχει συνηθίσει να  μετέρχεται από δεκαετίες.
Και αυτά ξεκίνησαν με την αποκορύφωση των μέτρων κατά του Ιράν το 2012, όταν οι κυρώσεις του Ομπάμα απέκλειαν το Ιράν από το Swift και στην συνέχεια, το2014, με απειλές αποκλεισμού και της Ρωσίας, για την Κριμαία.

Αυτό παρώθησε τον Πούτιν σε δράση για την δημιουργία μιας ρωσικής εκδοχής του Swift, ενός συστήματος που αποβλέπει στην διεθνή υποστήριξη. Συναλλαγές μέσω του ρωσικού συστήματος δεν θα μπορούν και δεν θα καταγράφονται από τις αμερικανικές χρηματοπιστωτικές αρχές. Το μόνο που θα μπορούν τότε οι ΗΠΑ θα είναι να απειλούν τράπεζες και εταιρείες με κυρώσεις επειδή συναλλάσσονται με πρόσωπα που οι ΗΠΑ θεωρούν κακούς ανθρώπους. Και ακόμη και αυτό δεν έχει πέραση σήμερα. ΄Ενας κόσμος διασυνδεμένος  αντιστέκεται στον έλεγχο. Δηλαδή σε αυτό που στις μέρες μας λέγεται εξωτερική πολιτική: Την φτηνή ηθικολογία για την προστασία  αθέμιτων συναλλακτικών προτύπων και αυτοκρατορικών βλέψεων.

Στο θέμα του αγωγού, ο Τραμπ απέσπασε μιαν μικρή νίκη. Οι ΗΠΑ θα πουλήσουν στην Γερμανία κάποιο αέριο, όταν ανεγερθούν αυτές οι εγκαταστάσεις. Η Μέρκελ πληρώνει την αναλογούσα συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ με το να ακριβοπληρώνει  κάποια ποσότητα  αμερικανικού υγροποιημένου  αερίου, ενώ θα διατηρεί τις αμυντικές δαπάνες της σε επίπεδα ανεκτά από την ανερχόμενη γερμανική σκληρή αριστερά.

Αλλά τελικά ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο ρώσο/ιρανικός άξονας, που αγνόησε την μπλόφα του Τραμπ για κυρώσεις, δασμούς και προστατευτισμό, και ώθησε τις γερμανικές πολιτικές επιλογές προς την δική του πλευρά της ζυγαριάς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Τέλος του Γερμανικού Δικομματισμού Και της Γερμανικής Ηγεμονίας στην Ε.Ε.

του Slawomir Sierakowski, Zero Hedge, 24-10-2018

[To ακόλουθο άρθρο φωτίζει την σημασία των σημερινών εκλογών στο γερμανικό κρατίδιο της ΄Εσσης, όπου αναμένεται -σε συνέχεια εκείνων της Βαυαρίας- νέα καταδίκη του κυβερνώντος συνασπισμού, ενίσχυση της δύναμης της αντιπολίτευσης και είσοδος του «λαϊκιστικού» AfD στην Βουλή της ΄Εσσης, την μόνη στην οποία δεν  εκπροσωπείτο μέχρι σήμερα. Το αποτέλεσμα αναμένεται να σφραγίσει το τέλος της βασιλείας  της Μέρκελ και της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη.]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Μετά τις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου φάνηκε ξεκάθαρα ότι το κάποτε σταθερό πολιτικό σύστημα της Γερμανίας έχει μπει σε κίνδυνο. Πιο σημαντικά, η κατάρρευση της βάσης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος εσήμαινε πως η Γερμανία –μαζί με την υπόλοιπη Ευρώπη- εβάδιζε προς μιαν νέα εποχή παράλυσης και αστάθειας.


Η υπαρξιακή κρίση των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών  (SPD) δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται σαν μια κοινή κομματική κρίση. Το κόμμα απέσπασε μόλις το 9,7% των ψήφων στις περιφερειακές  εκλογές της Βαυαρίας αυτόν τον μήνα και βρίσκεται πίσω, τόσο από το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία (A f D), όσο και από τους Πράσινους στις εθνικές δημοσκοπήσεις. Με μιαν άλλη σημαντική περιφερειακή εκλογή να επίκειται στην Έσση, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το SPD θα υποστεί μεγαλύτερες απώλειες, αν και όχι τόσο δραματικές όσο στην Βαυαρία.
Οι Σοσιαλδημοκράτες και η Χριστιανό-Δημοκρατική ΄Ενωση/ Χριστιανό-Κοινωνική ΄Ενωση (CDU/CSU) στάθηκαν ως δυο στύλοι της γερμανικής πολιτικής από το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλά με την καθίζηση του SPD, η Γερμανία μετατρέπεται από ένα ντε φάκτο δικομματικό, σε πολυκομματικό πολιτικό σύστημα, στο οποίο κανένα κόμμα δεν έχει τον αποφασιστικό λόγο.
Η γερμανική μεταπολεμική συναίνεση καταρρέει σε κρίσιμα κεφάλαια- Ιστορία (στάσεις απέναντι στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο), γεωπολιτική (στάσεις απέναντι στην Ρωσία), οικονομία ( στάσεις απέναντι στην βιομηχανία αυτοκινήτου) και ηθικά διλήμματα (στάσεις απέναντι στο προσφυγικό) και αυτό αντανακλάται στον κατατεμαχισμό της πολιτικής σκηνής. Οι Γερμανοί ψηφοφόροι απέρριψαν τον καθιερωμένο « μεγάλο συνασπισμό» CDU/CSU- SPD. Και ενώ μικρότερα κόμματα λειτουργούσαν κάποτε ως απλά συμπληρώματα  είτε του SPD είτε του CDU/CSU, οι κομπάρσοι επισκιάζουν τώρα τους πρώην αστέρες.
Επιπλέον το κάποτε «Κόκκινο Μόναχο» έχει γίνει πράσινο τώρα. Πόλεις που άλλοτε ήταν καθιερωμένα σοσιαλδημοκρατικά οχυρά, περνούν τώρα στους πράσινους και σε άλλα μικρότερα κόμματα. Ακόμη χειρότερο για το SPD, το δημογραφικό προφίλ του πυρήνα των οπαδών του αναγγέλλει μιαν καταδίκη σε θάνατο. Μόνο το 8% των ψηφοφόρων του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος είναι νεότεροι των 30 ετών και ένα ανερχόμενο 54% είναι άνω των 60. Αντίθετα, μόλις το 24% των πρασίνων είναι άνω των 60. Και στο μεταξύ, το αριστερό Die Linke εξελίσσεται σε αυξανόμενα ελκυστικό πόλο τόσο για τους  νεώτερους αριστεριστές όσο και για τους ηλικιωμένους μετά-κομμουνιστές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.
Όπως το δικομματικό σύστημα εξασφάλιζε σταθερότητα και προβλεψιμότητα, έτσι και η κατάρρευσή του μπορεί να συμβάλει σε ριζική κοινωνική αλλαγή. Εξ ορισμού, η πτώση του κατεστημένου καθεστώτος συνεπιφέρει την άνοδο του αντί-κατεστημένου, συχνά υπό την μορφή του «λαϊκισμού». Από το 2005, το SPD συμμετείχε ως εταίρος μειοψηφίας σε τρείς κυβερνήσεις «μεγάλου συνασπισμού». Σε αποτέλεσμα έφθασε να ταυτίζεται με την καθεστηκυία τάξη, μολονότι δεν κατάφερε να διεκδικήσει αναγνώριση για τις επιτυχίες των προηγουμένων κυβερνήσεων.
Κάτι παρόμοιο συνέβη στην Αυστρία, όπου το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κυβερνούσε, είτε μόνο, είτε μαζί με το Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα, από το 1971 έως το 1999 (εκτός από το 1993-1996). Τέτοιες μακρές περίοδοι διακυβέρνησης  μεγάλου συνασπισμού επέτρεψαν στο δεξιό Κόμμα της Ελευθερίας να προβληθεί ως φορέας της αλλαγής.
Όταν ένας μεγάλος συνασπισμός απειλείται, τα μέλη του πανικοβάλλονται. Αυτοί που μένουν προσηλωμένοι στην κομματική γραμμή χάνουν την λαϊκή υποστήριξη, όπως η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ. ΄Αλλοι επιχειρούν να οικειοποιηθούν την λαϊκιστική γλώσσα, όπως ο ηγέτης του CSU Χορστ Σηχόφερ κατά τους τελευταίους μήνες. ΄Αλλοι πάλι προσπαθούν να συνδεθούν με διαφορετικές πολιτικές θέσεις, όπως ο Αλεξάντερ Ντομπρίντ του CSU, που υποσχόταν μιαν «συντηρητική επανάσταση», ενώ ο Μάρτιν Σουλτς, ο βραχύβιος ηγέτης του SPD (πρώην πρόεδρος της Ευρωβουλής) επαγγελόταν τη Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία.
Σε κάθε περίπτωση, όταν όλα τα συνιστώντα μέλη ενός συνασπισμού αρχίζουν να κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις, το σύστημα         σύντομα διαλύεται. Ωστόσο θα πρέπει να σημειωθεί πως μολονότι τα SPD και CDU χάνουν ψηφοφόρους, οι ιδέες τους μένουν δημοφιλείς. Το πρόβλημά τους έγκειται όχι στην έλλειψη ιδεών αλλά στην απώλεια της πολιτικής αξιοπιστίας τους.
Αυτό το έλλειμμα αξιοπιστίας δημιούργησε ένα κενό που προσφέρεται σε κάλυψη από άλλα κόμματα. ΄Ετσι οι Πράσινοι πραγματοποίησαν κέρδη στην Βαυαρία υποστηρίζοντας μια πολιτική ανοχής στο προσφυγικό, πολιτική που ακολουθούσε το CDU/CSU. Αντίστοιχα, το A f D αφαίρεσε τον τίτλο πολέμιου της εισβολής μεταναστών από το CSU του Σηχόφερ, ο οποίος είχε προχωρήσει τόσο μακριά ώστε να υπονομεύει εκ των έσω την κυβέρνηση Μέρκελ, της οποία ήταν υπουργός των Εσωτερικών. Το κοινό νήμα που συνδέει όλα τα κόμματα που πέτυχαν καλά αποτελέσματα στις εκλογές της Βαυαρίας είναι ότι έχουν ηγέτες οι οποίοι είναι τουλάχιστον συνεπείς με όσα επαγγέλλονται.
Δυστυχώς για την Γερμανία το πολυκομματικό σύστημα είναι γενικά ασταθές και λιγότερο προβλέψιμο. Γεγονός πού εξηγεί γιατί κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα πάντοτε αγωνίζεται για να συγκροτήσει έναν κυβερνητικό συνασπισμό. Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο παράξενων συνοικεσίων, ακόμη και συνασπισμών άκρας δεξιάς και άκρας αριστεράς, όπως είδαμε στην Ελλάδα (!),στην Ιταλία και στην Σλοβακία.
Η καλύτερη ελπίδα της Γερμανίας είναι τώρα ότι το υπό γένεση πολυκομματικό σύστημα θα ανακόψει την άνοδο του A f D, αναιρώντας την αντισυστημική ελκυστικότητά του. Μια άλλη αποζημίωση του πολυκομματικού συστήματος είναι ότι μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συμμετοχής του κοινού στο πολιτικό γίγνεσθαι. Στην περίπτωση της Βαυαρίας η συμμετοχή στις εκλογές αυξήθηκε στο 72,4% από το 63,6% προ πενταετίας.
΄Οσο για το μέλλον, η Γερμανία μπορεί τώρα να καταλήξει με εναλλασσόμενες κυβερνήσεις συνασπισμού πολλών κομμάτων. Για παράδειγμα θα μπορούσε να φανταστεί κανείς έναν συνασπισμό CDU/CSU, Ελευθέρων Δημοκρατών και Πρασίνων. Αλλά ένα τέτοιο σενάριο θα  οδηγούσε πιθανότατα σε πολιτική παράλυση, επειδή πολιτικοί από ανταγωνιστικά κόμματα εντός του συνασπισμού θα υπονόμευαν συνεχώς ο ένας τον άλλο, στο κυνήγι της δημοτικότητας. Επιπλέον ο ρόλος του Καγκελαρίου –παραδοσιακά πολύ σημαντικός στην Γερμανία- θα είναι πάντοτε ασθενέστερος σε μιαν ετερογενή κυβέρνηση.

Το πιθανότερο είναι ότι η πτώση της δυαρχίας CDU/CSU- SPD θα υποσκάψει την γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη, ακόμη και αν καμιά άλλη χώρα δεν μπορέσει να αντικαταστήσει την Γερμανία σε αυτόν τον ρόλο. Ταυτόχρονα, η εξασθένιση του SPD θα μειώσει την σοσιαλιστική παράταξη στο Ευρωκοινοβούλιο, όπου θα προκύπτει μια παρόμοια έκλειψη της δικομματικής κυριαρχίας. Όμως, χωρίς τους δίδυμους κίονες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος, το Ευρωκοινοβούλιο θα καταστεί ανίκανο να παίρνει έστω και ασήμαντες αποφάσεις. Και όπως πάει η Γερμανία και το SPD, έτσι πάει και η Ευρώπη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υποτέλειας εγκώμιο: Ούτε λέξη για τις Γερμανικές Οφειλές από Παυλόπουλο-Τσίπρα


της Ζωής Κωνσταντοπούλου

Σήμερα επιβεβαιώθηκε πλήρως η απάτη σε βάρος του Ελληνικού λαού από την Κυβέρνηση Τσίπρα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Π.Παυλόπουλο. Επιβεβαιώθηκε η συνειδητή εκ μέρους τους υπονόμευση της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών, για την οποία τους απευθύναμε εξώδικες διαμαρτυρίες τις προηγούμενες ημέρες.

Την ίδια ώρα που η Γερμανική Κυβέρνηση με χθεσινή παρέμβαση δηλώνει ότι «το θέμα των Γερμανικών Οφειλών είναι κλειστό και η Ελληνική Κυβέρνηση δεν το έχει θέσει», Τσίπρας και Παυλόπουλος δεν είπαν ούτε λέξη για τις Γερμανικές Οφειλές κατά τις επίσημες συναντήσεις τους με τον Πρόεδρο της Γερμανίας Στάινμαγερ.

Οι σημερινές διμερείς επαφές με τον Πρόεδρο της Γερμανίας ήταν απολύτως ενδεδειγμένη και πρόσφορη περίσταση για την επίσημη διατύπωση της διεκδίκησης, την οποία η Ελλάδα δεν έχει κάνει, με μοναδική εξαίρεση την ρηματική διακοίνωση του 1995. Ο ίδιος ο Στάινμαγερ έδωσε και αφορμή, επισκεπτόμενος το στρατόπεδο στο Χαϊδάρι και καταθέτοντας στεφάνι. Παρά τις κυβερνητικές διαρροές των τελευταίων ημερών στον Τύπο, ωστόσο, ότι «η Ελλάδα θα θέσει το θέμα των γερμανικών οφειλών», Παυλόπουλος και Τσίπρας σιώπησαν εκκωφαντικά για το μείζον εθνικό ζήτημα. Ο μόνος που έκανε οποιαδήποτε αναφορά στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα εγκλήματα της Γερμανίας ήταν ο ίδιος ο Γερμανός Πρόεδρος, που επιχείρησε να κλείσει το θέμα με μια συγνώμη.

Η Γερμανία, για τις θηριωδίες που διέπραξαν οι δυνάμεις κατοχής, οφείλει στην Ελλάδα 287-341 δισεκατομμύρια ευρώ τουλάχιστον, σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα της Ειδικής Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που δημοσιοποιήθηκε το 2015. Οφείλει επιπλέον να εκτελέσει την αμετάκλητη απόφαση της Ελληνικής Δικαιοσύνης για την αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου. Η συγγνώμη δεν αρκεί. Και η άρνηση αποκατάστασης, ακόμη και συμμόρφωσης σε δικαστική απόφαση, αποδεικνύουν ότι η συγνώμη δεν είναι ειλικρινής.

Τσίπρας και Παυλόπουλος δεν έχουν δικαίωμα να δέχονται μια προσχηματική συγνώμη αντί αποζημίωσης. Δεν τους δίνει αυτό το δικαίωμα η αντίσταση εκατομμυρίων ελληνίδων και ελλήνων και η θυσία τόσων θυμάτων. Και δεν έχουν δικαίωμα να κοροιδεύουν τα θύματα και τους συγγενείς τους, 73 χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με κάλπικες και κούφιες εξαγγελίες για διεκδίκηση στη Δευτέρα Παρουσία.

Πριν από 3 εβδομάδες επιδώσαμε εξώδικο στον Π. Παυλόπουλο, καλώντας τον, μέχρι 3 Οκτωβρίου, να προβεί σε επίσημη ενέργεια διακοίνωσης της διεκδίκησης και να απόσχει από κάθε ενέργεια υπονόμευσης των ελληνικών αξιώσεων. Ο κ. Παυλόπουλος στις 3 Οκτωβρίου προέβη απλώς σε μια δήλωση ότι «θα διεκδικήσουμε». Και σήμερα σιώπησε.

Την περασμένη εβδομάδα επιδώσαμε εξώδικο στον Α. Τσίπρα, καλώντας τον, μέχρι 12 Οκτωβρίου να προβεί σε επίσημη ενέργεια διακοίνωσης της διεκδίκησης. Ο κ. Τσίπρας προέβη στις γνωστές διαρροές στον Τύπο. Και σήμερα, αποφεύγοντας να προφέρει ακόμη και τις λέξεις «Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος» είπε τα εξής στον κ. Στάινμαγερ: «Να αφήσουμε πίσω μας τις δύσκολες που περάσαμε τα τελευταία 8 χρόνια, να αφήσουμε πίσω μας εκατέρωθεν στερεότυπα που δηλητηριάζουν τις σχέσεις μας . Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχάσουμε ή να κρύψουμε κάτω από το χαλί όποιες διαφορές έρχονται από το μακρινό παρελθόν. Όποιες διαφορές έχουμε να ορίσουμε από κοινού και με αλληλοσεβασμό και αλληλοεκτίμηση το πεδίο επίλυσής τους, με βάση πάντοτε το διεθνές δίκαιο που όλοι σεβόμαστε. Να δουλέψουμε σκληρά, να περιορίσουμε τις ακραίες φωνές»

Δηλώνουμε και επαναλαμβάνουμε κατηγορηματικά: οι ελληνικές αξιώσεις έναντι της Γερμανίας για τις θηριωδίες των Ναζί είναι κορυφαία εθνική αξίωση και όχι «όποια διαφορά». Κάθε ημέρα που περνάει, χωρίς η Ελλάδα να προβαίνει σε αυτή τη διεκδίκηση επιβαρύνει την ευθύνη εκείνων που δεν διεκδικούν, ενώ οφείλουν. Εκείνων που προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους Έλληνες με δηλώσεις σε τόπους μαρτυρίου και ποιούν την νήσσα στο διπλωματικό πεδίο.

Τα εξώδικά μας σε Τσίπρα και Παυλόπουλο έχουν ήδη κοινοποιηθεί στην Εισαγγελία. Τις επόμενες ημέρες θα προβούμε σε νέες ενέργειες, όπως έχουμε δεσμευθεί.

Όσο για την «άφεση αμαρτιών» προς την Γερμανία, που έδωσε σήμερα ο κ. Τσίπρας για τα δεινά των Μνημονίων, δεν είχε την νομιμοποίηση να το κάνει. Η Γερμανία και οι δανειστές οφείλουν να αποζημιώσουν την χώρα για τη δεύτερη καταστροφή που προκάλεσαν. Αυτή η καταστροφή εξακολουθεί να συμβαίνει τώρα. Και δεν αποκαθίσταται με θλιβερές δηλώσεις δουλικότητας και υποτέλειας.

Το Ελληνογερμανικό ίδρυμα νεολαίας για το οποίο μίλησε ο Στάινμαγερ και σιώπησαν Τσίπρας και Παυλόπουλος είναι ένα αποικιακό εργαλείο εξαγοράς συνειδήσεων, προπαγάνδας και επικυριαρχίας. Οι νέοι και οι νέες της πατρίδας δεν ξεπουλιούνται και δεν εξαγοράζονται. Αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να το έχουν διδαχθεί από την Ιστορία αυτοί που υπολογίζουν ότι θα διαγράψουν και θα ξαναγράψουν την ιστορία.

11/10/2018

Εξώδικο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, από την Πλεύση Ελευθερίας, για τη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών


ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΞΩΔΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Όπως δεσμευθήκαμε, πράττουμε.
Με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο πληρεξούσιο δικηγόρο μας, καλούμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες για την διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών έως τις 3/10/2018 και να απόσχει από δηλώσεις και πράξεις υπονομευτικές της διεκδίκησης. Να πάψει να κοροϊδεύει τον Ελληνικό Λαό, τους επιζώντες και τις οικογένειές τους και να προβεί στην απαιτούμενη διακοίνωση του συνόλου των αξιώσεών μας.
Η Πλεύση Ελευθερίας, με την πρωτοβουλία «Δικαιοσύνη για Όλους», συνεχίζει τις ενέργειες για την διεκδίκηση των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, για τις θηριωδίες του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και του Ά Παγκοσμίου Πολέμου, ύψους τουλάχιστον 341 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Χθες επιδόθηκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Π.Παυλόπουλο το πρώτο από σειρά εξωδίκων για τη μη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, από την Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, τον Υπεύθυνο Στρατηγικής και Επικοινωνίας Διαμαντή Καραναστάση, τον Καθηγητή Στράτο Γεωργούλα και την «Δικαιοσύνη για Όλους».
Θα ακολουθήσουν εξώδικα προς τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο της Βουλής, τον Υπουργό Δικαιοσύνης, τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Υπουργό Οικονομικών, τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας
Οι υπαίτιες πράξεις και παραλείψεις που υποσκάπτουν τα δικαιώματα των ελλήνων και το μέλλον της χώρας έχουν συνέπειες.
Και οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν.
Ολόκληρο το κείμενο του εξωδίκου:
Ενώπιον παντός αρμοδίου Δικαστηρίου και πάσης αρμόδιας Αρχής
ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ, ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
1. Της Ένωσης Προσώπων «Δικαιοσύνη για Όλους», που εδρεύει στην Αθήνα, επί της οδού Βατάτζη αρ. 6, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τους 2η, 3ο, 4ο των αμέσως κατωτέρω αναφερομένων
2. Της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, τ. Προέδρου της Βουλής
3. Του Διαμαντή Καραναστάση, Υπεύθυνου Στρατηγικής και Επικοινωνίας της Πλεύσης Ελευθερίας
4. Του Στράτου Γεωργούλα, μελών της Διοίκησης της «Δικαιοσύνης για Όλους» και με την ιδιότητά τους αυτή κατοίκων Αθηνών, επί της οδού Βατάτζη αρ. 6.
ΠΡΟΣ
Προκόπη Παυλόπουλο, Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, στο Προεδρικό Μέγαρο, επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου Β’ αρ. 2
ΜΕ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
73 χρόνια είναι πάρα πολλά!
Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, η Ελλάδα έχει απολύτως ενεργές, μη ασκηθείσες μέχρι σήμερα απαιτήσεις έναντι της Γερμανίας για τις θηριωδίες που διαπράχθηκαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όπως επίσης πολύ καλά γνωρίζετε, οι αξιώσεις αυτές έχουν υπολογισθεί από την Ειδική Επιτροπή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σε ύψος από 278.736.276.691 έως 341.203.213.015 ευρώ τουλάχιστον, υπολογισμένες με τους μετριοπαθέστερους υπολογισμούς, όπως κατέθεσαν στην Επιτροπή της Βουλής για την Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών τα μέλη της Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ήδη κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.
Από τις ανωτέρω οφειλές, το ποσό των 332.013.942.178 ευρώ αφορά απαιτήσεις συνδεδεμένες με τα διεθνή εγκλήματα και τις καταστροφές που έγιναν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο υπολογισμός αυτός έχει δημοσιοποιηθεί από τον Μάρτιο 2015 και έχει αποτελέσει αντικείμενο συνεδριάσεων της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών από τον Απρίλιο 2015, υπό την Προεδρία της 2ης από εμάς.
Ωστόσο, 73 χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το ανωτέρω ποσό εξακολουθεί να μην έχει εγγραφεί στον Προϋπολογισμό του Κράτους και να μην έχει αποτελέσει αντικείμενο της παραμικρής ενέργειας διεκδίκησης από ελληνικής πλευράς: ούτε νομικής ούτε διπλωματικής ούτε δικαστικής.
73 χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανία εξακολουθεί να αρνείται να πληρώσει τα επιδικασθέντα ποσά για την αμετάκλητη από το έτος 2000 δικαστική απόφαση αποζημίωσης των θυμάτων της σφαγής του Διστόμου και των συγγενών τους και οι Έλληνες Υπουργοί Δικαιοσύνης εξακολουθούν να καλύπτουν την Γερμανία, μη υπογράφοντας για την αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης αυτής.
73 χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Βουλή εξακολουθεί να μην έχει συζητήσει και υιοθετήσει στην Ολομέλεια το Πόρισμα της Διακομματικής Επιτροπής για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, που η τελευταία εξέδωσε με τυμπανοκρουσίες πριν από 2 χρόνια και 2 μήνες (Ιούλιο 2016)! Πρόκειται για εσκεμμένη παράλειψη, προκειμένου να μην γίνει εκτελεστό το συγκεκριμένο πόρισμα.
Μέχρι σήμερα η Ελλάδα δεν έχει εγείρει τις αξιώσεις αυτές έναντι της Γερμανίας με οποιονδήποτε τρόπο, πλην της ρηματικής διακοίνωσης της 14-11-1995 του Έλληνα Πρέσβη στη Βόννη.
Αυτό προκύπτει από κάθε σχετική αναζήτηση εντός των συνόρων όσο και από τη ρητή επίσημη απάντηση της Γερμανικής Κυβέρνησης, πως αυτές οι αξιώσεις δεν έχουν εγερθεί ποτέ από την ελληνική πλευρά, απάντηση η οποία δόθηκε στο Γερμανικό Κοινοβούλιο σε σχετική ερώτηση του Γερμανού βουλευτή Andrej Hunko, το καλοκαίρι του 2017.
Από την ανάληψη των καθηκόντων σας ως Προέδρου της Δημοκρατίας την 13/3/2015 και ιδίως μετά την πραξικοπηματική παραβίαση του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, επιδίδεστε σε εθιμοτυπικές επισκέψεις σε τόπους μαρτυρίου της περιόδου της Κατοχής, όπου επαναλαμβάνετε συχνά την επωδό σας περί «νομικά ενεργών και δικαστικά επιδιώξιμων αξιώσεων» της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας.
Ωστόσο, παρά την επαναληπτική εκ μέρους σας διακήρυξη, όχι απλώς δεν πράττετε τίποτε για την διεκδίκηση των αξιώσεων αυτών, αλλά τις υπονομεύετε στην πράξη, κατά παράβαση του Συντάγματος και του καθήκοντός σας να υπηρετείτε την πατρίδα και τη δημοκρατία, διατυπώνοντας θέσεις οι οποίες ουδέποτε αποτέλεσαν επίσημη θέση του ελληνικού κράτους.
Πρόκειται για θέσεις αντίθετες προς τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου και του ελληνικού λαού, οι οποίες υπηρετούν τα συμφέροντα ξένου κράτους και, ειδικότερα, της Γερμανίας.
Πλέον συγκεκριμένα και ενδεικτικά:
Κατά τις επίσημες επαφές σας με τον Γερμανό ομόλογό σας κατά το έτος 2017 σε Ελλάδα και Γερμανία, και, ειδικότερα, στην Αθήνα στις 7-4-2017 και στο Kassel στις 10-6-2017, στο πλαίσιο της έκθεσης Documenta 14, προβήκατε στις ακόλουθες δηλώσεις:
Αθήνα, 7-4-2017: «Τέλος, η Ελλάδα θεωρεί παγίως ότι ορισμένες από τις απαιτήσεις που αφορούν το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις της εποχής της κατοχής είναι πάντα νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες. Αλλά και αυτού του είδους οι θέσεις δεν διεκδικούνται από την Ελλάδα μονομερώς. Τις εντάσσουμε στο πλαίσιο του διεθνούς και του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. Και μέσα σε αυτόν τον διεθνή και ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό, θα υποστηρίξει καθένας τις θέσεις του».
Κάσσελ, 10-6-2017: «Λέγω, λοιπόν, ότι εμείς οι Έλληνες και αυτές τις απαιτήσεις που έχουμε, και που ιστορικά τις έχουμε καταγράψει, και που έχουν περισσότερο την συμβολική τους από την οικονομική τους σημασία, αυτές τις όποιες διαφορές, τις έχουμε εντάξει σ’ ένα Ευρωπαϊκό πλαίσιο, σ’ ένα Διεθνές πλαίσιο.
Και έχουμε πει ότι εμείς θεωρούμε ότι οι απαιτήσεις που έχουμε για τα θέματα της Κατοχής είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες, αλλά επιδιώκουμε πάντοτε να λύσουμε ό,τι προβλήματα υπάρχουν μέσα στο πλαίσιο των θεσμών της Ευρώπης και του Διεθνούς Δικαίου.
Ουδέποτε λειτουργήσαμε μονομερώς ούτε πρόκειται να λειτουργήσουμε μονομερώς. Όπως κάθε Λαός στο πλαίσιο μιας διαφοράς έχει τις απόψεις του, έτσι και η Ελλάδα έχει τις δικές της, και βεβαίως αυτό θα κριθεί από τα αρμόδια fora, με βάση το Διεθνές Δίκαιο».
Οι ανωτέρω εντελώς αυθαίρετες και επιζήμιες τοποθετήσεις σας, λόγω του αξιώματός σας και λόγω των αποδεκτών τους, δεν αποτελούν ούτε μπορούν να εκληφθούν ως προσωπικές σας θέσεις αλλά εκλαμβάνονται ως δεσμευτικές τοποθετήσεις εκ μέρους της χώρας.
Και, δυστυχώς, η μεθοδικότητα με την οποία βερμπαλίζετε περί «ενεργών αξιώσεων» στα ακροατήρια του εσωτερικού αλλά κάνετε αυτές τις επιβαρυντικές προσθήκες όταν αναλαμβάνετε τον διπλωματικό σας ρόλο, αποδεικνύει ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις, δεν αποτελούν προϊόν λάθους αλλά σκόπιμη ενέργεια με στόχο την έμπρακτη παραίτηση από την διεκδίκηση των νομίμων αξιώσεων της Ελλάδας από τη Γερμανία.
Επιπλέον, με πρόσφατο άρθρο σας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, επιχειρηματολογήσατε κατ’ ουσίαν εναντίον της διεκδίκησης των οφειλών, υιοθετώντας θέσεις που ουδέποτε έχει αποδεχθεί νομικά η χώρα μας και, ειδικότερα:
εμφανίσατε το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, δηλαδή τα χρήματα που οι κατοχικές δυνάμεις άρπαξαν από τα Ταμεία της Τράπεζας της Ελλάδος, ως οφειλή αμιγώς ενδοσυμβατική, δηλαδή εμπορική, (!) και όχι αδικοπρακτική, αποσυνδέοντάς το από τα εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας που διέπραξαν οι ναζί στη χώρα!
αποδεχθήκατε, σε πλήρη αντίθεση με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου, ότι δήθεν η Ελλάδα δεσμεύεται από συμφωνίες που δεν έχει υπογράψει η ίδια
μειώσατε το ύψος των ελληνικών αξιώσεων στο μισό, δηλαδή στο ποσό των 170 δισεκατομμυρίων ευρώ, «σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς», κατά την διατύπωσή σας, ενώ γνωρίζετε ότι από τριετίας υπάρχουν οι επίσημοι υπολογισμοί της Έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σύμφωνα με τους οποίους οι απαιτήσεις της χώρας έναντι της Γερμανίας ανέρχονται στο ποσό των 278 με 341 δισεκατομμυρίων ευρώ τουλάχιστον, γεγονός που σκοπίμως παρασιωπάτε.
Στην σχετική έκθεση διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο στο εξετασθέν αρχειακό υλικό, από το οποίο να προκύπτει ότι η Ελλάδα απεμπόλησε με οποιονδήποτε τρόπο τις απαιτήσεις της αυτές, γίνεται δε και ευθεία αναφορά στην προηγηθείσα σχετική Απόρρητη Έκθεση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, βάσει της οποίας η χώρα διατηρεί ακέραιο το δικαίωμα να διεκδικήσει νομικά την ικανοποίηση αυτών των απαιτήσεων από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.
Η ανωτέρω Έκθεση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους υποδεικνύει σαφείς τρόπους για τη διεκδίκηση, εκ των οποίων ουδείς έχει μέχρι στιγμής ενεργοποιηθεί. Επίσης ήδη από το έτος 2016 έχει εκδοθεί και πόρισμα της αρμόδιας Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής, στο οποίο υιοθετούνται όλα τα παραπάνω, πλην όμως ούτε αυτό έχει ενεργοποιηθεί.
Τα ανωτέρω έγγραφα έχουν περιέλθει σε πλήρη γνώση σας και μάλιστα ορισμένα εξ αυτών ήδη προ της ανάληψης των καθηκόντων σας.
Είναι προφανές ότι πλέον δεν περιορίζεστε στην δια παραλείψεως επιδίωξη να απαλλάξετε το Γερμανικό Κράτος από τις υποχρεώσεις του έναντι της Ελλάδας αλλά επιδιώκετε με στοχευμένες ομιλίες και τοποθετήσεις, όπως οι παραπάνω, να προβείτε και σε ρητές και δεσμευτικές παραιτήσεις.

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΑΣ
Δεν έχετε δικαίωμα να χαρακτηρίζετε αυτές τις απαιτήσεις της χώρας ως απλή καταγραφή «για την ιστορία» ούτε να κάνετε λόγο για «συμβολική και όχι οικονομική σημασία» των αξιώσεων αυτών.
Δεν έχετε δικαίωμα να δεσμεύετε τη χώρα πως «δεν θα διεκδικήσει μονομερώς» τις αξιώσεις της αυτές και, κατ’ ουσία, να παραιτείστε από αυτή τη διεκδίκηση.
Δεν έχετε δικαίωμα να ισχυρίζεστε ότι δήθεν έχουν ληφθεί αποφάσεις μη διεκδίκησης, τις οποίες ο ελληνικός λαός ούτε γνωρίζει ούτε ενέκρινε ποτέ
Επί 3,5 έτη, που υπηρετείτε στο ανώτατο αξίωμα τη χώρα, όχι απλώς απέχετε σταθερά και διαρκώς από κάθε ενέργεια διεκδίκησης, νομική και διπλωματική, αλλά προβαίνετε σε ρητές επίσημες δηλώσεις αναλαμβάνοντας δεσμεύσεις εκ μέρους της χώρας, που με βεβαιότητα υπονομεύουν την διεκδίκηση, ενώ θα μπορούσαν να εκληφθούν ως μονομερείς δεσμεύσεις περί μη διεκδίκησης άλλως ως παραιτήσεις της χώρας, πράξεις που συνιστούν βαριά παραβίαση των υποχρεώσεών σας και ευθεία υπονόμευση των συμφερόντων της χώρας.
Εν ολίγοις, με τις ενέργειές σας βλάπτετε σκόπιμα και δόλια την χώρα επιδιώκοντας στην πράξη ακύρωση των «ενεργών αξιώσεών» της έναντι της Γερμανίας, όπως κατά τ’ άλλα τις χαρακτηρίζετε.
Για όλους αυτούς τους λόγους, όπως γνωρίζετε, έχουμε υποβάλει ενώπιον της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου την από 22-6-2017 Μηνυτήρια Αναφορά μας εναντίον σας για τις πράξεις και τις παραλείψεις σας με τις οποίες επιδιώκετε την απεμπόληση των ελληνικών αξιώσεων έναντι της Γερμανίας για τις άνω αιτίες.
Με την παρούσα σας καλούμε:
Να απόσχετε από κάθε περαιτέρω επανάληψη των ανωτέρω βλαπτικών για τη χώρα δηλώσεών σας
Να προβείτε πάραυτα και μέχρι την 3/10/2018 σε δημόσια διακοίνωση διεκδίκησης του συνόλου των ελληνικών αξιώσεων έναντι της Γερμανίας για τα διεθνή εγκλήματα που διαπράχθηκαν εναντίον της χώρας μας στον Β’ και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μας, αρμόδιος δικαστικός επιμελητής εντέλλεται να επιδώσει την παρούσα προς αυτόν προς τον οποίο απευθύνεται, προς γνώση του και για τις έννομες συνέπειες, καλούμενο να συμμορφωθεί προς το περιεχόμενο σε αυτή αίτημα, αντιγράφοντας το σύνολο του περιεχομένου της στην Έκθεση Επίδοσης που θα συντάξει.

Αθήνα, 20-9-2018
Οι Εξωδίκως Δηλούντες
ατομικά και για την ένωση προσώπων
«Δικαιοσύνη για Όλους» την οποία εκπροσωπούν
Ζωή Κωνσταντοπούλου
Διαμαντής Καραναστάσης
Στράτος Γεωργούλας

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος
Νίκος Κωνσταντόπουλος

Tι Συνομιλίες Είχε με την Μέρκελ στο Βερολίνο ο Αρχηγός του Ρωσικού ΓΕΕΘΑ;


Κατόπιν συνόδευσε τον Λαβρώφ στο Παρίσι. Ήταν για να; συστήσει να συμμαζέψουν την προκλητική κυβέρνηση της Ουκρανίας, γιατί αλλιώς;

του Andrei Martyanov , Reminiscence of the Future, Russia Insider, 25-7-18

[Το εξαιρετικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει το προκείμενο άρθρο, ιδιαίτερα για κρατικούς υπεύθυνους ή και απλούς μελετητές των θεμάτων εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, συνίσταται αφ’ ενός στην είδηση που σχολιάζει και τις εξελίξεις που αυτή, κατά την εκτίμησή του, εγκυμονεί και αφετέρου στην  ιδιότητα του αρθρογράφου. Ο Αντρέϊ Μαρτιάνωφ γεννήθηκε στο Μπακού, στις αρχές της Δεκαετίας του Ι960, ήταν αξιωματικός του Σοβιετικού Ναυτικού ως τα 1990, μετανάστευσε αργότερα στις ΗΠΑ και είναι τώρα διευθυντής εταιρείας αεροδιαστημικής. Θεωρείται ένας κορυφαίας ειδίκευσης, γνώσης και εποπτείας εμπειρογνώμων των ρώσο-αμερικανικού συσχετισμού δυνάμεων. Πρόσφατο σχετικό βιβλίο του έχει προκαλέσει διεθνή αίσθηση και τριγμούς…]

Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού

Είναι μια περίεργη εξέλιξη.* Όχι το γεγονός της συνάντησης του Λαβρώφ με την  Φράου Καγκελάριο στο Βερολίνο, που είχε συμφωνηθεί προηγουμένως με τον Πρόεδρο Πούτιν. Σ’ αυτό τίποτα το ιδιαίτερο. Αυτό που είναι ασυνήθιστο και περίεργο είναι ότι η Φράου Μέρκελ επίσης συναντήθηκε με:
«Στην συνάντηση, που συμφωνήθηκε την περασμένη βδομάδα με τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν, παρίστατο επίσης ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Χέϊκο Μάας και ο Αρχηγός του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου Βαλέρι Γκερασίμωφ, δήλωσε η εκπρόσωπος. Δεν δόθηκαν λεπτομέρειες.

Ο Βαλέρι Γκερασίμωφ δεν είναι ο άνθρωπος που συμμετέχει σε διπλωματικές συναντήσεις. Η παρουσία του στο Βερολίνο, μαζί με τον Ρώσο υπουργό των Εξωτερικών, σηματοδοτεί κάποιαν σημαντική εξέλιξη. Συζήτηση για την Συρία; Βέβαια, φυσικό μοιάζει, αλλά τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων αναφέρουν: «Το θέμα της Ουκρανίας συζητήθηκε επίσης». Πιστεύω πως αυτό είναι.
Η Συρία, όσο και αν είναι σήμερα σημαντική για τον κόσμο, δεν θα έκανε απαραίτητη την μετάβαση του Αρχηγού του Επιτελείου στο Βερολίνο για να συναντηθεί με την αρχηγό του γερμανικού κράτους. Στο κάτω κάτω το Βερολίνο παίζει δευτερεύοντα ρόλο στην Συρία και στην πραγματικότητα απέτυχε να συμμετάσχει κατά οποιοδήποτε τρόπο στρατιωτικά στην υποστήριξη των κάθε είδους τρομοκρατικών ομάδων, των λεγομένων «ανταρτών», «ελεύθερων Σύρων», Μονόκερων κ.ο.κ.
Η Ουκρανία ωστόσο είναι μια τελείως διαφορετική ιστορία. ΄Ηταν η Φράου Μέρκελ , και οι κουστωδία των ακολούθων της, εσωτερικών και εξωτερικών, που έκαναν την Γερμανία μιαν από τις κινητήριες δυνάμεις της καταστροφής της Ουκρανίας, την οποία προκάλεσε ένα βίαιο πραξικόπημα, καθοδηγημένο και χρηματοδοτημένο από συνασπισμένη την Δύση. Ώστε η Γερμανία είναι από τους μεγαλύτερους ενόχους για την δημιουργία μιας μαύρης τρύπας στην μεση της Ευρώπης και, παρεμπιπτόντως, ένα από τα κύρια κίνητρα πίσω από την αντιρωσική υστερία στην Ευρώπη. Όλοι ξέρουμε πολύ καλά πόσο «ελεύθερα» και «ανεξάρτητα» είναι τα γερμανικά ΜΜΕ. (Παραπομπή σε  δημοσκόπιση του Σπίγκελ"free" and "independent" German media. )    
΄Ετσι, μήπως κάτι δραστικό αναμένεται να συμβεί στην Ουκρανία, η οποία βρίσκεται σε δίνη οικονομική και πνευματική;  Εξετάστε τα εξής:
1.-Στην Ρωσία θριαμβευτική ολοκλήρωση του παγκόσμιου κυπέλου.
2-Η Ρωσία εκπληκτικά ανέμελη για όλες αυτές τις οικονομικές κυρώσεις από την Ε.Ε. (έι, Ντώϋτσλαντ, σου λέει τίποτα αυτό;) και ιδού δύο μεταξύ σειράς στοιχείων που δείχνουν πως η Ρωσία ετοιμάζεται να αντιδράσει «δραματικά» σε κάτι (Ουκρανική βία εναντίον του Ντόνμπας;)
Στοιχείο Α: Η Ρωσία θα έχει μέχρι το 2019 συγκεντρώσει στο έδαφός της την βιομηχανική παραγωγή στροβίλων αερίου υψηλής ισχύος και επιπλέον έχουν ανακοινωθεί τεράστιες φορολογικές απαλλαγές για εταιρείες που χρησιμοποιούν ρωσικόν μηχανικόν εξοπλισμό. Θυμηθείτε ποιος έπαιζε αποφασιστικό ρόλο σε αυτόν τον επιχειρηματικό τομέα πριν από τα γεγονότα της Ουκρανίας; Μα φυσικά, η Ζήμενς. Ποιος άλλος είχε επίσης μεγάλο ρόλο στη Ρωσία; Η General Electric. ΄Εε; Και εδώ δεν μιλάμε για βιομηχανία εσωρούχων, κυρίες και κύριοι.
Στοιχείο Β: Η Ρωσία αύξησε, απολύτως θεμιτά, το επίπεδο οδύνης τη Ουκρανίας μέσα και πέριξ της Αζοφικής Θάλασσας. Τώρα η Ουκρανία θα πληρώσει ακριβά για την ομηρεία του πληρώματος του ρωσικού αλιευτικού Nord, κατά παραβίαση του αμοιβαία συμφωνημένου καθεστώτος της Αζοφικής Θάλασσας. Και για να μην αναφέρουμε φυσικά κάποιες απειλές για ανατίναξη της γέφυρας του Κερτς (Κριμαίας) που ακούγονται περιοδικά από την Ουκρανία.
3.- Α, ναι. Το Ελσίνκι. Θυμηθείτε την πρόταση του Πούτιν για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος στον Ντόνμπας, και την προειδοποίηση που απηύθυνε στην Ουκρανία να μη κάνει βλακείες, γιατί αυτό θα μπορούσε να είναι το τέλος του σημερινού ουκρανικού κράτους.
Τώρα, αν λάβει κανείς υπόψη ότι η Ουκρανία είναι ένα αντι-ρωσικό κεφάλαιο για τους αυτοκρατορικούς συνωμότες της Ουάσιγκτον και ότι τελεί υπό τον εξωτερικό έλεγχο των συνεργών του Ομπάμα, όπως και ότι αυτή η όλη ιστορία του «ρούσια-γκέιτ»  οδεύει σε φιάσκο, δεν είναι μόνο δυνατό αλλά εξαιρετικά πιθανό ότι άνθρωποι σαν τον τέως αντιπρόεδρο  Μπάιντεν, στελέχη του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, του Δημοκρατικού Κόμματος, τον γερουσιαστή Μακέϊν και άλλους θα είναι, μέσα στην απελπισία τους, υπέρ μιας σύρραξης στην  Ουκρανία. Στην πραγματικότητα γίνεται ένα πολύ πιθανό σενάριο –οτιδήποτε για να σαμποταριστούν οι ρώσο-αμερικανικές σχέσεις γενικά και η προεδρία Ντόναλντ Τραμπ ειδικότερα.                                                                   Είναι ένα γενικό σενάριο, αλλά αυτό είναι ειδικά το σενάριο που θα απαιτούσε υψηλής επαγγελματικής ειδίκευσης εξηγήσεις από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου σε κάποιον Γερμανό κρατικό τεχνοκράτη και μάλιστα στην υψηλότερη όλων, για το τι αυτή και οι υποτακτικοί της στην Ευρώπη θα πρέπει να περιμένουν εάν οι γιοί των γερμανικών ναζιστικών σκυλιών στην Ουκρανία εξαπολύσουν μια προβοκάτσια  που θα παράσχει ικανό Casus Belli για τη Νότια Στρατιωτική Διοίκηση της Ρωσίας να αρχίσει την τελική ανάστροφη μέτρηση για το καθεστώς του Κιέβου και τους  φανατικούς ναζιστές συνεργούς του.
Αλλά αυτές είναι απλά οι σκέψεις μου. Πόσο θα ήθελα να άκουγα έστω και πέντε λεπτά από την ιδιαίτερη συζήτηση Τραμπ-Πούτιν στο Ελσίνκι. Στο μεταξύ, μπορώ μόνο να φανταστώ πόση αηδία θα αισθάνθηκαν  τόσο ο Λαβρώφ όσο και ο Γκερασίμωφ μπροστά σε αυτήν την επικεφαλής της Γερμανίας που κατάφερε, μετά σχεδόν 70 χρόνια από την από-ναζιστικοποίηση της χώρας της, να συμβάλει στην γέννα ενός πραγματικού ναζιστικού καθεστώτος στο Κίεβο.
*Σημ.Μετφ:  Δεν είναι άμοιρο σχετικού  ενδιαφέροντος  το γεγονός ότι αυτή η ρωσική επίσκεψη στο Βερολίνο συνέπεσε χρονικά με δήλωση της Μέρκελ σε προχθεσινή πρες-κόνφερενς, ότι είχε δίκιο να δηλώσει πριν ένα χρόνο ότι η Ευρώπη δεν μπορεί πλέον να εμπιστεύεται τις ΗΠΑ να επιβάλλουν την  τάξη στον κόσμο και ότι επιβάλλεται να πάρει η Ευρώπη στα χέρια της το θέμα της ασφάλειάς της. Zero Hedge 24-7-18

Addthis

Google+ Followers

 

ΘΕΜΑΤΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

ΣΙΝΕΜΑ - ΘΕΑΤΡΟ




ΕΠΙΣΤΗΜΗ

Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates