Headlines News :

Ακούω radio - activistis παίζει μουσική και τοπικές ειδήσεις συνεχώς ......

Πρόσφατα σχόλια

Ο Καιρός στην Περαία

ΤΑ ΚΑΛΑ ΝΕΑ

Διαφθορά - Διαπλοκή

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολεμικές ειδήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολεμικές ειδήσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Απολογισμοί του Δυτικού Βομβαρδισμού στη Συρία


του Μιχαήλ Στυλιανού

Η αμερικανική ιστοσελίδα Moon of Alabama –την οποία πολλοί προτιμούν για την ακρίβεια των πληροφοριών, την οξυδέρκεια των αναλύσεων και την οικονομία και αυστηρότητα της γραφής- στο δημοσίευμα για το αποτέλεσμα του τριμερούς συμμαχικού βομβαρδισμού της Συρίας την αυγή του Σαββάτου σημειώνει την μεγάλη αναντιστοιχία ανάμεσα στην περιγραφή κατά την ενημέρωση των Αμερικανών δημοσιογράφων από το Πεντάγωνο και την ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Αμύνης, προς την οποία συγκλίνουν και άλλες πηγές.

Σύμφωνα με το αμερικανικό Πεντάγωνο η συνδυασμένη στρατιωτική επιχείρηση στράφηκε εναντίον τριών στόχων συνδεόμενων με τα (ανύπαρκτα στην πραγματικότητα) συριακά χημικά όπλα.

« Σε μια ισχυρή επίδειξη συμμαχικής ενότητας, χρησιμοποιήσαμε 105 όπλα εναντίον τριών στόχων…»

Δεν μοιάζει πολύ λογικό –σημειώνει η ιστοσελίδα- να εξαπολύσεις 35 πυραύλους Κρουζ σε κάθε έναν από αυτούς τους μη θωρακισμένους και μη φρουρούμενους στόχους, όπως το Κέντρο Ερευνών Barzeh -που κατέστρεψαν- ένα μικρό διώροφο κτίριο, το οποίο είχε κατ’ επανάληψη ερευνηθεί (την τελευταία φορά τον Νοέμβριο) από τον Διεθνή Οργανισμό Απαγόρευσης Χημικών όπλων και είχε κηρυχτεί «καθαρό».

Γιατί να χρησιμοποιήσουν οι ΗΠΑ τόσα πολλά όπλα μεγάλης ακρίβειας εναντίον μόνο τριών στόχων; Αυτό είναι άκρως ασύνηθες και παράλογο.

Οι Ρώσοι, όπως και άλλες τοπικές πηγές αναφέρονται με λεπτομέρειες σε πολλούς περισσότερους στόχους:

Τέσσερεις πύραυλοι στόχευαν το διεθνές αεροδρόμιο της Δαμασκού, και 12 πύραυλοι είχαν στόχο το αεροδρόμιο Al-Dumayr –όλοι αυτοί καταρρίφτηκαν.

18 πύραυλοι είχαν στόχο το αεροδρόμιο Blai –όλοι τους καταρρίφτηκαν.

12 πύραυλοι στόχευαν την αεροπορική βάση Shayrat -όλοι καταρρίφτηκαν. Οι αεροπορικές βάσεις δεν εθίγησαν από τον βομβαρδισμό.

9 πύραυλοι στόχευαν το κενό αεροδρόμιο Mazzeh –καταρρίφτηκαν οι 5.

16 πύραυλοι στόχευαν το αεροδρόμιο της Χομς, -καταρρίφτηκαν οι 13. Δεν υπήρξαν μεγάλες καταστροφές.

30 συνολικά πύραυλοι σκόπευαν εγκαταστάσεις κοντά στην Barzah και στην Jaramana. Καταρρίφτηκαν οι 7.

Τουλάχιστον έξη αεροδρόμια είχαν στοχοποιηθεί, κατά την ρωσική έκθεση. Το Πεντάγωνο δεν αναφέρει βομβαρδισμό συριακών αεροδρομίων και ισχυρίζεται ότι ο υπερβολικά μεγάλος αριθμός πυραύλων που εξαπέλυσε προοριζόταν για τους τρεις στόχους που αναφέρει.

Το συριακό όργανο της αντι-΄Ασαντ αντιπολίτευσης SOHR («Συριακό Παρατήριο», με έδρα στο Κόβεντρυ της Βρετανίας) μετέδωσα ότι τουλάχιστον 65 από τους πυραύλους Κρουζ καταρρίφτηκαν από την αεράμυνα της Συρίας. Οι Ρώσοι λέει ότι καταρρίφτηκαν 71 πύραυλοι. Το Πεντάγωνο λέει κανένας από τους πυραύλους του δεν επλήγη.

Τουλάχιστον τρεις άλλες πηγές επιβεβαιώνουν την ρωσική εκδοχή των συμβάντων, αναφέρει ο αμερικανικός ιστότοπος. Το Πεντάγωνο ψεύδεται, καταλήγει. Η επίθεση ήταν μια αμερικανική απόπειρα να καταστήσουν ανήμπορη την συριακή αεροπορία, καταστρέφοντας τα αεροδρόμια της. Η επιχείρηση απέτυχε και το Πεντάγωνο κρύβει την αποτυχία. Θα αναφέρουν τα αμερικανικά συστημικά ΜΜΕ αυτή την αντίφαση στους απολογισμούς;

Το ερώτημα του Moon of Alabama είναι προφανώς ρητορικό, η αρνητική απάντηση του είναι εκ των προτέρων γνωστή.

Ρωσικά διλήμματα

Το θέμα του βομβαρδισμού απασχόλησε όμως και πρωινή συζήτηση στο ρωσικό δίκτυο R.T. και την αρθρογραφία της ιστοσελίδας Russia Insider, αλλά κυρίως από την άποψη των επιπτώσεων αυτής της ενέργειας στο στρατηγικό, το πολιτικό και στο νομικό/ηθικό πεδίο.

Ρωσικές ή φιλορωσικές οι αφετηρίες όλων των θέσεων που αναπτύχθηκαν, συμφωνούν ότι οι ηγεσίες ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας παραβίασαν βάναυσα και προκλητικά τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το Διεθνές Δίκαιο και τα συντάγματα και κοινοβουλευτικά ήθη των αντίστοιχων χωρών τους, με διαφανή προσχήματα στηριζόμενα σε εξόφθαλμα ψεύδη.

Για την τελικά περιορισμένη έως συμβολική έκταση του βομβαρδισμού -που τελικά αποδείχθηκε αναντίστοιχος (στα αποτελέσματα, τουλάχιστον) με τα βροντώδη «τουίτ» του προέδρου Τραμπ και το Κατινολόγιο της Νίκι Χάλι στον ΟΗΕ- στην σημερινή συζήτηση στο ρωσικό κανάλι οι τρεις συνομιλητές φάνηκαν να συμφωνούν ότι προϋπήρξε προσεκτική συνεννόηση μεταξύ των στρατιωτικών ηγεσιών ΗΠΑ και Ρωσίας για την αποφυγή κάθε εκτροπής από πολύ περιορισμένα όρια, με κίνδυνο να προκληθεί σπινθήρας κλιμάκωσης.

Και στις προηγηθείσες συσκέψεις του Λευκού Οίκου και στην εφαρμογή των αποφάσεων στο πεδίο, είχε φανεί η διάσταση μεταξύ φλεγομένων πολεμοχαρών πολιτικών κεφαλών και συγκρατημένων σε επιφύλαξη στρατιωτικών, με επικεφαλής τον υπουργό Αμύνης στρατηγό Μάτις.

Ειδοποιημένη από τους Ρώσους και η συριακή ηγεσία είχε λάβει μέτρα πρόληψης απωλειών και καταστροφών. Αεροδρόμια είχαν εκκενωθεί και στρατηγικές αποθήκες και όπλα είχαν μεταφερθεί. Και οι απώλειες από την ρίψη 105 πυραύλων ήταν τρεις τραυματίες.

Διάσταση απόψεων -και στη συζήτηση και στην αρθρογραφία Ρώσων και συμφωνούντων με τις ρωσικές θέσεις σχολιαστών- στα δύο νευραλγικά αυτά μέσα ενημέρωσης του εξωτερικού. σημειώθηκε ως προς την ενδεικνυόμενη αντίδραση του Κρεμλίνου σε αυτήν την Δυτική επιδρομή.

Η μία από τις αντιτιθέμενες απόψεις προβάλλει τους κινδύνους της «παθητικής» αντιμετώπισης της πρόκλησης και της όλης απόπειρας να ανατραπεί στην φάση ολοκλήρωσής της η νίκη στης Συρίας στον πόλεμο δι΄αντιπροσώπων που της επιβλήθηκε από επταετίας. Από αυτήν την οπτική γωνία, η μη δυναμική αντίδραση της Ρωσίας στο τσαλαπάτημα της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας μιας χώρας και των βασικών κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και των εθνικών Συνταγμάτων θα δημιουργήσει προηγούμενο και ψυχολογία θριάμβου και ασυδοσίας και θα προκαλέσει επαναλήψεις με επιδείνωση. Αυτά για τις επιπτώσεις στο συμμαχικό στρατόπεδο των βομβαρδιστών -σε περίοδο προϊούσας ζομπιοποίησης της κοινής γνώμης στις χώρες τους και στην Δύση γενικότερα.

Αλλά εξετάστηκαν και οι πιθανότατες αρνητικές αντιδράσεις που η ρωσική «παθητικότητα» θα προκαλέσει σε χώρες της Μέσης Ανατολής και ευρύτερα, χώρες που προσβλέπουν στην Ρωσία, είτε ως προστάτιδα δύναμη, είτε ως αντίβαρο και ασφάλεια για την εφαρμογή μιας ανεξάρτητης πολιτικής. Στην διαβρωτική επίδραση αυτών των εντυπώσεων σε βάρος του ρωσικού γοήτρου, επέμειναν επίσης οι επικριτές της «παθητικής» στάσης της Ρωσίας απέναντι στην αφηνίαση της Δυτικής συμμαχικής επέλασης πάνω σε βασικές αρχές πολιτισμένης συνύπαρξης ανθρώπων και εθνών.

Η άλλη πλευρά, των υποστηρικτών της τακτικής του Κρεμλίνου απέναντι στον εκτραχηλισμό της εμπρηστικής ψευδολογίας και του πολιτικό-στρατιωτικού τραμπουκισμού στο Δυτικό στρατόπεδο, κατ’ αρχήν υπενθυμίζει τον παγκόσμιο κίνδυνο πυρηνικής εκτόνωσης μιας εκρηκτικής συγκυρίας, όπου η εσωτερική πολιτική, οικονομική, κοινωνική και νευρική κρίση μιας εκπίπτουσας αυτοκρατορίας συναντάται με ισχυρούς πειρασμούς φυγής σε τελική πολεμική «διέξοδο».

Επισημαίνει έπειτα, αυτή η μπλευρά, ότι η Συρία και η Μέση Ανατολή γενικότερα είναι απόλυτα δυσμενές πεδίο σύγκρουσης για την Ρωσία, βασικά λόγω ανισότητας δυνάμεων και αποστάσεως. Τριάντα ρωσικά αεροπλάνα, ελάχιστη χερσαία δύναμη, κυρίως συμβούλων και δύο μικρές ρωσικές βάσεις στο έδαφος της Συρίας, έναντι συντριπτικής αμερικανικής υπεροπλίας από πλειάδα βάσεων στην πέριξ περιοχή. Και γενικότερα απείρως μικρότερες στρατιωτικές δυνατότητες της Ρωσίας, με προϋπολογισμό στρατιωτικών δαπανών στο ένα δέκατο των 700+ δισεκατομμυρίων των ΗΠΑ και στο ένα τέταρτο των δαπανών του ΝΑΤΟ.

Επιπλέον σημείωναν ότι η Συρία είναι επίσης χώρος αναγνώρισης όσο και επίδειξης του οπλοστασίου των αντιπάλων. Εάν η Ρωσία διαθέτει εφεδρικά μυστικά όπλα για την αναπλήρωση της αριθμητικής μειονεξίας και του προβλήματος της απόστασης από τις βάσεις της, δεν έχει κανένα συμφέρον να τα παρουσιάσει προ της πιθανής τελικής σύρραξης.

Για την Ρωσία -υπέρ της οποίας δουλεύει ο χρόνος, κατά τους υποστηρικτές αυτής της άποψης- η ενδεδειγμένη τακτική είναι του σκακιστή και των λαβών Τζούντο που εφαρμόζει ο Πούτιν. Και η συνέχιση της αγοράς χρόνου, με μικρές τακτικές νίκες και προώθηση θέσεων στο διπλωματικό πεδίο, με δεσπόζουσα την φροντίδα αποφυγής μιας πυρηνικής αποτέφρωσης της ανθρωπότητας.

Γαλλικός στρατός κατά των Τούρκων στη Συρία


Σε κατάσταση σοκ βρίσκεται από το πρωί της Παρασκευής η Άγκυρα, μετά την επίσημη ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας πως το Παρίσι δεσμεύεται να στηρίξει στρατιωτικά τους Κούρδους στη Συρία και πιο συγκεκριμένα στον υπό τουρκική απειλή θύλακα του Manbij.

Μέχρι σήμερα το σημαντικότερο εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας είναι η παρουσία αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης που εδρεύει στο ManbijH απόφαση του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ελήφθη μετά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο των Ηλυσίων με πολιτική και στρατιωτική αντιπροσωπεία των Κούρδων της Συρίας αλλά και της αραβο-κουρδικής συμμαχίας.

Σύμφωνα με τη γαλλική «Le Monde», αυτή η απόφαση της γαλλικής προεδρίας «αποτελεί κομβική κίνηση και αποφασιστική στροφή στην εμπλοκή του γαλλικού παράγοντα στο συριακό μέτωπο στο πλευρό των Κούρδων». 

Κύκλοι του ΝΑΤΟ από τις Βρυξέλλες επιβεβαίωσαν στο zougla.gr πως η απόφαση της Γαλλίας για άμεση παρέμβαση στο μέτωπο της Β. Συρίας είναι μια πολύ σημαντική στρατηγικά και πολιτικά εξέλιξη, και συμπλήρωσαν διατηρώντας την ανωνυμία τους πως η γαλλική στρατιωτική παρουσία στην περιοχή, σε συνδυασμό με την αμερικανική δύναμη που ήδη είναι εγκατεστημένη, συνιστά «κεκαλυμμένη επιχείρηση της Συμμαχίας, η οποία δεσμεύεται αφενός υπέρ των Κούρδων και άρα εκ των πραγμάτων θα έρθει αντιμέτωπη με τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας στην περιοχή αυτή».

Η αντίδραση ήταν άμεση και από τα πρωτοσέλιδα των τουρκικών εφημερίδων εκφράστηκε η οργή της Άγκυρας με τίτλους όπως «Κίνηση - σκάνδαλο» στη «Hürriyet» ή «Κρίση: Η Γαλλία στέλνει στρατό στο Manbij» της «Milliyet». 

Ούτε δύο εικοσιτετράωρα δεν πέρασαν από την επίσημη ανακοίνωση του Εθνικού Συμβουλίου της Τουρκίας, με την οποία η Άγκυρα επιβεβαίωνε με κατηγορηματικό τρόπο πως στα άμεσα σχέδιά της είναι η διαμόρφωση εκτεταμένης ζώνης υπό τουρκικό έλεγχο εντός της Συρίας και δυτικά του Ευφράτη στις κουρδικές περιοχές και στον θύλακα Manbij.

Μέχρι σήμερα το σημαντικότερο εμπόδιο στα σχέδια της Τουρκίας είναι η παρουσία αμερικανικής στρατιωτικής δύναμης που εδρεύει στο Manbij.

Η Ουάσινγκτον έχει ξεκαθαρίσει πως το αμερικανικό αυτό στρατιωτικό σώμα δεν πρόκειται να μετακινηθεί και πως θα παραμείνει στις θέσεις του. 

Συμπληρωματικά λοιπόν και με μια αιφνιδιαστική κίνηση ο Εμανουέλ Μακρόν αποφασίζει να αποστείλει και η Γαλλία εκστρατευτική δύναμη στη Συρία.

Πρόκειται για κίνηση που κλιμακώνει γεωμετρικά την ένταση στην περιοχή από τη στιγμή που σε μια απόσταση ούτε 300 χλμ. βρίσκονται αντιμέτωπες οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας, της Αμερικής, της Γαλλίας, της Τουρκίας, ο στρατός του προέδρου Άσαντ, οι Κούρδοι της Συρίας, καθώς και μια σειρά από σώματα ατάκτων που συνεργάζονται με όσες δυνάμεις προαναφέρθηκαν.

Η προσεχής παρουσία γαλλικής στρατιωτικής δύναμης στο Manbij, σε συνδυασμό με το αμερικανικό στρατιωτικό σώμα που βρίσκεται εκεί, αποτελεί πλέον στρατηγικό εμπόδιο στα σχέδια της Άγκυρας για νέα στρατιωτική εισβολή στη Συρία.

Οι Κούρδοι της Συρίας και το PKK κατάφεραν μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα να διαμορφώσουν μια νέα πολιτικο-στρατιωτική πραγματικότητα στις περιοχές δυτικά του Ευφράτη και μάλιστα κάτω από τη μύτη της ρωσικής στρατιωτικής αποστολής, η βάση της οποίας βρίσκεται στη γειτονική Λαττάκεια κοντά στις μεσογειακές ακτές.

Επισημαίνεται πως εδώ και δύο εβδομάδες στις εσχατιές της ανατολικής Μεσογείου και νοτιοανατολικά της Κύπρου πλέει ισχυρή αρμάδα του έκτου αμερικανικού στόλου με το ειδικό για αμφίβιες αποστολές αεροπλανοφόρο «Iwo Jima», το οποίο μεταφέρει 7.500 Αμερικανούς πεζοναύτες και τον βαρύ εξοπλισμό που είναι αναγκαίος για τέτοιες επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με ισραηλινές πηγές, η αμερικανική αρμάδα είναι σε θέση να εξαπολύσει εναντίον επιλεγμένων στόχων στη Συρία τουλάχιστον 400 πυραύλους τύπου Τόμαχοκ.

Το Παρίσι δεν ξεκαθάρισε το ακριβές μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης που σχεδιάζει να αποστείλει στη Συρία, ούτε έχει γίνει γνωστή η σύνθεση αυτού του Σώματος καθώς και η «ομπρέλα» οπλικής κάλυψής του. Είναι, ωστόσο, σίγουρο πως το Παρίσι δεν πρόκειται να αναπτύξει στρατιωτική δύναμη στη Συρία χωρίς ναυτική και αεροπορική κάλυψη καθώς και με ειδικά συστήματα ηλεκτρονικής αποτροπής, δεδομένου ότι η Ρωσία έχει ήδη εγκαταστήσει τέτοια συστήματα αλλά και αντιαεροπορικά μέσα μεγάλης εμβέλειας στη βόρεια Συρία. 

Έχοντας γνώση όλων των ανωτέρω, η τουρκική πλευρά προφανώς και ανησυχεί, αντιλαμβανόμενη πως η ακολουθούμενη στρατηγική που έχει υιοθετήσει δεν διευκολύνει τους στόχους της Άγκυρας, αλλά αντιθέτως προκαλεί ακολουθία αλυσιδωτών αντιδράσεων, οι οποίες κατά τα φαινόμενα μπορούν να μπλοκάρουν τους τουρκικούς σχεδιασμούς. 

Tα δημοσιεύματα των τουρκικών εφημερίδων:







Οργή στην Άγκυρα
Σε επίσημη ανακοίνωση προέβη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Άγκυρα Ντεκίρ Μποστντάγκ, ο οποίος δήλωσε πως από τη στιγμή που η Γαλλία με μια σκανδαλώδη απόφασή της υποστηρίζει τις οργανώσεις PKK - ΥPG και YPJ, δηλαδή την κουρδική πολιτοφυλακή και την αραβο-κουρδική συμμαχία, σημαίνει πως εναγκαλίζεται την τρομοκρατία. 

«Όποιος στηρίζει την τρομοκρατία χάνει τη φιλία της Τουρκίας». Αυτή είναι μέχρι στιγμής η επίσημη ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης μετά την απόφαση της γαλλικής προεδρίας να αποστείλει στρατιωτική δύναμη στη Β. Συρία για να στηρίξει τις κουρδικές πολιτοφυλακές στο Manbij.

H φωτογραφία που εξόργισε και προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Στην είσοδο του Μεγάρου των Ηλυσίων φωτογραφίζονται Τούρκοι αξιωματούχοι που συναντήθηκαν με τον Εμανουέλ Μακρόν
H φωτογραφία που εξόργισε και προκάλεσε τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Στην είσοδο του Μεγάρου των Ηλυσίων φωτογραφίζονται Τούρκοι αξιωματούχοι που συναντήθηκαν με τον Εμανουέλ Μακρόν



Συνάντηση του 2015 μεταξύ του τότε προέδρου Φρανσουά Ολάντ και κουρδικής αντιπροσωπείας
Συνάντηση του 2015 μεταξύ του τότε προέδρου Φρανσουά Ολάντ και κουρδικής αντιπροσωπείας


Δήλωση Ερντογάν για PKK και Γαλλία
Η Τουρκία έχει αρχίσει τις προετοιμασίες για να εκδιώξει τους μαχητές από τις περιοχές της βόρειας Συρίας Αΐν αλ-Άραμπ, Ρας αλ-Αΐν και Τελ Αμπιάντ και μέχρι τα ιρακινά σύνορα, δήλωσε σήμερα ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προσθέτοντας ότι θα εκδιώξει τους μαχητές και από το Ιράκ.

Ο Ερντογάν τόνισε πως η Τουρκία δεν έχει πρόθεση να βλάψει στρατιώτες συμμαχικών χωρών που είναι ανεπτυγμένοι στην περιοχή, όμως δεν μπορεί να επιτρέψει σε μαχητές να περιφέρονται ελεύθεροι.

Στη συριακή πόλη Manbij, αμερικανικά στρατεύματα είναι ανεπτυγμένα δίπλα σε μαχητές της πολιτοφυλακής YPG των Κούρδων της Συρίας.

Ο Ερντογάν είπε ακόμη ότι τον «λύπησε πάρα πολύ» η «πλήρως εσφαλμένη» τοποθέτηση της Γαλλίας, η οποία πρότεινε μια μεσολάβηση ανάμεσα στην Άγκυρα και την YPG στη βόρεια Συρία.

«Θα ήθελα να υπογραμμίσω πως με λύπησε πάρα πολύ η πλήρως εσφαλμένη προσέγγιση της Γαλλίας στο ζήτημα αυτό» δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος. «Ποιοι είστε εσείς που μιλάτε για μεσολάβηση ανάμεσα στην Τουρκία και μια τρομοκρατική οργάνωση;» διερωτήθηκε.

Απευθυνόμενος στον Εμανουέλ Μακρόν ο Ερντογάν ανέφερε: «Ποιος σου ανέθεσε αυτό το καθήκον; Ποιος σου είπε να ανακατεύεσαι σε αυτά τα πράγματα που είναι μεγαλύτερα από το μπόι σου», όπως επισημαίνουν τα πρωτοσέλιδα των μεγάλων τουρκικών εφημερίδων, στις ηλεκτρονικές τους εκδόσεις.

Ωστόσο, στο Παρίσι ανακοινώθηκε σήμερα από την προεδρία της Δημοκρατίας πως η Γαλλία δεν προβλέπει να πραγματοποιήσει στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία έξω από τον διεθνή συνασπισμό που πολεμά την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Η διευκρίνιση αυτή έγινε την επομένη δηλώσεων που έκαναν Κούρδοι αξιωματούχοι έπειτα από συνάντησή τους με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, σύμφωνα με τις οποίες το Παρίσι πρόκειται να στείλει «νέα στρατεύματα» στη βόρεια Συρία. 

«Η Γαλλία δεν προβλέπει νέα στρατιωτική επιχείρηση επί του πεδίου στη βόρεια Συρία εκτός του διεθνούς συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους» υπογράμμισε η γαλλική προεδρία.

Λίγο πριν από την έκδοση της ανακοίνωσης αυτής από το Μέγαρο των Ηλυσίων, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης είχε δηλώσει πως η προσφορά υποστήριξης από τη Γαλλία στην πολιτοφυλακή YPG των Κούρδων της Συρίας ισοδυναμεί με υποστήριξη τρομοκρατών.

Η Γαλλία από την έναρξη των επιχειρήσεων κατά του ISIS συμμετέχει στη διεθνή συμμαχία με τις ΗΠΑ, τη Μ. Βρετανία, τη Γερμανία, την Ιορδανία κι άλλες χώρες οι οποίες κατά καιρούς έχουν στείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή κατά του Iσλαμικού Κράτους. 

Η παρουσία άλλων χωρών δεν είναι συνεχής ούτε διαρκής αλλά κατά περίπτωση. 

Μέχρι πρότινος τα γερμανικά αεροσκάφη επιχειρούσαν από τη στρατιωτική βάση στην Τουρκία Ιντσιρλίκ, αλλά μετά τις εντάσεις με την Άγκυρα μεταφέρθηκαν στην Ιορδανία. Και το Βέλγιο έχει συμμετάσχει κατά καιρούς σε αυτές τις επιχειρήσεις.

Τα βρετανικά αεροσκάφη επιχειρούν από τις βάσεις της Μ. Βρετανίας στην Κύπρο.

πηγή

Σκέψεις για το "πούλημα" του αγώνα των Κούρδων από ΗΠΑ-Ρωσία


Πολλούς βασανίζουν σκέψεις σχετικά με το παζλ των δυνάμεων που δρουν στη Συρία, που την έχουν μετατρέψει σε κομματάκια και έχουν φέρει στην απόγνωση τους κατοίκους της, όσους έχουν καταφέρει ως σήμερα να βρίσκονται εν ζωή, στην πατρίδα τους ή μετανάστες.
Όλοι  μας είμαστε πεπεισμένοι για τον ύπουλο ρόλο Ρωσίας και Αμερικής με τις λυκοσυμμαχίες τους. Ρωσία με Άσσαν, Ρωσία με Τουρκία, Ρωσία με Κούρδους, ΗΠΑ με Κούρδους, Τουρκία και ΗΠΑ σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. ISIS χρηματοδοτούμενο από Αραβικές χώρες και βοηθούμενο από Τουρκία και άλλες πολλές καταστάσεις (ψευτο)συμμαχιών που δεν μπορούμε να φανταστούμε....
Μια άποψη για την διαμορφωμένη κατάσταση μετά την κατάληψη του Αφρίν επιχειρεί να δώσει ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος, γιατρός και ηγετικό στέλεχος του κινήματος κατά των πλειστηριασμών.

1. Οι Τουρκία του Ερντογαν ήταν η μόνη που μπορούσε ηθικά και ιστορικά με την επίφαση της "τρομοκρατίας" να επιτεθεί ευθέως στρατιωτικά στο YPG, να δολοφονήσει στην Αφρίν άμαχους Κούρδους και να την καταλάβει. 
2. Η Ρωσία ήταν απόλυτα ενήμερη και σύμφωνη με το συγκεκριμένο σχέδιο της Τουρκίας. Δεν επέβαλε, ούτε καν επιχείρησε να επιβάλει "ζώνη απαγόρευσης πτήσεων", με αποτέλεσμα τα τουρκικά F16 να δίνουν ουσιαστικά (μαζί με το πυροβολικό) τη νίκη στους Τούρκους.
Η Ρωσία επιθυμούσε την εκκαθάριση των Κούρδων από την περιοχή και τη διακοπή των όποιων σχεδίων δημιουργίας Κουρδικού κράτους υπό την εξάρτηση των ΗΠΑ.
Όμως για λόγους τακτικής και έξωθεν καλής μαρτυρίας, δεν μπορούσε η ίδια να επιτεθεί στο YPG. Έτσι επέτρεψε-συμφώνησε με τους Τούρκους να το κάνουν σε συνεργασία με τους Σύρους ισλαμιστές του FSA, έστω και αν αναβάθμιζε (προσωρινά?) με αυτόν τον τρόπο τον FSA που αποτελεί την ένοπλη αντιπολίτευση του συμμάχου της Ρωσίας, Άσαντ. 
3. Οι ΗΠΑ οι οποίες συμμάχησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα με τους Κούρδους, εξοπλίζοντάς τους (με ελαφρύ οπλισμό) και εκπαιδεύοντάς τους, αποφάσισαν ότι δεν εξυπηρετούσε τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα η πλήρης ρήξη με την Τουρκία και η ευθεία αναμέτρηση μαζί της σε στρατιωτικό επίπεδο στο πλευρό των Κούρδων. Έτσι θα προχωρήσουν ένα plan b για τη συμμετοχή τους στην περιοχή, το οποίο δεν θα περιλαμβάνει τους Κούρδους ως αιχμή του δόρατος. 
4. Ο Άσαντ, εξαρτημένος από τον ρωσικό παράγοντα πρότεινε στους Κούρδους του YPG την ουσιαστική παράδοση της άμυνας του Αφρίν στον Συριακό Στρατό. Μάλιστα λιβανέζικα ειδησεογραφικά αναφέρουν ότι το πρότεινε 5 φορές και οι Κούρδοι το αρνήθηκαν. Αυτό θα είχε ως συνέπεια η Αφρίν (που αποτελεί συριακό εδαφος) να περνούσε αναίμακτα στον συριακό έλεγχο, ουσιαστικά αντιπαρατάσσοντας έναν τακτικό στρατό με αεροπορία και ισχυρούς συμμάχους, απέναντι στους Τούρκους του Ερντογάν. Ο Άσαντ με αυτό τον τρόπο θα ξεμπέρδευε στη βορειοδυτική Συρία με τον FSA-σύμμαχο των Τούρκων, τους Κούρδους του YPG και το ενδεχόμενο δημιουργίας Κουρδικού κράτους υπό τον έλεγχο των αμερικάνων και απώλεια εδαφών αλλά και από την κατοχή συριακών εδαφών από την Τουρκία του Ερντογάν, που αποτελεί μεγάλο του εχθρό. Το YPG αρνήθηκε την πρόταση του Άσαντ και τα αποτελέσματα γνωστα.

Οι Κούρδοι χρησιμοποιήθηκαν από Ρώσους και Αμερικανούς να κάνουν τη βρώμικη δουλειά ενάντια στον ISIS όταν αυτός γιγαντώθηκε και έγινε σε μεγάλο βαθμό αναξέλεγκτος από τις ΗΠΑ λόγω της κατάληψης πετρελαιοπηγών σε Συρία και Ιρακ και του λαθρεμπορίου με Τουρκία αλλά και των γεωπολιτικών συμμαχιών του με περιφερειακές δυνάμεις (Κατάρ, Σ.Αραβία) οι οποίες είχαν και τη δική τους ατζέντα για την περιοχή.
Οι Κούρδοι αφού πρωτοστάτησαν στις νίκες ενάντια στον ISIS στο έδαφος, πλέον ήταν πονοκέφαλος για τους περισσότερους "παίχτες" της περιοχής (Συρία, Ρωσία, Ιρακ, Ιραν, Τουρκία) και σύμμαχος υπό όρους για τις ΗΠΑ σε ένα σχέδιο το οποίο όμως εξ αρχής οι τελευταίες δεν φαινόταν ότι θα το πήγαιναν μέχρι τέλους. 

Αλλάζει το γεωστρατηγικό διακύβευμα, οι μεγάλες δυνάμεις δεν έχουν κανένα πρόβλημα να πετάξουν ολόκληρους λαούς στον κάδο των σκουπιδιών.

Οι παράλληλοι πόλεμοι στη Συρία


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Είναι κοινός τόπος ότι στη Συρία διεξάγονται ταυτοχρόνως παράλληλοι πόλεμοι. Υπενθυμίζουμε πως το καθεστώς Άσαντ ήταν στόχος της Ουάσιγκτον από την εποχή της προεδρίας Μπους. Πρώτα το Αφγανιστάν των Ταλιμπάν, μετά το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεϊν, στη συνέχεια η Συρία του Άσαντ και τέλος το Ιράν. Τότε, η Συρία είχε γλυτώσει, λόγω του εγκλωβισμού των Αμερικανών στο ναρκοπέδιο του Ιράκ.

Η Συρία ήταν στόχος της Δύσης όχι βεβαίως επειδή το καθεστώς Άσαντ ήταν αυταρχικό. Ήταν στόχος επειδή η ανατροπή του θα οδηγούσε στην επιβολή ενός φιλοδυτικού καθεστώτος, που με τη σειρά του θα οδηγούσε στον εξοβελισμό της Ρωσίας από την Ανατολική Μεσόγειο, δεδομένου ότι οι μόνες βάσεις που διατηρεί στην ευρύτερη περιοχή είναι στη βορειοδυτική Συρία. Με άλλα λόγια, κυριαρχούσε η νεοψυχροπολεμική σκοπιμότητα.

Ταυτοχρόνως, την ανατροπή του Άσαντ επεδίωκε και επιδιώκει και το Ισραήλ. Όχι επειδή θεωρεί ότι είναι απειλή για την ασφάλειά του, αλλά επειδή θέλει να σπάσει τον σιιτικό διάδρομο Ιράν-νότιο Ιράκ-Συρία-Χεζμπολά. Ειδικά μετά την πρωτοφανή αποτυχία του ισραηλινού στρατού να νικήσει τη σιίτικη οργάνωση του Λιβάνου στη δεκαετία του 2000, ο αποκλεισμός και η εξουδετέρωση της Χεζμπολά έχει γίνει έμμονη ιδέα στα ηγετικά κλιμάκια του Τελ Αβίβ.

Για να επιτύχει τον σκοπό της η Δύση όχι απλώς ανέχθηκε τους τζιχαντιστές, αλλά και –κυρίως μέσω της Τουρκίας και των μοναρχιών του Κόλπου– τους υποστήριξε. Υποκρινόταν πως δεν έβλεπε ποιοι κρύβονταν κάτω από το καπέλο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Η στάση των Δυτικών άλλαξε όταν το Ισλαμικό Κράτος άρχισε τους τελετουργικούς αποκεφαλισμούς και βεβαίως όταν βίωσαν στις ίδιες τις χώρες τους την ισλαμική τρομοκρατία.

Η ανάδυση του κουρδικού παράγοντα

Η στροφή Αμερικανών και Ευρωπαίων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους εκ των πραγμάτων χαλάρωσε, αλλά δεν ακύρωσε την πίεση για ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ. Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο για το Ισραήλ, το οποίο δεν έχει κρύψει την υποστήριξή του όχι μόνο προς το κουρδικό αυτονομιστικό κίνημα, αλλά εμμέσως πλην σαφώς και προς τους τζιχαντιστές. Τους θεωρεί χρήσιμους, επειδή πολεμούν κι αυτοί εναντίον του σιιτικού παράγοντα και με τη δράση τους αποδυναμώνουν το καθεστώς Άσαντ. Με τη βοήθεια της Ρωσίας, του Ιράν και της Χεζμπολά, όμως, ο Άσαντ όχι μόνο επιβίωσε, αλλά κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχο μεγάλου μέρους της Συρίας.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, έχουμε τη δυναμική ανάδυση του κουρδικού παράγοντα. Από το 2014, όταν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους πολιορκούσαν την πόλη Κομπάνι, έχει κυλήσει πολύ νερό. Με την βοήθεια των Αμερικανών στον αέρα, αλλά και σε οπλισμό και εκπαίδευση, οι Κούρδοι του YPG πέρασαν στην αντεπίθεση. Συσπειρώνοντας γύρω τους και Άραβες και Γεζίντι μαχητές (στο πλαίσιο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων) έθεσαν σταδιακά υπό τον έλεγχό τους όλη τη βορειοανατολική Συρία.

Στρατηγικός στόχος τους ήταν να κινηθούν προς δυσμάς με σκοπό να ενώσουν το απομονωμένο κουρδικό καντόνι του Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία (εφάπτεται της Τουρκίας) και στη συνέχεια να δημιουργήσουν έναν διάδρομο για να αποκτήσουν πρόσβαση στη θάλασσα. Η Μεσόγειος, άλλωστε, δεν απέχει πολύ από το Αφρίν. Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού, πέρασαν από ανατολικά προς δυτικά τον Ευφράτη και μετά από σκληρές μάχες κατέλαβαν από το Ισλαμικό Κράτος την πόλη Μπανμπίτζ.

Η εξέλιξη αυτή εξώθησε την Άγκυρα να εισβάλει στη βόρεια Συρία με σκοπό ακριβώς να ματαιώσει τα σχέδια των Κούρδων. Με την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», οι Τούρκοι κινήθηκαν προς νότο, λίγο δυτικότερα της Μανμπίτζ. Οι τζιχαντιστές παρέδωσαν την παραμεθόριο συριακή πόλη Τζαραμπλούς αμαχητί. Ο τουρκικός στρατός έφθασε μέχρι την κωμόπολη Αλ Μπαμπ, την οποία κατέλαβε με δυσκολία από το Ισλαμικό Κράτος. Κατ’ αυτό τον τρόπο έκλεισε τον δρόμο των Κούρδων προς δυσμάς.

Πράσινο φως από τον Πούτιν

Για εκείνη την τουρκική επιχείρηση, ο Ερντογάν είχε εξασφαλίσει το πράσινο φως και του Πούτιν, με τον οποίο ήδη συνέπλεε, αλλά και της Ουάσιγκτον, η οποία δεν ήθελε να έρθει σε ρήξη με την Άγκυρα. Για ένα διάστημα διαμορφώθηκε μία ασταθής ισορροπία. Αυτή ανετράπη, όταν οι Αμερικανοί ανακοίνωσαν πως θα συγκροτηθεί μία δύναμη 30.000 μαχητών με κορμό τους Κούρδους, η οποία θα έχει αποστολή τη φύλαξη των συνόρων με την Τουρκία.

Εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι ο εναέριος χώρος στην περιοχή που βρίσκεται το Αφρίν ελέγχεται από τους Ρώσους, ο Ερντογάν εξασφάλισε από τον Πούτιν το πράσινο φως για την εισβολή στο κουρδικό καντόνι. Οι Κούρδοι δεν είχαν δεχθεί τη ρωσική πρόταση να παραδώσουν το Αφρίν στον έλεγχο του Άσαντ, με αποτέλεσμα η ρωσική δύναμη που υπήρχε εκεί και συνεργαζόταν με την κουρδική διοίκηση να αποχωρήσει. Από την πλευρά τους, οι Αμερικανοί ούτε είχαν τη δυνατότητα να αποτρέψουν την τουρκική εισβολή, ούτε καν το προσπάθησαν έστω σε διπλωματικό επίπεδο. Δεν ήθελαν να αντιπαρατεθούν στον Ερντογάν, ελπίζοντας ότι τελικώς θα τον επαναφέρουν στο δυτικό στρατόπεδο.

Λόγω της συντριπτικής υπεροχής των εισβολέων και σε άνδρες και σε οπλισμό και βεβαίως λόγω της απόλυτης κυριαρχίας στον αέρα, ήταν εξαρχής προφανές πως το Αφρίν αργά ή γρήγορα θα υπέκυπτε. Όταν με καθυστέρηση οι Κούρδοι διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να αντισταθούν για πολύ, ζήτησαν να παραδώσουν την περιοχή στο καθεστώς Άσαντ.

Ήταν, όμως, αργά. Οι πολιτοφύλακες που έστειλε η Δαμασκός δεν ήταν ικανοί να αλλάξουν την πορεία των πραγμάτων. Ήταν περισσότερο μία συμβολική κίνηση. Η Μόσχα, άλλωστε, είχε υποσχεθεί στον Ερντογάν ελευθερία κινήσεων, εξασφαλίζοντας ανταλλάγματα σε άλλα μέτωπα. Ο Άσαντ φοβάται δικαιολογημένα ότι οι Τούρκοι δεν θα φύγουν εύκολα από τα συριακά εδάφη, αλλά δεν είχε περιθώρια να αντιταχθεί. Το γεγονός, πάντως, ότι ο τουρκικός στρατός χρειάστηκε οκτώ σχεδόν εβδομάδες για να φθάσει στην πόλη Αφρίν είναι μία ένδειξη της αποτελεσματικότητάς του.

Η πτώση του Αφρίν ακυρώνει -τουλάχιστον για το ορατό μέλλον- τη στρατηγική των Κούρδων να κινηθούν προς δυσμάς. Με αυτή την έννοια, πρόκειται για επιτυχία της Άγκυρας, η οποία στις κατεχόμενες συριακές περιοχές ήδη οικοδομεί πρόπλασμα τουρκικών κρατικών δομών, επιβεβαιώνοντας την ανομολόγητη, αλλά προφανή πρόθεσή της μελλοντικά να προσαρτήσει την περιοχή. Ουσιαστικά, δηλαδή, να επαναλάβει αυτό που είχε κάνει με την Αλεξανδρέττα στη δεκαετία του 1930.

Οι παράλληλοι πόλεμοι

Στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι η στρατιωτική και πολιτική εξουδετέρωση του κουρδικού παράγοντα σε όλη τη βόρειο Συρία. Ο Ερντογάν, μάλιστα, είχε απειλήσει τους Αμερικανούς πως εάν επιχειρήσουν να εμποδίσουν τον τουρκικό στρατό θα δοκιμάσουν «οθωμανικά χαστούκια». Πέρα, όμως, από τους λεονταρισμούς, αυτό που συζητήθηκε στη συνάντηση Ερντογάν-Τίλλερσον είναι οι Κούρδοι να παραδώσουν την Μπανμπίτζ σε μία μικτή διοίκηση Αμερικανών, Τούρκων και ντόπιων και να αποσυρθούν ανατολικά του Ευφράτη.

Η σύμπραξη της Άγκυρας με τη Μόσχα έχει αλλάξει τα δεδομένα στην περιοχή. Η Ουάσιγκτον -και μαζί της όλη η Δύση- περιέλθει σε εμφανώς μειονεκτική θέση στο συριακό μέτωπο. Εκεί, το πλεονέκτημα το έχουν πλέον οι Ρώσοι και οι Ιρανοί, που στηρίζουν το καθεστώς Άσαντ, και εν μέρει οι Τούρκοι. Ο λόγος που οι Αμερικανοί είναι πολύ δύσκολο να εγκαταλείψουν ολοσχερώς τον κουρδικό παράγοντα δεν είναι η πίστη τους σε έναν αξιόμαχο σύμμαχο. Είναι ότι χωρίς αυτόν, ουσιαστικά θα βρεθούν έξω από την «καρδιά» της Μέσης Ανατολής με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ειδικά όταν το δίδυμο Τραμπ-Πομπέο έχει ανοίξει μέτωπο με την Τεχεράνη

Οι πολλπαλοί και διασταυρούμενοι πόλεμοι στη Συρία προκαλούν νευρικότητα, η οποία εκ των πραγμάτων διαχέεται σε όλους του παίκτες. Στη Συρία υπάρχει στρατιωτική παρουσία Αμερικανών, Ρώσων, Ιρανών και Τούρκων, καθώς και επιλεκτικές αεροπορικές επιθέσεις των Ισραηλινών. Στο εκρηκτικό αυτό κοκτέιλ πρέπει να προστεθούν, βεβαίως, η στρατιωτική δράση του καθεστώτος, των ποικίλων τζιχαντιστών και του ισχυρού κουρδικού αυτονομιστικού κινήματος.

Η συγκρουσιακή συνύπαρξη όλων αυτών των δυνάμεων εκτός του ότι έχει μετατρέψει τη Συρία σε άθροισμα ερειπίων, απειλεί να φέρει σε θερμή αντιπαράθεση ΗΠΑ και Ρωσία με απρόβλεπτες επιπτώσεις που αναπόφευκτα θα υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια του συριακού μετώπου. Αναφερόμενος σ’ αυτή την πραγματικότητα, ο Ερντογάν μίλησε προ ημερών για Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι θηριωδίες των υπανθρώπων Τούρκων στο Αφρίν (φωτο)

Οι φωτογραφίες είναι από το Άφριν και δημοσιεύτηκαν στο FB από την κομματική οργάνωση του HDP στον Λονδίνο. ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ….



  


     

Ψευδεπίγραφη Χημική Επίθεση – Πρόφαση για Βομβαρδισμό στη Συρία Ετοιμάζουν οι Αμερικανοί, Καταγγέλλει το Ρωσικό Υπουργείο Αμύνης

Τι μεταδίδει το δίκτυο R.T.

Το Ρωσικό Υπουργείο Αμύνης ανακοίνωσε ότι «Αμερικανοί Εκπαιδευτές» εκπαιδεύουν ισλαμιστές αντάρτες να σκηνοθετήσουν ψευδούς σημαίας χημικές επιθέσεις στη νότια Συρία. Τα περιστατικά προορίζονται, όπως αναφέρεται, για να προκαλέσουν αεροπορικές επιδρομές εναντίον συριακών κυβερνητικών στρατευμάτων και υποδομών.

«Διαθέτουμε αξιόπιστες πληροφορίες ότι Αμερικανοί εκπαιδευτές έχουν εκπαιδεύσει έναν αριθμό μαχητικών ομάδων στην περιοχή της πόλης Αλ-Τανφ, να σκηνοθετήσουν επιθέσεις με χημικά στη νότιο Συρία», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ρωσικού Γενικού Επιτελείου Σεργκέι Ρουτσκόι, το Σάββατο, σε δημοσιογραφική ενημέρωση.

«Στις αρχές του Μαρτίου, οι ομάδες σαμποτέρ αναπτύχτηκαν στα νότια της ζώνης αποκλιμάκωσης στην πόλη Ντεράα, όπου στρατοπεδεύουν οι μονάδες του λεγόμενου «Ελεύθερου Συριακού Στρατού».

«Ετοιμάζουν μια σειρά εκρήξεων χημικών πυρομαχικών. Αυτές θα χρησιμοποιηθούν για την ενοχοποίηση των κυβερνητικών δυνάμεων. Τα συστατικά υλικά για την παραγωγή των χημικών εκρηκτικών έχουν ήδη παραδοθεί στην νότια ζώνη αποκλιμάκωσης, συσκευασμένα ως ανθρωπιστική βοήθεια, από αυτοκινητοπομπές διάφορων ανθρωπιστικών ΜΚΟ.»

Στις σχεδιαζόμενες «προβοκάτσιες» θα δοθεί παταγώδης προβολή από τα Δυτικά ΜΜΕ και θα χρησιμοποιηθούν ως πρόφαση για την εξαπόλυση βομβαρδισμών από τον Αμερικανικό συνασπισμό , προειδοποίησε ο Ρουτσκόι.
                                                                                                        

Όχι Μέσω Αντιπροσώπων. Αμερικανικές, Βρετανικές και Γαλλικές Δυνάμεις  Συμμετέχουν στο Πόλεμος της Συρίας, Δηλώνει ο Σεργκέϊ Λαβρώφ

Αμερικανοί στρατιώτες σε στρατιωτικό όχημα, στο χωριό αλ-Χερμπέχ, βόρειο τμήμα της επαρχίας του Χαλεπιού. ΦωτόΡώυτερ, 24-10-2016

Ο Ρώσος υπουργός των Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ κατήγγειλε την παράνομη παρουσία στρατευμάτων του αμερικανικού συνασπισμού στην Συρία, δηλώνοντας ότι η ανάπτυξη των Δυτικών δυνάμεων στη Συρία ισοδυναμεί με «ευθεία ανάμειξή τους στον πόλεμο»

«Υπάρχουν ειδικές δυνάμεις στο έδαφος της Συρίας – δεν το αρνούνται πλέον- από τις ΗΠΑ, την Βρετανία, την Γαλλία και ορισμένες άλλες χώρες», είπε ο Λαβρώφ σε συνέντευξη σε σταθμό του Καζακστάν. «΄Ετσι δεν πρόκειται πλέον για πόλεμο μέσω αντιπροσώπων, αλλά για άμεση εμπλοκή στον πόλεμο», υπογράμμισε ο Ρώσος Υπουργός των Εξωτερικών.

Ο αμερικανικός συνασπισμός είναι «παράνομος» από την άποψη του Διεθνούς Δικαίου και του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, τόνισε. «Αλλά είμαστε ρεαλιστές και κατανοούμε ότι δεν θα συμπλεκόμαστε με αυτούς. ΄Ετσι συντονίζουμε τις κινήσεις μας τουλάχιστον για να αποφύγουμε ανεπιθύμητες συγκρούσεις.»

Ο Λαβρώφ τόνισε επίσης ότι οι επιθέσεις εναντίον συριακών και φιλοσυριακών δυνάμεων σε περιοχές ελεγχόμενες από τους Αμερικανούς, οι οποίοι διακηρύσσουν και διαβεβαιούν ότι η παρουσία τους στη Συρία αποβλέπει αποκλειστικά στην εξουδετέρωση των τρομοκρατών, θα έπρεπε να προκαλούν την διεθνή καταδίκη.

Ο Λαβρώφ χαρακτήρισε επίσης ανεύθυνες τ τις δηλώσεις της Νίκη Χάλι, εκπροσώπου των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, ότι οι ΗΠΑ είναι έτοιμες «να βομβαρδίσουν το προεδρικό μέγαρο του Μπάσαρ Άσαντ στην Δαμασκό, ακόμη και αν είναι μέσα Ρώσοι εκπρόσωποι». ( Η δήλωση προκάλεσε προειδοποίηση του αρχηγού του Ρωσικού Γενικού Επιτελείου, στρατηγού Γκερασίμωφ, ότι σε τέτοια περίπτωση, ρωσικοί πύραυλοι θα πλήξουν τα αεροσκάφη, τις βάσεις και τα σκάφη εκτόξευσης των αμερικανικών πυραύλων.)

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η Σοφία Σακοράφα ρωτά τη Μογκερίνι για τα όπλα που πουλάνε ευρωπαϊκά κράτη σε όσους βομβαρδίζουν τη Συρία και την Υεμένη και καταγγέλει την Τουρκία που βομβαρδίζει τους Κούρδους και απειλεί τους γείτονες


Το θέμα της πώλησης ευρωπαϊκών όπλων στις εμπόλεμες περιοχές και την υποκρισία της ΕΕ έθιξε η ανεξάρτητη ευρωβουλευτής Σοφία Σακοράφα στην Ολομέλεια του  Στρασβούργου, στη συζήτηση για την κατάσταση στη Συρία.

Η κυρία Σακοράφα απευθύνθηκε στην ύπατη εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φεντερίκα Μογκερίνι,  και τη ρώτησε αν μπορεί η Ε.Ε να επιβάλει εμπάργκο όπλων προς τα κράτη που βομβαρδίζουν στη Συρία, στην Υεμένη και αλλού. 

Αναφέρθηκε επίσης στην Τουρκία,  την οποία κατήγγειλε ότι έχει  εισβάλει στη Συρία και βομβαρδίζει ανηλεώς τους Κούρδους, ενώ απειλεί και όλους τους γείτονες της. Κλείνοντας την τοποθέτησή της,  ρώτησε για άλλη μια φορά την κυρία Μογκερίνι αν η μπορεί η Ε.Ε. να επιβάλει άμεσα κυρώσεις στην Τουρκία, γιατί,  όπως είπε, αν δεν μπορεί, τότε η σύνοδος του Απριλίου θα είναι μια ακόμη φάρσα.

Ολόκληρη η τοποθέτηση της Σοφίας Σακοράφα στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου του Στρασβούργου:

“Κα Επίτροπε, είπατε ότι η ειρήνη μπορεί να επιτευχθεί με μια πλήρη πολιτική συμφωνία υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Ή σε άλλο κόσμο ζούμε, ή άλλο κόσμο περιγράφουμε!Πριν επτά ημέρες, το ισχυρότερο θεσμικό όργανό στον πλανήτη, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αποφάσισε ανακωχή στη Συρία για να παραδοθεί επιτέλους ανθρωπιστική βοήθεια!Και μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να θρηνούμε εκατόμβες αμάχων. Γιατί;Για τον ίδιο λόγο που δεν εφαρμόζουν τα Κράτη Μέλη την Κοινή θέση για την απαγόρευση πωλήσεων ευρωπαϊκών όπλων.Οι ευρωπαϊκές πολεμικές βιομηχανίες κάνουν διαρκώς ρεκόρ κερδών. Που τα πουλάνε κυρία  Μογκερίνι;Έχετε κάποια συγκεκριμένη πρωτοβουλία να μας πείτε που μπορεί να αναλάβει η Ε.Ε., εκτός από αναλύσεις και ευχολόγια?Μπορεί η Ε.Ε να επιβάλει εμπάργκο όπλων προς τα Κράτη αυτά της περιοχής που βομβαρδίζουν στη Συρία, στην Υεμένη και αλλού;Η Τουρκία έχει εισβάλει στη Συρία και βομβαρδίζει ανηλεώς τους Κούρδους. Και απειλεί όλους τους γείτονες της.Μπορεί η Ε.Ε. να επιβάλει άμεσα κυρώσεις στην Τουρκία;Εάν δεν μπορείτε, γιατί εγώ πιστεύω ότι δεν θέλετε, τότε η δεύτερη σύνοδος του Απριλίου θα είναι μια ακόμη φάρσα…”

Οι Τούρκοι στις πύλες του Αφρίν, οι Κούρδοι αλλάζουν τακτική


Ήταν 19 Ιανουαρίου, όταν ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωνε την επιχείρηση «κλάδος ελαίας» στη Συρία, με εισβολή των τουρκικών δυνάμεων στο Αφρίν. Άμεσα η τουρκική αεροπορία ξεκίνησε να πλήττει στόχους της κουρδικής πολιτοφυλακής στο έδαφος YPG στο έδαφος της Συρίας, ενώ δυο ημέρες μετά ανέλαβαν δράση και οι χερσαίες δυνάμεις. Η αισιοδοξία ήταν τέτοια που, σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις το Αφρίν θα έπεφτε σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Σήμερα, εφτά εβδομάδες μετά την χερσαία εισβολή και 51 ημέρες μετά την ανακοίνωση της επιχείρησης «κλάδος ελαίας» οι τουρκικές δυνάμεις έχουν προχωρήσει στο Αφρίν με μικρό βηματισμό και όχι με «καλπασμό» όπως περίμεναν, φθάνοντας σήμερα περίπου 4 χλμ έξω από την πόλη.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της χθεσινής νύχτας ο τουρκικός στρατός μαζί με τους μισθοφόρους και τους αντιφρονούντες της Συρίας, βομβάρδιζαν τα προάστια της πόλης για να ανοίξουν δρόμο για την είσοδο σε αυτήν. Ήδη έχουν ανακοινώσει ότι έθεσαν υπό τον έλεγχό τους αρκετά από τα χωριά που βρίσκονται σε μικρή απόσταση από την πόλη. Δείτε τις κινήσεις στον σχετικό χάρτη.



The Turkish Army and Turkish-backed rebels captured a dozen villages from YPG/J in #Afrin

Με τα τουρκικά στρατεύματα προ των θυρών, έχει ήδη ξεκινήσει ένα μεγάλο κύμα μεταναστών από την πόλη, αναζητώντας πιο ασφαλείς περιοχές.




The displacement of large numbers of civilians in Afrin to places more secure #Afrin #عفرين

Αλλαγή τακτικής

Το ενδιαφέρον στην αντίσταση των Κούρδων, δεν είναι μόνο η θέλησή τους να προασπιστούν τα εδάφη που θεωρούν πατρίδα τους, αλλά και το γεγονός ότι είναι ένας ετοιμοπόλεμος στρατός ο οποίος άλλαξε με μεγάλη ταχύτητα την τακτική του.

Οι Κούρδοι της Συρίας οργανώθηκαν και αντιμετώπισαν για περίπου έξι χρόνια τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους ως τακτικός στρατός. Εκπαιδεύτηκαν με την εκπαίδευση που παρέχει στους στρατιώτες του ένας τακτικός στρατός και υιοθέτησαν την ιεραρχία στην οποία βασίζεται.

Τώρα, έχοντας απέναντί τους ένα τακτικό στρατό, τον τουρκικό στρατό, έχουν υιοθετήσει πρακτικές ανταρτοπολέμου για να μπορέσουν να τους αντιμετωπίσουν. Κούρδος διοικητής που μίλησε στην βρετανική εφημερίδα Independent εκτίμησε ότι όταν οι Τούρκοι πλησιάζουν την πόλη κατακτώντας μέρος των αγροτικών περιοχών, τότε το πιο πιθανό είναι τα κουρδικά στρατεύματα να οχυρωθούν μέσα σε αυτή, οργανώνοντας πόλεμο εντός κατοικημένης περιοχής, ο οποίος είναι τρισδιάστατος.

Εάν αυτό συμβεί, με δεδομένο ότι στο Αφρίν είναι εγκλωβισμένοι εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι, οι απώλειες σε αμάχους μπορεί να είναι ανυπολόγιστες.
Οι Κούρδοι εκτιμούν ότι ο στόχος του Ερντογάν δεν είναι το Αφρίν, αλλά η εθνοκάθαρση των Κούρδων. Την άποψη αυτή εντείναι και η δήλωση του Ερντογάν πριν αρχίσει η επιχείρηση»κλάδος ελαίας»: «Στο Αφρίν το 55% είναι Άραβες, το 35% Κούρδοι και το 7% Τουρκμένοι, ήρθε ο καιρός να επιστρέψουμε το Άφριν στους πραγματικούς του ιδιοκτήτες».

"Πρώτα ο θεός, θα καλυφθείς με τη σημαία όταν γίνεις μάρτυρας! Είσαι έτοιμη για όλα, δεν είναι;" Το κοράκι Ερντογάν σε... μικρό κοριτσάκι!

Η προκλητικότητα των Τούρκων δεν έχει όρια.
Τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού που απειλεί για άλλη μια φορά την χώρα μας, διαδέχθηκε η ανακοίνωση επιστράτευσης του Ερντογάν μετά τις ήττες που εισπράττουν στο Αφρίν.
Και σαν να μην έφταναν οι θηριωδίες που παρατηρούνται σε όλη πλέον την Συρία, με εκατοντάδες θύματα αμάχους και κύρια μικρά παιδιά, ο σουλτάνος Ερντογάν καλεί στην εξέδρα μικρό κοριτσάκι ντυμένο με στρατιωτική στολή και το καθησυχάζει όταν το βλέπει να κλαίει:

«Αυτοί που φορούν μπορντό μπερέ δεν κλαίνε!». Και συνέχισε: «Έχει τη σημαία στην τσέπη της. Πρώτα ο θεός, θα καλυφθεί με τη σημαία όταν γίνει μάρτυρας. Είσαι έτοιμη για όλα, δεν είναι;».

Ο εθνικισμός δίνει για άλλη μια μέρα παράσταση στην γείτονα. Οι ανεγκέφαλοι δυστυχώς υπερισχύουν. Η σωφροσύνη  απούσα ....

Δείτε παρακάτω το βίντεο:



Φωτο από την αγριότητα των μαχών στην πολύπαθη Συρία, με μικρά παιδιά να βιώνουν την φρίκη.
Τραύματα που δεν θα μπορέσουν να επουλωθούν ποτέ ....



O Ρωσο-Τουρκικός Άξονας Έχει Ραγίσει;

Με τις υποψίες να οργιάζουν ότι οι κατ’ όνομα σύμμαχοι μάτωσαν ο ένας τον άλλο στις 3 Φεβρουαρίου, η ΄Αγκυρα μπορεί να επιδιώξει συμβιβασμό με τις ΗΠΑ.

 του M.K. BHADRAKUMAR , Asia Times.
Τα φλεγόμενα συντρίμματα του ρωσικού αεροπλάνου 
που καταρρίφτηκε κοντά στον Ιντλίμπ, στις 3 Φεβρουαρίου.

[Γλαφυρήν και διεξοδική διάγνωση των εκρήξεων νοσηρότητας στις σχέσεις λυκοφιλίας μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, που ανέδειξαν τα τελευταία σκοτεινά, αιματηρά επεισόδια - εναέρια και χερσαία- στα μέτωπα της Συρίας, προσφέρει το κατωτέρω άρθρο του Ινδού διπλωμάτη και δημοσιολόγου, μελετητή και γνώστη της Τουρκίας και από την εκεί θητεία του. Ειδικότερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εμβόλιμη αναφορά της Κύπρου και Ελλάδας μεταξύ των αγκαθιών στις ρωσο-τουρκικές σχέσεις.]
Δυο στοιχεία διαφοροποιούν την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου Su-25 στην δυτική επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας στις 3 Φεβρουαρίου από τις επιθέσεις αεροπλάνων-ρομπότ στην ρωσική βάση Χμεϊμίμ πριν ένα μήνα.
Πρώτον, η Ρωσία μπόρεσε να αποκρούσει την επίθεση του σμήνους UAV στις 5 Ιανουαρίου, αλλά απέτυχε να προβλέψει την χρήση φορητού αντιαεροπορικού πυραύλου από εξτρεμιστές που δρουν στο Ιντλίμπ υπό την εποπτεία της Τουρκίας. Σ’ αυτήν την επίθεση η Ρωσία έχασε έναν Άσο της πολεμικής αεροπορίας της.
Δεύτερον, η Μόσχα αισθάνθηκε το χέρι της Ουάσιγκτον στην επίθεση των ιπταμένων ρομπότ της 5 Ιανουαρίου, αλλά αυτή τη φορά το πρακτορείο Τας αμέσως υπογράμμισε την αμερικανική άρνηση ευθύνης. Επίσης ο εκπρόσωπος  του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκώφ έκρινε σκόπιμο να τονίσει πως  πρέπει ν’ αποφεύγονται οι εικασίες «προτού έχουμε σαφείς πληροφορίες για το πώς οι τρομοκράτες στη Συρία εφοδιάστηκαν το συγκεκριμένο φορητό από οπλίτη αντιαεροπορικό σύστημα (MANPADS)  και άλλα όπλα που διαθέτουν.»
Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι ένας εξέχων κοινοβουλευτικός, ο Ντμίτρι Σάμπλιν, συντονιστής της κοινοβουλευτικής ομάδας ρωσο-συριακής φιλίας, προχώρησε στη διατύπωση «εικασιών», λέγοντας: «΄Εχουμε πληροφορίες ότι το MANPADS που χρησιμοποιήθηκε για την κατάρριψη του  αεροπλάνου μας είχε εισαχθεί στη Συρία  μερικές μέρες πριν, από γειτονική χώρα. Χώρες από τις οποίες εισάγονται τέτοια όπλα, τα οποία κατόπιν χρησιμοποιούνται εναντίον Ρώσων οπλιτών, πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό δεν θα περάσει ατιμώρητο.»
Η επαρχία του Ιντλίμπ βρίσκεται στα σύνορα με την Τουρκία. Υποτίθεται πως τα σύνορα είναι «σφραγισμένα» και υπό  αυστηρή επιτήρηση, από τις τουρκικές υπηρεσίες ασφάλειας. Εάν αυτό που ισχυρίστηκε ο Σάμπλιν βασιζόταν σε πραγματική πληροφορία, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες θα έχουν μεταδώσει πρόσφατα την μεταφορά από την Τουρκία τέτοιων φερομένων από οπλίτη αντιαεροπορικών συστημάτων .
Περιέργως, την επομένη της δήλωσης του Σάμπλιν, η Τουρκία βγήκε σε αντίλογο με έναν δικό της ισχυρισμό, που απέδωσε σε «πηγές ασφαλείας», ότι το όπλο που χρησιμοποιήθηκε στην επίθεση εναντίον τουρκικού τανκ, στις 3 Φεβρουαρίου, από τους Κούρδους, «μπορεί να ήταν ένα ρωσικής κατασκευής αντιαρματικό Konkurs 9M113» και ότι « η πληροφορία αυτή αξιολογείται». Στην επίθεση εναντίον του τανκ σκοτώθηκαν πέντε Τούρκοι στρατιώτες.
Αρκεί να λεχθεί σχετικά ότι η ατμόσφαιρα είναι βαριά με υπαινιγμούς και σκοτεινές «σπόντες» ότι Ρωσία και Τουρκία μπορεί να αλλήλο-ματώθηκαν στις 3 Φεβρουαρίου, παρά την υποτιθέμενη συμμαχία τους στον υβριδικό πόλεμο της Συρίας

Σε φιλικότερες στιγμές: Πούτιν και Ερντογάν 
στο Προεδρικό Ανάκτορο της Αγκύρας, τον Σεπτέμβριο του 2017.

Τον Ιανουάριο, ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν προσέτρεξε στον Πρόεδρο Πούτιν για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Αλλά για το τελευταίο επεισόδιο δεν έγινε τέτοια ανταλλαγή μέχρις στιγμής, παρά το γεγονός ότι ο Ερντογάν έχει την υποχρέωση να πάρει την πρωτοβουλία –σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα πέρυσι στις συνομιλίες της Αστάνα, μετά την συριακή ανακωχή. Η Τουρκία είχε εξουσιοδοτηθεί να  εγκαταστήσει  «παρατηρητήρια» το Ιντλίμπ για να παρακολουθεί και ενημερώνει για τις κινήσεις των εξτρεμιστικών ομάδων.
Στο μεταξύ, στις 5 Φεβρουαρίου, ο Πούτιν έστειλε ένα διαχυτικό μήνυμα στον Νίκο Αναστασιάδη, συγχαίροντάς τον για την επανεκλογή του ως προέδρου της Κύπρου. Το μήνυμα του Πούτιν εξέφραζε εμπιστοσύνη ότι «ο εποικοδομητικός διάλογος» και το «κοινό έργο» των δύο χωρών είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον και σε αρμονία με τις προσπάθειες για την  βελτίωση της σταθερότητας και της ασφάλειας στην Ευρώπη και στην Ανατολική Μεσόγειο.» Οι σχέσεις της Κύπρου με την Τουρκία είναι κακές, μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή του βόρειου τμήματος της χώρας, το 1974.
Για την Τουρκία ο κόμπος είναι τριπλός: Πρώτον, δεν μπορεί να το χωνέψει ότι η Ρωσία (η οποία έχει πολιτισμικούς δεσμούς με την Ελλάδα και την Κύπρο) έχει καταστεί σήμερα η κυριαρχούσα δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.
Δεύτερον, αποδοκιμάζει τις συνεχιζόμενες επιχειρήσεις του στρατού της Συρίας, με αεροπορική υποστήριξη, για την ανακατάληψη του Ιντλίμπ από αντικυβερνητικές ομάδες που απολάμβαναν τουρκικής υποστήριξης.
Και –προπάντων- τρίτο, το μεγάλο σχέδιο του Ερντογάν να εδραιώσει μια μόνιμη τουρκική παρουσία στην Συρία (άλλοτε υπο την κυριαρχία των Οθωμανών) θα παραμείνει όνειρο ανεκπλήρωτο, όσο η Ρωσία εγγυάται την ενότητα και την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Η Τουρκία μιας εξ αρχής έβλεπε με καχυποψία τους δεσμούς της Μόσχας με τους Κούρδους στο Αφρίν.
Χαρακτηριστικά, επομένως, ο Ερντογάν θα επιδιώξει τώρα ένα τρόπο συνύπαρξης με τις ΗΠΑ. Φυσικά θα ήταν ονειρική δωρεά για τις ΗΠΑ εάν το ράγισμα του ρώσο-τουρκικού άξονα γίνει ρήγμα στις προσεχείς εβδομάδες. Στην αντίθεσή τους στην εδραίωση ρωσικών βάσεων στη Συρία, ΗΠΑ και Τουρκία είναι σε πλήρη  σύμπνοια.
Από την άλλη πλευρά, το Πεντάγωνο θα περιμένει από τον Ερντογάν να εγκαταλείψει τα σχέδια του για την εξαπόλυση επίθεσης εναντίον των Κούρδων στο Μανπίτζ. Οι ΗΠΑ απλά δεν μπορούν να συμμορφωθούν με την αξίωση τη Τουρκίας να σπάσουν την συμμαχία τους με τους Κούρδους της Συρίας. Ο Αμερικανός υπουργός Αμύνης Τζέϊμς Μάτις υπαινίχθηκε το προ-περασμένο Σάββατο ότι γίνονται διαπραγματεύσεις για να πειστεί ο Ερντογάν να μην διατάξει την επιχείρηση στο Μανπίτζ.
Από της πλευράς του ο Ερντογάν θα επιδιώξει,  ως αντάλλαγμα  από την κυβέρνηση Τραμπ, την δημιουργία των προϋποθέσεων για  μιαν ευρύτερη προσέγγιση με τις ΗΠΑ. Ο Ερντογάν ξέρει πολύ καλά ότι οι ΗΠΑ θα δουν πως η διαμορφούμενη κατάσταση, ευνοεί την προώθηση της «στρατηγικής περιορισμού» που εφαρμόζουν εναντίον του Ιράν  στη Συρία πολύ αποτελεσματικότερα, και για την απομόνωση του καθεστώτος ΄Ασαντ. Πράγματι μια ρήξη του ρωσο-τουρκικού άξονα στη Συρία ανοίγει ένα τελείως νέο παιχνίδι στη χώρα, το οποίο επιτρέπει στις ΗΠΑ  να δημιουργήσουν νέα δεδομένα  στο πεδίο της αναμέτρησης και να διαπραγματευτούν σκληρότερα τους όρους  ενός Συριακού διακανονισμού. Το Ισραήλ είναι επίσης μέτοχος εκεί.
Ο Ερντογάν εξ αρχής διεκδικούσε έναν ενισχυμένο ρόλο για την Τουρκία ως σημαιοφόρου της Δυτικής στρατηγικής στη Συρία, φανταζόμενος τον εαυτό του σε ρόλο προτύπου για την Μέση Ανατολή. Αλλά ο πρόεδρος Ομπάμα αδιαφορούσε για τέτοιες τρυφερότητες με τον υδραργυρικό Σουλτάνο της Αγκύρας.

Πάντως τα πράγματα είναι σε κατάσταση ρευστότητας. Ο Ερντογάν συνάντησε τον Πάπα Φραγκίσκο την Δευτέρα. ΄Ηταν η πρώτη φορά σε 59 χρόνια που Τούρκος Πρόεδρος επισκέφτηκε το Βατικανό.

Addthis

Google+ Followers

 
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2011. Ακτιβιστης - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger |2012 Templates